Przejdź do treści
Moja Matura
Lokalna wersja próbna · 512 arkuszy · 2015–2026

Maj 2022 · Formuła 2015

Język łaciński i kultura antyczna 2022 — poziom rozszerzony — Formuła 2015

Pracuj we własnym tempie. Sprawdź oficjalne odpowiedzi i dostępne objaśnienia. Wyjaśnienia pozostające w opracowaniu są oznaczone przy zadaniach.

Zadania / części
10
Punkty na stronie
60
Poziom
Rozszerzony

Zachowany status źródłowy: ten arkusz nie ma jeszcze zatwierdzenia redakcyjnego całego zestawu. Dostępne odpowiedzi i opracowania pozostają oznaczone przy zadaniach.

Pracuj z arkuszem

Zadania, odpowiedzi i opracowania

Zadanie 1

30 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Marek Tulliusz Cyceron, In Verrem 2.4.72 i 74

Oryginalny tekst łaciński z zachowanego arkusza EJLP-R0-100-2205.

Posąg Diany w Segeście

Segesta est oppidum pervetus in Sicilia, quod ab Aenea fugiente a Troia atque in haec loca veniente conditum esse demonstrant. Itaque Segestani non solum perpetua societate atque amicitia, sed etiam cognatione se cum populo Romano coniunctos esse arbitrantur. Hoc oppidum a Carthaginiensibus quondam vi captum atque deletum est. Fuit apud Segestanos ex aere Dianae simulacrum, cum summa atque antiquissima praeditum religione tum singulari opere artificioque perfectum. Colebatur a civibus, ab omnibus advenis visebatur; cum quaestor essem, nihil mihi ab illis est demonstratum prius. Erat admodum amplum et excelsum signum cum stola; inerat tamen in illa magnitudine aetas atque habitus virginalis; sagittae pendebant ab umero, sinistra manu retinebat arcum, dextra ardentem facem praeferebat.

Przetłumacz tekst Cycerona o posągu Diany w Segeście na język polski. Poniżej zachowano oryginał, model przekładu i analizę sześciu zdań.

Pokaż przekład i analizę krok po kroku

Segesta jest bardzo starym miastem na Sycylii, o którym podają, że zostało założone przez Eneasza uciekającego z Troi i przybywającego w te miejsca. Dlatego mieszkańcy Segesty uważają, że są połączeni z narodem rzymskim nie tylko trwałym przymierzem i przyjaźnią, lecz także pokrewieństwem. Miasto to zostało niegdyś zdobyte siłą i zniszczone przez Kartagińczyków. Mieszkańcy Segesty mieli wykonany z brązu posąg Diany, zarówno otoczony najwyższym i bardzo dawnym kultem, jak i wykonany z wyjątkowym nakładem pracy oraz kunsztem. Był czczony przez obywateli i oglądany przez wszystkich przybyszów; kiedy byłem kwestorem, niczego nie pokazali mi wcześniej. Był to bardzo duży i wysoki posąg bogini w stoli, a mimo jego wielkości postać miała dziewczęcy wiek i wygląd; strzały zwisały z ramienia, w lewej ręce trzymała łuk, a w prawej niosła płonącą pochodnię.

Autorsko zredagowany przekład EJLP-R0-100-2205 porównany z przykładem CKE. Pierwsza redakcja do niezależnej kontroli filologicznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Zdanie 1 — rozpoznaj ACI i imiesłowy

    Quod odnosi się do oppidum. Demonstrant wprowadza ACI conditum esse, a Aenea fugiente atque veniente to imiesłowy opisujące Eneasza: miasto miało zostać założone przez niego, gdy uciekał z Troi i przybywał na Sycylię.

  2. Zdanie 2 — zachowaj konstrukcję nie tylko, lecz także

    Arbitrantur wprowadza ACI se coniunctos esse. Ablativy societate, amicitia i cognatione podają więzi: mieszkańcy uważają się za połączonych z Rzymianami przymierzem, przyjaźnią i pokrewieństwem.

  3. Zdanie 3 — oddaj perfectum strony biernej

    Captum atque deletum est ma dwa imiesłowy z jednym est. Miasto zostało niegdyś zdobyte siłą i zniszczone przez Kartagińczyków; vi jest ablativem sposobu.

  4. Zdanie 4 — połącz opis kultu i kunsztu

    Simulacrum ex aere to posąg z brązu. Cum…tum… znaczy „zarówno…jak i”: był otoczony bardzo dawnym kultem oraz wykonany z wyjątkowym nakładem pracy i mistrzostwem.

  5. Zdanie 5 — rozpoznaj bierne imperfectum i cum historyczne

    Colebatur i visebatur opisują trwające czynności. Cum historyczne w cum quaestor essem znaczy „gdy byłem kwestorem”, a nihil mihi…demonstratum est prius — „niczego wcześniej mi nie pokazali”.

  6. Zdanie 6 — uporządkuj trzy cechy i atrybuty

    Signum było wielkie, wysokie i odziane w stolę, ale miało dziewczęcy wygląd. Imperfecta pendebant, retinebat i praeferebat opisują strzały, łuk w lewej oraz płonącą pochodnię w prawej ręce.

  7. Zredaguj spójny polski przekład

    Po analizie konstrukcji usuń łaciński szyk, zachowaj wszystkie informacje i sprawdź, czy zaimki jednoznacznie odnoszą się do mieszkańców, Cycerona oraz posągu Diany.

Nie tłumacz łacińskiego szyku słowo po słowie. Najpierw rozpoznaj oba ACI, imiesłowy, stronę bierną, cum historyczne i funkcje ablativu, a dopiero potem redaguj naturalne zdania polskie.

Punktowanie i źródło

30 pkt: zdania oceniane odpowiednio 5 + 5 + 2 + 6 + 5 + 6 pkt, a poprawność językowa i stylistyczna 1 pkt. Model zachowuje wszystkie elementy wskazane w rubryce CKE; dopuszczalne są równoważne polskie sformułowania.

Strona arkusza: 2 · Strona zasad oceniania: 2

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 2

1 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Zadanie 2. (0–1)
Podaj nazwę terminu, którym Rzymianie określali terytorium podbite i zarządzane
przez rzymskiego urzędnika.

…………………

Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Prowincja (provincia).

Autorskie opracowanie EJLP-R0-100-2205, zadanie 2, porównane z zachowanymi zasadami CKE. Pierwsza redakcja do niezależnej kontroli filologicznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj wymagane pojęcie lub formę

    Tekst mówi o Sycylii jako obszarze znajdującym się pod rzymskim zarządem.

  2. Zastosuj wiedzę językową albo kulturową

    Rzymianie nazywali podbite terytorium pozostające pod władzą urzędnika provincia.

  3. Zapisz kompletną odpowiedź

    Polskim odpowiednikiem terminu ustrojowego jest „prowincja”.

Nie wpisuj „kolonia”: kolonia była osadą obywateli, a prowincja stanowiła podbite terytorium administrowane przez namiestnika.

Punktowanie i źródło

Zadanie 2. (0–1)
Wymagania egzaminacyjne 2022
Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie Zdający:
zawartych w nich informacji. 1.5) wykorzystuje wiedzę o antyku do
III. Analiza i interpretacja tekstów odczytywania sensu tekstów łacińskich
kultury. i w przekładzie dotyczących […] życia
politycznego (ustrój […] Rzymu) […].
3.1) […] selekcjonuje wiadomości i je
wykorzystuje do wykonania postawionych
zadań.

Zasady oceniania
1 pkt – poprawna odpowiedź.
0 pkt – odpowiedź błędna lub brak odpowiedzi.

Rozwiązanie
Prowincja

Strona arkusza: 4

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 3

2 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Zadanie 3. (0–2)
Cyceron w czasie, o którym pisze w tekście źródłowym, był kwestorem. Wymień dwa
urzędy, wyższe rangą od kwestora.

1. …………………………………………………………….

2. …………………………………………………………….

Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Dowolne dwa: edyl, pretor, konsul, cenzor albo trybun ludowy.

Autorskie opracowanie EJLP-R0-100-2205, zadanie 3, porównane z zachowanymi zasadami CKE. Pierwsza redakcja do niezależnej kontroli filologicznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj wymagane pojęcie lub formę

    Kwestura była najniższym szczeblem tradycyjnego cursus honorum i dotyczyła głównie finansów.

  2. Zastosuj wiedzę językową albo kulturową

    Wyżej w hierarchii znajdowały się m.in. edylat, pretura i konsulat; klucz dopuszcza też cenzora oraz trybuna ludowego.

  3. Zapisz kompletną odpowiedź

    Do odpowiedzi wybierz dwie różne poprawne nazwy, np. pretor i konsul.

Nie podawaj senatora jako urzędu: senat był organem, a senator statusem członka, nie kolejną magistraturą cursus honorum.

Punktowanie i źródło

Zadanie 3. (0–2)
Wymagania egzaminacyjne 2022
Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie Zdający:
zawartych w nich informacji. 1.5) wykorzystuje wiedzę o antyku do
III. Analiza i interpretacja tekstów odczytywania sensu tekstów łacińskich
kultury. i w przekładzie dotyczących […] życia
politycznego (ustrój […] Rzymu) […].
3.1) […] selekcjonuje wiadomości i je
wykorzystuje do wykonania postawionych
zadań.

Zasady oceniania
2 pkt – poprawne podanie nazw dwóch urzędów.
1 pkt – poprawne podanie nazwy jednego urzędu.
0 pkt – odpowiedź błędna lub brak odpowiedzi.

Rozwiązanie
edyl / pretor/ konsul / cenzor / trybun ludowy

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 4

1 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Zadanie 4. (0–1)
Zapisz imiona bogów greckich przedstawionych na reprodukcjach.

A B

www.szuflada.net www.wikipedia.org

……………………………………………… ………………………………………………

Nr zadania 1. 2. 3. 4.
Wypełnia
Maks. liczba pkt 30 1 2 1
egzaminator
Uzyskana liczba pkt

Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

A. Posejdon; B. Apollo.

Autorskie opracowanie EJLP-R0-100-2205, zadanie 4, porównane z zachowanymi zasadami CKE. Pierwsza redakcja do niezależnej kontroli filologicznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj wymagane pojęcie lub formę

    Postać A identyfikuje atrybut władcy mórz — trójząb — dlatego jest to Posejdon.

  2. Zastosuj wiedzę językową albo kulturową

    Postać B rozpoznaje się jako Apollina po jego młodzieńczym typie i charakterystycznych atrybutach artystycznych lub łuczniczych.

  3. Zapisz kompletną odpowiedź

    Polecenie wymaga greckich imion, więc zapisujemy Posejdon i Apollo, nie Neptun i Apollon w funkcji rzymskiej.

Nie używaj rzymskiego imienia Neptun dla postaci A; zadanie wprost prosi o imiona bogów greckich.

Punktowanie i źródło

Zadanie 4. (0–1)
Wymagania egzaminacyjne 2022
Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie Zdający:
zawartych w nich informacji. 1.5) wykorzystuje wiedzę o antyku do
III. Analiza i interpretacja tekstów kultury. odczytywania sensu tekstów oryginalnych
i w przekładzie dotyczących mitów
antycznych, sztuki […].
3.1) […] selekcjonuje wiadomości i je
wykorzystuje do wykonania postawionych
zadań.

Zasady oceniania
1 pkt – poprawne podanie imion dwóch bogów.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub błędna albo brak odpowiedzi.

Rozwiązanie
A. Posejdon
B. Apollo

Strona arkusza: 5

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 5

1 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Zadanie 5. (0–1)
Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.

W trakcie tułaczki Eneasz dotarł do Kartaginy, gdzie gościny udzieliła mu

A. Andromacha.
B. Dydona.
C. Kirke.
D. Lawinia.

  • A.Andromacha.
  • B.Dydona.
  • C.Kirke.
  • D.Lawinia.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

B — Dydona.

Autorskie opracowanie EJLP-R0-100-2205, zadanie 5, porównane z zachowanymi zasadami CKE. Pierwsza redakcja do niezależnej kontroli filologicznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj wymagane pojęcie lub formę

    Eneasz po ucieczce z Troi błąkał się po Morzu Śródziemnym, zanim dotarł do Italii.

  2. Zastosuj wiedzę językową albo kulturową

    W Kartaginie przyjęła go królowa Dydona, a ich historię opisuje Eneida Wergiliusza.

  3. Zapisz kompletną odpowiedź

    Andromacha, Kirke i Lawinia należą do innych epizodów mitu, więc poprawna jest odpowiedź B.

Nie wybieraj Lawinii: została żoną Eneasza dopiero w Italii, a nie gospodynią bohatera w Kartaginie.

Punktowanie i źródło

Zadanie 5. (0–1)
Wymagania egzaminacyjne 2022
Wymagania ogólne Wymagania szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie Zdający:
zawartych w nich informacji. 1.5) wykorzystuje wiedzę o antyku do
III. Analiza i interpretacja tekstów kultury. odczytywania sensu tekstów łacińskich
i w przekładzie dotyczących mitów antycznych,
[…] literatury greckiej […], literatury rzymskiej
[…].
3.1) […] selekcjonuje wiadomości i je
wykorzystuje do wykonania postawionych
zadań.

Zasady oceniania
1 pkt – poprawna odpowiedź.
0 pkt – odpowiedź błędna lub brak odpowiedzi.

Rozwiązanie
B

Strona arkusza: 6

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 6

3 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Zadanie 6. (0–3)
Wykonaj transformacje gramatyczne zdań, stosując odpowiednio:
a) accusativus cum infinitivo
b) stronę czynną
c) dativus possessivus.

a) Segesta est oppidum pervetus in Sicilia.

Scimus ……………………………………………………………………….……………………..

b) Segesta a Carthaginiensibus deleta est.

c) Diana habebat sagittas et arcum.

……………………………………………………………….……………………………………….

Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

a) Scimus Segestam esse oppidum pervetus in Sicilia. b) Carthaginienses Segestam deleverunt. c) Dianae erant sagittae et arcus.

Autorskie opracowanie EJLP-R0-100-2205, zadanie 6, porównane z zachowanymi zasadami CKE. Pierwsza redakcja do niezależnej kontroli filologicznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj wymagane pojęcie lub formę

    W ACI podmiot Segesta przechodzi do accusativu Segestam, a orzecznik oppidum i bezokolicznik esse zachowują konstrukcję zależną od scimus.

  2. Zastosuj wiedzę językową albo kulturową

    W stronie czynnej wykonawca Carthaginienses staje się podmiotem, Segestam dopełnieniem, a perfectum bierne zastępuje deleverunt.

  3. Zapisz kompletną odpowiedź

    W dativus possessivus posiadacz Diana przyjmuje dativus Dianae, a posiadane sagittae et arcus są podmiotem przy erant.

Nie zostawiaj Segesta w mianowniku w ACI i nie tłumacz dativus possessivus dosłownym czasownikiem habere; ćwiczenie wymaga konkretnych konstrukcji.

Punktowanie i źródło

Zadanie 6. (0–3)

Wymagania egzaminacyjne 2022
Wymaganie ogólne Wymagania szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie Zdający:
zawartych w nich informacji. 1.2) identyfikuje charakterystyczne dla łaciny
konstrukcje składniowe: szyk zdania; struktura
składniowa zdania w stronie czynnej i biernej;
funkcje składniowe i semantyczne rzeczownika
w poszczególnych przypadkach; funkcje
składniowe i semantyczne nieosobowych form
czasownika (infinitivus activi i passivi
praesentis, perfecti […]); konstrukcje
składniowe charakterystyczne dla łaciny:
accusativus cum infinitivo, […] dativus
possessivus […];
1.3) dokonuje transformacji gramatycznych:
odmienia rzeczowniki […]; tworzy formy
czasownikowe w czasach głównych
i historycznych, w trybach, stronach i liczbach;
dokonuje transformacji gramatycznych
w zakresie konstrukcji składniowych
(accusativus cum infinitivo, […] dativus
possessivus […]).

Zasady oceniania
3 pkt – poprawna transformacja gramatyczna trzech zdań.
2 pkt – poprawna transformacja gramatyczna dwóch zdań.
1 pkt – poprawna transformacja gramatyczna jednego zdania.
0 pkt – odpowiedź błędna lub brak odpowiedzi.

Rozwiązanie
a) Scimus Segestam esse oppidum pervetus in Sicilia.
b) Carthaginienses Segestam deleverunt.
c) Dianae erant sagittae et arcus.

Strona arkusza: 6

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7

2 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Zadanie 7. (0–2)
Wpisz synonimy podanych wyrazów łacińskiego pochodzenia.

manualny

preferować

koniunkcja

Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

manualny — ręczny; preferować — woleć; koniunkcja — połączenie.

Autorskie opracowanie EJLP-R0-100-2205, zadanie 7, porównane z zachowanymi zasadami CKE. Pierwsza redakcja do niezależnej kontroli filologicznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj wymagane pojęcie lub formę

    Łacińskie manus oznacza rękę, dlatego polski synonim przymiotnika „manualny” to „ręczny”.

  2. Zastosuj wiedzę językową albo kulturową

    Czasownik „preferować” oznacza dawać czemuś pierwszeństwo, czyli „woleć”.

  3. Zapisz kompletną odpowiedź

    Koniunkcja pochodzi od coniunctio i oznacza złączenie lub połączenie.

Nie podawaj definicji opisowych zamiast synonimów; każde pole wymaga krótkiego polskiego wyrazu o równoważnym znaczeniu.

Punktowanie i źródło

Zadanie 7. (0–2)

Wymagania egzaminacyjne 2022
Wymaganie ogólne Wymaganie szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie 1.4) Zdający wymienia wyrazy pochodzenia
zawartych w nich informacji. łacińskiego funkcjonujące jako terminy
w różnych dziedzinach; dostrzega związki
języka polskiego z językiem łacińskim […].

Zasady oceniania
2 pkt – wpisanie trzech poprawnych synonimów.
1 pkt – wpisanie dwóch poprawnych synonimów.
0 pkt – odpowiedź niepełna lub błędna albo brak odpowiedzi.

Rozwiązanie
manualny ręczny
preferować woleć
koniunkcja połączenie

Strona arkusza: 6

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 8

2 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Zadanie 8. (0–2)
Uzupełnij zdania. Wybierz jedną z podanych form.

1. Aeneas, cum a Troia ……………, Segestam condidit.

A. fugiens
B. fugeret
C. fugere
D. fugiente

2. …………….. simulacrum Dianae fuit.

A. Cum Segesta
B. Segestam
C. Segestae
D. In Segestam

  • A.fugiens
  • B.fugeret
  • C.fugere
  • D.fugiente 2. …………….. simulacrum Dianae fuit.
  • A.Cum Segesta
  • B.Segestam
  • C.Segestae
  • D.In Segestam
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

1. B — fugeret; 2. C — Segestae.

Autorskie opracowanie EJLP-R0-100-2205, zadanie 8, porównane z zachowanymi zasadami CKE. Pierwsza redakcja do niezależnej kontroli filologicznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj wymagane pojęcie lub formę

    Cum opisuje okoliczność równoczesną wobec historycznego condidit, dlatego wymaga imperfectum coniunctivi: fugeret.

  2. Zastosuj wiedzę językową albo kulturową

    Nazwa miasta w odpowiedzi na pytanie „gdzie?” występuje w locativus; dla Segesta formą jest Segestae.

  3. Zapisz kompletną odpowiedź

    Zestaw poprawnych wyborów to zatem B w pierwszym zdaniu i C w drugim.

Nie wybieraj ablativus absolutus fugiente: po cum występuje zdanie z osobową formą czasownika, a nie sam imiesłów.

Punktowanie i źródło

Zadanie 8. (0–2)
Wymagania egzaminacyjne 2022
Wymaganie ogólne Wymagania szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie Zdający:
zawartych w nich informacji. 1.1) rozpoznaje formy morfologiczne ([…] stronę
czynną i bierną czasowników we wszystkich
czasach w indikatiwie i koniunktiwie […]);
1.2) identyfikuje charakterystyczne dla łaciny
konstrukcje składniowe: szyk zdania, struktura
składniowa zdania w stronie czynnej i biernej; […]
składnia nazw miast; consecutio temporum, zdania
podrzędne z […] koniunktiwem;
1.3) dokonuje transformacji gramatycznych:
odmienia rzeczowniki […]; tworzy formy
czasownikowe w czasach głównych
i historycznych, w trybach, stronach i liczbach […].

Zasady oceniania
2 pkt – poprawne uzupełnienie dwóch zdań.
1 pkt – poprawne uzupełnienie jednego zdania.
0 pkt – odpowiedź błędna lub brak odpowiedzi.

Rozwiązanie
1. B
2. C

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9

3 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Zadanie 9. (0–3)
Obok podanych form czasowników wpisz odpowiadające im formy czasownika
demonstrare.

colebatur

veniente

essem

Nr zadania 5. 6. 7. 8. 9.
Wypełnia
Maks. liczba pkt 1 3 2 2 3
egzaminator
Uzyskana liczba pkt

Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

colebatur — demonstrabatur; veniente — demonstrante; essem — demonstrarem.

Autorskie opracowanie EJLP-R0-100-2205, zadanie 9, porównane z zachowanymi zasadami CKE. Pierwsza redakcja do niezależnej kontroli filologicznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj wymagane pojęcie lub formę

    Colebatur to 3. osoba liczby pojedynczej imperfectum indicativi passivi, więc odpowiada jej demonstrabatur.

  2. Zastosuj wiedzę językową albo kulturową

    Veniente jest ablativus singularis participium praesentis activi, dlatego analogiczną formą jest demonstrante.

  3. Zapisz kompletną odpowiedź

    Essem to 1. osoba liczby pojedynczej imperfectum coniunctivi; od demonstrare tworzymy demonstrarem.

Nie zachowuj tylko końcówki bez sprawdzenia strony i trybu: każda forma musi odpowiadać pełnemu zestawowi cech gramatycznych wzorca.

Punktowanie i źródło

Zadanie 9. (0–3)
Wymagania egzaminacyjne 2022
Wymaganie ogólne Wymagania szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie Zdający:
zawartych w nich informacji. 1.1) rozpoznaje formy morfologiczne ([…]
stronę czynną i bierną czasowników we
wszystkich czasach w indikatiwie
i koniunktiwie; […] participia (praesentis
activi […]); czasowniki nieregularne […]);
1.3) dokonuje transformacji gramatycznych:
[…] tworzy formy czasownikowe w czasach
głównych i historycznych, w trybach,
stronach i liczbach […].

Zasady oceniania
3 pkt – poprawne wpisanie trzech form czasownika demonstrare.
2 pkt – poprawne wpisanie dwóch form czasownika demonstrare.
1 pkt – poprawne wpisanie jednej formy czasownika demonstrare.
0 pkt – odpowiedź błędna lub brak odpowiedzi.

Rozwiązanie
colebatur demonstrabatur
veniente demonstrante
essem demonstrarem

Strona arkusza: 7

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 10

15 pkt

Łacina F2015 — przekład, składnia i kultura antyczna

Cztery źródła do wypracowania

Źródła 1–3 są reprodukcjami: malarstwa pompejańskiego, Nike z Samotraki i Łuku Tytusa. Nie osadzamy obrazów; opis ogranicza się do identyfikacji z arkusza. Źródło 4 zachowano tekstowo.

Źródła ikonograficzne

1. Malarstwo pompejańskie — dekoracja ścienna z domu rzymskiego.

2. Nike z Samotraki — hellenistyczny posąg skrzydlatej bogini zwycięstwa.

3. Łuk Tytusa w Rzymie — cesarski monument triumfalny.

Źródło 4 — Zbigniew Herbert, Labirynt nad morzem

Zbigniew Herbert Labirynt nad morzem Wiadomo, że wewnątrz świątyni [Partenonu] znajdował się posąg Ateny – dzieło Fidiasza. Nieoceniony Pauzaniasz – cierpliwy inwentaryzator tylu zaginionych zabytków starożytności – przekazał nam następujący opis: „Statua przedstawia stojącą Atenę, która ma na sobie tunikę spływającą do stóp; na jej piersi wyrzeźbiona jest głowa Meduzy z kości słoniowej. Atena trzyma w ręku boginię zwycięstwa, wysoką na cztery łokcie, a w drugiej ręce włócznię. U stóp jej znajduje się tarcza, a w miejscu, gdzie włócznia opiera się na ziemi – wąż. […] Cokół pokryty płaskorzeźbą, przedstawiającą narodziny Pandory, pierwszej kobiety, która pojawiła się na ziemi, jak mówi Hezjod i inni poeci”. Zbigniew Herbert, Labirynt nad morzem, Warszawa 2000.

Na podstawie czterech zachowanych materiałów i własnej wiedzy omów role sztuki w starożytnej Grecji i Rzymie.

Pokaż model wypracowania i plan analizy źródeł

Sztuka w starożytnej Grecji i Rzymie nie była wyłącznie dekoracją ani autonomiczną dziedziną przeznaczoną do oglądania w muzeum. Łączyła funkcje religijne, polityczne, społeczne, edukacyjne i prywatne. Zamieszczone źródła — malarstwo pompejańskie, Nike z Samotraki, Łuk Tytusa oraz opis posągu Ateny w Partenonie — pokazują odmienne środowiska i gatunki, ale łączy je zdolność sztuki do utrwalania wartości wspólnoty oraz przekazywania znaczeń za pomocą rozpoznawalnych form.

W greckiej polis sztuka była silnie związana z religią. Świątynia stanowiła dom bóstwa, a umieszczony w niej posąg kultowy materializował jego obecność i rangę. Źródło 4 opisuje Atenę Partenos wykonaną przez Fidiasza dla Partenonu. Bogini ma tunikę, włócznię i tarczę, trzyma Nike, a dekoracja przywołuje Meduzę oraz narodziny Pandory. Każdy atrybut rozszerza sens przedstawienia: Atena jest opiekunką miasta, wojowniczką i gwarantką zwycięstwa. Monumentalne, kosztowne dzieło chryzelefantynowe świadczyło zarazem o pobożności oraz potędze Aten w czasach Peryklesa. Kult, polityczna tożsamość polis i prestiż artystyczny nie były tu oddzielnymi sferami.

Nike z Samotraki ze źródła 2 również łączyła religię z pamięcią zwycięstwa. Posąg ustawiony w sanktuarium przedstawia skrzydlatą boginię na dziobie okrętu. Dynamiczna poza, rozwiane i przylegające do ciała szaty oraz sugerowany podmuch wiatru tworzą wrażenie nagłego lądowania. Dzieło hellenistyczne nie tylko idealizuje ciało, lecz także angażuje przestrzeń i emocje odbiorcy. Jako wotum mogło wyrażać wdzięczność za zwycięstwo morskie oraz przypominać o chwale fundatorów. Sztuka sakralna spełniała więc także funkcję komemoratywną i polityczną.

Greckie przedstawienia bogów i herosów przekazywały wspólny repertuar mitów. Reliefy, posągi i malowidła pomagały rozpoznawać opowieści o bogach, wzorce zachowania oraz genealogię wspólnoty. Idealizacja ludzkiego ciała wiązała piękno z harmonią i proporcją. Kanon nie był jednak niezmienny: klasyczny spokój różnił się od hellenistycznego ruchu i patosu widocznego w Nike. Dzięki temu sztuka nie tylko ilustrowała wierzenia, ale również rozwijała sposoby wyrażania napięcia, cierpienia i triumfu.

Rzymianie przejęli wiele greckich form, lecz dostosowywali je do własnych potrzeb. Łuk Tytusa ze źródła 3 jest przykładem architektury triumfalnej. Monument upamiętniał zwycięstwo w wojnie żydowskiej i apoteozę cesarza. Przejście przez łuk oraz reliefy pochodu, w tym niesienia łupów ze świątyni jerozolimskiej, przekształcały wydarzenie militarne w publiczną opowieść o potędze Rzymu. Umieszczenie pomnika w reprezentacyjnej przestrzeni miasta sprawiało, że mieszkańcy i przybysze wielokrotnie stykali się z oficjalną interpretacją historii. Sztuka działała tu jako propaganda: legitymizowała dynastię i przedstawiała ekspansję jako źródło ładu oraz chwały.

Rzymska funkcja komemoratywna nie ograniczała się do łuków. Kolumny, pomniki konne, reliefy i portrety cesarskie utrwalały zwycięstwa, urzędy i cnoty władcy. Realistyczny portret republikański mógł podkreślać wiek, doświadczenie i gravitas, natomiast wizerunek cesarza bywał idealizowany i rozpowszechniany w całym imperium. Powtarzalny typ portretu pomagał rozpoznawać zwierzchnika nawet daleko od Rzymu. Obraz był narzędziem komunikacji politycznej w państwie obejmującym rozległe terytoria.

Malarstwo pompejańskie ze źródła 1 przypomina jednak, że sztuka należała także do przestrzeni prywatnej. Freski dekorowały ściany domów, tworzyły iluzję architektury, ogrodów albo odległych pejzaży i opowiadały sceny mitologiczne. Ich jakość oraz temat mogły świadczyć o zamożności i wykształceniu właściciela. Dom rzymski był miejscem życia rodziny, ale też przyjmowania klientów i gości, dlatego dekoracja budowała społeczny wizerunek gospodarza. Fresk uprzyjemniał wnętrze, a jednocześnie komunikował aspiracje, znajomość kultury greckiej i przynależność do elity.

Sztuka pełniła ponadto funkcję użytkową i organizowała wspólnotowe doświadczenie. Teatry, amfiteatry, termy, bazyliki i fora tworzyły przestrzeń widowisk, sądu, handlu i spotkań. Rzymska architektura, korzystająca z łuku, sklepienia i betonu, pozwalała wznosić ogromne budowle oraz akwedukty. Ich forma miała praktyczny cel, ale skala i dekoracja ukazywały sprawność państwa. W Grecji świątynie, teatry i agory również porządkowały życie polis, łącząc święto religijne, sztukę dramatyczną i udział obywateli.

W każdym źródle odbiorca spotyka więc inny rodzaj relacji między obrazem a wspólnotą. Atena Partenos ucieleśnia patronkę polis i religijno-polityczną dumę Aten; Nike zachowuje pamięć zwycięstwa w formie wotywnej i emocjonalnej; Łuk Tytusa ogłasza oficjalną wersję imperialnego sukcesu; malarstwo pompejańskie przenosi mit, prestiż i iluzję do domu. Dzieła miały wartość estetyczną, ale ich piękno było funkcjonalne: wzmacniało kult, autorytet, pamięć albo pozycję społeczną.

Sztuka starożytnej Grecji i Rzymu była zatem sposobem działania w świecie. Łączyła ludzi z bogami, objaśniała mity, upamiętniała zwycięstwa, kształtowała obraz władzy, organizowała przestrzeń publiczną i określała status właściciela domu. Grecy stworzyli język form, proporcji i mitologicznych znaczeń, który Rzymianie twórczo przejęli oraz podporządkowali potrzebom imperium. Zachowane dzieła są dziś źródłami wiedzy, lecz dla pierwotnych odbiorców były aktywnymi uczestnikami religii, polityki i codzienności.

Autorski model EJLP-R0-100-2205 zestawiony z rubryką 15 pkt. Szczegóły reprodukcji wymagają niezależnej kontroli wizualnej, a całość — recenzji z kultury antycznej.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Postaw tezę o wielu funkcjach sztuki

    Sztuka antyczna łączyła religię, pamięć, politykę, edukację, prestiż i życie codzienne. Taka teza pozwala przypisać każdemu źródłu inną rolę, zamiast tworzyć katalog obiektów.

  2. Źródło 1 — umieść fresk w domu

    Malarstwo pompejańskie dekorowało wnętrza, tworzyło iluzję przestrzeni i komunikowało gust oraz status właściciela. Nie trzeba dopowiadać niewidocznych szczegółów konkretnej sceny.

  3. Źródło 2 — połącz Nike z kultem i zwycięstwem

    Skrzydlata bogini na dziobie okrętu jest wotum i upamiętnieniem sukcesu. Dynamiczna forma hellenistyczna wzmacnia emocjonalne doświadczenie triumfu.

  4. Źródło 3 — wyjaśnij propagandę łuku

    Łuk Tytusa utrwalał zwycięstwo i cesarską apoteozę w publicznej przestrzeni Rzymu. Monument i reliefy narzucały oficjalną pamięć wojny.

  5. Źródło 4 — odczytaj Atenę Partenos

    Atrybuty Ateny, Nike, Meduza, Pandora, kosztowna technika i lokalizacja w Partenonie łączą kult patronki z tożsamością oraz potęgą polis.

  6. Dodaj wiedzę własną

    Porównaj idealizację grecką, hellenistyczny patos, rzymski portret i architekturę użytkową. Każdy dodatkowy przykład powinien odpowiadać pytaniu o rolę sztuki.

  7. Stosuj terminologię funkcjonalnie

    Użyj pojęć polis, wotum, relief, apoteoza, fresk, propaganda, chryzelefantyna i gravitas tylko tam, gdzie objaśniają znaczenie przykładu.

  8. Zakończ syntezą

    Wniosek powinien połączyć wszystkie źródła: dzieło było piękne, ale zarazem działało w kulcie, polityce, pamięci i społecznej autoprezentacji.

Nie ograniczaj pracy do opisu wyglądu obiektów. Każdy z czterech materiałów trzeba połączyć z funkcją religijną, polityczną, komemoratywną, społeczną lub prywatną i uzupełnić wiedzą własną.

Punktowanie i źródło

Maksymalnie 15 pkt: znajomość kultury antycznej 0–6, trafność przykładów i ich omówienie 0–6, terminologia antyczna 0–2, język i styl 0–1. Pełna realizacja wymaga wykorzystania wszystkich czterech źródeł oraz własnej wiedzy i powiązania przykładów z rolą sztuki. Model jest autorską pierwszą redakcją, nie oficjalną odpowiedzią CKE ani gwarancją 15 pkt.

Strona arkusza: 8 · Strona zasad oceniania: 9

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Oficjalne dokumenty

Materiały CKE

Dokumenty otwierają się na żądanie.

EJLP-R0-100-2205