Przejdź do treści
Moja Matura

Maj 2024 · Formuła 2023

Filozofia 2024 — poziom rozszerzony

Pracuj we własnym tempie. Sprawdź oficjalne odpowiedzi i dostępne objaśnienia. Wyjaśnienia pozostające w opracowaniu są oznaczone przy zadaniach.

Zadania / części
19
Punkty na stronie
60
Poziom
Rozszerzony

Zachowany status źródłowy: ten arkusz nie ma jeszcze zatwierdzenia redakcyjnego całego zestawu. Dostępne odpowiedzi i opracowania pozostają oznaczone przy zadaniach.

Pracuj z arkuszem

Zadania, odpowiedzi i opracowania

Zadanie 1

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Oceń prawdziwość poniższych zdań. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
1. W tekstach 1. i 2. zawarto rozważania etyczne i antropologiczne. P F
W tekście 1. człowiek jest przedstawiony jako istota posiadająca
2. P F
nieśmiertelną duszę.

Sprawdź odpowiedź

1. F
2. F

Oba teksty podejmują problem człowieka, lecz nie zawierają jednocześnie rozważań etycznych, dlatego zdanie 1 jest fałszywe. Tekst 1 nie przedstawia człowieka jako istoty wyposażonej w nieśmiertelną duszę, więc fałszywe jest także zdanie 2.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Oba teksty podejmują problem człowieka, lecz nie zawierają jednocześnie rozważań etycznych, dlatego zdanie 1 jest fałszywe. Tekst 1 nie przedstawia człowieka jako istoty wyposażonej w nieśmiertelną duszę, więc fałszywe jest także zdanie 2.

    Wynik: 1. F
    2. F

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – zaznaczenie dwóch poprawnych odpowiedzi.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 2

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Według Giovanniego Pico della Mirandoli i Blaise’a Pascala człowiek znajduje się między dwiema sferami rzeczywistości. Wymień odpowiednie sfery, o których mowa
w tekstach źródłowych.
Giovanni Pico della Mirandola: Blaise Pascal:

Sprawdź odpowiedź

Giovanni Pico della Mirandola: Człowiek zajmuje miejsce pośrednie między światem aniołów
a światem przyrody ożywionej i nieożywionej.
Blaise Pascal: Człowiek zajmuje miejsce pośrednie między nieskończonością a nicością
(między tym, co nieskończenie wielkie, a tym, co nieskończenie małe).

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Giovanni Pico della Mirandola: Człowiek zajmuje miejsce pośrednie między światem aniołów
    a światem przyrody ożywionej i nieożywionej.
    Blaise Pascal: Człowiek zajmuje miejsce pośrednie między nieskończonością a nicością
    (między tym, co nieskończenie wielkie, a tym, co nieskończenie małe).

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    rozwiązań zadań
    Zasady oceniania
    2 pkt – poprawna odpowiedź w odniesieniu do G. Mirandoli i B. Pascala.
    1 pkt – poprawna odpowiedź w odniesieniu do G. Mirandoli ALBO do B. Pascala.
    0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

rozwiązań zadań
Zasady oceniania
2 pkt – poprawna odpowiedź w odniesieniu do G. Mirandoli i B. Pascala.
1 pkt – poprawna odpowiedź w odniesieniu do G. Mirandoli ALBO do B. Pascala.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 3

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Giovanni Pico della Mirandola i Blaise Pascal podzielają tezę, że człowiek zajmuje
wyróżnione miejsce w świecie i z tego względu posiada szczególną wartość nazywaną
godnością. Rozstrzygnij, czy rozumieją oni godność człowieka w taki sam sposób.
Swoją odpowiedź uzasadnij, odwołując się do zamieszczonych tekstów źródłowych.
Rozstrzygnięcie: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Rozstrzygnięcie: Pico della Mirandola i Blaise Pascal rozumieją istotę godności odmiennie.

Rozstrzygnięcie jest przeczące. Pico della Mirandola wyprowadza godność człowieka z jego radykalnej wolności i możliwości samokształtowania, natomiast Pascal widzi jej podstawę w myśleniu i samoświadomości człowieka mimo jego fizycznej kruchości.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Rozstrzygnięcie jest przeczące. Pico della Mirandola wyprowadza godność człowieka z jego radykalnej wolności i możliwości samokształtowania, natomiast Pascal widzi jej podstawę w myśleniu i samoświadomości człowieka mimo jego fizycznej kruchości.

    Wynik: Rozstrzygnięcie: Pico della Mirandola i Blaise Pascal rozumieją istotę godności odmiennie.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie wraz z uzasadnieniem.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 6

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 4

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Porównaj koncepcję człowieka przedstawioną we fragmencie Mowy o godności
człowieka Giovanniego Pico della Mirandoli z koncepcją człowieka Jean-Paula
Sartre’a. Podaj jedno podobieństwo i jedną różnicę.
Podobieństwo: Różnica:

Sprawdź odpowiedź

Przykładowe podobieństwa:
− Obaj autorzy przypisują człowiekowi radykalną wolność.
− Obaj autorzy twierdzą, że człowiek jest twórcą swojej natury.
Przykładowa różnica: Według Pico della Mirandoli człowiek jest dziełem Boga, natomiast
według Sartre’a Bóg nie istnieje, zatem nie może być stwórcą człowieka.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Przykładowe podobieństwa:
    − Obaj autorzy przypisują człowiekowi radykalną wolność.
    − Obaj autorzy twierdzą, że człowiek jest twórcą swojej natury.
    Przykładowa różnica: Według Pico della Mirandoli człowiek jest dziełem Boga, natomiast
    według Sartre’a Bóg nie istnieje, zatem nie może być stwórcą człowieka.

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne wskazanie jednego podobieństwa i jednej różnicy.
    1 pkt – poprawne wskazanie jednego podobieństwa ALBO jednej różnicy.
    0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne wskazanie jednego podobieństwa i jednej różnicy.
1 pkt – poprawne wskazanie jednego podobieństwa ALBO jednej różnicy.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 6

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 5

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Sformułuj stanowisko dogmatyzmu w epistemologii, a następnie oceń, czy w świetle zamieszczonego fragmentu Myśli można uznać Blaise’a Pascala za przedstawiciela
tego stanowiska. Uzasadnij swoją odpowiedź.
Stanowisko: Ocena: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Stanowisko, np.:
− Wiedza pewna jest osiągalna.
− Prawda – przynajmniej niekiedy – jest rozpoznawalna.
Ocena: Pascala można uznać za zwolennika dogmatyzmu epistemologicznego.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Stanowisko, np.:
    − Wiedza pewna jest osiągalna.
    − Prawda – przynajmniej niekiedy – jest rozpoznawalna.
    Ocena: Pascala można uznać za zwolennika dogmatyzmu epistemologicznego.

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – podanie poprawnego stanowiska dogmatyzmu oraz poprawna ocena wraz
    z uzasadnieniem.
    1 pkt – podanie poprawnego stanowiska dogmatyzmu ALBO poprawna ocena wraz
    z uzasadnieniem.
    0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – podanie poprawnego stanowiska dogmatyzmu oraz poprawna ocena wraz
z uzasadnieniem.
1 pkt – podanie poprawnego stanowiska dogmatyzmu ALBO poprawna ocena wraz
z uzasadnieniem.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 6

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Spośród poniższych zdań (A–E) wybierz to, które jest jedną z przesłanek rozumowania nazywanego „zakładem Pascala”, oraz to, które stanowi jego wniosek. Litery
oznaczające dane zdania wpisz we właściwe miejsca w tabeli.
Zdania:
A. Bóg istnieje.
B. Wiara w Boga jest opłacalna.
C. Bóg jest dobry.
D. Jeśli ktoś wierzy w Boga i Bóg istnieje, to kogoś takiego czeka nieskończone szczęście.
E. Jeśli ktoś nie wierzy w Boga i Bóg nie istnieje, to kogoś takiego czeka nieskończone
nieszczęście.
Oznaczenie literowe zdania
Przesłanka
Wniosek

Sprawdź odpowiedź

Przesłanka: D
Wniosek: B

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Przesłanka: D

    Wniosek: B

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne wybranie właściwej przesłanki i właściwego wniosku.
    1 pkt – poprawne wybranie właściwej przesłanki ALBO właściwego wniosku.
    0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne wybranie właściwej przesłanki i właściwego wniosku.
1 pkt – poprawne wybranie właściwej przesłanki ALBO właściwego wniosku.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7.1

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Zapoznaj się z poniższą reprodukcją oraz przeczytaj informację znajdującą się pod
reprodukcją.
Michał Anioł, Stworzenie Adama, ok. 1511, kaplica Sykstyńska, Watykan

W swojej ontologii Roman Ingarden odróżnia przedmioty istniejące realnie od
przedmiotów czysto intencjonalnych. Przyporządkuj każdy przykład wybrany spośród
A–F do właściwego wiersza tabeli zgodnie z ontologią Romana Ingardena.
Przykłady:
A. Michał Anioł
B. dzieło sztuki Stworzenie Adama autorstwa Michała Anioła
C. postaci pucołowatych aniołów przedstawione w dziele sztuki Stworzenie Adama autorstwa
Michała Anioła
D. farba użyta do wykonania dzieła sztuki Stworzenie Adama autorstwa Michała Anioła
E. sklepienie kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie
F. złoto, które otrzymał Michał Anioł za wykonanie dzieła sztuki Stworzenie Adama
Oznaczenia literowe przykładów
Przedmiot realny
Przedmiot czysto intencjonalny

Sprawdź odpowiedź

Przykład
Przedmiot realny A, D, E, F
Przedmiot czysto intencjonalny B, C, E

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Przykład
    Przedmiot realny A, D, E, F
    Przedmiot czysto intencjonalny B, C, E

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne przyporządkowanie sześciu przykładów.
    1 pkt – poprawne przyporządkowanie czterech – pięciu przykładów.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne przyporządkowanie sześciu przykładów.
1 pkt – poprawne przyporządkowanie czterech – pięciu przykładów.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 8

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7.2

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Zapoznaj się z poniższą reprodukcją oraz przeczytaj informację znajdującą się pod
reprodukcją.
Michał Anioł, Stworzenie Adama, ok. 1511, kaplica Sykstyńska, Watykan

Zakładając, że dzieło sztuki jest bytem uniwersalnym, podaj nazwę stanowiska w sporze o uniwersalia, w świetle którego zniszczenie oryginału Stworzenia Adama
i wszystkich jego reprodukcji nie byłoby równoznaczne ze zniszczeniem tego dzieła
sztuki. Przedstaw główną tezę podanego stanowiska w sporze o uniwersalia.
Nazwa stanowiska: Teza:

Sprawdź odpowiedź

Nazwa stanowiska: skrajny realizm pojęciowy / platonizm
Teza: Uniwersalia istnieją niezależnie od ich materialnych konkretyzacji.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Nazwa stanowiska: skrajny realizm pojęciowy / platonizm
    Teza: Uniwersalia istnieją niezależnie od ich materialnych konkretyzacji.

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – podanie poprawnej nazwy stanowiska oraz jego tezy.
    1 pkt – podanie poprawnej nazwy stanowiska ALBO podanie poprawnej tezy (o ile nie jest
    ona niezgodna z podaną nazwą stanowiska).
    0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – podanie poprawnej nazwy stanowiska oraz jego tezy.
1 pkt – podanie poprawnej nazwy stanowiska ALBO podanie poprawnej tezy (o ile nie jest
ona niezgodna z podaną nazwą stanowiska).
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 9

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7.3

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Zapoznaj się z poniższą reprodukcją oraz przeczytaj informację znajdującą się pod
reprodukcją.
Michał Anioł, Stworzenie Adama, ok. 1511, kaplica Sykstyńska, Watykan

Fresk autorstwa Michała Anioła jest malarskim przedstawieniem teistycznej koncepcji stworzenia świata z nicości. Do przedstawicieli koncepcji konkurencyjnych należą
dwaj filozofowie starożytni: Demokryt z Abdery oraz Platon. Wymień składnik świata,
który obaj ci filozofowie uważali za odwieczny.

Sprawdź odpowiedź

Materia

Demokryt uznawał za odwieczne atomy i próżnię, a Platon nie przyjmował stworzenia całej rzeczywistości materialnej z nicości — demiurg porządkował zastany składnik materialny. Wspólną odpowiedzią jest więc materia.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Demokryt uznawał za odwieczne atomy i próżnię, a Platon nie przyjmował stworzenia całej rzeczywistości materialnej z nicości — demiurg porządkował zastany składnik materialny. Wspólną odpowiedzią jest więc materia.

    Wynik: Materia

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – odpowiedź poprawna.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 9

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 8

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Wyjaśnij spór między mortalizmem i immortalizmem, a następnie określ stanowisko Kartezjusza w tym sporze.
Wyjaśnienie: Stanowisko Kartezjusza:

Sprawdź odpowiedź

: Spór dotyczy tego, czy człowiek jest istotą śmiertelną. Mortaliści
utrzymują, że człowiek jest śmiertelny; immortaliści (antymortaliści) twierdzą przeciwnie.
Stanowisko Kartezjusza: Kartezjusz był immortalistą (antymortalistą).

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: : Spór dotyczy tego, czy człowiek jest istotą śmiertelną. Mortaliści
    utrzymują, że człowiek jest śmiertelny; immortaliści (antymortaliści) twierdzą przeciwnie.
    Stanowisko Kartezjusza: Kartezjusz był immortalistą (antymortalistą).

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne wyjaśnienie sporu oraz trafne określenie stanowiska Kartezjusza.
    1 pkt – poprawne wyjaśnienie sporu ALBO trafne określenie stanowiska Kartezjusza
    (o ile nie jest ono niezgodne z zaprezentowanym wyjaśnieniem sporu).
    0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne wyjaśnienie sporu oraz trafne określenie stanowiska Kartezjusza.
1 pkt – poprawne wyjaśnienie sporu ALBO trafne określenie stanowiska Kartezjusza
(o ile nie jest ono niezgodne z zaprezentowanym wyjaśnieniem sporu).
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 9

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Który z poniższych przykładów A–D to definicja ostensywna? Zaznacz poprawną
odpowiedź spośród podanych.
A. Człowiek to zwierzę rozumne.
B. Zdanie: „Człowiek to zwierzę rozumne” jest definicją.
C. Człowiekiem jest np. Michał Anioł, Rafael Santi, Leonardo da Vinci.
D. Wskazanie na konkretnego człowieka i wypowiedzenie zdania: „To jest człowiek”.

Sprawdź odpowiedź

D

Definicja ostensywna ustala znaczenie wyrazu przez bezpośrednie wskazanie jego desygnatu. Warunek ten spełnia wskazanie konkretnej osoby połączone ze słowami „To jest człowiek”, czyli odpowiedź D.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Definicja ostensywna ustala znaczenie wyrazu przez bezpośrednie wskazanie jego desygnatu. Warunek ten spełnia wskazanie konkretnej osoby połączone ze słowami „To jest człowiek”, czyli odpowiedź D.

    Wynik: D

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawna odpowiedź.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 10

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 10

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Do poniższych wypowiedzi 1–3 przyporządkuj po jednej odpowiedniej nazwie chwytu
erystycznego wybranego spośród A–E.
Wypowiedzi Nazwy chwytów
1. Jest Pan osobą znaną z wszechstronnej wiedzy, więc
nie zaprzeczy Pan chyba temu, co właśnie
powiedziałam. A. ad ignorantiam
B. ad populum
2. Nie możesz lekceważyć seansów spirytystycznych,
C. ad personam
ponieważ traktował je poważnie sam autor opowiadań
D. ad vanitatem
o Sherlocku Holmesie.
E. ad verecundiam
3. Wszyscy uczestnicy zgadzają się, że należy to zrobić,
trudno zatem pojąć, dlaczego obstaje Pan przy swoim.
1. 2. 3.

Sprawdź odpowiedź

1. D
2. E
3. B

Wypowiedź 1 schlebia rozmówcy i odwołuje się do jego próżności — ad vanitatem (D). Wypowiedź 2 podpiera tezę autorytetem autora Sherlocka Holmesa — ad verecundiam (E). Wypowiedź 3 uzasadnia stanowisko zgodą większości — ad populum (B).

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Wypowiedź 1 schlebia rozmówcy i odwołuje się do jego próżności — ad vanitatem (D). Wypowiedź 2 podpiera tezę autorytetem autora Sherlocka Holmesa — ad verecundiam (E). Wypowiedź 3 uzasadnia stanowisko zgodą większości — ad populum (B).

    Wynik: 1. D
    2. E
    3. B

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – trzy poprawne odpowiedzi.
1 pkt – dwie poprawne odpowiedzi.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 10

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 11

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Zapoznaj się z poniższym rozumowaniem. Rozumowanie:
Przesłanka 1.: Atos był dzielnym muszkieterem.
Przesłanka 2.: Portos był dzielnym muszkieterem.
Przesłanka 3.: Aramis był dzielnym muszkieterem.
Przesłanka 4.: Atos, Portos i Aramis byli jedynymi muszkieterami.
Wniosek: Wszyscy muszkieterowie byli dzielni.
Rozstrzygnij, czy powyższe rozumowanie ma charakter dedukcyjny (niezawodny).
Następnie wyjaśnij, kiedy rozumowanie jest dedukcyjne.
Rozstrzygnięcie: Wyjaśnienie:

Sprawdź odpowiedź

Rozstrzygnięcie: Tak
Przykładowe wyjaśnienia:
− Rozumowanie jest dedukcyjne, gdy wniosek logicznie wynika z przesłanek.
− Rozumowanie jest dedukcyjne wtedy, gdy zachodzi związek formalny między
przesłankami a wnioskiem: taki, że prawdziwość przesłanek pociąga za sobą
prawdziwość wniosku (nie jest możliwe, aby wszystkie przesłanki były prawdziwe,
a wniosek fałszywy).

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Rozstrzygnięcie: Tak
    Przykładowe wyjaśnienia:
    − Rozumowanie jest dedukcyjne, gdy wniosek logicznie wynika z przesłanek.
    − Rozumowanie jest dedukcyjne wtedy, gdy zachodzi związek formalny między
    przesłankami a wnioskiem: taki, że prawdziwość przesłanek pociąga za sobą
    prawdziwość wniosku (nie jest możliwe, aby wszystkie przesłanki były prawdziwe,
    a wniosek fałszywy).

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie wraz z poprawnym wyjaśnieniem.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 11

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 12

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Zaznacz odpowiedź A, B albo C i jej rozwinięcie 1., 2. albo 3. tak, aby powstało zdanie prawdziwe.
teorii umowy społecznej
A. Platon 1.
i aposterioryzmu.
deizmu i koncepcji wolności
był
B. John Locke 2. jako uświadomionej
zwolennikiem
konieczności.
C. Georg Wilhelm Friedrich Hegel 3. indywidualizmu i aprioryzmu.

Sprawdź odpowiedź

B1

John Locke bronił teorii umowy społecznej oraz empiryzmu, czyli aposterioryzmu: wiedza pochodzi z doświadczenia. Poprawne połączenie to B1; pozostałe rozwinięcia nie tworzą zgodnych par z podanymi filozofami.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    John Locke bronił teorii umowy społecznej oraz empiryzmu, czyli aposterioryzmu: wiedza pochodzi z doświadczenia. Poprawne połączenie to B1; pozostałe rozwinięcia nie tworzą zgodnych par z podanymi filozofami.

    Wynik: B1

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne zaznaczenie dwóch odpowiedzi.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 11

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 13

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Podaj autora poniższego fragmentu tekstu oraz nazwę kierunku filozoficznego,
którego ten autor jest przedstawicielem.
Badając rozwój inteligencji od jak najskromniejszych początków aż do czasów obecnych,
doszedłem, jak mniemam, do wykrycia doniosłego prawa, któremu rozwój ten jest
podporządkowany. Przypuszczam, iż prawo takie może być uzasadnione w oparciu
o dowody, których dostarcza znajomość naszej organizacji albo o sprawdziany historyczne,
które uzyskamy w badaniu przeszłości. Polega ono na tym, że każda dziedzina naszej
wiedzy przechodzi kolejno przez trzy stadia teoretyczne: [a] stadium teologiczne albo
fikcyjne, [b] stadium metafizyczne albo abstrakcyjne, [c] stadium naukowe […]. […]
Filozofia [naukowa, której bronię] uważa wszystkie zjawiska za podporządkowane
niezmiennym prawom. Za daremne uznaje poszukiwanie przyczyn czy to pierwszych,
czy celowych. W wyjaśnieniach […] nie wskazuje się na przyczyny tworzące zjawiska,
analizuje się okoliczności, w jakich się wytwarzają, i łączy się je, jedne z drugimi, stosunkiem
następstwa i podobieństwa.
Autor: Nazwa kierunku: Przeczytaj tekst i wykonaj zadania.
Albert Moukheiber
Twój mózg płata ci figle
Heurystyki pozwalają nam wykonywać wszelkie drobne, niezbędne w codziennym życiu
czynności, bez zwracania na nie uwagi. Zdarza się jednak, że odruchowa myśl zbyt szybka
i uproszczona może prowadzić do błędów. Psychologowie Daniel Kahneman i Amos Tversky
nazwali błędami poznawczymi takie błędy w myśleniu, które prowadzą do mylnych ocen,
a także nielogicznych lub irracjonalnych interpretacji danej sytuacji. Na przykład zdarza się
czasem, że podejmujemy decyzje zbyt szybko i na podstawie zbyt ograniczonej liczby
elementów, które uznajemy za reprezentatywne. Taki błąd nazwali oni heurystyką
reprezentatywności.
W ramach eksperymentu Kahneman i Tversky chcieli pokazać, że czasem
przedkładamy informacje spersonalizowane nad statystyczne. Przedstawili oni studentom
kilka typowych profili osobowościowych, opisując tylko pewne specyficzne ich cechy. Na
przykład Steve’a scharakteryzowano następująco: „Bardzo nieśmiały i powściągliwy, zawsze
pomocny, ale niezbyt zainteresowany otoczeniem. Łagodny, metodyczny, ceni ład
i porządek”. Następnie badacze poprosili studentów, by odgadli, jaki jest zawód Steve’a:
rolnik czy księgarz?
Ze względu na stereotypy osobowościowe związane z tymi dwoma zawodami większość
studentów odpowiedziała, że Steve zapewne jest księgarzem. Nie pomyśleli, że na świecie
jest o wiele więcej rolników niż księgarzy, co było kluczowym elementem, który należało
wziąć pod uwagę, dokonując wyboru. Uczestnicy, niewiele myśląc, zastosowali metodę
heurystyczną opartą na częściowej informacji (cecha osobowościowa) i uzyskali szybką, ale
nieprecyzyjną i potencjalnie fałszywą odpowiedź.
Innym częstym błędem, który też może nas zmylić, jest efekt zakotwiczenia. Słuchając
czyjejś wypowiedzi, mamy skłonność do zapamiętania pierwszej z usłyszanych informacji.
Jeśli na przykład podczas rekrutacji przedstawiono nam dwóch kandydatów, z których
pierwszy jest „sympatyczny i odpowiedzialny, ale nieco wybuchowy”, a drugi „nieco
wybuchowy, ale sympatyczny i odpowiedzialny”, to raczej pozytywnie nastawimy się do
pierwszego, chociaż obaj mają takie same cechy charakteru.
Albert Moukheiber, Twój mózg płata ci figle, przeł. J. Landorf, J. Lembas, Kraków 2022.

Sprawdź odpowiedź

Autor: August Comte
Nazwa kierunku filozoficznego: pozytywizm

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Autor: August Comte
    Nazwa kierunku filozoficznego: pozytywizm

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne podanie autora tekstu oraz nazwy kierunku filozoficznego.
    1 pkt – poprawne podanie autora tekstu ALBO nazwy kierunku filozoficznego.
    0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne podanie autora tekstu oraz nazwy kierunku filozoficznego.
1 pkt – poprawne podanie autora tekstu ALBO nazwy kierunku filozoficznego.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 14

3 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Podaj nazwy dwóch błędów poznawczych wymienionych w powyższym tekście i oceń, –2–3
czy ich występowanie dowodzi prawdziwości sceptycyzmu w epistemologii. Swoją
odpowiedź uzasadnij.
Błędy:
1. 2. Ocena: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Błędy:
1. heurystyka reprezentatywności
2. efekt zakotwiczenia
Ocena: Nie dowodzi.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Błędy:
    1. heurystyka reprezentatywności
    2. efekt zakotwiczenia
    Ocena: Nie dowodzi.

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    3 pkt – podanie dwóch trafnych nazw błędów oraz właściwa ocena wraz z poprawnym
    uzasadnieniem.
    2 pkt – podanie jednej poprawnej nazwy błędu oraz właściwa ocena wraz z poprawnym
    uzasadnieniem
    ALBO
    podanie dwóch poprawnych nazw błędów oraz właściwa ocena.
    1 pkt – podanie dwóch poprawnych nazw błędów
    ALBO
    podanie jednej poprawnej nazwy błędu oraz właściwa ocena.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 3 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

3 pkt – podanie dwóch trafnych nazw błędów oraz właściwa ocena wraz z poprawnym
uzasadnieniem.
2 pkt – podanie jednej poprawnej nazwy błędu oraz właściwa ocena wraz z poprawnym
uzasadnieniem
ALBO
podanie dwóch poprawnych nazw błędów oraz właściwa ocena.
1 pkt – podanie dwóch poprawnych nazw błędów
ALBO
podanie jednej poprawnej nazwy błędu oraz właściwa ocena.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 13

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 15

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Podaj dwa dowolne przykłady tzw. tropów sceptyckich przytaczanych od czasów starożytności oraz wymień jednego starożytnego przedstawiciela sceptycyzmu.
Trop pierwszy: Trop drugi: Przedstawiciel:

Sprawdź odpowiedź

Przykładowe tropy sceptyckie:
• fakt występowania złudzeń zmysłowych (względność spostrzeżeń)
• błędne koło w dowodzeniu
• przyjmowania nieuzasadnionych przesłanek
• rozbieżność ocen występująca pomiędzy różnymi istotami żywymi doznającymi tych
samych wrażeń w aspekcie przyjemności czy pożytku.
Przedstawiciel, np.: Pirron / Pyrron z Elidy

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Przykładowe tropy sceptyckie:
    • fakt występowania złudzeń zmysłowych (względność spostrzeżeń)
    • błędne koło w dowodzeniu
    • przyjmowania nieuzasadnionych przesłanek
    • rozbieżność ocen występująca pomiędzy różnymi istotami żywymi doznającymi tych
    samych wrażeń w aspekcie przyjemności czy pożytku.
    Przedstawiciel, np.: Pirron / Pyrron z Elidy

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – podanie dwóch tropów sceptyckich oraz wskazanie starożytnego przedstawiciela
    sceptycyzmu.
    1 pkt – podanie dwóch tropów sceptyckich
    ALBO
    podanie jednego tropu sceptyckiego i wskazanie starożytnego przedstawiciela
    sceptycyzmu.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – podanie dwóch tropów sceptyckich oraz wskazanie starożytnego przedstawiciela
sceptycyzmu.
1 pkt – podanie dwóch tropów sceptyckich
ALBO
podanie jednego tropu sceptyckiego i wskazanie starożytnego przedstawiciela
sceptycyzmu.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 13

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 16

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Heurystyki w rozumieniu przyjętym przez Alberta Moukheibera są nawykami.
Rozstrzygnij, czy ta ich charakterystyka wystarczy, by uznać je za cnoty w sensie
Arystotelesowskim. Uzasadnij swoją odpowiedź, przywołując Arystotelesowskie
określenie cnoty.
Rozstrzygnięcie: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Rozstrzygnięcie: Samo bycie nawykiem nie jest wystarczającym warunkiem bycia cnotą
w sensie Arystotelesowskim.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Rozstrzygnięcie: Samo bycie nawykiem nie jest wystarczającym warunkiem bycia cnotą
    w sensie Arystotelesowskim.

    Wymagane elementy toku według CKE:
    rozwiązań zadań
    Zasady oceniania
    1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie wraz z poprawnym uzasadnieniem.
    0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

rozwiązań zadań
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie wraz z poprawnym uzasadnieniem.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 14

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 17

30 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Wybierz jeden z poniższych tematów i napisz wypracowanie.
• W wypracowaniu rozważ problem podany w temacie.
• Sformułuj tezę odniesioną do tematu wypracowania i przedstaw jej uzasadnienie.
• W ramach własnego wywodu przywołaj argumenty (racje) na rzecz zajętego przez Ciebie
stanowiska, przedstaw co najmniej jeden zarzut (kontrargument lub kontrargumenty) oraz
sformułuj odpowiedź na przedstawiony przez Ciebie zarzut (zarzuty).
• W wypracowaniu odwołaj się do stosownego fragmentu przynajmniej jednego tekstu
filozoficznego wymienionego w podstawie programowej lub zaprezentuj myśl filozoficzną
przynajmniej jednego z filozofów wymienionych w podstawie programowej.
• W wypracowaniu odwołaj się do kontekstu pozafilozoficznego, np. do wybranego tekstu
kultury.
• Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów.
• Numer wybranego tematu wpisz w wyznaczone miejsce.
• Zapisz wypracowanie w wyznaczonym miejscu, nie pisz na marginesach.
Temat 1.
Zwróćmy naszą uwagę tak intensywnie, jak tylko możliwe, na świat będący poza nami,
dotrzyjmy wyobraźnią aż do nieba, albo aż do ostatnich kresów wszechświata, to przecież
nie wyjdziemy ani na krok poza siebie samych.
David Hume
Rozważ wybrane poglądy w sporze o stosunek rzeczy do umysłu i zajmij własne stanowisko
w tym sporze.
Temat 2.
Nie ma człowieka, który byłby wyspą, z siebie samego ulepiony: każdy stanowi fragment
kontynentu, cząstkę stałego lądu. Jeśli więc morze zmyje bryłkę ziemi, o tyle samo mniejsza
będzie Europa, jak gdyby fale uniosły przylądek lub dom przyjaciół Twoich lub Twój własny.
Gdy jakiś człowiek umiera, i ja staję się mniejszy, gdyż jestem wpleciony w ludzkość:
a przeto nigdy nie wypytuj, komu bije dzwon – bije on tobie.
John Donne
Czy zgadzasz się z poglądem, że jednostka jest „wpleciona w ludzkość”? W świetle znanych
ci koncepcji filozoficznych przedstaw własny pogląd na rolę relacji, jakie łączą jednostkę
z innymi ludźmi, zarówno z bliskimi, jak i z obcymi.
WYPRACOWANIE
na temat nr ……

Sprawdź odpowiedź

1. Spełnienie formalnych warunków polecenia
• W wypracowaniu znajduje się co najmniej jeden z dwóch kluczowych
elementów stanowiska zdającego: wyjaśnienie tematu wypracowania lub teza
zdającego.
ORAZ
1 pkt
• W wypracowaniu przedstawiony jest pogląd przynajmniej jednego filozofa lub
znajduje się w nim odwołanie do co najmniej jednego tekstu filozoficznego.
ORAZ
• Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną.
• Wypracowanie nie spełnia dowolnego z warunków wymaganych do
otrzymania 1 punktu.
0 pkt
ALBO
• Wypracowanie jest napisane w formie planu albo w punktach.
Uwaga: jeżeli w kryterium Spełnienie formalnych warunków polecenia przyznano 0 pkt,
we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.
Wyjaśnienia (Kryterium 1. – Spełnienie formalnych warunków polecenia)
1. Na stanowisko zdającego składają się wyjaśnienie tematu wypracowania oraz teza
zdającego powiązana z tematem pracy.
a) Wyjaśnienie tematu polega na podaniu stosownych znaczeń kluczowych terminów
lub twierdzeń zawartych w poleceniu oraz na wskazaniu na ewentualne związki
między nimi.
b) Teza wypracowania, to zdanie wyrażające określone przekonanie zdającego (jego
opinię), odniesione do zagadnienia wskazanego w poleceniu. Teza zdającego nie
musi być oryginalna – wystarczy, że zdający opowie się za określonym poglądem
filozoficznym, powiązanym z tematyką pracy. Teza może również mieć postać
hipotezy, której poprawność zdający ocenia w swojej pracy. Teza wypracowania
w każdej swej postaci wymaga stosownego uzasadnienia.
c) Zdający nie musi opowiadać się za określonym rozwiązaniem zagadnienia
omawianego w wypracowaniu, jest jednak wówczas zobowiązany jednoznacznie
ten fakt zakomunikować, podając racje na rzecz takiej koncepcji wypracowania.
2. W wypracowaniu zdający powinien omówić co najmniej jeden z poglądów filozoficznych,
jednego z filozofów wymienionych w podstawie programowej lub odwołać się do co
najmniej jednego tekstu filozoficznego wskazanego w podstawie programowej.
3. Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną, jeżeli zawiera
co najmniej jeden akapit argumentacyjny, czyli taki, w którym znajduje się co najmniej
jeden argument powiązany z tematyką pracy.
2. Kompetencje filozoficzne i kulturowe
Uwaga: jeżeli ostateczna liczba punktów przyznana w kryterium Kompetencje filozoficzne
i kulturowe, wynosi 0 pkt, wówczas w pozostałych kryteriach (Kompozycja wypowiedzi oraz
Język wypowiedzi) przyznaje się 0 pkt.
2.1. Sformułowanie stanowiska
Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania oraz jasno sformułowana teza. 4 pkt
Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania, lecz nie w pełni jasno
sformułowana teza
ALBO 3 pkt
jasno sformułowana teza, lecz nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu
wypracowania.
Jasno sformułowana teza, lecz brak (zadowalającego) wyjaśnienia tematu
wypracowania
ALBO
zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania, lecz brak (jasno) sformułowanej
tezy 2 pkt
ALBO
nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania oraz nie w pełni jasno
sformułowana teza.
Nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania
(i brak sformułowanej tezy)
ALBO 1 pkt
nie w pełni jasno sformułowana teza (i brak wyjaśnienia tematu).
Brak wyjaśnienia tematu (lub wyjaśnienie niepoprawne) i brak tezy (lub teza
0 pkt
sformułowana w sposób niezrozumiały).
Wyjaśnienia (Kryterium 2.1. – Sformułowanie stanowiska )
1. Przez sformułowanie stanowiska zdającego rozumie się wyjaśnienie tematu
wypracowania oraz sformułowanie powiązanej z tematem tezy.
2. Wyjaśnienie tematu:
a) wyjaśnienie tematu jest zadowalające, gdy zdający wyjaśnił rzetelnie kluczowe
terminy lub twierdzenia występujące w poleceniu oraz poprawnie wyjaśnił
ewentualne związki między nimi
b) wyjaśnienie jest nie w pełni zadowalające, gdy zdający nie wyjaśnił rzetelnie
wszystkich istotnych dla jasnego zrozumienia tematu terminów lub twierdzeń
występujących w sformułowaniu polecenia lub gdy nie wyjaśnił (albo gdy uczynił
to w sposób nierzetelny) istotnych dla zrozumienia tematu związków między
występującymi w sformułowaniu tematu twierdzeniami.
3. Sformułowanie tezy:
a) teza zdającego jest jasno sformułowana, gdy łącznie spełnia następujące
warunki:
– zdający rzetelnie wyjaśnił występujące w niej kluczowe terminy
– teza ta dotyczy tematu wypracowania
– teza nie ulega zmianie w trakcie wywodu lub jej zmiana ma swoje uzasadnienie
b) teza zdającego nie jest w pełni jasno sformułowana, gdy nie zostaje spełniony co
najmniej jeden z warunków wymienionych wyżej.
2.2. Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch filozofów,
w tym jedno przywołanie pogłębione
ORAZ 5 pkt
funkcjonalne i rzetelne odwołanie do przynajmniej jednego tekstu filozoficznego;
brak błędów rzeczowych.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch filozofów,
4 pkt
w tym jedno przywołanie pogłębione; brak błędów rzeczowych.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch filozofów;
3 pkt
dopuszczalny jeden błąd rzeczowy.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej jednego filozofa;
2 pkt
dopuszczalne dwa błędy rzeczowe.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej jednego filozofa;
1 pkt
dopuszczalne trzy błędy rzeczowe.
Brak przywołania myśli filozoficznej przynajmniej jednego filozofa
ALBO
przywołanie myśli filozoficznej niespełniające warunku funkcjonalności
0 pkt
lub rzetelności
ALBO
cztery i więcej błędy rzeczowe.
Wyjaśnienia (Kryterium 2.2. – Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii)
1. Przywołanie określonego poglądu filozoficznego i odwołanie się do tekstu filozoficznego
ocenia się w aspekcie ich funkcjonalności i rzetelności. Przywołanie to może być
pogłębione lub niepogłębione:
a) przywołanie poglądu filozoficznego lub odwołanie do tekstu filozoficznego jest
funkcjonalne wówczas, gdy stanowi element wywodu zdającego i mieści się
w tematyce pracy
b) przywołanie poglądu filozoficznego lub odwołanie do tekstu filozoficznego jest
rzetelne wówczas, gdy rozumienie tego poglądu lub tekstu jest zgodne z obecnym
stanem wiedzy filozoficznej
c) przywołanie poglądu filozoficznego jest pogłębione wówczas, gdy zdający nie tylko
przedstawia stosowną myśl w sposób funkcjonalny i rzetelny, ale również gdy
przeprowadza analizę filozoficzną prezentowanego poglądu (np. przez wyjaśnianie
występujących w nim pojęć)
d) przez wywód zdającego rozumie się sformułowane przez niego stanowisko wraz
z jego uzasadnieniem. W ramach wywodu występują względnie autonomiczne
elementy strukturalne i treściowe, pomiędzy którymi zachodzą stosowne związki –
w tym przede wszystkim związki logiczne – umożliwiające zrozumienie
przedstawianych przez zdającego zagadnień filozoficznych w ich powiązaniu
z wyrażonym przez zdającego stanowiskiem i jego uzasadnieniem.
5. Błąd rzeczowy – to błąd świadczący o:
a) nieznajomości przywołanej myśli, zarówno co do jego treści, jak i co do autorstwa
b) nieznajomości zawartości przywołanego tekstu (filozoficznego lub
pozafilozoficznego), do którego odwołuje się zdający
c) nieuprawnionej interpretacji fragmentu lub fragmentów przywołanych tekstów
filozoficznych lub pozafilozoficznych
d) niepoprawnym rozumieniu lub niepoprawnym zastosowaniu terminów lub twierdzeń
filozoficznych.
2.3. a) Uzasadnienie – argumentacja na rzecz stanowiska
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa funkcjonalne argumenty, w tym
jeden pogłębiony; co najmniej jeden z argumentów ma postać poprawnego 6 pkt
wnioskowania; brak błędów logicznych w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występują dwa funkcjonalne argumenty lub jeden
funkcjonalny argument pogłębiony; co najmniej jeden argument ma postać 5 pkt
poprawnego wnioskowania; brak błędów logicznych w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa funkcjonalne argumenty, w tym
jeden pogłębiony; uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny 4 pkt
w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa funkcjonalne argumenty;
3 pkt
uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden funkcjonalny argument;
2 pkt
uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden funkcjonalny argument;
1 pkt
uzasadnienie zawiera najwyżej dwa błędy logiczne w argumentacji.
Brak uzasadnienia
ALBO
w ramach uzasadnienia nie występuje żaden funkcjonalny argument 0 pkt
ALBO
trzy (lub więcej) błędów logicznych w argumentacji.
2.3. b) Uzasadnienie – kontrargumentacja (zarzuty)
Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, brak błędów
3 pkt
logicznych w kontrargumentacji.
Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, najwyżej jeden
2 pkt
błąd logiczny w kontrargumentacji.
Jeden zarzut funkcjonalny; najwyżej jeden błąd logiczny w kontrargumentacji. 1 pkt
Brak kontrargumentacji (brak przynajmniej jednego zarzutu)
ALBO
żaden kontrargument nie spełnia warunku funkcjonalności 0 pkt
ALBO
dwa (lub więcej) błędy logiczne w kontrargumentacji.
2.3. c) Uzasadnienie – odpowiedź na zarzuty
Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
3 pkt
na jeden zarzut; brak błędów logicznych w odpowiedzi.
Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
2 pkt
na jeden zarzut; najwyżej jeden błąd logiczny w odpowiedzi.
Funkcjonalna odpowiedź na jeden zarzut, najwyżej jeden błąd logiczny
1 pkt
w odpowiedzi.
Brak odpowiedzi na zarzut (zarzuty)
ALBO
żadna z odpowiedzi na zarzut (zarzuty) nie spełnia warunku funkcjonalności 0 pkt
ALBO
dwa (lub więcej) błędy logiczne w ramach odpowiedzi na zarzut.
Wyjaśnienia (Kryterium 2.3. – Uzasadnienie)
1. Uzasadnienie stanowiska zdającego to zabieg polegający na podaniu racji (przede
wszystkim racji logicznych) na rzecz prezentowanej tezy. Te racje mogą implikować tę
tezę lub ją uprawdopodabniać. Sformułowanie tezy wraz z jej uzasadnieniem stanowi
kluczową część wywodu zdającego.
2. Uzasadnienie tezy to inaczej argumentacja na rzecz tej tezy. Argumentacja zdającego
może mieć strukturę prostą lub złożoną. W ramach wywodu zdającego mogą
występować argumenty i kontrargumenty (o różnej postaci):
a) argumentacja logiczna o strukturze prostej to inaczej wnioskowanie, na które
składa się zestaw przesłanek, z których logicznie wynika wniosek (lub które
uprawdopodabniają wniosek)
b) argumentacja składająca się z więcej niż jednego wnioskowania prostego to
argumentacja złożona (o strukturze złożonej). Tego typu argumentacja jest jedną
z postaci argumentacji pogłębionej
c) termin „kontrargument” („zarzut”) należy rozumieć dwojako:
• jako twierdzenie (lub twierdzenia) osłabiające lub obalające uzasadnienie
określonej tezy
• jako wnioskowanie na rzecz tezy przeciwnej.
3. Ocena argumentacji (argumentów i kontrargumentów lub odpowiedzi na zarzuty) polega
na rozstrzygnięciu trzech kwestii:
a) czy argumentacja ma charakter funkcjonalny
b) czy argumentacja ma charakter pogłębiony
c) czy argumentacja jest poprawna logicznie, zatem czy między przesłankami
a wnioskiem (tezą uzasadnianą), zachodzi związek uprawniający do uznania tego
wniosku (poprawność formalna wnioskowania).
4. Argumentacja zdającego (argument, kontrargument lub odpowiedź na zarzut) jest:
a) funkcjonalna, gdy stanowi część wywodu zdającego
b) jest pogłębiona, gdy ma postać poprawnej argumentacji o strukturze złożonej lub
gdy ma postać poprawnego wnioskowania prostego, powiązanego z analizą
historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej jednego elementu
tego wnioskowania.
5. Rozumowanie zdającego jest oceniane pod względem poprawności logicznej
w kontekście wystąpienia błędów logicznych, w tym takich jak: błąd formalny, błędne
koło w rozumowaniu, wieloznaczność.
6. Brak funkcjonalnego argumentu w wypracowaniu skutkuje przyznaniem 0 punktów
w pozostałych aspektach oceny uzasadnienia (kontrargumentacja i odpowiedź na
zarzuty).
2.4. Nawiązania kulturowe
Funkcjonalne, rzetelne oraz pogłębione przywołanie jednego kontekstu
pozafilozoficznego
ALBO 2 pkt
funkcjonalne i rzetelne przywołanie co najmniej dwóch kontekstów
pozafilozoficznych.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie jednego kontekstu pozafilozoficznego. 1 pkt
Brak przywołania kontekstu pozafilozoficznego
ALBO
0 pkt
przywołanie kontekstu pozafilozoficznego niespełniające warunku funkcjonalności
i rzetelności.
Wyjaśnienia (Kryterium 2.4. – Nawiązania kulturowe)
Przywołanie przez zdającego kontekstu pozafilozoficznego polega na odwołaniu się do
wiedzy z innych dziedzin kultury (np. tekstu kultury, badań naukowych, wydarzeń
historycznych):
a) przywołanie jest funkcjonalne, gdy stanowi element wywodu zdającego
b) przywołanie jest rzetelne, gdy nie zawiera błędów rzeczowych lub logiczno-
-językowych utrudniających lub uniemożliwiających zrozumienie przedstawionej
myśli
c) przywołanie jest pogłębione, gdy stanowi część wywodu zdającego i jest
powiązane z analizą historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej
jednego elementu tego wywodu.
3. Kompozycja i spójność wypowiedzi
Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, a wywód zdającego – spójny. 4 pkt
Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, lecz zawiera jedno zaburzenie
spójności
3 pkt
ALBO
wypracowanie jest spójne, lecz zawiera jedno zaburzenie kompozycji.
Wypracowanie zawiera jedno zaburzenie kompozycji oraz jedno lub dwa
2 pkt
zaburzenia spójności.
Wypracowanie zawiera więcej niż jedno zaburzenie kompozycji oraz najwyżej dwa
zaburzenia spójności
ALBO 1 pkt
wypracowanie zawiera najwyżej jedno zaburzenie kompozycji oraz więcej niż dwa
zaburzenia spójności.
Wypracowanie zawiera więcej niż jedno zaburzenie kompozycji oraz więcej niż dwa
0 pkt
zaburzenia spójności.
Wyjaśnienia (Kryterium 3. – Kompozycja i spójność wypowiedzi)
1. Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, gdy zawiera wyraźnie wyodrębnione
i poprawnie napisane części strukturalne: wstęp, rozwinięcie i zakończenie.
2. Poprawnie napisane wypracowanie nie zawiera żadnego z wymienionych poniżej
zaburzeń, które uznaje się za istotne zaburzenia kompozycji:
a) brak wstępu lub brak we wstępie jednego z dwóch istotnych jego elementów
b) brak rozwinięcia lub brak podziału na akapity (co najmniej trzy)
c) brak zakończenia lub pojawienie się w zakończeniu nowego i istotnego dla wywodu
zdającego wątku (np. nowego argumentu).
3. Poprawnie napisany wstęp zawiera:
a) wyjaśnienie tematu wypracowania
b) sformułowanie tezy zdającego.
4. Rozwinięcie jest poprawnie napisane, gdy składa się z logicznie uporządkowanych
części składowych (zdań, akapitów), tworzących wywód zdającego.
5. Poprawnie napisane zakończenie zawiera rzetelne podsumowanie wywodu
przeprowadzonego przez zdającego.
6. Wypracowanie jest spójne, gdy między jego równorzędnymi logicznie członami
(pojedynczymi zdaniami lub akapitami) – wziętymi w pełnym ich kontekście – nie
zachodzą sprzeczności, a między jego członami logicznie nierównorzędnymi zachodzą
związki wynikania logicznego lub związki pokrewne.
7. Gdy w wypracowaniu występuje ewidentna sprzeczność (między zdaniami lub akapitami)
lub ewidentny błąd non sequitur lub ignoratio elenchi, to mamy do czynienia z istotnymi
zaburzeniami spójności.
4. Język wypowiedzi
Wypracowanie jest napisane językiem w pełni komunikatywnym; dopuszczalne
2 pkt
3 błędy językowe.
Wypracowanie jest napisane językiem w większości komunikatywnym;
1 pkt
dopuszczalne od 4 do 8 błędów językowych.
Wypracowanie jest napisane językiem niekomunikatywnym lub zawiera więcej niż 8
0 pkt
błędów językowych.
Informacje o błędach uznawanych za ortograficzne w pracach zdających ze specyficznymi
trudnościami w uczeniu się (z dysleksją lub dysortografią)
Wypracowanie jest napisane językiem w większości komunikatywnym;
2 pkt
dopuszczalne 6 błędów językowych.
Wypracowanie jest napisane językiem w większości komunikatywnym;
1 pkt
dopuszczalne od 7 do 11 błędów językowych.
Wypracowanie jest napisane językiem niekomunikatywnym lub zawiera więcej niż 11
0 pkt
błędów językowych.
Uwagi
1. Jeżeli wypowiedź jest nieczytelna (w rozumieniu czytelności zapisu), egzaminator oceni
ją na 0 pkt.
2. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
egzaminator przyzna 0 pkt w każdym kryterium.
3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 300 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryteriach:
Spełnienie formalnych warunków polecenia oraz Kompetencje filozoficzne i kulturowe.
W pozostałych kryteriach egzaminator przyzna 0 punktów.
4. Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie, np. zawiera fragmenty odtworzone
z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym
internetowego, lub jest przepisana od innego zdającego, wówczas egzamin z filozofii,
w przypadku takiego zdającego, zostanie unieważniony.
5. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za język
lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

  3. Przeprowadź etap 2

    1. Spełnienie formalnych warunków polecenia
    • W wypracowaniu znajduje się co najmniej jeden z dwóch kluczowych
    elementów stanowiska zdającego: wyjaśnienie tematu wypracowania lub teza
    zdającego. ORAZ
    1 pkt
    • W wypracowaniu przedstawiony jest pogląd przynajmniej jednego filozofa lub
    znajduje się w nim odwołanie do co najmniej jednego tekstu filozoficznego. ORAZ
    • Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną.
    • Wypracowanie nie spełnia dowolnego z warunków wymaganych do
    otrzymania 1 punktu. 0 pkt
    ALBO
    • Wypracowanie jest napisane w formie planu albo w punktach. Uwaga: jeżeli w kryterium Spełnienie formalnych warunków polecenia przyznano 0 pkt,
    we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt. Wyjaśnienia (Kryterium 1. – Spełnienie formalnych warunków polecenia)
    1. Na stanowisko zdającego składają się wyjaśnienie tematu wypracowania oraz teza
    zdającego powiązana z tematem pracy.
    a) Wyjaśnienie tematu polega na podaniu stosownych znaczeń kluczowych terminów
    lub twierdzeń zawartych w poleceniu oraz na wskazaniu na ewentualne związki
    między nimi.
    b) Teza wypracowania, to zdanie wyrażające określone przekonanie zdającego (jego
    opinię), odniesione do zagadnienia wskazanego w poleceniu. Teza zdającego nie
    musi być oryginalna – wystarczy, że zdający opowie się za określonym poglądem
    filozoficznym, powiązanym z tematyką pracy. Teza może również mieć postać
    hipotezy, której poprawność zdający ocenia w swojej pracy. Teza wypracowania
    w każdej swej postaci wymaga stosownego uzasadnienia.
    c) Zdający nie musi opowiadać się za określonym rozwiązaniem zagadnienia
    omawianego w wypracowaniu, jest jednak wówczas zobowiązany jednoznacznie
    ten fakt zakomunikować, podając racje na rzecz takiej koncepcji wypracowania. 2. W wypracowaniu zdający powinien omówić co najmniej jeden z poglądów filozoficznych,
    jednego z filozofów wymienionych w podstawie programowej lub odwołać się do co
    najmniej jednego tekstu filozoficznego wskazanego w podstawie programowej. 3. Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną, jeżeli zawiera
    co najmniej jeden akapit argumentacyjny, czyli taki, w którym znajduje się co najmniej
    jeden argument powiązany z tematyką pracy. 2. Kompetencje filozoficzne i kulturowe
    Uwaga: jeżeli ostateczna liczba punktów przyznana w kryterium Kompetencje filozoficzne
    i kulturowe, wynosi 0 pkt, wówczas w pozostałych kryteriach (Kompozycja wypowiedzi oraz
    Język wypowiedzi) przyznaje się 0 pkt. 2.1. Sformułowanie stanowiska
    Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania oraz jasno sformułowana teza. 4 pkt
    Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania, lecz nie w pełni jasno
    sformułowana teza
    ALBO 3 pkt
    jasno sformułowana teza, lecz nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu
    wypracowania. Jasno sformułowana teza, lecz brak (zadowalającego) wyjaśnienia tematu
    wypracowania
    ALBO
    zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania, lecz brak (jasno) sformułowanej
    tezy 2 pkt
    ALBO
    nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania oraz nie w pełni jasno
    sformułowana teza. Nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania
    (i brak sformułowanej tezy)
    ALBO 1 pkt
    nie w pełni jasno sformułowana teza (i brak wyjaśnienia tematu). Brak wyjaśnienia tematu (lub wyjaśnienie niepoprawne) i brak tezy (lub teza
    0 pkt
    sformułowana w sposób niezrozumiały). Wyjaśnienia (Kryterium 2.1. – Sformułowanie stanowiska )
    1.

  4. Przeprowadź etap 3

    Przez sformułowanie stanowiska zdającego rozumie się wyjaśnienie tematu
    wypracowania oraz sformułowanie powiązanej z tematem tezy. 2. Wyjaśnienie tematu:
    a) wyjaśnienie tematu jest zadowalające, gdy zdający wyjaśnił rzetelnie kluczowe
    terminy lub twierdzenia występujące w poleceniu oraz poprawnie wyjaśnił
    ewentualne związki między nimi
    b) wyjaśnienie jest nie w pełni zadowalające, gdy zdający nie wyjaśnił rzetelnie
    wszystkich istotnych dla jasnego zrozumienia tematu terminów lub twierdzeń
    występujących w sformułowaniu polecenia lub gdy nie wyjaśnił (albo gdy uczynił
    to w sposób nierzetelny) istotnych dla zrozumienia tematu związków między
    występującymi w sformułowaniu tematu twierdzeniami. 3. Sformułowanie tezy:
    a) teza zdającego jest jasno sformułowana, gdy łącznie spełnia następujące
    warunki:
    – zdający rzetelnie wyjaśnił występujące w niej kluczowe terminy
    – teza ta dotyczy tematu wypracowania
    – teza nie ulega zmianie w trakcie wywodu lub jej zmiana ma swoje uzasadnienie
    b) teza zdającego nie jest w pełni jasno sformułowana, gdy nie zostaje spełniony co
    najmniej jeden z warunków wymienionych wyżej. 2.2. Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii
    Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch filozofów,
    w tym jedno przywołanie pogłębione
    ORAZ 5 pkt
    funkcjonalne i rzetelne odwołanie do przynajmniej jednego tekstu filozoficznego;
    brak błędów rzeczowych. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch filozofów,
    4 pkt
    w tym jedno przywołanie pogłębione; brak błędów rzeczowych. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch filozofów;
    3 pkt
    dopuszczalny jeden błąd rzeczowy. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej jednego filozofa;
    2 pkt
    dopuszczalne dwa błędy rzeczowe. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej jednego filozofa;
    1 pkt
    dopuszczalne trzy błędy rzeczowe. Brak przywołania myśli filozoficznej przynajmniej jednego filozofa
    ALBO
    przywołanie myśli filozoficznej niespełniające warunku funkcjonalności
    0 pkt
    lub rzetelności
    ALBO
    cztery i więcej błędy rzeczowe. Wyjaśnienia (Kryterium 2.2. – Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii)
    1. Przywołanie określonego poglądu filozoficznego i odwołanie się do tekstu filozoficznego
    ocenia się w aspekcie ich funkcjonalności i rzetelności. Przywołanie to może być
    pogłębione lub niepogłębione:
    a) przywołanie poglądu filozoficznego lub odwołanie do tekstu filozoficznego jest
    funkcjonalne wówczas, gdy stanowi element wywodu zdającego i mieści się
    w tematyce pracy
    b) przywołanie poglądu filozoficznego lub odwołanie do tekstu filozoficznego jest
    rzetelne wówczas, gdy rozumienie tego poglądu lub tekstu jest zgodne z obecnym
    stanem wiedzy filozoficznej
    c) przywołanie poglądu filozoficznego jest pogłębione wówczas, gdy zdający nie tylko
    przedstawia stosowną myśl w sposób funkcjonalny i rzetelny, ale również gdy
    przeprowadza analizę filozoficzną prezentowanego poglądu (np. przez wyjaśnianie
    występujących w nim pojęć)
    d) przez wywód zdającego rozumie się sformułowane przez niego stanowisko wraz
    z jego uzasadnieniem.

  5. Przeprowadź etap 4

    W ramach wywodu występują względnie autonomiczne
    elementy strukturalne i treściowe, pomiędzy którymi zachodzą stosowne związki –
    w tym przede wszystkim związki logiczne – umożliwiające zrozumienie
    przedstawianych przez zdającego zagadnień filozoficznych w ich powiązaniu
    z wyrażonym przez zdającego stanowiskiem i jego uzasadnieniem. 5. Błąd rzeczowy – to błąd świadczący o:
    a) nieznajomości przywołanej myśli, zarówno co do jego treści, jak i co do autorstwa
    b) nieznajomości zawartości przywołanego tekstu (filozoficznego lub
    pozafilozoficznego), do którego odwołuje się zdający
    c) nieuprawnionej interpretacji fragmentu lub fragmentów przywołanych tekstów
    filozoficznych lub pozafilozoficznych
    d) niepoprawnym rozumieniu lub niepoprawnym zastosowaniu terminów lub twierdzeń
    filozoficznych. 2.3. a) Uzasadnienie – argumentacja na rzecz stanowiska
    W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa funkcjonalne argumenty, w tym
    jeden pogłębiony; co najmniej jeden z argumentów ma postać poprawnego 6 pkt
    wnioskowania; brak błędów logicznych w argumentacji. W ramach uzasadnienia występują dwa funkcjonalne argumenty lub jeden
    funkcjonalny argument pogłębiony; co najmniej jeden argument ma postać 5 pkt
    poprawnego wnioskowania; brak błędów logicznych w argumentacji. W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa funkcjonalne argumenty, w tym
    jeden pogłębiony; uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny 4 pkt
    w argumentacji. W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa funkcjonalne argumenty;
    3 pkt
    uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny w argumentacji. W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden funkcjonalny argument;
    2 pkt
    uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny w argumentacji. W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden funkcjonalny argument;
    1 pkt
    uzasadnienie zawiera najwyżej dwa błędy logiczne w argumentacji. Brak uzasadnienia
    ALBO
    w ramach uzasadnienia nie występuje żaden funkcjonalny argument 0 pkt
    ALBO
    trzy (lub więcej) błędów logicznych w argumentacji. 2.3. b) Uzasadnienie – kontrargumentacja (zarzuty)
    Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, brak błędów
    3 pkt
    logicznych w kontrargumentacji. Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, najwyżej jeden
    2 pkt
    błąd logiczny w kontrargumentacji. Jeden zarzut funkcjonalny; najwyżej jeden błąd logiczny w kontrargumentacji. 1 pkt
    Brak kontrargumentacji (brak przynajmniej jednego zarzutu)
    ALBO
    żaden kontrargument nie spełnia warunku funkcjonalności 0 pkt
    ALBO
    dwa (lub więcej) błędy logiczne w kontrargumentacji. 2.3. c) Uzasadnienie – odpowiedź na zarzuty
    Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
    3 pkt
    na jeden zarzut; brak błędów logicznych w odpowiedzi. Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
    2 pkt
    na jeden zarzut; najwyżej jeden błąd logiczny w odpowiedzi. Funkcjonalna odpowiedź na jeden zarzut, najwyżej jeden błąd logiczny
    1 pkt
    w odpowiedzi. Brak odpowiedzi na zarzut (zarzuty)
    ALBO
    żadna z odpowiedzi na zarzut (zarzuty) nie spełnia warunku funkcjonalności 0 pkt
    ALBO
    dwa (lub więcej) błędy logiczne w ramach odpowiedzi na zarzut. Wyjaśnienia (Kryterium 2.3. – Uzasadnienie)
    1. Uzasadnienie stanowiska zdającego to zabieg polegający na podaniu racji (przede
    wszystkim racji logicznych) na rzecz prezentowanej tezy. Te racje mogą implikować tę
    tezę lub ją uprawdopodabniać.

  6. Przeprowadź etap 5

    Sformułowanie tezy wraz z jej uzasadnieniem stanowi
    kluczową część wywodu zdającego. 2. Uzasadnienie tezy to inaczej argumentacja na rzecz tej tezy. Argumentacja zdającego
    może mieć strukturę prostą lub złożoną. W ramach wywodu zdającego mogą
    występować argumenty i kontrargumenty (o różnej postaci):
    a) argumentacja logiczna o strukturze prostej to inaczej wnioskowanie, na które
    składa się zestaw przesłanek, z których logicznie wynika wniosek (lub które
    uprawdopodabniają wniosek)
    b) argumentacja składająca się z więcej niż jednego wnioskowania prostego to
    argumentacja złożona (o strukturze złożonej). Tego typu argumentacja jest jedną
    z postaci argumentacji pogłębionej
    c) termin „kontrargument” („zarzut”) należy rozumieć dwojako:
    • jako twierdzenie (lub twierdzenia) osłabiające lub obalające uzasadnienie
    określonej tezy
    • jako wnioskowanie na rzecz tezy przeciwnej. 3. Ocena argumentacji (argumentów i kontrargumentów lub odpowiedzi na zarzuty) polega
    na rozstrzygnięciu trzech kwestii:
    a) czy argumentacja ma charakter funkcjonalny
    b) czy argumentacja ma charakter pogłębiony
    c) czy argumentacja jest poprawna logicznie, zatem czy między przesłankami
    a wnioskiem (tezą uzasadnianą), zachodzi związek uprawniający do uznania tego
    wniosku (poprawność formalna wnioskowania). 4. Argumentacja zdającego (argument, kontrargument lub odpowiedź na zarzut) jest:
    a) funkcjonalna, gdy stanowi część wywodu zdającego
    b) jest pogłębiona, gdy ma postać poprawnej argumentacji o strukturze złożonej lub
    gdy ma postać poprawnego wnioskowania prostego, powiązanego z analizą
    historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej jednego elementu
    tego wnioskowania. 5. Rozumowanie zdającego jest oceniane pod względem poprawności logicznej
    w kontekście wystąpienia błędów logicznych, w tym takich jak: błąd formalny, błędne
    koło w rozumowaniu, wieloznaczność. 6. Brak funkcjonalnego argumentu w wypracowaniu skutkuje przyznaniem 0 punktów
    w pozostałych aspektach oceny uzasadnienia (kontrargumentacja i odpowiedź na
    zarzuty). 2.4. Nawiązania kulturowe
    Funkcjonalne, rzetelne oraz pogłębione przywołanie jednego kontekstu
    pozafilozoficznego
    ALBO 2 pkt
    funkcjonalne i rzetelne przywołanie co najmniej dwóch kontekstów
    pozafilozoficznych. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie jednego kontekstu pozafilozoficznego. 1 pkt
    Brak przywołania kontekstu pozafilozoficznego
    ALBO
    0 pkt
    przywołanie kontekstu pozafilozoficznego niespełniające warunku funkcjonalności
    i rzetelności. Wyjaśnienia (Kryterium 2.4. – Nawiązania kulturowe)
    Przywołanie przez zdającego kontekstu pozafilozoficznego polega na odwołaniu się do
    wiedzy z innych dziedzin kultury (np. tekstu kultury, badań naukowych, wydarzeń
    historycznych):
    a) przywołanie jest funkcjonalne, gdy stanowi element wywodu zdającego
    b) przywołanie jest rzetelne, gdy nie zawiera błędów rzeczowych lub logiczno-
    -językowych utrudniających lub uniemożliwiających zrozumienie przedstawionej
    myśli
    c) przywołanie jest pogłębione, gdy stanowi część wywodu zdającego i jest
    powiązane z analizą historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej
    jednego elementu tego wywodu. 3. Kompozycja i spójność wypowiedzi
    Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, a wywód zdającego – spójny. 4 pkt
    Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, lecz zawiera jedno zaburzenie
    spójności
    3 pkt
    ALBO
    wypracowanie jest spójne, lecz zawiera jedno zaburzenie kompozycji.

    Wypracowanie zawiera jedno zaburzenie kompozycji oraz jedno lub dwa
    2 pkt
    zaburzenia spójności. Wypracowanie zawiera więcej niż jedno zaburzenie kompozycji oraz najwyżej dwa
    zaburzenia spójności
    ALBO 1 pkt
    wypracowanie zawiera najwyżej jedno zaburzenie kompozycji oraz więcej niż dwa
    zaburzenia spójności. Wypracowanie zawiera więcej niż jedno zaburzenie kompozycji oraz więcej niż dwa
    0 pkt
    zaburzenia spójności. Wyjaśnienia (Kryterium 3. – Kompozycja i spójność wypowiedzi)
    1. Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, gdy zawiera wyraźnie wyodrębnione
    i poprawnie napisane części strukturalne: wstęp, rozwinięcie i zakończenie. 2. Poprawnie napisane wypracowanie nie zawiera żadnego z wymienionych poniżej
    zaburzeń, które uznaje się za istotne zaburzenia kompozycji:
    a) brak wstępu lub brak we wstępie jednego z dwóch istotnych jego elementów
    b) brak rozwinięcia lub brak podziału na akapity (co najmniej trzy)
    c) brak zakończenia lub pojawienie się w zakończeniu nowego i istotnego dla wywodu
    zdającego wątku (np. nowego argumentu). 3. Poprawnie napisany wstęp zawiera:
    a) wyjaśnienie tematu wypracowania
    b) sformułowanie tezy zdającego. 4. Rozwinięcie jest poprawnie napisane, gdy składa się z logicznie uporządkowanych
    części składowych (zdań, akapitów), tworzących wywód zdającego. 5. Poprawnie napisane zakończenie zawiera rzetelne podsumowanie wywodu
    przeprowadzonego przez zdającego. 6. Wypracowanie jest spójne, gdy między jego równorzędnymi logicznie członami
    (pojedynczymi zdaniami lub akapitami) – wziętymi w pełnym ich kontekście – nie
    zachodzą sprzeczności, a między jego członami logicznie nierównorzędnymi zachodzą
    związki wynikania logicznego lub związki pokrewne. 7. Gdy w wypracowaniu występuje ewidentna sprzeczność (między zdaniami lub akapitami)
    lub ewidentny błąd non sequitur lub ignoratio elenchi, to mamy do czynienia z istotnymi
    zaburzeniami spójności. 4. Język wypowiedzi
    Wypracowanie jest napisane językiem w pełni komunikatywnym; dopuszczalne
    2 pkt
    3 błędy językowe. Wypracowanie jest napisane językiem w większości komunikatywnym;
    1 pkt
    dopuszczalne od 4 do 8 błędów językowych. Wypracowanie jest napisane językiem niekomunikatywnym lub zawiera więcej niż 8
    0 pkt
    błędów językowych. Informacje o błędach uznawanych za ortograficzne w pracach zdających ze specyficznymi
    trudnościami w uczeniu się (z dysleksją lub dysortografią)
    Wypracowanie jest napisane językiem w większości komunikatywnym;
    2 pkt
    dopuszczalne 6 błędów językowych. Wypracowanie jest napisane językiem w większości komunikatywnym;
    1 pkt
    dopuszczalne od 7 do 11 błędów językowych. Wypracowanie jest napisane językiem niekomunikatywnym lub zawiera więcej niż 11
    0 pkt
    błędów językowych. Uwagi
    1. Jeżeli wypowiedź jest nieczytelna (w rozumieniu czytelności zapisu), egzaminator oceni
    ją na 0 pkt. 2. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
    egzaminator przyzna 0 pkt w każdym kryterium. 3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 300 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryteriach:
    Spełnienie formalnych warunków polecenia oraz Kompetencje filozoficzne i kulturowe. W pozostałych kryteriach egzaminator przyzna 0 punktów. 4.

    Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie, np. zawiera fragmenty odtworzone
    z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym
    internetowego, lub jest przepisana od innego zdającego, wówczas egzamin z filozofii,
    w przypadku takiego zdającego, zostanie unieważniony. 5. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
    postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
    indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za język
    lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.

  7. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 30 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1. Spełnienie formalnych warunków polecenia
• W wypracowaniu znajduje się co najmniej jeden z dwóch kluczowych
elementów stanowiska zdającego: wyjaśnienie tematu wypracowania lub teza
zdającego.
ORAZ
1 pkt
• W wypracowaniu przedstawiony jest pogląd przynajmniej jednego filozofa lub
znajduje się w nim odwołanie do co najmniej jednego tekstu filozoficznego.
ORAZ
• Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną.
• Wypracowanie nie spełnia dowolnego z warunków wymaganych do
otrzymania 1 punktu.
0 pkt
ALBO
• Wypracowanie jest napisane w formie planu albo w punktach.
Uwaga: jeżeli w kryterium Spełnienie formalnych warunków polecenia przyznano 0 pkt,
we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.
Wyjaśnienia (Kryterium 1. – Spełnienie formalnych warunków polecenia)
1. Na stanowisko zdającego składają się wyjaśnienie tematu wypracowania oraz teza
zdającego powiązana z tematem pracy.
a) Wyjaśnienie tematu polega na podaniu stosownych znaczeń kluczowych terminów
lub twierdzeń zawartych w poleceniu oraz na wskazaniu na ewentualne związki
między nimi.
b) Teza wypracowania, to zdanie wyrażające określone przekonanie zdającego (jego
opinię), odniesione do zagadnienia wskazanego w poleceniu. Teza zdającego nie
musi być oryginalna – wystarczy, że zdający opowie się za określonym poglądem
filozoficznym, powiązanym z tematyką pracy. Teza może również mieć postać
hipotezy, której poprawność zdający ocenia w swojej pracy. Teza wypracowania
w każdej swej postaci wymaga stosownego uzasadnienia.
c) Zdający nie musi opowiadać się za określonym rozwiązaniem zagadnienia
omawianego w wypracowaniu, jest jednak wówczas zobowiązany jednoznacznie
ten fakt zakomunikować, podając racje na rzecz takiej koncepcji wypracowania.
2. W wypracowaniu zdający powinien omówić co najmniej jeden z poglądów filozoficznych,
jednego z filozofów wymienionych w podstawie programowej lub odwołać się do co
najmniej jednego tekstu filozoficznego wskazanego w podstawie programowej.
3. Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną, jeżeli zawiera
co najmniej jeden akapit argumentacyjny, czyli taki, w którym znajduje się co najmniej
jeden argument powiązany z tematyką pracy.
2. Kompetencje filozoficzne i kulturowe
Uwaga: jeżeli ostateczna liczba punktów przyznana w kryterium Kompetencje filozoficzne
i kulturowe, wynosi 0 pkt, wówczas w pozostałych kryteriach (Kompozycja wypowiedzi oraz
Język wypowiedzi) przyznaje się 0 pkt.
2.1. Sformułowanie stanowiska
Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania oraz jasno sformułowana teza. 4 pkt
Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania, lecz nie w pełni jasno
sformułowana teza
ALBO 3 pkt
jasno sformułowana teza, lecz nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu
wypracowania.
Jasno sformułowana teza, lecz brak (zadowalającego) wyjaśnienia tematu
wypracowania
ALBO
zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania, lecz brak (jasno) sformułowanej
tezy 2 pkt
ALBO
nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania oraz nie w pełni jasno
sformułowana teza.
Nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania
(i brak sformułowanej tezy)
ALBO 1 pkt
nie w pełni jasno sformułowana teza (i brak wyjaśnienia tematu).
Brak wyjaśnienia tematu (lub wyjaśnienie niepoprawne) i brak tezy (lub teza
0 pkt
sformułowana w sposób niezrozumiały).
Wyjaśnienia (Kryterium 2.1. – Sformułowanie stanowiska )
1. Przez sformułowanie stanowiska zdającego rozumie się wyjaśnienie tematu
wypracowania oraz sformułowanie powiązanej z tematem tezy.
2. Wyjaśnienie tematu:
a) wyjaśnienie tematu jest zadowalające, gdy zdający wyjaśnił rzetelnie kluczowe
terminy lub twierdzenia występujące w poleceniu oraz poprawnie wyjaśnił
ewentualne związki między nimi
b) wyjaśnienie jest nie w pełni zadowalające, gdy zdający nie wyjaśnił rzetelnie
wszystkich istotnych dla jasnego zrozumienia tematu terminów lub twierdzeń
występujących w sformułowaniu polecenia lub gdy nie wyjaśnił (albo gdy uczynił
to w sposób nierzetelny) istotnych dla zrozumienia tematu związków między
występującymi w sformułowaniu tematu twierdzeniami.
3. Sformułowanie tezy:
a) teza zdającego jest jasno sformułowana, gdy łącznie spełnia następujące
warunki:
– zdający rzetelnie wyjaśnił występujące w niej kluczowe terminy
– teza ta dotyczy tematu wypracowania
– teza nie ulega zmianie w trakcie wywodu lub jej zmiana ma swoje uzasadnienie
b) teza zdającego nie jest w pełni jasno sformułowana, gdy nie zostaje spełniony co
najmniej jeden z warunków wymienionych wyżej.
2.2. Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch filozofów,
w tym jedno przywołanie pogłębione
ORAZ 5 pkt
funkcjonalne i rzetelne odwołanie do przynajmniej jednego tekstu filozoficznego;
brak błędów rzeczowych.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch filozofów,
4 pkt
w tym jedno przywołanie pogłębione; brak błędów rzeczowych.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch filozofów;
3 pkt
dopuszczalny jeden błąd rzeczowy.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej jednego filozofa;
2 pkt
dopuszczalne dwa błędy rzeczowe.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej jednego filozofa;
1 pkt
dopuszczalne trzy błędy rzeczowe.
Brak przywołania myśli filozoficznej przynajmniej jednego filozofa
ALBO
przywołanie myśli filozoficznej niespełniające warunku funkcjonalności
0 pkt
lub rzetelności
ALBO
cztery i więcej błędy rzeczowe.
Wyjaśnienia (Kryterium 2.2. – Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii)
1. Przywołanie określonego poglądu filozoficznego i odwołanie się do tekstu filozoficznego
ocenia się w aspekcie ich funkcjonalności i rzetelności. Przywołanie to może być
pogłębione lub niepogłębione:
a) przywołanie poglądu filozoficznego lub odwołanie do tekstu filozoficznego jest
funkcjonalne wówczas, gdy stanowi element wywodu zdającego i mieści się
w tematyce pracy
b) przywołanie poglądu filozoficznego lub odwołanie do tekstu filozoficznego jest
rzetelne wówczas, gdy rozumienie tego poglądu lub tekstu jest zgodne z obecnym
stanem wiedzy filozoficznej
c) przywołanie poglądu filozoficznego jest pogłębione wówczas, gdy zdający nie tylko
przedstawia stosowną myśl w sposób funkcjonalny i rzetelny, ale również gdy
przeprowadza analizę filozoficzną prezentowanego poglądu (np. przez wyjaśnianie
występujących w nim pojęć)
d) przez wywód zdającego rozumie się sformułowane przez niego stanowisko wraz
z jego uzasadnieniem. W ramach wywodu występują względnie autonomiczne
elementy strukturalne i treściowe, pomiędzy którymi zachodzą stosowne związki –
w tym przede wszystkim związki logiczne – umożliwiające zrozumienie
przedstawianych przez zdającego zagadnień filozoficznych w ich powiązaniu
z wyrażonym przez zdającego stanowiskiem i jego uzasadnieniem.
5. Błąd rzeczowy – to błąd świadczący o:
a) nieznajomości przywołanej myśli, zarówno co do jego treści, jak i co do autorstwa
b) nieznajomości zawartości przywołanego tekstu (filozoficznego lub
pozafilozoficznego), do którego odwołuje się zdający
c) nieuprawnionej interpretacji fragmentu lub fragmentów przywołanych tekstów
filozoficznych lub pozafilozoficznych
d) niepoprawnym rozumieniu lub niepoprawnym zastosowaniu terminów lub twierdzeń
filozoficznych.
2.3. a) Uzasadnienie – argumentacja na rzecz stanowiska
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa funkcjonalne argumenty, w tym
jeden pogłębiony; co najmniej jeden z argumentów ma postać poprawnego 6 pkt
wnioskowania; brak błędów logicznych w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występują dwa funkcjonalne argumenty lub jeden
funkcjonalny argument pogłębiony; co najmniej jeden argument ma postać 5 pkt
poprawnego wnioskowania; brak błędów logicznych w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa funkcjonalne argumenty, w tym
jeden pogłębiony; uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny 4 pkt
w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa funkcjonalne argumenty;
3 pkt
uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden funkcjonalny argument;
2 pkt
uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden funkcjonalny argument;
1 pkt
uzasadnienie zawiera najwyżej dwa błędy logiczne w argumentacji.
Brak uzasadnienia
ALBO
w ramach uzasadnienia nie występuje żaden funkcjonalny argument 0 pkt
ALBO
trzy (lub więcej) błędów logicznych w argumentacji.
2.3. b) Uzasadnienie – kontrargumentacja (zarzuty)
Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, brak błędów
3 pkt
logicznych w kontrargumentacji.
Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, najwyżej jeden
2 pkt
błąd logiczny w kontrargumentacji.
Jeden zarzut funkcjonalny; najwyżej jeden błąd logiczny w kontrargumentacji. 1 pkt
Brak kontrargumentacji (brak przynajmniej jednego zarzutu)
ALBO
żaden kontrargument nie spełnia warunku funkcjonalności 0 pkt
ALBO
dwa (lub więcej) błędy logiczne w kontrargumentacji.
2.3. c) Uzasadnienie – odpowiedź na zarzuty
Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
3 pkt
na jeden zarzut; brak błędów logicznych w odpowiedzi.
Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
2 pkt
na jeden zarzut; najwyżej jeden błąd logiczny w odpowiedzi.
Funkcjonalna odpowiedź na jeden zarzut, najwyżej jeden błąd logiczny
1 pkt
w odpowiedzi.
Brak odpowiedzi na zarzut (zarzuty)
ALBO
żadna z odpowiedzi na zarzut (zarzuty) nie spełnia warunku funkcjonalności 0 pkt
ALBO
dwa (lub więcej) błędy logiczne w ramach odpowiedzi na zarzut.
Wyjaśnienia (Kryterium 2.3. – Uzasadnienie)
1. Uzasadnienie stanowiska zdającego to zabieg polegający na podaniu racji (przede
wszystkim racji logicznych) na rzecz prezentowanej tezy. Te racje mogą implikować tę
tezę lub ją uprawdopodabniać. Sformułowanie tezy wraz z jej uzasadnieniem stanowi
kluczową część wywodu zdającego.
2. Uzasadnienie tezy to inaczej argumentacja na rzecz tej tezy. Argumentacja zdającego
może mieć strukturę prostą lub złożoną. W ramach wywodu zdającego mogą
występować argumenty i kontrargumenty (o różnej postaci):
a) argumentacja logiczna o strukturze prostej to inaczej wnioskowanie, na które
składa się zestaw przesłanek, z których logicznie wynika wniosek (lub które
uprawdopodabniają wniosek)
b) argumentacja składająca się z więcej niż jednego wnioskowania prostego to
argumentacja złożona (o strukturze złożonej). Tego typu argumentacja jest jedną
z postaci argumentacji pogłębionej
c) termin „kontrargument” („zarzut”) należy rozumieć dwojako:
• jako twierdzenie (lub twierdzenia) osłabiające lub obalające uzasadnienie
określonej tezy
• jako wnioskowanie na rzecz tezy przeciwnej.
3. Ocena argumentacji (argumentów i kontrargumentów lub odpowiedzi na zarzuty) polega
na rozstrzygnięciu trzech kwestii:
a) czy argumentacja ma charakter funkcjonalny
b) czy argumentacja ma charakter pogłębiony
c) czy argumentacja jest poprawna logicznie, zatem czy między przesłankami
a wnioskiem (tezą uzasadnianą), zachodzi związek uprawniający do uznania tego
wniosku (poprawność formalna wnioskowania).
4. Argumentacja zdającego (argument, kontrargument lub odpowiedź na zarzut) jest:
a) funkcjonalna, gdy stanowi część wywodu zdającego
b) jest pogłębiona, gdy ma postać poprawnej argumentacji o strukturze złożonej lub
gdy ma postać poprawnego wnioskowania prostego, powiązanego z analizą
historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej jednego elementu
tego wnioskowania.
5. Rozumowanie zdającego jest oceniane pod względem poprawności logicznej
w kontekście wystąpienia błędów logicznych, w tym takich jak: błąd formalny, błędne
koło w rozumowaniu, wieloznaczność.
6. Brak funkcjonalnego argumentu w wypracowaniu skutkuje przyznaniem 0 punktów
w pozostałych aspektach oceny uzasadnienia (kontrargumentacja i odpowiedź na
zarzuty).
2.4. Nawiązania kulturowe
Funkcjonalne, rzetelne oraz pogłębione przywołanie jednego kontekstu
pozafilozoficznego
ALBO 2 pkt
funkcjonalne i rzetelne przywołanie co najmniej dwóch kontekstów
pozafilozoficznych.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie jednego kontekstu pozafilozoficznego. 1 pkt
Brak przywołania kontekstu pozafilozoficznego
ALBO
0 pkt
przywołanie kontekstu pozafilozoficznego niespełniające warunku funkcjonalności
i rzetelności.
Wyjaśnienia (Kryterium 2.4. – Nawiązania kulturowe)
Przywołanie przez zdającego kontekstu pozafilozoficznego polega na odwołaniu się do
wiedzy z innych dziedzin kultury (np. tekstu kultury, badań naukowych, wydarzeń
historycznych):
a) przywołanie jest funkcjonalne, gdy stanowi element wywodu zdającego
b) przywołanie jest rzetelne, gdy nie zawiera błędów rzeczowych lub logiczno-
-językowych utrudniających lub uniemożliwiających zrozumienie przedstawionej
myśli
c) przywołanie jest pogłębione, gdy stanowi część wywodu zdającego i jest
powiązane z analizą historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej
jednego elementu tego wywodu.
3. Kompozycja i spójność wypowiedzi
Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, a wywód zdającego – spójny. 4 pkt
Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, lecz zawiera jedno zaburzenie
spójności
3 pkt
ALBO
wypracowanie jest spójne, lecz zawiera jedno zaburzenie kompozycji.
Wypracowanie zawiera jedno zaburzenie kompozycji oraz jedno lub dwa
2 pkt
zaburzenia spójności.
Wypracowanie zawiera więcej niż jedno zaburzenie kompozycji oraz najwyżej dwa
zaburzenia spójności
ALBO 1 pkt
wypracowanie zawiera najwyżej jedno zaburzenie kompozycji oraz więcej niż dwa
zaburzenia spójności.
Wypracowanie zawiera więcej niż jedno zaburzenie kompozycji oraz więcej niż dwa
0 pkt
zaburzenia spójności.
Wyjaśnienia (Kryterium 3. – Kompozycja i spójność wypowiedzi)
1. Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, gdy zawiera wyraźnie wyodrębnione
i poprawnie napisane części strukturalne: wstęp, rozwinięcie i zakończenie.
2. Poprawnie napisane wypracowanie nie zawiera żadnego z wymienionych poniżej
zaburzeń, które uznaje się za istotne zaburzenia kompozycji:
a) brak wstępu lub brak we wstępie jednego z dwóch istotnych jego elementów
b) brak rozwinięcia lub brak podziału na akapity (co najmniej trzy)
c) brak zakończenia lub pojawienie się w zakończeniu nowego i istotnego dla wywodu
zdającego wątku (np. nowego argumentu).
3. Poprawnie napisany wstęp zawiera:
a) wyjaśnienie tematu wypracowania
b) sformułowanie tezy zdającego.
4. Rozwinięcie jest poprawnie napisane, gdy składa się z logicznie uporządkowanych
części składowych (zdań, akapitów), tworzących wywód zdającego.
5. Poprawnie napisane zakończenie zawiera rzetelne podsumowanie wywodu
przeprowadzonego przez zdającego.
6. Wypracowanie jest spójne, gdy między jego równorzędnymi logicznie członami
(pojedynczymi zdaniami lub akapitami) – wziętymi w pełnym ich kontekście – nie
zachodzą sprzeczności, a między jego członami logicznie nierównorzędnymi zachodzą
związki wynikania logicznego lub związki pokrewne.
7. Gdy w wypracowaniu występuje ewidentna sprzeczność (między zdaniami lub akapitami)
lub ewidentny błąd non sequitur lub ignoratio elenchi, to mamy do czynienia z istotnymi
zaburzeniami spójności.
4. Język wypowiedzi
Wypracowanie jest napisane językiem w pełni komunikatywnym; dopuszczalne
2 pkt
3 błędy językowe.
Wypracowanie jest napisane językiem w większości komunikatywnym;
1 pkt
dopuszczalne od 4 do 8 błędów językowych.
Wypracowanie jest napisane językiem niekomunikatywnym lub zawiera więcej niż 8
0 pkt
błędów językowych.
Informacje o błędach uznawanych za ortograficzne w pracach zdających ze specyficznymi
trudnościami w uczeniu się (z dysleksją lub dysortografią)
Wypracowanie jest napisane językiem w większości komunikatywnym;
2 pkt
dopuszczalne 6 błędów językowych.
Wypracowanie jest napisane językiem w większości komunikatywnym;
1 pkt
dopuszczalne od 7 do 11 błędów językowych.
Wypracowanie jest napisane językiem niekomunikatywnym lub zawiera więcej niż 11
0 pkt
błędów językowych.
Uwagi
1. Jeżeli wypowiedź jest nieczytelna (w rozumieniu czytelności zapisu), egzaminator oceni
ją na 0 pkt.
2. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
egzaminator przyzna 0 pkt w każdym kryterium.
3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 300 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryteriach:
Spełnienie formalnych warunków polecenia oraz Kompetencje filozoficzne i kulturowe.
W pozostałych kryteriach egzaminator przyzna 0 punktów.
4. Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie, np. zawiera fragmenty odtworzone
z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym
internetowego, lub jest przepisana od innego zdającego, wówczas egzamin z filozofii,
w przypadku takiego zdającego, zostanie unieważniony.
5. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za język
lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.

Strona arkusza: 14

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Oficjalne dokumenty

Materiały CKE

Dokumenty otwierają się na żądanie.

MFIP-R0-100-A-2405