Przejdź do treści
Moja Matura
Lokalna wersja próbna · 512 arkuszy · 2015–2026

Maj 2023 · Formuła 2023

Język białoruski 2023 — poziom rozszerzony

Pracuj we własnym tempie. Sprawdź oficjalne odpowiedzi i dostępne objaśnienia. Wyjaśnienia pozostające w opracowaniu są oznaczone przy zadaniach.

Zadania / części
1
Punkty na stronie
35
Poziom
Rozszerzony

Zachowany status źródłowy: ten arkusz nie ma jeszcze zatwierdzenia redakcyjnego całego zestawu. Dostępne odpowiedzi i opracowania pozostają oznaczone przy zadaniach.

Pracuj z arkuszem

Zadania, odpowiedzi i opracowania

Zadanie 1

35 pkt

Język białoruski — odpowiedź według zasad CKE

Dwa alternatywne tematy i pełne teksty źródłowe MMBB-R0-100-2305

Temat 1: służba narodowi i sztuce — porównanie Kupaly i Karatkiewicza. Temat 2: romantyczne motywy — tekst Bacharewicza i dwa utwory literatury białoruskiej.

Pełne własne polecenie i materiały

Выберы адну з прыведзеных ніжэй тэм і напішы сачыненне.
• Твая праца павінна складацца не менш чым з 350 слоў.
• Нумар выбранай тэмы ўпішы ў рамку.
• Запішы сачыненне ў адпаведным месцы. Не пішы на палях.
• Сачыненне напішы па-беларуску.

Тэма 1. (0–35)
Выбар паміж служэннем народу і служэннем мастацтву – ці можна іх спалучыць?
Паразважай над пытаннем на аснове параўнаўчай інтэрпрэтацыі прыведзеных
ніжэй тэкстаў Янкі Купалы За ўсё… і Уладзіміра Караткевіча Паэт.

Янка Купала
За ўсё…

За ўсё, што сёння маю,
Што даў мне мой народ:
За кут у родным краю,
За хлеб-соль без клапот, –

Я адплаціў народу
Чым моц мая магла:
Зваў з путаў на свабоду,
Зваў з цемры да святла.

Для Бацькаўшчыны беднай,
Для ўпаўшых яе сіл
Складаў я гімн пабедны
Сярод крыжоў, магіл.

Змагаўшыся з напасцяй
За шчасце для людзей,
Не раз пісаў ў няшчасці
Крывёй з сваіх грудзей.

Уносіў гэтым долю
Сваю для ўсіх дабра,
А болей… Што ж там болей
Жадаць ад песняра?!

Янка Купала, За ўсё…, knihi.com

Уладзімір Караткевіч
Паэт

Брусок спявае ціхую малітву,
Ды зрэдку іскру кіне над сабой –
Пакуль нажы не зазвіняць у бітве
І шаблі горда не ўзнясуцца ў бой.
Няма ў яго ні вастрыя, ні джала,
Патрэбен ён хіба сярпам крывым,
Пакуль у похвах спяць усе кінжалы,
Усе нажы, наточаныя ім.
І на папрок, чаму не йдзе ён біцца
Чаму ён не падобны да мяча,
Ён сціпла спіць у нейкай там брусніцы,
Пакуль тупіцца сталі прыйдзе час.
Але ж, узяты у баі няроўным,
Палонны нож – як спынены парыў –
Хіба сказаў даспехам у катоўні,
Які брусок і дзе яго вастрыў?
Маўчаў, як нож. Маўчаў, як крыж на полі,
Бо ведаў ён няпісаны закон:
Спявае нож у час вайны за волю,
Брусок – у рабства час спявае ён.
Калі ж залье крывёй радзімы пожні,
І пойдзе гнеў да эшафотных стром,
І зломіцца аб сталь кінжал апошні –
Ну што ж?
Тады ўжо можна і бруском.

Уладзімір Караткевіч, Паэт, knihi.com

Тэма 2. (0–35)
Рамантычныя матывы ў беларускай літаратуры. Паразважай над тэмай,
абапіраючыся на прыведзены ніжэй тэкст Альгерда Бахарэвіча і два выбраныя
творы беларускай літаратуры.

Альгерд Бахарэвіч
Ключ ад краіны

У 1980 годзе ў італьянскім выдавецтве „Bompiani” выйшаў першы раман тады яшчэ
не надта вядомага вучонага-медыевіста Умберта Эка пад назваю „Імя ружы”. […]
У тым самым годзе […] у беларускім часопісе „Маладосць” друкаваўся па частках
новы твор даўно ўжо прызнанага ў Савецкім Саюзе пісьменніка Уладзіміра Караткевіча
„Чорны замак Альшанскі”. Яны былі амаль аднагодкі (Эка маладзейшы за Караткевіча
на два гады); абодвух жывіла дзіўная, дзіцячая любоў да гісторыі. Італьянскага аўтара
наперадзе чакала сусветная слава, кожная яго наступная кніга зробіцца падзеяй […].
Цяжка хвораму Караткевічу, які ўжо напісаў усе свае самыя значныя кнігі, у 1980-м
заставалася жыць менш за чатыры гады. Яго слава так і не выйшла за межы
славянскага свету. Тым не менш у самой Беларусі ён мае статус куды больш культавы,

чым Эка ў цэлым свеце. Яшчэ зусім маладым літаратарам Эка меў у сваім
распараджэнні гатовую гісторыю Італіі і Еўропы, процьму навуковых даследаванняў
і артэфактаў, што валяліся пад нагамі, а таксама італьянскі нацыянальны міф.
Маладому Караткевічу сваю Беларусь з яе гісторыяй і яе міфам трэба было стварыць.
Вычытаць між чужых радкоў. Убачыць там, дзе замест гісторыі, здавалася, было
закатанае ў бетон нічыйнае поле. Уявіць. Напісаць. Прыдумаць. […]
Калі б у беларусаў не было сваёй гісторыі, яе трэба было б выдумаць. Гэта таксама
Караткевічавы словы, нешта сярэдняе паміж міжвольным прызнаннем і маніфестам.
У розных апытаннях кшталту „Як я стаў тым, кім я стаў” Караткевіч мусіць ісці на
першым месцы сярод названых крыніц уплыву, і з вялікім адрывам. Менавіта ён шмат
каго зрабіў беларусам. Дапамог выдумаць сябе. У кожнага з яго чытачоў
атрымлівалася па-свойму. У меру ўласных таленту, фантазіі і густу. […] Але кожнага
Караткевіч у свой час чапляў – варта было разгарнуць кнігу, любы з раманаў. […]
Караткевіч – чалавек з ключом, яго мэта – адкрыць, завабіць, паказаць дарогу.
У прадмове яго кнігі для школьнікаў „Зямля пад белымі крыламі” ён сам кажа пра тое,
што дае чытачам „ключ ад краіны”: а далей вы ўжо самі… […]
У чым часцей за ўсё абвінавачваюць Караткевіча, дык гэта ў тым, што ён браў
чужыя і ўжо даўно распрацаваныя сюжэты і пераносіў іх на беларускую глебу. Так бы
мовіць, яшчэ больш спрашчаў сабе тую „простую задачу”. […] Можна падумаць, Эка
з нічога ствараў свае лабірынты і выспы. […]
Аддаючы належнае Караткевічу-паэту і Караткевічу-драматургу, не буду крывіць
душой. Перш за ўсё ён празаік. І наўрад ці зрабіўся б тым Караткевічам, калі
б абмежаваўся вершамі […]. Усё б гэта так і засталося проста словамі – і новая вера не
была б створаная. Сярод яго прозы я вылучаю для сябе „Паляванне”, „Каласы”,
„Хрыста” і „Ладдзю” – такі вось квадрат Караткевіча. Усе гэтыя тэксты падобныя паміж
сабою – і кожны ўтварае неабходны кут, без якога іншыя нешта губляюць. Чатыры
кірункі, як чатыры бакі свету, якім адкрываецца яго Беларусь. Якая заўжды ў цэнтры.
Як той пакой бібліятэкі, у які ніколі не трапіць.
Караткевіч – апошні рамантык беларускай літаратуры. І наўрад ці ўжо нехта адбярэ
ў яго гэты тытул. Бо ён выдумаў нам месца, дзе мы жывём. „Балотныя Яліны і іх
ваколіцы”. Кнігу, разгорнутую на самым цікавым месцы.

Паводле: Альгерд Бахарэвіч, Ключ ад краіны, svaboda.org

Выберы адну з дзвюх тэм і напішы па-беларуску сачыненне аб'ёмам не менш за 350 слоў. Поўныя тэксты і абодва варыянты тэмы пададзены ніжэй.

Pokaż dwa modele i omówienie

Autorskie modele — wybierz tylko jeden temat (nie są pracami CKE).

TEMAT 1 — INTERPRETACJA PORÓWNAWCZA

Служыць народу сродкамі мастацтва

Пытанне пра выбар паміж служэннем народу і служэннем мастацтву ўзнікае тады, калі гэтыя паняцці разумеюць занадта вузка. Нібыта грамадская місія патрабуе ад паэта адмовіцца ад уласнага голасу, а клопат пра форму прымушае яго забыцца пра людзей. Вершы Янкі Купалы «За ўсё…» і Уладзіміра Караткевіча «Паэт» аспрэчваюць такое супрацьпастаўленне. Абодва аўтары паказваюць, што сапраўднае мастацтва можа служыць народу менавіта дзякуючы сваёй вобразнай сіле, сумленнасці і прафесійнаму майстэрству. Розніца заключаецца ў спосабе гэтага служэння: у Купалы паэт адкрыта падсумоўвае зробленае для Бацькаўшчыны, а ў Караткевіча творца нагадвае брусок, які непрыкметна рыхтуе іншых да змагання і толькі ў крайні момант сам становіцца зброяй.

Лірычны герой Купалы пачынае з удзячнасці. Ён атрымаў ад народа кут у родным краі, хлеб і пачуццё прыналежнасці, таму ўспрымае творчасць як адказ на гэты дар. Кампазіцыйны рух ад слоў «што даў мне мой народ» да «я адплаціў народу» будуе адносіны ўзаемнасці. Паэт не ставіць сябе над супольнасцю і не прысвойвае сабе ролю адзінага выратавальніка. Яго голас нараджаецца з жыцця народа і вяртаецца да яго ў выглядзе песні, якая падтрымлівае надзею.

Служэнне ў вершы мае выразны грамадскі змест. Герой «зваў з путаў на свабоду» і «з цемры да святла», складаў гімн перамогі для знясіленай Бацькаўшчыны. Паралельныя канструкцыі і дзеясловы руху надаюць слову дзейны характар. Паэзія не з'яўляецца ўпрыгожаннем спакойнага жыцця: яна гучыць сярод крыжоў і магіл, калі народ асабліва патрабуе мовы, здольнай назваць мэту і аб'яднаць людзей. Вобраз крыві з уласных грудзей падкрэслівае асабістую цану вернасці. Аднак фінальнае пытанне пра тое, чаго яшчэ жадаць ад песняра, не выяўляе пыхі. Гэта споведзь чалавека, які аддаў творчасці столькі, колькі дазваляла яго сіла.

Караткевіч будуе іншую, больш парадаксальную мадэль паэта. Цэнтральная метафара бруска спачатку здаецца прыніжальнай. Брусок не мае вастрыя, не ідзе ў бой і застаецца ў брусніцы, пакуль звіняць нажы і шаблі. Таму яму можна папракнуць пасіўнасць. Але менавіта ён робіць зброю вострай. Так паэт уплывае на гісторыю не абавязкова праз непасрэдны ўдзел у кожнай бітве: ён фарміруе мову, памяць і ўяўленне, без якіх грамадскі супраціў губляе кірунак.

Асабліва важны вобраз палоннага нажа, які маўчыць у катоўні і не выдае месца, дзе яго вастрылі. Маўчанне становіцца знакам салідарнасці паміж дзеяннем і духоўнай падрыхтоўкай. Брусок не патрабуе славы і не прысвойвае сабе подзвіг нажа. Ён прымае ўласную ролю і ведае «няпісаны закон»: у час адкрытай барацьбы спявае зброя, а ў час рабства павінен спяваць той, хто захоўвае і вастрыць думку пра волю. Дзеяслоў «спявае» яднае рамяство з паэзіяй і паказвае, што мастацкая праца ўжо з'яўляецца формай супраціву.

Фінал Караткевіча змяняе суадносіны роляў. Калі зломіцца апошні кінжал, у бой можна ісці і бруском. Гіпербалічная сітуацыя сведчыць: дыстанцыя творцы ад непасрэднай барацьбы не азначае абыякавасці. Паэт захоўвае гатоўнасць узяць на сябе апошнюю адказнасць. Разам з тым яго галоўная сіла застаецца не фізічнай, а духоўнай: ён рыхтуе словы і людзей да моманту выбару.

Такім чынам, у абодвух вершах мастацтва і народная місія не выключаюць адно аднаго. Купала падкрэслівае адкрыты грамадзянскі голас, удзячнасць і ахвяру песняра. Караткевіч паказвае ціхае, часам нябачнае фарміраванне волі і памяці. Першы герой гаворыць пра ўжо зроблены ўнёсак, другі тлумачыць механізм доўгай падрыхтоўкі. Іх яднае перакананне, што паэт адказвае не лозунгам, а ўсім жыццём і якасцю слова.

Спалучыць служэнне народу са служэннем мастацтву магчыма, калі творца не падмяняе паэзію пустой агітацыяй і не замыкае прыгажосць у самадастатковай гульні. Дасканалая форма дапамагае слову перажыць свой час, а сувязь з людзьмі надае форме маральны сэнс. Таму паэт служыць народу не насуперак мастацтву, а праз мастацтва — праўдзівае, адказнае і здольнае вастрыць чалавечую свядомасць.

TEMAT 2 — WYPOWIEDŹ ARGUMENTACYJNA

Рамантычнае адкрыццё Беларусі

Рамантызм у літаратуры звязаны не толькі з каханнем або ўцёкамі ад рэчаіснасці. Ён дапамагае ўбачыць у гісторыі, легендзе і родным краявідзе духоўны сэнс, стварыць вобраз супольнасці, якая яшчэ шукае ўласны голас. У артыкуле «Ключ ад краіны» Альгерд Бахарэвіч называе Уладзіміра Караткевіча пісьменнікам, які мусіў нібыта выдумаць Беларусь: адшукаць яе паміж чужымі радкамі, надаць мінуламу сюжэт і дапамагчы чытачам уявіць сябе беларусамі. Гэтая думка дазваляе сцвярджаць, што рамантычныя матывы ў беларускай літаратуры выконваюць пазнавальную і грамадзянскую функцыю. Яны не засланяюць рэальнасць, а вяртаюць ёй страчаную глыбіню. Гэта добра відаць у аповесці Караткевіча «Дзікае паляванне караля Стаха» і паэме Янкі Купалы «Курган».

Бахарэвіч параўноўвае становішча Караткевіча з сітуацыяй Умберта Эка. Італьянскі пісьменнік меў перад сабой шырока апісаную гісторыю і гатовы нацыянальны міф, а беларускаму аўтару даводзілася збіраць сваю краіну з фрагментаў памяці. Таму фантазія ў яго прозе не з'яўляецца адвольнай хлуснёй. Яна становіцца спосабам вярнуць гістарычнай прасторы імёны, канфлікты і чалавечыя лёсы. Метафара ключа асабліва дакладная: пісьменнік не дае чытачу закрытай сістэмы, а адкрывае дзверы і прапануе далей самастойна пазнаваць краіну.

У «Дзікім паляванні караля Стаха» рамантычны свет узнікае з гатычнай атмасферы. Этнограф Андрэй Беларэцкі трапляе ў закінуты маёнтак Балотныя Яліны, дзе старая легенда нібыта ажывае ў начным тупаце вершнікаў. Туман, балота, заняпалы палац, сямейны праклён і адзінокая Надзея Яноўская ствараюць адчуванне мяжы паміж рэальным і звышнатуральным. Выключны герой не задавальняецца страхам і чужымі тлумачэннямі: ён даследуе падзеі, рызыкуе сабой і спрабуе абараніць ахвяру.

Разгадка не знішчае рамантычнага сэнсу твора. За прывідамі хаваецца чалавечая змова, якая выкарыстоўвае легенду, каб трымаць людзей у пакоры і завалодаць чужой спадчынай. Так мінулае паказана як поле барацьбы: міф можа служыць страху, але яго крытычнае прачытанне вяртае чалавеку свабоду. Каханне Беларэцкага і Надзеі таксама не з'яўляецца толькі прыватнай лініяй. Яно супрацьстаіць ізаляцыі, заняпаду і перакананню, што на родзе ляжыць непазбежны фатум. Герой адкрывае жывую Беларусь там, дзе іншыя бачаць толькі балота і руіны.

У «Кургане» Купала звяртаецца да легендарнага мінулага і канфлікту свабоднага мастака з уладай. Гусляр запрошаны на княжацкае вяселле, але замест ліслівага праслаўлення багацця спявае пра крыўду і пакуты народа. Яго мастацтва захоўвае вернасць праўдзе, таму князь успрымае песню як пагрозу. Незвычайная постаць вандроўнага спевака, трагічная непакорлівасць і рэзкае супрацьпастаўленне палаца народнаму свету маюць выразны рамантычны характар.

Княжацкая помста фізічна знішчае гусляра, аднак не перамагае песню. Курган становіцца знакам памяці пра таго, хто адмовіўся прадаць талент. Народная легенда ператварае адзінкавую смерць у працяглы маральны прысуд уладзе. Тут, як і ў творы Караткевіча, мінулае не з'яўляецца нерухомым музейным прадметам. Яно звяртаецца да сучаснага чытача з пытаннем, каму служаць слова, страх і гістарычная памяць.

Абодва творы выкарыстоўваюць таямніцу, выключнага героя і драматычны канфлікт, але робяць гэта па-рознаму. Караткевіч спалучае готыку з расследаваннем: легенда спачатку паралізуе, а потым адкрываецца як інструмент рэальнага злачынства. Купала стылізуе паэму пад народнае паданне, у якім цудоўнае заключаецца найперш у неўміручасці песні. Беларэцкі перамагае праз пошук праўды і салідарнасць, гусляр — праз вернасць, якая мацнейшая за фізічную смерць.

Такім чынам, рамантычныя матывы дапамагаюць беларускай літаратуры стварыць вобраз краіны як прасторы памяці, маральнага выбару і няскончанай гісторыі. Яны вяртаюць голас маёнткам, балотам, курганам, легендам і людзям, якіх лёгка было б выкрасліць з афіцыйнага аповеду. Менавіта таму словы Бахарэвіча пра «ключ ад краіны» не азначаюць выдумвання Беларусі з нічога. Пісьменнік адкрывае схаваныя сувязі і дае чытачу мову, каб іх назваць. Рамантычная фантазія становіцца не ўцёкамі ад праўды, а шляхам да культурнай самасвядомасці.

Autorskie opracowanie MMBB-R0-100-2305. Oba modele są pierwszą redakcją wymagającą niezależnej recenzji języka białoruskiego, literaturoznawczej i egzaminatorskiej. Nie są oficjalnymi odpowiedziami CKE ani gwarancją punktów; zdający wybiera jeden temat i pisze własną pracę.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Wybierz jeden temat i zachowaj wszystkie obowiązkowe teksty

    Temat 1 wymaga porównania obu podanych wierszy Kupaly i Karatkiewicza. Temat 2 wymaga wykorzystania artykułu Bacharewicza oraz dwóch samodzielnie wybranych utworów literatury białoruskiej. Nie wolno mieszać tematów ani zastąpić analizy samym streszczeniem.

  2. Temat 1: postaw tezę godzącą dwie powinności poety

    Model uznaje, że służba narodowi i sztuce nie muszą się wykluczać: forma, uczciwość oraz warsztat nadają słowu trwałość, a więź ze wspólnotą — moralny kierunek. To odpowiedź na pytanie, nie dwa osobne opisy utworów.

  3. Temat 1: porównaj jawne działanie z ukrytą pracą

    U Kupaly poeta otwarcie wzywa z niewoli do wolności i rozlicza własny dług wobec narodu. U Karatkiewicza metafora osełki pokazuje twórcę, który w czasie zniewolenia ostrzy język, pamięć i wolę innych, a w sytuacji granicznej sam podejmuje walkę.

  4. Temat 2: wykorzystaj artykuł jako ramę interpretacyjną

    Bacharewicz przedstawia Karatkiewicza jako autora dającego czytelnikom klucz do kraju, którego historię i mit trzeba było wydobywać z rozproszonych śladów. Model wyprowadza stąd funkcję romantycznej wyobraźni: nie ucieczkę, lecz odzyskiwanie pamięci i tożsamości.

  5. Temat 2: pokaż dwie odmienne realizacje romantyzmu

    «Дзікае паляванне караля Стаха» łączy gotycką tajemnicę, legendę, niezwykłego bohatera i walkę z terrorem, natomiast «Курган» przetwarza ludowe podanie o pieśniarzu wiernym prawdzie mimo przemocy księcia. Każdy utwór prowadzi do osobnego argumentu.

  6. Sprawdź limit, skalę i samodzielność

    Modele mają 572 i 550 słów wraz z tytułami, więc każdy osobno przekracza minimum 350. Skala wynosi 1+16+7+11=35 pkt; poniżej limitu kompozycja i język są zerowane. To pierwsza redakcja do niezależnej recenzji białoruskiej i egzaminatorskiej, a nie tekst do odtworzenia jako własny.

Nie mieszaj dwóch tematów. W temacie 1 nie twórz dwóch niezależnych interpretacji bez wspólnej odpowiedzi o służbie, a w temacie 2 nie wyliczaj romantycznych motywów bez funkcjonalnego użycia artykułu i dwóch utworów.

Punktowanie i źródło

35 pkt = warunki formalne 1 + kompetencje literackie i kulturowe 16 + kompozycja 7 (struktura 3, spójność 3, styl 1) + język 11 (zakres i poprawność 7, ortografia 2, interpunkcja 2). Temat 1 wymaga funkcjonalnego porównania obu podanych wierszy. Temat 2 wymaga odwołania do tekstu Bacharewicza i dwóch wybranych utworów literatury białoruskiej. Jeżeli praca ma mniej niż 350 słów, ocenia się tylko warunki formalne oraz kompetencje literackie i kulturowe, a za kompozycję i język przyznaje się 0 pkt. Brak rozwinięcia zeruje wszystkie kryteria. Modele są autorskimi przykładami do nauki, nie odpowiedziami CKE, pracami ocenionymi przez egzaminatora ani gwarancją wyniku.

Pełne własne zasady oceniania MMBB-R0-100-2305:
Выберы адну з прыведзеных ніжэй тэм і напішы сачыненне.
• Твая праца павінна складацца не менш чым з 350 слоў.
• Нумар выбранай тэмы ўпішы ў рамку.
• Запішы сачыненне ў адпаведным месцы. Не пішы на палях.
• Сачыненне напішы па-беларуску.

Тэма 1. (0–35)
Выбар паміж служэннем народу і служэннем мастацтву – ці можна іх спалучыць?
Паразважай над пытаннем на аснове параўнаўчай інтэрпрэтацыі прыведзеных
ніжэй тэкстаў Янкі Купалы За ўсё… і Уладзіміра Караткевіча Паэт.

Wymagania egzaminacyjne 2023 i 20241

Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
I. Świadomość własnego dziedzictwa I. Świadomość własnego dziedzictwa
narodowego […]. narodowego […]. Zdający:
1. Rozumienie znaczenia literatury i kultury 2) rozumie tematy, motywy, toposy
w kształtowaniu poczucia tożsamości charakterystyczne dla literatury narodowej;
narodowej […]. 3) rozumie związek poznanych utworów
z życiem narodu i różnych grup
wspólnotowych.
II. Kształcenie językowe. II.3. Komunikacja językowa i kultura
1. Rozumienie wartości języka ojczystego języka. Zdający:
oraz jego funkcji w budowaniu wspólnoty 1) sprawnie posługuje się oficjalną […]
rodzinnej, narodowej i kulturowej. odmianą języka narodowego;
2. Kształtowanie odpowiedzialności 4) stosuje uczciwe zabiegi perswazyjne,
za świadome posługiwanie się językiem zdając sobie sprawę z ich wartości i funkcji;
ojczystym. 8) stosuje zasady etyki i etykiety językowej
6. Pogłębianie umiejętności poprawnego […].
pisania […] zgodnego z zasadami
poprawności językowej.
III. Kształcenie literackie i kulturowe. III.1. Analiza i interpretacja utworów
1. Pogłębianie umiejętności analizy literackich. Zdający:
i interpretacji utworów literackich i innych 1) zna podstawy periodyzacji literatury
tekstów kultury z wykorzystaniem właściwej mniejszości narodowej […];
terminologii. 2) zna prądy literackie i artystyczne
2. Rozumienie zależności między w epokach literackich, określa ich cechy;
wydarzeniami historycznymi a literaturą 3) rozpoznaje gatunki literackie, potrafi
i kulturą. wymienić ich cechy;
3. Pogłębianie zdolności rozumienia 4) wskazuje zastosowane w utworze
wartości o charakterze narodowym, językowe środki wyrazu artystycznego oraz

1 Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 10 czerwca 2022 r. w sprawie wymagań egzaminacyjnych dla

egzaminu maturalnego przeprowadzanego w roku szkolnym 2022/2023 i 2023/2024 (Dz.U. poz. 1246).

Zasady oceniania rozwiązań zadań

etnicznym i uniwersalnym. inne wyznaczniki poetyki danego utworu
(z zakresu podstaw wersyfikacji,
kompozycji, genologii) i określa ich funkcje;
6) rozpoznaje w utworze sposoby
kreowania bohatera i świata
przedstawionego (narracja, fabuła, sytuacja
liryczna, akcja) oraz różne sposoby
pokazywania świata przedstawionego:
realizm, fantastyka, groteska;
7) rozpoznaje podstawowe motywy […] oraz
ich funkcje w utworze;
8) wykorzystuje w interpretacji elementy
znaczące dla odczytania sensu utworu
(tytuł, podtytuł, puenta, kompozycja, słowa
klucze, motto);
9) wykorzystuje w interpretacji utworu
konteksty: literacki, kulturowy, filozoficzny,
biograficzny;
10) dostrzega obecne w utworach
literackich oraz innych tekstach kultury
wartości narodowe […];
3) dostrzega i potrafi komentować
estetyczne wartości utworu literackiego
(poziom rozszerzony);
4) przeprowadza interpretację porównawczą
utworów literackich (poziom rozszerzony).
IV. Tworzenie wypowiedzi. IV.2. Pisanie. Zdający:
3. Doskonalenie posługiwania się zasadami 1) hierarchizuje informacje w zależności
retoryki, w szczególności argumentowania. od ich funkcji w przekazie;
5. Wyrażanie własnych poglądów i opinii. 2) tworzy dłuższy tekst pisany (rozprawka,
6. Tworzenie wypowiedzi pisemnych, […] interpretacja utworu literackiego lub
z uwzględnieniem estetyki tekstu i zasad fragmentu) zgodnie z podstawowymi
jego organizacji […]. regułami jego organizacji, przestrzegając
zasad spójności znaczeniowej i logicznej;
3) tworzy samodzielną wypowiedź
argumentacyjną według podstawowych
zasad logiki i retoryki (stawia tezę lub
hipotezę, dobiera argumenty, porządkuje je,
hierarchizuje, dokonuje ich selekcji pod
względem użyteczności wypowiedzi,
podsumowuje, dobiera przykłady ilustrujące
wywód myślowy, przeprowadza prawidłowe
wnioskowanie);
7) uwzględnia w interpretacji potrzebne
konteksty, np. biograficzny, historyczny.

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

1. Spełnienie formalnych warunków polecenia (maksymalnie 1 punkt)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy:
• wypowiedź w co najmniej jednym fragmencie dotyczy problemu wskazanego w poleceniu
• napisane wypracowanie jest w jakiejkolwiek części wypowiedzią argumentacyjną
• w wypracowaniu zdający odwołał się do co najmniej dwóch tekstów (zgodnie
ze wskazaniem w poleceniu)

• W wypracowaniu jest odwołanie do dwóch tekstów literackich (temat pierwszy) oraz 1 pkt
załączonego tekstu i minimum jednego tekstu literackiego (temat drugi)
ORAZ
• Wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu.
ORAZ
• Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną.
• Wypracowanie nie spełnia któregokolwiek z warunków określonych w kategorii „1 pkt”. 0 pkt
ALBO
• Wypracowanie jest napisane w formie planu albo w punktach.

Uwaga: Jeżeli w kryterium Spełnienie formalnych warunków polecenia przyznano 0 pkt,
we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.

Wyjaśnienia (kryterium 1. – SFWP)
1. W wypracowaniu zdający powinien odwołać się do co najmniej jednej lektury/jednego
tekstu wskazanych w poleceniu jako obowiązkowe. Odwołanie się zdającego do lektury/
tekstu oznacza, że co najmniej jedno zdanie o tej lekturze/ tym tekście ma charakter
analityczny, a nie tylko informacyjny.
a) Przykład zdania analitycznego: Паэма Новая зямля з’яўляецца аўтабіяграфічным
творам, таму што ў ёй знайшлі адлюстраванне старонкі асaбістай біяграфіі
Якуба Коласа.
b) Przykład zdania informacyjnego: Якуб Колас з’яўляецца аўтарам паэмы Новая
зямля.
Za zdania informacyjne uznaje się również sformułowania będące wyłącznie
przepisanymi fragmentami polecenia lub parafrazą polecenia.

2. Wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu,
jeżeli:
a) zawiera fragmenty odnoszące się do zakresu merytorycznego zagadnienia, którego
omówienie jest wymagane ORAZ

3. Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną, jeżeli zawiera
co najmniej jeden akapit argumentacyjny.

Zasady oceniania rozwiązań zadań

2. Kompetencje literackie i kulturowe (maksymalnie 16 punktów)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał,
czy w wypracowaniu zdający:
• wykorzystał znajomość tekstów z literatury białoruskiej
• funkcjonalnie wykorzystał kontekst, np. literacki, historyczny, filozoficzny, kulturowy, który
pogłębia i rozwija rozważany problem
• przedstawił bogatą argumentację świadczącą o jego erudycji
• wykazał się wiedzą i umiejętnościami z zakresu nauki o literaturze
• nie popełnił błędów rzeczowych zarówno w odniesieniu do przywołanych tekstów
literackich oraz kontekstów, jak i terminologii historycznoliterackiej oraz/lub
teoretycznoliterackiej.

Interpretacja porównawcza

Funkcjonalność
wykorzystania
Poziom argumentacji wypowiedzi; erudycyjność Liczba Błędy
utworów
wypowiedzi punktów rzeczowe
wskazanych
w poleceniu
Dwa utwory • Bogata argumentacja.
wykorzystane • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstów. 16 pkt

Za każdy błąd rzeczowy należy odjąć 1 pkt od ogólnej liczby punktów przyznanych za
(porównane) • Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
w pełni • Zadowalająca argumentacja.
funkcjonalnie. 15 pkt
• Co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
• Powierzchowna argumentacja.
14 pkt
• W pracy kontekst/y wykorzystano częściowo funkcjonalnie.
• Powierzchowna argumentacja.
13 pkt
• W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
Jeden utwór • Bogata argumentacja.
wykorzystany • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstów. 12 pkt
w pełni • Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
funkcjonalnie, • Zadowalająca argumentacja.
a drugi – 11 pkt
• Co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
częściowo

KLiK (od 0 do 16; bez punktów ujemnych).
funkcjonalnie • Powierzchowna argumentacja.
10 pkt
(porównanie • W pracy kontekst/y wykorzystano częściowo funkcjonalnie.
częściowe). • Powierzchowna argumentacja.
9 pkt
• W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
Dwa utwory • Trafna argumentacja.
wykorzystane • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstów. 8 pkt
częściowo • Praca zawiera fragmenty erudycyjne.
funkcjonalnie • Zadowalająca argumentacja.
(porównanie 7 pkt
• Co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
częściowe).
• Powierzchowna argumentacja.
6 pkt
• W pracy kontekst/y wykorzystano częściowo funkcjonalnie.
• Powierzchowna argumentacja.
5 pkt
• W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
Tylko jeden utwór • Trafna argumentacja.
4 pkt
wykorzystany • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstów.
częściowo LUB • Zadowalająca argumentacja.
w pełni 3 pkt
• Co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

funkcjonalnie • Powierzchowna argumentacja.
2 pkt
(brak • W pracy kontekst/y wykorzystano częściowo funkcjonalnie.
porównania).
• Powierzchowna argumentacja.
1 pkt
• W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
Żaden utwór nie został wykorzystany przynajmniej w części funkcjonalnie. 0 pkt

Uwaga: Jeżeli ostateczna liczba punktów przyznana w kryterium Kompetencje literackie
i kulturowe, tj. liczba punktów po odjęciu punktów za błędy rzeczowe (jeżeli wystąpiły
w pracy), wynosi 0 pkt, wówczas w pozostałych kryteriach (Kompozycja wypowiedzi oraz
Język wypowiedzi) przyznaje się 0 pkt.

Wyjaśnienia (kryterium 2. – KLiK)
1. Poprzez wykorzystanie utworu rozumie się wykorzystanie znajomości jego treści oraz
odczytanych sensów.

2. Zdający powinien funkcjonalnie wykorzystać w wypracowaniu minimum dwa teksty
(temat pierwszy) lub trzy teksty (temat drugi). Funkcjonalne wykorzystanie utworu
oznacza przywołanie w wypracowaniu:
1) elementów fabuły, np. wydarzeń, bohaterów, wątków
2) sensów utworów,
które istotnie wspierają tok rozumowania zdającego, albo dobrze ilustrują to, o czym
zdający pisze.

Funkcjonalność wykorzystania znajomości tekstów ocenia się w odniesieniu do tematu
pracy. Jeżeli w części zasadniczej pracy w charakterze argumentów/przykładów
wykorzystane są elementy fabuły lub sensy utworów, które nie są zgodne np.
ze stanowiskiem zdającego wyrażonym we wstępie do pracy – wówczas uwzględnia się
tę niezgodność w ocenie funkcjonalności.

3. Utwór literacki nie jest wykorzystany funkcjonalnie, jeżeli zdający wyłącznie streszcza ten
utwór lub wybrane jego wątki, nie wyciągając żadnego wniosku, nie dokonując żadnej
refleksji związanej ze streszczonym utworem.

4. Argumentacja to udowodnienie tezy/opinii/stanowiska przedstawionego przez zdającego
za pomocą argumentów.
1) Bogata argumentacja – to argumentacja rzeczowa, pogłębiona, poparta trafnymi
przykładami i szeroka/wieloaspektowa, stanowiąca – jako całość – wnikliwą analizę
problemu sformułowanego w poleceniu; zawiera elementy refleksji / głębszego
namysłu nad problemem.
W przypadku interpretacji porównawczej zawiera również analizę utworów. W sytuacji
gdy znajomość utworów literackich została wykorzystana częściowo funkcjonalnie,
mówimy o argumentacji trafnej.
2) Zadowalająca argumentacja – to argumentacja rzeczowa, pogłębiona, poparta
trafnymi przykładami.
3) Powierzchowna argumentacja – to argumentacja oparta na uogólnieniach,
niewnikająca w istotę rzeczy, poprzestająca na pobieżnych obserwacjach, mało
dokładna, czasami niepoparta przykładami; również argumentacja, w której zdający
podejmuje próbę zbudowania argumentu, dobierając jedynie środki językowe typowe

Zasady oceniania rozwiązań zadań

dla struktur argumentacyjnych, np. Moim pierwszym argumentem jest…

5. Kontekst należy rozumieć jako odniesienie się przez zdającego w pracy do np.
1) historii
2) filozofii
3) innego utworu literackiego niż wskazany w poleceniu
4) utworu muzycznego, dzieła plastycznego
5) biografii autora
6) prądu literackiego
7) charakteru epoki,
wybrane przez zdającego w sposób celowy, przydatne do osadzenia omawianego utworu
w szerszej perspektywie i pogłębionego odczytania sensów utworu literackiego, do
którego zdający odwołuje się w wypracowaniu. Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu
polega na trafnym jego doborze ze względu na rozważany problem; kontekst pogłębia
i rozwija omawiane zagadnienie. Pogłębienie i omówienie danego zagadnienia poprzez
konteksty nie oznacza konieczności dogłębnej analizy samych kontekstów jako takich;
w szczególności nie może prowadzić do dygresji stosowanej niefunkcjonalnie.

6. Kontekst wykorzystany częściowo funkcjonalnie to odniesienie wyłącznie na poziomie
przywołania, np. informacji, wydarzenia; kontekst jest poprawny, ale ogranicza się tylko
do funkcji informacyjnej, nie pogłębia i nie rozwija omawianego zagadnienia.

7. Kontekst poprzez odniesienie się przez zdającego do innego utworu literackiego niż
wskazany w poleceniu nie jest wykorzystany funkcjonalnie, jeżeli zdający wyłącznie
streszcza ten utwór lub wybrane jego wątki, nie wyciągając żadnego wniosku, nie
dokonując żadnej refleksji związanej ze streszczonym utworem.

8. Erudycję należy rozumieć jako wiedzę przedmiotową zdającego, w tym m.in. wiedzę
i umiejętność wykorzystania kontekstów, kodów kulturowych, terminologii, znajomości
kultury, w tym literatury i sztuki. Wypowiedź świadcząca o erudycji zdającego to
wypracowanie, w którym zdający funkcjonalnie wykorzystał wiedzę przedmiotową
w rozważaniu problemu sformułowanego w poleceniu.

9. W ocenie poziomu argumentacji wypowiedzi nie uwzględnia się fragmentów wypowiedzi
zawierających błędy rzeczowe.

10. Błąd rzeczowy – to błąd świadczący o:
1) nieznajomości tekstu literackiego lub tekstu kultury, do którego odwołuje się zdający
2) nieuprawnionej interpretacji fragmentu lub fragmentów / części utworu literackiego,
w tym poetyckiego, do którego odwołuje się zdający, będącej częściową falsyfikacją
danego utworu
3) nieznajomości zagadnień z zakresu teorii i historii literatury bądź języka
11. Ten sam błąd rzeczowy (np. konsekwentne stosowanie błędnego imienia bohatera,
którego da się w jednoznaczny sposób zidentyfikować, a opisane w wypracowaniu fakty
świadczą o znajomości lektury) powtórzony kilkakrotnie jest liczony jako jeden błąd.

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

3. Kompozycja wypowiedzi: struktura, spójność i styl (maksymalnie 7 punktów)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy:
1. w zakresie struktury wypowiedzi:
• kompozycja wypowiedzi jest funkcjonalna, tzn. czy układ i sposób przedstawienia treści
pomaga zrozumieniu wypowiedzi
• podział wypowiedzi – zarówno w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie),
jak i w zakresie podziału na akapity – jest poprawny i funkcjonalny

2. w zakresie spójności wypowiedzi:
• wypowiedź jest spójna, tzn. złożona z elementów, które tworzą logiczną i uporządkowaną
całość
• w wypowiedzi spójność jest zachowana zarówno wewnątrz zdań, jak również między
zdaniami i akapitami
• w wypowiedzi użyte zostały odpowiednie środki językowe, np. wskaźniki zespolenia
tekstu, struktury metatekstowe, leksykalne wykładniki spójności, które ułatwiają śledzenie
toku rozumowania autora

3. w zakresie stylu wypowiedzi:
• styl wypowiedzi jest stosowny, tzn. czy zdający konsekwentnie posługuje się jednym,
wybranym stylem, a jeżeli miesza różne style w wypowiedzi – to czy jest to uzasadnione
(czy czemuś to służy, jest funkcjonalne) oraz czy zdający nie napisał wypowiedzi,
stosując słownictwo charakterystyczne dla stylu potocznego w odmianie mówionej.

3a. Struktura wypowiedzi
Uporządkowanie
elementów treściowych Podział wypowiedzi Liczba
punktów
wypowiedzi
Elementy treściowe Poprawny zarówno w skali ogólnej (wstęp, 3 pkt
wypowiedzi w całości lub część zasadnicza, zakończenie), jak
w przeważającej części i w zakresie struktury akapitów; sposób A
pracy są zorganizowane podziału tekstu pomaga w zrozumieniu tez
problemowo. zdającego. Dopuszczalna 1 usterka.
Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej 2 pkt
(wstęp, część zasadnicza, zakończenie) B
ALBO w zakresie struktury akapitów.
Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej 1 pkt
(wstęp, część zasadnicza, zakończenie) C
ORAZ w zakresie struktury akapitów.
• W pracy podjęta jest Poprawny zarówno w skali ogólnej (wstęp, 2 pkt
próba organizacji część zasadnicza, zakończenie), jak
elementów treściowych i w zakresie struktury akapitów; sposób D
wypowiedzi podziału tekstu pomaga w zrozumieniu tez
problemowo. zdającego. Dopuszczalna 1 usterka.
• Elementy treściowe Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej 1 pkt
wypowiedzi (wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
E
zorganizowane w pracy ALBO w zakresie struktury akapitów.

Zasady oceniania rozwiązań zadań

częściowo problemowo, Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej 0 pkt
częściowo wyłącznie (wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
pod względem ORAZ w zakresie struktury akapitów.
formalnym.
• Elementy treściowe
wypowiedzi w całości
lub w przeważającej
F
części pracy
zorganizowane
wyłącznie pod
względem formalnym,
np. wg kolejno
omawianych tekstów
literackich.
Elementy treściowe wypowiedzi niezorganizowane; wypowiedź stanowi 0 pkt
G
zbiór w znacznej mierze niezależnych elementów.

Wyjaśnienia (kryterium 3a – Struktura wypowiedzi)
1. Elementy treściowe wypowiedzi to – najogólniej rzecz ujmując – „bloki”, na które
podzielone jest wypracowanie (w najprostszej formie: wstęp – część zasadnicza
(rozwinięcie) – zakończenie, ale „część zasadnicza” zazwyczaj jest dzielona na kolejne
„bloki”, tj. akapity).
1) Elementy treściowe wypowiedzi są zorganizowane problemowo (w toku
problemowym), jeżeli każdy z „bloków” w części zasadniczej wypracowania
omawia np. jeden aspekt tematu. Omawiając wybrany aspekt, zdający przywołuje
argumentację i przykłady z różnych tekstów literackich / kontekstów; czynnikiem
organizującym dany „blok” jest właśnie problem („ponadtekstowo”,
„międzytekstowo”), a nie dany tekst literacki.
2) Możliwa jest sytuacja, w której zorganizowanie problemowe „pokrywa się”
ze zorganizowaniem według kolejno omawianych tekstów literackich, jeżeli w pracy
widoczny jest zamysł kompozycyjny wskazujący na ustrukturyzowanie wypowiedzi
według tematów, np. kolejny tekst literacki stanowi przykład umożliwiający np.
uszczegółowienie wcześniej omawianego zagadnienia.
3) Elementy treściowe wypowiedzi są zorganizowane wyłącznie pod względem
formalnym (w toku liniowym), jeżeli każdy z „bloków” w części zasadniczej
wypracowania dotyczy innego tekstu literackiego / kontekstu, a jedynym
identyfikowalnym czynnikiem organizującym taki układ jest po prostu omawianie
w kolejnych „blokach” zagadnień dotyczących kolejnych tekstów / kontekstów; tekst
jest zorganizowany wg tekstów „jeden po drugim” (np. zmiana kolejności akapitów
nie wpływa na strukturę tekstu).

2. Ocena podziału wypowiedzi w skali ogólnej wymaga rozważenia proporcji
i funkcjonalności zasadniczych „bloków” pracy, tj. wstępu – części zasadniczej –
zakończenia. Usterki w podziale wypowiedzi w skali ogólnej mogą wynikać
z np. nieproporcjonalnie i niefunkcjonalnie długiego wstępu, zbyt krótkiego
(lakonicznego) zakończenia lub braku jednego z tych „bloków”.

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

3. Ocena podziału wypowiedzi na akapity wymaga rozważenia, czy logika wywodu
została odzwierciedlona w podziale na graficznie wyodrębnione i funkcjonalne akapity.
Usterki w podziale wypowiedzi na akapity mogą wynikać np. z faktu, że w pracy
występują wyodrębnione graficznie akapity, które nie stanowią zwartej myślowo
całości, albo występują akapity, które powinny zostać podzielone na mniejsze bloki,
ponieważ taki akapit zawiera kilka wątków (każdy z takich wątków stanowi sam
w sobie zwartą myślowo całość).

4. W ocenie struktury wypowiedzi nie uwzględnia się niezrealizowania przez zdającego
któregoś z elementów tematu, np. nieodwołania się w ogóle do jednego z tekstów
wskazanych w temacie jako obowiązkowy.

3b. Spójność wypowiedzi
Wypowiedź jest w całości spójna lub występują w niej nie więcej niż 2 zaburzenia w 3 pkt
spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB
całej wypowiedzi.
W wypowiedzi występuje 3–5 zaburzeń w spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na 2 pkt
poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
• W wypowiedzi występuje 6–8 zaburzeń w spójności (tj. logice, uporządkowaniu) 1 pkt
na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
LUB
• Wstęp pracy jest treściowo niespójny z częścią zasadniczą pracy ALBO
z zakończeniem pracy.
ALBO
• Zakończenie pracy jest treściowo niespójne z wstępem ALBO częścią
zasadniczą pracy.
• W wypowiedzi występuje 9 lub więcej zaburzeń w spójności (tj. logice, 0 pkt
uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
LUB
• Wstęp pracy jest treściowo niespójny z częścią zasadniczą pracy ORAZ
z zakończeniem pracy.
ALBO
• Zakończenie pracy jest treściowo niespójne z wstępem ORAZ częścią
zasadniczą pracy.

Zasady oceniania rozwiązań zadań

Wyjaśnienia (kryterium 3b – Spójność wypowiedzi)
1. Wypowiedź jest spójna, jeżeli elementy, które ją tworzą, stanowią logiczną
i uporządkowaną całość.

2. Wywód jest uporządkowany, jeśli każdy kolejny akapit wynika z poprzedniego,
a np. przestawienie akapitów zaburzyłoby tok rozumowania przyjęty przez zdającego.

3. Zaburzenia w spójności mogą wynikać m.in. z:
a) błędów logicznych, w tym ze zbyt daleko idących uogólnień, nieuzasadnionych
wniosków (np. wnioski w zakończeniu pracy nie wynikają z przeprowadzonego
rozumowania), sprzecznych stwierdzeń
b) odstępstw od podporządkowania wywodu myśli przewodniej, np. wypracowanie
zawiera niefunkcjonalne fragmenty stanowiące niezwiązane z tematem wątki
poboczne
c) zredagowania wstępu lub rozwinięcia, lub zakończenia, lub akapitu, które nie
pasują logicznie do pozostałej części wypracowania, nie łączą się logicznie
z poprzedzającą je częścią / poprzedzającym je akapitem
d) rozwijania jednocześnie więcej niż jednego wątku („zazębiania” się wątków)
e) pomijania pośrednich ogniw rozumowania, tzw. skróty myślowe
f) wprowadzenie treści nieistotnych, zbędnych dla pracy, bez
związku/pozostających w wątpliwym związku z tematem/wywodem
g) wprowadzania dygresji stosowanych niefunkcjonalnie
h) przerywania toku myślenia zbędnymi zdaniami.

4. Błędy w spójności wewnątrz akapitów oznaczają np. nielogiczne połączenia zdań
w akapicie oraz brak zastosowania w nim wskaźników zespolenia.

5. Błędy w spójności między akapitami oznaczają nielogiczne powiązanie danego akapitu
z poprzednim lub poprzednimi akapitami oraz brak zastosowania wskaźników
zespolenia między akapitami.

6. Błąd w składni prowadzący do błędu w spójności jest traktowany zarówno jako błąd
językowy, jak i błąd w spójności.

3c. Styl wypowiedzi
Styl w całości lub w przeważającej części stosowny, tj. adekwatny do odmiany
pisanej języka oraz do sytuacji komunikacyjnej (jednorodny albo funkcjonalnie 1 pkt
niejednorodny).
Wypracowanie nie spełnia warunków określonych w kategorii „1 pkt”. 0 pkt

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

Wyjaśnienia (kryterium 3c – Styl wypowiedzi)
1. Styl wypowiedzi – co do zasady – powinien być: jasny, prosty (nie: zawiły,
pretensjonalny), zwięzły, jednolity. Dodatkowo może być żywy, obrazowy.

2. Wypracowanie powinno być napisane stylem stosownym do sytuacji komunikacyjnej,
jaką jest egzamin maturalny, co oznacza, że nie należy redagować go, stosując
słownictwo charakterystyczne dla stylu potocznego w odmianie mówionej. Styl uznaje
się za stosowny w przeważającej części, jeżeli jest stosowany w orientacyjnie 2/3
pracy. Styl jest niestosowny do sytuacji komunikacyjnej, jeżeli orientacyjnie ok. 2/3
wypracowania zredagowane jest przy użyciu struktur językowych charakterystycznych
dla stylu potocznego w odmianie mówionej.

3. Styl wypracowania jest jednorodny, jeśli zdający konsekwentnie posługuje się jednym,
wybranym stylem, odpowiednim dla treści i formy wypowiedzi, lub miesza różne style
w wypowiedzi, ale jest to uzasadnione i celowe.

4. Indywidualne upodobania stylistyczne egzaminatora nie mogą wpływać na ocenę stylu
pracy zdającego.

4. Język wypowiedzi (maksymalnie 11 punktów)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał:
1. w odniesieniu do zakresu i poprawności środków językowych:
• czy zdający poprawnie użył w wypowiedzi różnych rodzajów zdań i bogatej leksyki (np.
frazeologizmów, wyrazów rzadziej używanych w języku białoruskim), czy też ograniczył
się do najprostszych środków językowych
• czy środki językowe, których użył zdający, pozwalają mu zrealizować temat w sposób
swobodny i precyzyjny, czy też pobieżny, sprawiający trudność w zrozumieniu tekstu.
• ile błędów językowych, w tym błędów stylistycznych, zdający popełnił w pracy

2. w odniesieniu do poprawności ortograficznej:
• ile błędów ortograficznych zdający popełnił w pracy

3. w odniesieniu do poprawności interpunkcyjnej:
• ile błędów interpunkcyjnych zdający popełnił w pracy.

Zasady oceniania rozwiązań zadań

4a. Zakres i poprawność środków językowych
Oceniając język wypowiedzi, egzaminator najpierw oceni zakres użytych środków
językowych, a następnie – ich poprawność. Ostateczną liczbę punktów ustali na podstawie
oceny obu tych aspektów wypowiedzi, zgodnie z poniższą tabelą.

Poprawność środków Nie
16 lub
więcej 4–5 6–7 8–9 10–11 12–13 14–15
więcej
niż 3 błędy błędów błędów błędów błędów błędów
błędów
Zakres środków błędy jęz. jęz. jęz. jęz. jęz. jęz.
jęz.
jęz.
A B C D E F G H
1. Szeroki zakres środków
językowych, tzn.
• zróżnicowana
składnia,
• zróżnicowana
leksyka, w tym np.
poprawna 7 pkt 6 pkt 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt 0 pkt
frazeologia,
precyzyjne
słownictwo,
umożliwiających pełną
i swobodną realizację
tematu.
2. Zadowalający zakres
środków językowych, tzn.
składnia i leksyka 6 pkt 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt 0 pkt 0 pkt
stosowne / odpowiednie
do realizacji tematu.
3. Wąski zakres środków
językowych, tzn. składnia
i leksyka proste / 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt 0 pkt 0 pkt 0 pkt
ograniczone, utrudniające
realizację tematu.

Przykładowo za wypowiedź, w której zakres środków językowych wykorzystanych przez
zdającego jest zadowalający, i znajdują się w niej 4 błędy językowe, egzaminator przyzna
5 pkt w tym kryterium.

Wyjaśnienia (kryterium 4a)
1. Nie każde nieprecyzyjne sformułowanie jest niepoprawne językowo (stanowi błąd
językowy); może być przejawem nieporadności językowej. Błędem jest nieporadność
językowa będąca oczywistym nieuzasadnionym naruszeniem obowiązującej normy
językowej.

2. Indywidualne upodobania językowe egzaminatora nie mogą wpływać na ocenę
poprawności środków językowych w pracy zdającego.

3. W wypracowaniu występuje zróżnicowana składnia, jeżeli w pracy zdający wykorzystał
poprawnie co najmniej 4 różne struktury składniowe, np.: zdanie pojedyncze, zdanie
złożone, zdanie wielokrotnie złożone, równoważnik zdania, imiesłowowy równoważnik
zdania, strona bierna, paralelizm składniowy, poprawne wprowadzanie cytatu, zdanie
pytające, zdanie wtrącone.

4. W wypracowaniu występuje zróżnicowana leksyka, jeżeli w pracy zdający np. stosuje
wyrazy/wyrażenia synonimiczne, stosuje bogatą frazeologię, używa precyzyjnego
słownictwa, w tym np. terminologii.

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

5. W ocenie zróżnicowania leksyki nie uwzględnia się nieuzasadnionych powtórzeń
wyrazów, zwrotów. Nieuzasadnione powtórzenia są uwzględniane w liczbie błędów
językowych.

4b. Poprawność ortograficzna

Praca jest bezbłędna lub zawiera 1 błąd ortograficzny. 2 pkt

Praca zawiera 2–3 błędy ortograficzne. 1 pkt

Praca zawiera 4 lub więcej błędów ortograficznych. 0 pkt

Uwaga: Ten sam wyraz zapisany niepoprawnie ortograficznie, powtórzony w wypracowaniu,
jest liczony jako jeden błąd ortograficzny.

4c. Poprawność interpunkcyjna

Praca jest bezbłędna albo zawiera nie więcej niż 4 błędy interpunkcyjne. 2 pkt

Praca zawiera 5–8 błędów interpunkcyjnych. 1 pkt

Praca zawiera 9 lub więcej błędów interpunkcyjnych. 0 pkt

Uwagi ogólne
1. Jeżeli wypowiedź jest nieczytelna (w rozumieniu czytelności zapisu), egzaminator oceni
ją na 0 pkt.
2. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
egzaminator przyzna 0 pkt w każdym kryterium.
3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 350 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryteriach:
Spełnienie formalnych warunków polecenia oraz Kompetencje literackie i kulturowe.
W pozostałych kryteriach egzaminator przyzna 0 punktów.
4. Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie, np. zawiera fragmenty odtworzone
z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym
internetowego, lub jest przepisana od innego zdającego, wówczas egzamin z języka
białoruskiego, w przypadku takiego zdającego, zostanie unieważniony.
5. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za styl
i język lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.

Zasady oceniania rozwiązań zadań

Тэма 2. (0–35)
Рамантычныя матывы ў беларускай літаратуры. Паразважай над тэмай,
абапіраючыся на прыведзены ніжэй тэкст Альгерда Бахарэвіча і два выбраныя
творы беларускай літаратуры.

Wymagania egzaminacyjne 2023 i 2024
Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
I. Świadomość własnego dziedzictwa Świadomość własnego dziedzictwa
narodowego […]. narodowego […]. Zdający:
1. Rozumienie znaczenia literatury i kultury 2) rozumie tematy, motywy, toposy
w kształtowaniu poczucia tożsamości charakterystyczne dla literatury narodowej;
narodowej […]. 3) rozumie związek poznanych utworów
z życiem narodu i różnych grup
wspólnotowych.
II. Kształcenie językowe. II.3. Komunikacja językowa i kultura
1. Rozumienie wartości języka ojczystego języka. Zdający:
oraz jego funkcji w budowaniu wspólnoty 1) sprawnie posługuje się oficjalną […]
rodzinnej, narodowej i kulturowej. odmianą języka narodowego;
2. Kształtowanie odpowiedzialności 4) stosuje uczciwe zabiegi perswazyjne,
za świadome posługiwanie się językiem zdając sobie sprawę z ich wartości i funkcji;
ojczystym. 8) stosuje zasady etyki i etykiety językowej
6. Pogłębianie umiejętności poprawnego […].
pisania […] zgodnego z zasadami
poprawności językowej.
III. Kształcenie literackie i kulturowe. III.1. Analiza i interpretacja utworów
1. Pogłębianie umiejętności analizy literackich. Zdający:
i interpretacji utworów literackich i innych 1) zna podstawy periodyzacji literatury
tekstów kultury z wykorzystaniem właściwej mniejszości narodowej lub etnicznej;
terminologii. 2) zna prądy literackie i artystyczne
2. Rozumienie zależności między w epokach literackich, określa ich cechy;
wydarzeniami historycznymi a literaturą 3) rozpoznaje gatunki literackie, potrafi
i kulturą. wymienić ich cechy;
3. Pogłębianie zdolności rozumienia 4) wskazuje zastosowane w utworze
wartości o charakterze narodowym, językowe środki wyrazu artystycznego oraz
etnicznym i uniwersalnym. inne wyznaczniki poetyki danego utworu
(z zakresu podstaw wersyfikacji,
kompozycji, genologii) i określa ich funkcje;
6) rozpoznaje w utworze sposoby
kreowania bohatera i świata
przedstawionego (narracja, fabuła, sytuacja
liryczna, akcja) oraz różne sposoby
pokazywania świata przedstawionego:
realizm, fantastyka, groteska;
7) rozpoznaje podstawowe motywy […] oraz
ich funkcje w utworze;
8) wykorzystuje w interpretacji elementy
znaczące dla odczytania sensu utworu
(tytuł, podtytuł, puenta, kompozycja, słowa

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

klucze, motto);
9) wykorzystuje w interpretacji utworu
konteksty: literacki, kulturowy, filozoficzny,
biograficzny;
10) dostrzega obecne w utworach
literackich oraz innych tekstach kultury
wartości narodowe […];
3) dostrzega i potrafi komentować
estetyczne wartości utworu literackiego
(poziom rozszerzony);
4) przeprowadza interpretację porównawczą
utworów literackich (poziom rozszerzony).
IV. Tworzenie wypowiedzi. IV.2. Pisanie. Zdający:
3. Doskonalenie posługiwania się zasadami 1) hierarchizuje informacje w zależności
retoryki, w szczególności argumentowania. od ich funkcji w przekazie;
5. Wyrażanie własnych poglądów i opinii. 2) tworzy dłuższy tekst pisany (rozprawka,
6. Tworzenie wypowiedzi pisemnych, […] interpretacja utworu literackiego lub
z uwzględnieniem estetyki tekstu i zasad fragmentu) zgodnie z podstawowymi
jego organizacji […]. regułami jego organizacji, przestrzegając
zasad spójności znaczeniowej i logicznej;
3) tworzy samodzielną wypowiedź
argumentacyjną według podstawowych
zasad logiki i retoryki (stawia tezę lub
hipotezę, dobiera argumenty, porządkuje je,
hierarchizuje, dokonuje ich selekcji pod
względem użyteczności wypowiedzi,
podsumowuje, dobiera przykłady ilustrujące
wywód myślowy, przeprowadza prawidłowe
wnioskowanie);
7) uwzględnia w interpretacji potrzebne
konteksty, np. biograficzny, historyczny.

Zasady oceniania rozwiązań zadań

1. Spełnienie formalnych warunków polecenia (maksymalnie 1 punkt)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy:
• wypowiedź w co najmniej jednym fragmencie dotyczy problemu wskazanego w poleceniu
• napisane wypracowanie jest w jakiejkolwiek części wypowiedzią argumentacyjną
• w wypracowaniu zdający odwołał się do co najmniej dwóch tekstów (zgodnie ze
wskazaniem w poleceniu)

• W wypracowaniu jest odwołanie do załączonego tekstu oraz minimum jednego tekstu 1 pkt
literackiego (temat pierwszy) oraz dwóch tekstów literackich (temat drugi)
ORAZ
• Wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu.
ORAZ
• Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną.
• Wypracowanie nie spełnia któregokolwiek z warunków określonych w kategorii „1 pkt”. 0 pkt
ALBO
• Wypracowanie jest napisane w formie planu albo w punktach.

Uwaga: Jeżeli w kryterium Spełnienie formalnych warunków polecenia przyznano 0 pkt,
we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.

Wyjaśnienia (kryterium 1. – SFWP)
1. W wypracowaniu zdający powinien odwołać się do co najmniej jednej lektury/jednego
tekstu wskazanych w poleceniu jako obowiązkowe. Odwołanie się zdającego do lektury/
tekstu oznacza, że co najmniej jedno zdanie o tej lekturze/ tym tekście ma charakter
analityczny, a nie tylko informacyjny.
b) Przykład zdania analitycznego: Паэма Новая зямля з’яўляецца аўтабіяграфічным
творам, таму што ў ёй знайшлі адлюстраванне старонкі асaбістай біяграфіі
Якуба Коласа.
b) Przykład zdania informacyjnego: Якуб Колас з’яўляецца аўтарам паэмы Новая
зямля.
Za zdania informacyjne uznaje się również sformułowania będące wyłącznie
przepisanymi fragmentami polecenia lub parafrazą polecenia.

2. Wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu,
jeżeli:
b) zawiera fragmenty odnoszące się do zakresu merytorycznego zagadnienia, którego
omówienie jest wymagane ORAZ

3. Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną, jeżeli zawiera
co najmniej jeden akapit argumentacyjny.

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

2. Kompetencje literackie i kulturowe (maksymalnie 16 punktów)

Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał,
czy w wypracowaniu zdający:
• wykorzystał znajomość tekstów z literatury białoruskiej
• funkcjonalnie wykorzystał kontekst, np. literacki, historyczny, filozoficzny, kulturowy, który
pogłębia i rozwija rozważany problem
• przedstawił bogatą argumentację świadczącą o jego erudycji
• wykazał się wiedzą i umiejętnościami z zakresu nauki o literaturze
• nie popełnił błędów rzeczowych zarówno w odniesieniu do przywołanych tekstów
literackich oraz kontekstów, jak i terminologii historycznoliterackiej oraz/lub
teoretycznoliterackiej.

Wypowiedź argumentacyjna

Funkcjonalność
Liczba Błędy
wykorzystanych Poziom argumentacji wypowiedzi; erudycyjność wypowiedzi
punktów rzeczowe
tekstów
Trzy teksty • Bogata argumentacja.

Za każdy błąd rzeczowy należy odjąć 1 pkt od ogólnej liczby punktów przyznanych za KLiK (od 0 do 16; bez
wykorzystane w pełni • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu. 16 pkt
funkcjonalnie.
• Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
• Zadowalająca argumentacja.
• Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu. 15 pkt
• Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
• Zadowalająca argumentacja.
• Kontekst wykorzystany częściowo funkcjonalnie. 14 pkt
• Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
• Powierzchowna argumentacja.
13 pkt
• W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstu.
Dwa teksty • Bogata argumentacja.
wykorzystane w pełni • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu. 12 pkt
funkcjonalnie, a trzeci
• Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
– częściowo
funkcjonalnie. • Zadowalająca argumentacja.
• Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu. 11 pkt
• Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
• Zadowalająca argumentacja.
• Kontekst wykorzystany częściowo funkcjonalnie. 10 pkt

punktów ujemnych).
• Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
• Powierzchowna argumentacja.
9 pkt
• W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstu.
• Dwa – w pełni • Trafna argumentacja.
funkcjonalnie, • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu. 8 pkt
trzeci –
• Praca zawiera fragmenty erudycyjne.
niefunkcjonalnie
albo brak. • Zadowalająca argumentacja.
ALBO • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu. 7 pkt
• Jeden – w pełni • Praca zawiera fragmenty erudycyjne.
funkcjonalnie, a
• Zadowalająca argumentacja.
dwa – częściowo
funkcjonalnie.
• Kontekst wykorzystany częściowo funkcjonalnie. 6 pkt
• Praca zawiera fragmenty erudycyjne.
• Powierzchowna argumentacja.
5 pkt
• W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstu.
• Jeden – w pełni • Trafna argumentacja. 4 pkt

Zasady oceniania rozwiązań zadań

funkcjonalnie, • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu.
drugi – częściowo • Praca zawiera fragmenty erudycyjne.
funkcjonalnie,
trzeci – • Zadowalająca argumentacja.
niefunkcjonalnie • Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu. 3 pkt
albo brak. • Praca zawiera fragmenty erudycyjne.
ALBO • Zadowalająca argumentacja.
• Jeden – w pełni
• Kontekst wykorzystany częściowo funkcjonalnie. 2 pkt
funkcjonalnie,
pozostałe dwa – • Praca zawiera fragmenty erudycyjne.
niefunkcjonalnie • Powierzchowna argumentacja.
albo brak. • W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstu.
ALBO
• Trzy utwory
wykorzystane
częściowo
funkcjonalnie. 1 pkt
ALBO
• Dwa – częściowo
funkcjonalnie, a
trzeci –
niefunkcjonalnie
albo brak.
• Jeden utwór – częściowo funkcjonalnie, pozostałe – niefunkcjonalnie albo brak.
0 pkt
• Żaden utwór nie został wykorzystany przynajmniej w części funkcjonalnie.

Uwaga: Jeżeli ostateczna liczba punktów przyznana w kryterium Kompetencje literackie
i kulturowe, tj. liczba punktów po odjęciu punktów za błędy rzeczowe (jeżeli wystąpiły
w pracy), wynosi 0 pkt, wówczas w pozostałych kryteriach (Kompozycja wypowiedzi oraz
Język wypowiedzi) przyznaje się 0 pkt.

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

Wyjaśnienia (kryterium 2. – KLiK)
1. Poprzez wykorzystanie utworu rozumie się wykorzystanie znajomości jego treści oraz
odczytanych sensów.

2. Zdający powinien funkcjonalnie wykorzystać w wypracowaniu minimum dwa teksty
(temat pierwszy) lub trzy teksty (temat drugi). Funkcjonalne wykorzystanie utworu
oznacza przywołanie w wypracowaniu:
1) elementów fabuły, np. wydarzeń, bohaterów, wątków
2) sensów utworów,
które istotnie wspierają tok rozumowania zdającego, albo dobrze ilustrują to, o czym
zdający pisze.

Funkcjonalność wykorzystania znajomości tekstów ocenia się w odniesieniu do tematu
pracy. Jeżeli w części zasadniczej pracy w charakterze argumentów/przykładów
wykorzystane są elementy fabuły lub sensy utworów, które nie są zgodne np. ze
stanowiskiem zdającego wyrażonym we wstępie do pracy – wówczas uwzględnia się
tę niezgodność w ocenie funkcjonalności.

3. Utwór literacki nie jest wykorzystany funkcjonalnie, jeżeli zdający wyłącznie streszcza
ten utwór lub wybrane jego wątki, nie wyciągając żadnego wniosku, nie dokonując
żadnej refleksji związanej ze streszczonym utworem.

4. Argumentacja to udowodnienie tezy/opinii/stanowiska przedstawionego przez
zdającego za pomocą argumentów.
1) Bogata argumentacja – to argumentacja rzeczowa, pogłębiona, poparta trafnymi
przykładami i szeroka/wieloaspektowa, stanowiąca – jako całość – wnikliwą analizę
problemu sformułowanego w poleceniu; zawiera elementy refleksji / głębszego
namysłu nad problemem.
W przypadku interpretacji porównawczej zawiera również analizę utworów.
W sytuacji, gdy znajomość utworów literackich została wykorzystana częściowo
funkcjonalnie, mówimy o argumentacji trafnej.
2) Zadowalająca argumentacja – to argumentacja rzeczowa, pogłębiona, poparta
trafnymi przykładami.
3) Powierzchowna argumentacja – to argumentacja oparta na uogólnieniach,
niewnikająca w istotę rzeczy, poprzestająca na pobieżnych obserwacjach, mało
dokładna, czasami niepoparta przykładami; również argumentacja, w której zdający
podejmuje próbę zbudowania argumentu, dobierając jedynie środki językowe typowe
dla struktur argumentacyjnych, np. Moim pierwszym argumentem jest…

5. Kontekst należy rozumieć jako odniesienie się przez zdającego w pracy do np.
1) historii
2) filozofii
3) innego utworu literackiego niż wskazany w poleceniu
4) utworu muzycznego, dzieła plastycznego
5) biografii autora
6) prądu literackiego
7) charakteru epoki,
wybrane przez zdającego w sposób celowy, przydatne do osadzenia omawianego utworu

Zasady oceniania rozwiązań zadań

w szerszej perspektywie i pogłębionego odczytania sensów utworu literackiego, do
którego zdający odwołuje się w wypracowaniu. Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu
polega na trafnym jego doborze ze względu na rozważany problem; kontekst pogłębia
i rozwija omawiane zagadnienie. Pogłębienie i omówienie danego zagadnienia poprzez
konteksty nie oznacza konieczności dogłębnej analizy samych kontekstów jako takich;
w szczególności nie może prowadzić do dygresji stosowanej niefunkcjonalnie.

6. Kontekst wykorzystany częściowo funkcjonalnie to odniesienie wyłącznie na poziomie
przywołania, np. informacji, wydarzenia; kontekst jest poprawny, ale ogranicza się
tylko do funkcji informacyjnej, nie pogłębia i nie rozwija omawianego zagadnienia.

7. Kontekst poprzez odniesienie się przez zdającego do innego utworu literackiego niż
wskazany w poleceniu nie jest wykorzystany funkcjonalnie, jeżeli zdający wyłącznie
streszcza ten utwór lub wybrane jego wątki, nie wyciągając żadnego wniosku, nie
dokonując żadnej refleksji związanej ze streszczonym utworem.

8. Erudycję należy rozumieć jako wiedzę przedmiotową zdającego, w tym m.in. wiedzę
i umiejętność wykorzystania kontekstów, kodów kulturowych, terminologii, znajomości
kultury, w tym literatury i sztuki. Wypowiedź świadcząca o erudycji zdającego to
wypracowanie, w którym zdający funkcjonalnie wykorzystał wiedzę przedmiotową
w rozważaniu problemu sformułowanego w poleceniu.

9. W ocenie poziomu argumentacji wypowiedzi nie uwzględnia się fragmentów
wypowiedzi zawierających błędy rzeczowe.

10. Błąd rzeczowy – to błąd świadczący o:
1) nieznajomości tekstu literackiego lub tekstu kultury, do którego odwołuje się zdający
2) nieuprawnionej interpretacji fragmentu lub fragmentów / części utworu literackiego,
w tym poetyckiego, do którego odwołuje się zdający, będącej częściową falsyfikacją
danego utworu
3) nieznajomości zagadnień z zakresu teorii i historii literatury bądź języka
11. Ten sam błąd rzeczowy (np. konsekwentne stosowanie błędnego imienia bohatera,
którego da się w jednoznaczny sposób zidentyfikować, a opisane w wypracowaniu
fakty świadczą o znajomości lektury) powtórzony kilkakrotnie jest liczony jako jeden
błąd.

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

3. Kompozycja wypowiedzi: struktura, spójność i styl (maksymalnie 7 punktów)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy:
1. w zakresie struktury wypowiedzi:
• kompozycja wypowiedzi jest funkcjonalna, tzn. czy układ i sposób przedstawienia treści
pomaga w zrozumieniu wypowiedzi
• podział wypowiedzi – zarówno w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie),
jak i w zakresie podziału na akapity – jest poprawny i funkcjonalny.

2. w zakresie spójności wypowiedzi:
• wypowiedź jest spójna, tzn. złożona z elementów, które tworzą logiczną i uporządkowaną
całość
• w wypowiedzi spójność jest zachowana zarówno wewnątrz zdań, jak również między
zdaniami i akapitami
• w wypowiedzi użyte zostały odpowiednie środki językowe, np. wskaźniki zespolenia
tekstu, struktury metatekstowe, leksykalne wykładniki spójności, które ułatwiają śledzenie
toku rozumowania autora.

3. w zakresie stylu wypowiedzi:
• styl wypowiedzi jest stosowny, tzn. czy zdający konsekwentnie posługuje się jednym,
wybranym stylem, a jeżeli miesza różne style w wypowiedzi – to czy jest to uzasadnione
(czy czemuś to służy, jest funkcjonalne) oraz czy zdający nie napisał wypowiedzi,
stosując słownictwo charakterystyczne dla stylu potocznego w odmianie mówionej.

3a. Struktura wypowiedzi

Uporządkowanie
elementów treściowych Podział wypowiedzi Liczba
punktów
wypowiedzi
Elementy treściowe Poprawny zarówno w skali ogólnej (wstęp, 3 pkt
wypowiedzi w całości lub część zasadnicza, zakończenie), jak
w przeważającej części i w zakresie struktury akapitów; sposób A
pracy są zorganizowane podziału tekstu pomaga w zrozumieniu tez
problemowo. zdającego. Dopuszczalna 1 usterka.
Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej 2 pkt
(wstęp, część zasadnicza, zakończenie) B
ALBO w zakresie struktury akapitów.
Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej 1 pkt
(wstęp, część zasadnicza, zakończenie) C
ORAZ w zakresie struktury akapitów.
• W pracy podjęta jest Poprawny zarówno w skali ogólnej (wstęp, 2 pkt
próba organizacji część zasadnicza, zakończenie), jak
elementów treściowych i w zakresie struktury akapitów; sposób D
wypowiedzi podziału tekstu pomaga w zrozumieniu tez
problemowo. zdającego. Dopuszczalna 1 usterka.
• Elementy treściowe Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej 1 pkt
wypowiedzi (wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
E
zorganizowane w pracy ALBO w zakresie struktury akapitów.

Zasady oceniania rozwiązań zadań

częściowo problemowo, Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej 0 pkt
częściowo wyłącznie (wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
pod względem ORAZ w zakresie struktury akapitów.
formalnym.
• Elementy treściowe
wypowiedzi w całości
lub w przeważającej
F
części pracy
zorganizowane
wyłącznie pod
względem formalnym,
np. wg kolejno
omawianych tekstów
literackich.
Elementy treściowe wypowiedzi niezorganizowane; wypowiedź stanowi 0 pkt
G
zbiór w znacznej mierze niezależnych elementów.

Wyjaśnienia (kryterium 3a – Struktura wypowiedzi)
1. Elementy treściowe wypowiedzi to – najogólniej rzecz ujmując – „bloki”, na które
podzielone jest wypracowanie (w najprostszej formie: wstęp – część zasadnicza
(rozwinięcie) – zakończenie, ale „część zasadnicza” zazwyczaj jest dzielona na kolejne
„bloki”, tj. akapity).
1) Elementy treściowe wypowiedzi są zorganizowane problemowo (w toku
problemowym), jeżeli każdy z „bloków” w części zasadniczej wypracowania
omawia np. jeden aspekt tematu. Omawiając wybrany aspekt, zdający przywołuje
argumentację i przykłady z różnych tekstów literackich / kontekstów; czynnikiem
organizującym dany „blok” jest właśnie problem („ponadtekstowo”,
„międzytekstowo”), a nie dany tekst literacki.
2) Możliwa jest sytuacja, w której zorganizowanie problemowe „pokrywa się”
ze zorganizowaniem według kolejno omawianych tekstów literackich, jeżeli w pracy
widoczny jest zamysł kompozycyjny wskazujący na ustrukturyzowanie wypowiedzi
według tematów, np. kolejny tekst literacki stanowi przykład umożliwiający np.
uszczegółowienie wcześniej omawianego zagadnienia.
3) Elementy treściowe wypowiedzi są zorganizowane wyłącznie pod względem
formalnym (w toku liniowym), jeżeli każdy z „bloków” w części zasadniczej
wypracowania dotyczy innego tekstu literackiego / kontekstu, a jedynym
identyfikowalnym czynnikiem organizującym taki układ jest po prostu omawianie
w kolejnych „blokach” zagadnień dotyczących kolejnych tekstów / kontekstów; tekst
jest zorganizowany wg tekstów „jeden po drugim” (np. zmiana kolejności akapitów
nie wpływa na strukturę tekstu).

2. Ocena podziału wypowiedzi w skali ogólnej wymaga rozważenia proporcji
i funkcjonalności zasadniczych „bloków” pracy, tj. wstępu – części zasadniczej –
zakończenia. Usterki w podziale wypowiedzi w skali ogólnej mogą wynikać
z np. nieproporcjonalnie i niefunkcjonalnie długiego wstępu, zbyt krótkiego
(lakonicznego) zakończenia lub braku jednego z tych „bloków”.

3. Ocena podziału wypowiedzi na akapity wymaga rozważenia, czy logika wywodu

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

została odzwierciedlona w podziale na graficznie wyodrębnione i funkcjonalne akapity.
Usterki w podziale wypowiedzi na akapity mogą wynikać np. z faktu, że w pracy
występują wyodrębnione graficznie akapity, które nie stanowią zwartej myślowo
całości, albo występują akapity, które powinny zostać podzielone na mniejsze bloki,
ponieważ taki akapit zawiera kilka wątków (każdy z takich wątków stanowi sam
w sobie zwartą myślowo całość).

4. W ocenie struktury wypowiedzi nie uwzględnia się niezrealizowania przez zdającego
któregoś z elementów tematu, np. nieodwołania się w ogóle do jednego z tekstów
wskazanych w temacie jako obowiązkowy.

3b. Spójność wypowiedzi

Wypowiedź jest w całości spójna lub występują w niej nie więcej niż 2 zaburzenia w 3 pkt
spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB
całej wypowiedzi.
W wypowiedzi występuje 3–5 zaburzeń w spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na 2 pkt
poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
• W wypowiedzi występuje 6–8 zaburzeń w spójności (tj. logice, uporządkowaniu) 1 pkt
na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
LUB
• Wstęp pracy jest treściowo niespójny z częścią zasadniczą pracy ALBO
z zakończeniem pracy.
ALBO
• Zakończenie pracy jest treściowo niespójne z wstępem ALBO częścią
zasadniczą pracy.
• W wypowiedzi występuje 9 lub więcej zaburzeń w spójności (tj. logice, 0 pkt
uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
LUB
• Wstęp pracy jest treściowo niespójny z częścią zasadniczą pracy ORAZ
z zakończeniem pracy.
ALBO
• Zakończenie pracy jest treściowo niespójne z wstępem ORAZ częścią
zasadniczą pracy.

Zasady oceniania rozwiązań zadań

Wyjaśnienia (kryterium 3b – Spójność wypowiedzi)
1. Wypowiedź jest spójna, jeżeli elementy, które ją tworzą, stanowią logiczną
i uporządkowaną całość.

2. Wywód jest uporządkowany, jeśli każdy kolejny akapit wynika z poprzedniego,
a np. przestawienie akapitów zaburzyłoby tok rozumowania przyjęty przez zdającego.

3. Zaburzenia w spójności mogą wynikać m.in. z:
a) błędów logicznych, w tym ze zbyt daleko idących uogólnień, nieuzasadnionych
wniosków (np. wnioski w zakończeniu pracy nie wynikają z przeprowadzonego
rozumowania), sprzecznych stwierdzeń
b) odstępstw od podporządkowania wywodu myśli przewodniej, np. wypracowanie
zawiera niefunkcjonalne fragmenty stanowiące niezwiązane z tematem wątki
poboczne
c) zredagowaniu wstępu lub rozwinięcia, lub zakończenia, lub akapitu, które nie
pasują logicznie do pozostałej części wypracowania, nie łączą się logicznie
z poprzedzającą je częścią / poprzedzającym je akapitem
d) rozwijania jednocześnie więcej niż jednego wątku („zazębiania” się wątków)
e) pomijania pośrednich ogniw rozumowania, tzw. skróty myślowe
f) wprowadzenie treści nieistotnych, zbędnych dla pracy, bez związku/pozostających
w wątpliwym związku z tematem/wywodem
g) wprowadzania dygresji stosowanych niefunkcjonalnie
h) przerywania toku myślenia zbędnymi zdaniami.

4. Błędy w spójności wewnątrz akapitów oznaczają np. nielogiczne połączenia zdań
w akapicie oraz brak zastosowania w nim wskaźników zespolenia.

5. Błędy w spójności między akapitami oznaczają nielogiczne powiązanie danego akapitu
z poprzednim lub poprzednimi akapitami oraz brak zastosowania wskaźników
zespolenia między akapitami.

6. Błąd w składni prowadzący do błędu w spójności jest traktowany zarówno jako błąd
językowy, jak i błąd w spójności.

3c. Styl wypowiedzi
Styl w całości lub w przeważającej części stosowny, tj. adekwatny do odmiany
pisanej języka oraz do sytuacji komunikacyjnej (jednorodny albo funkcjonalnie 1 pkt
niejednorodny).
Wypracowanie nie spełnia warunków określonych w kategorii „1 pkt”. 0 pkt

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

Wyjaśnienia (kryterium 3c – Styl wypowiedzi)
1. Styl wypowiedzi – co do zasady – powinien być: jasny, prosty (nie: zawiły,
pretensjonalny), zwięzły, jednolity. Dodatkowo może być żywy, obrazowy.

2. Wypracowanie powinno być napisane stylem stosownym do sytuacji komunikacyjnej,
jaką jest egzamin maturalny, co oznacza, że nie należy redagować go, stosując
słownictwo charakterystyczne dla stylu potocznego w odmianie mówionej. Styl uznaje
się za stosowny w przeważającej części, jeżeli jest stosowany w orientacyjnie 2/3
pracy. Styl jest niestosowny do sytuacji komunikacyjnej, jeżeli orientacyjnie ok. 2/3
wypracowania zredagowane jest przy użyciu struktur językowych charakterystycznych
dla stylu potocznego w odmianie mówionej.

3. Styl wypracowania jest jednorodny, jeśli zdający konsekwentnie posługuje się jednym,
wybranym stylem, odpowiednim dla treści i formy wypowiedzi, lub miesza różne style
w wypowiedzi, ale jest to uzasadnione i celowe.

4. Indywidualne upodobania stylistyczne egzaminatora nie mogą wpływać na ocenę stylu
pracy zdającego.

4. Język wypowiedzi (maksymalnie 11 punktów)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał:
1. w odniesieniu do zakresu i poprawności środków językowych:
• czy zdający poprawnie użył w wypowiedzi różnych rodzajów zdań i bogatej leksyki (np.
frazeologizmów, wyrazów rzadziej używanych w języku białoruskim), czy też ograniczył
się do najprostszych środków językowych
• czy środki językowe, których użył zdający, pozwalają mu zrealizować temat w sposób
swobodny i precyzyjny, czy też pobieżny, sprawiający trudność w zrozumieniu tekstu.
• ile błędów językowych, w tym błędów stylistycznych, zdający popełnił w pracy

2. w odniesieniu do poprawności ortograficznej:
• ile błędów ortograficznych zdający popełnił w pracy

3. w odniesieniu do poprawności interpunkcyjnej:
• ile błędów interpunkcyjnych zdający popełnił w pracy.

Zasady oceniania rozwiązań zadań

4a. Zakres i poprawność środków językowych
Oceniając język wypowiedzi, egzaminator najpierw oceni zakres użytych środków
językowych, a następnie – ich poprawność. Ostateczną liczbę punktów ustali na podstawie
oceny obu tych aspektów wypowiedzi, zgodnie z poniższą tabelą.

Poprawność środków Nie
16 lub
więcej 4–5 6–7 8–9 10–11 12–13 14–15
więcej
niż 3 błędy błędów błędów błędów błędów błędów
błędów
Zakres środków błędy jęz. jęz. jęz. jęz. jęz. jęz.
jęz.
jęz.
A B C D E F G H
1. Szeroki zakres środków
językowych, tzn.
• zróżnicowana
składnia,
• zróżnicowana
leksyka, w tym np.
poprawna 7 pkt 6 pkt 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt 0 pkt
frazeologia,
precyzyjne
słownictwo,
umożliwiających pełną
i swobodną realizację
tematu.
2. Zadowalający zakres
środków językowych, tzn.
składnia i leksyka 6 pkt 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt 0 pkt 0 pkt
stosowne / odpowiednie
do realizacji tematu.
3. Wąski zakres środków
językowych, tzn. składnia
i leksyka proste / 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt 0 pkt 0 pkt 0 pkt
ograniczone, utrudniające
realizację tematu.

Przykładowo za wypowiedź, w której zakres środków językowych wykorzystanych przez
zdającego jest zadowalający, i znajdują się w niej 4 błędy językowe, egzaminator przyzna
5 pkt w tym kryterium.

Wyjaśnienia (kryterium 4a)
1. Nie każde nieprecyzyjne sformułowanie jest niepoprawne językowo (stanowi błąd
językowy); może być przejawem nieporadności językowej. Błędem jest nieporadność
językowa będąca oczywistym nieuzasadnionym naruszeniem obowiązującej normy
językowej.

2. Indywidualne upodobania językowe egzaminatora nie mogą wpływać na ocenę
poprawności środków językowych w pracy zdającego.

3. W wypracowaniu występuje zróżnicowana składnia, jeżeli w pracy zdający wykorzystał
poprawnie co najmniej 4 różne struktury składniowe, np.: zdanie pojedyncze, zdanie
złożone, zdanie wielokrotnie złożone, równoważnik zdania, imiesłowowy równoważnik
zdania, strona bierna, paralelizm składniowy, poprawne wprowadzanie cytatu, zdanie
pytające, zdanie wtrącone.

4. W wypracowaniu występuje zróżnicowana leksyka, jeżeli w pracy zdający np. stosuje
wyrazy/wyrażenia synonimiczne, stosuje bogatą frazeologię, używa precyzyjnego
słownictwa, w tym np. terminologii.

Egzamin maturalny z języka białoruskiego – termin główny 2023 r.

5. W ocenie zróżnicowania leksyki nie uwzględnia się nieuzasadnionych powtórzeń
wyrazów, zwrotów. Nieuzasadnione powtórzenia są uwzględniane w liczbie błędów
językowych.

4b. Poprawność ortograficzna

Praca jest bezbłędna lub zawiera 1 błąd ortograficzny 2 pkt

Praca zawiera 2–3 błędy ortograficzne. 1 pkt

Praca zawiera 4 lub więcej błędów ortograficznych. 0 pkt

Uwaga: Ten sam wyraz zapisany niepoprawnie ortograficznie, powtórzony w wypracowaniu,
jest liczony jako jeden błąd ortograficzny.

4c. Poprawność interpunkcyjna

Praca jest bezbłędna albo zawiera nie więcej niż 4 błędy interpunkcyjne. 2 pkt

Praca zawiera 5–8 błędów interpunkcyjnych. 1 pkt

Praca zawiera 9 lub więcej błędów interpunkcyjnych. 0 pkt

Uwagi ogólne
1. Jeżeli wypowiedź jest nieczytelna (w rozumieniu czytelności zapisu), egzaminator oceni
ją na 0 pkt.
2. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
egzaminator przyzna 0 pkt w każdym kryterium.
3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 350 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryteriach:
Spełnienie formalnych warunków polecenia oraz Kompetencje literackie i kulturowe.
W pozostałych kryteriach egzaminator przyzna 0 punktów.
4. Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie, np. zawiera fragmenty odtworzone
z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym
internetowego, lub jest przepisana od innego zdającego, wówczas egzamin z języka
białoruskiego, w przypadku takiego zdającego, zostanie unieważniony.
5. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za styl
i język lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.

Strona arkusza: 5 · Strona zasad oceniania: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Oficjalne dokumenty

Materiały CKE

Dokumenty otwierają się na żądanie.

MMBB-R0-100-2305