Zadanie 10.
Tegoroczne wakacje spędziłeś(-aś) na obozie sportowym. W e-mailu do kolegi
z Hiszpanii:
• uzasadnij, dlaczego wybrałeś(-aś) taką formę wypoczynku
• opisz miejsce, w którym obóz został zorganizowany
• wyjaśnij, co Cię rozczarowało w przebiegu treningów
• napisz, jak zamierzasz podtrzymywać zawarte na obozie znajomości.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje […] miejsca […].
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości […].
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy […].
5.8. Zdający opisuje […] plany na przyszłość.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
– w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
– w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• napisz, jak zamierzasz podtrzymywać zawarte na obozie znajomości
Nos vamos a mandar mailitos. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np.
Nos vamos a mandar mailitos a menudo. (dwa odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
Nos vamos a escribir, mandar sms o llamar.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
La semana que viene vamos a encontrarnos en mi casa.
Nos vamos a escribir todos los días o llamar.
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
że odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił w sposób
bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie jak np. mandar un mail, llamar por teléfono są traktowane jako jedno
odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących
się do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• opisz miejsce, w którym obóz został zorganizowany
Era un lugar muy bonito, precioso.
• uzasadnij, dlaczego wybrałeś(-aś) taką formę wypoczynku
Me encanta jugar al tenis porque lo odio.
• napisz, jak zamierzasz podtrzymywać zawarte na obozie znajomości
Voy a escribirles a Ana, Pablo y Francisco.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• opisz miejsce, w którym obóz został zorganizowany
El campamento era grande, con una piscina y estaba situado al lado de un bosque.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub
przysłówkiem (np. mucho, muy, bastante, demasiado) nie są traktowane jako kolejne
odniesienie do danego podpunktu polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• uzasadnij, dlaczego wybrałeś(-aś) taką formę wypoczynku
• opisz miejsce, w którym obóz został zorganizowany
Me apunté porque el campamento iba a ser organizado en el Parque Nacional,
a orillas de un río, en un lugar pintoresco. (realizacja tylko jednego z dwóch
powyższych podpunktów)
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza, że
może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. realizując podpunkt „uzasadnij,
dlaczego wybrałeś(-aś) taką formę wypoczynku” zdający pisze: Me gusta. – taka
odpowiedź nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako
podpunkt, do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł
się, jako podpunkt nieujęty), np.
• uzasadnij, dlaczego wybrałeś(-aś) taką formę wypoczynku
Fue porque mi profesor de biologia me dio que voy a jugar mucho el balonmano.
(odniósł się)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…
/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeżeli odpowiedź taka spełnia warunki
polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
np.
• opisz miejsce, w którym obóz został zorganizowany
No sé cómo era el campamento.
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• wyjaśnij, co Cię rozczarowało w przebiegu treningów
Los entrenadores eran niekompetentni. (nie odniósł się)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest
kluczowy do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• opisz miejsce, w którym obóz został zorganizowany
Niestety se veían las chimeneas de una fábrica. (odniósł się)
Zadanie 10.
Tegoroczne wakacje spędziłeś(-aś) na obozie sportowym. W e-mailu do kolegi
z Hiszpanii:
• uzasadnij, dlaczego wybrałeś(-aś) taką formę wypoczynku
• opisz miejsce, w którym obóz został zorganizowany
• wyjaśnij, co Cię rozczarowało w przebiegu treningów
• napisz, jak zamierzasz podtrzymywać zawarte na obozie znajomości.
¡Hola, Pepe!
Te escribo para hablarte del campamento deportivo en que participé durante las
vacaciones.
• uzasadnij, dlaczego wybrałeś(-aś) taką formę wypoczynku
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy […];
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do powodu
(-ów), dla których postanowił pojechać na obóz, np.
• wskazuje na swoje zainteresowania sportem, np. Me gusta mucho hacer deporte. LUB
• uzasadnia, dlaczego wybrał właśnie obóz, a nie inną formę wypoczynku, np. Fui a un
campamento porque me encanta dormir en una tienda de campaña. LUB
• nawiązuje do jakiejś cechy/cech obozu, które skłoniły go do udziału w nim, np.
El horario de los entrenamientos era bueno. LUB
• wskazuje na okoliczności lub osoby, które skłoniły go do wyjazdu na wakacje,
niekoniecznie nawiązując w swojej wypowiedzi do sportu lub formy wypoczynku jaką
jest obóz, np. Me encanta pasar las vacaciones con gente de mi edad. LUB
• nawiązuje do swoich poprzednich wyjazdów wakacyjnych, ale wówczas z wypowiedzi
musi wynikać powód wyjazdu na tegoroczny obóz, np. Antes iba de vacaciones con mis
padres, pero siempre me aburría mucho.
W pracy nie musi pojawić się sformułowanie „wybrałem taką formę wypoczynku” lub
spójnik „bo”, „ponieważ”, ale z wypowiedzi musi wynikać powód wyjazdu na obóz.
Wymagany jest spójnik „bo”, „ponieważ”, gdy z wypowiedzi nie wynika powód wyjazdu
na obóz.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
De niño, también participé Sabes que soy una persona Siempre iba de vacaciones
en un campamento, pero no muy activa, por eso elegí con mi familia. Ahora quería
me gustó. este campamento. ir con mis compañeros de
clase.
Hacía buen tiempo. Me encantan los
campamentos deportivos. Mi amigo me dijo que iban
a las montañas de Sierra
Nevada, y yo nunca estuve
allí.
• opisz miejsce, w którym obóz został zorganizowany
5.1. Zdający opisuje […] miejsca […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający:
• opisuje krajobraz, miejscowość, region, w którym obóz został zorganizowany, np.
Estábamos en un pueblo donde había solo una tienda. LUB
• opisuje obóz, np. Estábamos alojados en casitas de madera. LUB
• opisuje miejsce zorganizowania obozu, używając przymiotników takich jak ładny,
brzydki, np. Era un lugar precioso.
• informuje o miejscu zorganizowania obozu, np. El campamento fue organizado en las
montañas.
Nazw miejscowości, gór, rzek, parków itp. nie uznaje się za realizację polecenia. Są one
traktowane zgodnie z zasadami określonymi w punkcie 10. str.7.
Nazwy państw uznaje się tylko wtedy, gdy zdający uwzględni w swojej pracy przynajmniej
jeden z wymienionych powyżej elementów opisu.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Fuimos a Szczawnik. El campamento estaba Fuimos a la región de
situado en un valle. Masuria donde hay muchos
Era un campamento para lagos pintorescos.
chicos y chicas de 14 a 18 El campamento estaba
años. rodeado de árboles. Al lado de nuestras tiendas
de campaña había una
piscina grande y dos pistas
de tenis.
• wyjaśnij, co Cię rozczarowało w przebiegu treningów
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości […];
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje powód swojego
rozczarowania lub niezadowolenia. Podany powód musi być związany z zajęciami
sportowymi zorganizowanymi na obozie. Zdający wypowiada się krytycznie na przykład o:
• organizacji zajęć sportowych, np. Los entrenamientos duraban solo una hora. LUB
• osobach prowadzących treningi, np. Los entrenadores eran poco amables. LUB
• osobach uczestniczących w treningach, pod warunkiem że odnosi się do takich ich cech,
które wpływały na zajęcia sportowe, np. ¡Resultó que la mayoría no sabía nadar! LUB
• sprzęcie sportowym, np. Muchas bicicletas estaban estropeadas. LUB
• miejscu treningów, np. La piscina estaba sucia.
Zdający realizuje polecenie, nawet jeżeli wyraża swoje niezadowolenie w odniesieniu tylko
do jednego z treningów.
Jeżeli zdający opisuje okoliczności, w jakich doznał rozczarowania, to okoliczności te
uznaje się za odniesienie do tego podpunktu, pod warunkiem że zdający w komunikatywny
sposób realizuje kluczowy element polecenia, czyli wspomina o powodzie swojego
rozczarowania, np. Ya en el primer entrenamiento me di cuenta de que había pocos
balones.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Los entrenamientos me Los entrenamientos eran Los entrenamientos eran
desilusionaron. muy aburridos. muy aburridos: durante
horas repetíamos los mismos
Por las noches no podíamos La entrenadora no tenía ejercicios.
dormir porque nos paciencia.
molestaban los mosquitos. Cuando llegamos al
polideportivo, resultó que
estaba cerrado por obras.
¡Qué desilusión!
• napisz, jak zamierzasz podtrzymywać zawarte na obozie znajomości.
5.8. Zdający opisuje […] plany na przyszłość.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający informuje przynajmniej
o jednej, konkretnej formie kontaktu, np. Nos vamos a llamar.
Akceptowane jest wyrażenie estar en contacto, lecz dopóki zdający nie określi konkretnej
formy kontaktu, to niezależnie od podanych informacji, taka realizacja polecenia jest
traktowana tylko jako „odniósł się”, np. Ahora tengo muchos amigos de toda Europa.
Estaré en contacto con ellos.
Informacje o osobach, z którymi piszący zamierza utrzymywać kontakt, mogą być uznane
za odniesienie się do podpunktu, pod warunkiem że wymienienia przynajmniej jedną
konkretną formę kontaktu, np. Conocí a las chicas de Varsovia con las que espero estar en
contacto a través del correo electrónico.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ellos quiero mucho hablar Nos comunicaremos en Nos hemos prometido
en teléfono. facebook. quedar una vez al mes para
ir juntos a un partido de
Nos lo pasamos muy bien. Vamos a encontarnos en las fútbol.
Jack y Thomas quieren ir al Navidades.
mismo campamento las Con todos mis nuevos
próximas vacaciones. amigos hablo en facebook,
y con Daria y Tomek voy
a viajar a España el año que
viene.
Przykłady podane w powyższych tabelach zaczerpnięto z prac zdających. Zachowano
w nich błędy.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
0 p.
z trudnych do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności
w tekście bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek
na odpowiednią liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst.
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego
uzasadnienia/kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu.
Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy językowe.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji
wyrażania myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób
wyrażania znaczeń, np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• opisz miejsce, w którym obóz został zorganizowany
Cerca del campamento había un lago.
El campamento estaba situado a orillas de un lago. – zawiera „precyzyjne
sformułowania”.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego stosując oznaczenia podane w tabeli;
nie oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy
znak √ w miejscu
spowodowany brakiem Marek √ czekoladę.
brakującego wyrazu
wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i
podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
ortograficzny
i otoczenie kołem
w jednym słowie
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
„pionową falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie
niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym
kryterium) LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą
zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza
się 0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę
tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie
zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. Salu2, należy oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny
zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy.
Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, a także prac zdających, którzy korzystali
z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie película, banda, la telenovela „M jak
miłość”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy,
np. He leído Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
podkreślane jest linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest
kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Praca w
napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. en casa (2 słowa), por esos chicos (3 słowa),
10.01.2015. (1 słowo), 10 de enero de 2015 (5 słów), 1780 (1 słowo).
2. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone dywizem
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. sms, s.f.
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo, el siglo XX = 3
słowa.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ayer perdí
el teléfono en sklep obuwniczy. – 7 słów.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJH-P1_1P-152, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.