Maj 2021 · Formuła 2015

Fizyka 2021 — poziom rozszerzony — Formuła 2015

W HTML jest już 29 z 29 jednostek arkusza: 0 ma rozwiązanie krok po kroku, a 29 ma odpowiedź w pierwszej redakcji i czeka na wyjaśnienie. Strona pozostaje poza indeksem do czasu ukończenia i recenzji arkusza.

Poziom
Rozszerzony
Kod arkusza
EFAP-R0-100-2105
Dokumenty
2

Pierwsze opracowanie · komplet podpunktów

Zadania i odpowiedzi; rozwiązania uzupełniamy

Odpowiedzi porównujemy z zasadami CKE. Pełny tok rozumowania dodajemy osobno; arkusz pozostaje poza indeksem do czasu pełnej recenzji.

Wersja arkusza

EFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015

Zadanie 1.12 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

v𝟎𝟏 Oblicz iloraz – wartości prędkości początkowej kulki K1 i wartości prędkości v𝟎𝟐 początkowej kulki K2. Wynik liczbowy podaj zaokrąglony do dwóch cyfr znaczących. EFAP-R0_100

Z wysokości ℎ = 5,0 m ponad punktem 𝑃 rzucono kulkę K1. Kulka upadła na poziome podłoże w odległości 𝑑 od punktu 𝑃 i potoczyła się dalej. Następnie z wysokości ℎ = 2,0 m ponad punktem 𝑃 rzucono taką samą kulkę K2. Druga kulka upadła także w odległości 𝑑 od punktu 𝑃. Prędkości początkowe v⃗ i v⃗ kulek w każdym rzucie miały kierunki poziome i leżały w tej samej płaszczyźnie. Na poniższym rysunku zilustrowano tory ruchu kulek w układzie współrzędnych (𝑥 , 𝑦) – bez skali na osi 𝑥 . Punkt 𝑃 jest początkiem tego układu współrzędnych. 𝑦, m K1 v⃗ 5 𝑔⃗ K2 v⃗ 2 𝑃 0 0 𝑑 𝑥 W zadaniach 1.1.–1.2. pomiń opory ruchu oraz przyjmij do obliczeń, że przyśpieszenie ziemskie ma wartość 𝑔 = 9,8 m/s2.

Pokaż odpowiedź
Rzut poziomy jest złożeniem ruchu jednostajnego prostoliniowego w poziomie i ruchu jednostajnie przyśpieszonego bez prędkości początkowej w pionie. Sposób 1. (wykorzystanie wzoru na zasięg z wysokością) Wyprowadzimy wzór na zasięg rzutu każdej z kulek: 1 2 2ℎ1 𝑧1 = 𝑣01 𝑡1 ℎ1 = 𝑔𝑡 → 𝑧1 = 𝑣01 √ 2 1 𝑔 1 2 2ℎ2 𝑧2 = 𝑣02 𝑡2 ℎ2 = 𝑔𝑡 → 𝑧2 = 𝑣02 √ 2 2 𝑔 𝑣01 Przyrównamy zasięgi obu rzutów, następnie wyznaczymy i obliczymy iloraz : 𝑣02 2ℎ1 2ℎ2 𝑣01 ℎ2 𝑣01 √ = 𝑣02 √ → =√ 𝑔 𝑔 𝑣02 ℎ1 𝑣01 2 𝑣01 = √ = 0,63245 … → ≈ 0,63 𝑣02 5 𝑣02 Sposób 2. (wykorzystanie wzoru na zasięg z czasem) Przyrównamy zasięgi rzutu obu kulek, oraz wykorzystamy wzór z czasem na zasięg, zatem: 𝑧1 = 𝑧2 → 𝑣01 𝑡1 = 𝑣02 𝑡2 Obliczymy czasy trwania obu ruchów (czas trwania rzutu poziomego z wysokości ℎ jest równy czasowi spadku swobodnego z tej wysokości): 2ℎ1 2⋅5 𝑡1 = √ → 𝑡1 = √ s ≈ 1,01 s 𝑔 9,8 2ℎ2 2⋅2 𝑡2 = √ → 𝑡2 = √ s ≈ 0,64 s 𝑔 9,8 Obliczymy iloraz wartości prędkości: 𝑣01 𝑡2 𝑣01 0,64 = → ≈ ≈ 0,63 𝑣02 𝑡1 𝑣02 1,01 Sposób 3. (wykorzystanie wzoru na zasięg z prędkościami) Wykorzystamy wzór na zasięg w rzucie poziomym – z poziomą składową prędkości 𝑣𝑥 oraz z pionową składową prędkości końcowej 𝑣𝑘𝑦 : 𝑣𝑥 ⋅ 𝑣𝑘𝑦 𝑧 = 𝑣𝑥 𝑡 𝑣𝑘𝑦 = 𝑔𝑡 → 𝑧= 𝑔 Przyrównamy zasięgi rzutów obu kulek: 𝑣01 𝑣𝑘2𝑦 𝑧1 = 𝑧2 → 𝑣01 ⋅ 𝑣𝑘1𝑦 = 𝑣02 ⋅ 𝑣𝑘2𝑦 → = 𝑣02 𝑣𝑘1𝑦 Wyznaczymy pionowe składowe prędkości końcowych obu kulek. Zastosujemy zasadę zachowania energii ograniczoną do składowej pionowej ruchu kulki: 2 𝑚𝑣𝑘1𝑦 = 𝑚𝑔ℎ1 → 𝑣𝑘1𝑦 = √2𝑔ℎ1 2 2 𝑚𝑣𝑘2𝑦 = 𝑚𝑔ℎ2 → 𝑣𝑘2𝑦 = √2𝑔ℎ2 2 Zatem: 𝑣01 𝑣𝑘2𝑦 ℎ2 = = √ ≈ 0,63 𝑣02 𝑣𝑘1𝑦 ℎ1

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – poprawna metoda obliczenia ilorazu wartości prędkości oraz prawidłowy wynik podany 𝑣 w zaokrągleniu do dwóch cyfr znaczących: 01 ≈ 0,63. 𝑣02 1 pkt – poprawne zapisanie lub wyprowadzenie wzoru na zasięg (z wyeliminowanym czasem) w rzucie poziomym oraz przyrównanie zasięgów obu rzutów (podobnie jak 2ℎ1 2ℎ2 w sposobie 1.), np.: 𝑣01 √ = 𝑣02 √ 𝑔 𝑔 LUB – wykorzystanie równości zasięgów, np. zapisanie równania 𝑣01 𝑡1 = 𝑣02 𝑡2 (lub zapisy równoważne, np. 𝑧1 = 𝑧2 oraz 𝑧𝑖 = 𝑣0𝑖 𝑡𝑖 ) oraz poprawne zapisanie (lub wyprowadzenie) wzorów na czasy trwania rzutów obu kulek K1 oraz K2 (np. podobnie / równoważnie jak w sposobie 2.) LUB – zapisanie równania 𝑣01 𝑡1 = 𝑣02 𝑡2 (lub zapisy równoważne, np. 𝑧1 = 𝑧2 oraz 𝑧𝑖 = 𝑣0𝑖 𝑡𝑖 ) oraz poprawne obliczenie czasu trwania ruchu jednej z kulek (np. podobnie jak w sposobie 2.) LUB 𝑣𝑜𝑥 ⋅𝑣𝑘 𝑦 – wykorzystanie wzoru na zasięg w rzucie poziomym z prędkościami: 𝑧 = oraz 𝑔 poprawna metoda obliczenia pionowych składowych prędkości końcowych obu kulek (np. podobnie jak w sposobie 3.) 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. 1 Załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz.U. poz. 493, z późn. zm.). Uwagi dodatkowe 1. Gdy zdający przyjmie do obliczeń 𝑔 = 10 m/s 2 (zamiast poleconej do obliczeń wartości 𝑣 9,8 m/s2 ), zastosuje poprawną metodę i otrzyma wynik 𝑣01 ≈ 0,63, to otrzymuje 2 pkt. 02 2. Gdy zdający zastosuje poprawną metodę obliczenia ilorazu wartości prędkości, ale 𝑣 𝑣 zamiast ilorazu 01 obliczy iloraz 02, to otrzymuje 1 pkt (nie są spełnione warunki 𝑣02 𝑣01 określone w zasadach oceniania za 2 pkt). 3. Gdy zdający stosuje poprawną metodę obliczenia ilorazu wartości prędkości, nie popełnia błędu rachunkowego, ale wynik podaje niezgodnie z poleceniem, czyli ze zbyt dużą liczbą cyfr znaczących – np. 0,632 (trzy cyfry znaczące) – lub zbyt małą liczbą cyfr znaczących – np. 0,6 (jedna cyfra znacząca) – to otrzymuje 1 pkt.

Zadanie 1.23 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Wartość prędkości początkowej kulki K1 wynosi v = 7,9 m/s. Oblicz wartość v𝒌𝟏 prędkości kulki K1 tuż przed uderzeniem w poziome podłoże. Nr zadania 1.1. 1.2. Wypełnia Maks. liczba pkt 2 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Z wysokości ℎ = 5,0 m ponad punktem 𝑃 rzucono kulkę K1. Kulka upadła na poziome podłoże w odległości 𝑑 od punktu 𝑃 i potoczyła się dalej. Następnie z wysokości ℎ = 2,0 m ponad punktem 𝑃 rzucono taką samą kulkę K2. Druga kulka upadła także w odległości 𝑑 od punktu 𝑃. Prędkości początkowe v⃗ i v⃗ kulek w każdym rzucie miały kierunki poziome i leżały w tej samej płaszczyźnie. Na poniższym rysunku zilustrowano tory ruchu kulek w układzie współrzędnych (𝑥 , 𝑦) – bez skali na osi 𝑥 . Punkt 𝑃 jest początkiem tego układu współrzędnych. 𝑦, m K1 v⃗ 5 𝑔⃗ K2 v⃗ 2 𝑃 0 0 𝑑 𝑥 W zadaniach 1.1.–1.2. pomiń opory ruchu oraz przyjmij do obliczeń, że przyśpieszenie ziemskie ma wartość 𝑔 = 9,8 m/s2.

Pokaż odpowiedź
Sposób 1. (wykorzystanie zasady zachowania energii mechanicznej) Zgodnie z założeniem o pominięciu oporów powietrza, wykorzystamy zasadę zachowania energii mechanicznej: energia mechaniczna w chwili początkowej rzutu jest równa energii mechanicznej w chwili końcowej trwania rzutu: 𝐸0 = 𝐸𝑘 𝐸𝑘𝑖𝑛 0 + 𝐸𝑝𝑜𝑡 0 = 𝐸𝑘𝑖𝑛 𝑘 + 0 Zastosujemy wzory na energię kinetyczną i potencjalną, przekształcamy je, podstawimy dane i wykonamy obliczenia. 1 2 1 2 𝑚𝑣01 + 𝑚𝑔ℎ1 = 𝑚𝑣𝑘1 2 2 1 2 1 2 𝑣01 + 𝑔ℎ1 = 𝑣𝑘1 2 2 2 m m m 𝑣𝑘1 = √2𝑔ℎ1 + 𝑣01 ≈ √2 ⋅ 9,8 ⋅ 5 + 7,92 ≈ 12,7 ≈ 13 s s s Sposób 2. (wykorzystanie równań ruchu) Rzut poziomy jest złożeniem ruchu jednostajnego prostoliniowego w poziomie i ruchu jednostajnie przyśpieszonego bez prędkości początkowej w pionie. Prędkość końcową kulki K1 w kierunku pionowym oznaczymy jako 𝑣𝑘𝑦 . Prędkość w kierunku poziomym się nie zmienia, zatem 𝑣𝑘𝑥 = 𝑣01 . Prędkość końcowa kulki K1 wyraża się wzorem: 2 2 2 2 𝑣𝑘1 = √𝑣𝑘𝑥 + 𝑣𝑘𝑦 = √𝑣01 + 𝑣𝑘𝑦 Wyznaczymy 𝑣𝑘𝑦 z równań ruchu (w kierunku poziomym i pionowym): 1 2ℎ1 𝑣𝑘𝑦 = 𝑔𝑡1 oraz ℎ1 = 𝑔𝑡12 → 𝑣𝑘𝑦 = 𝑔√ 2 𝑔 Z powyższych zależności otrzymujemy: 2 2 2ℎ1 2 𝑣𝑘1 = √𝑣01 + (𝑔√ ) = √𝑣01 + 2𝑔ℎ1 𝑔 m m m 𝑣𝑘1 ≈ √7,92 + 2 ⋅ 9,8 ⋅ 5 ≈ 12,7 ≈ 13 s s s

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 3 pkt – poprawna metoda obliczenia prędkości końcowej kulki K1 (z zasady zachowania energii lub z równań ruchu) oraz prawidłowy wynik liczbowy z jednostką. 2 pkt – poprawne zapisanie równania wynikającego z zasady zachowania energii mechanicznej kulki K1, z którego można bezpośrednio obliczyć prędkość końcową kulki K1 (np. podobnie jak w sposobie 1.) LUB 2 2 – zapisanie wzoru na prędkość końcową kulki K1 w postaci: 𝑣𝑘1 = √𝑣01 + 𝑣𝑘𝑦 oraz uwzględnienie (zapisanie lub wyprowadzenie z równań ruchu albo zasady zachowania energii), że: 𝑣𝑘𝑦 = √2𝑔ℎ1 LUB 2 – zapisanie równania 𝑣𝑘1 = √𝑣01 + (𝑔𝑡1 )2 (może być w formie z podstawionymi wartościami liczbowymi lub równanie podniesione obustronnie do kwadratu) oraz poprawne obliczenie czasu trwania ruchu: 𝑡1 ≈ 1,0 s. (np. równoważnie jak w sposobie 2.). 1 pkt – wykorzystanie zasady zachowania energii mechanicznej: przyrównanie energii mechanicznej początkowej do energii mechanicznej końcowej łącznie z identyfikacją energii początkowej jako sumy energii kinetycznej i potencjalnej, a energii końcowej jako energii kinetycznej (np. podobnie jak w sposobie 1.) (gdy poziom zera energii potencjalnej jest dla ℎ = 0) LUB 2 2 – zapisanie wzoru na prędkość końcową kulki K1 w postaci: 𝑣𝑘1 = √𝑣01 + 𝑣𝑘𝑦 oraz skorzystanie ze związku: 𝑣𝑘𝑦 = 𝑔𝑡1 , przy czym mogą to być oddzielne zapisy lub jedno 2 równanie równoważne: 𝑣𝑘1 = √𝑣01 + (𝑔𝑡1 )2 (np. podobnie jak w sposobie 2.). 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Uwaga dodatkowa Zdający może wykorzystać obliczony w zadaniu 1.1. czas 𝑡1 .

Zadanie 2.12 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Na ciało ℬ poruszające się po okręgu w opisanej sytuacji działają dwie siły: 𝐹⃗ – siła grawitacji oraz 𝐹⃗ – siła reakcji nici. Na diagramie poniżej narysowano i oznaczono siłę 𝐹⃗ . Długość wektora 𝐹⃗ odpowiada wartości siły grawitacji wyrażonej w umownych jednostkach. 𝑃 𝛼 ℬ 𝑂 𝐹⃗ Na powyższym diagramie narysuj i oznacz wektor siły 𝑭⃗𝒏 oraz wektor siły wypadkowej 𝑭⃗𝒘 – działającej na poruszające się po okręgu ciało 𝓑 (w układzie inercjalnym). Zachowaj właściwe proporcje między wartościami sił. EFAP-R0_100

Niewielkie ciało ℬ o masie 𝑚 zawieszono na nierozciągliwej nici 𝑃 o długości 𝑙 , a następnie wprawiono je w ruch jednostajny po okręgu w płaszczyźnie poziomej. Górny koniec nici jest unieruchomiony 𝛼 w punkcie 𝑃. Gdy ciało porusza się po okręgu o środku 𝑂 ze stałą 𝑙 𝑔⃗ wartością prędkości, to nić jest odchylona od kierunku pionowego o kąt 𝛼 . Sytuację ilustruje rysunek obok, na którym oznaczono przyśpieszenie ziemskie 𝑔⃗. ℬ 𝑂 Potraktuj ciało ℬ jako punkt materialny, pomiń opory ruchu oraz masę nici. Przyjmij, że to doświadczenie opisujemy w układzie inercjalnym.

Pokaż odpowiedź
𝑃 𝛼 𝐹⃗𝑛 ℬ 𝑂 𝐹⃗𝑤 𝐹⃗𝑔

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – poprawne narysowanie siły reakcji nici 𝐹⃗𝑛 oraz siły wypadkowej 𝐹⃗𝑤 – zaczepionych do ciała ℬ – łącznie z poprawnym zachowaniem kierunków, zwrotów oraz proporcji pomiędzy wartościami wszystkich sił, wynikających z dodawania wektorów. 1 pkt – poprawne narysowanie kierunków i zwrotów: siły reakcji nici 𝐹⃗𝑛 oraz siły wypadkowej 𝐹⃗𝑤 – zaczepionych do ciała ℬ LUB – poprawne narysowanie kierunku i zwrotu siły reakcji nici 𝐹⃗𝑛 oraz narysowanie siły wypadkowej, która nie jest skierowana do punktu 𝑂, ale jest konsekwentnie wyznaczona konstrukcyjnie jako suma wektorów 𝐹⃗𝑛 oraz 𝐹⃗𝑔 . 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 2.21 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Dokończ zdania. Zaznacz odpowiedź A, B albo C oraz odpowiedź D, E albo F. 1. Jeżeli wzrośnie wartość prędkości, z jaką ciało ℬ porusza się po okręgu, to kąt 𝛼 między nicią a kierunkiem pionowym A. się zwiększy. B. się nie zmieni. C. się zmniejszy. 2. Jeżeli wzrośnie wartość prędkości, z jaką ciało ℬ porusza się po okręgu, to wartość siły napięcia nici D. wzrośnie. E. pozostanie taka sama. F. zmaleje.

Niewielkie ciało ℬ o masie 𝑚 zawieszono na nierozciągliwej nici 𝑃 o długości 𝑙 , a następnie wprawiono je w ruch jednostajny po okręgu w płaszczyźnie poziomej. Górny koniec nici jest unieruchomiony 𝛼 w punkcie 𝑃. Gdy ciało porusza się po okręgu o środku 𝑂 ze stałą 𝑙 𝑔⃗ wartością prędkości, to nić jest odchylona od kierunku pionowego o kąt 𝛼 . Sytuację ilustruje rysunek obok, na którym oznaczono przyśpieszenie ziemskie 𝑔⃗. ℬ 𝑂 Potraktuj ciało ℬ jako punkt materialny, pomiń opory ruchu oraz masę nici. Przyjmij, że to doświadczenie opisujemy w układzie inercjalnym.

Pokaż odpowiedź
1 pkt – poprawna odpowiedź.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 1 pkt – poprawna odpowiedź. 0 pkt – brak spełnienia powyższego kryterium. Poprawna odpowiedź AD

Zadanie 2.33 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Wyprowadź wzór pozwalający wyznaczyć okres 𝑻 obiegu ciała 𝓑 po okręgu w zależności od: długości nici 𝒍, przyśpieszenia ziemskiego 𝒈 oraz kąta 𝜶. Nr zadania 2.1. 2.2. 2.3. Wypełnia Maks. liczba pkt 2 1 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Niewielkie ciało ℬ o masie 𝑚 zawieszono na nierozciągliwej nici 𝑃 o długości 𝑙 , a następnie wprawiono je w ruch jednostajny po okręgu w płaszczyźnie poziomej. Górny koniec nici jest unieruchomiony 𝛼 w punkcie 𝑃. Gdy ciało porusza się po okręgu o środku 𝑂 ze stałą 𝑙 𝑔⃗ wartością prędkości, to nić jest odchylona od kierunku pionowego o kąt 𝛼 . Sytuację ilustruje rysunek obok, na którym oznaczono przyśpieszenie ziemskie 𝑔⃗. ℬ 𝑂 Potraktuj ciało ℬ jako punkt materialny, pomiń opory ruchu oraz masę nici. Przyjmij, że to doświadczenie opisujemy w układzie inercjalnym.

Pokaż odpowiedź
Ponieważ ciało ℬ porusza się po okręgu, to siła będąca wypadkową sił: grawitacji i reakcji nici, jest siłą dośrodkową: 𝐹⃗𝑑𝑜 = 𝐹⃗𝑤 Zastosujemy wzór na siłę dośrodkową w ruchu po okręgu oraz związek między wartością siły grawitacji i wartością siły wypadkowej: 𝐹𝑤 𝐹𝑑𝑜 = 𝑚𝜔2 𝑟 oraz = tg 𝛼 𝐹𝑔 gdzie 𝑟 jest promieniem okręgu, a 𝜔 jest prędkością kątową, z jaką ciało ℬ porusza się po tym okręgu. Z powyższych równań – po uwzględnieniu wzoru na siłę grawitacji – otrzymujemy: 𝑚𝜔2 𝑟 = 𝐹𝑔 ⋅ tg 𝛼 𝑚𝜔2 𝑟 = 𝑚𝑔 ⋅ tg 𝛼 𝜔2 𝑟 = 𝑔 ⋅ tg 𝛼 Wykorzystamy związki: 2𝜋 𝜔= oraz 𝑟 = 𝑙 ⋅ sin 𝛼 𝑇 Po uwzględnieniu powyższych równań mamy: 2𝜋 2 sin 𝛼 ( ) ⋅ 𝑙 ⋅ sin 𝛼 = 𝑔 ⋅ 𝑇 cos 𝛼 2 4π 𝑔 2 = T 𝑙 cos 𝛼 𝑙 cos 𝛼 𝑇 = 2𝜋√ 𝑔

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 3 pkt – poprawna metoda wyznaczenia wzoru na okres oraz zapisanie wzoru w postaci 𝑙 ⋅𝑐𝑜𝑠 𝛼 𝑙⋅𝑠𝑖𝑛 𝛼 𝑇 = 2𝜋√ albo 𝑇 = 2𝜋√ 𝑔⋅𝑡𝑔𝛼 𝑔 2 pkt – zapisanie równania równoważnego równaniu: 𝑚𝑣 2 𝑚𝜔2 𝑟 = 𝐹𝑔 ⋅ tg 𝛼 albo = 𝐹𝑔 ⋅ tg 𝛼 𝑟 łącznie z wykorzystaniem odpowiednio wzorów: 2𝜋 2𝜋𝑟 𝜔= 𝑇 albo 𝑣= 𝑇 LUB – zapisanie równania równoważnego równaniu: 𝑚𝑣 2 𝑚𝜔2 𝑟 = 𝐹𝑔 ⋅ tg 𝛼 albo = 𝐹𝑔 ⋅ tg 𝛼 𝑟 𝑟 łącznie z wykorzystaniem odpowiednio wzoru: = sin 𝛼 𝑙 1 pkt – zapisanie relacji identyfikującej siłę wypadkową działającą na ciało ℬ jako siłę 𝐹 dośrodkową (np. zapis: 𝐹𝑑𝑜 = 𝐹𝑤 lub 𝑎𝑑𝑜 = 𝑤 ) z uwzględnieniem prawidłowego 𝑚 związku między siłą wypadkową i siłą grawitacji: 𝐹𝑤 = 𝐹𝑔 tg𝛼 (albo 𝐹𝑤 = 𝐹𝑛 sin𝛼 i 𝐹𝑔 = 𝐹𝑛 cos𝛼 ). 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Uwagi dodatkowe 1. Jeśli zdający identyfikuje siłę wypadkową działającą na ciało jako siłę dośrodkową oraz do wyznaczenia siły wypadkowej używa związków między 𝐹𝑛 a 𝐹𝑤 oraz między 𝐹𝑛 a 𝐹𝑔 , i na tym etapie popełnia błąd w określeniu relacji trygonometrycznych (np. myli sinus z cosinusem, albo zamienia relację na odwrotną) – tzn. zdający dąży do wyznaczenia wartości 𝐹𝑤 , która nie jest ani siłą grawitacji, ani siłą napięcia nici – po czym konsekwentnie, wykorzystując pozostałe prawidłowe relacje doprowadza rozwiązanie do postaci równoważnej poniższej: 𝑚𝑙sin𝛼 𝑇 = 2𝜋√ 𝐹𝑤 to otrzymuje 1 pkt. 2. Jeśli zdający identyfikuje siłę wypadkową działającą na ciało jako siłę dośrodkową, a następnie siłę wypadkową identyfikuje błędnie jako siłę grawitacji albo siłę napięcia nici, to otrzymuje 0 pkt.

Zadanie 3.13 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

W każdym wierszu tabeli wpisz odpowiedź wybraną spośród A–C oraz odpowiedź wybraną spośród D–G, która prawidłowo określa ruch i prędkość głośnika względem mikrofonu, gdy głośnik wysyłał sygnał rejestrowany w danym przedziale czasu. Głośnik Wartość prędkości głośnika A. zbliżał się do mikrofonu. D. rosła. Przedział B. oddalał się od mikrofonu. E. malała. czasu C. był nieruchomy względem mikrofonu. F. była stała, różna od zera. G. była równa 0. 0<𝑡<𝑡 𝑡 <𝑡<𝑡 𝑡 <𝑡<𝑡 𝑡 <𝑡<𝑡 𝑡 <𝑡<𝑡 𝑡 <𝑡<𝑡 EFAP-R0_100

Rowerzysta w chwili 𝑡 = 0 rozpoczął jazdę i poruszał się dalej po linii prostej. Urządzenie pomiarowe z mikrofonem, stojące w miejscu startu rowerzysty, rejestrowało częstotliwość 𝑓 dźwięku docierającego z głośnika zamocowanego na rowerze i czas 𝑡 odbierania sygnału. Częstotliwość dźwięku wytwarzanego przez głośnik była równa 𝑓 = 500 Hz (tzn. membrana głośnika drgała zawsze z taką częstotliwością). Wyniki pomiarów z poszczególnych etapów ruchu rowerzysty – aż do chwili 𝑡 = 𝑡 – przedstawiono na poniższym wykresie. Wartość prędkości dźwięku w powietrzu wynosi v = 340 m/s. 𝑓, Hz 530 520 510 500 490 480 470 460 0 𝑡 𝑡 𝑡 𝑡 𝑡 𝑡 𝑡

Pokaż odpowiedź
3 pkt – poprawne wpisy dla każdego przedziału czasu. 2 pkt – poprawne wpisy dla 5 lub 4 przedziałów czasu 1 pkt – poprawne wpisy dla 3 lub 2 przedziałów czasu

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 3 pkt – poprawne wpisy dla każdego przedziału czasu. 2 pkt – poprawne wpisy dla 5 lub 4 przedziałów czasu 1 pkt – poprawne wpisy dla 3 lub 2 przedziałów czasu LUB – wszystkie wpisy poprawne w pierwszej kolumnie. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Poprawna odpowiedź Głośnik Wartość prędkości głośnika A. zbliżał się do mikrofonu. D. rosła. Przedział B. oddalał się od mikrofonu. E. malała. czasu C. był nieruchomy względem F. była stała, różna od zera. mikrofonu. G. była równa 0. 0 < 𝑡 < 𝑡1 B D 𝑡1 < 𝑡 < 𝑡2 B F 𝑡2 < 𝑡 < 𝑡3 B E 𝑡3 < 𝑡 < 𝑡4 C G 𝑡4 < 𝑡 < 𝑡5 A D 𝑡5 < 𝑡 < 𝑡6 A E

Zadanie 3.23 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Największą wartość prędkości rowerzysty, gdy oddalał się on od mikrofonu, oznaczymy jako v , a największą wartość prędkości rowerzysty, gdy zbliżał się do mikrofonu, oznaczymy jako v . v𝒐𝒅 Oblicz stosunek . Wynik zapisz w zaokrągleniu do trzech cyfr znaczących. v𝒛𝒃 Uwaga: Stosunek prędkości możesz wyprowadzić i zapisać za pomocą symboli odpowiednich wielkości, a jego wartość liczbową obliczyć w ostatnim etapie rozwiązania. Nr zadania 3.1. 3.2. Wypełnia Maks. liczba pkt 3 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Rowerzysta w chwili 𝑡 = 0 rozpoczął jazdę i poruszał się dalej po linii prostej. Urządzenie pomiarowe z mikrofonem, stojące w miejscu startu rowerzysty, rejestrowało częstotliwość 𝑓 dźwięku docierającego z głośnika zamocowanego na rowerze i czas 𝑡 odbierania sygnału. Częstotliwość dźwięku wytwarzanego przez głośnik była równa 𝑓 = 500 Hz (tzn. membrana głośnika drgała zawsze z taką częstotliwością). Wyniki pomiarów z poszczególnych etapów ruchu rowerzysty – aż do chwili 𝑡 = 𝑡 – przedstawiono na poniższym wykresie. Wartość prędkości dźwięku w powietrzu wynosi v = 340 m/s. 𝑓, Hz 530 520 510 500 490 480 470 460 0 𝑡 𝑡 𝑡 𝑡 𝑡 𝑡 𝑡

Pokaż odpowiedź
Sposób 1. Zapiszemy wzory Dopplera na częstotliwość (maksymalną), jaką rejestruje mikrofon, gdy źródło dźwięku zbliża się do mikrofonu i gdy się oddala od mikrofonu. Prędkość dźwięku oznaczymy jako 𝑣𝑑 : 𝑣𝑑 𝑓𝑧𝑏 = 𝑓0 ⋅ 𝑣𝑑 − 𝑣𝑧𝑏 { 𝑣𝑑 𝑓𝑜𝑑 = 𝑓0 ⋅ 𝑣𝑑 + 𝑣𝑜𝑑 Z powyższych równań wyznaczymy 𝑣𝑜𝑑 oraz 𝑣𝑧𝑏 w zależności od częstotliwości: 𝑓𝑧𝑏 − 𝑓0 𝑣𝑧𝑏 = ⋅ 𝑣𝑑 𝑓 𝑣 − 𝑓𝑧𝑏 𝑣𝑧𝑏 = 𝑓0 ⋅ 𝑣𝑑 𝑓𝑧𝑏 { 𝑧𝑏 𝑑 → 𝑓𝑜𝑑 𝑣𝑑 + 𝑓𝑜𝑑 𝑣𝑜𝑑 = 𝑓0 ⋅ 𝑣𝑑 𝑓0 − 𝑓𝑜𝑑 𝑣𝑜𝑑 = ⋅ 𝑣𝑑 { 𝑓𝑜𝑑 Wyrazimy iloraz prędkości poprzez częstotliwości: 𝑣𝑜𝑑 𝑓0 − 𝑓𝑜𝑑 𝑓𝑧𝑏 𝛥𝑓𝑜𝑑 𝑓𝑧𝑏 = ⋅ = ⋅ 𝑣𝑧𝑏 𝑓𝑜𝑑 𝑓𝑧𝑏 − 𝑓0 𝛥𝑓𝑧𝑏 𝑓𝑜𝑑 Odczytamy dane z wykresu i podstawimy do powyższego wzoru. Największą częstotliwość 520 Hz rejestruje mikrofon gdy, gdy źródło się zbliża się do niego z największą prędkością, a najmniejszą częstotliwość 480 Hz rejestruje mikrofon, gdy źródło oddala się od niego z największą prędkością. 𝑣𝑜𝑑 500 − 480 520 20 520 520 = ⋅ = ⋅ = ≈ 1,08 𝑣𝑧𝑏 520 − 500 480 20 480 480 Sposób 2. Ze wzorów Dopplera obliczymy wartość prędkości maksymalnej, z jaką źródło dźwięku zbliża się do mikrofonu, oraz wartość prędkości maksymalnej, z jaką źródło dźwięku oddala się od mikrofonu. Prędkość dźwięku oznaczymy jako 𝑣𝑑 . Przypadek, gdy źródło dźwięku zbliża się do mikrofonu: m 𝑣𝑑 340 s 𝑓𝑧𝑏 = 𝑓0 ⋅ → 520 Hz = 500 Hz ⋅ m 𝑣𝑑 − 𝑣𝑧𝑏 340 s − 𝑣𝑧𝑏 m m m 340 − 𝑣𝑧𝑏 ≈ 326,9 → 𝑣𝑧𝑏 ≈ 13,1 s s s Przypadek, gdy źródło dźwięku oddala się do mikrofonu: m 𝑣𝑑 340 𝑓𝑜𝑑 = 𝑓0 ⋅ → 480 Hz = 500 Hz ⋅ s 𝑣𝑑 + 𝑣𝑜𝑑 m 340 s + 𝑣𝑜𝑑 m m m 340 + 𝑣𝑜𝑑 ≈ 354,2 → 𝑣𝑜𝑑 ≈ 14,2 s s s Obliczymy iloraz prędkości: m 𝑣𝑜𝑑 14,2 s = ≈ 1,08 𝑣𝑧𝑏 13,1 m s

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: v𝑜𝑑 3 pkt – poprawna metoda obliczenia oraz zapisanie prawidłowego wyniku, podanego v𝑧𝑏 v w zaokrągleniu do trzech cyfr znaczących: 𝑜𝑑 ≈ 1,08. v𝑧𝑏 v𝑜𝑑 2 pkt – poprawne wyprowadzenie na symbolach ilorazu oraz zapisanie wyniku v𝑧𝑏 v𝑜𝑑 Δ𝑓 𝑓 równoważnego postaci: = Δ𝑓𝑜𝑑 ⋅ 𝑓 𝑧𝑏 (np. podobnie jak w sposobie 1.) łącznie v𝑧𝑏 𝑧𝑏 𝑜𝑑 z poprawną identyfikacją wartości liczbowych: 𝑓𝑧𝑏 = 520 Hz oraz 𝑓𝑜𝑑 = 480 Hz oraz 𝑓0 = 500 Hz LUB – poprawna metoda obliczenia maksymalnej wartości prędkości, z jaką głośnik oddala się od mikrofonu oraz poprawna metoda obliczenia maksymalnej wartości prędkości, z jaką głośnik zbliża się do mikrofonu oraz podanie prawidłowych wyników liczbowych (np. podobnie jak w sposobie 2.). 1 pkt – poprawne wyprowadzenie ze wzorów Dopplera wzoru na symbolach pozwalającego obliczyć (bezpośrednio) maksymalną prędkość, z jaką głośnik oddala się oraz zbliża się do mikrofonu (np. podobnie jak w sposobie 1.) LUB – poprawne obliczenie maksymalnej wartości prędkości, z jaką głośnik oddala się od mikrofonu (ok. 14,2 m/s) albo zbliża się do mikrofonu (ok. 13,1 m/s) (np. podobnie jak w sposobie 2.) LUB – podstawienie do dwóch wzorów Dopplera (na zbliżanie oraz na oddalanie) wartości liczbowych częstotliwości, prawidłowo zidentyfikowanych jako częstotliwość odbierana, gdy źródło się zbliża oraz gdy źródło się oddala. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 4.12 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Oceń prawdziwość poniższych zdań. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe. 1. Odległość pomiędzy satelitami S1 i S2 podczas ich ruchu pozostaje stała. P F 2. Prędkość orbitalna satelity S1 zależy od jego masy. P F Siła grawitacji działająca na satelitę S2 (w układzie inercjalnym) jest siłą 3. P F dośrodkową. Siła grawitacji działająca na satelitę S2 ma mniejszą wartość od siły 4. P F grawitacji działającej na satelitę S1.

S1 Dwa satelity S1 i S2 krążą wokół Ziemi po orbitach kołowych o promieniach S2 𝑟 i 𝑟 (zobacz schematyczny rysunek obok). Orbity obu satelitów leżą 𝑟 w jednej płaszczyźnie, a zwrot ich obiegu jest ten sam. Satelity mają wyłączone silniki i poruszają się jedynie pod wpływem siły grawitacji Ziemi. 𝑟 Masy obu satelitów są jednakowe.

Pokaż odpowiedź
2 pkt – poprawne zaznaczenia we wszystkich zdaniach. 1 pkt – poprawne zaznaczenia w trzech lub dwóch zdaniach.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – poprawne zaznaczenia we wszystkich zdaniach. 1 pkt – poprawne zaznaczenia w trzech lub dwóch zdaniach. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Poprawna odpowiedź 1. F 2. F 3. P 2. P

Zadanie 4.21 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Pewien satelita S3 porusza się dookoła Ziemi z włączonymi silnikami po v⃗ orbicie kołowej o promieniu 𝑟 z prędkością v⃗ o stałej wartości, większej od wartości prędkości satelity S2. Opisany ruch satelity S3 jest możliwy, gdy 𝑟 S3 oprócz siły grawitacji działa na niego dodatkowa siła 𝐹⃗ o ustalonej wartości i ustalonym kącie względem wektora prędkości v⃗ . Na którym rysunku (A–D) prawidłowo narysowano siłę 𝑭⃗ ? Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych. A. B. 𝐹⃗ 𝐹⃗ 𝑟 𝑟 S3 S3 C. D. 𝑟 S3 𝑟 𝐹⃗ S3 𝐹⃗ EFAP-R0_100

S1 Dwa satelity S1 i S2 krążą wokół Ziemi po orbitach kołowych o promieniach S2 𝑟 i 𝑟 (zobacz schematyczny rysunek obok). Orbity obu satelitów leżą 𝑟 w jednej płaszczyźnie, a zwrot ich obiegu jest ten sam. Satelity mają wyłączone silniki i poruszają się jedynie pod wpływem siły grawitacji Ziemi. 𝑟 Masy obu satelitów są jednakowe.

Pokaż odpowiedź
1 pkt – poprawna odpowiedź.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: rozwiązań zadań Zasady oceniania 1 pkt – poprawna odpowiedź. 0 pkt – brak spełnienia powyższego kryterium. Poprawna odpowiedź D

Zadanie 4.33 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Promień orbity, po której porusza się satelita S1, jest równy 𝑟 = 6 770 km. Masa Ziemi wynosi 𝑀 = 5,97 ⋅ 10 kg. Oblicz okres obiegu satelity S1 dookoła Ziemi. Nr zadania 4.1. 4.2. 4.3. Wypełnia Maks. liczba pkt 2 1 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

S1 Dwa satelity S1 i S2 krążą wokół Ziemi po orbitach kołowych o promieniach S2 𝑟 i 𝑟 (zobacz schematyczny rysunek obok). Orbity obu satelitów leżą 𝑟 w jednej płaszczyźnie, a zwrot ich obiegu jest ten sam. Satelity mają wyłączone silniki i poruszają się jedynie pod wpływem siły grawitacji Ziemi. 𝑟 Masy obu satelitów są jednakowe.

Pokaż odpowiedź
Sposób 1. Krok 1. Zapiszemy równanie identyfikujące siłę grawitacji jako siłę dośrodkową, łącznie z uwzględnieniem wzorów na te siły: 𝑣 2 𝐺𝑚𝑀 𝑚 = 2 𝑟 𝑟 Krok 2. Wyprowadzimy wyrażenie pozwalające na bezpośrednie obliczenie okresu obiegu satelity S1 dookoła Ziemi. W tym celu do powyższego równania podstawimy wzór na prędkość 2𝜋𝑟 w ruchu jednostajnym po okręgu: 𝑣 = . 𝑇 2𝜋𝑟 2 ( ) 𝐺𝑚𝑀 4𝜋 2 𝑟 𝐺𝑀 𝑟3 𝑚 𝑇 = 2 → = 2 → 𝑇 = 2𝜋√ 𝑟 𝑟 𝑇2 𝑟 𝐺𝑀 Do otrzymanego wyrażenia podstawiamy odpowiednie dane: (6,77 ⋅ 106 m)3 𝑇 = 2 ⋅ 3,142 √ N∙m2 6,67 ∙ 10−11 ⋅ 5,97 ⋅ 1024 kg kg 2 Krok 3. Wykonujemy obliczenia: 𝑇 = 6,284√7,7923 ⋅ 105 s = 6,284√77,923 ⋅ 104 s 𝑇 ≈ 5,55 ∙ 103 s Sposób 2. Krok 1. Skorzystamy ze wzoru na prędkość w ruchu po orbicie kołowej oraz zastosujemy wzór na prędkość w ruchu jednostajnym po okręgu. 𝐺𝑀 2𝜋𝑟 𝑣=√ 𝑣= 𝑟 𝑇 Krok 2. Z powyższych równań wyprowadzamy wzór pozwalający na obliczenie okresu obiegu satelity S1 dookoła Ziemi: 2𝜋𝑟 𝐺𝑀 4𝜋 2 𝑟 2 𝐺𝑀 𝑟3 =√ → = → 𝑇 = 2𝜋√ 𝑇 𝑟 𝑇2 𝑟 𝐺𝑀 Krok 3. Wykonujemy obliczenia jak w kroku 3. w sposobie 1. albo jak poniżej (iloczyn 𝐺𝑀 można zastąpić iloczynem 𝑔𝑅𝑧2 ): 𝐺𝑀 𝑟3 𝑟 𝑟 3 𝑔= 𝑔𝑅𝑍2 = 𝐺𝑀 𝑇 = 2𝜋√ = 2𝜋 √ ⋅ ≈ 5,55 ∙ 10 s 𝑅𝑍2 2 𝑔𝑅𝑍 𝑔 𝑅𝑧

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 3 pkt – poprawna metoda obliczenia okresu obiegu satelity S1 (np. jak w krokach 1.–3.) oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką (wynik prawidłowy to taki, który można zaokrąglić do 5,5 ⋅ 103 s lub 5,6 ⋅ 103 s). 2 pkt – doprowadzenie do (lub zapisanie) jednego poprawnego wyrażenia (do którego zdający bezpośrednio podstawia wartości liczbowe albo na którym kończy rozwiązanie), z którego można bezpośrednio obliczyć okres obiegu satelity S1 jedynie na podstawie odpowiednich stałych, masy Ziemi oraz promienia orbity (np. zapisanie wyrażenia jak w kroku 2.). 1 pkt – zapisanie relacji identyfikującej siłę grawitacji jako siłę dośrodkową (lub przyśpieszenie dośrodkowe jako przyśpieszenie grawitacyjne / natężenie pola grawitacyjnego) oraz uwzględnienie wzorów na te siły (lub przyśpieszenia / natężenia pola) (np. jak w kroku 1. w sposobie 1.) LUB – skorzystanie ze wzoru na prędkość orbitalną (dla promienia orbity satelity S1), łącznie z zastosowaniem wzoru na prędkość w ruchu jednostajnym po okręgu (np. jak w kroku 1. w sposobie 2.) dla tej orbity. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Uwaga dodatkowa Jeżeli zdający zapisze od razu bez wyprowadzenia III prawo Keplera łącznie z poprawnie 𝑇2 4𝜋 2 określoną stałą: = 𝐺𝑀 , to otrzymuje 2 pkt. 𝑟3

Zadanie 5.12 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Na rysunku poniżej zaznacz strzałką, w którą stronę płynie prąd przez amperomierz, oraz narysuj wektor siły elektrodynamicznej 𝑭⃗𝒆𝒅 działającej na poruszającą się poprzeczkę. v⃗ A 𝐵⃗ 𝑑 𝑅 EFAP-R0_100

Dwa miedziane pręty umieszczono równolegle w płaszczyźnie poziomej. Odległość pomiędzy tymi prętami wynosiła 𝑑 = 0,05 m. Pręty były unieruchomione, a do ich końców podłączono amperomierz. Oba pręty znajdowały się w obszarze jednorodnego pola magnetycznego. Wektor indukcji magnetycznej tego pola miał wartość 𝐵 = 0,8 T i był zwrócony prostopadle przed płaszczyznę rysunku – zwrot 𝐵⃗ oznaczono symbolem . Obszar pola magnetycznego oznaczono na rysunku prostokątem obramowanym linią przerywaną. v⃗ A 𝐵⃗ 𝑑 𝑅 Na prętach, prostopadle do obu z nich, w obszarze jednorodnego pola magnetycznego położono aluminiową poprzeczkę. Następnie poprzeczkę przesuwano w lewo, działając na nią stałą siłą zewnętrzną 𝐹⃗ w kierunku poziomym. W wyniku tego poprzeczka poruszała się ze stałą prędkością o wartości v = 2 m/s. W czasie, gdy poprzeczka poruszała się w ten sposób, amperomierz wskazywał natężenie prądu równe 𝐼 = 2 A. Całkowity opór elektryczny obwodu oznaczono na rysunku jako 𝑅 . Do analizy zagadnienia przyjmij model zjawiska, w którym: • pomijamy pole magnetyczne wytworzone przez prąd płynący w obwodzie • pomijamy siłę tarcia pomiędzy poprzeczką a prętami • pomijamy opór elektryczny obu prętów i poprzeczki, a uwzględniamy łączny opór amperomierza oraz przewodów łączących amperomierz z prętami.

Pokaż odpowiedź
2 pkt – prawidłowe zaznaczenie kierunku przepływu prądu przez amperomierz oraz 1 pkt – prawidłowe zaznaczenie kierunku przepływu prądu przez amperomierz

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – prawidłowe zaznaczenie kierunku przepływu prądu przez amperomierz oraz prawidłowe narysowanie wektora siły elektrodynamicznej działającej na poprzeczkę (przyłożonej do poprzeczki). 1 pkt – prawidłowe zaznaczenie kierunku przepływu prądu przez amperomierz LUB – prawidłowe narysowanie wektora siły elektrodynamicznej działającej na poprzeczkę (przyłożonej do poprzeczki). 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Prawidłowe rozwiązanie v⃗ 𝐹⃗𝑒𝑑 A 𝐼 𝐵⃗ 𝑑 𝑅

Zadanie 5.22 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Podczas ruchu poprzeczki działają na nią w kierunku poziomym dwie siły: siła zewnętrzna 𝐹⃗ oraz siła elektrodynamiczna 𝐹⃗ . Oblicz wartość poziomej siły zewnętrznej 𝑭⃗.

Dwa miedziane pręty umieszczono równolegle w płaszczyźnie poziomej. Odległość pomiędzy tymi prętami wynosiła 𝑑 = 0,05 m. Pręty były unieruchomione, a do ich końców podłączono amperomierz. Oba pręty znajdowały się w obszarze jednorodnego pola magnetycznego. Wektor indukcji magnetycznej tego pola miał wartość 𝐵 = 0,8 T i był zwrócony prostopadle przed płaszczyznę rysunku – zwrot 𝐵⃗ oznaczono symbolem . Obszar pola magnetycznego oznaczono na rysunku prostokątem obramowanym linią przerywaną. v⃗ A 𝐵⃗ 𝑑 𝑅 Na prętach, prostopadle do obu z nich, w obszarze jednorodnego pola magnetycznego położono aluminiową poprzeczkę. Następnie poprzeczkę przesuwano w lewo, działając na nią stałą siłą zewnętrzną 𝐹⃗ w kierunku poziomym. W wyniku tego poprzeczka poruszała się ze stałą prędkością o wartości v = 2 m/s. W czasie, gdy poprzeczka poruszała się w ten sposób, amperomierz wskazywał natężenie prądu równe 𝐼 = 2 A. Całkowity opór elektryczny obwodu oznaczono na rysunku jako 𝑅 . Do analizy zagadnienia przyjmij model zjawiska, w którym: • pomijamy pole magnetyczne wytworzone przez prąd płynący w obwodzie • pomijamy siłę tarcia pomiędzy poprzeczką a prętami • pomijamy opór elektryczny obu prętów i poprzeczki, a uwzględniamy łączny opór amperomierza oraz przewodów łączących amperomierz z prętami.

Pokaż odpowiedź
Poprzeczka porusza się ruchem jednostajnym w kierunku poziomym, gdy działające na nią siły równoważą się: 𝐹 = 𝐹𝑒𝑑 Wykorzystamy wzór na siłę elektrodynamiczną działającą na poprzeczkę: 𝐹𝑒𝑑 = 𝐼𝑑𝐵 zatem 𝐹 = 2 A ⋅ 0,05 m ⋅ 0,8 T = 0,08 N

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – poprawna metoda obliczenia wartości siły zewnętrznej działającej na poprzeczkę oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką. 1 pkt – zapisanie warunku równowagi sił oraz wykorzystanie wzoru na wartość siły elektrodynamicznej działającej na poprzeczkę (np. zapisy: 𝐹 = 𝐹𝑒𝑑 oraz 𝐹𝑒𝑑 = 𝐼𝑑𝐵 albo zapis jednym równaniem 𝐹 = 𝐼𝑑𝐵 lub zapis jednym równaniem z podstawionymi wartościami liczbowymi 𝐹 = 2 A ⋅ 0,05 m ⋅ 0,8 T) LUB – poprawna metoda obliczenia wartości siły elektrodynamicznej działającej na poprzeczkę oraz podanie prawidłowej wartości liczbowej z jednostką (np. 𝐹𝑒𝑑 = 0,08 N) przy braku zapisania warunku równowagi sił (brak zapisu 𝐹 = 𝐹𝑒𝑑 lub brak podania wyniku końcowego 𝐹 = 0,08 N) LUB – zapisanie jedynie samego prawidłowego wyniku: 𝐹 = 0,08 N bez przedstawienia toku rozumowania / obliczeń prowadzących do tego wyniku. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 5.33 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Oblicz całkowity opór elektryczny 𝑹 obwodu. Nr zadania 5.1. 5.2. 5.3. Wypełnia Maks. liczba pkt 2 2 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Dwa miedziane pręty umieszczono równolegle w płaszczyźnie poziomej. Odległość pomiędzy tymi prętami wynosiła 𝑑 = 0,05 m. Pręty były unieruchomione, a do ich końców podłączono amperomierz. Oba pręty znajdowały się w obszarze jednorodnego pola magnetycznego. Wektor indukcji magnetycznej tego pola miał wartość 𝐵 = 0,8 T i był zwrócony prostopadle przed płaszczyznę rysunku – zwrot 𝐵⃗ oznaczono symbolem . Obszar pola magnetycznego oznaczono na rysunku prostokątem obramowanym linią przerywaną. v⃗ A 𝐵⃗ 𝑑 𝑅 Na prętach, prostopadle do obu z nich, w obszarze jednorodnego pola magnetycznego położono aluminiową poprzeczkę. Następnie poprzeczkę przesuwano w lewo, działając na nią stałą siłą zewnętrzną 𝐹⃗ w kierunku poziomym. W wyniku tego poprzeczka poruszała się ze stałą prędkością o wartości v = 2 m/s. W czasie, gdy poprzeczka poruszała się w ten sposób, amperomierz wskazywał natężenie prądu równe 𝐼 = 2 A. Całkowity opór elektryczny obwodu oznaczono na rysunku jako 𝑅 . Do analizy zagadnienia przyjmij model zjawiska, w którym: • pomijamy pole magnetyczne wytworzone przez prąd płynący w obwodzie • pomijamy siłę tarcia pomiędzy poprzeczką a prętami • pomijamy opór elektryczny obu prętów i poprzeczki, a uwzględniamy łączny opór amperomierza oraz przewodów łączących amperomierz z prętami.

Pokaż odpowiedź
Wyprowadzimy wzór na napięcie indukowane, jakie powstaje na końcach poprzeczki. Sposób 1. wyznaczenia napięcia indukowanego Skorzystamy z definicji napięcia. 𝐹𝐿 oznacza wartość siły Lorentza działającej na ładunek w polu magnetycznym: 𝑊 𝐹𝐿 𝑑 𝑞𝑣𝐵𝑑 𝑈= = = = 𝑣𝐵𝑑 𝑞 𝑞 𝑞 Sposób 2. wyznaczenia napięcia indukowanego Skorzystamy z prawa Faradaya: ΔΦ𝐵 𝐵Δ𝑆 𝐵𝑑𝛥𝑥 𝑈=| |= = = 𝐵𝑑𝑣 Δt Δ𝑡 𝛥𝑡 Ciąg dalszy rozwiązania Wykorzystamy związek między napięciem a oporem oraz natężeniem prądu: 𝑈 𝑈 = 𝐼𝑅 → 𝑅= 𝐼 Zatem: m 𝑣𝐵𝑑 2 s ⋅ 0,8 T ⋅ 0,05 m 𝑅= → 𝑅= = 0,04 Ω 𝐼 2A Sposób 3. (wykorzystanie zasady zachowania energii) Zgodnie z założeniem o braku oporów w ruchu poprzeczki, praca (a zatem i moc) mechaniczna przeciwko sile elektrodynamicznej jest równa pracy (a zatem i mocy) prądu elektrycznego płynącego w obwodzie: 𝑃𝑚𝑒𝑐ℎ = 𝑃𝑒𝑙 Wykorzystamy wzory na moc mechaniczną, pracę prądu elektrycznego oraz siłę elektrodynamiczną: 𝐹𝑣 = 𝐼 2 𝑅 𝐼𝑣𝐵𝑑 = 𝐼 2 𝑅 Zatem: m 𝑣𝐵𝑑 2 s ⋅ 0,8 T ⋅ 0,05 m 𝑅= → 𝑅= = 0,04 Ω 𝐼 2A

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: rozwiązań zadań Zasady oceniania (dla rozwiązania sposobem 1. lub sposobem 2.) 3 pkt – prawidłowa metoda obliczenia całkowitego oporu elektrycznego obwodu oraz podanie prawidłowego wyniku wraz z jednostką. 2 pkt – prawidłowe wyprowadzenie lub zapisanie wzoru na indukowane napięcie elektryczne pomiędzy końcami poruszającej się poprzeczki oraz wykorzystanie związku między napięciem a oporem i natężeniem prądu, łącznie z prawidłową identyfikacją wielkości. 1 pkt – prawidłowe wyprowadzenie lub zapisanie wzoru na indukowane napięcie elektryczne pomiędzy końcami poruszającej się poprzeczki LUB – skorzystanie ze związku między napięciem a oporem i natężeniem prądu oraz identyfikacja napięcia, jako siły elektromotorycznej indukowanej w obwodzie (wystarczy np. zapis ℰ𝑖𝑛𝑑 = 𝐼𝑅 lub 𝑈 = 𝐼𝑅 i 𝑈 = ℰ𝑖𝑛𝑑 ). 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Zasady oceniania (dla rozwiązania sposobem 3.) 3 pkt – prawidłowa metoda obliczenia całkowitego oporu elektrycznego obwodu oraz podanie prawidłowego wyniku wraz z jednostką. 2 pkt – zapisanie zasady zachowania energii: przyrównanie pracy (lub mocy) mechanicznej przeciwko sile elektrodynamicznej do pracy prądu elektrycznego oraz skorzystanie ze wzorów na moc mechaniczną, moc elektryczną oraz siłę elektrodynamiczną. 1 pkt – zapisanie zasady zachowania energii: przyrównanie pracy (lub mocy) mechanicznej przeciwko sile elektrodynamicznej do pracy prądu elektrycznego (wystarczy zapis 𝑊𝐹𝑒𝑑 = 𝑊𝑒𝑙 albo 𝑃𝐹𝑒𝑑 = 𝑃𝑒𝑙 ). 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 6.14 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

W chwili 𝑡 = 0 napięcie w obwodzie jest równe zero. W pierwszej połowie okresu zmian napięcia, licząc od chwili 𝑡 = 0, na zacisku A prądnicy jest „+”, a na zacisku B jest „–”. Przyjmij konwencję, że gdy prąd w obwodzie zewnętrznym dołączonym do prądnicy płynie od A do B, to jego natężenie jest dodatnie, a gdy płynie od B do A, to jego natężenie jest ujemne. W układach współrzędnych na rysunkach 1. i 2. narysuj wykresy zależności natężeń prądów przepływających – odpowiednio – przez oporniki 𝑹𝟏 oraz 𝑹𝟐 od czasu. Wykresy narysuj dla przedziału czasu od 𝒕𝟎 = 𝟎 do 𝒕 = 𝟎, 𝟏𝟎 s. Uwzględnij właściwe wartości amplitudy natężeń prądów oraz okresu ich zmian. Rysunek 1. (dla prądu płynącego przez opornik 𝑅 ) 𝐼 ,A 0,5 0,4 0,3 0,2 0,1 0 –0,1 0 0,02 0,04 0,06 0,08 0,10 𝑡, s –0,2 –0,3 –0,4 –0,5 EFAP-R0_100 Rysunek 2. (dla prądu płynącego przez opornik 𝑅 ) 𝐼 ,A 0,5 0,4 0,3 0,2 0,1 0 –0,1 0 0,02 0,04 0,06 0,08 0,10 𝑡, s –0,2 –0,3 –0,4 –0,5

Dwie identyczne diody D1, D2 oraz dwa oporniki o oporach 𝑅 = 20 Ω, 𝑅 = 30 Ω podłączono do zacisków A i B prądnicy. Schemat obwodu przedstawiono na rysunku poniżej. Ta prądnica wytwarza napięcie przemienne zmieniające się w czasie sinusoidalnie z częstotliwością 𝑓 = 25 Hz. Maksymalna wartość, jaką osiąga napięcie między zaciskami, wynosi |𝑈 | = 6,0 V. 𝑅 D1 D2 𝑅 A B ~ 𝑈(𝑡) W zadaniach 6.1. oraz 6.2. przyjmij, że każda dioda podczas przepływu prądu elektrycznego w jedną stronę ma opór równy zero, a w drugą stronę jej opór jest nieskończenie duży.

Pokaż odpowiedź
4 pkt – poprawne narysowanie wykresów obu zależności dla przedziału czasu 𝑡 ∈ [0; 0,1 s]. 3 pkt – narysowanie wykresów dwóch zależności 𝐼1 (𝑡) i 𝐼2 (𝑡) – jeden wykres prawidłowy 2 pkt – poprawne narysowanie wykresu zależności 𝐼1 (𝑡): poprawnie określona amplituda 1 pkt – poprawnie określona na wykresie amplituda natężenia jednego z prądów 𝐼1 (𝑡) lub 𝐼2 (𝑡)

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 4 pkt – poprawne narysowanie wykresów obu zależności dla przedziału czasu 𝑡 ∈ [0; 0,1 s]. 3 pkt – narysowanie wykresów dwóch zależności 𝐼1 (𝑡) i 𝐼2 (𝑡) – jeden wykres prawidłowy a drugi wykres z prawidłowym określeniem amplitudy natężenia prądu, okresu zmian ale z błędnie narysowanymi połówkami sinusoid – tzn. skierowanych w przeciwną stronę, na właściwych odcinkach czasu LUB – narysowanie wykresów dwóch zależności 𝐼1 (𝑡) i 𝐼2 (𝑡) – jeden wykres prawidłowy, a drugi wykres z prawidłowym określeniem amplitudy natężenia prądu, okresu zmian ale z błędnie narysowanymi połówkami sinusoid – tzn. na niewłaściwych odcinkach czasu, skierowanych we właściwą stronę LUB – narysowanie wykresów dwóch zależności 𝐼1 (𝑡) i 𝐼2 (𝑡) – jeden wykres prawidłowy a drugi wykres z prawidłowym okresem, prawidłowo skierowanymi połówkami sinusoid na właściwych odcinkach, ale z błędnie określoną amplitudą LUB – narysowanie wykresów dwóch zależności 𝐼1 (𝑡) i 𝐼2 (𝑡) z poprawnymi wartościami amplitudy natężenia, okresu zmian, ale z odwrotnie skierowanymi połówkami sinusoid na właściwych odcinkach czasu w obu przypadkach. 2 pkt – poprawne narysowanie wykresu zależności 𝐼1 (𝑡): poprawnie określona amplituda prądu (0,3 A), poprawny okres zmian, górne połówki sinusoidy w 1., 3. i 5. połówce okresu zmian, w 2. i 4. natężenie równe zero LUB – poprawne narysowanie wykresu zależności 𝐼2 (𝑡): poprawnie określona amplituda prądu (0,2 A), poprawny okres zmian, dolne połówki sinusoidy w 2. i 4. połówce okresu zmian, w 1., 3. i 5. natężenie równe zero LUB – narysowanie wykresów dwóch zależności 𝐼1 (𝑡) i 𝐼2 (𝑡) z poprawnymi wartościami amplitud natężenia prądu, okresu zmian, ale z błędnie skierowanymi połówkami 𝑇 sinusoid i na przesuniętych (o długość ) odcinkach czasu w obu przypadkach. 2 1 pkt – poprawnie określona na wykresie amplituda natężenia jednego z prądów 𝐼1 (𝑡) lub 𝐼2 (𝑡) oraz poprawnie określony na wykresie interwał czasu, gdy prąd płynie w jedną stronę (Δ𝑡 = 0,02 s) LUB – narysowanie jednego wykresu o poprawnym kształcie (połówki sinusoidy oddzielone odcinkami prostymi) z poprawnie określonym okresem lub amplitudą (poprzez poprawny kształt rozumie się fragmenty sinusoidy oddzielone odcinkami prostymi, leżącymi na osi czasu: (ten kształt może być odbity lub przesunięty)). 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Uwagi dodatkowe 1. Określenie amplitudy zmian natężenia prądu uznaje się za prawidłowe wtedy, gdy wartości natężenia prądu zmieniają się od zera do +𝐼𝑖 𝑚𝑎𝑥 albo −𝐼𝑖 𝑚𝑎𝑥 . To oznacza, że: 1) wykres posiada miejsca zerowe, 2) wykres nie przechodzi powyżej +𝐼𝑖 𝑚𝑎𝑥 / poniżej −𝐼𝑖 𝑚𝑎𝑥 . 2. Poprawne określenie okresu (lub interwału, gdy prąd płynie w jedną stronę) na wykresie oznacza: 1) poprawne wyznaczenie okresu (𝑇 = 0,04 s); 2) poprawne uwzględnienie okresu na wykresie (tzn. „garby” sinusoidy mają w podstawie odcinek czasu 0,02 s). Przykład. Jeśli zdający zapisze w obszarze rysunku 𝑇 = 0,04 s i jednocześnie „garby” sinusoidy na jego wykresie będą miały w podstawie odcinki czasu 0,04 s, to oznacza, że określenie okresu na wykresie jest niepoprawne. 3. Jeżeli zdający zamiast wartości amplitud stosuje na wykresach prawidłowe obie wartości natężeń skutecznych prądu, a wszystkie pozostałe elementy obu wykresów są poprawne, to otrzymuje 3 pkt. Prawidłowe rozwiązanie Rysunek 1. (dla prądu płynącego przez opornik 𝑅1 ) 𝐼1 , A 0,5 0,4 0,3 0,2 0,1 0 –0,1 0 0,02 0,04 0,06 0,08 0,10 𝑡, s –0,2 –0,3 –0,4 –0,5 Rysunek 2. (dla prądu płynącego przez opornik 𝑅2 ) 𝐼2 , A 0,5 0,4 0,3 0,2 0,1 0 –0,1 0 0,02 0,04 0,06 0,08 0,10 𝑡, s –0,2 –0,3 –0,4 –0,5

Zadanie 6.23 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Oblicz ciepło wydzielone w całym obwodzie (tzn. na obu opornikach łącznie) w czasie 𝟏𝟎 sekund działania prądnicy. Przyjmij, że w chwili początkowej 𝑡 = 0 napięcie wynosiło 𝑈 = 0. Nr zadania 6.1. 6.2. Wypełnia Maks. liczba pkt 4 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Dwie identyczne diody D1, D2 oraz dwa oporniki o oporach 𝑅 = 20 Ω, 𝑅 = 30 Ω podłączono do zacisków A i B prądnicy. Schemat obwodu przedstawiono na rysunku poniżej. Ta prądnica wytwarza napięcie przemienne zmieniające się w czasie sinusoidalnie z częstotliwością 𝑓 = 25 Hz. Maksymalna wartość, jaką osiąga napięcie między zaciskami, wynosi |𝑈 | = 6,0 V. 𝑅 D1 D2 𝑅 A B ~ 𝑈(𝑡) W zadaniach 6.1. oraz 6.2. przyjmij, że każda dioda podczas przepływu prądu elektrycznego w jedną stronę ma opór równy zero, a w drugą stronę jej opór jest nieskończenie duży.

Pokaż odpowiedź
Sposób 1. Ciepło wydzielone w obwodzie jest sumą ciepeł wydzielonych na opornikach 𝑅1 oraz 𝑅2 : 𝑄𝑐 = 𝑄1 + 𝑄2 Skorzystamy ze związku między mocą średnią a ciepłem wydzielanym na oporniku oraz ze wzoru na moc średnią dla prądu przemiennego: 2 2 𝑈𝑠𝑘1 𝑈𝑚𝑎𝑥1 𝑄1 = 𝑃ś𝑟1 𝛥𝑡1 𝑃ś𝑟1 = = 𝑅1 2𝑅1 2 2 𝑈𝑠𝑘2 𝑈𝑚𝑎𝑥2 𝑄2 = 𝑃ś𝑟1 𝛥𝑡2 𝑃ś𝑟2 = = 𝑅2 2𝑅2 gdzie Δ𝑡1 i Δ𝑡2 są łącznymi czasami, gdy przez dany opornik płynie prąd. Ponieważ w tym przypadku prąd płynie przez każdy opornik tylko w połowie okresu zmian napięcia, to ciepło na danym oporniku jest wydzielane przez połowę czasu – będącego całkowitą wielokrotnością okresu zmian napięcia: 1 1 Δ𝑡1 = Δ𝑡2 = Δ𝑡 = 𝑡 = ⋅ 10 s = 5 s 2 2 Zauważmy, że maksymalne napięcie na każdym z oporników jest równe maksymalnemu napięciu źródła: |𝑈𝑚𝑎𝑥1 | = |𝑈𝑚𝑎𝑥2 | = |𝑈𝑚𝑎𝑥 | = 6 𝑉 Obliczymy ciepło całkowite wydzielone w obwodzie: 2 2 𝑈𝑚𝑎𝑥 𝑡 𝑈𝑚𝑎𝑥 𝑡 𝑄𝑐 = ⋅ + ⋅ 2𝑅1 2 2𝑅2 2 62 V 2 62 V 2 𝑄𝑐 = ⋅5s+ ⋅ 5 s = 4,5 J + 3 J = 7,5 J 2 ⋅ 20 Ω 2 ⋅ 30 Ω Sposób 2. 1 1 (𝐼𝑠𝑘1 + 𝐼𝑠𝑘2 ) 𝑄𝑐 = 𝑄1 + 𝑄2 = (𝑃𝑠𝑟1 + 𝑃𝑠𝑟2 ) ⋅ ⋅ 𝑡 = (𝑈𝑠𝑘 𝐽𝑠𝑘1 + 𝑈𝑠𝑘 𝐼𝑠𝑘2 ) ⋅ ⋅ 𝑡 = 𝑈𝑠𝑘 ⋅ ⋅𝑡 2 2 2 6 V (0,3 + 0,2) A 𝑄𝑐 = ⋅ ⋅ 10 s = 7,5 J √2 2√2 Sposób 3. (zastosowanie oporu zastępczego dla obwodu zastępczego) Zauważmy, że ciepło w obwodzie wydzielane jest na przemian: łącznie przez Δ𝑡 = 5 s na oporniku 𝑅1 , gdy prąd płynie w jedną stronę, oraz łącznie przez Δ𝑡 = 5 s na oporniku 𝑅2 , gdy prąd płynie w drugą stronę. Zatem wydzielone ciepło jest takie samo, jak ciepło wydzielone w obwodzie zastępczym bez diod – gdyby prąd płynął w czasie Δ𝑡 = 5 s jednocześnie przez oba oporniki 𝑅1 i 𝑅2 połączone równolegle – w obwodzie (bez diod) zasilanym takim samym napięciem przemiennym. Wyznaczymy ciepło wydzielone w tym obwodzie zastępczym: 2 𝑈𝑠𝑘 𝑄𝑐 = 𝑃𝑠𝑟 ⋅ Δ𝑡 𝑃𝑠𝑟 = 𝑅𝑧 gdzie 𝑅𝑧 jest oporem zastępczym obwodu zastępczego bez diod, Δ𝑡 jest czasem, gdy przez obwód zastępczy płynie prąd, 𝑈𝑠𝑘 jest napięciem skutecznym: 𝑡 6V Δ𝑡 = = 5s 𝑈𝑠𝑘 = 2 √2 Obliczymy opór zastępczy obwodu zastępczego bez diod: 1 1 1 1 1 = + = + → 𝑅𝑧 = 12 Ω 𝑅𝑧 𝑅1 𝑅2 20 Ω 30 Ω Obliczymy ciepło wydzielone w czasie 5 s w obwodzie zastępczym bez diod: 36 V 2 1 𝑄𝑐 = ⋅ ⋅ 5 s = 7,5 J 2 12 Ω

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: (dla rozwiązania sposobem 1. lub sposobem 2.) 3 pkt – poprawna metoda wyznaczenia ciepła wydzielanego w całym obwodzie oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką. 2 pkt – zapisanie ciepła całkowitego wydzielonego w obwodzie jako sumy ciepeł wydzielanych na obu opornikach oraz zapisanie wyrażenia (na symbolach lub z podstawionymi danymi) na ciepło wydzielane na i-tym oporniku (z parametrami skutecznymi albo maksymalnymi), z poprawnym określeniem sumarycznego czasu przepływu prądu przez dany opornik: 2 2 𝑈𝑚𝑎𝑥 𝑡 𝑈𝑚𝑎𝑥 𝑡 (𝑄1 = ⋅ oraz 𝑄2 = ⋅ oraz 𝑄 = 𝑄1 + 𝑄2 ) 2𝑅1 2 2𝑅2 2 LUB 2 2 𝑈𝑚𝑎𝑥 𝑇 𝑈𝑚𝑎𝑥 𝑇 ( 𝑄1 = 250 ⋅ ⋅ oraz 𝑄2 = 250 ⋅ ⋅ oraz 𝑄 = 𝑄1 + 𝑄2 ) 2𝑅1 2 2𝑅2 2 LUB 𝑇 𝑇 ( 𝑄1 = 𝑈𝑠𝑘 ⋅ 𝐼𝑠𝑘1 ⋅ ⋅ 𝑡 ⋅ 𝑓 oraz 𝑄2 = 𝑈𝑠𝑘 ⋅ 𝐼𝑠𝑘2 ⋅ ⋅ 𝑡 ⋅ 𝑓 oraz 𝑄 = 𝑄1 + 𝑄2 ) 2 2 1 pkt – zapisanie ciepła całkowitego (albo mocy) wydzielonego w obwodzie jako sumy ciepeł (lub mocy) wydzielanych na obu opornikach oraz skorzystanie ze związku między ciepłem a mocą i czasem. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Zasady oceniania (dla rozwiązania sposobem 3.) 3 pkt – poprawna metoda wyznaczenia ciepła wydzielanego w całym obwodzie oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką. 2 pkt – spełnienie warunków określonych za 1 pkt, a ponadto poprawne określenie 𝑈𝑠𝑘 , 𝑡 poprawna metoda obliczenia oporu zastępczego oraz określenie czasu jako Δ𝑡 = . 2 1 pkt – zapisanie związku miedzy mocą a ciepłem i czasem (𝑄𝑐 = 𝑃Δ𝑡) oraz wyrażenie mocy 2 𝑈𝑠𝑘 za pomocą oporu zastępczego obwodu: 𝑃 = . 𝑅𝑧 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 7.12 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Na podstawie danych odczytanych z wykresu udowodnij, że przemiana A–B jest izochoryczna. Wykonaj odpowiednie obliczenia oraz powołaj się na własność przemiany izochorycznej. EFAP-R0_100

W zamkniętym zbiorniku znajduje się gaz doskonały – azot o masie 𝑚 = 1,4 kg i masie molowej 𝜇 = 28 g/mol. Gaz powoli ogrzewano. Zmianę parametrów gazu ze stanu początkowego A do stanu końcowego B przedstawiono poniżej na wykresie zależności 𝑝(𝑇) – ciśnienia od temperatury. Wykres A–B jest odcinkiem prostej. Temperatura zera bezwzględnego w zaokrągleniu do 1 °C wynosi (−273) °C. 𝑝, MPa 0,7 B 0,6 0,5 A 0,4 0,3 0,2 0,1 0 – 30 – 20 – 10 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 𝑇, °C

Pokaż odpowiedź
Sposób 1. Wykres 𝑝(𝑇) przedstawia przemianę izochoryczną wtedy, gdy: 1) jest fragmentem linii prostej, 2) dla dowolnych dwóch punktów na tej prostej iloraz ciśnienia i temperatury – wyrażonej w kelwinach – jest stały. Warunek określony w punkcie 1) jest spełniony automatycznie, ponieważ wykres A–B jest odcinkiem prostej. Sprawdzimy warunek określony w punkcie 2). W przemianie izochorycznej A–B powinna być spełniona równość: 𝑝𝐴 𝑝𝐵 = 𝑇𝐴 𝑇𝐵 gdzie 𝑇𝐴 oraz 𝑇𝐵 są temperaturami wyrażonymi w skali bezwzględnej Kelwina. Odczytamy współrzędne punktów A i B z wykresu oraz wykonamy obliczenia: 𝑝𝐴 0,4 MPa 400 kPa kPa = = = 1,6 𝑇𝐴 (−23 + 273) K 250 K K 𝑝𝐵 0,6 MPa 600 kPa kPa = = = 1,6 𝑇𝐵 (102 + 273) K 375 K K Z powyższych obliczeń wynika, że: 𝑝𝐴 𝑝𝐵 = 𝑇𝐴 𝑇𝐵 Sposób 2. Wykres A–B zależności 𝑝(𝑇) przedstawia przemianę izochoryczną wtedy, gdy: 1) równanie zależności 𝑝(𝑇) (w układzie współrzędnych, w którym temperatura wyrażona jest w ℃) jest postaci: 𝑝(𝑇) = 𝑎𝑇 + 𝑏 dla pewnych współczynników 𝑎 i 𝑏. 2) 𝑝(−273 ℃) = 0 (lub równoważne wykazanie, że w układzie współrzędnych, w którym temperatura wyrażona jest w kelwinach, prosta zawierająca odcinek AB przecina punkt (0,0)). Warunek określony w punkcie 1) jest spełniony automatycznie, ponieważ A–B jest odcinkiem prostej. Sprawdzimy warunek określony w punkcie 2). Wyprowadzimy równanie prostej przechodzącej przez punkty A i B układu współrzędnych (𝑝, 𝑇) w jednostkach MPa oraz ℃: 0,6 − 0,4 𝑝 − 0,6 = ⋅ (𝑇 − 102) 102 − (−23) 𝑝 = 0,0016 ⋅ 𝑇 + 0,4368 Sprawdzamy warunek 2): 𝑝(−273 ℃) = 0,0016 ⋅ (−273) + 0,4368 = 0

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – poprawna metoda udowodnienia, że przemiana jest izochoryczna, tzn.: zapisanie 𝑝𝐴 𝑝 równania = 𝑇𝐵 wynikającego z własności przemiany izochorycznej, prawidłowe 𝑇𝐴 𝐵 ustalenie na podstawie wykresu temperatur oraz ciśnień azotu w stanach A i B (zdający w rozwiązaniu może wykorzystać parametry stanów gazu pomiędzy stanami A i B), wyrażenie temperatur w skali Kelwina oraz wykazanie obliczeniami odpowiednich 𝑝𝐴 𝑝 równości: = 𝑇𝐵 = 1,6 kPa/K (podobnie jak w sposobie 1.) 𝑇𝐴 𝐵 LUB – poprawna metoda udowodnienia, że przemiana jest izochoryczna, tzn. stwierdzenie, że miejscem zerowym funkcji liniowej, której wykres zawiera odcinek AB, jest 𝑇 = −273 ℃, wyznaczenie równania prostej AB oraz wykazanie, że 𝑝(−273 ℃) = 0 (podobnie jak w sposobie 2.) albo wykazanie, że w nowym układzie współrzędnych, w którym temperatura wyrażona jest w kelwinach, prosta zawierająca odcinek AB przecina punkt (0,0). 1 pkt – zapisanie równości wynikającej z równania stanu gazu doskonałego i własności 𝑝𝐴 𝑝 przemiany izochorycznej: = 𝑇𝐵 (lub związków równoważnych np.: 𝑝𝐴 𝑉 = 𝑛𝑅𝑇𝐴 𝑇𝐴 𝐵 oraz 𝑝𝐵 𝑉 = 𝑛𝑅𝑇𝐵 ) (podobnie jak w sposobie 1.) i wyrażenie temperatur w skali Kelwina (lub zapis o tym, że temperatury muszą być w skali Kelwina) LUB – stwierdzenie, że miejscem zerowym funkcji liniowej, której wykres zawiera odcinek AB, jest 𝑇 = −273 ℃ (podobnie jak w sposobie 2.) albo zapisy temu równoważne (np.: w układzie współrzędnych, w którym temperatura wyrażona jest w kelwinach, prosta zawierająca odcinek AB przecina punkt (0,0)). 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Uwagi dodatkowe 𝑝𝐴 𝑝 1. Gdy zdający podstawia do równości = 𝑇𝐵 (lub związków równoważnych) temperaturę 𝑇𝐴 𝐵 w skali Celsjusza to otrzymuje 0 pkt. 2. Gdy zdający, wyrażając temperaturę w skali Kelwina, użyje poprawnej metody (doda 273 do temperatury wyrażonej w skali Celsjusza) oraz (1) popełni błąd obliczeniowy albo (2) błędnie odczyta temperaturę z wykresu, to dostaje 1 pkt. 3. Gdy zdający, wyrażając temperaturę w skali Kelwina, użyje błędnej metody (np. odejmie 273 od temperatury wyrażonej w skali Celsjusza), to dostaje 0 pkt.

Zadanie 7.21 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Oceń prawdziwość każdego dokończenia poniższego zdania. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe. W przemianie izochorycznej A–B 1. siła parcia gazu wykonała pracę. P F 2. energia wewnętrzna gazu rosła. P F 3. gaz pobrał ciepło z otoczenia. P F

W zamkniętym zbiorniku znajduje się gaz doskonały – azot o masie 𝑚 = 1,4 kg i masie molowej 𝜇 = 28 g/mol. Gaz powoli ogrzewano. Zmianę parametrów gazu ze stanu początkowego A do stanu końcowego B przedstawiono poniżej na wykresie zależności 𝑝(𝑇) – ciśnienia od temperatury. Wykres A–B jest odcinkiem prostej. Temperatura zera bezwzględnego w zaokrągleniu do 1 °C wynosi (−273) °C. 𝑝, MPa 0,7 B 0,6 0,5 A 0,4 0,3 0,2 0,1 0 – 30 – 20 – 10 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 𝑇, °C

Pokaż odpowiedź
1 pkt – poprawna odpowiedź.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 1 pkt – poprawna odpowiedź. 0 pkt – brak spełnienia powyższego kryterium. Poprawna odpowiedź 1. F 2. P 3. P

Zadanie 7.32 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Oblicz objętość azotu w stanie końcowym B.

W zamkniętym zbiorniku znajduje się gaz doskonały – azot o masie 𝑚 = 1,4 kg i masie molowej 𝜇 = 28 g/mol. Gaz powoli ogrzewano. Zmianę parametrów gazu ze stanu początkowego A do stanu końcowego B przedstawiono poniżej na wykresie zależności 𝑝(𝑇) – ciśnienia od temperatury. Wykres A–B jest odcinkiem prostej. Temperatura zera bezwzględnego w zaokrągleniu do 1 °C wynosi (−273) °C. 𝑝, MPa 0,7 B 0,6 0,5 A 0,4 0,3 0,2 0,1 0 – 30 – 20 – 10 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 𝑇, °C

Pokaż odpowiedź
Objętość w stanie B obliczymy z równania Clapeyrona: 𝑝𝐵 𝑉𝐵 = 𝑛𝑅𝑇𝐵 Liczbę moli gazu wyrazimy poprzez masę gazu oraz masę molową: 𝑚 𝑛= 𝜇 Z powyższych równań wyznaczymy 𝑉𝐵 : 𝑚 𝑅𝑇𝐵 𝑉𝐵 = ⋅ 𝜇 𝑝𝐵 J 1,4 kg 8,31 (102 + 273) K 𝑉𝐵 = ⋅ mol ⋅K ≈ 260 000 ⋅ 10−6 m3 = 0,26 m3 kg N 0,028 0,6 ⋅ 106 2 mol m

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – poprawna metoda wyznaczenia objętości azotu w stanie B oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką. 1 pkt – zastosowanie równania Clapeyrona oraz zastosowanie związku między liczbą moli a masą i masą molową. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 7.41 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Dokończ zdanie. Wpisz właściwą wartość liczbową w wykropkowanym miejscu. Siła parcia, z jaką azot znajdujący się w stanie początkowym A działa na 1 cm2 płaskiej ścianki zbiornika, ma wartość N.

W zamkniętym zbiorniku znajduje się gaz doskonały – azot o masie 𝑚 = 1,4 kg i masie molowej 𝜇 = 28 g/mol. Gaz powoli ogrzewano. Zmianę parametrów gazu ze stanu początkowego A do stanu końcowego B przedstawiono poniżej na wykresie zależności 𝑝(𝑇) – ciśnienia od temperatury. Wykres A–B jest odcinkiem prostej. Temperatura zera bezwzględnego w zaokrągleniu do 1 °C wynosi (−273) °C. 𝑝, MPa 0,7 B 0,6 0,5 A 0,4 0,3 0,2 0,1 0 – 30 – 20 – 10 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 𝑇, °C

Pokaż odpowiedź
1 pkt – wpisanie prawidłowej wartości siły parcia.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 1 pkt – wpisanie prawidłowej wartości siły parcia. 0 pkt – brak spełnienia powyższego kryterium. Poprawna odpowiedź Siła parcia, z jaką azot znajdujący się w stanie A działa na 1 cm2 płaskiej ścianki zbiornika, ma 40 wartość N.

Zadanie 7.51 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Ciepło molowe azotu przy stałej objętości wynosi około 21 J/(mol⋅K). Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych. Ciepło wymienione przez azot z otoczeniem w przemianie A–B wynosi (w zaokrągleniu do dwóch cyfr znaczących) A. 𝑄 ≈ 130 kJ B. 𝑄 ≈ 130 J C. 𝑄 ≈ 52 J D. 𝑄 ≈ 52 kJ Nr zadania 7.1. 7.2. 7.3. 7.4. 7.5. Wypełnia Maks. liczba pkt 2 1 2 1 1 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

W zamkniętym zbiorniku znajduje się gaz doskonały – azot o masie 𝑚 = 1,4 kg i masie molowej 𝜇 = 28 g/mol. Gaz powoli ogrzewano. Zmianę parametrów gazu ze stanu początkowego A do stanu końcowego B przedstawiono poniżej na wykresie zależności 𝑝(𝑇) – ciśnienia od temperatury. Wykres A–B jest odcinkiem prostej. Temperatura zera bezwzględnego w zaokrągleniu do 1 °C wynosi (−273) °C. 𝑝, MPa 0,7 B 0,6 0,5 A 0,4 0,3 0,2 0,1 0 – 30 – 20 – 10 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 𝑇, °C

Pokaż odpowiedź
1 pkt – poprawna odpowiedź.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 1 pkt – poprawna odpowiedź. 0 pkt – brak spełnienia powyższego kryterium. Poprawna odpowiedź A

Zadanie 8.12 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

W pierwszym doświadczeniu uczniowie uzyskali na ekranie za pomocą soczewki S1 ostry obraz D’ świecącej diody D. Na rysunku 1. przedstawiono położenie diody D oraz położenie jej obrazu D’ względem osi optycznej soczewki S1 oraz względem ekranu. Na rysunku 1. wyznacz konstrukcyjnie położenie soczewki S1 oraz położenie jednego z jej ognisk. Oznacz symbolem S1 położenie środka tej soczewki na osi optycznej, a symbolem F1 – położenie jednego z jej ognisk. Rysunek 1. ekran D oś optyczna soczewki S1 D’ Informacja do zadań 8.2. i 8.3. W drugim doświadczeniu uczniowie zaobserwowali przez soczewkę S2 obraz D’’ świecącej diody D. Na rysunku 2. przedstawiono położenie diody D względem soczewki S2 oraz jej osi optycznej, a także oznaczono położenie jednego z ognisk (F2) soczewki S2 oraz obserwatora. Rysunek 2. S2 D oś optyczna soczewki S2 F2 obserwator EFAP-R0_100

Uczniowie badali własności cienkich soczewek skupiających. Na ławie optycznej ustawiali jedną z dwóch soczewek skupiających S1 i S2 oraz małą, świecącą diodę LED. Diodę umieszczali w różnych miejscach przed soczewką. Ogniskowe soczewek S1 i S2 były różne.

Pokaż odpowiedź
Sposób 1. ekran D F1 oś optyczna soczewki S1 S1 D’ Sposób 2. ekran D oś optyczna soczewki S1 F1 S1 D’ Sposób 3. ekran D oś optyczna soczewki S1 S1 F1 D’

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – poprawne wyznaczenie konstrukcyjne położenia soczewki S1 oraz poprawne wyznaczenie konstrukcyjne położenia jednego z jej ognisk. 1 pkt – poprawne wyznaczenie konstrukcyjne położenia soczewki S1 LUB – poprawne oznaczenie położenia soczewki S1 bez konstrukcji oraz poprawne wyznaczenie konstrukcyjne położenia ogniska F1. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 8.21 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Na rysunku 2. wyznacz konstrukcyjnie i oznacz położenie obrazu D’’ świecącej diody D.

Uczniowie badali własności cienkich soczewek skupiających. Na ławie optycznej ustawiali jedną z dwóch soczewek skupiających S1 i S2 oraz małą, świecącą diodę LED. Diodę umieszczali w różnych miejscach przed soczewką. Ogniskowe soczewek S1 i S2 były różne.

Pokaż odpowiedź
D’’ S2 D oś optyczna soczewki S2 F2 obserwator

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 1 pkt – poprawna konstrukcja położenia obrazu D’’ świecącej diody D. 0 pkt – brak spełnienia powyższego kryterium.

Zadanie 8.31 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Oceń prawdziwość każdego dokończenia poniższego zdania. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe. Obserwowany przez soczewkę obraz D’’ świecącej diody D jest 1. rzeczywisty. P F 2. odwrócony. P F 3. powiększony. P F

Uczniowie badali własności cienkich soczewek skupiających. Na ławie optycznej ustawiali jedną z dwóch soczewek skupiających S1 i S2 oraz małą, świecącą diodę LED. Diodę umieszczali w różnych miejscach przed soczewką. Ogniskowe soczewek S1 i S2 były różne.

Pokaż odpowiedź
1 pkt – poprawna odpowiedź.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 1 pkt – poprawna odpowiedź. 0 pkt – brak spełnienia powyższego kryterium. Poprawna odpowiedź 1. F 2. F 3. P

Zadanie 9.11 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Częstotliwość fotonu pochłoniętego podczas przejścia elektronu z poziomu 𝑛 = 4 na poziom 𝑛 = 5 oznaczymy jako 𝑓 , a częstotliwość fotonu pochłoniętego podczas przejścia elektronu z poziomu 𝑛 = 4 na poziom 𝑛 = 6 oznaczymy jako 𝑓 . Wartości energii fotonów pochłoniętych podczas tych przejść oznaczymy odpowiednio jako 𝐸 oraz 𝐸 . Dokończ zdanie. Zaznacz odpowiedź A, B albo C oraz jej uzasadnienie 1., 2. albo 3. Częstotliwości 𝑓 i𝑓 fotonów pochłoniętych przez atom wodoru spełniają relację A. 𝑓 >𝑓 , 1. 𝐸 >𝐸 . ponieważ wartości energii tych fotonów B. 𝑓 =𝑓 , 2. 𝐸 =𝐸 . spełniają relację C. 𝑓 <𝑓 , 3. 𝐸 <𝐸 . Nr zadania 8.1. 8.2. 8.3. 9.1. Wypełnia Maks. liczba pkt 2 1 1 1 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Rozważamy elektron w atomie wodoru znajdujący się początkowo na poziomie energetycznym o numerze 𝑛 = 4. Ten elektron może przejść na wyższy poziom energetyczny w wyniku pochłonięcia fotonu albo może przejść na niższy poziom energetyczny, emitując przy tym foton.

Pokaż odpowiedź
1 pkt – poprawna odpowiedź.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 1 pkt – poprawna odpowiedź. 0 pkt – brak spełnienia powyższego kryterium. Poprawna odpowiedź C3

Zadanie 9.23 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Elektron w atomie wodoru przeszedł z poziomu energetycznego 𝑛 = 4 na niższy poziom energetyczny, emitując w tym procesie foton o energii 2,55 eV. Wyznacz numer poziomu energetycznego, na który przeszedł elektron. Wykonaj odpowiednie obliczenia. EFAP-R0_100

Rozważamy elektron w atomie wodoru znajdujący się początkowo na poziomie energetycznym o numerze 𝑛 = 4. Ten elektron może przejść na wyższy poziom energetyczny w wyniku pochłonięcia fotonu albo może przejść na niższy poziom energetyczny, emitując przy tym foton.

Pokaż odpowiedź
Numer poziomu energetycznego, na który przeszedł elektron oznaczymy jako 𝑘 . Zapiszemy zasadę zachowania energii dla układu atom–foton. 𝐸4 − 𝐸𝑘 = 𝐸𝑓𝑜𝑡 𝐸4 − 𝐸𝑘 = 2,55 eV Wykorzystamy wzór na energię elektronu w atomie wodoru do obliczenia 𝐸4 : −13,6 eV 𝐸4 = = −0,85 eV 42 Z powyższych równań obliczymy 𝐸𝑘 : 𝐸𝑘 = −2,55 eV + 𝐸4 = −2,55 eV − 0,85 eV = −3,4 eV Ze wzoru na energię w atomie wodoru wyznaczymy 𝑘 : −13,6 eV 𝐸𝑘 = 𝑘2 −13,6 eV −3,4 eV = → 𝑘2 = 4 → 𝑘=2 𝑘2

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 3 pkt – poprawna metoda wyznaczenia numeru poziomu energetycznego, na który przeszedł elektron oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego. 2 pkt – poprawna metoda obliczenie energii elektronu po emisji fotonu i przejściu na niższy poziom energetyczny o numerze 𝑘 oraz podanie prawidłowego wyniku: 𝐸𝑘 = −3,4 eV LUB – zastosowanie zasady zachowania energii układu atom–foton dla procesu przejścia elektronu na niższy poziom energetyczny (np. zapis: 𝐸4 − 𝐸𝑘 = 2,55 eV ) oraz zastosowanie wzoru na energię elektronu w atomie wodoru dla stanu o 𝑛 = 4 i 𝑘 (np. 𝐸1 𝐸 zapis: − 𝑘12 = 2,55 eV ). 42 1 pkt – poprawne obliczenie energii elektronu na poziomie energetycznym o 𝑛 = 4, wystarczy 13,6 zapis 𝐸4 = −0,85 eV (akceptowalny zapis: 𝐸4 = − eV) 42 LUB – zastosowanie zasady zachowania energii układu atom–foton dla procesu przejścia elektronu na niższy poziom energetyczny, np.: 𝐸4 − 𝐸𝑘 = 𝐸𝑓𝑜𝑡 lub 𝐸4 − 𝐸𝑘 = 2,55 eV. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów. Uwaga dodatkowa Jeżeli zdający w swoim rozwiązaniu nie odróżnia energii elektronu od wartości bezwzględnej energii elektronu, tzn. konsekwentnie opuszcza minusy we wszystkich zapisach: w energiach elektronu oraz w zasadzie zachowania energii i otrzymuje poprawny wynik 𝑛 = 2, to otrzymuje 2 pkt.

Zadanie 10.13 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

W sytuacji, gdy pole elektryczne pomiędzy płytkami jest wyłączone, kropelka o masie 𝑚 i ładunku 𝑞 opada pionowo ze stałą prędkością o wartości v. Natomiast w sytuacji, gdy pole elektryczne pomiędzy płytkami jest włączone (oraz natężenie pola ma odpowiednią wartość) kropelka o masie 𝑚 i ładunku 𝑞 wznosi się pionowo ze stałą prędkością o wartości 2v. Oblicz iloraz – wartości siły elektrycznej działającej na wznoszącą się kropelkę i wartości siły grawitacji działającej na tę kropelkę.

Kilkanaście lat po tym, jak J.J. Thomson odkrył elektron, Robert A. Millikan wykonał doświadczenie, w którym wyznaczył ładunek elektryczny elektronu. W jednej z wersji tego doświadczenia naelektryzowane kropelki oleju poruszały się w powietrzu, w obszarze jednorodnego pola elektrycznego, pomiędzy równoległymi i przeciwnie naładowanymi płytkami metalowymi. Do naelektryzowania kropelek oleju wykorzystano wiązkę jąder helu 4He, uzyskaną podczas rozpadu alfa jąder plutonu 239Pu. Kropelki oleju rozpylano w obszar pola elektrycznego. Obserwacja ruchu kropelki pod mikroskopem pozwalała wyznaczyć jej prędkość (zobacz rysunek poniżej). kropelka oleju źródło jąder helu 𝑔⃗ mikroskop kierunek linii pola elektrycznego Na dodatnio naelektryzowane kropelki oleju działają: • siła grawitacji 𝐹⃗ • siła oporu 𝐹⃗ powietrza, której wartość jest wprost proporcjonalna do wartości prędkości kropelki: 𝐹 ~v • siła elektryczna 𝐹⃗ (wtedy, gdy pole elektryczne pomiędzy płytkami jest włączone). Informacja do zadań 10.1. i 10.2. Kropelka, która w obszarze pomiędzy płytkami wytraciła poziomą składową prędkości na skutek działania siły oporu powietrza, może – zależnie od wartości natężenia pola elektrycznego pomiędzy płytkami – pozostawać w spoczynku, wznosić się lub opadać pionowo. Przyjmij, że ruch kropelki opisujemy w układzie inercjalnym. Nr zadania 9.2. Wypełnia Maks. liczba pkt 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Pokaż odpowiedź
Sposób 1 Gdy pole jest wyłączone, to kropla opada pionowo ruchem jednostajnym (a siła oporu jest skierowana do góry). Zatem, zgodnie z I zasadą dynamiki mamy warunek równowagi sił: 𝐹𝑔 = 𝐹𝑜𝑝1 Po uwzględnieniu, że wartość siły oporu jest proporcjonalna do wartości prędkości mamy: 𝐹𝑔 = 𝑘v Gdy pole jest włączone, to kropelka wznosi się do góry ruchem jednostajnym. Wtedy siła oporu jest skierowana do dołu (przeciwnie do prędkości) a siła elektryczna do góry. Zatem, zgodnie z I zasadą dynamiki mamy warunek równowagi sił: 𝐹𝑔 + 𝐹𝑜𝑝2 = 𝐹𝑒𝑙 Po uwzględnieniu, że wartość siły oporu jest proporcjonalna do wartości prędkości mamy 𝐹𝑔 + 2𝑘v = 𝐹𝑒𝑙 Mamy więc dwa równania: 𝐹𝑔 = 𝑘v oraz 𝐹𝑔 + 2𝑘v = 𝐹𝑒𝑙 , z których wynika, że: 𝐹𝑒𝑙 𝐹𝑔 + 2𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 → 3𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 zatem =3 𝐹𝑔 Sposób 2 Gdy pole jest wyłączone, to kropla opada pionowo ruchem jednostajnym (a siła oporu jest skierowana do góry). Zatem, zgodnie z I zasadą dynamiki, mamy warunek równowagi sił: 1) 𝐹𝑔 = 𝐹𝑜𝑝1 Gdy pole jest włączone, to kropelka wznosi się do góry ruchem jednostajnym. Wtedy siła oporu jest skierowana do dołu (przeciwnie do prędkości) a siła elektryczna do góry. Zatem, zgodnie z I zasadą dynamiki, mamy warunek równowagi sił: 2) 𝐹𝑔 + 𝐹𝑜𝑝2 = 𝐹𝑒 Ponieważ siła oporu jest proporcjonalna do prędkości, to: 𝐹𝑜𝑝2 𝑣2 3) = =2 𝐹𝑜𝑝1 𝑣1 Po podstawieniu równań 1) i 3) do równania 2) otrzymujemy: 𝐹𝑔 + 𝐹𝑜𝑝2 = 𝐹𝑒𝑙 → 𝐹𝑔 + 2𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 𝐹𝑒𝑙 =3 𝐹𝑔

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 𝐹𝑒𝑙 3 pkt – poprawna metoda wyznaczenia ilorazu oraz podanie prawidłowego wyniku 𝐹𝑔 liczbowego. 2 pkt – poprawne zapisanie równania równowagi sił, gdy pole jest wyłączone, a kropelka opada, oraz poprawne zapisanie równania równowagi sił, gdy pole jest włączone, a kropelka się wznosi, łącznie z uwzględnieniem, że siła oporu w drugim przypadku ma wartość dwa razy większą od wartości siły oporu w pierwszym przypadku (np. zapisy 𝐹𝑔 = 𝑘𝑣 oraz 2𝑘𝑣 + 𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 albo 𝐹𝑔 = 𝐹𝑜𝑝1 oraz 2𝐹𝑜𝑝1 + 𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 ). 1 pkt – poprawne zapisanie równania równowagi sił, gdy pole jest wyłączone, a kropelka opada, oraz uwzględnienie, że siła oporu jest proporcjonalna do prędkości (np. zapisy: 𝐹𝑜𝑝1 = 𝐹𝑔 oraz 𝐹𝑜𝑝1 = 𝑘v albo w jednym równaniu: 𝐹𝑔 = 𝑘𝑣) LUB – poprawne zapisanie równania równowagi sił, gdy pole jest włączone, a kropelka się wznosi, oraz uwzględnienie, że siła oporu jest proporcjonalna do prędkości (np. zapisy: 𝐹𝑜𝑝2 + 𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 oraz 𝐹𝑜𝑝2 = 2𝑘v albo w jednym równaniu 2𝑘𝑣 + 𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 ) LUB – poprawne zapisanie równania równowagi sił, gdy pole jest wyłączone, a kropelka opada, oraz poprawne zapisanie równania równowagi sił, gdy pole jest włączone, a kropelka się wznosi, bez uwzględnienia proporcjonalności siły oporu do prędkości (np. zapisy 𝐹𝑜𝑝1 = 𝐹𝑔 oraz 𝐹𝑜𝑝2 + 𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 ) LUB 𝐹𝑒𝑙 – zapisanie jedynie samego prawidłowego wyniku: = 3 bez przedstawienia toku 𝐹𝑔 rozumowania / obliczeń prowadzących do tego wyniku. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 10.22 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Kropelka, która początkowo poruszała się w obszarze pola elektrycznego, w wyniku działania siły oporu powietrza wyhamowała i pozostaje nieruchoma. Na nieruchomą kropelkę działają wtedy siła elektryczna oraz siła grawitacji. Masa kropelki wynosi 𝑚 = 6,53 ⋅ 10 kg, a natężenie pola elektrycznego działającego na kropelkę ma wartość 𝐸 = 2,00 ⋅ 10 N/C. Przyjmij do obliczeń, że przyśpieszenie ziemskie ma wartość 𝑔 = 9,81 m/s2. Oblicz, jaką całkowitą wielokrotnością 𝒏 ładunku elementarnego 𝒆 jest ładunek tej kropelki. EFAP-R0_100 Informacja do zadań 10.3. i 10.4. Podczas rozpadu jądra plutonu 239Pu powstają dwa produkty: jądro helu 4He oraz pewne jądro, które oznaczymy jako X.

Kilkanaście lat po tym, jak J.J. Thomson odkrył elektron, Robert A. Millikan wykonał doświadczenie, w którym wyznaczył ładunek elektryczny elektronu. W jednej z wersji tego doświadczenia naelektryzowane kropelki oleju poruszały się w powietrzu, w obszarze jednorodnego pola elektrycznego, pomiędzy równoległymi i przeciwnie naładowanymi płytkami metalowymi. Do naelektryzowania kropelek oleju wykorzystano wiązkę jąder helu 4He, uzyskaną podczas rozpadu alfa jąder plutonu 239Pu. Kropelki oleju rozpylano w obszar pola elektrycznego. Obserwacja ruchu kropelki pod mikroskopem pozwalała wyznaczyć jej prędkość (zobacz rysunek poniżej). kropelka oleju źródło jąder helu 𝑔⃗ mikroskop kierunek linii pola elektrycznego Na dodatnio naelektryzowane kropelki oleju działają: • siła grawitacji 𝐹⃗ • siła oporu 𝐹⃗ powietrza, której wartość jest wprost proporcjonalna do wartości prędkości kropelki: 𝐹 ~v • siła elektryczna 𝐹⃗ (wtedy, gdy pole elektryczne pomiędzy płytkami jest włączone). Informacja do zadań 10.1. i 10.2. Kropelka, która w obszarze pomiędzy płytkami wytraciła poziomą składową prędkości na skutek działania siły oporu powietrza, może – zależnie od wartości natężenia pola elektrycznego pomiędzy płytkami – pozostawać w spoczynku, wznosić się lub opadać pionowo. Przyjmij, że ruch kropelki opisujemy w układzie inercjalnym. Nr zadania 9.2. Wypełnia Maks. liczba pkt 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Pokaż odpowiedź
Zapiszemy warunek równowagi sił: 𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 Wykorzystamy wzór na siłę grawitacji, wzór na siłę elektryczną, wyrazimy ładunek kropli jako wielokrotność ładunku elementarnego i wykonamy obliczenia: 𝑚𝑔 = 𝑞𝐸 𝑚𝑔 = 𝑛𝑒𝐸 𝑚𝑔 𝑛= 𝑒𝐸 6,53 ⋅ 10−14 ⋅ 9,81 𝑛= = 20 1,6 ⋅ 10−19 ⋅ 2 ⋅ 105

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – poprawna metoda wyznaczenia wielokrotności ładunku elementarnego oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego. 1 pkt – zapisanie warunku równowagi sił, wykorzystanie wzoru na siłę elektryczną oraz wzoru na siłę grawitacji i wyrażenie ładunku kropli za pomocą ładunku elementarnego (może być to zapisane w postaci jednego równania: 𝑚𝑔 = 𝑛𝑒𝐸 lub kilku równań: 𝐹𝑔 = 𝐹𝑒𝑙 oraz 𝐹𝑔 = 𝑚𝑔 oraz 𝐹𝑒𝑙 = 𝑞𝐸 oraz 𝑞 = 𝑛𝑒) LUB – poprawna metoda obliczenia ładunku kropli oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego: 𝑞 = 32 ⋅ 10−19 C. 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 10.32 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Zapisz równanie reakcji rozpadu opisanej w informacji do zadań 10.3. i 10.4. Uwzględnij w równaniu reakcji liczby masowe i atomowe oraz ustal i zapisz nazwę jądra X. Równanie reakcji: Nazwa jądra oznaczonego jako X:

Kilkanaście lat po tym, jak J.J. Thomson odkrył elektron, Robert A. Millikan wykonał doświadczenie, w którym wyznaczył ładunek elektryczny elektronu. W jednej z wersji tego doświadczenia naelektryzowane kropelki oleju poruszały się w powietrzu, w obszarze jednorodnego pola elektrycznego, pomiędzy równoległymi i przeciwnie naładowanymi płytkami metalowymi. Do naelektryzowania kropelek oleju wykorzystano wiązkę jąder helu 4He, uzyskaną podczas rozpadu alfa jąder plutonu 239Pu. Kropelki oleju rozpylano w obszar pola elektrycznego. Obserwacja ruchu kropelki pod mikroskopem pozwalała wyznaczyć jej prędkość (zobacz rysunek poniżej). kropelka oleju źródło jąder helu 𝑔⃗ mikroskop kierunek linii pola elektrycznego Na dodatnio naelektryzowane kropelki oleju działają: • siła grawitacji 𝐹⃗ • siła oporu 𝐹⃗ powietrza, której wartość jest wprost proporcjonalna do wartości prędkości kropelki: 𝐹 ~v • siła elektryczna 𝐹⃗ (wtedy, gdy pole elektryczne pomiędzy płytkami jest włączone). Informacja do zadań 10.1. i 10.2. Kropelka, która w obszarze pomiędzy płytkami wytraciła poziomą składową prędkości na skutek działania siły oporu powietrza, może – zależnie od wartości natężenia pola elektrycznego pomiędzy płytkami – pozostawać w spoczynku, wznosić się lub opadać pionowo. Przyjmij, że ruch kropelki opisujemy w układzie inercjalnym. Nr zadania 9.2. Wypełnia Maks. liczba pkt 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Pokaż odpowiedź
Zapiszemy równanie reakcji 239 4 235 94Pu → 2He + 92X Zidentyfikujemy jądro X (z układu okresowego pierwiastków chemicznych): 235 235 92X = 92U 235 Nazwa jądra oznaczonego jako X: uran 92U lub uran lub uranium.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 2 pkt – poprawne zapisanie reakcji rozpadu z uwzględnieniem liczb masowych i atomowych oraz poprawne zapisanie nazwy jądra pierwiastka X (uran). 1 pkt – poprawne zapisanie reakcji rozpadu z uwzględnieniem liczb masowych i atomowych LUB – zapisanie nazwy jądra pierwiastka X (uran). 0 pkt – brak spełnienia powyższych kryteriów.

Zadanie 10.41 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuEFAP-R0-100-2105 · Formuła 2015Fizyka — odpowiedź według zasad CKE

Oceń prawdziwość poniższych zdań. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe. Masa jądra plutonu 239Pu jest większa od sumy mas produktów reakcji 1. P F rozpadu (opisanej w informacji do zadań 10.3. i 10.4.). Produkty reakcji rozpadu jądra plutonu 239Pu (opisanej w informacji do 2. P F zadań 10.3. i 10.4.) uzyskują energię kinetyczną. Masa jądra plutonu 239Pu jest większa od sumy mas oddzielnych 3. P F nukleonów, które tworzą jądro plutonu 239Pu. Nr zadania 10.1. 10.2. 10.3. 10.4. Wypełnia Maks. liczba pkt 3 2 2 1 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100 EFAP-R0_100

Kilkanaście lat po tym, jak J.J. Thomson odkrył elektron, Robert A. Millikan wykonał doświadczenie, w którym wyznaczył ładunek elektryczny elektronu. W jednej z wersji tego doświadczenia naelektryzowane kropelki oleju poruszały się w powietrzu, w obszarze jednorodnego pola elektrycznego, pomiędzy równoległymi i przeciwnie naładowanymi płytkami metalowymi. Do naelektryzowania kropelek oleju wykorzystano wiązkę jąder helu 4He, uzyskaną podczas rozpadu alfa jąder plutonu 239Pu. Kropelki oleju rozpylano w obszar pola elektrycznego. Obserwacja ruchu kropelki pod mikroskopem pozwalała wyznaczyć jej prędkość (zobacz rysunek poniżej). kropelka oleju źródło jąder helu 𝑔⃗ mikroskop kierunek linii pola elektrycznego Na dodatnio naelektryzowane kropelki oleju działają: • siła grawitacji 𝐹⃗ • siła oporu 𝐹⃗ powietrza, której wartość jest wprost proporcjonalna do wartości prędkości kropelki: 𝐹 ~v • siła elektryczna 𝐹⃗ (wtedy, gdy pole elektryczne pomiędzy płytkami jest włączone). Informacja do zadań 10.1. i 10.2. Kropelka, która w obszarze pomiędzy płytkami wytraciła poziomą składową prędkości na skutek działania siły oporu powietrza, może – zależnie od wartości natężenia pola elektrycznego pomiędzy płytkami – pozostawać w spoczynku, wznosić się lub opadać pionowo. Przyjmij, że ruch kropelki opisujemy w układzie inercjalnym. Nr zadania 9.2. Wypełnia Maks. liczba pkt 3 egzaminator Uzyskana liczba pkt EFAP-R0_100

Pokaż odpowiedź
1 pkt – poprawna odpowiedź.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: 1 pkt – poprawna odpowiedź. 0 pkt – brak spełnienia powyższego kryterium. Poprawna odpowiedź 1. P 2. P 3. F

Status redakcyjny

Komplet podpunktów opracowany w HTML

  1. 1

    Ekstrakcja pytań. 29 jednostek zadaniowych zapisano w drafcie redakcyjnym.

  2. 2

    Odpowiedzi i rozwiązania. 29 z 29 jednostek zestawów źródłowych ma odpowiedź; 0 ma również pełny tok rozumowania, a dla 29 pozostaje on do opracowania.

  3. 3

    Weryfikacja. Porównamy całość z oficjalnymi zasadami CKE przed indeksacją.

29 z 29 jednostek zestawów źródłowych ma odpowiedź · 29 bez rozwiązania krok po kroku · bez indeksacji do czasu drugiej recenzji

Dokumenty źródłowe

Oficjalne materiały CKE

PDF-y nie są osadzane ani wczytywane razem ze stroną. Każdy link prowadzi bezpośrednio do dokumentu źródłowego CKE.