Zadanié 12. (0–30)
Wëbierzë jeden temat i napiszë wëpracowanié.
Témat 1. Czë zgôdzôsz sã ze scwierdzenim, że procëmnotë sã przëcygają? Òmówi
zagadnienié w narzeszenim do pòdónégò tekstu i jinëch tekstów kùlturë. Twòja
prôca mùszi miec bënômni 300 słów.
Roman Robaczewsczi
Wiérzta dlô drëcha
Féliks Czôrlińsczi, pòchôdający ze znóny kaszëbsczi rodzëznë, w bankù prowadzył
rechùnkòwé ksãdżi. Robił òn na stanowiszczu rechméstra, gôdającë prosto: kalkùlatora. Dlô
Derdowsczégò Féliks béł bliską personą. […] Bëlë òni gwësno atrakcją dlô rãkòdzejarzów,
wisłowëch rëbôków, malarzów, mùrowników i jich pòmòcników, tej-sej òpòwiôdającë jima
historijczi, colemało wëmëszloné. Czãsto pòtikelë sã. […] Òpòwiôdelë òni sobie znóné
z rodzëznowëch stronów legendë i lëdowé òpòwiednie. […] To òb czas nëch kôrbiónków
Derdowsczi dozdrzôł w Czôrlińsczim przińdnégò herojã swòji epòpeji Ò panu Czôrlińsczim,
co do Pùcka pò sécë jachôł.
Òbadwaji òni mielë za wiele wòlnégò czasu, a parłãczëła jich pòspólnota
stôrokawalérsczégò stanu, bëlë òni aktiwnyma nôleżnikama Związkù Pòlsczich Kawalérów,
chtërnégò przédnikã przez dłudżé lata béł Derdowsczi. Parłãczëłë jich téż mòcniészé wiãzë,
MOK_1R
taczé jak: pòchôdanié z Kaszub i kaszëbsczi jãzëk, corôz wikszô pòlskô nôrodnô swiąda, stara
ò pòlską kùlturã i zepsëtô germaniznama pòlaszëzna.
Derdowsczi, mającë dëszã artistë, w Czôrlińsczim pòdzywiôł sëmiennosc, akùratnosc,
terminowòsc, a wiãc te znanczi, jaczé wëmùsziwô i ùcwierdzywô robòta w bankù. Dlô
Derdowsczégò niezgarającégò na lëczbë, rechùnczi i finanse, béł to swiat, chtërnégò do kùńca
żëcô òn sã nie naùcził i nie rozmiôł. Czôrlińsczégò òdbiérôł òn jakno czarzélca, chtëren letkò
rozmieje pòsłëgiwac sã nié leno zwielëcą, co jesz bëło do pòjimniãcô dlô Derdowsczégò, ale
nawetka taczim kùńsztã, jak òbrechòwiwanié procentów i ùkôzywanié wôrtnotë dëtka w czasu.
Czôrlińsczégò, człowieka ùłożonégò, pòcygała nonszalancjô i beztroska Derdowsczégò. Béł òn
zadzëwòwóny jegò letkòscą pisaniô, òsoblëwie spòsobnoscą zapisywaniô wrażeniów
w rimòwónëch wiorstkach. Miôł òn w ùwôżanim téż jiné spòsobnoscë Derdowsczégò, np.
wëchwëtiwaniô dobrëch stronów i słabòtów drëchów, a téż wëmëszlaniô (natëchstopach!)
i farwnégò òpòwiôdaniô hùmòresków i nieszlachùjącëch za prôwdą historijków. Z zôzdroscą
wzérôł òn, jak nen letkò przëjimôł swòje żëcowé niedarzënczi i w kòżdim jiwrze rozmiôł
dozdrzec cos szpòrtownégò i wôrtnégò. Ùwôżôł òn spòsób, w jaczi Derdowsczi wëpòwiôdôł
sã kriticzno, a równoczasno żëczno ò swòjim chlebòdôwcë.
R. Robaczewsczi, Wiérzta dlô drëcha, „Pomerania”, nr 4, 2014, s. 46.
Témat 2. Dokònôj przërównawczi interpretacji pòdónëch wiérztów. Twòja robòta
miałabë miec co nômni 300 słowów.
Aleksander Labùda
Jeséń
Lato szło ë jeséń zôs
Do nas przëszła i sã błądzy
I tak pò swòjémù rządzy,
Òbnażiwô krôj nasz z krôs.
Smùtnô jeséń wszãdze je.
Dozdrzeniałé w sadach brzadë
Czidô deszcz, czidają gradë,
A z drzéw lëstë wicher rwie.
Brace, më ju sódmi wiek
Jesmë do snu wcyg zybóny
Copiemë sã tak jak rek.
Le czej dëcha môsz ju w se;
Tej nasz krôj pòniewieróny
Wstónie – żëc na wieczi mdze.
A. Labùda, Jeséń, [w:] Dzëczé gãsë- antologiô kaszëbsczi pòezji (do 1990 r.), wyb. R. Drzéżdżón, G. Schramke,
Gdiniô 2004, s. 100.
MOK_1R
Léón Heyke
W jeséń
Szarodny wicher pòdmùchô
Na pòlu, przez bór i pò mòrzu,
W pòwiéwnëch ruchenkach rowarzą,
Pòrené chmùrë w przestwòrzu;
Kòmùdnosc kùrzi sã szarô
I brzedżi lata pòdmiwô
Jak òstrów dżinie w pòtokù,
Tak dzéń sã nocą pòkriwô.
Ju czas nadchôdô spòczinkù
Zwierzãta do spikù sã kładą
I głãbòk w zemi zagrużdżą
Za wieczny ùdbë doradą;
Drzéwiãta w gùniach różewëch
Do slédny brawãdë sã tulą
I wkrótce ze stroju wëzgloné
Do Matczi Rodë przëczulą.
Bùrgòce wicher, szëmòce
I chce òczennice wëbic,
Daremné są jegò zôlotë,
Zôkriw ni mòże wëzëbic;
Przë pierszim słuńca promiszkù,
Czej zymkù zaswitô swòbòda,
Tej w przesny krôsë wëstąpi
Do przesnégò żëcô przëroda.
L. Heyke, W jeséń, [w:] Swiat Kaszëbsczi. Kaszëbsczé pòezje i pòdania, wst. D. Kalinowsczi, Gdiniô 2015,
s. 135.
WYPRACOWANIE
na temat nr…………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
MOK_1R
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
MOK_1R
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
MOK_1R
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
MOK_1R
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………………………
Tabelę wypełnia egzaminator!
Liczba punktów Suma Uzasadnienie przyznania 0 punktów
wypowiedź
A. 0 − 2 – 4 − 6
argumentacyjna B. 0 − 2 – 4 − 6
interpretacja
A. 0 – 1 – 2 − 4
porównawcza B. 0 – 3 – 6 − 9
C. 0 – 2
D. 0 – 1 − 2 −3 − 4
E. 0 – 1 − 2
F. 0 – 2 − 3
G. 0 – 2 − 4
H. 0 – 2 − 3
MOK_1R
MOK_1R
- A.Labùda, Jeséń, [w:] Dzëczé gãsë- antologiô kaszëbsczi pòezji (do 1990 r.), wyb. R. Drzéżdżón, G. Schramke, Gdiniô 2004, s. 100. MOK_1R Léón Heyke W jeséń Szarodny wicher pòdmùchô Na pòlu, przez bór i pò mòrzu, W pòwiéwnëch ruchenkach rowarzą, Pòrené chmùrë w przestwòrzu; Kòmùdnosc kùrzi sã szarô I brzedżi lata pòdmiwô Jak òstrów dżinie w pòtokù, Tak dzéń sã nocą pòkriwô. Ju czas nadchôdô spòczinkù Zwierzãta do spikù sã kładą I głãbòk w zemi zagrużdżą Za wieczny ùdbë doradą; Drzéwiãta w gùniach różewëch Do slédny brawãdë sã tulą I wkrótce ze stroju wëzgloné Do Matczi Rodë przëczulą. Bùrgòce wicher, szëmòce I chce òczennice wëbic, Daremné są jegò zôlotë, Zôkriw ni mòże wëzëbic; Przë pierszim słuńca promiszkù, Czej zymkù zaswitô swòbòda, Tej w przesny krôsë wëstąpi Do przesnégò żëcô przëroda. L. Heyke, W jeséń, [w:] Swiat Kaszëbsczi. Kaszëbsczé pòezje i pòdania, wst. D. Kalinowsczi, Gdiniô 2015, s. 135. WYPRACOWANIE na temat nr………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… MOK_1R …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… MOK_1R …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… MOK_1R …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… MOK_1R …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………… Tabelę wypełnia egzaminator! Liczba punktów Suma Uzasadnienie przyznania 0 punktów wypowiedź
- A.0 − 2 – 4 − 6 argumentacyjna B. 0 − 2 – 4 − 6 interpretacja
- A.0 – 1 – 2 − 4 porównawcza B. 0 – 3 – 6 − 9
- C.0 – 2
- D.0 – 1 − 2 −3 − 4
- E.0 – 1 − 2
- F.0 – 2 − 3 G. 0 – 2 − 4 H. 0 – 2 − 3 MOK_1R
Pokaż oficjalne kryteria i omówienie źródłowe
Zadanie 12. (0–30)
Temat 1. Czë zgôdzôsz sã ze scwierdzenim, że procëmnotë sã przëcygają? Òmówi
zagadnienié w narzeszenim do pòdónégò tekstu i jinëch tekstów kùlturë. Twòja prôca
mùszi miec bënômni 300 słów.
Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
III. Tworzenie wypowiedzi […] pisemnych Zdający
w języku kaszubskim […]. 3.4. tworzy samodzielną wypowiedź
argumentacyjną według podstawowych
zasad logiki i retoryki (stawia tezę lub
hipotezę, dobiera argumenty, porządkuje je,
hierarchizuje, dokonuje ich selekcji pod
względem użyteczności w wypowiedzi,
podsumowuje, dobiera przykłady ilustrujące
wywód myślowy, przeprowadza prawidłowe
wnioskowanie).
V. Analiza i interpretacja tekstów kultury. Zdający:
5.2. rozpoznaje problematykę utworu;
5.8. rozpoznaje […] symbole kulturowe
i znaki tradycji oraz określa ich funkcje
w utworze; rozpoznaje retoryczną
organizację wypowiedzi;
5.9. wykorzystuje w interpretacji elementy
znaczące dla odczytania sensu utworu (tytuł,
podtytuł, puenta, kompozycja, słowa-klucze,
motto); konteksty literackie, kulturowe;
5.11. dostrzega obecne w utworach
literackich oraz innych tekstach kultury
wartości regionalne, narodowe
i uniwersalne.
Kryteria oceny wypowiedzi argumentacyjnej
Sformułowanie
stanowiska
wobec
Określenie Poprawność Zamysł Spójność Poprawność Poprawność
A B rozwiązania C D E F Styl tekstu G H
problemu przyjętego rzeczowa kompozycyjny lokalna językowa zapisu
przez autora
tekstu
Pełna
Zapis
Określenie spójność Brak
w pełni
problemu Stanowisko wypowiedzi błędów lub
Kompozycja Styl poprawny
6 zgodne 6 adekwatne do 4 2 lub 3 4 nieliczne 3
funkcjonalna stosowny lub nieliczne
z tekstem tekstu i pełne nieznaczne błędy
błędy
i pełne zaburzenia nierażące
nierażące
spójności
Określenie
Brak
problemu Stanowisko
2 błędów
zgodne adekwatne do
4 4 rzeczowych
z tekstem, tekstu, ale Liczne Liczne
ale niepełne Zaburzenia Znaczne Styl błędy błędy
niepełne 2 funkcjonalności 1 zaburzenia 2 częściowo 2 nierażące 2 nierażące
Określenie kompozycji spójności stosowny lub nieliczne lub nieliczne
Stanowisko błędy rażące błędy rażące
problemu
częściowo
2 częściowo 2
adekwatne do
zgodne
tekstu
z tekstem
Brak Brak
określenia stanowiska Jeden błąd
problemu lub lub więcej Brak zamysłu Wypowiedź Styl Liczne Liczne
0 0 0 0 0 0 0 0
lub problem stanowisko błędów kompozycyjnego niespójna niestosowny błędy rażące błędy rażące
niezgodny nieadekwatne rzeczowych
z tekstem do tekstu
UWAGA
Jeśli w kategorii A praca uzyska 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach.
Jeśli w kategorii A praca uzyska 2 punkty, a w kategorii B – 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach.
Jeśli praca składa się z mniej niż 300 słów, egzaminator przyznaje punkty tylko w kategoriach A, B i C.
Pojawienie się rzeczowego błędu kardynalnego dyskwalifikuje pracę – zdający otrzymuje 0 punktów.
Objaśnienia
A. Określenie problemu. Zdający powinien zrozumieć, jaki problem podejmuje autor w przedstawionym
fragmencie tekstu, i sformułować ten problem. Określenie problemu jest oceniane ze względu na to, czy jest
zgodne z tekstem i czy jest pełne.
– Określenie problemu uważa się za pełne, jeśli praca zawiera zarówno odtworzenie problemu (np. w postaci
pytania), jak i jego interpretację, czyli umieszczenie tego problemu w odpowiednim kontekście. Interpretacja
problemu powinna być uzasadniona (np. wagę problemu można uzasadnić jego historycznymi
uwarunkowaniami lub współczesnymi implikacjami).
– Określenie problemu uważa się za niepełne, jeśli praca nie zawiera interpretacji trafnie rozpoznanego
problemu.
– Określenie problemu uważa się za częściowo zgodne z tekstem, jeśli zdający nie w pełni rozpoznaje problem
główny lub wydobywa z tekstu tylko problem drugorzędny.
B. Sformułowanie stanowiska zdającego wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu
Zdający powinien omówić i ocenić rozwiązanie zaproponowane przez autora w przedstawionym tekście.
Sformułowanie stanowiska zdającego wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu jest oceniane
ze względu na to, czy jest adekwatne do tekstu i czy jest pełne.
– Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu częściowo adekwatne
do tekstu zniekształca rozwiązanie proponowane przez autora.
– Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu uważa się za pełne, gdy
zawiera ono odtworzenie rozwiązania przyjętego przez autora tekstu oraz trafne odwołania do innych
tekstów kultury uzasadniające stanowisko zdającego.
– Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu uważa się za niepełne, kiedy
brak trafnego odwołania do innych tekstów kultury uzasadniających stanowisko zdającego.
C. Poprawność rzeczową ocenia się na podstawie liczby błędów rzeczowych. Pomyłki (np. w nazwach
własnych lub datach) niewpływające na sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora
tekstu uważa się za usterki, a nie błędy rzeczowe.
Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o nieznajomości: (1) tekstu kultury, do którego odwołuje się
zdający oraz (2) kontekstu interpretacyjnego przywołanego przez zdającego.
D. Zamysł kompozycyjny ocenia się ze względu na funkcjonalność segmentacji i uporządkowania tekstu
właściwych wybranemu przez zdającego gatunkowi wypowiedzi. Należy wziąć pod uwagę, czy w tekście
zostały wyodrębnione – językowo i graficznie – części pracy i akapity niezbędne dla jasnego sformułowania
stanowiska i uzasadniających go argumentów oraz czy wyodrębnione części i akapity są uporządkowane
konsekwentnie (bez luk i zbędnych powtórzeń).
– Kompozycja jest funkcjonalna, jeśli podział tekstu na segmenty (części) i ich porządek (układ) są ściśle
powiązane z porządkiem treści i realizowanymi w tekście funkcjami retorycznymi. Odejście od zasady
trójdzielnej kompozycji nie jest błędem, jeśli segmentacja jest funkcjonalna.
Wagę zaburzenia funkcjonalności ocenia egzaminator na podstawie całości pracy (np. brak zakończenia w pracy,
w której zdający jasno rozwija swoją myśl, uznaje się za niewielkie zaburzenie, natomiast brak rozdzielenia
interpretacji problemu od interpretacji rozwiązania lub podważenie w zakończeniu wcześniejszych wywodów –
za znaczne zaburzenie).
E. Spójność lokalną ocenia się na podstawie zgodności logicznej i gramatycznej między kolejnymi,
znajdującymi się w bezpośrednim sąsiedztwie zdaniami w akapitach. Znaczne zaburzenia spójności wypowiedzi
to np. akapity zbudowane z sekwencji zdań niepowiązanych ze sobą ani logicznie, ani gramatycznie (potok
luźnych myśli, skojarzeń).
F. Styl tekstu napisanego przez zdającego ocenia się ze względu na stosowność.
Styl uznaje się za stosowny, jeśli zachowana jest zasada decorum (dobór środków językowych jest celowy
i adekwatny do wybranego przez zdającego gatunku wypowiedzi, sytuacji egzaminacyjnej, tematu i intencji
wypowiedzi oraz odmiany pisanej języka). Dopuszcza się drobne, sporadyczne odstępstwa od stosowności.
Styl częściowo stosowny dotyczy wypowiedzi, w której zdający niefunkcjonalnie łączy różne style, nie
kontroluje jednolitości stylu – np. w wypowiedzi pojawiają się wyrazy i konstrukcje z języka potocznego,
nieoficjalnego, wtręty ze stylu urzędowego, nadmierna metaforyka.
Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne.
Styl jest niestosowny, jeśli wypowiedź zawiera np. wulgaryzmy lub ma charakter obraźliwy.
Styl wypracowania nie musi być zgodny z upodobaniami stylistycznymi egzaminatora.
G. Poprawność językową ocenia się ze względu na liczbę i wagę błędów składniowych,
leksykalnych, słowotwórczych, frazeologicznych, fleksyjnych i stylistycznych.
Błąd stylistyczny to konstrukcja zgodna z normą językową, ale niewłaściwa w sytuacji, w której powstaje tekst,
oraz nieodpowiednia dla stylu, w jakim tekst jest pisany, np. udziwniona metafora, niefunkcjonalny
kolokwializm, wulgaryzm, nieuzasadnione powtórzenie leksykalne lub składniowe. Błędów logicznych nie
uznaje się za błędy stylistyczne.
H. Poprawność zapisu ocenia się ze względu na liczbę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych (szacowaną
odpowiednio do objętości tekstu) oraz ich wagę (błędy rażące i nierażące). Za błąd rażący uznaje się błąd, który
polega na naruszeniu ogólnej reguły ortograficznej lub interpunkcyjnej w zapisie słów lub fraz o wysokiej
frekwencji.
Temat 2. Dokònôj przërównawczi interpretacji pòdónëch wiérztów. Twòja robòta
miałabë miec co nômni 300 słowów.
Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
III. Tworzenie wypowiedzi […] pisemnych Zdający
w języku kaszubskim […]. 3.4. tworzy samodzielną wypowiedź
argumentacyjną według podstawowych
zasad logiki i retoryki (stawia tezę lub
hipotezę, dobiera argumenty, porządkuje je,
hierarchizuje, dokonuje ich selekcji pod
względem użyteczności w wypowiedzi,
podsumowuje, dobiera przykłady ilustrujące
wywód myślowy, przeprowadza prawidłowe
wnioskowanie).
V. Analiza i interpretacja tekstów kultury. Zdający:
5.2. rozpoznaje problematykę utworu;
5.4. wskazuje zastosowane w utworze
językowe środki artystycznego wyrazu oraz
inne wyznaczniki poetyki danego utworu
(z zakresu podstaw wersyfikacji, kompozycji)
i określa ich funkcje;
5.4. R. przeprowadza interpretację
porównawczą utworów literackich;
5.7. rozpoznaje sposoby kreowania bohatera
i świata przedstawionego ([…] sytuacja
liryczna […]);
5.8. rozpoznaje […] symbole kulturowe
i znaki tradycji oraz określa ich funkcje
w utworze;
5.9. wykorzystuje w interpretacji elementy
znaczące dla odczytania sensu utworu (tytuł,
[…] słowa-klucze, […]); konteksty
literackie, kulturowe;
5.11. dostrzega obecne w utworach
literackich oraz innych tekstach kultury
wartości regionalne, narodowe
i uniwersalne.
Kryteria oceny interpretacji porównawczej
Koncepcja Uzasadnienie
Poprawność Zamysł Spójność Poprawność Poprawność
A porównywania B tezy C D E F Styl tekstu G H
rzeczowa kompozycyjny lokalna językowa zapisu
utworów interpretacyjnej
Zapis
Koncepcja Brak błędów w pełni
Uzasadnienie
niesprzeczna Pełna Styl lub nieliczne poprawny
4 9 trafne, 3 4 3
z utworami spójność stosowny błędy lub nieliczne
pogłębione
i spójna wypowiedzi nierażące błędy
Kompozycja nierażące
3 2 lub
funkcjonalna
Koncepcja nieznaczne
2 Brak błędów zaburzenia
niesprzeczna Uzasadnienie
rzeczowych spójności
2 z utworami 6 trafne, ale
i częściowo niepogłębione Liczne błędy Liczne błędy
Styl
spójna nierażące nierażące
2 częściowo 2 2
lub nieliczne lub nieliczne
Koncepcja stosowny
Uzasadnienie Zaburzenia Znaczne błędy rażące błędy rażące
częściowo
1 3 częściowo 1 funkcjonalności 1 zaburzenia
sprzeczna
trafne kompozycji spójności
z utworami
Koncepcja Brak trafnych
Jeden błąd
sprzeczna argumentów
lub więcej Brak zamysłu Wypowiedź Styl Liczne błędy Liczne błędy
0 z utworami 0 uzasadniających 0 0 0 0 0 0
błędów kompozycyjnego niespójna niestosowny rażące rażące
lub brak interpretację
rzeczowych
koncepcji porównawczą
UWAGA
Jeśli w kategorii A praca uzyska 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach.
Jeśli w kategorii A praca uzyska 1 punkt, a w kategorii B – 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach.
Jeśli praca składa się z mniej niż 300 słów, egzaminator przyznaje punkty tylko w kategoriach A, B i C.
Pojawienie się rzeczowego błędu kardynalnego dyskwalifikuje pracę – zdający otrzymuje 0 punktów.
Objaśnienia
A. Koncepcja interpretacji porównawczej jest efektem poszukiwania przez zdającego sensów wynikających
z zestawienia tekstów i wymaga ustalenia pewnych obszarów porównania, w których szuka się podobieństw
i/lub różnic między utworami, a następnie wyciąga z tego wnioski. Koncepcja jest oceniana ze względu na to,
czy jest niesprzeczna z utworami i czy jest spójna.
– Koncepcja jest niesprzeczna z utworami, jeśli znajduje potwierdzenia w obu tekstach, przy czym
porównywane obszary są dla tekstów trafne i istotne, a nie drugorzędne.
Koncepcja jest częściowo sprzeczna z utworami, jeśli jedynie we fragmentach (lub fragmencie) znajduje
potwierdzenie w tekstach lub porównywane obszary są dla tekstów drugorzędne.
Koncepcja jest całkowicie sprzeczna z utworami, jeśli nawet we fragmentach (lub fragmencie) nie znajduje
potwierdzenia w tekstach.
– Koncepcja jest spójna, gdy wypowiedź w sposób wystarczający dla uzasadnienia tezy/hipotezy
interpretacyjnej obejmuje i łączy w całość sensy obu utworów.
– Koncepcja jest częściowo spójna, gdy wypowiedź obejmuje i łączy sensy obu utworów, ale w sposób
niewystarczający dla uzasadnienia tezy/hipotezy interpretacyjnej.
– Koncepcja jest niespójna, gdy wypowiedź obejmuje sensy każdego tekstu, ale ich nie łączy (tzn. wypowiedź
składa się z dwóch niepowiązanych ze sobą interpretacji).
Brak koncepcji to brak wskazania zasady zestawienia utworów.
B. Uzasadnienie interpretacji jest oceniane ze względu na to, czy jest trafne i czy jest pogłębione.
– Uzasadnienie trafne zawiera wyłącznie powiązane z tekstami argumenty na rzecz odczytania sensów
wynikających z zestawienia utworów. Argumenty muszą wynikać ze sfunkcjonalizowanej analizy,
to znaczy wywodzić się z formy lub/i treści tekstów.
Uzasadnienie jest częściowo trafne, jeśli w pracy oprócz niepowiązanych z tekstami lub/i niewynikających
ze sfunkcjonalizowanej analizy argumentów pojawi się przynajmniej jeden argument powiązany z tekstami
i wynikający ze sfunkcjonalizowanej analizy.
– Uzasadnienie jest pogłębione, jeśli jest osadzone nie tylko w tekstach, ale także w potwierdzonych tekstami
i przyjętą koncepcją porównywania utworów kontekstach (np. biograficznym, historycznoliterackim,
filozoficznym, kulturowym). Zdający powinien choć częściowo rozwinąć przywołany kontekst, aby
uzasadnić jego pojawienie się.
– Uzasadnienie jest niepogłębione, gdy wszystkie argumenty są sfunkcjonalizowane, ale zdający przywołał
je tylko z tekstów albo tylko z kontekstów.
C. Poprawność rzeczową ocenia się na podstawie liczby błędów rzeczowych. Pomyłki (np. w nazwach
własnych lub datach) niewpływające na koncepcję interpretacyjną uważa się za usterki, a nie błędy rzeczowe.
Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o nieznajomości: (1) tekstu kultury, do którego odwołuje się
zdający oraz (2) kontekstu interpretacyjnego przywołanego przez zdającego.
D. Kompozycję ocenia się ze względu na funkcjonalność segmentacji i uporządkowania tekstu zgodnie
z wybranym przez zdającego gatunkiem wypowiedzi. Należy wziąć pod uwagę, czy w tekście zostały
wyodrębnione – językowo i graficznie – części pracy i akapity niezbędne dla jasnego przedstawienia koncepcji
interpretacyjnej i uzasadniających ją argumentów oraz czy wyodrębnione części i akapity są logicznie
i konsekwentnie uporządkowane (bez luk i zbędnych powtórzeń).
Kompozycja jest funkcjonalna, jeśli podział tekstu na segmenty (części) i ich porządek (układ) są ściśle
powiązane z porządkiem treści i realizowanymi w tekście funkcjami retorycznymi. Odejście od zasady
trójdzielnej kompozycji nie jest błędem, jeśli segmentacja jest funkcjonalna.
E. Spójność lokalną ocenia się na podstawie zgodności logicznej i gramatycznej między kolejnymi,
znajdującymi się w bezpośrednim sąsiedztwie zdaniami w akapitach. Znaczne zaburzenia spójności wypowiedzi
to np. akapity zbudowane z sekwencji zdań niepowiązanych ze sobą ani logicznie, ani gramatycznie (potok
luźnych myśli, skojarzeń).
F. Styl tekstu napisanego przez zdającego ocenia się ze względu na stosowność.
Styl uznaje się za stosowny, jeśli zachowana jest zasada decorum (dobór środków językowych jest celowy
i adekwatny do wybranego przez zdającego gatunku wypowiedzi, sytuacji egzaminacyjnej, tematu i intencji
wypowiedzi oraz odmiany pisanej języka). Dopuszcza się drobne, sporadyczne odstępstwa od stosowności.
Styl częściowo stosowny dotyczy wypowiedzi, w której zdający niefunkcjonalnie łączy różne style, nie
kontroluje jednolitości stylu – np. w wypowiedzi pojawiają się wyrazy i konstrukcje z języka potocznego,
nieoficjalnego, wtręty ze stylu urzędowego, nadmierna metaforyka.
Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne.
Styl jest niestosowny, jeśli wypowiedź zawiera np. wulgaryzmy lub ma charakter obraźliwy. Styl
wypracowania nie musi być zgodny z upodobaniami stylistycznymi egzaminatora.
G. Poprawność językową ocenia się ze względu na liczbę i wagę błędów składniowych, leksykalnych,
słowotwórczych, frazeologicznych, fleksyjnych i stylistycznych.
Błąd stylistyczny to konstrukcja zgodna z normą językową, ale niewłaściwa w sytuacji, w której powstaje tekst,
oraz nieodpowiednia dla stylu, w jakim tekst jest pisany, np. udziwniona metafora, niefunkcjonalny
kolokwializm, wulgaryzm, nieuzasadnione powtórzenie leksykalne lub składniowe. Błędów logicznych nie
uznaje się za błędy stylistyczne.
H. Poprawność zapisu ocenia się ze względu na liczbę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych (szacowaną
odpowiednio do objętości tekstu) oraz ich wagę (błędy rażące i nierażące). Za błąd rażący uznaje się błąd, który
polega na naruszeniu ogólnej reguły ortograficznej lub interpunkcyjnej w zapisie słów lub fraz o wysokiej
frekwencji.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MOK-R1_1P-192, zadanie 12. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
- Odczytaj wszystkie warunki polecenia
Zadanié 12. (0–30) Wëbierzë jeden temat i napiszë wëpracowanié. Témat 1. Czë zgôdzôsz sã ze scwierdzenim, że procëmnotë sã przëcygają? Òmówi zagadnienié w narzeszenim do pòdónégò tekstu i jinëch tekstów kùlturë. Twòja prôca mùszi miec bënômni 300 słów. Roman Robaczewsczi Wiérzta dlô drëcha Féliks Czôrlińsczi, pòchôdający ze znóny… Przy rozwiązywaniu zachowaj wszystkie wskazane dane, ograniczenia, jednostki i wymaganą formę odpowiedzi.
- Zastosuj pełną rubrykę CKE
W polu odpowiedzi zachowano pełny tok rozwiązania albo rubrykę z oficjalnych zasad CKE, bez skracania do samego wyniku. Początek materiału źródłowego: Zadanie 12. (0–30) Temat 1. Czë zgôdzôsz sã ze scwierdzenim, że procëmnotë sã przëcygają? Òmówi zagadnienié w narzeszenim do pòdónégò tekstu i jinëch tekstów kùlturë. Twòja prôca mùszi miec bënômni 300 słów. Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe III. Tworzenie wypowiedzi […] pisemnych Zdający w języku kaszubskim […]. 3.4. tworzy samodzielną wypowiedź argumentacyjną według podstawowych zasad logiki i retoryki…
- Sprawdź zapis i punktowanie
Zadanie 12. (0–30) Temat 1. Czë zgôdzôsz sã ze scwierdzenim, że procëmnotë sã przëcygają? Òmówi zagadnienié w narzeszenim do pòdónégò tekstu i jinëch tekstów kùlturë. Twòja prôca mùszi miec bënômni 300 słów. Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe III. Tworzenie wypowiedzi […] pisemnych Zdający w języku kaszubskim […]. 3.4. tworzy samodzielną wypowiedź argumentacyjną według podstawowych zasad logiki i retoryki (stawia tezę lub hipotezę, dobiera argumenty,… Przed zakończeniem porównaj odpowiedź z dokładnym poleceniem oraz dopuszczalnymi wariantami wskazanymi w zasadach.
Nie traktuj rubryki ani przykładowych sformułowań jako gotowej pracy do przepisania. Wybierz jeden temat, zachowaj limit i samodzielnie zrealizuj wszystkie wymagane elementy.
Punktowanie i źródło
Zadanie 12. (0–30)
Temat 1. Czë zgôdzôsz sã ze scwierdzenim, że procëmnotë sã przëcygają? Òmówi
zagadnienié w narzeszenim do pòdónégò tekstu i jinëch tekstów kùlturë. Twòja prôca
mùszi miec bënômni 300 słów.
Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
III. Tworzenie wypowiedzi […] pisemnych Zdający
w języku kaszubskim […]. 3.4. tworzy samodzielną wypowiedź
argumentacyjną według podstawowych
zasad logiki i retoryki (stawia tezę lub
hipotezę, dobiera argumenty, porządkuje je,
hierarchizuje, dokonuje ich selekcji pod
względem użyteczności w wypowiedzi,
podsumowuje, dobiera przykłady ilustrujące
wywód myślowy, przeprowadza prawidłowe
wnioskowanie).
V. Analiza i interpretacja tekstów kultury. Zdający:
5.2. rozpoznaje problematykę utworu;
5.8. rozpoznaje […] symbole kulturowe
i znaki tradycji oraz określa ich funkcje
w utworze; rozpoznaje retoryczną
organizację wypowiedzi;
5.9. wykorzystuje w interpretacji elementy
znaczące dla odczytania sensu utworu (tytuł,
podtytuł, puenta, kompozycja, słowa-klucze,
motto); konteksty literackie, kulturowe;
5.11. dostrzega obecne w utworach
literackich oraz innych tekstach kultury
wartości regionalne, narodowe
i uniwersalne.
Kryteria oceny wypowiedzi argumentacyjnej
Sformułowanie
stanowiska
wobec
Określenie Poprawność Zamysł Spójność Poprawność Poprawność
A B rozwiązania C D E F Styl tekstu G H
problemu przyjętego rzeczowa kompozycyjny lokalna językowa zapisu
przez autora
tekstu
Pełna
Zapis
Określenie spójność Brak
w pełni
problemu Stanowisko wypowiedzi błędów lub
Kompozycja Styl poprawny
6 zgodne 6 adekwatne do 4 2 lub 3 4 nieliczne 3
funkcjonalna stosowny lub nieliczne
z tekstem tekstu i pełne nieznaczne błędy
błędy
i pełne zaburzenia nierażące
nierażące
spójności
Określenie
Brak
problemu Stanowisko
2 błędów
zgodne adekwatne do
4 4 rzeczowych
z tekstem, tekstu, ale Liczne Liczne
ale niepełne Zaburzenia Znaczne Styl błędy błędy
niepełne 2 funkcjonalności 1 zaburzenia 2 częściowo 2 nierażące 2 nierażące
Określenie kompozycji spójności stosowny lub nieliczne lub nieliczne
Stanowisko błędy rażące błędy rażące
problemu
częściowo
2 częściowo 2
adekwatne do
zgodne
tekstu
z tekstem
Brak Brak
określenia stanowiska Jeden błąd
problemu lub lub więcej Brak zamysłu Wypowiedź Styl Liczne Liczne
0 0 0 0 0 0 0 0
lub problem stanowisko błędów kompozycyjnego niespójna niestosowny błędy rażące błędy rażące
niezgodny nieadekwatne rzeczowych
z tekstem do tekstu
UWAGA
Jeśli w kategorii A praca uzyska 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach.
Jeśli w kategorii A praca uzyska 2 punkty, a w kategorii B – 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach.
Jeśli praca składa się z mniej niż 300 słów, egzaminator przyznaje punkty tylko w kategoriach A, B i C.
Pojawienie się rzeczowego błędu kardynalnego dyskwalifikuje pracę – zdający otrzymuje 0 punktów.
Objaśnienia
A. Określenie problemu. Zdający powinien zrozumieć, jaki problem podejmuje autor w przedstawionym
fragmencie tekstu, i sformułować ten problem. Określenie problemu jest oceniane ze względu na to, czy jest
zgodne z tekstem i czy jest pełne.
– Określenie problemu uważa się za pełne, jeśli praca zawiera zarówno odtworzenie problemu (np. w postaci
pytania), jak i jego interpretację, czyli umieszczenie tego problemu w odpowiednim kontekście. Interpretacja
problemu powinna być uzasadniona (np. wagę problemu można uzasadnić jego historycznymi
uwarunkowaniami lub współczesnymi implikacjami).
– Określenie problemu uważa się za niepełne, jeśli praca nie zawiera interpretacji trafnie rozpoznanego
problemu.
– Określenie problemu uważa się za częściowo zgodne z tekstem, jeśli zdający nie w pełni rozpoznaje problem
główny lub wydobywa z tekstu tylko problem drugorzędny.
B. Sformułowanie stanowiska zdającego wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu
Zdający powinien omówić i ocenić rozwiązanie zaproponowane przez autora w przedstawionym tekście.
Sformułowanie stanowiska zdającego wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu jest oceniane
ze względu na to, czy jest adekwatne do tekstu i czy jest pełne.
– Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu częściowo adekwatne
do tekstu zniekształca rozwiązanie proponowane przez autora.
– Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu uważa się za pełne, gdy
zawiera ono odtworzenie rozwiązania przyjętego przez autora tekstu oraz trafne odwołania do innych
tekstów kultury uzasadniające stanowisko zdającego.
– Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu uważa się za niepełne, kiedy
brak trafnego odwołania do innych tekstów kultury uzasadniających stanowisko zdającego.
C. Poprawność rzeczową ocenia się na podstawie liczby błędów rzeczowych. Pomyłki (np. w nazwach
własnych lub datach) niewpływające na sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora
tekstu uważa się za usterki, a nie błędy rzeczowe.
Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o nieznajomości: (1) tekstu kultury, do którego odwołuje się
zdający oraz (2) kontekstu interpretacyjnego przywołanego przez zdającego.
D. Zamysł kompozycyjny ocenia się ze względu na funkcjonalność segmentacji i uporządkowania tekstu
właściwych wybranemu przez zdającego gatunkowi wypowiedzi. Należy wziąć pod uwagę, czy w tekście
zostały wyodrębnione – językowo i graficznie – części pracy i akapity niezbędne dla jasnego sformułowania
stanowiska i uzasadniających go argumentów oraz czy wyodrębnione części i akapity są uporządkowane
konsekwentnie (bez luk i zbędnych powtórzeń).
– Kompozycja jest funkcjonalna, jeśli podział tekstu na segmenty (części) i ich porządek (układ) są ściśle
powiązane z porządkiem treści i realizowanymi w tekście funkcjami retorycznymi. Odejście od zasady
trójdzielnej kompozycji nie jest błędem, jeśli segmentacja jest funkcjonalna.
Wagę zaburzenia funkcjonalności ocenia egzaminator na podstawie całości pracy (np. brak zakończenia w pracy,
w której zdający jasno rozwija swoją myśl, uznaje się za niewielkie zaburzenie, natomiast brak rozdzielenia
interpretacji problemu od interpretacji rozwiązania lub podważenie w zakończeniu wcześniejszych wywodów –
za znaczne zaburzenie).
E. Spójność lokalną ocenia się na podstawie zgodności logicznej i gramatycznej między kolejnymi,
znajdującymi się w bezpośrednim sąsiedztwie zdaniami w akapitach. Znaczne zaburzenia spójności wypowiedzi
to np. akapity zbudowane z sekwencji zdań niepowiązanych ze sobą ani logicznie, ani gramatycznie (potok
luźnych myśli, skojarzeń).
F. Styl tekstu napisanego przez zdającego ocenia się ze względu na stosowność.
Styl uznaje się za stosowny, jeśli zachowana jest zasada decorum (dobór środków językowych jest celowy
i adekwatny do wybranego przez zdającego gatunku wypowiedzi, sytuacji egzaminacyjnej, tematu i intencji
wypowiedzi oraz odmiany pisanej języka). Dopuszcza się drobne, sporadyczne odstępstwa od stosowności.
Styl częściowo stosowny dotyczy wypowiedzi, w której zdający niefunkcjonalnie łączy różne style, nie
kontroluje jednolitości stylu – np. w wypowiedzi pojawiają się wyrazy i konstrukcje z języka potocznego,
nieoficjalnego, wtręty ze stylu urzędowego, nadmierna metaforyka.
Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne.
Styl jest niestosowny, jeśli wypowiedź zawiera np. wulgaryzmy lub ma charakter obraźliwy.
Styl wypracowania nie musi być zgodny z upodobaniami stylistycznymi egzaminatora.
G. Poprawność językową ocenia się ze względu na liczbę i wagę błędów składniowych,
leksykalnych, słowotwórczych, frazeologicznych, fleksyjnych i stylistycznych.
Błąd stylistyczny to konstrukcja zgodna z normą językową, ale niewłaściwa w sytuacji, w której powstaje tekst,
oraz nieodpowiednia dla stylu, w jakim tekst jest pisany, np. udziwniona metafora, niefunkcjonalny
kolokwializm, wulgaryzm, nieuzasadnione powtórzenie leksykalne lub składniowe. Błędów logicznych nie
uznaje się za błędy stylistyczne.
H. Poprawność zapisu ocenia się ze względu na liczbę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych (szacowaną
odpowiednio do objętości tekstu) oraz ich wagę (błędy rażące i nierażące). Za błąd rażący uznaje się błąd, który
polega na naruszeniu ogólnej reguły ortograficznej lub interpunkcyjnej w zapisie słów lub fraz o wysokiej
frekwencji.
Temat 2. Dokònôj przërównawczi interpretacji pòdónëch wiérztów. Twòja robòta
miałabë miec co nômni 300 słowów.
Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
III. Tworzenie wypowiedzi […] pisemnych Zdający
w języku kaszubskim […]. 3.4. tworzy samodzielną wypowiedź
argumentacyjną według podstawowych
zasad logiki i retoryki (stawia tezę lub
hipotezę, dobiera argumenty, porządkuje je,
hierarchizuje, dokonuje ich selekcji pod
względem użyteczności w wypowiedzi,
podsumowuje, dobiera przykłady ilustrujące
wywód myślowy, przeprowadza prawidłowe
wnioskowanie).
V. Analiza i interpretacja tekstów kultury. Zdający:
5.2. rozpoznaje problematykę utworu;
5.4. wskazuje zastosowane w utworze
językowe środki artystycznego wyrazu oraz
inne wyznaczniki poetyki danego utworu
(z zakresu podstaw wersyfikacji, kompozycji)
i określa ich funkcje;
5.4. R. przeprowadza interpretację
porównawczą utworów literackich;
5.7. rozpoznaje sposoby kreowania bohatera
i świata przedstawionego ([…] sytuacja
liryczna […]);
5.8. rozpoznaje […] symbole kulturowe
i znaki tradycji oraz określa ich funkcje
w utworze;
5.9. wykorzystuje w interpretacji elementy
znaczące dla odczytania sensu utworu (tytuł,
[…] słowa-klucze, […]); konteksty
literackie, kulturowe;
5.11. dostrzega obecne w utworach
literackich oraz innych tekstach kultury
wartości regionalne, narodowe
i uniwersalne.
Kryteria oceny interpretacji porównawczej
Koncepcja Uzasadnienie
Poprawność Zamysł Spójność Poprawność Poprawność
A porównywania B tezy C D E F Styl tekstu G H
rzeczowa kompozycyjny lokalna językowa zapisu
utworów interpretacyjnej
Zapis
Koncepcja Brak błędów w pełni
Uzasadnienie
niesprzeczna Pełna Styl lub nieliczne poprawny
4 9 trafne, 3 4 3
z utworami spójność stosowny błędy lub nieliczne
pogłębione
i spójna wypowiedzi nierażące błędy
Kompozycja nierażące
3 2 lub
funkcjonalna
Koncepcja nieznaczne
2 Brak błędów zaburzenia
niesprzeczna Uzasadnienie
rzeczowych spójności
2 z utworami 6 trafne, ale
i częściowo niepogłębione Liczne błędy Liczne błędy
Styl
spójna nierażące nierażące
2 częściowo 2 2
lub nieliczne lub nieliczne
Koncepcja stosowny
Uzasadnienie Zaburzenia Znaczne błędy rażące błędy rażące
częściowo
1 3 częściowo 1 funkcjonalności 1 zaburzenia
sprzeczna
trafne kompozycji spójności
z utworami
Koncepcja Brak trafnych
Jeden błąd
sprzeczna argumentów
lub więcej Brak zamysłu Wypowiedź Styl Liczne błędy Liczne błędy
0 z utworami 0 uzasadniających 0 0 0 0 0 0
błędów kompozycyjnego niespójna niestosowny rażące rażące
lub brak interpretację
rzeczowych
koncepcji porównawczą
UWAGA
Jeśli w kategorii A praca uzyska 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach.
Jeśli w kategorii A praca uzyska 1 punkt, a w kategorii B – 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach.
Jeśli praca składa się z mniej niż 300 słów, egzaminator przyznaje punkty tylko w kategoriach A, B i C.
Pojawienie się rzeczowego błędu kardynalnego dyskwalifikuje pracę – zdający otrzymuje 0 punktów.
Objaśnienia
A. Koncepcja interpretacji porównawczej jest efektem poszukiwania przez zdającego sensów wynikających
z zestawienia tekstów i wymaga ustalenia pewnych obszarów porównania, w których szuka się podobieństw
i/lub różnic między utworami, a następnie wyciąga z tego wnioski. Koncepcja jest oceniana ze względu na to,
czy jest niesprzeczna z utworami i czy jest spójna.
– Koncepcja jest niesprzeczna z utworami, jeśli znajduje potwierdzenia w obu tekstach, przy czym
porównywane obszary są dla tekstów trafne i istotne, a nie drugorzędne.
Koncepcja jest częściowo sprzeczna z utworami, jeśli jedynie we fragmentach (lub fragmencie) znajduje
potwierdzenie w tekstach lub porównywane obszary są dla tekstów drugorzędne.
Koncepcja jest całkowicie sprzeczna z utworami, jeśli nawet we fragmentach (lub fragmencie) nie znajduje
potwierdzenia w tekstach.
– Koncepcja jest spójna, gdy wypowiedź w sposób wystarczający dla uzasadnienia tezy/hipotezy
interpretacyjnej obejmuje i łączy w całość sensy obu utworów.
– Koncepcja jest częściowo spójna, gdy wypowiedź obejmuje i łączy sensy obu utworów, ale w sposób
niewystarczający dla uzasadnienia tezy/hipotezy interpretacyjnej.
– Koncepcja jest niespójna, gdy wypowiedź obejmuje sensy każdego tekstu, ale ich nie łączy (tzn. wypowiedź
składa się z dwóch niepowiązanych ze sobą interpretacji).
Brak koncepcji to brak wskazania zasady zestawienia utworów.
B. Uzasadnienie interpretacji jest oceniane ze względu na to, czy jest trafne i czy jest pogłębione.
– Uzasadnienie trafne zawiera wyłącznie powiązane z tekstami argumenty na rzecz odczytania sensów
wynikających z zestawienia utworów. Argumenty muszą wynikać ze sfunkcjonalizowanej analizy,
to znaczy wywodzić się z formy lub/i treści tekstów.
Uzasadnienie jest częściowo trafne, jeśli w pracy oprócz niepowiązanych z tekstami lub/i niewynikających
ze sfunkcjonalizowanej analizy argumentów pojawi się przynajmniej jeden argument powiązany z tekstami
i wynikający ze sfunkcjonalizowanej analizy.
– Uzasadnienie jest pogłębione, jeśli jest osadzone nie tylko w tekstach, ale także w potwierdzonych tekstami
i przyjętą koncepcją porównywania utworów kontekstach (np. biograficznym, historycznoliterackim,
filozoficznym, kulturowym). Zdający powinien choć częściowo rozwinąć przywołany kontekst, aby
uzasadnić jego pojawienie się.
– Uzasadnienie jest niepogłębione, gdy wszystkie argumenty są sfunkcjonalizowane, ale zdający przywołał
je tylko z tekstów albo tylko z kontekstów.
C. Poprawność rzeczową ocenia się na podstawie liczby błędów rzeczowych. Pomyłki (np. w nazwach
własnych lub datach) niewpływające na koncepcję interpretacyjną uważa się za usterki, a nie błędy rzeczowe.
Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o nieznajomości: (1) tekstu kultury, do którego odwołuje się
zdający oraz (2) kontekstu interpretacyjnego przywołanego przez zdającego.
D. Kompozycję ocenia się ze względu na funkcjonalność segmentacji i uporządkowania tekstu zgodnie
z wybranym przez zdającego gatunkiem wypowiedzi. Należy wziąć pod uwagę, czy w tekście zostały
wyodrębnione – językowo i graficznie – części pracy i akapity niezbędne dla jasnego przedstawienia koncepcji
interpretacyjnej i uzasadniających ją argumentów oraz czy wyodrębnione części i akapity są logicznie
i konsekwentnie uporządkowane (bez luk i zbędnych powtórzeń).
Kompozycja jest funkcjonalna, jeśli podział tekstu na segmenty (części) i ich porządek (układ) są ściśle
powiązane z porządkiem treści i realizowanymi w tekście funkcjami retorycznymi. Odejście od zasady
trójdzielnej kompozycji nie jest błędem, jeśli segmentacja jest funkcjonalna.
E. Spójność lokalną ocenia się na podstawie zgodności logicznej i gramatycznej między kolejnymi,
znajdującymi się w bezpośrednim sąsiedztwie zdaniami w akapitach. Znaczne zaburzenia spójności wypowiedzi
to np. akapity zbudowane z sekwencji zdań niepowiązanych ze sobą ani logicznie, ani gramatycznie (potok
luźnych myśli, skojarzeń).
F. Styl tekstu napisanego przez zdającego ocenia się ze względu na stosowność.
Styl uznaje się za stosowny, jeśli zachowana jest zasada decorum (dobór środków językowych jest celowy
i adekwatny do wybranego przez zdającego gatunku wypowiedzi, sytuacji egzaminacyjnej, tematu i intencji
wypowiedzi oraz odmiany pisanej języka). Dopuszcza się drobne, sporadyczne odstępstwa od stosowności.
Styl częściowo stosowny dotyczy wypowiedzi, w której zdający niefunkcjonalnie łączy różne style, nie
kontroluje jednolitości stylu – np. w wypowiedzi pojawiają się wyrazy i konstrukcje z języka potocznego,
nieoficjalnego, wtręty ze stylu urzędowego, nadmierna metaforyka.
Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne.
Styl jest niestosowny, jeśli wypowiedź zawiera np. wulgaryzmy lub ma charakter obraźliwy. Styl
wypracowania nie musi być zgodny z upodobaniami stylistycznymi egzaminatora.
G. Poprawność językową ocenia się ze względu na liczbę i wagę błędów składniowych, leksykalnych,
słowotwórczych, frazeologicznych, fleksyjnych i stylistycznych.
Błąd stylistyczny to konstrukcja zgodna z normą językową, ale niewłaściwa w sytuacji, w której powstaje tekst,
oraz nieodpowiednia dla stylu, w jakim tekst jest pisany, np. udziwniona metafora, niefunkcjonalny
kolokwializm, wulgaryzm, nieuzasadnione powtórzenie leksykalne lub składniowe. Błędów logicznych nie
uznaje się za błędy stylistyczne.
H. Poprawność zapisu ocenia się ze względu na liczbę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych (szacowaną
odpowiednio do objętości tekstu) oraz ich wagę (błędy rażące i nierażące). Za błąd rażący uznaje się błąd, który
polega na naruszeniu ogólnej reguły ortograficznej lub interpunkcyjnej w zapisie słów lub fraz o wysokiej
frekwencji.
Strona arkusza: 6
Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.