Przejdź do treści
Moja Matura

Maj 2025 · Formuła 2023

Filozofia 2025 — poziom rozszerzony

Pracuj we własnym tempie. Sprawdź oficjalne odpowiedzi i dostępne objaśnienia. Wyjaśnienia pozostające w opracowaniu są oznaczone przy zadaniach.

Zadania / części
18
Punkty na stronie
50
Poziom
Rozszerzony

Zachowany status źródłowy: ten arkusz nie ma jeszcze zatwierdzenia redakcyjnego całego zestawu. Dostępne odpowiedzi i opracowania pozostają oznaczone przy zadaniach.

Pracuj z arkuszem

Zadania, odpowiedzi i opracowania

Zadanie 1

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Zagadnienia przedstawione w przytoczonym tekście mieszczą się w obrębie kilku dyscyplin filozoficznych. Podaj nazwę jednej spośród tych dyscyplin. Następnie podaj
jedno konkretne zagadnienie – spośród przedstawionych w tekście – mieszczące się
w zakresie wskazanej dyscypliny.
Dyscyplina filozoficzna: Zagadnienie:

Sprawdź odpowiedź

• Dyscyplina filozoficzna: ontologia (metafizyka, ogólna teoria bytu); teologia naturalna;
filozofia religii.
Przykładowe zagadnienie: Problem natury rzeczywistości (dualizm metafizyczny):
wyróżnienie bytów dwojakiego rodzaju: byty, które zawsze trwają i nie znają urodzin, oraz
byty, które zawsze się rodzą i nigdy nie trwają (nie istnieją realnie)
ALBO
kwestia początku świata (przyczyn bytów zrodzonych): czy świat, w którym żyjemy (bytów
zrodzonych), istniał od zawsze, czy został stworzony?
• Dyscyplina filozoficzna: epistemologia (teoria poznania, gnoseologia)
Przykładowe zagadnienie: Kwestia przedmiotu poznania – co jest przedmiotem poznania
czysto intelektualnego (wiedzy), a co przedmiotem poznania zmysłowego (opinii,
mniemania)
ALBO
kwestia źródeł wiedzy: o bytach, które zawsze trwają i nie znają urodzin wiedzę uzyskuje
się dzięki intelektowi (aprioryzm); o bytach zrodzonych informują zmysły w powiązaniu z
intelektem. (aposterioryzm).

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    • Dyscyplina filozoficzna: ontologia (metafizyka, ogólna teoria bytu); teologia naturalna;
    filozofia religii.

  3. Przeprowadź etap 2

    Przykładowe zagadnienie: Problem natury rzeczywistości (dualizm metafizyczny):
    wyróżnienie bytów dwojakiego rodzaju: byty, które zawsze trwają i nie znają urodzin, oraz
    byty, które zawsze się rodzą i nigdy nie trwają (nie istnieją realnie)
    ALBO
    kwestia początku świata (przyczyn bytów zrodzonych): czy świat, w którym żyjemy (bytów
    zrodzonych), istniał od zawsze, czy został stworzony?
    • Dyscyplina filozoficzna: epistemologia (teoria poznania, gnoseologia)
    Przykładowe zagadnienie: Kwestia przedmiotu poznania – co jest przedmiotem poznania
    czysto intelektualnego (wiedzy), a co przedmiotem poznania zmysłowego (opinii,
    mniemania)
    ALBO
    kwestia źródeł wiedzy: o bytach, które zawsze trwają i nie znają urodzin wiedzę uzyskuje
    się dzięki intelektowi (aprioryzm); o bytach zrodzonych informują zmysły w powiązaniu z
    intelektem.

  4. Przeprowadź etap 3

    (aposterioryzm).

    Wymagane elementy toku według CKE:
    1 pkt – podanie jednej dyscypliny filozoficznej oraz przywołanie konkretnego zagadnienia
    spośród przedstawionych w tekście.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  5. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – podanie jednej dyscypliny filozoficznej oraz przywołanie konkretnego zagadnienia
spośród przedstawionych w tekście.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 2

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Oceń prawdziwość poniższych zdań w odniesieniu do przytoczonego fragmentu Timajosa. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli zdanie jest fałszywe.
1. Wszystko to, co istnieje, ma swoją przyczynę. P F
2. Nieprawda, że wszystko to, co istnieje, musi być piękne. P F
3. To, co zawsze się rodzi, jest poznawalne tylko intelektem. P F

Sprawdź odpowiedź

1. F
2. P
3. F

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: 1. F
    2. P
    3. F

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – zaznaczenie trzech poprawnych odpowiedzi.
    1 pkt – zaznaczenie dwóch poprawnych odpowiedzi.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – zaznaczenie trzech poprawnych odpowiedzi.
1 pkt – zaznaczenie dwóch poprawnych odpowiedzi.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 3

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

W przytoczonym fragmencie Timajos wyróżnia dwie kategorie bytów: byty, które zawsze
trwają i nie znają urodzin, oraz byty, które zawsze się rodzą i nigdy nie istnieją [realnie].
Spośród wymienionych poniżej bytów A–F wybierz i zapisz wszystkie te, które zawsze
trwają i nie znają urodzin.
A. Stwórca
B. idee w umyśle ludzkim
C. idee (formy platońskie)
D. chmury
E. rydwan
F. miasto Ateny
Byty, które zawsze trwają i nie znają urodzin:

Sprawdź odpowiedź

Byty, które zawsze trwają i nie znają urodzin: A i C.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Byty, które zawsze trwają i nie znają urodzin: A i C.

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne przyporządkowanie dwóch bytów.
    1 pkt – poprawne przyporządkowanie jednego bytu.
    0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne przyporządkowanie dwóch bytów.
1 pkt – poprawne przyporządkowanie jednego bytu.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 6

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 4

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Odwołując się do tekstu źródłowego lub wiedzy własnej o filozofii Platona, wyjaśnij,
dlaczego Timajos twierdzi, że to, co się rodzi i umiera, nie może być przedmiotem
wiedzy, a tylko – mniemania.

Sprawdź odpowiedź

Ponieważ to, co się rodzi i umiera jest zmienne, a przedmiotem wiedzy (episteme) może być
tylko to, co niezmienne (to, co istnieje zawsze jako to samo).

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Ponieważ to, co się rodzi i umiera jest zmienne, a przedmiotem wiedzy (episteme) może być
    tylko to, co niezmienne (to, co istnieje zawsze jako to samo).

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawna odpowiedź.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 6

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 5

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Podaj znaczenie terminu anamneza i rozstrzygnij, czy z platońskiej koncepcji anamnezy wynika logicznie teza o nieśmiertelności duszy. Odpowiedź uzasadnij.
Znaczenie terminu: Rozstrzygnięcie: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Znaczenie terminu: Termin ten stosuje się do platońskiej koncepcji poznania, wedle której
poznanie ludzkie polega na przypominaniu sobie rzeczywistości ponadempirycznej /
transcendentnej, w szczególności idei, których dusza doświadczyła przed połączeniem
z ciałem.
Rozstrzygnięcie: Nie wynika logicznie.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Znaczenie terminu: Termin ten stosuje się do platońskiej koncepcji poznania, wedle której
    poznanie ludzkie polega na przypominaniu sobie rzeczywistości ponadempirycznej /
    transcendentnej, w szczególności idei, których dusza doświadczyła przed połączeniem
    z ciałem.
    Rozstrzygnięcie: Nie wynika logicznie.

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne wyjaśnienie terminu oraz poprawne rozstrzygnięcie wraz z uzasadnieniem.
    1 pkt – poprawne wyjaśnienie terminu.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne wyjaśnienie terminu oraz poprawne rozstrzygnięcie wraz z uzasadnieniem.
1 pkt – poprawne wyjaśnienie terminu.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 6

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Zaznacz odpowiedź A, B albo C i jej rozwinięcie 1., 2. albo 3. tak, aby powstało zdanie prawdziwe.
Filozofia Platona jest wersją
A. naturalizmu, 1. św. Augustyn z Hippony.
czyli stanowiska
filozoficznego, którego
B. antynaturalizmu, 2. Epikur.
przedstawicielem był
również
C. monizmu, 3. August Comte.

Sprawdź odpowiedź

B1

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: B1

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawna odpowiedź.
0 pkt – odpowiedź nieoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Odwołując się do tekstu źródłowego lub wiedzy własnej, przyporządkuj wyróżnionym
przyczynom platońskiego świata rzeczy widzialnych i zrodzonych odpowiednie
kategorie platońskiej ontologii.
Przyczyna sprawcza: Przyczyna wzorcza: Przyczyna materialna:

Sprawdź odpowiedź

Przyczyna sprawcza: demiurg / Bóg / Stwórca
Przyczyna wzorcza: idee / wieczny model
Przyczyna materialna: odwieczna materia

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Przyczyna sprawcza: demiurg / Bóg / Stwórca
    Przyczyna wzorcza: idee / wieczny model
    Przyczyna materialna: odwieczna materia

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    rozwiązań zadań
    1) przedstawia główne starożytne
    koncepcje absolutu (Boga): demiurg oraz
    idea dobra (Platon) […].
    II. Elementy historii filozofii.
    1. Filozofia starożytna. Zdający opanowuje
    wszystkie treści nauczania – wymagania
    szczegółowe zawarte w podstawie
    programowej w zakresie przedmiotu
    filozofia w zakresie podstawowym.
    Zasady oceniania
    2 pkt – podanie trzech poprawnych odpowiedzi.
    1 pkt – podanie dwóch poprawnych odpowiedzi.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

rozwiązań zadań
1) przedstawia główne starożytne
koncepcje absolutu (Boga): demiurg oraz
idea dobra (Platon) […].
II. Elementy historii filozofii.
1. Filozofia starożytna. Zdający opanowuje
wszystkie treści nauczania – wymagania
szczegółowe zawarte w podstawie
programowej w zakresie przedmiotu
filozofia w zakresie podstawowym.
Zasady oceniania
2 pkt – podanie trzech poprawnych odpowiedzi.
1 pkt – podanie dwóch poprawnych odpowiedzi.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 8

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 8.1

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Oceń, czy zdania znajdujące się w poniższej tabeli są zgodne z poglądami Timajosa
wyrażonymi w tekście źródłowym. Zaznacz T, jeśli zdanie jest zgodne, albo N – jeśli
zdanie jest niezgodne.
1. Stwórca świata stworzył świat, patrząc na jego wieczny model. T N
Jeśli świat jest piękny i Stwórca świata był dobry, to Stwórca świata
2. T N
stworzył świat, patrząc na jego wieczny model.
3. Świat jest piękny i Stwórca świata był dobry. T N

Sprawdź odpowiedź

1. T
2. T
3. T

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: 1. T
    2. T
    3. T

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – zaznaczenie trzech poprawnych odpowiedzi.
    1 pkt – zaznaczenie dwóch poprawnych odpowiedzi.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – zaznaczenie trzech poprawnych odpowiedzi.
1 pkt – zaznaczenie dwóch poprawnych odpowiedzi.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 8

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 8.2

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Używając wszystkich zdań 1.–3. z zadania 8.1., utwórz rozumowanie, które będzie
zgodne ze schematem o nazwie modus ponendo ponens. Wpisz każde zdanie
w odpowiednie miejsce poniżej.
Przesłanka pierwsza: Przesłanka druga: Wniosek:

Sprawdź odpowiedź

Przesłanka pierwsza: Jeśli świat jest piękny i Stwórca świata był dobry, to Stwórca świata
stworzył świat, patrząc na jego wieczny model.
Przesłanka druga: Świat jest piękny i Stwórca świata był dobry.
Wniosek: Stwórca świata stworzył świat, patrząc na jego wieczny model.
ALBO
Przesłanka pierwsza: Świat jest piękny i Stwórca świata był dobry.
Przesłanka druga: Jeśli świat jest piękny i Stwórca świata był dobry, to Stwórca świata
stworzył świat, patrząc na jego wieczny model.
Wniosek: Stwórca świata stworzył świat, patrząc na jego wieczny model.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Przesłanka pierwsza: Jeśli świat jest piękny i Stwórca świata był dobry, to Stwórca świata
    stworzył świat, patrząc na jego wieczny model.
    Przesłanka druga: Świat jest piękny i Stwórca świata był dobry.

  3. Przeprowadź etap 2

    Wniosek: Stwórca świata stworzył świat, patrząc na jego wieczny model.
    ALBO
    Przesłanka pierwsza: Świat jest piękny i Stwórca świata był dobry.
    Przesłanka druga: Jeśli świat jest piękny i Stwórca świata był dobry, to Stwórca świata
    stworzył świat, patrząc na jego wieczny model.

    Wniosek: Stwórca świata stworzył świat, patrząc na jego wieczny model.

  4. Przeprowadź etap 3

    Wymagane elementy toku według CKE:
    1 pkt – podanie poprawnego rozumowania (przesłanki pierwszej, przesłanki drugiej
    i wniosku).
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  5. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – podanie poprawnego rozumowania (przesłanki pierwszej, przesłanki drugiej
i wniosku).
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 8

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Wyjaśnij, na czym polega materialna poprawność rozumowania. Załóż, że poniższe rozumowanie nie zawiera błędu materialnego, i rozstrzygnij, czy zawiera ono jakiś inny
błąd. Odpowiedź uzasadnij.
Rozumowanie
Przesłanka 1: Wszyscy materialiści zabiegają o bogactwo.
Przesłanka 2: Epikur był materialistą.
Wniosek: Epikur zabiegał o bogactwo.
Wyjaśnienie poprawności materialnej rozumowania: Rozstrzygnięcie: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Wyjaśnienie poprawności materialnej rozumowania: Rozumowanie jest poprawne materialnie
wtedy, gdy wszystkie jego przesłanki są prawdziwe lub gdy przesłanki uznaje się za
poprawnie uzasadnione.
Rozstrzygnięcie: Rozumowanie zawiera inny błąd – ekwiwokację.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Wyjaśnienie poprawności materialnej rozumowania: Rozumowanie jest poprawne materialnie
    wtedy, gdy wszystkie jego przesłanki są prawdziwe lub gdy przesłanki uznaje się za
    poprawnie uzasadnione.
    Rozstrzygnięcie: Rozumowanie zawiera inny błąd – ekwiwokację.

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – podanie poprawnego wyjaśnienia oraz trafnego rozstrzygnięcia wraz
    z uzasadnieniem.
    1 pkt – podanie poprawnego wyjaśnienia ALBO trafne rozstrzygnięcie wraz
    z uzasadnieniem.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – podanie poprawnego wyjaśnienia oraz trafnego rozstrzygnięcia wraz
z uzasadnieniem.
1 pkt – podanie poprawnego wyjaśnienia ALBO trafne rozstrzygnięcie wraz
z uzasadnieniem.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 9

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 10

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Poniższa definicja ma postać definicji klasycznej. Wyjaśnij, czym charakteryzuje się taki rodzaj definicji. Oceń podaną definicję kłamstwa pod względem jej adekwatności.
Swoją ocenę uzasadnij.
Definicja: Kłamstwo to mówienie nieprawdy.
Wyjaśnienie: Ocena: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Wyjaśnienie: Definicja klasyczna polega na podaniu rodzaju najbliższego i różnicy
gatunkowej. W podanym przykładzie rodzajem najbliższym jest „mówienie”, a różnicą
gatunkową „nieprawdy”.
Ocena: Podana definicja jest nieadekwatna (jest za szeroka i za wąska).

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Wyjaśnienie: Definicja klasyczna polega na podaniu rodzaju najbliższego i różnicy
    gatunkowej. W podanym przykładzie rodzajem najbliższym jest „mówienie”, a różnicą
    gatunkową „nieprawdy”.
    Ocena: Podana definicja jest nieadekwatna (jest za szeroka i za wąska).

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne wyjaśnienie oraz trafna ocena wraz z poprawnym uzasadnieniem.
    1 pkt – poprawne wyjaśnienie ALBO trafna ocena wraz z poprawnym uzasadnieniem.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne wyjaśnienie oraz trafna ocena wraz z poprawnym uzasadnieniem.
1 pkt – poprawne wyjaśnienie ALBO trafna ocena wraz z poprawnym uzasadnieniem.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 9

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 11

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Przeczytaj poniższy fragment tekstu.
Negocjuję cenę ze sprzedawcą samochodów, który pyta mnie, ile maksymalnie mogę wydać
na nowe auto. Odpowiadam, że 15 000 dolarów, choć naprawdę jestem gotów zapłacić do
20 000.
G. Dworkin, 10 zastanawiających kłamstw, „Filozofuj!”, nr 1 (7) 2016.
11. Wybierz jedną z wymienionych poniżej teorii etycznych i w jej świetle sformułuj ocenę moralną kłamstwa, opisanego przez Gerarda Dworkina. Sformułowaną ocenę
uzasadnij, posługując się pojęciami lub twierdzeniami wybranej teorii etycznej.
Teorie etyki: etyka arystotelesowska, etyka epikurejska, etyka utylitarystyczna
Wybrana teoria: Ocena: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

• etyka arystotelesowska
Ocena: Na gruncie etyki Arystotelesa kłamstwo uznaje się za moralnie niesłuszne.
Uzasadnienie: Arystoteles uważa, że istnieją pewne namiętności oraz działania, które są złe
zawsze (są złe same w sobie). Kłamstwo uznaje za takie właśnie działanie. W kontekście
aretologii, kłamstwo uznaje Arystoteles za wadę (zarówno jako nadmiar, jak i niedostatek
w komunikowaniu). Zatem również kłamstwo, które prezentuje Dworkin, należy uznać za
moralnie niewłaściwe.
• etyka epikurejska
Ocena: W podanym przypadku zwolennik etyki Epikura uzna opisane kłamstwo za moralnie
niesłuszne.
Uzasadnienie: Miarą dobra i zła moralnego w epikureizmie jest przyjemność
katastematyczna. Epikur zaleca umiar oraz przestrzega przed zabieganieniem
o przyjemności niekonieczne i nienaturalne. Można uznać, że okłamanie sprzedawcy –
nawet jeśli przysporzy to kupującemu przyjemności – będzie skutkowała niepokojem duszy;
nadto, przyjemności płynącej z nabycia w opisany sposób samochodu, nie można uznać za
konieczną i naturalną.
• etyka utylitarystyczna
Ocena: Zaprezentowane kłamstwo może być uznane za moralnie dopuszczalne (dobre lub
słuszne moralnie).
Uzasadnienie: To konkretne kłamstwo może być słuszne moralnie, o ile konsekwencją
okłamania sprzedawcy będzie maksymalizacja szczęścia w świecie. Utylitarystyczna zasada
użyteczności wymaga, aby mieć wzgląd na szczęście wszystkich, których oceniane działanie
– a właściwie jego skutki – dotyczy. Jeśli zatem kupująca osoba przeznaczy
„zaoszczędzone” pieniądze na wsparcie kilku innych osób znajdujących się w potrzebie, to
tym samym „zmaksymalizuje” szczęście w świecie.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    • etyka arystotelesowska
    Ocena: Na gruncie etyki Arystotelesa kłamstwo uznaje się za moralnie niesłuszne. Uzasadnienie: Arystoteles uważa, że istnieją pewne namiętności oraz działania, które są złe
    zawsze (są złe same w sobie). Kłamstwo uznaje za takie właśnie działanie. W kontekście
    aretologii, kłamstwo uznaje Arystoteles za wadę (zarówno jako nadmiar, jak i niedostatek
    w komunikowaniu).

  3. Przeprowadź etap 2

    Zatem również kłamstwo, które prezentuje Dworkin, należy uznać za
    moralnie niewłaściwe.
    • etyka epikurejska
    Ocena: W podanym przypadku zwolennik etyki Epikura uzna opisane kłamstwo za moralnie
    niesłuszne. Uzasadnienie: Miarą dobra i zła moralnego w epikureizmie jest przyjemność
    katastematyczna. Epikur zaleca umiar oraz przestrzega przed zabieganieniem
    o przyjemności niekonieczne i nienaturalne.

  4. Przeprowadź etap 3

    Można uznać, że okłamanie sprzedawcy –
    nawet jeśli przysporzy to kupującemu przyjemności – będzie skutkowała niepokojem duszy;
    nadto, przyjemności płynącej z nabycia w opisany sposób samochodu, nie można uznać za
    konieczną i naturalną.
    • etyka utylitarystyczna
    Ocena: Zaprezentowane kłamstwo może być uznane za moralnie dopuszczalne (dobre lub
    słuszne moralnie). Uzasadnienie: To konkretne kłamstwo może być słuszne moralnie, o ile konsekwencją
    okłamania sprzedawcy będzie maksymalizacja szczęścia w świecie.

  5. Przeprowadź etap 4

    Utylitarystyczna zasada
    użyteczności wymaga, aby mieć wzgląd na szczęście wszystkich, których oceniane działanie
    – a właściwie jego skutki – dotyczy. Jeśli zatem kupująca osoba przeznaczy
    „zaoszczędzone” pieniądze na wsparcie kilku innych osób znajdujących się w potrzebie, to
    tym samym „zmaksymalizuje” szczęście w świecie.

  6. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – trafna ocena i poprawne uzasadnienie zgodne z wybraną teorią.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 10

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 12

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Rozstrzygnij, czy według René Descartes’a myśl: Wydaje mi się, że czuję zapach róży,
jest prawdą niepowątpiewalną. Odpowiedź uzasadnij.
Rozstrzygnięcie: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Rozstrzygnięcie: Tak

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Rozstrzygnięcie: Tak

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie wraz z właściwym uzasadnianiem.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 10

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 13

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych. Jean-Paul Sartre twierdził, że człowiek jest wyjątkowym bytem, ponieważ w przypadku
człowieka
A. forma poprzedza materię.
B. esencja poprzedza egzystencję.
C. egzystencja poprzedza esencję.
D. a priori poprzedza a posteriori.
Przeczytaj tekst i wykonaj zadania.
Aldous Huxley
Nowy wspaniały świat
Gdy weszli, pielęgniarka wstała i wyprężyła się na baczność przed dyrektorem.
– Jaka lekcja jest dziś po południu? – spytał.
– Przez pierwsze czternaście minut mieliśmy elementarne wychowanie seksualne –
odpowiedziała. – Teraz idzie elementarna świadomość klasowa.
Dyrektor powoli kroczył wzdłuż długiego szeregu łóżeczek. Osiemdziesięcioro chłopców
i dziewczynek, różowiutkich i śpiących spokojnie, leżało, oddychając z cicha. Spod każdej
poduszki dobiegał szept. Dyrektor RiW przystanął i pochylając się nad łóżeczkiem,
nasłuchiwał uważnie.
– Mówiła pani: elementarna świadomość klasowa? Może posłuchamy tego z głośnika.
Na końcu sali ze ściany wystawał przekaźnik. Dyrektor podszedł doń i nacisnął guzik.
„…wszystkie noszą odzież zieloną”, mówił cichy, lecz bardzo wyraźny głos, zaczynając
od środka zdania, „dzieci delty zaś noszą odzież khaki. Och nie, z dziećmi deltami nie
chciałbym się bawić. A epsilony są jeszcze głupsze. Są tak głupie, że nie umieją czytać ani
pisać”. […]
Dyrektor nacisnął wyłącznik. Głos umilkł. […]
– Do chwili przebudzenia zostanie im to powtórzone jeszcze ze czterdzieści lub
pięćdziesiąt razy, potem znowu w czwartek i sobotę. Sto dwadzieścia powtórzeń trzy razy na
tydzień przez trzydzieści miesięcy. A potem przejdą do trudniejszej lekcji. Róże
i elektrowstrząsy, kolor khaki delt i woń asafetydy – nierozerwalnie spojone, zanim jeszcze
dziecko nauczy się mówić. Lecz warunkowanie bezsłowne jest powierzchowne i toporne, nie
potrafi wpoić bardziej złożonych typów zachowań. Do tych celów potrzeba słów, lecz słów
nieangażujących rozumu. Krótko mówiąc, potrzeba hipnoterapii.
– Tej najpotężniejszej siły wszech czasów w zakresie umoralniania i socjalizacji.
Studenci zapisali w kajetach. Z pierwszej ręki. […]
– Aż w końcu umysł dziecka sam jest tymi treściami, które mu są sugerowane […]. I nie
tylko dziecka. Także umysłem dorosłego: na całe życie. Umysłem, który ocenia, pragnie
i wybiera: cały złożony z owych treści. Jednakże wszystkie te treści są naszym i treściami! –
dyrektor niemal krzyczał w uniesieniu. – Treści państwowe.
A. Huxley, Nowy wspaniały świat, przeł. B. Baran, Warszawa 2013.

Sprawdź odpowiedź

C

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: C

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawna odpowiedź.
0 pkt – odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 11

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 14

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

W powieści Nowy wspaniały świat jej autor przedstawia określoną wizję państwa
i społeczeństwa. Podaj nazwę poglądu z zakresu filozofii polityki, który adekwatnie
oddaje charakter relacji: państwo (władza) – jednostka, ukazanej w przytoczonym
fragmencie tekstu oraz główną tezę tego poglądu.
Nazwa: Teza:

Sprawdź odpowiedź

Nazwa: kolektywizm
Teza: Wspólnota (tworzące ją grupy społeczne) i jej dobro jest nadrzędna względem
jednostek i ich celów; dobro jednostek jest wtórne wobec dobra wspólnoty.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Nazwa: kolektywizm
    Teza: Wspólnota (tworzące ją grupy społeczne) i jej dobro jest nadrzędna względem
    jednostek i ich celów; dobro jednostek jest wtórne wobec dobra wspólnoty.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne podanie nazwy poglądu oraz tezy.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 15

1 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Rozstrzygnij, które ze stanowisk w sporze naturalizmu z antynaturalizmem
antropologicznym mogą zakładać władze utopijnego państwa reprezentowane przez
dyrektora RiW. Uzasadnij swoją odpowiedź.
Rozstrzygnięcie: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Rozstrzygnięcie: naturalizm / redukcjonizm biologiczny

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Rozstrzygnięcie: naturalizm / redukcjonizm biologiczny

    Wymagane elementy toku według CKE:
    rozwiązań zadań
    Zasady oceniania
    1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie wraz z trafnym uzasadnieniem.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

rozwiązań zadań
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie wraz z trafnym uzasadnieniem.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 16

2 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Podaj jedną z formuł imperatywu kategorycznego Immanuela Kanta. Następnie sformułuj ocenę moralną – przedstawionych w przytoczonym fragmencie powieści
Aldousa Huxleya – praktyk warunkowania dzieci. Uzasadnij sformułowaną ocenę
w odniesieniu do przywołanej formuły imperatywu.
Formuła imperatywu: Ocena: Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

Formuła imperatywu: Postępuj tak, abyś człowieczeństwa, zarówno w osobie własnej, jak też
w każdej innej, używał zawsze zarazem jako celu, nigdy jako środka.
Ocena: Przedstawione w tekście źródłowym praktyki należy uznać – w świetle teorii etycznej
I. Kanta – za moralnie niesłuszne (nieakceptowalne).

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Formuła imperatywu: Postępuj tak, abyś człowieczeństwa, zarówno w osobie własnej, jak też
    w każdej innej, używał zawsze zarazem jako celu, nigdy jako środka.
    Ocena: Przedstawione w tekście źródłowym praktyki należy uznać – w świetle teorii etycznej
    I. Kanta – za moralnie niesłuszne (nieakceptowalne).

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – właściwe podanie formuły imperatywu oraz sformułowanie poprawnej oceny wraz
    z uzasadnieniem.
    1 pkt – właściwe podanie formuły imperatywu.
    0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

2 pkt – właściwe podanie formuły imperatywu oraz sformułowanie poprawnej oceny wraz
z uzasadnieniem.
1 pkt – właściwe podanie formuły imperatywu.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 13

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 17

25 pkt

Filozofia — odpowiedź według zasad CKE

Wybierz jeden z poniższych tematów i napisz wypracowanie. • Wyjaśnij temat wypracowania.
• Sformułuj tezę dotyczącą tematu wypracowania i przedstaw jej uzasadnienie.
• W ramach własnego wywodu przywołaj argumenty (racje) na rzecz stanowiska zajętego
przez Ciebie, przedstaw co najmniej jeden zarzut (kontrargument lub kontrargumenty)
oraz sformułuj odpowiedź na przedstawiony przez Ciebie zarzut (lub zarzuty).
• W wypracowaniu zaprezentuj myśl filozoficzną dotyczącą tematu wypracowania
przynajmniej jednego z filozofów wymienionych w podstawie programowej.
• W wypracowaniu odwołaj się do kontekstu pozafilozoficznego, np. do wybranego tekstu
kultury.
• Twoja praca powinna liczyć co najmniej 400 wyrazów.
• Numer wybranego tematu wpisz w wyznaczone miejsce.
• Zapisz wypracowanie w wyznaczonym miejscu, nie pisz na marginesach.
Temat 1.
Utożsamienie dobra własnego z dobrem ogółu świadczy o pełnej rozumności człowieka
i o tym, że jest on w stanie tworzyć wspólnotę wolnych i równych. I tylko tak rozumni
obywatele mogą brać udział w życiu publicznym: rządzić, dowodzić, sądzić, wybierać.
Alasdair MacIntyre
Czy zgadzasz się z myślą wyrażoną przez Alasdaira MacIntyre’a w powyższym cytacie?
Rozważ problem w kontekście sporu z zakresu filozofii polityki o naturę społeczeństwa,
toczonego między zwolennikami kolektywizmu a zwolennikami indywidualizmu.
Temat 2.
Tak wiele dysput w filozofii jest skutkiem błędnie zdefiniowanych słów i idei.
William James
Czy zgadzasz się, że jednym z głównych źródeł sporów w filozofii są różnice w rozumieniu
słów i idei? Swoją odpowiedź rozważ w kontekście ogólniejszego pytania o rolę logiki
w filozofii.
WYPRACOWANIE
na temat nr ……

Sprawdź odpowiedź

Należy wybrać jeden z dwóch tematów i napisać samodzielne wypracowanie filozoficzne. Nie istnieje jedna odpowiedź wzorcowa; praca jest oceniana według oficjalnych kryteriów formalnych, kompetencji filozoficznych i kulturowych, kompozycji oraz języka.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zrekonstruuj stanowisko i argument

    Najpierw nazwij problem filozoficzny i tezę autora. Następnie odtwórz przesłanki oraz wniosek, porównując stanowiska według tego samego kryterium i odwołując się do podanego fragmentu.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Należy wybrać jeden z dwóch tematów i napisać samodzielne wypracowanie filozoficzne. Nie istnieje jedna odpowiedź wzorcowa; praca jest oceniana według oficjalnych kryteriów formalnych, kompetencji filozoficznych i kulturowych, kompozycji oraz języka.

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    rozwiązań zadań
    Zasady oceniania
    1. Spełnienie formalnych warunków polecenia (maksymalnie 1 punkt)
    • W wypracowaniu znajduje się co najmniej jeden z dwóch kluczowych
    elementów stanowiska zdającego: wyjaśnienie tematu wypracowania lub teza
    zdającego. ORAZ
    • W wypracowaniu przedstawiona jest myśl filozoficzna przynajmniej jednego
    1 pkt
    filozofa wymienionego w podstawie programowej filozofii, która odnosi się do
    tematu wypracowania. ORAZ
    • Wypracowanie zawiera przynajmniej jeden argument na rzecz stanowiska
    zdającego.
    • Wypracowanie nie spełnia dowolnego z warunków wymaganych do otrzymania
    1 punktu. 0 pkt
    ALBO
    • Wypracowanie jest napisane w formie planu albo w punktach. Uwaga: jeżeli w kryterium Spełnienie formalnych warunków polecenia przyznano 0 pkt,
    we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt. Wyjaśnienia (Kryterium 1. – Spełnienie formalnych warunków polecenia)
    1. Na stanowisko zdającego składają się wyjaśnienie tematu wypracowania oraz teza
    zdającego powiązana z tematem pracy.
    a) Wyjaśnienie tematu polega na rzetelnym objaśnieniu kluczowych terminów lub
    twierdzeń niezbędnych do zrozumienia tematu oraz rzetelnym objaśnieniu
    zagadnienia (lub zagadnień) filozoficznego wskazanego w poleceniu (problemu lub
    sporu filozoficznego, cytatu, stanowiska wymienionego filozofia)
    b) Teza wypracowania, to zdanie (lub ciąg zdań) wyrażające określone przekonanie
    zdającego, które odnosi się do przynajmniej jednego zagadnienia mieszczącego
    się w tematyce wypracowania. Swoje stanowisko zdający może również wyrazić
    w postaci hipotezy.
    c) Formułując swoje stanowisko zdający nie musi opowiadać się za określonym
    rozwiązaniem zagadnienia omawianego w wypracowaniu, jest jednak wówczas
    zobowiązany jednoznacznie ten fakt zakomunikować, wyjaśniając przyjętą przez
    siebie koncepcję wypracowania
    d) Jeżeli zdający nie podejmie próby wyjaśnienia tematu wypracowania lub
    występujące w wypracowaniu sformułowania świadczą o niezrozumieniu tematu
    (o nieuprawnionej jego interpretacji), a zarazem wypracowanie nie zawiera tezy
    dotyczącej tematu wypracowania, to wówczas uznaje się, że zdający nie spełnił
    formalnego warunku polecenia. 2. W wypracowaniu zdający powinien przedstawić myśl filozoficzną jednego z filozofów
    wymienionych w podstawie programowej – myśl ta musi dotyczyć tematu
    wypracowania. 3. W wypracowaniu zdający powinien przedstawić przynajmniej jeden argument na rzecz
    tezy dotyczącej tematu wypracowania. Przez argument rozumie się zdanie (lub ich
    układ) uprawniające do przyjęcia innego zdania (wniosku, tezy). 4. Teza zdającego lub przedstawiony przez niego pogląd filozoficzny (w tym pogląd
    określonego filozofia) dotyczy tematu wypracowania, gdy bezpośrednio odnosi się do
    jednego z zagadnień zawartych w poleceniu lub gdy mieści się w ramach
    przedstawionej przez zdającego, uprawnionej interpretacji tematu wypracowania. 2. Kompetencje filozoficzne i kulturowe (maksymalnie 23 punkty)
    Uwaga: Jeżeli ostateczna liczba punktów przyznana w ramach kryterium głównego
    Kompetencje filozoficzne i kulturowe wynosi 0 pkt, wówczas zdający nie uzyskuje punktu za
    kompozycję wypracowania (Kompozycja wypowiedzi). 2.1. Sformułowanie stanowiska
    Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania oraz jasno
    3 pkt
    sformułowana teza. Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania, lecz nie w pełni
    jasno sformułowana teza. ALBO 2 pkt
    Jasno sformułowana teza, lecz nie w pełni zadowalające wyjaśnienie
    tematu wypracowania. Nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania
    (przy braku tezy dotyczącej tematu pracy lub gdy teza jest
    niezrozumiała). 1 pkt
    ALBO
    Nie w pełni jasno sformułowana teza (przy braku wyjaśnienia lub
    gdy wyjaśnienie jest niepoprawne).

  4. Przeprowadź etap 3

    Brak wyjaśnienia tematu (lub wyjaśnienie niepoprawne) i brak tezy
    (lub gdy teza nie dotyczy tematu pracy, albo została sformułowana 0 pkt
    w sposób niezrozumiały). Wyjaśnienia (Kryterium 2.1. – Sformułowanie stanowiska )
    1. Przez sformułowanie stanowiska zdającego rozumie się wyjaśnienie tematu
    wypracowania (jego interpretację) oraz sformułowanie tezy dotyczącej tematu
    wypracowania. 2. Wyjaśnienie tematu:
    a) wyjaśnienie tematu jest zadowalające, gdy zdający wyjaśnił rzetelnie kluczowe
    terminy lub twierdzenia niezbędne do zrozumienia tematu oraz rzetelnie wyjaśnił
    zagadnienie (lub zagadnienia) filozoficzne wskazane w poleceniu (problem lub spór
    filozoficzny, cytat, stanowisko wymienionego filozofia)
    b) wyjaśnienie jest nie w pełni zadowalające, gdy zdający nie objaśnił rzetelnie
    wszystkich istotnych dla zrozumienia tematu wyrażeń występujących w poleceniu
    (terminów lub twierdzeń). Warunkiem uzyskania jednego punktu za wyjaśnienie
    tematu jest poprawne objaśnienie przynajmniej jednego wyrażenia (występującego
    w temacie) istotnego dla zrozumienia tematu oraz poprawne objaśnienie
    przynajmniej jednego zagadnienia wskazanego w poleceniu.
    c) jeżeli zdający nie wyjaśnił tematu wypracowania lub gdy podejmując tę próbę
    uczynił to w sposób nierzetelny, wówczas nie uzyskuje punktu za ten aspekt
    stanowiska. 3. Sformułowanie tezy:
    a) teza zdającego jest jasno sformułowana, gdy łącznie spełnia następujące warunki:
    – dotyczy tematu wypracowania
    – zdający wyjaśnił sposób jej rozumienia stosując poprawnie terminologię
    filozoficzną
    – nie uległa zmianie lub jej ewentualna zmiana jest uzasadniona tokiem wywodu
    zdającego, a fakt tej zmiany jest zakomunikowany przez zdającego.
    b) teza zdającego nie jest w pełni jasno sformułowana, gdy jest zdaniem sensownym
    i dotyczy tematu pracy, lecz nie została przez zdającego wyjaśniona w sposób
    umożliwiający jej jednoznaczne rozumienie.
    c) Jeżeli teza nie występuje lub gdy jest sformułowana w sposób niezrozumiały albo
    gdy w wypracowaniu występują różne i trudne do uzgodnienia wersje tezy
    zdającego, to wówczas zdający nie uzyskuje punktu za ten aspekt stanowiska. 2.2. Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii
    Funkcjonalne, rzetelne i pogłębione przywołanie myśli filozoficznej co najmniej
    6 pkt
    dwóch filozofów; brak błędów rzeczowych. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch
    5 pkt
    filozofów, w tym jedno przywołanie pogłębione; brak błędów rzeczowych. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch
    filozofów, w tym jedno przywołanie pogłębione; najwyżej jeden błąd rzeczowy. ALBO
    Funkcjonalne, rzetelne i pogłębione przywołanie myśli filozoficznej
    4 pkt
    jednego filozofa; brak błędów rzeczowych. ALBO
    Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch
    filozofów; brak błędów rzeczowych. Funkcjonalne, rzetelne i pogłębione przywołanie myśli filozoficznej jednego
    3 pkt
    filozofa; najwyżej jeden błąd rzeczowy. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch
    2 pkt
    filozofów; najwyżej dwa błędy rzeczowe. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej jednego
    1 pkt
    filozofa; najwyżej trzy błędy rzeczowe. Brak przywołania myśli filozoficznej przynajmniej jednego filozofa. ALBO
    Przywołanie myśli filozoficznej niespełniające warunku funkcjonalności
    0 pkt
    lub rzetelności. ALBO
    Cztery (lub więcej) błędy rzeczowe. Wyjaśnienia (Kryterium 2.2. – Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii)
    1. Przywołanie określonego poglądu filozoficznego ocenia się w aspekcie funkcjonalności
    i rzetelności.

  5. Przeprowadź etap 4

    Przywołanie to może być pogłębione lub niepogłębione:
    a) przywołanie poglądu filozoficznego jest funkcjonalne wówczas, gdy stanowi
    element wywodu zdającego i dotyczy tematu wypracowania
    b) przywołanie poglądu filozoficznego jest rzetelne wówczas, gdy rozumienie tego
    poglądu jest zgodne z obecnym stanem wiedzy filozoficznej oraz nie zawiera błędu
    rzeczowego świadczącego o niewłaściwym rozumieniu zaprezentowanego poglądu
    c) przywołanie poglądu filozoficznego jest pogłębione wówczas, gdy zdający
    przedstawia stosowną myśl w sposób funkcjonalny i rzetelny posługując się
    swobodnie poprawną terminologią filozoficzną. Wyznacznikami pogłębionej
    prezentacji myśli filozoficznej są, np.: wyjaśnianie kluczowych dla niej pojęć lub
    twierdzeń, krytyczna rekonstrukcja zawartej w niej argumentacji, funkcjonalne
    odwołanie się do tekstu filozoficznego, adekwatne przywołanie myśli innego
    filozofia (w szczególności porównanie), efektem czego jest lepsze zrozumienie
    poglądu prezentowanego przez zdającego
    d) przez wywód zdającego rozumie się ciąg sformułowań, w ramach którego zdający
    formułuje stanowisko dotyczące tematu wypracowania oraz krytycznie je
    uzasadnienia. 2. Błąd rzeczowy – to błąd świadczący o:
    a) nieznajomości przywołanej myśli (co do jego treści lub autorstwa)
    b) nieznajomości przywołanego tekstu (filozoficznego lub pozafilozoficznego), do
    którego odwołuje się zdający
    c) nieuprawnionej interpretacji przywołanego tekstu (filozoficznego lub
    pozafilozoficznego)
    d) niepoprawnym rozumieniu lub niepoprawnym zastosowaniu terminów lub twierdzeń
    filozoficznych. 3. Jeżeli zdający przytacza pogląd filozofa w funkcji argumentu (np. jako tzw. argument
    z autorytetu), ale przywołanie to zawiera istotny błąd rzeczowy, wówczas wpływa to na
    ocenę jego wypracowania zarówno w ramach omawianego kryterium szczegółowego
    (2.2.), jak też w ramach oceny uzasadnienia (w ramach kryterium szczegółowego 2.3.). 4. Jeżeli zdający prezentuje w swoim wypracowaniu pogląd filozofa, którego tekst (tekst
    źródłowy stanowiący podstawę do zadań w części testowej arkusza maturalnego)
    zamieszczono w pierwszej części arkusza maturalnego a prezentacja tego poglądu nie
    wykracza poza treści zawarte w tekście źródłowym, to za tego typu przywołanie zdający
    nie otrzyma punktów. 5. Zdający, który przytacza pogląd określonego filozofa w funkcji argumentu (np. jako tzw.
    argument z autorytetu), może otrzymać za to przywołanie punkty zarówno za
    argumentację, jak też za znajomość poglądów filozoficznych (w ramach omawianego
    kryterium szczegółowego 2.2.). Jeżeli jednak zdający oprze swoją argumentację jedynie
    na przywołanych przez siebie poglądach dwóch filozofów i nie rozbuduje tej argumentacji
    w sposób, który uprawnia do uznania tej argumentacji za pogłębioną, to nie może
    uzyskać maksymalnej liczby punktów zarówno za argumentację, jak i za znajomość
    poglądów filozoficznych. 2.3. a) Uzasadnienie – argumentacja na rzecz stanowiska
    W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne, funkcjonalne
    6 pkt
    i pogłębione argumenty; brak błędów logicznych w argumentacji. W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne i funkcjonalne
    argumenty, co najmniej jeden z nich jest pogłębiony; brak błędów logicznych 5 pkt
    w argumentacji. W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne i funkcjonalne
    argumenty; brak błędów logicznych w argumentacji
    ALBO
    W ramach uzasadnienia występuje jeden poprawny, funkcjonalny
    i pogłębiony argument; brak błędów logicznych w argumentacji. 4 pkt
    ALBO
    W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne i funkcjonalne
    argumenty, w tym jeden pogłębiony; uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd
    logiczny w argumentacji.

  6. Przeprowadź etap 5

    W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne i funkcjonalne
    3 pkt
    argumenty; uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny w argumentacji. W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden poprawny i funkcjonalny
    2 pkt
    argument; uzasadnienie zawiera najwyżej dwa błędy logiczne w argumentacji. W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden poprawny i funkcjonalny
    1 pkt
    argument; uzasadnienie zawiera najwyżej trzy błędy logiczne w argumentacji. Brak uzasadnienia. ALBO
    W ramach uzasadnienia nie występuje żaden poprawny lub funkcjonalny argument. 0 pkt
    ALBO
    Uzasadnienie zawiera cztery (lub więcej) błędów logicznych w argumentacji. 2.3. b) Uzasadnienie – kontrargumentacja (zarzuty)
    Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, brak błędów
    3 pkt
    logicznych w kontrargumentacji. Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, najwyżej jeden
    2 pkt
    błąd logiczny w kontrargumentacji. Jeden zarzut funkcjonalny; najwyżej jeden błąd logiczny w kontrargumentacji. 1 pkt
    Brak kontrargumentacji (brak przynajmniej jednego zarzutu). ALBO
    Żaden kontrargument nie spełnia warunku funkcjonalności. 0 pkt
    ALBO
    Dwa (lub więcej) błędy logiczne w kontrargumentacji. 2.3. c) Uzasadnienie – odpowiedź na zarzuty
    Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
    3 pkt
    na jeden zarzut; brak błędów logicznych w odpowiedzi na zarzut. Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
    2 pkt
    na jeden zarzut; najwyżej jeden błąd logiczny w odpowiedzi na zarzut
    Funkcjonalna odpowiedź na jeden zarzut, najwyżej jeden błąd logiczny
    1 pkt
    w odpowiedzi na zarzut. Brak odpowiedzi na zarzut (zarzuty). ALBO
    Żadna z odpowiedzi na zarzut (zarzuty) nie spełnia warunku funkcjonalności. 0 pkt
    ALBO
    Dwa (lub więcej) błędy logiczne w ramach odpowiedzi na zarzut (zarzuty). Wyjaśnienia (Kryterium 2.3. – Uzasadnienie)
    1. Uzasadnienie stanowiska zdającego to zabieg polegający na podaniu racji (w postaci
    zdań) na rzecz prezentowanej tezy. W kontekście charakterystyki wymagań
    maturalnych uzasadnienie tezy zdającego utożsamia się z argumentacją na rzecz tej
    tezy. 2. Argumentacja zdającego może mieć strukturę prostą lub złożoną. W ramach wywodu
    zdającego mogą występować argumenty i kontrargumenty (o różnej postaci). Argumentacja składająca się z więcej niż jednego wnioskowania prostego to
    argumentacja złożona (o strukturze złożonej). Tego typu argumentacja jest jedną
    z postaci argumentacji pogłębionej. 3. Formułowanie zarzutu (kontrargumentu) polega na:
    – argumentowaniu na rzecz tezy przeciwnej
    – wykazaniu wadliwości określonego argumentu (w aspekcie jego materialnej lub
    formalnej poprawności). 4. Ocena argumentacji (argumentów i kontrargumentów lub odpowiedzi na zarzuty)
    wymaga rozstrzygnięcia trzech kwestii:
    a) czy argumentacja jest funkcjonalna
    b) czy argumentacja jest pogłębiona
    c) czy argumentacja jest poprawna logicznie (poprawność materialna i formalna). 5. Argumentacja jest:
    a) funkcjonalna, gdy stanowi część wywodu zdającego
    b) pogłębiona, gdy ma postać poprawnego wnioskowania powiązanego z analizą
    historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej jednego elementu tego
    wnioskowania.
    c) poprawna logicznie, gdy nie występują w niej błędy logiczne, w szczególności tj.:
    błąd materialny, błąd formalny, błędne koło w rozumowaniu, ekwiwokacja. 5. Jeżeli argument zdającego oparty jest na myśli filozofa, którego tekst zamieszczono
    w pierwszej części arkusza maturalnego, a równocześnie argument ten nie zawiera
    istotnego elementu, wykraczającego poza treści zawarte w tekście źródłowym, to za
    tego typu argument zdający nie otrzyma punktów. 6.

    Brak funkcjonalnego i poprawnego argumentu w wypracowaniu skutkuje przyznaniem 0
    punktów w pozostałych aspektach oceny uzasadnienia (kontrargumentacja i odpowiedź
    na zarzut). 2.4. Nawiązania kulturowe
    Funkcjonalne, rzetelne oraz pogłębione przywołanie jednego kontekstu
    pozafilozoficznego. ALBO 2 pkt
    Funkcjonalne i rzetelne przywołanie co najmniej dwóch kontekstów
    pozafilozoficznych. Funkcjonalne i rzetelne przywołanie jednego kontekstu pozafilozoficznego. 1 pkt
    Brak przywołania kontekstu pozafilozoficznego. ALBO
    0 pkt
    Przywołanie kontekstu pozafilozoficznego niespełniające warunku funkcjonalności
    lub rzetelności. Wyjaśnienia (Kryterium 2.4. – Nawiązania kulturowe)
    Przywołanie przez zdającego kontekstu pozafilozoficznego polega na odwołaniu się do
    wiedzy z innych dziedzin kultury (np. tekstu kultury, badań naukowych, wydarzeń
    historycznych):
    a) przywołanie jest funkcjonalne, gdy stanowi element wywodu zdającego
    b) przywołanie jest rzetelne, gdy nie zawiera błędów rzeczowych lub logiczno-
    -językowych uniemożliwiających zrozumienie przedstawionej myśli
    c) przywołanie jest pogłębione, gdy stanowi część wywodu zdającego i jest
    powiązane z analizą historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej
    jednego elementu tego przywołania. 3. Kompozycja wypowiedzi (maksymalnie 1 punkt)
    Poprawna kompozycja wypracowania (właściwa struktura). 1 pkt
    Niepoprawna kompozycja wypracowania (niewłaściwa struktura). 0 pkt
    Wyjaśnienia (Kryterium 3. – Kompozycja wypowiedzi)
    1. Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, gdy zawiera wyraźnie wyodrębnione
    i poprawnie napisane części strukturalne: wstęp, rozwinięcie i zakończenie. 2. Poprawnie napisany wstęp zawiera przynajmniej jeden z dwóch istotnych elementów:
    1. wyjaśnienie tematu wypracowania
    2. sformułowanie tezy zdającego odnoszącej się do tematu wypracowania. 3. Rozwinięcie jest poprawnie napisane, gdy składa się z uporządkowanych części
    składowych (zdań, akapitów), tworzących sensowny i spójny wywód zdającego. Poprawnie napisane rozwinięcie zawiera przynajmniej dwa zasadnie wydzielone
    akapity. 4. Poprawnie napisane zakończenie zawiera rzetelne podsumowanie wywodu
    przeprowadzonego przez zdającego. Podsumowanie wywodu jest nierzetelne, jeżeli
    pojawiają się w nim twierdzenia sprzeczne z twierdzeniami zaprezentowanymi we
    wstępie lub rozwinięciu albo gdy pojawiają się w nim twierdzenia istotne dla wywodu
    zdającego, które nie pojawiły się w rozwinięciu. 5. Wypracowanie jest niepoprawnie skomponowane, gdy:
    a) nie zawiera wstępu lub wstęp został napisany niepoprawnie ALBO
    b) nie zawiera rozwinięcia lub rozwinięcie zostało napisane niepoprawnie ALBO
    c) nie zawiera zakończenia lub zakończenie zostało napisane niepoprawnie. Uwagi
    1. Jeżeli wypowiedź jest nieczytelna (w rozumieniu czytelności zapisu), egzaminator oceni
    ją na 0 pkt. 2. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
    egzaminator przyzna 0 pkt w każdym kryterium. 3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 400 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryteriach:
    Spełnienie formalnych warunków polecenia oraz Kompetencje filozoficzne i kulturowe. W pozostałych kryteriach egzaminator przyzna 0 punktów. 4. Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie, np. zawiera fragmenty odtworzone
    z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym
    internetowego, lub jest przepisana od innego zdającego, wówczas egzamin z filozofii,
    w przypadku takiego zdającego, zostanie unieważniony. 5. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
    postępowanie niezgodne z prawem.

    W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
    indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za język
    lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocen.

  7. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 25 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Luźna opinia zamiast rekonstrukcji argumentu albo przypisanie autorowi tezy, której nie da się uzasadnić tekstem.

Punktowanie i źródło

rozwiązań zadań
Zasady oceniania
1. Spełnienie formalnych warunków polecenia (maksymalnie 1 punkt)
• W wypracowaniu znajduje się co najmniej jeden z dwóch kluczowych
elementów stanowiska zdającego: wyjaśnienie tematu wypracowania lub teza
zdającego.
ORAZ
• W wypracowaniu przedstawiona jest myśl filozoficzna przynajmniej jednego
1 pkt
filozofa wymienionego w podstawie programowej filozofii, która odnosi się do
tematu wypracowania.
ORAZ
• Wypracowanie zawiera przynajmniej jeden argument na rzecz stanowiska
zdającego.
• Wypracowanie nie spełnia dowolnego z warunków wymaganych do otrzymania
1 punktu.
0 pkt
ALBO
• Wypracowanie jest napisane w formie planu albo w punktach.
Uwaga: jeżeli w kryterium Spełnienie formalnych warunków polecenia przyznano 0 pkt,
we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.
Wyjaśnienia (Kryterium 1. – Spełnienie formalnych warunków polecenia)
1. Na stanowisko zdającego składają się wyjaśnienie tematu wypracowania oraz teza
zdającego powiązana z tematem pracy.
a) Wyjaśnienie tematu polega na rzetelnym objaśnieniu kluczowych terminów lub
twierdzeń niezbędnych do zrozumienia tematu oraz rzetelnym objaśnieniu
zagadnienia (lub zagadnień) filozoficznego wskazanego w poleceniu (problemu lub
sporu filozoficznego, cytatu, stanowiska wymienionego filozofia)
b) Teza wypracowania, to zdanie (lub ciąg zdań) wyrażające określone przekonanie
zdającego, które odnosi się do przynajmniej jednego zagadnienia mieszczącego
się w tematyce wypracowania. Swoje stanowisko zdający może również wyrazić
w postaci hipotezy.
c) Formułując swoje stanowisko zdający nie musi opowiadać się za określonym
rozwiązaniem zagadnienia omawianego w wypracowaniu, jest jednak wówczas
zobowiązany jednoznacznie ten fakt zakomunikować, wyjaśniając przyjętą przez
siebie koncepcję wypracowania
d) Jeżeli zdający nie podejmie próby wyjaśnienia tematu wypracowania lub
występujące w wypracowaniu sformułowania świadczą o niezrozumieniu tematu
(o nieuprawnionej jego interpretacji), a zarazem wypracowanie nie zawiera tezy
dotyczącej tematu wypracowania, to wówczas uznaje się, że zdający nie spełnił
formalnego warunku polecenia.
2. W wypracowaniu zdający powinien przedstawić myśl filozoficzną jednego z filozofów
wymienionych w podstawie programowej – myśl ta musi dotyczyć tematu
wypracowania.
3. W wypracowaniu zdający powinien przedstawić przynajmniej jeden argument na rzecz
tezy dotyczącej tematu wypracowania. Przez argument rozumie się zdanie (lub ich
układ) uprawniające do przyjęcia innego zdania (wniosku, tezy).
4. Teza zdającego lub przedstawiony przez niego pogląd filozoficzny (w tym pogląd
określonego filozofia) dotyczy tematu wypracowania, gdy bezpośrednio odnosi się do
jednego z zagadnień zawartych w poleceniu lub gdy mieści się w ramach
przedstawionej przez zdającego, uprawnionej interpretacji tematu wypracowania.
2. Kompetencje filozoficzne i kulturowe (maksymalnie 23 punkty)
Uwaga: Jeżeli ostateczna liczba punktów przyznana w ramach kryterium głównego
Kompetencje filozoficzne i kulturowe wynosi 0 pkt, wówczas zdający nie uzyskuje punktu za
kompozycję wypracowania (Kompozycja wypowiedzi).
2.1. Sformułowanie stanowiska
Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania oraz jasno
3 pkt
sformułowana teza.
Zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania, lecz nie w pełni
jasno sformułowana teza.
ALBO 2 pkt
Jasno sformułowana teza, lecz nie w pełni zadowalające wyjaśnienie
tematu wypracowania.
Nie w pełni zadowalające wyjaśnienie tematu wypracowania
(przy braku tezy dotyczącej tematu pracy lub gdy teza jest
niezrozumiała).
1 pkt
ALBO
Nie w pełni jasno sformułowana teza (przy braku wyjaśnienia lub
gdy wyjaśnienie jest niepoprawne).
Brak wyjaśnienia tematu (lub wyjaśnienie niepoprawne) i brak tezy
(lub gdy teza nie dotyczy tematu pracy, albo została sformułowana 0 pkt
w sposób niezrozumiały).
Wyjaśnienia (Kryterium 2.1. – Sformułowanie stanowiska )
1. Przez sformułowanie stanowiska zdającego rozumie się wyjaśnienie tematu
wypracowania (jego interpretację) oraz sformułowanie tezy dotyczącej tematu
wypracowania.
2. Wyjaśnienie tematu:
a) wyjaśnienie tematu jest zadowalające, gdy zdający wyjaśnił rzetelnie kluczowe
terminy lub twierdzenia niezbędne do zrozumienia tematu oraz rzetelnie wyjaśnił
zagadnienie (lub zagadnienia) filozoficzne wskazane w poleceniu (problem lub spór
filozoficzny, cytat, stanowisko wymienionego filozofia)
b) wyjaśnienie jest nie w pełni zadowalające, gdy zdający nie objaśnił rzetelnie
wszystkich istotnych dla zrozumienia tematu wyrażeń występujących w poleceniu
(terminów lub twierdzeń). Warunkiem uzyskania jednego punktu za wyjaśnienie
tematu jest poprawne objaśnienie przynajmniej jednego wyrażenia (występującego
w temacie) istotnego dla zrozumienia tematu oraz poprawne objaśnienie
przynajmniej jednego zagadnienia wskazanego w poleceniu.
c) jeżeli zdający nie wyjaśnił tematu wypracowania lub gdy podejmując tę próbę
uczynił to w sposób nierzetelny, wówczas nie uzyskuje punktu za ten aspekt
stanowiska.
3. Sformułowanie tezy:
a) teza zdającego jest jasno sformułowana, gdy łącznie spełnia następujące warunki:
– dotyczy tematu wypracowania
– zdający wyjaśnił sposób jej rozumienia stosując poprawnie terminologię
filozoficzną
– nie uległa zmianie lub jej ewentualna zmiana jest uzasadniona tokiem wywodu
zdającego, a fakt tej zmiany jest zakomunikowany przez zdającego.
b) teza zdającego nie jest w pełni jasno sformułowana, gdy jest zdaniem sensownym
i dotyczy tematu pracy, lecz nie została przez zdającego wyjaśniona w sposób
umożliwiający jej jednoznaczne rozumienie.
c) Jeżeli teza nie występuje lub gdy jest sformułowana w sposób niezrozumiały albo
gdy w wypracowaniu występują różne i trudne do uzgodnienia wersje tezy
zdającego, to wówczas zdający nie uzyskuje punktu za ten aspekt stanowiska.
2.2. Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii
Funkcjonalne, rzetelne i pogłębione przywołanie myśli filozoficznej co najmniej
6 pkt
dwóch filozofów; brak błędów rzeczowych.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch
5 pkt
filozofów, w tym jedno przywołanie pogłębione; brak błędów rzeczowych.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch
filozofów, w tym jedno przywołanie pogłębione; najwyżej jeden błąd rzeczowy.
ALBO
Funkcjonalne, rzetelne i pogłębione przywołanie myśli filozoficznej
4 pkt
jednego filozofa; brak błędów rzeczowych.
ALBO
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch
filozofów; brak błędów rzeczowych.
Funkcjonalne, rzetelne i pogłębione przywołanie myśli filozoficznej jednego
3 pkt
filozofa; najwyżej jeden błąd rzeczowy.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej dwóch
2 pkt
filozofów; najwyżej dwa błędy rzeczowe.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie myśli filozoficznej co najmniej jednego
1 pkt
filozofa; najwyżej trzy błędy rzeczowe.
Brak przywołania myśli filozoficznej przynajmniej jednego filozofa.
ALBO
Przywołanie myśli filozoficznej niespełniające warunku funkcjonalności
0 pkt
lub rzetelności.
ALBO
Cztery (lub więcej) błędy rzeczowe.
Wyjaśnienia (Kryterium 2.2. – Wykorzystanie wiedzy z zakresu historii filozofii)
1. Przywołanie określonego poglądu filozoficznego ocenia się w aspekcie funkcjonalności
i rzetelności. Przywołanie to może być pogłębione lub niepogłębione:
a) przywołanie poglądu filozoficznego jest funkcjonalne wówczas, gdy stanowi
element wywodu zdającego i dotyczy tematu wypracowania
b) przywołanie poglądu filozoficznego jest rzetelne wówczas, gdy rozumienie tego
poglądu jest zgodne z obecnym stanem wiedzy filozoficznej oraz nie zawiera błędu
rzeczowego świadczącego o niewłaściwym rozumieniu zaprezentowanego poglądu
c) przywołanie poglądu filozoficznego jest pogłębione wówczas, gdy zdający
przedstawia stosowną myśl w sposób funkcjonalny i rzetelny posługując się
swobodnie poprawną terminologią filozoficzną. Wyznacznikami pogłębionej
prezentacji myśli filozoficznej są, np.: wyjaśnianie kluczowych dla niej pojęć lub
twierdzeń, krytyczna rekonstrukcja zawartej w niej argumentacji, funkcjonalne
odwołanie się do tekstu filozoficznego, adekwatne przywołanie myśli innego
filozofia (w szczególności porównanie), efektem czego jest lepsze zrozumienie
poglądu prezentowanego przez zdającego
d) przez wywód zdającego rozumie się ciąg sformułowań, w ramach którego zdający
formułuje stanowisko dotyczące tematu wypracowania oraz krytycznie je
uzasadnienia.
2. Błąd rzeczowy – to błąd świadczący o:
a) nieznajomości przywołanej myśli (co do jego treści lub autorstwa)
b) nieznajomości przywołanego tekstu (filozoficznego lub pozafilozoficznego), do
którego odwołuje się zdający
c) nieuprawnionej interpretacji przywołanego tekstu (filozoficznego lub
pozafilozoficznego)
d) niepoprawnym rozumieniu lub niepoprawnym zastosowaniu terminów lub twierdzeń
filozoficznych.
3. Jeżeli zdający przytacza pogląd filozofa w funkcji argumentu (np. jako tzw. argument
z autorytetu), ale przywołanie to zawiera istotny błąd rzeczowy, wówczas wpływa to na
ocenę jego wypracowania zarówno w ramach omawianego kryterium szczegółowego
(2.2.), jak też w ramach oceny uzasadnienia (w ramach kryterium szczegółowego 2.3.).
4. Jeżeli zdający prezentuje w swoim wypracowaniu pogląd filozofa, którego tekst (tekst
źródłowy stanowiący podstawę do zadań w części testowej arkusza maturalnego)
zamieszczono w pierwszej części arkusza maturalnego a prezentacja tego poglądu nie
wykracza poza treści zawarte w tekście źródłowym, to za tego typu przywołanie zdający
nie otrzyma punktów.
5. Zdający, który przytacza pogląd określonego filozofa w funkcji argumentu (np. jako tzw.
argument z autorytetu), może otrzymać za to przywołanie punkty zarówno za
argumentację, jak też za znajomość poglądów filozoficznych (w ramach omawianego
kryterium szczegółowego 2.2.). Jeżeli jednak zdający oprze swoją argumentację jedynie
na przywołanych przez siebie poglądach dwóch filozofów i nie rozbuduje tej argumentacji
w sposób, który uprawnia do uznania tej argumentacji za pogłębioną, to nie może
uzyskać maksymalnej liczby punktów zarówno za argumentację, jak i za znajomość
poglądów filozoficznych.
2.3. a) Uzasadnienie – argumentacja na rzecz stanowiska
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne, funkcjonalne
6 pkt
i pogłębione argumenty; brak błędów logicznych w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne i funkcjonalne
argumenty, co najmniej jeden z nich jest pogłębiony; brak błędów logicznych 5 pkt
w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne i funkcjonalne
argumenty; brak błędów logicznych w argumentacji
ALBO
W ramach uzasadnienia występuje jeden poprawny, funkcjonalny
i pogłębiony argument; brak błędów logicznych w argumentacji. 4 pkt
ALBO
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne i funkcjonalne
argumenty, w tym jeden pogłębiony; uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd
logiczny w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występują co najmniej dwa poprawne i funkcjonalne
3 pkt
argumenty; uzasadnienie zawiera najwyżej jeden błąd logiczny w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden poprawny i funkcjonalny
2 pkt
argument; uzasadnienie zawiera najwyżej dwa błędy logiczne w argumentacji.
W ramach uzasadnienia występuje co najmniej jeden poprawny i funkcjonalny
1 pkt
argument; uzasadnienie zawiera najwyżej trzy błędy logiczne w argumentacji.
Brak uzasadnienia.
ALBO
W ramach uzasadnienia nie występuje żaden poprawny lub funkcjonalny argument. 0 pkt
ALBO
Uzasadnienie zawiera cztery (lub więcej) błędów logicznych w argumentacji.
2.3. b) Uzasadnienie – kontrargumentacja (zarzuty)
Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, brak błędów
3 pkt
logicznych w kontrargumentacji.
Dwa zarzuty funkcjonalne lub jeden zarzut funkcjonalny i pogłębiony, najwyżej jeden
2 pkt
błąd logiczny w kontrargumentacji.
Jeden zarzut funkcjonalny; najwyżej jeden błąd logiczny w kontrargumentacji. 1 pkt
Brak kontrargumentacji (brak przynajmniej jednego zarzutu).
ALBO
Żaden kontrargument nie spełnia warunku funkcjonalności. 0 pkt
ALBO
Dwa (lub więcej) błędy logiczne w kontrargumentacji.
2.3. c) Uzasadnienie – odpowiedź na zarzuty
Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
3 pkt
na jeden zarzut; brak błędów logicznych w odpowiedzi na zarzut.
Funkcjonalna odpowiedź na dwa zarzuty albo funkcjonalna i pogłębiona odpowiedź
2 pkt
na jeden zarzut; najwyżej jeden błąd logiczny w odpowiedzi na zarzut
Funkcjonalna odpowiedź na jeden zarzut, najwyżej jeden błąd logiczny
1 pkt
w odpowiedzi na zarzut.
Brak odpowiedzi na zarzut (zarzuty).
ALBO
Żadna z odpowiedzi na zarzut (zarzuty) nie spełnia warunku funkcjonalności. 0 pkt
ALBO
Dwa (lub więcej) błędy logiczne w ramach odpowiedzi na zarzut (zarzuty).
Wyjaśnienia (Kryterium 2.3. – Uzasadnienie)
1. Uzasadnienie stanowiska zdającego to zabieg polegający na podaniu racji (w postaci
zdań) na rzecz prezentowanej tezy. W kontekście charakterystyki wymagań
maturalnych uzasadnienie tezy zdającego utożsamia się z argumentacją na rzecz tej
tezy.
2. Argumentacja zdającego może mieć strukturę prostą lub złożoną. W ramach wywodu
zdającego mogą występować argumenty i kontrargumenty (o różnej postaci).
Argumentacja składająca się z więcej niż jednego wnioskowania prostego to
argumentacja złożona (o strukturze złożonej). Tego typu argumentacja jest jedną
z postaci argumentacji pogłębionej.
3. Formułowanie zarzutu (kontrargumentu) polega na:
– argumentowaniu na rzecz tezy przeciwnej
– wykazaniu wadliwości określonego argumentu (w aspekcie jego materialnej lub
formalnej poprawności).
4. Ocena argumentacji (argumentów i kontrargumentów lub odpowiedzi na zarzuty)
wymaga rozstrzygnięcia trzech kwestii:
a) czy argumentacja jest funkcjonalna
b) czy argumentacja jest pogłębiona
c) czy argumentacja jest poprawna logicznie (poprawność materialna i formalna).
5. Argumentacja jest:
a) funkcjonalna, gdy stanowi część wywodu zdającego
b) pogłębiona, gdy ma postać poprawnego wnioskowania powiązanego z analizą
historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej jednego elementu tego
wnioskowania.
c) poprawna logicznie, gdy nie występują w niej błędy logiczne, w szczególności tj.:
błąd materialny, błąd formalny, błędne koło w rozumowaniu, ekwiwokacja.
5. Jeżeli argument zdającego oparty jest na myśli filozofa, którego tekst zamieszczono
w pierwszej części arkusza maturalnego, a równocześnie argument ten nie zawiera
istotnego elementu, wykraczającego poza treści zawarte w tekście źródłowym, to za
tego typu argument zdający nie otrzyma punktów.
6. Brak funkcjonalnego i poprawnego argumentu w wypracowaniu skutkuje przyznaniem 0
punktów w pozostałych aspektach oceny uzasadnienia (kontrargumentacja i odpowiedź
na zarzut).
2.4. Nawiązania kulturowe
Funkcjonalne, rzetelne oraz pogłębione przywołanie jednego kontekstu
pozafilozoficznego.
ALBO 2 pkt
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie co najmniej dwóch kontekstów
pozafilozoficznych.
Funkcjonalne i rzetelne przywołanie jednego kontekstu pozafilozoficznego. 1 pkt
Brak przywołania kontekstu pozafilozoficznego.
ALBO
0 pkt
Przywołanie kontekstu pozafilozoficznego niespełniające warunku funkcjonalności
lub rzetelności.
Wyjaśnienia (Kryterium 2.4. – Nawiązania kulturowe)
Przywołanie przez zdającego kontekstu pozafilozoficznego polega na odwołaniu się do
wiedzy z innych dziedzin kultury (np. tekstu kultury, badań naukowych, wydarzeń
historycznych):
a) przywołanie jest funkcjonalne, gdy stanowi element wywodu zdającego
b) przywołanie jest rzetelne, gdy nie zawiera błędów rzeczowych lub logiczno-
-językowych uniemożliwiających zrozumienie przedstawionej myśli
c) przywołanie jest pogłębione, gdy stanowi część wywodu zdającego i jest
powiązane z analizą historyczno-filozoficzną, logiczną lub pojęciową przynajmniej
jednego elementu tego przywołania.
3. Kompozycja wypowiedzi (maksymalnie 1 punkt)
Poprawna kompozycja wypracowania (właściwa struktura). 1 pkt
Niepoprawna kompozycja wypracowania (niewłaściwa struktura). 0 pkt
Wyjaśnienia (Kryterium 3. – Kompozycja wypowiedzi)
1. Wypracowanie jest poprawnie skomponowane, gdy zawiera wyraźnie wyodrębnione
i poprawnie napisane części strukturalne: wstęp, rozwinięcie i zakończenie.
2. Poprawnie napisany wstęp zawiera przynajmniej jeden z dwóch istotnych elementów:
1. wyjaśnienie tematu wypracowania
2. sformułowanie tezy zdającego odnoszącej się do tematu wypracowania.
3. Rozwinięcie jest poprawnie napisane, gdy składa się z uporządkowanych części
składowych (zdań, akapitów), tworzących sensowny i spójny wywód zdającego.
Poprawnie napisane rozwinięcie zawiera przynajmniej dwa zasadnie wydzielone
akapity.
4. Poprawnie napisane zakończenie zawiera rzetelne podsumowanie wywodu
przeprowadzonego przez zdającego. Podsumowanie wywodu jest nierzetelne, jeżeli
pojawiają się w nim twierdzenia sprzeczne z twierdzeniami zaprezentowanymi we
wstępie lub rozwinięciu albo gdy pojawiają się w nim twierdzenia istotne dla wywodu
zdającego, które nie pojawiły się w rozwinięciu.
5. Wypracowanie jest niepoprawnie skomponowane, gdy:
a) nie zawiera wstępu lub wstęp został napisany niepoprawnie ALBO
b) nie zawiera rozwinięcia lub rozwinięcie zostało napisane niepoprawnie ALBO
c) nie zawiera zakończenia lub zakończenie zostało napisane niepoprawnie.
Uwagi
1. Jeżeli wypowiedź jest nieczytelna (w rozumieniu czytelności zapisu), egzaminator oceni
ją na 0 pkt.
2. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
egzaminator przyzna 0 pkt w każdym kryterium.
3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 400 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryteriach:
Spełnienie formalnych warunków polecenia oraz Kompetencje filozoficzne i kulturowe.
W pozostałych kryteriach egzaminator przyzna 0 punktów.
4. Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie, np. zawiera fragmenty odtworzone
z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym
internetowego, lub jest przepisana od innego zdającego, wówczas egzamin z filozofii,
w przypadku takiego zdającego, zostanie unieważniony.
5. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za język
lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocen.

Strona arkusza: 13

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Oficjalne dokumenty

Materiały CKE

Dokumenty otwierają się na żądanie.

MFIP-R0-100-A-2505