Zadanie 10.
Po roku mieszkania w akademiku wynająłeś/wynajęłaś mieszkanie wspólnie z kolegą/
koleżanką ze studiów. W e-mailu do przyjaciela z Francji:
• przedstaw wydarzenie, które spowodowało podjęcie takiej decyzji
• opisz wynajęte mieszkanie
• wymień zalety wspólnego wynajmowania mieszkania
• zachęć przyjaciela do odwiedzin w Twoim wynajętym mieszkaniu.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje […] miejsca […].
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości.
5.4. Zdający relacjonuje wydarzenia z przeszłości.
5.7. Zdający przedstawia zalety […] różnych rozwiązań.
5.8. Zdający opisuje intencje […] nadzieje i plany na przyszłość.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
7.4. Zdający proponuje […].
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
– w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
– w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• opisz wynajęte mieszkanie
L’appartement est beau. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np.
L’appartement est beau et grand. (dwa odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
L’appartement est grand, clair et au premier étage.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
L’appartement est clair avec de grandes fenêtres et des murs beiges. (informacja
o jasności mieszkania rozbudowana o dwie dodatkowe informacje: duże okna i kolor
ścian)
L’appartement est grand, il y a une salle de séjour, deux chambres et une salle de
bains. (informacja o wielkości mieszkania rozbudowana o dodatkową informację:
ilość i rodzaj pomieszczeń)
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
że odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a
drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił w sposób
bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie jak np. un deux-pièces, appartement au premier étage są traktowane jako
jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących
się do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• opisz wynajęte mieszkanie
L’appartement est joli et beau.
L’appartement est vide, il y a des meubles modernes.
• wymień zalety wspólnego wynajmowania mieszkania
On paie moins, on paie 100 €.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• opisz wynajęte mieszkanie
L’appartement est beau, grand et meublé.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub
przysłówkiem (np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do
danego podpunktu polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienia do danego podpunktu
polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
• opisz wynajęte mieszkanie
Mon appartement se trouve à Żoliborz. (nie odniósł się)
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• przedstaw wydarzenie, które spowodowało podjęcie tej decyzji
• opisz wynajęte mieszkanie
L’ami de mon père qui va à l’étranger m’a loué son grand appartement. (realizacja
tylko jednego z dwóch powyższych podpunktów)
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza,
że może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. realizując podpunkt
o wydarzeniu, które spowodowało podjęcie decyzji o wynajęciu mieszkania zdający
pisze: Je suis tombé malade. – taka odpowiedź nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako
podpunkt, do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł
się, jako podpunkt nieujęty), np.
• przedstaw wydarzenie, które spowodowało podjęcie tej decyzji
Je gagner au loto. (podpunkt nieujęty w pracy; zdający realizując polecenie używa
bezokolicznika bez podania właściwego okolicznika czasu i w pracy nie ma
żadnego odniesienia sytuującego dane wydarzenie w czasie wymaganym do
realizacji danego podpunktu)
Je gagner au loto. Maintenant avoir de l’argent pour payer le loyer. (podpunkt, do
którego zdający odniósł się; zdający realizując polecenie używa bezokolicznika bez
podania właściwego okolicznika czasu, ale w pracy jest jakieś odniesienie
sytuujące dane wydarzenie w czasie wymaganym do realizacji danego podpunktu)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…
/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeżeli odpowiedź taka spełnia warunki
polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej.
• wymień zalety wspólnego wynajmowania mieszkania
Je ne sais pas quels sont les avantages.
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• opisz wynajęte mieszkanie
Мon appartement est ładne. (nie odniósł się)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest
kluczowy do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę w
ocenie treści, np.
• zachęć przyjaciela do odwiedzin w Twoim wynajętym mieszkaniu.
Je t’invite chez moi w wakacje. (odniósł się)
Zadanie 10.
Po roku mieszkania w akademiku wynająłeś/wynajęłaś mieszkanie wspólnie z kolegą/
koleżanką ze studiów. W e-mailu do przyjaciela z Francji:
• przedstaw wydarzenie, które spowodowało podjęcie takiej decyzji
• opisz wynajęte mieszkanie
• wymień zalety wspólnego wynajmowania mieszkania
• zachęć przyjaciela do odwiedzin w Twoim wynajętym mieszkaniu.
Salut !
Après une année passée dans une résidence universitaire, j’ai loué un appartement avec
Camille.
• przedstaw wydarzenie, które spowodowało podjęcie takiej decyzji
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości.
5.4. Zdający relacjonuje wydarzenia z przeszłości.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający:
• opisuje wydarzenia, które spowodowały podjęcie decyzji o wynajęciu mieszkania
z kolegą/koleżanką, np. J’ai trouvé un petit job et je peux payer le loyer. LUB
• wyjaśnia przyczyny rezygnacji z mieszkania w akademiku, np. Je ne pouvais pas étudier
à la résidence.
Uznaje się wszystkie wydarzenia/przyczyny zależne i/lub niezależne od zdającego.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Je vais démenager. J’ai gagné au loto. C’était causé par un accident,
on m’a volé mes vêtements et
En octobre, j’ai quitté ma mon portable.
ville. Je me suis disputé avec mes
colocataires. J’ai loué un appartement parce
J’ai des amis espagnols. que j’en avais assez de la
résidence universitaire où il y
avait beaucoup de bruit.
• opisz wynajęte mieszkanie
5.1. Zdający opisuje […] miejsca […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający:
• opisuje mieszkanie, np. jego wielkość, wyposażenie, rodzaj pomieszczeń, np. C’est
un grand appartement avec une terrasse. LUB
• odnosi się do usytuowania mieszkania, np. Mon appartement est au premier étage. LUB
• wspomina o udogodnieniach w miejscu zamieszkania, np. Il y a un parking souterrain,
un garage, un jardin, un ascenseur.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
L’appartement me plaît C’est un bel appartement. L’appartement est spacieux,
beaucoup. avec des meubles très jolis et
Dans cet appartement il y un grand séjour.
Mes voisins sont sympas. deux chambres.
J’ai loué un trois-pièces dans
Je cherche un appartement L’appartement est petit. un bâtiment moderne, près de
à louer. la station de métro.
• wymień zalety wspólnego wynajmowania mieszkania
5.7. Zdający przedstawia zalety […] różnych rozwiązań.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający:
• informuje o pozytywnych stronach wspólnego wynajmowania mieszkania, np. On peut
manger ensemble. LUB
• przedstawia przynajmniej jedną korzyść wynikającą ze wspólnego zamieszkania, np.
C’est moins cher.
Realizacja tego podpunktu jest akceptowana, jeśli zdający wymienił co najmniej jedną
zaletę wspólnego wynajmowania mieszkania.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Mon ami a loué un C’est moins cher. On peut preparer des repas,
appartement. manger ensemble et inviter nos
Je ne me sens pas seul. amis.
Bon marché.
Nous pouvons faire le Maintnant, nous sommes plus
C’est mon meilleur ami. ménage ensemble. indépendants, nous pouvons
faire ce que nous voulons et
quand nous voulons.
• zachęć przyjaciela do odwiedzin w Twoim wynajętym mieszkaniu.
5.8. Zdający opisuje intencje […] nadzieje i plany na przyszłość.
7.4. Zdający proponuje […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający:
• zaprasza/zachęca przyjaciela do odwiedzin w wynajętym mieszkaniu, np. Viens chez
moi, tu vas voir mon appartement. LUB
• proponuje odwiedziny w wynajętym mieszkaniu, np. Je te propose de venir chez moi en
juillet.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Il m’invite chez lui. Je t’invite chez moi. Je voudrais que tu viennes
chez moi. Tu verras mon
Pour voir mon Je voudrais te montrer mon appartement, tu pourras visiter
appartement. appartement. la ville et on s’amusera bien.
On s’amusera. Je serai content de te voir Viens chez moi pendant les
chez moi. vacances. Qu’est-ce que tu en
penses ?
Przykłady podane w powyższych tabelach zaczerpnięto z prac zdających. Zachowano
w nich błędy.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
0 p.
z trudnych do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności w
tekście bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek na
odpowiednią liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca wyraźnie gubi
się, czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia
/kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne
z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu.
Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy językowe.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji
wyrażania myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób
wyrażania znaczeń, np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• opisz wynajęte mieszkanie
C’est un petit appartement.
C’est un deux-pièces, spacieux, fonctionnel et ensoleillé. – zawiera „precyzyjne
sformułowania”.
• wymień zalety wspólnego wynajmowania mieszkania
C’est moins cher.
Nous pouvons partager les frais, les tâches ménagères, faire le ménage ensemble. –
zawiera „precyzyjne sformułowania”.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
Marek √ czekoladę.
brakiem wyrazu brakującego wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
w jednym słowie i otoczenie kołem
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
„pionową falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie
niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym
kryterium) LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą
zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza
się 0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę
tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie
zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. svp, bcp, dsl („désolé”), NP (no problem, pas de
problème), należy oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny
zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy.
Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, a także prac zdających, którzy korzystali
z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, groupe, np. série „M jak
miłość”, livre „Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. J’ai lu
Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest linią
falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe dla
realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Praca w
napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. la rue (2 słowa), chez le docteur (3 słowa), 1780
(1 słowo), le 10.01.2015 (2 słowa), le 10 janvier 2015 (4 słowa).
2. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone apostrofem, np. l’hôtel, j’ai
• słowa łączone dywizem, np. rendez-vous, c’est-à-dire
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo, le XXe siècle =
3 słowa.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia się w liczbie słów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. J’ai lu
Nowe Horyzonty. – 4 słowa.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJF-P1_1P-152, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.