Przejdź do treści
Moja Matura
Lokalna wersja próbna · 512 arkuszy · 2015–2026

Maj 2024 · Formuła 2015

Historia muzyki 2024 — poziom rozszerzony — Formuła 2015

Pracuj we własnym tempie. Sprawdź oficjalne odpowiedzi i dostępne objaśnienia. Wyjaśnienia pozostające w opracowaniu są oznaczone przy zadaniach.

Zadania / części
28
Punkty na stronie
60
Poziom
Rozszerzony

Zachowany status źródłowy: ten arkusz nie ma jeszcze zatwierdzenia redakcyjnego całego zestawu. Dostępne odpowiedzi i opracowania pozostają oznaczone przy zadaniach.

Pracuj z arkuszem

Zadania, odpowiedzi i opracowania

Zadanie 1

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Wybierz i zaznacz nazwę gatunku związanego z kulturą starożytnej Grecji i należącego
do liryki, który pełnił funkcję pieśni żałobnej, śpiewanej najczęściej z towarzyszeniem
aulosu.
oda hymn elegia tragedia

Sprawdź odpowiedź

elegia

W starożytnej Grecji pieśnią żałobną należącą do liryki i wykonywaną z towarzyszeniem aulosu była elegia. Pozostałe nazwy nie spełniają równocześnie tych warunków.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    W starożytnej Grecji pieśnią żałobną należącą do liryki i wykonywaną z towarzyszeniem aulosu była elegia. Pozostałe nazwy nie spełniają równocześnie tych warunków.

    Wynik: elegia

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – zaznaczenie poprawnej nazwy gatunku.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 2.1

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 2. 
Zapoznaj się z fragmentami dwóch nagrań – sekwencji O virga ac diadema Hildegardy
z Bingen (przykład 1. – ścieżka 1.) i utworu inspirowanego tą sekwencją w interpretacji
zespołu Adama Bałdycha (przykład 2. – ścieżka 2.).

Wymień dwie cechy muzyki Hildegardy z Bingen, które stały się źródłem inspiracji dla
zespołu Adama Bałdycha.
1. 2.

Sprawdź odpowiedź

– melodyka sekwencji rozwijająca się w swobodny sposób
– swobodna, nieregularna rytmika
– modalny charakter śpiewu
– diatoniczny charakter melodii
– powtarzalność zwrotów melodycznych
– spokojny, kontemplacyjny nastrój.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: – melodyka sekwencji rozwijająca się w swobodny sposób
    – swobodna, nieregularna rytmika
    – modalny charakter śpiewu
    – diatoniczny charakter melodii
    – powtarzalność zwrotów melodycznych
    – spokojny, kontemplacyjny nastrój.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – wymienienie dwóch cech muzyki Hildegardy z Bingen.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 2.2

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 2. 
Zapoznaj się z fragmentami dwóch nagrań – sekwencji O virga ac diadema Hildegardy
z Bingen (przykład 1. – ścieżka 1.) i utworu inspirowanego tą sekwencją w interpretacji
zespołu Adama Bałdycha (przykład 2. – ścieżka 2.).

Podaj nazwy dwóch form śpiewów chorałowych innych niż sekwencja.

Sprawdź odpowiedź

hymn, psalm, antyfona, responsorium, trop, msza, oficjum

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: hymn, psalm, antyfona, responsorium, trop, msza, oficjum

    Wymagane elementy toku według CKE:
    1 pkt – podanie poprawnych nazw dwóch innych niż sekwencja form śpiewów chorałowych.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – podanie poprawnych nazw dwóch innych niż sekwencja form śpiewów chorałowych.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 3

2 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Oceń prawdziwość podanych informacji. Zaznacz P, jeśli informacja jest prawdziwa,
albo F – jeśli jest fałszywa.
System pitagorejski, nazywany również kwintowym, oparty na podziale
1. oktawy na mniejsze interwały według proporcji liczbowych, należy do P F
najstarszych systemów dźwiękowych.
System modalny, oparty na pochodach interwałowych według wzoru skal
2. starogreckich, został wykształcony w średniowieczu, a następnie P F
całkowicie wyparty poprzez system dur-moll w renesansie.
Strój równomiernie temperowany, wykształcony w baroku, zakłada
3. podział oktawy na dwanaście równych półtonów, dzięki czemu nastąpiło P F
zrównanie wysokości dźwięków enharmonicznych.
Nr zadania 1. 2.1. 2.2. 3.
Wypełnia Maks. liczba pkt 1 1 1 2
egzaminator
Uzyskana liczba pkt
EHMP-R0_100

Sprawdź odpowiedź

P, F, P.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: P, F, P.

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – trzy poprawne odpowiedzi.
    1 pkt – dwie poprawne odpowiedzi.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

2 pkt – trzy poprawne odpowiedzi.
1 pkt – dwie poprawne odpowiedzi.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 4.1

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Poniższa ilustracja – fragment obrazu Caravaggia – jest związana z renesansową praktyką
wykonawczą. Przedstawia postać grającą na instrumencie i księgę głosową pieśni Jacques'a
Arcadelta Vous savez que je vous aime et vous adore (Wiesz, że cię kocham i uwielbiam).
www.hermitagemuseum.org

Podaj nazwy dwóch instrumentów widocznych na ilustracji.
Nazwy instrumentów:

Sprawdź odpowiedź

lutnia, skrzypce / viola

Na obrazie widoczna jest lutnia trzymana przez muzykującą postać oraz instrument smyczkowy — skrzypce lub viola. Te dwie nazwy odpowiadają przedstawionym instrumentom.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Na obrazie widoczna jest lutnia trzymana przez muzykującą postać oraz instrument smyczkowy — skrzypce lub viola. Te dwie nazwy odpowiadają przedstawionym instrumentom.

    Wynik: lutnia, skrzypce / viola

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – podanie poprawnych nazw dwóch instrumentów.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 6

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 4.2

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Poniższa ilustracja – fragment obrazu Caravaggia – jest związana z renesansową praktyką
wykonawczą. Przedstawia postać grającą na instrumencie i księgę głosową pieśni Jacques'a
Arcadelta Vous savez que je vous aime et vous adore (Wiesz, że cię kocham i uwielbiam).
www.hermitagemuseum.org

Określ funkcję instrumentu, na którym gra postać przedstawiona na ilustracji,
w kontekście praktyki wykonawczej muzyki wokalnej renesansu.
EHMP-R0_100

Sprawdź odpowiedź

Praktyka wykonawcza muzyki wokalnej epoki renesansu łączyła śpiew z akompaniamentem
lutni.

Renesansową pieśń można było wykonywać solowo z instrumentalnym podparciem partii głosowych. Lutnia realizowała akompaniament, przejmując lub redukując pozostałe głosy polifonicznej kompozycji.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Renesansową pieśń można było wykonywać solowo z instrumentalnym podparciem partii głosowych. Lutnia realizowała akompaniament, przejmując lub redukując pozostałe głosy polifonicznej kompozycji.

    Wynik: Praktyka wykonawcza muzyki wokalnej epoki renesansu łączyła śpiew z akompaniamentem
    lutni.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt –poprawne określenie funkcji instrumentu.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 6

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 5.1

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 5. 
Zapoznaj się z nagraniem fragmentów dwóch utworów, z których każdy reprezentuje inną
formę wokalną (przykład 1. – ścieżka 3., przykład 2. – ścieżka 4.).

Zapisz nazwę formy wokalnej zaprezentowanej w każdym nagraniu. Nazwy form
wybierz spośród poniższych.
duet aria ansambl recytatyw
Przykład 1.: Przykład 2.:

Sprawdź odpowiedź

Przykład 1.: recytatyw
Przykład 2.: aria

Przykład 1 ma sylabiczny, mówiony tok i służy prowadzeniu akcji, dlatego jest recytatywem. Przykład 2 ma rozwiniętą, zamkniętą melodykę solową, więc jest arią.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Przykład 1 ma sylabiczny, mówiony tok i służy prowadzeniu akcji, dlatego jest recytatywem. Przykład 2 ma rozwiniętą, zamkniętą melodykę solową, więc jest arią.

    Wynik: Przykład 1.: recytatyw
    Przykład 2.: aria

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne podanie obu nazw form wokalnych.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 5.2

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 5. 
Zapoznaj się z nagraniem fragmentów dwóch utworów, z których każdy reprezentuje inną
formę wokalną (przykład 1. – ścieżka 3., przykład 2. – ścieżka 4.).

Podaj nazwę epoki, w której powstały zaprezentowane utwory, i wymień jedną cechę
muzyki tej epoki obecną w obu przykładach.
Nazwa epoki: Muzyczna cecha epoki:

Sprawdź odpowiedź

Nazwa epoki: barok
Muzyczna cecha epoki: obecność basso continuo

Oba przykłady pochodzą z baroku: recytatyw i aria są podstawowymi formami ówczesnej muzyki dramatycznej. Wspólną cechą brzmienia jest obecność basso continuo podtrzymującego harmonię.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Oba przykłady pochodzą z baroku: recytatyw i aria są podstawowymi formami ówczesnej muzyki dramatycznej. Wspólną cechą brzmienia jest obecność basso continuo podtrzymującego harmonię.

    Wynik: Nazwa epoki: barok
    Muzyczna cecha epoki: obecność basso continuo

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – podanie poprawnej nazwy epoki.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 5.3

2 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 5. 
Zapoznaj się z nagraniem fragmentów dwóch utworów, z których każdy reprezentuje inną
formę wokalną (przykład 1. – ścieżka 3., przykład 2. – ścieżka 4.).

Opisz funkcję dramaturgiczną każdej z zaprezentowanych form w konstrukcji
scenicznego gatunku muzyki wokalno-instrumentalnej. Podaj nazwę tego gatunku.
Przykład 1.
Przykład 2.
Nazwa gatunku:

Sprawdź odpowiedź

Przykład 1.
Recytatyw służy rozgrywaniu akcji, „popycha” akcję do przodu.
Przykład 2.
Aria służy subiektywnej wypowiedzi bohatera, która związania jest z przeżyciami postaci.
Jest też formą popisu solisty.
Nazwa gatunku: opera

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Przykład 1.
    Recytatyw służy rozgrywaniu akcji, „popycha” akcję do przodu.
    Przykład 2.
    Aria służy subiektywnej wypowiedzi bohatera, która związania jest z przeżyciami postaci.
    Jest też formą popisu solisty.
    Nazwa gatunku: opera

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawny opis funkcji dramaturgicznej obu form i podanie poprawnej nazwy gatunku.
    1 pkt – poprawny opis funkcji dramaturgicznej obu form LUB poprawne określenie nazwy
    gatunku.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawny opis funkcji dramaturgicznej obu form i podanie poprawnej nazwy gatunku.
1 pkt – poprawny opis funkcji dramaturgicznej obu form LUB poprawne określenie nazwy
gatunku.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 5.4

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 5. 
Zapoznaj się z nagraniem fragmentów dwóch utworów, z których każdy reprezentuje inną
formę wokalną (przykład 1. – ścieżka 3., przykład 2. – ścieżka 4.).

Napisz nazwy dwóch innych gatunków muzyki wokalno-instrumentalnej, w których
występują formy zaprezentowane w przykładach 1. i 2.
Nr zadania 4.1. 4.2. 5.1. 5.2. 5.3. 5.4.
Wypełnia Maks. liczba pkt 1 1 1 1 2 1
egzaminator
Uzyskana liczba pkt
EHMP-R0_100

Sprawdź odpowiedź

Kantata, oratorium, pasja

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Kantata, oratorium, pasja

    Wymagane elementy toku według CKE:
    1 pkt – podanie poprawnych nazw dwóch innych gatunków muzyki wokalno-instrumentalnej,
    w których występują formy zaprezentowane w przykładach 1. i 2.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – podanie poprawnych nazw dwóch innych gatunków muzyki wokalno-instrumentalnej,
w których występują formy zaprezentowane w przykładach 1. i 2.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 6.1

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 6.  ♪
Zapoznaj się z zapisem nutowym i z nagraniem końcowego fragmentu drugiej części
Symfonii G-dur Hob.I: 100 „Wojskowej” Józefa Haydna (ścieżka 5.). Zapis nutowy utworu
znajduje się w Przykładach nutowych do wybranych zadań.

Podaj dwie cechy wysłuchanego fragmentu Symfonii G-dur, które uzasadniają
„militarny” charakter utworu.
1. 2.

Sprawdź odpowiedź

– użycie instrumentów typowych dla orkiestry wojskowej
– rozbudowana grupa instrumentów perkusyjnych
– marszowy rytm
– „sygnałowe” partie instrumentów dętych

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: – użycie instrumentów typowych dla orkiestry wojskowej
    – rozbudowana grupa instrumentów perkusyjnych
    – marszowy rytm
    – „sygnałowe” partie instrumentów dętych

    Wymagane elementy toku według CKE:
    1 pkt – poprawne podanie dwóch cech podkreślających „militarny” charakter utworu.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne podanie dwóch cech podkreślających „militarny” charakter utworu.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 8

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 6.2

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 6.  ♪
Zapoznaj się z zapisem nutowym i z nagraniem końcowego fragmentu drugiej części
Symfonii G-dur Hob.I: 100 „Wojskowej” Józefa Haydna (ścieżka 5.). Zapis nutowy utworu
znajduje się w Przykładach nutowych do wybranych zadań.

Napisz, jaką nazwą wyróżnia się ostatnich dwanaście symfonii Haydna, wśród których
znajduje się Symfonia G-dur Hob.I: 100 „Wojskowa”.

Sprawdź odpowiedź

Symfonie londyńskie

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Symfonie londyńskie

    Wymagane elementy toku według CKE:
    1 pkt – poprawne podanie nazwy, jaką wyróżnia się ostatnich dwanaście symfonii Haydna.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne podanie nazwy, jaką wyróżnia się ostatnich dwanaście symfonii Haydna.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 8

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7

2 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Przykład nutowy zaprezentowany w zadaniu przedstawia rodzaj akompaniamentu typowego
dla muzyki fortepianowej klasycyzmu. Nazwa tego typu akompaniamentu pochodzi od
nazwiska włoskiego kompozytora I połowy XVIII wieku.
Podaj nazwę akompaniamentu zaprezentowanego w przykładzie oraz wyjaśnij, na
czym polega jego zasada konstrukcyjna.
Nazwa akompaniamentu: Wyjaśnienie: EHMP-R0_100

Sprawdź odpowiedź

Nazwa akompaniamentu: Bas Albertiego.
Wyjaśnienie: Rodzaj akompaniamentu harmonicznego, który polega na rozłożeniu akordów
za pomocą figuracji.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Nazwa akompaniamentu: Bas Albertiego.
    Wyjaśnienie: Rodzaj akompaniamentu harmonicznego, który polega na rozłożeniu akordów
    za pomocą figuracji.

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – podanie poprawnej nazwy techniki akompaniamentu wraz z wyjaśnieniem.
    1 pkt – poprawne określenie nazwy techniki.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

2 pkt – podanie poprawnej nazwy techniki akompaniamentu wraz z wyjaśnieniem.
1 pkt – poprawne określenie nazwy techniki.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi

Strona arkusza: 8

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 8

2 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Uzupełnij poniższe zdania. Wpisz odpowiednie informacje dotyczące biografii
i twórczości Ludwiga van Beethovena.
1. Charakterystyczną cechą symfonii Beethovena jest rozbudowa obsady orkiestrowej,
np. w finale V Symfonii c-moll kompozytor zastosował dodatkowo flet piccolo, kontrafagot
oraz trzy .
2. W późnym okresie twórczości w sonatach i kwartetach smyczkowych kompozytor, obok
faktury homofonicznej, z upodobaniem wprowadzał fakturę .
3. Swoim sympatiom dla ideałów rewolucyjnych kompozytor dał wyraz m.in. w operze

Sprawdź odpowiedź

1. Charakterystyczną cechą symfonii Beethovena jest wzrost obsady orkiestrowej, np.
w finale V Symfonii c-moll kompozytor zastosował dodatkowo flet piccolo, kontrafagot oraz
trzy puzony.
2. W sonatach i kwartetach smyczkowych pochodzących z późnego okresu twórczości
kompozytor obok faktury homofonicznej z upodobaniem wprowadzał fakturę polifoniczną.
3. Swoim sympatiom dla ideałów rewolucyjnych kompozytor dał wyraz m.in. w operze
Fidelio.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    1. Charakterystyczną cechą symfonii Beethovena jest wzrost obsady orkiestrowej, np.
    w finale V Symfonii c-moll kompozytor zastosował dodatkowo flet piccolo, kontrafagot oraz
    trzy puzony.
    2. W sonatach i kwartetach smyczkowych pochodzących z późnego okresu twórczości
    kompozytor obok faktury homofonicznej z upodobaniem wprowadzał fakturę polifoniczną.
    3. Swoim sympatiom dla ideałów rewolucyjnych kompozytor dał wyraz m.in. w operze
    Fidelio.

  3. Przeprowadź etap 2

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne uzupełnienie trzech zdań.
    1 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch zdań.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

  4. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne uzupełnienie trzech zdań.
1 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch zdań.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 9

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9.1

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 9.  ♪
Zapoznaj się z zapisem nutowym i nagraniem pieśni Śmierć i dziewczyna Franciszka
Schuberta (ścieżka 6.). Zapis nutowy utworu znajduje się w Przykładach nutowych
do wybranych zadań.

Wybierz i zaznacz nazwę typu pieśni romantycznej reprezentowanego przez utwór
Franciszka Schuberta oraz uzasadnij swoją odpowiedź.
dumka pieśń zwrotkowa pieśń deklamacyjna ballada
Uzasadnienie:

Sprawdź odpowiedź

dumka pieśń zwrotkowa pieśń deklamacyjna ballada
Uzasadnienie: Jest to pieśń deklamacyjna, ponieważ jest sylabiczna, a jej melika nawiązuje
do melodii mowy / uwzględnia podział na role / głos wykonuje partie różnych bohaterów
z uwzględnieniem wyrazu emocjonalnego tekstu.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    dumka pieśń zwrotkowa pieśń deklamacyjna ballada
    Uzasadnienie: Jest to pieśń deklamacyjna, ponieważ jest sylabiczna, a jej melika nawiązuje
    do melodii mowy / uwzględnia podział na role / głos wykonuje partie różnych bohaterów
    z uwzględnieniem wyrazu emocjonalnego tekstu.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne zaznaczenie typu pieśni i uzasadnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 9

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9.2

2 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 9.  ♪
Zapoznaj się z zapisem nutowym i nagraniem pieśni Śmierć i dziewczyna Franciszka
Schuberta (ścieżka 6.). Zapis nutowy utworu znajduje się w Przykładach nutowych
do wybranych zadań.

Opisz, w jaki sposób opracowanie muzyczne – partia wokalna i fortepianowa –
koresponduje z treścią utworu.
Nr zadania 6.1. 6.2. 7. 8. 9.1. 9.2.
Wypełnia Maks. liczba pkt 1 1 2 2 1 2
egzaminator
Uzyskana liczba pkt
EHMP-R0_100

Sprawdź odpowiedź

Pieśń ma budowę dwuczęściową, poprzedzoną fortepianowym wstępem.
Część pierwsza w tempie Piu mosso – słowa przerażonej dziewczyny – podkreśla melodyka
pełna nagłych skoków i zwrotów wyrażających niepokój bohaterki. Druga część to
wypowiedź śmierci. Jej spokój i nieuchronność podkreślona jest melorecytacją o wąskim
ambitusie z wielokrotnymi repetycjami w długich wartościach rytmicznych i wolnym tempie.
Akompaniament zmienia się w obu częściach pieśni. Wstęp i zakończenie utrzymane są
w charakterze marsza żałobnego o jednorodnej fakturze akordowej. W pierwszej części
akompaniament jest bardziej ruchliwy, podkreślając dramatyczny charakter tego fragmentu
utworu.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

  3. Przeprowadź etap 2

    Pieśń ma budowę dwuczęściową, poprzedzoną fortepianowym wstępem.
    Część pierwsza w tempie Piu mosso – słowa przerażonej dziewczyny – podkreśla melodyka
    pełna nagłych skoków i zwrotów wyrażających niepokój bohaterki. Druga część to
    wypowiedź śmierci. Jej spokój i nieuchronność podkreślona jest melorecytacją o wąskim
    ambitusie z wielokrotnymi repetycjami w długich wartościach rytmicznych i wolnym tempie.
    Akompaniament zmienia się w obu częściach pieśni. Wstęp i zakończenie utrzymane są
    w charakterze marsza żałobnego o jednorodnej fakturze akordowej. W pierwszej części
    akompaniament jest bardziej ruchliwy, podkreślając dramatyczny charakter tego fragmentu
    utworu.

  4. Przeprowadź etap 3

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawny opis uwzględniający zmiany linii melodycznej i zmiany akompaniamentu
    w odniesieniu do tekstu pieśni.
    1 pkt – poprawny opis zmian linii melodycznej ALBO zmian w partii akompaniamentu.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

  5. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawny opis uwzględniający zmiany linii melodycznej i zmiany akompaniamentu
w odniesieniu do tekstu pieśni.
1 pkt – poprawny opis zmian linii melodycznej ALBO zmian w partii akompaniamentu.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 9

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 10

2 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Jednym z typów symfonii romantycznej była symfonia programowa. Poniżej wymieniono kilka
tytułów utworów reprezentujących ten gatunek.
Symfonia faustowska Symfonia e-moll „Odrodzenie” Symfonia fantastyczna
Symfonia h-moll „Manfred” Symfonia domestica
Przyporządkuj tytuły symfonii programowych ich autorom. Tytuły symfonii wybierz
z podanych wyżej.
1. Hector Berlioz – 2. Franciszek Liszt – 3. Ryszard Strauss –

Sprawdź odpowiedź

1. Symfonia fantastyczna
2. Symfonia faustowska
3. Symfonia domestica

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: 1. Symfonia fantastyczna
    2. Symfonia faustowska
    3. Symfonia domestica

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – trzy poprawne przyporządkowania.
    1 pkt – dwa poprawne przyporządkowania.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

2 pkt – trzy poprawne przyporządkowania.
1 pkt – dwa poprawne przyporządkowania.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 10

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 11.1

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 11.  ♪
Zapoznaj się z zapisem nutowym i nagraniem fragmentu trzeciej części Koncertu
skrzypcowego h-moll „La Campanella” Niccolò Paganiniego (ścieżka 7.). Zapis nutowy
utworu znajduje się w Przykładach nutowych do wybranych zadań.

Zapisz nazwy dwóch wirtuozowskich technik gry występujących w partii solowej
skrzypiec.
1. 2.

Sprawdź odpowiedź

Gra w wysokim rejestrze, skoki rejestrowe, liczne ozdobniki, flażolety, smyczek ricochet.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Gra w wysokim rejestrze, skoki rejestrowe, liczne ozdobniki, flażolety, smyczek ricochet.

    Wymagane elementy toku według CKE:
    rozwiązań zadań
    Zasady oceniania
    1 pkt – zapis dwóch środków wirtuozowskich w partii skrzypiec.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

rozwiązań zadań
Zasady oceniania
1 pkt – zapis dwóch środków wirtuozowskich w partii skrzypiec.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 10

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 11.2

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 11.  ♪
Zapoznaj się z zapisem nutowym i nagraniem fragmentu trzeciej części Koncertu
skrzypcowego h-moll „La Campanella” Niccolò Paganiniego (ścieżka 7.). Zapis nutowy
utworu znajduje się w Przykładach nutowych do wybranych zadań.

Określ rolę orkiestry w zaprezentowanym fragmencie Koncertu.
EHMP-R0_100

Sprawdź odpowiedź

– Orkiestra ma rolę towarzyszącą.
– Gdy pojawia się partia solisty, orkiestra schodzi do roli akompaniamentu.

Gdy wchodzi partia solowa, orkiestra nie prowadzi równorzędnej narracji, lecz podaje tło harmoniczne i rytmiczne. Pełni więc funkcję towarzyszącą, akompaniując skrzypkom.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Gdy wchodzi partia solowa, orkiestra nie prowadzi równorzędnej narracji, lecz podaje tło harmoniczne i rytmiczne. Pełni więc funkcję towarzyszącą, akompaniując skrzypkom.

    Wynik: – Orkiestra ma rolę towarzyszącą.
    – Gdy pojawia się partia solisty, orkiestra schodzi do roli akompaniamentu.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne określenie roli orkiestry.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 10

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 11.3

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 11.  ♪
Zapoznaj się z zapisem nutowym i nagraniem fragmentu trzeciej części Koncertu
skrzypcowego h-moll „La Campanella” Niccolò Paganiniego (ścieżka 7.). Zapis nutowy
utworu znajduje się w Przykładach nutowych do wybranych zadań.

Podaj nazwę stylu muzycznego popularnego w I połowie XIX wieku, w który to styl
wpisuje się Koncert Niccolò Paganiniego.

Sprawdź odpowiedź

Styl brillant / wirtuozowski

Eksponowanie technicznej brawury solisty, wysokiego rejestru i efektownych figur jest typowe dla stylu brillant, zwanego też stylem wirtuozowskim, popularnego w I połowie XIX wieku.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Eksponowanie technicznej brawury solisty, wysokiego rejestru i efektownych figur jest typowe dla stylu brillant, zwanego też stylem wirtuozowskim, popularnego w I połowie XIX wieku.

    Wynik: Styl brillant / wirtuozowski

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne określenie stylu muzycznego.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 11

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 11.4

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 11.  ♪
Zapoznaj się z zapisem nutowym i nagraniem fragmentu trzeciej części Koncertu
skrzypcowego h-moll „La Campanella” Niccolò Paganiniego (ścieżka 7.). Zapis nutowy
utworu znajduje się w Przykładach nutowych do wybranych zadań.

Wyjaśnij, dlaczego trzecia część Koncertu Niccolò Paganiniego została opatrzona
przydomkiem „La Campanella” („Dzwonek”).

Sprawdź odpowiedź

1 pkt – poprawne wyjaśnienie.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: 1 pkt – poprawne wyjaśnienie.

    Wymagane elementy toku według CKE:
    1 pkt – poprawne wyjaśnienie.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
    Rozwiązania
    – W partii orkiestrowej pojawiają się dźwięki imitujące dzwonek zagrane na dzwonkach
    orkiestrowych.
    – W partii instrumentu solowego wysokie dźwięki i ich artykulacja mogą imitować brzmienie
    dzwonka.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne wyjaśnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Rozwiązania
– W partii orkiestrowej pojawiają się dźwięki imitujące dzwonek zagrane na dzwonkach
orkiestrowych.
– W partii instrumentu solowego wysokie dźwięki i ich artykulacja mogą imitować brzmienie
dzwonka.

Strona arkusza: 11

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 12

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zapoznaj się z zapisem nutowym fragmentu miniatury fortepianowej Karola
Szymanowskiego. Podaj nazwę okresu wyróżnionego w twórczości kompozytora,
a reprezentowanego przez ten utwór. Odpowiedź uzasadnij.
Nazwa okresu twórczości: Uzasadnienie: Nr zadania 10. 11.1. 11.2. 11.3. 11.4. 12.
Wypełnia Maks. liczba pkt 2 1 1 1 1 1
egzaminator
Uzyskana liczba pkt
EHMP-R0_100

Sprawdź odpowiedź

Nazwa okresu twórczości: narodowy, „lechicki”.

Miniatura wykorzystuje stylizowane elementy polskiego folkloru — charakterystyczny rytm, zwroty melodyczne i modalne brzmienie. Wskazuje to na narodowy, nazywany też lechickim, okres twórczości Karola Szymanowskiego.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Miniatura wykorzystuje stylizowane elementy polskiego folkloru — charakterystyczny rytm, zwroty melodyczne i modalne brzmienie. Wskazuje to na narodowy, nazywany też lechickim, okres twórczości Karola Szymanowskiego.

    Wynik: Nazwa okresu twórczości: narodowy, „lechicki”.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawna nazwa okresu i uzasadnienie.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 11

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 13.1

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 13.  ♪
Zapoznaj się z fragmentem zapisu i nagrania Mondestrunken Arnolda Schönberga
(ścieżka 8.).

Wybierz i zaznacz nazwę techniki wokalnej, którą posługuje się kompozytor.
Sprechgesang Schwanengesang recitativo secco recitativo accompagnato

Sprawdź odpowiedź

Sprechgesang

Partia głosu w Pierrot lunaire znajduje się między śpiewem a mową: wysokości dźwięków są tylko punktem wyjścia i szybko przechodzą w intonowaną mowę. Jest to Sprechgesang.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Partia głosu w Pierrot lunaire znajduje się między śpiewem a mową: wysokości dźwięków są tylko punktem wyjścia i szybko przechodzą w intonowaną mowę. Jest to Sprechgesang.

    Wynik: Sprechgesang

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne wskazanie nazwy techniki wokalnej.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 13.2

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 13.  ♪
Zapoznaj się z fragmentem zapisu i nagrania Mondestrunken Arnolda Schönberga
(ścieżka 8.).

Wymień dwa inne modernistyczne rozwiązania muzyczne, które zastosował w tym
utworze Arnold Schönberg.
1. 2.

Sprawdź odpowiedź

Polimetria, atonalna harmonika (brak tonacji), swobodny tok rytmiczny, nowoczesna faktura
instrumentalna, parlando.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Polimetria, atonalna harmonika (brak tonacji), swobodny tok rytmiczny, nowoczesna faktura
    instrumentalna, parlando.

    Wymagane elementy toku według CKE:
    1 pkt – poprawne wskazanie dwóch modernistycznych rozwiązań zastosowanych w utworze.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne wskazanie dwóch modernistycznych rozwiązań zastosowanych w utworze.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 13.3

1 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Zadanie 13.  ♪
Zapoznaj się z fragmentem zapisu i nagrania Mondestrunken Arnolda Schönberga
(ścieżka 8.).

Podaj nazwę kierunku w muzyce XX wieku, w który wpisuje się Mondestrunken
Arnolda Schönberga.

Sprawdź odpowiedź

Ekspresjonizm, modernizm

Napięta ekspresja, atonalne brzmienie, skrajne środki wokalne i deformacja tradycyjnej kantyleny wiążą Mondestrunken z ekspresjonizmem muzycznym, szerzej z modernizmem.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Napięta ekspresja, atonalne brzmienie, skrajne środki wokalne i deformacja tradycyjnej kantyleny wiążą Mondestrunken z ekspresjonizmem muzycznym, szerzej z modernizmem.

    Wynik: Ekspresjonizm, modernizm

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 1 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

1 pkt – poprawne podanie nazwy kierunku.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 14

2 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Poniższe ilustracje odpowiadają dwóm przedstawieniom baletowym z pierwszej połowy XX
wieku, które w treści librett i w opracowaniu muzycznym odnoszą się do tradycji ludowych
dwóch różnych krajów.
Przy każdej ilustracji napisz nazwisko kompozytora i tytuł baletu.
Nazwisko kompozytora:
A.
Tytuł baletu:
https://www.historiaposzukaj.pl
EHMP-R0_100
Nazwisko kompozytora:
B.
Tytuł baletu:
https://www.polskieradio.pl

Sprawdź odpowiedź

A. Nazwisko kompozytora: Karol Szymanowski, Tytuł baletu: Harnasie
B. Nazwisko kompozytora: Igor Strawiński, Tytuł baletu: Święto wiosny.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: A. Nazwisko kompozytora: Karol Szymanowski, Tytuł baletu: Harnasie
    B. Nazwisko kompozytora: Igor Strawiński, Tytuł baletu: Święto wiosny.

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne podanie dwóch nazwisk kompozytorów i tytułów baletów.
    1 pkt – poprawne podanie jednego nazwiska wraz z tytułem.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne podanie dwóch nazwisk kompozytorów i tytułów baletów.
1 pkt – poprawne podanie jednego nazwiska wraz z tytułem.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 15

2 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Przyporządkuj źródło inspiracji do wskazanych utworów. Źródło inspiracji wybierz
spośród wymienionych poniżej.
przeżycia wojenne biografia Karłowicza Medytacje Lamartina
pobyt w obozie jenieckim Görlitz tragedia Szekspira
Kompozytor Tytuł utworu Źródło inspiracji
Olivier Messiaen Kwartet na koniec czasu
Wojciech Kilar Kościelec 1909
Andrzej Panufnik Uwertura tragiczna
Nr zadania 13.1 13.2. 13.3. 14. 15.
Wypełnia Maks. liczba pkt 1 1 1 2 2
egzaminator
Uzyskana liczba pkt
EHMP-R0_100

Sprawdź odpowiedź

Kompozytor Tytuł utworu Źródło inspiracji
Olivier Messiaen Kwartet na koniec czasu pobyt w obozie jenieckim Görlitz
Wojciech Kilar Kościelec 1909 biografia Karłowicza
Andrzej Panufnik Uwertura tragiczna przeżycia wojenne

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź rozwiązanie

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

    Wynik: Kompozytor Tytuł utworu Źródło inspiracji
    Olivier Messiaen Kwartet na koniec czasu pobyt w obozie jenieckim Görlitz
    Wojciech Kilar Kościelec 1909 biografia Karłowicza
    Andrzej Panufnik Uwertura tragiczna przeżycia wojenne

    Wymagane elementy toku według CKE:
    2 pkt – poprawne uzupełnienie trzech wierszy tabeli.
    1 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch wierszy tabeli.
    0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

  3. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 2 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

2 pkt – poprawne uzupełnienie trzech wierszy tabeli.
1 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch wierszy tabeli.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższych kryteriów albo brak odpowiedzi.

Strona arkusza: 13

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 16

25 pkt

Historia muzyki — odpowiedź według zasad CKE

Napisz wypracowanie na jeden z poniższych tematów.
Temat 1.
Scharakteryzuj twórczość Antonia Vivaldiego. Omów różne gatunki muzyki instrumentalnej
i wokalno-instrumentalnej w kontekście działalności koncertowej, pedagogicznej
i impresaryjnej kompozytora.
Temat 2.
Przedstaw rozwój symfonii w muzyce XIX wieku. Wskaż dwa główne nurty rozwoju gatunku,
ich cechy charakterystyczne związane z treścią, z budową i z obsadą wykonawczą. W swojej
wypowiedzi odwołaj się do wybranych utworów.
WYPRACOWANIE
na temat nr ……
Nr zadania 16.
Wypełnia Maks. liczba pkt 25
egzaminator
Uzyskana liczba pkt
EHMP-R0_100
EHMP-R0_100
EHMP-R0_100
EHMP-R0_100
EHMP-R0_100
(nie podlega ocenie)
EHMP-R0_100
HISTORIA MUZYKI
Formuła 2015
HISTORIA MUZYKI
Formuła 2015
HISTORIA MUZYKI
Formuła 2015

Sprawdź odpowiedź

rozwiązań zadań
Temat 2.
Przedstaw rozwój symfonii w muzyce XIX wieku. Wskaż dwa główne nurty rozwoju gatunku,
ich cechy charakterystyczne związane z treścią, z budową i z obsadą wykonawczą. W swojej
wypowiedzi odwołaj się do wybranych utworów.
Wymagania egzaminacyjne 2024
Wymaganie ogólne Wymagania szczegółowe
II. Tworzenie wypowiedzi. 2.2) Zdający formułuje przejrzystą
wypowiedź pisemną, określając genezę,
przeobrażenia, powiązania, wpływy,
podobieństwa i różnice wskazanych w ust. 1
pkt 3–8:
a) dzieł, form i gatunków muzycznych (np.
msza, sonata, koncert, symfonia, pieśń) oraz
ich elementów i funkcji, w różnych epokach
i ośrodkach kulturowych,
4) prezentuje własny pogląd na muzyczną
twórczość i kulturę epok minionych,
dokonuje syntezy i porównań, wskazuje
dzieła, twórców i wykonawców o
szczególnym znaczeniu dla danej epoki,
stylu, ośrodka oraz uzasadnia swoje poglądy
i popiera je właściwie dobranymi
przykładami.
16.1. (0–2)
Zgodność treści pracy z tematem; rozpoznanie problemu sformułowanego
w temacie, np. wyznaczenie nurtu symfonii programowej i absolutnej.
16.2. (0–10)
Trafne przywołanie faktów istotnych dla tematu; omówienie przywołanych faktów.
Przykładowe zagadnienia:
• wskazanie genezy symfonii programowej w twórczości L. van Beethovena;
• omówienie znaczenia pozamuzycznego programu, typów programu;
• omówienie cech symfonii programowej – tytuły części, liczba części i ich budowa
formalna, dobór instrumentarium (ważny dla realizacji programu pozamuzycznego);
• omówienie przykładów kontynuacji wzorca symfonii klasycznej – liczba części i ich
budowa formalna, obsada wykonawcza.
16.3. (0–5)
Dobór przykładów z literatury muzycznej, ilustrujących omawiane fakty
Przywołanie i omówienie przykładów reprezentatywnych dla poszczególnych typów symfonii
XIX wieku.
16.4. (0–3)
Jakość omówienia
• Umiejętne hierarchizowanie problemów.
• Porządkowanie zagadnień, zjawisk i przykładów.
16.5. (0–2)
Poprawne stosowanie terminologii
Właściwe posługiwanie się terminami i pojęciami muzycznymi świadczące o ich zrozumieniu.
16.6. (0–3)
Uwaga! W tej części punkty przyznawane są wówczas, gdy praca jest na temat.
Uporządkowanie treści – kompozycja i język
Czytelna struktura pracy; wstęp, rozwinięcie i zakończenie zachowują właściwe proporcje.
Logika wywodu i wnioskowanie
Zachowana logiczna ciągłość wypowiedzi; wnioskowanie poprawne; jasno i przekonująco
sformułowane wnioski.
Język i estetyka pracy
Poprawność gramatyczna i stylistyczna.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Połącz zapis lub nagranie z cechą muzyczną

    Odczytaj obsadę, fakturę, formę, harmonikę lub środek wykonawczy wskazany w materiale. Nazwij zjawisko i uzasadnij rozpoznanie konkretną cechą zapisu, opisu albo przykładu dźwiękowego.

  2. Przeprowadź etap 1

    Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

  3. Przeprowadź etap 2

    rozwiązań zadań
    Temat 2. Przedstaw rozwój symfonii w muzyce XIX wieku. Wskaż dwa główne nurty rozwoju gatunku,
    ich cechy charakterystyczne związane z treścią, z budową i z obsadą wykonawczą. W swojej
    wypowiedzi odwołaj się do wybranych utworów. Wymagania egzaminacyjne 2024
    Wymaganie ogólne Wymagania szczegółowe
    II. Tworzenie wypowiedzi. 2.2) Zdający formułuje przejrzystą
    wypowiedź pisemną, określając genezę,
    przeobrażenia, powiązania, wpływy,
    podobieństwa i różnice wskazanych w ust.

  4. Przeprowadź etap 3

    1
    pkt 3–8:
    a) dzieł, form i gatunków muzycznych (np.
    msza, sonata, koncert, symfonia, pieśń) oraz
    ich elementów i funkcji, w różnych epokach
    i ośrodkach kulturowych,
    4) prezentuje własny pogląd na muzyczną
    twórczość i kulturę epok minionych,
    dokonuje syntezy i porównań, wskazuje
    dzieła, twórców i wykonawców o
    szczególnym znaczeniu dla danej epoki,
    stylu, ośrodka oraz uzasadnia swoje poglądy
    i popiera je właściwie dobranymi
    przykładami. 16.1.

  5. Przeprowadź etap 4

    (0–2)
    Zgodność treści pracy z tematem; rozpoznanie problemu sformułowanego
    w temacie, np. wyznaczenie nurtu symfonii programowej i absolutnej. 16.2. (0–10)
    Trafne przywołanie faktów istotnych dla tematu; omówienie przywołanych faktów.

  6. Przeprowadź etap 5

    Przykładowe zagadnienia:
    • wskazanie genezy symfonii programowej w twórczości L. van Beethovena;
    • omówienie znaczenia pozamuzycznego programu, typów programu;
    • omówienie cech symfonii programowej – tytuły części, liczba części i ich budowa
    formalna, dobór instrumentarium (ważny dla realizacji programu pozamuzycznego);
    • omówienie przykładów kontynuacji wzorca symfonii klasycznej – liczba części i ich
    budowa formalna, obsada wykonawcza. 16.3.

    (0–5)
    Dobór przykładów z literatury muzycznej, ilustrujących omawiane fakty
    Przywołanie i omówienie przykładów reprezentatywnych dla poszczególnych typów symfonii
    XIX wieku. 16.4. (0–3)
    Jakość omówienia
    • Umiejętne hierarchizowanie problemów.
    • Porządkowanie zagadnień, zjawisk i przykładów. 16.5. (0–2)
    Poprawne stosowanie terminologii
    Właściwe posługiwanie się terminami i pojęciami muzycznymi świadczące o ich zrozumieniu. 16.6. (0–3)
    Uwaga! W tej części punkty przyznawane są wówczas, gdy praca jest na temat.

    Uporządkowanie treści – kompozycja i język
    Czytelna struktura pracy; wstęp, rozwinięcie i zakończenie zachowują właściwe proporcje. Logika wywodu i wnioskowanie
    Zachowana logiczna ciągłość wypowiedzi; wnioskowanie poprawne; jasno i przekonująco
    sformułowane wnioski. Język i estetyka pracy
    Poprawność gramatyczna i stylistyczna.

  7. Sprawdź odpowiedź z warunkami punktowania

    Zweryfikuj, czy każdy człon polecenia jest zrealizowany, wynik zgadza się z odsłoniętą odpowiedzią właściwego wariantu, a zapis zawiera elementy wymagane do zdobycia 25 pkt. Szczegółowe kryteria są podane poniżej rozwiązania.

Podanie epoki lub gatunku bez wskazania cechy muzycznej, która uzasadnia rozpoznanie.

Punktowanie i źródło

rozwiązań zadań
Temat 2.
Przedstaw rozwój symfonii w muzyce XIX wieku. Wskaż dwa główne nurty rozwoju gatunku,
ich cechy charakterystyczne związane z treścią, z budową i z obsadą wykonawczą. W swojej
wypowiedzi odwołaj się do wybranych utworów.
Wymagania egzaminacyjne 2024
Wymaganie ogólne Wymagania szczegółowe
II. Tworzenie wypowiedzi. 2.2) Zdający formułuje przejrzystą
wypowiedź pisemną, określając genezę,
przeobrażenia, powiązania, wpływy,
podobieństwa i różnice wskazanych w ust. 1
pkt 3–8:
a) dzieł, form i gatunków muzycznych (np.
msza, sonata, koncert, symfonia, pieśń) oraz
ich elementów i funkcji, w różnych epokach
i ośrodkach kulturowych,
4) prezentuje własny pogląd na muzyczną
twórczość i kulturę epok minionych,
dokonuje syntezy i porównań, wskazuje
dzieła, twórców i wykonawców o
szczególnym znaczeniu dla danej epoki,
stylu, ośrodka oraz uzasadnia swoje poglądy
i popiera je właściwie dobranymi
przykładami.
16.1. (0–2)
Zgodność treści pracy z tematem; rozpoznanie problemu sformułowanego
w temacie, np. wyznaczenie nurtu symfonii programowej i absolutnej.
16.2. (0–10)
Trafne przywołanie faktów istotnych dla tematu; omówienie przywołanych faktów.
Przykładowe zagadnienia:
• wskazanie genezy symfonii programowej w twórczości L. van Beethovena;
• omówienie znaczenia pozamuzycznego programu, typów programu;
• omówienie cech symfonii programowej – tytuły części, liczba części i ich budowa
formalna, dobór instrumentarium (ważny dla realizacji programu pozamuzycznego);
• omówienie przykładów kontynuacji wzorca symfonii klasycznej – liczba części i ich
budowa formalna, obsada wykonawcza.
16.3. (0–5)
Dobór przykładów z literatury muzycznej, ilustrujących omawiane fakty
Przywołanie i omówienie przykładów reprezentatywnych dla poszczególnych typów symfonii
XIX wieku.
16.4. (0–3)
Jakość omówienia
• Umiejętne hierarchizowanie problemów.
• Porządkowanie zagadnień, zjawisk i przykładów.
16.5. (0–2)
Poprawne stosowanie terminologii
Właściwe posługiwanie się terminami i pojęciami muzycznymi świadczące o ich zrozumieniu.
16.6. (0–3)
Uwaga! W tej części punkty przyznawane są wówczas, gdy praca jest na temat.
Uporządkowanie treści – kompozycja i język
Czytelna struktura pracy; wstęp, rozwinięcie i zakończenie zachowują właściwe proporcje.
Logika wywodu i wnioskowanie
Zachowana logiczna ciągłość wypowiedzi; wnioskowanie poprawne; jasno i przekonująco
sformułowane wnioski.
Język i estetyka pracy
Poprawność gramatyczna i stylistyczna.

Strona arkusza: 14

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Oficjalne dokumenty

Materiały CKE

Dokumenty otwierają się na żądanie.

EHMP-R0-100-A-2405