Maj 2026 · Formuła 2023

Matematyka 2026 — poziom podstawowy

Oba standardowe warianty A i B są dostępne w lekkiej wersji internetowej z podpowiedziami, odpowiedziami i rozwiązaniami sprawdzonymi z zasadami CKE.

Poziom
Podstawowy
Warianty
2
Dokumenty
6

Zweryfikowane opracowanie · warianty A i B

Zadania, odpowiedzi i tok rozumowania

Warianty mają wspólną treść zadań i różny układ odpowiedzi zamkniętych. Oba układy, odpowiedzi, rozwiązania i punktowanie porównaliśmy z materiałami CKE.

Zadanie 11 punktWarianty A i BPierwiastki i potęgi

Oblicz wartość wyrażenia i wybierz poprawną odpowiedź.

258⋅2+2−1\sqrt{\frac{25}{8}}\cdot\sqrt{2}+2^{-1}
Wariant A
  1. A. 1
  2. B. 2
  3. C. 3
  4. D. 4
Wariant B
  1. A. 4
  2. B. 3
  3. C. 2
  4. D. 1
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Sprawdź, czy możesz połączyć oba pierwiastki w jeden.

  2. 2

    Oblicz osobno √(25/8) · √2 oraz 2⁻¹.

  3. 3

    Pierwszy składnik jest równy 5/2, a drugi 1/2.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: C. 3 · Wariant B: B. 3

Iloczyn pierwiastków jest równy 5/2, a potęga 2⁻¹ jest równa 1/2.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Połącz pierwiastki

    Obie liczby pod pierwiastkami są nieujemne, więc możemy pomnożyć je pod jednym pierwiastkiem.

    258⋅2=254=52\sqrt{\frac{25}{8}}\cdot\sqrt{2}=\sqrt{\frac{25}{4}}=\frac{5}{2}
  2. 2
    Oblicz potęgę o wykładniku ujemnym

    Wykładnik −1 oznacza odwrotność liczby 2.

    2−1=122^{-1}=\frac{1}{2}
  3. 3
    Dodaj wyniki

    Oba składniki mają ten sam mianownik.

    52+12=62=3\frac{5}{2}+\frac{1}{2}=\frac{6}{2}=3

Typowy błąd: Potraktowanie wykładnika −1 jako zmiany znaku liczby zamiast obliczenia jej odwrotności.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi C.

Oryginał: strona 4 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 21 punktWarianty A i BProcent składany

Klient wpłacił 10 000 zł na dwuletnią lokatę oprocentowaną 6% rocznie. Oblicz łączną wartość odsetek po dwóch latach.

Wariant A
  1. A. 1200 zł
  2. B. 1236 zł
  3. C. 1836 zł
  4. D. 3600 zł
Wariant B
  1. A. 3600 zł
  2. B. 1836 zł
  3. C. 1236 zł
  4. D. 1200 zł
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Po pierwszym roku kapitał nie wynosi już 10 000 zł.

  2. 2

    Każdy kolejny rok oznacza mnożenie aktualnego kapitału przez 1,06.

  3. 3

    Najpierw oblicz 10 000 · 1,06², a potem odejmij wpłatę początkową.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: B. 1236 zł · Wariant B: C. 1236 zł

Po każdym roku odsetki powiększają kapitał, dlatego w drugim roku 6% liczymy już od 10 600 zł.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Oblicz kapitał po pierwszym roku

    Kapitał zwiększa się o 6%, czyli mnożymy go przez 1,06.

    10 000⋅1,06=10 60010\,000\cdot1{,}06=10\,600
  2. 2
    Dolicz odsetki za drugi rok

    W drugim roku oprocentowany jest już powiększony kapitał.

    10 600⋅1,06=11 23610\,600\cdot1{,}06=11\,236
  3. 3
    Oddziel odsetki od wpłaconego kapitału

    Pytanie dotyczy samych odsetek, więc odejmujemy początkową wpłatę.

    11 236−10 000=1 23611\,236-10\,000=1\,236

Typowy błąd: Dwukrotne policzenie 6% od początkowych 10 000 zł, co daje 1200 zł i pomija procent składany.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi B.

Oryginał: strona 4 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 31 punktWarianty A i BPotęgi o wykładniku wymiernym

Zapisz podaną liczbę jako potęgę liczby 5 i wybierz poprawną odpowiedź.

55\sqrt{5\sqrt{5}}
Wariant A
  1. A. 5^(1/4)
  2. B. 5^(1/2)
  3. C. 5^(3/4)
  4. D. 5
Wariant B
  1. A. 5
  2. B. 5^(1/4)
  3. C. 5^(1/2)
  4. D. 5^(3/4)
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Zapisz każdy pierwiastek jako potęgę o wykładniku 1/2.

  2. 2

    Najpierw połącz 5 i √5 pod zewnętrznym pierwiastkiem.

  3. 3

    Pod pierwiastkiem otrzymasz 5^(3/2), a następnie pomnóż wykładnik przez 1/2.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: C. 5^(3/4) · Wariant B: D. 5^(3/4)

Wewnętrzny pierwiastek daje wykładnik 1/2, a zewnętrzny pierwiastek dzieli cały wykładnik przez 2.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Zapisz wewnętrzny pierwiastek jako potęgę

    Pierwiastek kwadratowy odpowiada potędze o wykładniku 1/2.

    5=512\sqrt{5}=5^{\frac12}
  2. 2
    Połącz potęgi pod zewnętrznym pierwiastkiem

    Przy mnożeniu potęg o tej samej podstawie dodajemy wykładniki.

    55=51⋅512=5325\sqrt5=5^1\cdot5^{\frac12}=5^{\frac32}
  3. 3
    Oblicz zewnętrzny pierwiastek

    Podniesienie do potęgi 1/2 mnoży wykładniki.

    532=(532)12=534\sqrt{5^{\frac32}}=\left(5^{\frac32}\right)^{\frac12}=5^{\frac34}

Typowy błąd: Dodanie wykładnika 1/2 dopiero po wykonaniu zewnętrznego pierwiastka zamiast objęcia nim całego iloczynu.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi C.

Oryginał: strona 5 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 41 punktWarianty A i BLogarytmy

Oblicz różnicę logarytmów i wybierz poprawną odpowiedź.

log⁡84−log⁡832\log_8 4-\log_8 32
Wariant A
  1. A. −2
  2. B. −1
  3. C. 1
  4. D. 2
Wariant B
  1. A. 1
  2. B. 2
  3. C. −1
  4. D. −2
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Zapisz 8, 4 i 32 jako potęgi tej samej liczby.

  2. 2

    Oblicz osobno log₈4 i log₈32.

  3. 3

    Otrzymasz odpowiednio 2/3 i 5/3.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: B. −1 · Wariant B: C. −1

Liczby 8, 4 i 32 zapisujemy jako potęgi liczby 2, dzięki czemu oba logarytmy są proste do obliczenia.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Zapisz podstawę i argumenty jako potęgi 2

    Mamy 8 = 2³, 4 = 2² oraz 32 = 2⁵.

    8=23,4=22,32=258=2^3,\qquad4=2^2,\qquad32=2^5
  2. 2
    Oblicz oba logarytmy

    Logarytm wskazuje wykładnik, do którego trzeba podnieść 2³.

    log⁡84=23,log⁡832=53\log_8 4=\frac23,\qquad\log_8 32=\frac53
  3. 3
    Odejmij wartości

    Ułamki mają wspólny mianownik.

    23−53=−33=−1\frac23-\frac53=-\frac33=-1

Typowy błąd: Odejmowanie argumentów logarytmów zamiast wartości logarytmów lub użycie niewłaściwej podstawy.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi B.

Oryginał: strona 5 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 51 punktWarianty A i BPotęgi i podzielność

Oceń prawdziwość obu stwierdzeń dotyczących podanej liczby.

412⋅524 jest podzielna przez 20,412⋅524 jest liczbą 25-cyfrową.\begin{gathered}4^{12}\cdot5^{24}\text{ jest podzielna przez }20,\\4^{12}\cdot5^{24}\text{ jest liczbą 25-cyfrową.}\end{gathered}
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Zamień 4¹² na potęgę liczby 2.

  2. 2

    Połącz 2²⁴ i 5²⁴ w jedną potęgę.

  3. 3

    Sprawdź podzielność oraz liczbę cyfr liczby 10²⁴.

Pokaż odpowiedź
P, P

Iloczyn jest równy 10²⁴, czyli jedynce z 24 zerami. Jest podzielny przez 20 i ma 25 cyfr.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Zamień potęgę liczby 4

    Liczba 4 jest kwadratem liczby 2.

    412=(22)12=2244^{12}=(2^2)^{12}=2^{24}
  2. 2
    Połącz potęgi

    Potęgi 2²⁴ i 5²⁴ tworzą potęgę iloczynu 2 · 5.

    224⋅524=(2⋅5)24=10242^{24}\cdot5^{24}=(2\cdot5)^{24}=10^{24}
  3. 3
    Sprawdź oba stwierdzenia

    Liczba 10²⁴ ma czynnik 20 oraz zapis dziesiętny złożony z jedynki i 24 zer.

    1024=100…0⏟24 zera10^{24}=1\underbrace{00\ldots0}_{24\ \text{zera}}

Typowy błąd: Uznanie, że 10²⁴ ma 24 cyfry. Potęga określa liczbę zer, a przed nimi znajduje się jeszcze cyfra 1.

Punktowanie: 1 punkt za poprawną ocenę obu stwierdzeń: P, P.

Oryginał: strona 6 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 61 punktWarianty A i BWzory skróconego mnożenia

Oblicz wartość wyrażenia dla podanej wartości x i wybierz poprawną odpowiedź.

x2+10x+25dlax=2−5x^2+10x+25\quad\text{dla}\quad x=\sqrt2-5
Wariant A
  1. A. 2
  2. B. √2
  3. C. 2 − 20√2
  4. D. 62 − 10√2
Wariant B
  1. A. √2
  2. B. 2
  3. C. 2 − 20√2
  4. D. 62 − 10√2
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Rozpoznaj wzór a² + 2ab + b².

  2. 2

    Zapisz x² + 10x + 25 jako kwadrat dwumianu.

  3. 3

    Po podstawieniu x = √2 − 5 wyrażenie x + 5 upraszcza się do √2.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: A. 2 · Wariant B: B. 2

Trójmian jest kwadratem sumy (x + 5)², a po podstawieniu x + 5 = √2.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Rozpoznaj wzór skróconego mnożenia

    Wyraz 10x jest równy 2 · x · 5, a 25 jest kwadratem liczby 5.

    x2+10x+25=(x+5)2x^2+10x+25=(x+5)^2
  2. 2
    Podstaw wartość x

    W nawiasie składniki −5 i +5 redukują się.

    x+5=2−5+5=2x+5=\sqrt2-5+5=\sqrt2
  3. 3
    Podnieś pierwiastek do kwadratu

    Kwadrat pierwiastka z 2 jest równy 2.

    (x+5)2=(2)2=2(x+5)^2=(\sqrt2)^2=2

Typowy błąd: Rozwijanie wyrażenia po podstawieniu i zgubienie wyrazów z √2 zamiast wcześniejszego rozpoznania pełnego kwadratu.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi A.

Oryginał: strona 6 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 72 punktyWarianty A i BDowodzenie podzielności

Wykaż, że dla każdej liczby całkowitej n podana liczba jest podzielna przez 14.

7n2+21n7n^2+21n
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Najpierw wyłącz wspólny czynnik przed nawias.

  2. 2

    Po wyłączeniu 7 zbadaj parzystość iloczynu n(n + 3).

  3. 3

    Jeśli n jest parzyste, pierwszy czynnik jest parzysty; jeśli n jest nieparzyste, n + 3 jest parzyste.

Pokaż odpowiedź
7n² + 21n = 7n(n + 3), a iloczyn n(n + 3) jest zawsze parzysty, więc całe wyrażenie jest podzielne przez 14.

Czynnik 7 zapewnia podzielność przez 7, a parzystość jednego z czynników n oraz n + 3 zapewnia dodatkowy czynnik 2.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Wyłącz wspólny czynnik

    Oba składniki są podzielne przez 7n.

    7n2+21n=7n(n+3)7n^2+21n=7n(n+3)
  2. 2
    Sprawdź parzystość iloczynu

    Gdy n jest parzyste, iloczyn n(n + 3) jest parzysty. Gdy n jest nieparzyste, liczba n + 3 jest parzysta, więc iloczyn także jest parzysty.

  3. 3
    Sformułuj wniosek

    Istnieje liczba całkowita k taka, że n(n + 3) = 2k. Po podstawieniu całe wyrażenie jest wielokrotnością 14.

    7n(n+3)=7⋅2k=14k7n(n+3)=7\cdot2k=14k

Typowy błąd: Sprawdzenie kilku wartości n zamiast dowodu obejmującego wszystkie liczby całkowite albo wykazanie wyłącznie podzielności przez 7.

Punktowanie: 2 punkty za pełne uzasadnienie podzielności przez 7 i przez 2; 1 punkt za uzasadnienie tylko jednego z tych czynników.

Oryginał: strona 7 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 81 punktWarianty A i BRównania w postaci iloczynowej

Równanie ma trzy rozwiązania, których suma jest równa 0. Wyznacz m.

3(x+3)(x−m)(2x+4)=03(x+3)(x-m)(2x+4)=0
Wariant A
  1. A. −7
  2. B. 2
  3. C. 5
  4. D. 7
Wariant B
  1. A. 2
  2. B. 5
  3. C. 7
  4. D. −7
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Iloczyn jest równy zero, gdy przynajmniej jeden z czynników jest równy zero.

  2. 2

    Odczytaj rozwiązania z czynników x + 3, x − m oraz 2x + 4.

  3. 3

    Dodaj liczby −3, m i −2 i przyrównaj sumę do zera.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: C. 5 · Wariant B: B. 5

Rozwiązaniami są −3, m i −2, więc warunek sumy daje równanie m − 5 = 0.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Odczytaj rozwiązania równania

    Stały czynnik 3 nie wpływa na miejsca zerowe iloczynu.

    x1=−3,x2=m,x3=−2x_1=-3,\qquad x_2=m,\qquad x_3=-2
  2. 2
    Zapisz warunek dotyczący sumy

    Z treści wiemy, że suma wszystkich rozwiązań wynosi zero.

    −3+m−2=0-3+m-2=0
  3. 3
    Wyznacz parametr

    Porządkujemy lewą stronę i dodajemy 5 do obu stron.

    m−5=0⟹m=5m-5=0\quad\Longrightarrow\quad m=5

Typowy błąd: Odczytanie rozwiązania z czynnika 2x + 4 jako 2 zamiast −2.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi C.

Oryginał: strona 8 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 91 punktWarianty A i BRównania wymierne

Rozwiąż równanie wymierne i wybierz poprawną odpowiedź.

x+23x−1=25\frac{x+2}{3x-1}=\frac25
Wariant A
  1. A. 1/3
  2. B. 8/11
  3. C. 3
  4. D. 12
Wariant B
  1. A. 3
  2. B. 12
  3. C. 1/3
  4. D. 8/11
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Najpierw zapisz założenie dla mianownika.

  2. 2

    Pomnóż obie strony przez 5(3x − 1).

  3. 3

    Po usunięciu mianowników otrzymasz 5(x + 2) = 2(3x − 1).

Pokaż odpowiedź
Wariant A: D. 12 · Wariant B: B. 12

Po pomnożeniu stronami otrzymujemy równanie liniowe 5x + 10 = 6x − 2.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Zapisz założenie

    Mianownik ułamka nie może być równy zero.

    3x−1≠0⟹x≠133x-1\neq0\quad\Longrightarrow\quad x\neq\frac13
  2. 2
    Usuń mianowniki

    Mnożymy obie strony równania na krzyż.

    5(x+2)=2(3x−1)5(x+2)=2(3x-1)
  3. 3
    Rozwiąż równanie liniowe

    Rozwijamy nawiasy i przenosimy wyrazy z x na jedną stronę.

    5x+10=6x−2⟹x=125x+10=6x-2\quad\Longrightarrow\quad x=12

Typowy błąd: Pominięcie znaku minus przy rozwijaniu 2(3x − 1) albo brak sprawdzenia założenia x ≠ 1/3.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi D.

Oryginał: strona 8 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 102 punktyWarianty A i BNierówności kwadratowe

Rozwiąż nierówność kwadratową.

3x2+4x≥6x+83x^2+4x\geq6x+8
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Przenieś wszystkie wyrazy na jedną stronę nierówności.

  2. 2

    Rozłóż trójmian 3x² − 2x − 8 na czynniki.

  3. 3

    Otrzymasz (3x + 4)(x − 2) ≥ 0; sprawdź znaki iloczynu poza miejscami zerowymi.

Pokaż odpowiedź
x ∈ (−∞, −4/3] ∪ [2, +∞)

Po przeniesieniu wszystkich wyrazów na lewą stronę trójmian ma miejsca zerowe −4/3 i 2 oraz dodatni współczynnik przy x².

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Przenieś wyrazy na lewą stronę

    Odejmujemy 6x i 8 od obu stron nierówności.

    3x2−2x−8≥03x^2-2x-8\geq0
  2. 2
    Rozłóż trójmian na czynniki

    Miejsca zerowe to −4/3 oraz 2, więc trójmian ma podaną postać iloczynową.

    3x2−2x−8=(3x+4)(x−2)3x^2-2x-8=(3x+4)(x-2)
  3. 3
    Odczytaj przedziały nieujemności

    Parabola ma ramiona skierowane w górę, dlatego trójmian jest nieujemny na zewnątrz przedziału między miejscami zerowymi. Końce należą do rozwiązania.

    x∈(−∞,−43]∪[2,+∞)x\in\left(-\infty,-\frac43\right]\cup[2,+\infty)

Typowy błąd: Zapisanie przedziału między miejscami zerowymi zamiast przedziałów zewnętrznych albo użycie nawiasów otwartych mimo znaku ≥.

Punktowanie: 2 punkty za poprawną metodę i zbiór rozwiązań; 1 punkt za poprawne wyznaczenie miejsc zerowych −4/3 i 2.

Oryginał: strona 9 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 112 punktyWarianty A i BUkłady równań i procenty

Sprzedano łącznie 200 biletów: normalne po 35 zł i ulgowe po 25 zł. Po odjęciu kosztów równych 25% wpływów pozostało 4665 zł. Oblicz liczbę sprzedanych biletów ulgowych.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Kwota 4665 zł stanowi 75% wpływów ze sprzedaży.

  2. 2

    Oblicz wpływy przed potrąceniem kosztów, dzieląc 4665 przez 0,75.

  3. 3

    Porównaj wynik z wpływem 7000 zł, który dałaby sprzedaż wszystkich biletów po 35 zł.

Pokaż odpowiedź
Sprzedano 78 biletów ulgowych.

Przychód przed odjęciem kosztów wynosił 6220 zł; różnica względem sprzedaży 200 biletów normalnych odpowiada 78 obniżkom ceny po 10 zł.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Odtwórz pełny przychód

    Po kosztach zostało 75% wpływów, więc dzielimy pozostałą kwotę przez 0,75.

    46650,75=6220\frac{4665}{0{,}75}=6220
  2. 2
    Porównaj z wariantem bez ulg

    Gdyby wszystkie 200 biletów kosztowało 35 zł, wpływy wyniosłyby 7000 zł. Rzeczywisty przychód jest niższy o 780 zł.

    35⋅200−6220=7000−6220=78035\cdot200-6220=7000-6220=780
  3. 3
    Przelicz różnicę na bilety ulgowe

    Każdy bilet ulgowy zmniejsza wpływy o 10 zł w porównaniu z biletem normalnym.

    78035−25=78010=78\frac{780}{35-25}=\frac{780}{10}=78

Typowy błąd: Traktowanie 4665 zł jako 25% wpływów zamiast kwoty pozostałej po potrąceniu 25% kosztów.

Punktowanie: 2 punkty za poprawną metodę i wynik 78; 1 punkt za zapisanie poprawnego równania lub równoważnego toku prowadzącego do wyniku.

Oryginał: strona 10 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 12.12 punktyWarianty A i BOdczytywanie wartości funkcji

Dla podanej funkcji określonej przedziałami rozwiąż równanie f(x) = 3 i podaj największą wartość funkcji f w przedziale [2, 3].

f(x)={x+2dla x∈[−4,2],−x+5dla x∈(2,5).f(x)=\begin{cases}x+2&\text{dla }x\in[-4,2],\\-x+5&\text{dla }x\in(2,5).\end{cases}
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Rozpatrz osobno oba wzory i zawsze sprawdzaj, czy otrzymany argument należy do właściwego przedziału.

  2. 2

    Dla pierwszego wzoru rozwiąż x + 2 = 3, a dla drugiego −x + 5 = 3.

  3. 3

    Na przedziale [2,3] wartość f(2) oblicza się z pierwszego wzoru, a dalej funkcja maleje.

Pokaż odpowiedź
1. x = 1. 2. Największa wartość jest równa 4.

Równanie f(x)=3 ma tylko rozwiązanie x=1, ponieważ x=2 nie należy do drugiego przedziału. Na [2,3] maksimum występuje dla x=2.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Rozwiąż równanie w pierwszej części dziedziny

    Wartość x = 1 należy do przedziału [−4,2], więc jest rozwiązaniem.

    x+2=3⟹x=1x+2=3\quad\Longrightarrow\quad x=1
  2. 2
    Sprawdź drugi wzór

    Drugie równanie daje x = 2, lecz punkt 2 jest wyłączony z przedziału (2,5), więc nie daje kolejnego rozwiązania.

    −x+5=3⟹x=2∉(2,5)-x+5=3\quad\Longrightarrow\quad x=2\notin(2,5)
  3. 3
    Odczytaj maksimum na [2,3]

    W punkcie 2 funkcja ma wartość 4. Dla x > 2 obowiązuje malejący wzór −x + 5, którego wartości są mniejsze od 3.

    f(2)=2+2=4f(2)=2+2=4

Typowy błąd: Uznanie x = 2 za drugie rozwiązanie f(x)=3 bez sprawdzenia, że 2 nie należy do przedziału (2,5).

Punktowanie: 2 punkty za oba poprawne uzupełnienia; 1 punkt za jedno poprawne uzupełnienie.

Oryginał: strona 12 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 12.22 punktyWarianty A i BDziedzina i zbiór wartości funkcji

Dla podanej funkcji określonej przedziałami wyznacz jej zbiór wartości oraz zbiór argumentów, dla których f(x) > 1.

f(x)={x+2dla x∈[−4,2],−x+5dla x∈(2,5).f(x)=\begin{cases}x+2&\text{dla }x\in[-4,2],\\-x+5&\text{dla }x\in(2,5).\end{cases}
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Najpierw oblicz wartości na końcach domkniętego przedziału pierwszej gałęzi.

  2. 2

    Nierówność x + 2 > 1 rozwiąż z ograniczeniem x ∈ [−4,2].

  3. 3

    Nierówność −x + 5 > 1 rozwiąż z ograniczeniem x ∈ (2,5), a potem połącz oba wyniki.

Pokaż odpowiedź
1. Zbiór wartości: [−2, 4]. 2. Dla f(x) > 1: x ∈ (−1, 4).

Pierwsza gałąź przyjmuje wszystkie wartości od −2 do 4. Połączenie rozwiązań nierówności z obu gałęzi daje przedział (−1,4).

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Wyznacz zbiór wartości

    Na [−4,2] funkcja x + 2 rośnie od −2 do 4 i oba końce osiąga. To już obejmuje wartości drugiej gałęzi.

    f([−4,2])=[−2,4]f([-4,2])=[-2,4]
  2. 2
    Rozwiąż nierówność dla pierwszej gałęzi

    Po uwzględnieniu jej dziedziny otrzymujemy przedział (−1,2].

    x+2>1⟹x>−1x+2>1\quad\Longrightarrow\quad x>-1
  3. 3
    Rozwiąż nierówność dla drugiej gałęzi i połącz wyniki

    Druga gałąź daje (2,4). Suma (−1,2] i (2,4) jest jednym przedziałem (−1,4).

    −x+5>1⟹x<4,(−1,2]∪(2,4)=(−1,4)-x+5>1\Longrightarrow x<4,\qquad(-1,2]\cup(2,4)=(-1,4)

Typowy błąd: Domknięcie krańców −1 lub 4 mimo ostrej nierówności f(x) > 1.

Punktowanie: 2 punkty za oba poprawne przedziały; 1 punkt za jeden poprawny przedział. Krańce i rodzaj nawiasów muszą być jednoznaczne.

Oryginał: strona 13 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 13.11 punktWarianty A i BInterpretacja wykresu funkcji liniowej

Wykres funkcji liniowej f(x) = ax + b jest prostą malejącą, która przecina osie w punktach (−2,0) i (0,−3). Oceń stwierdzenia: a jest dodatnie; b jest dodatnie.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Znak współczynnika a odpowiada kierunkowi zmiany wykresu.

  2. 2

    Prosta opada od lewej do prawej.

  3. 3

    Współczynnik b jest rzędną punktu przecięcia wykresu z osią Oy.

Pokaż odpowiedź
F, F

Prosta jest malejąca, więc a < 0. Przecina oś Oy poniżej zera, więc b = −3 < 0.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Oceń monotoniczność

    Wykres opada wraz ze wzrostem x, dlatego współczynnik kierunkowy jest ujemny.

    a<0a<0
  2. 2
    Odczytaj przecięcie z osią Oy

    Dla x = 0 wykres przechodzi przez y = −3.

    b=f(0)=−3<0b=f(0)=-3<0
  3. 3
    Oceń oba zdania

    Ani a, ani b nie są dodatnie, więc oba stwierdzenia są fałszywe.

    F, F\mathrm{F},\ \mathrm{F}

Typowy błąd: Odczytywanie znaku a z miejsca przecięcia z osią Ox zamiast z kierunku nachylenia prostej.

Punktowanie: 1 punkt wyłącznie za komplet odpowiedzi F, F.

Oryginał: strona 14 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 13.21 punktWarianty A i BWspółczynnik kierunkowy i tangens

Prosta będąca wykresem funkcji liniowej przechodzi przez punkty (−2,0) i (0,−3). Wyznacz tangens kąta nachylenia tej prostej do osi Ox.

Wariant A
  1. A. −3/2
  2. B. −2/3
  3. C. 2/3
  4. D. 3/2
Wariant B
  1. A. 2/3
  2. B. 3/2
  3. C. −2/3
  4. D. −3/2
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Użyj dwóch punktów odczytanych z wykresu.

  2. 2

    Współczynnik kierunkowy to iloraz zmiany y przez zmianę x.

  3. 3

    Oblicz (−3 − 0) / (0 − (−2)).

Pokaż odpowiedź
Wariant A: A. −3/2 · Wariant B: D. −3/2

Tangens kąta nachylenia prostej jest równy jej współczynnikowi kierunkowemu.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Wybierz dwa punkty prostej

    Korzystamy z punktów przecięcia z osiami: (−2,0) oraz (0,−3).

  2. 2
    Oblicz współczynnik kierunkowy

    Dzielimy przyrost rzędnych przez przyrost odciętych.

    a=−3−00−(−2)=−32a=\frac{-3-0}{0-(-2)}=-\frac32
  3. 3
    Powiąż współczynnik z kątem

    Dla kąta nachylenia prostej zachodzi tg α = a.

    tan⁡α=−32\tan\alpha=-\frac32

Typowy błąd: Odwrócenie ilorazu przyrostów i otrzymanie −2/3 zamiast −3/2.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi A.

Oryginał: strona 15 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 144 punktyWarianty A i BWyznaczanie wzoru funkcji kwadratowej

Parabola będąca wykresem funkcji f ma wierzchołek W = (3,−2). Funkcja g(x) = f(x + 1) ma miejsce zerowe x = 0. Wyznacz wzór funkcji f w postaci ogólnej.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Z wierzchołka zapisz f(x) w postaci a(x − 3)² − 2.

  2. 2

    Skoro g(0) = 0 i g(x) = f(x + 1), to f(1) = 0.

  3. 3

    Podstaw x = 1 do postaci kanonicznej, wyznacz a i rozwiń kwadrat.

Pokaż odpowiedź
f(x) = 1/2x² − 3x + 5/2.

Warunek g(0)=0 oznacza f(1)=0. Po podstawieniu punktu (1,0) do postaci kanonicznej wyznaczamy a = 1/2.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Zapisz postać kanoniczną

    Współrzędne wierzchołka wyznaczają przesunięcie paraboli.

    f(x)=a(x−3)2−2f(x)=a(x-3)^2-2
  2. 2
    Wykorzystaj miejsce zerowe funkcji g

    Zależność g(0)=f(1)=0 pozwala obliczyć współczynnik a.

    0=a(1−3)2−2=4a−2⟹a=120=a(1-3)^2-2=4a-2\quad\Longrightarrow\quad a=\frac12
  3. 3
    Przejdź do postaci ogólnej

    Rozwijamy kwadrat i redukujemy wyrazy stałe.

    f(x)=12(x−3)2−2=12x2−3x+52f(x)=\frac12(x-3)^2-2=\frac12x^2-3x+\frac52

Typowy błąd: Przesunięcie argumentu w złą stronę i uznanie, że z g(0)=0 wynika f(−1)=0.

Punktowanie: 4 punkty za poprawną metodę i postać ogólną; 3 punkty za właściwą strukturę rozwiązania i jeden poprawny współczynnik; 2 punkty za dwa kluczowe warunki; 1 punkt za jeden istotny warunek.

Oryginał: strona 16 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 153 punktyWarianty A i BCiąg geometryczny

Ciąg (aₙ) jest określony wzorem aₙ = 3n + 5 dla n ≥ 1. Trzywyrazowy ciąg (a₁, a₉, aₖ) jest geometryczny. Oblicz k.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Oblicz a₁ oraz a₉ z podanego wzoru.

  2. 2

    Wyznacz iloraz q = a₉/a₁ i użyj go jeszcze raz.

  3. 3

    Po obliczeniu aₖ rozwiąż równanie 3k + 5 = aₖ.

Pokaż odpowiedź
k = 41.

Wyrazy a₁ i a₉ są równe 8 i 32, więc iloraz ciągu geometrycznego wynosi 4, a aₖ = 128.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Oblicz dwa pierwsze podane wyrazy

    Podstawiamy indeksy 1 i 9 do wzoru ciągu.

    a1=3⋅1+5=8,a9=3⋅9+5=32a_1=3\cdot1+5=8,\qquad a_9=3\cdot9+5=32
  2. 2
    Wyznacz trzeci wyraz ciągu geometrycznego

    Iloraz wynosi 32/8 = 4, więc kolejny wyraz jest cztery razy większy.

    q=4,ak=32⋅4=128q=4,\qquad a_k=32\cdot4=128
  3. 3
    Oblicz indeks k

    Porównujemy wartość aₖ z ogólnym wzorem ciągu.

    3k+5=128⟹3k=123⟹k=413k+5=128\quad\Longrightarrow\quad 3k=123\quad\Longrightarrow\quad k=41

Typowy błąd: Uznanie k za wartość wyrazu aₖ albo użycie różnicy zamiast ilorazu ciągu geometrycznego.

Punktowanie: 3 punkty za poprawną metodę i k = 41; 2 punkty za wyznaczenie ciągu (8,32,128) lub właściwe równanie z k; 1 punkt za a₁ = 8 i a₉ = 32 albo poprawną własność ciągu geometrycznego.

Oryginał: strona 18 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 161 punktWarianty A i BCiąg arytmetyczny

W ciągu arytmetycznym a₁ = 1 i a₅ = 17. Oblicz dziewiąty wyraz ciągu.

Wariant A
  1. A. 29
  2. B. 33
  3. C. 34
  4. D. 37
Wariant B
  1. A. 37
  2. B. 34
  3. C. 33
  4. D. 29
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Skorzystaj ze wzoru aₙ = a₁ + (n − 1)r.

  2. 2

    Równanie 17 = 1 + 4r pozwala obliczyć różnicę r.

  3. 3

    Następnie oblicz a₉ = 1 + 8r.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: B. 33 · Wariant B: C. 33

Między a₁ i a₅ są cztery równe przyrosty, więc różnica ciągu wynosi 4.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Wyznacz różnicę ciągu

    Od pierwszego do piątego wyrazu wykonujemy cztery kroki o tej samej różnicy.

    17=1+4r⟹r=417=1+4r\quad\Longrightarrow\quad r=4
  2. 2
    Zapisz wzór dla dziewiątego wyrazu

    Od a₁ do a₉ występuje osiem przyrostów r.

    a9=a1+8ra_9=a_1+8r
  3. 3
    Oblicz wartość

    Podstawiamy a₁ = 1 oraz r = 4.

    a9=1+8⋅4=33a_9=1+8\cdot4=33

Typowy błąd: Podzielenie różnicy a₅ − a₁ przez 5 zamiast przez liczbę czterech odstępów między wyrazami.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi B.

Oryginał: strona 19 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 171 punktWarianty A i BWłasności ciągu geometrycznego

W ciągu geometrycznym zachodzi a₃ · a₆ = 18. Oblicz iloczyn a₂ · a₇.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Zapisz każdy wyraz w postaci aₙ = a₁qⁿ⁻¹.

  2. 2

    Porównaj łączne wykładniki q w iloczynach a₃a₆ oraz a₂a₇.

  3. 3

    W obu przypadkach otrzymasz a₁²q⁷.

Pokaż odpowiedź
a₂ · a₇ = 18.

W obu iloczynach suma wykładników potęgi ilorazu q jest taka sama.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Zapisz pierwszy iloczyn

    Korzystamy z ogólnego wzoru wyrazu ciągu geometrycznego.

    a3a6=(a1q2)(a1q5)=a12q7a_3a_6=(a_1q^2)(a_1q^5)=a_1^2q^7
  2. 2
    Zapisz drugi iloczyn

    Wykładniki q również sumują się do 7.

    a2a7=(a1q)(a1q6)=a12q7a_2a_7=(a_1q)(a_1q^6)=a_1^2q^7
  3. 3
    Porównaj wartości

    Oba iloczyny mają identyczną postać, dlatego są równe.

    a2a7=a3a6=18a_2a_7=a_3a_6=18

Typowy błąd: Próba osobnego wyznaczenia a₁ i q mimo że warunek określa tylko ich iloczyn w odpowiedniej potędze.

Punktowanie: 1 punkt za poprawne uzupełnienie: 18.

Oryginał: strona 19 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 181 punktWarianty A i BTrygonometria w trójkącie prostokątnym

W trójkącie prostokątnym ABC przeciwprostokątna AC ma długość 2√10, bok BC ma długość 2, a γ = ∠BCA. Oblicz sin γ.

Wariant A
  1. A. 1/√10
  2. B. 1/3
  3. C. 3/√10
  4. D. √10/√11
Wariant B
  1. A. 1/3
  2. B. 1/√10
  3. C. 3/√10
  4. D. √10/√11
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Najpierw oblicz długość drugiej przyprostokątnej z twierdzenia Pitagorasa.

  2. 2

    Dla kąta przy wierzchołku C bokiem przeciwległym jest AB.

  3. 3

    Sinus to długość przyprostokątnej przeciwległej podzielona przez przeciwprostokątną.

Pokaż odpowiedź
C. 3/√10

Bok leżący naprzeciw kąta γ ma długość 6, a przeciwprostokątna 2√10.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Oblicz długość boku AB

    Korzystamy z twierdzenia Pitagorasa.

    AB2=(210)2−22=40−4=36⟹AB=6AB^2=(2\sqrt{10})^2-2^2=40-4=36\quad\Longrightarrow\quad AB=6
  2. 2
    Wskaż boki względem kąta γ

    Bok AB leży naprzeciw kąta γ, a AC jest przeciwprostokątną.

  3. 3
    Oblicz sinus

    Dzielimy długość boku przeciwległego przez długość przeciwprostokątnej.

    sin⁡γ=ABAC=6210=310\sin\gamma=\frac{AB}{AC}=\frac6{2\sqrt{10}}=\frac3{\sqrt{10}}

Typowy błąd: Użycie długości BC w liczniku, czyli pomylenie sinusa kąta γ z jego cosinusem.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi C.

Oryginał: strona 20 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 191 punktWarianty A i BKąty wpisane i środkowe

Punkty A, B, C i D leżą na okręgu o środku O, a B leży na krótszym łuku AC. Kąt CDA ma 50°, a kąt COB ma 30°. Oblicz miarę ostrego kąta BOA.

Wariant A
  1. A. 50°
  2. B. 60°
  3. C. 70°
  4. D. 100°
Wariant B
  1. A. 100°
  2. B. 70°
  3. C. 60°
  4. D. 50°
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Kąt wpisany jest dwa razy mniejszy od kąta środkowego opartego na tym samym łuku.

  2. 2

    Z kąta CDA = 50° wyznacz kąt AOC odpowiadający krótszemu łukowi AC.

  3. 3

    Ponieważ B leży na tym łuku, zachodzi ∠AOC = ∠AOB + ∠BOC.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: C. 70° · Wariant B: B. 70°

Kąt środkowy AOC oparty na tym samym łuku co kąt wpisany CDA ma 100°. Odejmujemy kąt COB = 30°.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Wyznacz kąt środkowy AOC

    Kąt środkowy oparty na tym samym łuku jest dwa razy większy od kąta wpisanego.

    ∠AOC=2⋅50∘=100∘\angle AOC=2\cdot50^\circ=100^\circ
  2. 2
    Rozdziel kąt AOC

    Promień OB leży wewnątrz kąta AOC, ponieważ B znajduje się na krótszym łuku AC.

    ∠AOC=∠AOB+∠BOC\angle AOC=\angle AOB+\angle BOC
  3. 3
    Oblicz szukany kąt

    Odejmujemy podany kąt COB równy 30°.

    ∠BOA=100∘−30∘=70∘\angle BOA=100^\circ-30^\circ=70^\circ

Typowy błąd: Przyjęcie, że kąt środkowy AOC ma 50° zamiast podwojenia kąta wpisanego.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi C.

Oryginał: strona 21 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 201 punktWarianty A i BTwierdzenie Talesa i podobieństwo

Dwie proste równoległe są przecięte dwiema siecznymi, które przecinają się w punkcie O. Na jednej siecznej OA = 12 i OC = 8, a na drugiej OB = 6. Oblicz OD.

Wariant A
  1. A. 4
  2. B. 9
  3. C. 10
  4. D. 16
Wariant B
  1. A. 16
  2. B. 10
  3. C. 9
  4. D. 4
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Wskaż dwa trójkąty utworzone przez punkt O i proste równoległe.

  2. 2

    Z podobieństwa trójkątów AOD i COB zapisz OA/OC = OD/OB.

  3. 3

    Podstaw 12/8 = OD/6.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: B. 9 · Wariant B: C. 9

Trójkąty AOD i COB są podobne, więc odpowiadające odcinki są proporcjonalne.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Rozpoznaj podobne trójkąty

    Równoległość prostych daje równość kątów odpowiadających, a kąty przy O są wierzchołkowe.

  2. 2
    Zapisz proporcję

    Odcinki OA i OC odpowiadają odpowiednio odcinkom OD i OB.

    OAOC=ODOB⟹128=OD6\frac{OA}{OC}=\frac{OD}{OB}\quad\Longrightarrow\quad\frac{12}{8}=\frac{OD}{6}
  3. 3
    Oblicz długość OD

    Mnożymy 6 przez stosunek 12/8.

    OD=6⋅128=9OD=6\cdot\frac{12}{8}=9

Typowy błąd: Połączenie w proporcji odcinków, które nie leżą na odpowiadających sobie siecznych.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi B.

Oryginał: strona 22 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 212 punktyWarianty A i BDowód geometryczny z użyciem pól

W trójkącie KLM mamy KM = a i LM = b. Dwusieczna kąta LMK przecina bok KL w punkcie N. Wykaż, że stosunek pola trójkąta KNM do pola trójkąta NLM jest równy a/b.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Oznacz połowę kąta LMK przez α.

  2. 2

    Zapisz pola obu trójkątów ze wzoru 1/2 · bok · bok · sin kąta między nimi.

  3. 3

    W obu wzorach wystąpią te same czynniki MN oraz sin α.

Pokaż odpowiedź
P(KNM) / P(NLM) = a/b.

Oba pola można zapisać ze wspólnym bokiem MN i równymi kątami przy M, więc wszystkie wspólne czynniki się skracają.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Wykorzystaj własność dwusiecznej

    Dwusieczna MN dzieli kąt LMK na dwa równe kąty α.

    ∠KMN=∠NML=α\angle KMN=\angle NML=\alpha
  2. 2
    Zapisz pola trójkątów

    Stosujemy wzór na pole z dwóch boków i sinusa kąta między nimi.

    PKNM=12a⋅MN⋅sin⁡α,PNLM=12b⋅MN⋅sin⁡αP_{KNM}=\frac12a\cdot MN\cdot\sin\alpha,\qquad P_{NLM}=\frac12b\cdot MN\cdot\sin\alpha
  3. 3
    Podziel pola stronami

    Współczynniki 1/2, MN i sin α skracają się.

    PKNMPNLM=12a⋅MN⋅sin⁡α12b⋅MN⋅sin⁡α=ab\frac{P_{KNM}}{P_{NLM}}=\frac{\frac12a\cdot MN\cdot\sin\alpha}{\frac12b\cdot MN\cdot\sin\alpha}=\frac ab

Typowy błąd: Samo zapisanie końcowego stosunku bez uzasadnienia równości kątów lub wspólnych czynników w polach.

Punktowanie: 2 punkty za pełne rozumowanie; 1 punkt za poprawne zapisanie obu pól albo inną istotną zależność prowadzącą do tezy.

Oryginał: strona 23 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 221 punktWarianty A i BTrójkąt równoboczny i okrąg opisany

W okrąg o promieniu 9√3 wpisano trójkąt równoboczny. Oblicz długość boku tego trójkąta.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Środek okręgu opisanego jest jednocześnie punktem przecięcia wysokości trójkąta równobocznego.

  2. 2

    Dla boku a zachodzi R = a√3/3.

  3. 3

    Pomnóż promień 9√3 przez √3.

Pokaż odpowiedź
Bok ma długość 27.

Promień okręgu opisanego na trójkącie równobocznym spełnia R = a/√3.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Przywołaj zależność

    W trójkącie równobocznym promień okręgu opisanego jest równy a/√3.

    R=a3R=\frac{a}{\sqrt3}
  2. 2
    Wyznacz bok

    Mnożymy obie strony przez √3.

    a=R3a=R\sqrt3
  3. 3
    Podstaw promień

    Iloczyn dwóch pierwiastków z 3 jest równy 3.

    a=93⋅3=9⋅3=27a=9\sqrt3\cdot\sqrt3=9\cdot3=27

Typowy błąd: Użycie wzoru na promień okręgu wpisanego zamiast opisanego, co zmienia współczynnik przy a.

Punktowanie: 1 punkt za poprawne uzupełnienie: 27.

Oryginał: strona 24 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 231 punktWarianty A i BTożsamości trygonometryczne

Kąt α jest ostry i spełnia podane równanie. Oblicz tg α.

3sin⁡α+4cos⁡α4cos⁡α=6\frac{3\sin\alpha+4\cos\alpha}{4\cos\alpha}=6
Wariant A
  1. A. 5/8
  2. B. 8/3
  3. C. 32/5
  4. D. 20/3
Wariant B
  1. A. 20/3
  2. B. 32/5
  3. C. 8/3
  4. D. 5/8
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Rozdziel licznik na dwa ułamki o wspólnym mianowniku 4 cos α.

  2. 2

    Zastąp sin α / cos α przez tg α.

  3. 3

    Rozwiąż równanie 3/4 · tg α + 1 = 6.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: D. 20/3 · Wariant B: A. 20/3

Po rozdzieleniu ułamka pojawia się iloraz sin α / cos α, czyli tg α.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Rozdziel ułamek

    Każdy składnik licznika dzielimy przez wspólny mianownik.

    3sin⁡α4cos⁡α+4cos⁡α4cos⁡α=6\frac{3\sin\alpha}{4\cos\alpha}+\frac{4\cos\alpha}{4\cos\alpha}=6
  2. 2
    Wprowadź tangens

    Ponieważ α jest ostry, cos α jest dodatni i możemy wykonać dzielenie.

    34tan⁡α+1=6\frac34\tan\alpha+1=6
  3. 3
    Rozwiąż równanie

    Odejmujemy 1 i mnożymy przez 4/3.

    34tan⁡α=5⟹tan⁡α=203\frac34\tan\alpha=5\quad\Longrightarrow\quad\tan\alpha=\frac{20}{3}

Typowy błąd: Zastąpienie całego ułamka przez tangens bez osobnego uwzględnienia składnika 4 cos α.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi D.

Oryginał: strona 24 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 24.11 punktWarianty A i BPole trójkąta w układzie współrzędnych

Punkty A = (0,−3), B = (2,1) i C = (0,2) są wierzchołkami trójkąta prostokątnego. Oblicz jego pole.

Wariant A
  1. A. 3
  2. B. 5
  3. C. 6
  4. D. 10
Wariant B
  1. A. 10
  2. B. 6
  3. C. 5
  4. D. 3
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Wybierz odcinek AC jako podstawę trójkąta.

  2. 2

    Oba końce AC mają x = 0, więc długość podstawy odczytasz z różnicy współrzędnych y.

  3. 3

    Wysokość opuszczona z B na prostą x = 0 ma długość 2.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: B. 5 · Wariant B: C. 5

Odcinek AC ma długość 5, a odległość punktu B od osi Oy, na której leży AC, wynosi 2.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Oblicz długość podstawy AC

    Odcinek jest pionowy, więc odejmujemy jego współrzędne y.

    AC=2−(−3)=5AC=2-(-3)=5
  2. 2
    Wyznacz wysokość

    Odległość punktu B = (2,1) od prostej x = 0 jest równa 2.

    h=2h=2
  3. 3
    Oblicz pole

    Stosujemy wzór 1/2 · podstawa · wysokość.

    P=12⋅5⋅2=5P=\frac12\cdot5\cdot2=5

Typowy błąd: Użycie współrzędnej y punktu B jako wysokości zamiast jego odległości od pionowej prostej AC.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi B.

Oryginał: strona 25 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 24.21 punktWarianty A i BOkrąg opisany na trójkącie prostokątnym

Punkty A = (0,−3), B = (2,1) i C = (0,2) tworzą trójkąt prostokątny z kątem prostym przy B. Wyznacz środek okręgu opisanego na tym trójkącie.

Wariant A
  1. A. (2/3, 0)
  2. B. (−1/2, 0)
  3. C. (0, −2/3)
  4. D. (0, −1/2)
Wariant B
  1. A. (0, −1/2)
  2. B. (−1/2, 0)
  3. C. (0, −2/3)
  4. D. (2/3, 0)
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    W trójkącie prostokątnym środek okręgu opisanego leży w środku przeciwprostokątnej.

  2. 2

    Kąt prosty jest przy B, więc przeciwprostokątną jest AC.

  3. 3

    Oblicz średnie arytmetyczne współrzędnych punktów A i C.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: D. (0, −1/2) · Wariant B: A. (0, −1/2)

Środek okręgu opisanego na trójkącie prostokątnym jest środkiem jego przeciwprostokątnej AC.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Wskaż przeciwprostokątną

    Ponieważ kąt prosty znajduje się przy B, bokiem naprzeciw niego jest AC.

  2. 2
    Użyj własności okręgu opisanego

    Środek okręgu opisanego na trójkącie prostokątnym jest środkiem przeciwprostokątnej.

  3. 3
    Oblicz środek odcinka AC

    Uśredniamy osobno współrzędne x i y.

    S=(0+02,−3+22)=(0,−12)S=\left(\frac{0+0}{2},\frac{-3+2}{2}\right)=\left(0,-\frac12\right)

Typowy błąd: Wyznaczanie środka ciężkości trójkąta zamiast środka przeciwprostokątnej.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi D.

Oryginał: strona 25 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 251 punktWarianty A i BRównanie okręgu

Okrąg ma środek S = (1,−3) i promień 5. Oceń stwierdzenia: punkt A = (4,−7) leży na okręgu; równanie okręgu ma postać (x−1)² + (y+3)² = 5.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Oblicz kwadrat odległości punktu A od środka S.

  2. 2

    Różnice współrzędnych wynoszą 3 i −4.

  3. 3

    W równaniu okręgu po prawej stronie zapisuje się kwadrat promienia.

Pokaż odpowiedź
P, F

Odległość AS jest równa 5, ale po prawej stronie równania okręgu powinno znajdować się r² = 25.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Sprawdź położenie punktu A

    Kwadrat odległości od środka jest równy kwadratowi promienia.

    AS2=(4−1)2+(−7+3)2=32+(−4)2=25AS^2=(4-1)^2+(-7+3)^2=3^2+(-4)^2=25
  2. 2
    Zapisz właściwe równanie okręgu

    Dla środka (1,−3) i promienia 5 otrzymujemy prawą stronę równą 25.

    (x−1)2+(y+3)2=25(x-1)^2+(y+3)^2=25
  3. 3
    Oceń zdania

    Pierwsze stwierdzenie jest prawdziwe, a drugie fałszywe.

    P, F\mathrm{P},\ \mathrm{F}

Typowy błąd: Wpisanie promienia 5 po prawej stronie równania zamiast jego kwadratu 25.

Punktowanie: 1 punkt wyłącznie za komplet odpowiedzi P, F.

Oryginał: strona 26 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 261 punktWarianty A i BRównanie prostej równoległej

Prosta k ma równanie y = −1/3x + 2. Prosta l jest do niej równoległa i przechodzi przez punkt (2,−2). Wyznacz punkt przecięcia prostej l z osią Oy.

Wariant A
  1. A. (0, −3)
  2. B. (0, −1/2)
  3. C. (0, −1)
  4. D. (0, −4/3)
Wariant B
  1. A. (0, −1)
  2. B. (0, −3)
  3. C. (0, −1/2)
  4. D. (0, −4/3)
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Proste równoległe mają równe współczynniki kierunkowe.

  2. 2

    Zapisz l w postaci y = −1/3x + b.

  3. 3

    Podstaw punkt (2,−2) i oblicz b; na osi Oy mamy x = 0.

Pokaż odpowiedź
D. (0, −4/3)

Proste równoległe mają ten sam współczynnik kierunkowy −1/3. Z punktu (2,−2) wyznaczamy wyraz wolny −4/3.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Zapisz postać prostej l

    Współczynnik kierunkowy musi być taki sam jak dla prostej k.

    y=−13x+by=-\frac13x+b
  2. 2
    Wyznacz wyraz wolny

    Podstawiamy współrzędne punktu (2,−2).

    −2=−13⋅2+b⟹b=−43-2=-\frac13\cdot2+b\quad\Longrightarrow\quad b=-\frac43
  3. 3
    Odczytaj przecięcie z osią Oy

    Dla x = 0 wartość y jest równa wyrazowi wolnemu.

    (0,b)=(0,−43)(0,b)=\left(0,-\frac43\right)

Typowy błąd: Zachowanie wyrazu wolnego 2 z równania prostej k; równoległość wymaga równego nachylenia, ale nie tego samego przecięcia z osią Oy.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi D.

Oryginał: strona 26 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 272 punktyWarianty A i BObjętość ostrosłupa i trygonometria

W ostrosłupie prawidłowym czworokątnym przekątna podstawy ma długość 8√3, a krawędź boczna jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem 30°. Oblicz objętość ostrosłupa.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Spodek wysokości leży w punkcie przecięcia przekątnych kwadratu.

  2. 2

    Połowa przekątnej podstawy ma długość 4√3; użyj jej w trójkącie prostokątnym z kątem 30°.

  3. 3

    Pole kwadratu o przekątnej d jest równe d²/2.

Pokaż odpowiedź
V = 128.

Odległość środka podstawy od wierzchołka kwadratu wynosi połowę przekątnej, czyli 4√3. Z tangensa kąta 30° otrzymujemy wysokość 4.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Oblicz wysokość ostrosłupa

    Rzut krawędzi bocznej na podstawę ma długość połowy przekątnej kwadratu.

    H=43⋅tan⁡30∘=43⋅33=4H=4\sqrt3\cdot\tan30^\circ=4\sqrt3\cdot\frac{\sqrt3}{3}=4
  2. 2
    Oblicz pole podstawy

    Pole kwadratu wyrażone przez przekątną d ma postać d²/2.

    Pp=(83)22=1922=96P_p=\frac{(8\sqrt3)^2}{2}=\frac{192}{2}=96
  3. 3
    Oblicz objętość

    Stosujemy wzór na objętość ostrosłupa.

    V=13PpH=13⋅96⋅4=128V=\frac13P_pH=\frac13\cdot96\cdot4=128

Typowy błąd: Użycie całej przekątnej podstawy jako rzutu krawędzi bocznej zamiast jej połowy.

Punktowanie: 2 punkty za poprawną metodę i wynik 128; 1 punkt za obliczenie wysokości H = 4 albo pola podstawy 96.

Oryginał: strona 27 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 281 punktWarianty A i BObjętość stożka i walca

Stożek i walec mają równe wysokości. Promień podstawy stożka jest dwa razy większy od promienia podstawy walca. Oblicz stosunek objętości stożka do objętości walca.

Wariant A
  1. A. 1/12
  2. B. 1/6
  3. C. 2/3
  4. D. 4/3
Wariant B
  1. A. 4/3
  2. B. 2/3
  3. C. 1/6
  4. D. 1/12
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Oznacz promień walca przez r, wtedy promień stożka wynosi 2r.

  2. 2

    Zapisz wzory Vstożka = 1/3πR²h i Vwalca = πr²h.

  3. 3

    W ilorazie skrócą się π, r² oraz wspólna wysokość h.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: D. 4/3 · Wariant B: A. 4/3

Podwojenie promienia daje czterokrotnie większe pole podstawy, a czynnik 1/3 we wzorze stożka pozostawia stosunek 4/3.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Zapisz objętość stożka

    Wstawiamy promień 2r i wspólną wysokość h.

    Vs=13π(2r)2h=43πr2hV_s=\frac13\pi(2r)^2h=\frac43\pi r^2h
  2. 2
    Zapisz objętość walca

    Walec ma promień r i tę samą wysokość h.

    Vw=πr2hV_w=\pi r^2h
  3. 3
    Oblicz stosunek

    Skracamy wspólne czynniki.

    VsVw=43πr2hπr2h=43\frac{V_s}{V_w}=\frac{\frac43\pi r^2h}{\pi r^2h}=\frac43

Typowy błąd: Dwukrotne zwiększenie promienia potraktowane jako dwukrotne, a nie czterokrotne zwiększenie pola podstawy.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi D.

Oryginał: strona 28 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 291 punktWarianty A i BReguła mnożenia

Ile jest trzycyfrowych liczb naturalnych nieparzystych zapisanych wyłącznie cyframi 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6? Cyfry mogą się powtarzać.

Wariant A
  1. A. 6 · 7 · 3
  2. B. 6 · 7 · 7
  3. C. 7 · 7 · 3
  4. D. 7 · 7 · 7
Wariant B
  1. A. 7 · 7 · 7
  2. B. 7 · 7 · 3
  3. C. 6 · 7 · 7
  4. D. 6 · 7 · 3
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Rozpatrz niezależnie wybór cyfry setek, dziesiątek i jedności.

  2. 2

    Na miejscu setek nie można użyć zera.

  3. 3

    Nieparzystość zależy od cyfry jedności: możliwe są 1, 3 i 5.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: A. 6 · 7 · 3 = 126 · Wariant B: D. 6 · 7 · 3

Cyfra setek nie może być zerem, cyfra dziesiątek może być dowolna z siedmiu, a cyfra jedności musi należeć do {1,3,5}.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Wybierz cyfrę setek

    Dostępne są cyfry od 0 do 6, ale zero nie może rozpoczynać liczby trzycyfrowej.

    6 opcji6\ \text{opcji}
  2. 2
    Wybierz cyfrę dziesiątek i jedności

    Dziesiątki mają 7 możliwości, a na końcu może stać jedna z trzech cyfr nieparzystych.

    7 oraz 3 opcje7\ \text{oraz}\ 3\ \text{opcje}
  3. 3
    Zastosuj regułę mnożenia

    Mnożymy liczby niezależnych wyborów.

    6⋅7⋅3=1266\cdot7\cdot3=126

Typowy błąd: Dopuszczenie zera na miejscu setek albo wszystkich siedmiu cyfr na miejscu jedności.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi A.

Oryginał: strona 28 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 302 punktyWarianty A i BPrawdopodobieństwo klasyczne

Losujemy cyfrę dziesiątek ze zbioru X = {1,3,5,7,9}, a cyfrę jedności ze zbioru Y = {0,2,4,6,8}. Oblicz prawdopodobieństwo, że utworzona liczba dwucyfrowa jest podzielna przez 6.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Wszystkich wyników jest 5 · 5 = 25.

  2. 2

    Każda otrzymana liczba jest parzysta, więc pozostaje sprawdzić podzielność przez 3.

  3. 3

    Suma cyfr musi być podzielna przez 3; wypisz wszystkie pasujące pary.

Pokaż odpowiedź
P(A) = 9/25.

Wszystkich równoprawdopodobnych par jest 25. Warunek podzielności przez 6 spełnia dziewięć liczb.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Policz wszystkie wyniki

    Każda z pięciu cyfr dziesiątek może zostać połączona z każdą z pięciu cyfr jedności.

    ∣Ω∣=5⋅5=25|\Omega|=5\cdot5=25
  2. 2
    Wypisz wyniki sprzyjające

    Liczba jest już parzysta; podzielność przez 3 sprawdzamy sumą cyfr.

    A={12,18,30,36,54,72,78,90,96},∣A∣=9A=\{12,18,30,36,54,72,78,90,96\},\qquad |A|=9
  3. 3
    Oblicz prawdopodobieństwo

    Dzielimy liczbę wyników sprzyjających przez liczbę wszystkich wyników.

    P(A)=∣A∣∣Ω∣=925P(A)=\frac{|A|}{|\Omega|}=\frac9{25}

Typowy błąd: Sprawdzenie tylko parzystości albo tylko podzielności sumy cyfr przez 3; liczba podzielna przez 6 musi spełniać oba warunki.

Punktowanie: 2 punkty za poprawną metodę i wynik 9/25; 1 punkt za poprawne określenie liczby wszystkich wyników, wszystkich dziewięciu wyników sprzyjających albo samo poprawnie zinterpretowane 9/25.

Oryginał: strona 29 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 311 punktWarianty A i BŚrednia i mediana z diagramu

Diagramy pokazują liczby ocen 1–6. W klasie IV A liczebności wynoszą kolejno 1, 6, 3, 3, 6, 1, a w klasie IV B: 1, 3, 6, 6, 3, 1. Oceń stwierdzenia: średnie ocen obu klas są równe; mediany ocen obu klas są równe.

Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    W obu klasach jest po 20 uczniów.

  2. 2

    Połącz w pary oceny 1 i 6, 2 i 5 oraz 3 i 4; każda para ma średnią 3,5.

  3. 3

    Mediana przy 20 wynikach jest średnią 10. i 11. oceny po uporządkowaniu.

Pokaż odpowiedź
P, P

Oba rozkłady są symetryczne względem 3,5. Każda klasa ma 20 uczniów, średnią 3,5 i medianę 3,5.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Porównaj średnie

    W obu rozkładach liczebności ocen położonych symetrycznie względem 3,5 są równe, więc średnia w obu klasach wynosi 3,5.

    x‾A=x‾B=3,5\overline{x}_A=\overline{x}_B=3{,}5
  2. 2
    Wyznacz środkowe pozycje

    Przy 20 uczniach bierzemy 10. i 11. wynik. W obu klasach są to odpowiednio oceny 3 i 4.

    Me=3+42=3,5Me=\frac{3+4}{2}=3{,}5
  3. 3
    Oceń oba zdania

    Zarówno średnie, jak i mediany są równe.

    P, P\mathrm{P},\ \mathrm{P}

Typowy błąd: Porównywanie wysokości pojedynczych słupków zamiast obliczenia średniej i ustalenia dwóch środkowych pozycji.

Punktowanie: 1 punkt wyłącznie za komplet odpowiedzi P, P.

Oryginał: strona 30 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 321 punktWarianty A i BŚrednia ważona liczebnością grup

Średnia trzech liczb a, b, c wynosi 2, a średnia czterech liczb d, e, f, g wynosi 5,5. Oblicz średnią wszystkich siedmiu liczb.

Wariant A
  1. A. 3,5
  2. B. 3,75
  3. C. 4
  4. D. 4,25
Wariant B
  1. A. 4,25
  2. B. 4
  3. C. 3,75
  4. D. 3,5
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Nie uśredniaj bezpośrednio liczb 2 i 5,5, bo grupy mają różne liczebności.

  2. 2

    Oblicz sumę pierwszych trzech liczb oraz sumę kolejnych czterech.

  3. 3

    Dodaj obie sumy i podziel przez 7.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: C. 4 · Wariant B: B. 4

Najpierw odtwarzamy sumy obu grup: 3 · 2 = 6 oraz 4 · 5,5 = 22.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Odtwórz sumę pierwszej grupy

    Suma jest iloczynem średniej i liczby elementów.

    a+b+c=3⋅2=6a+b+c=3\cdot2=6
  2. 2
    Odtwórz sumę drugiej grupy

    Druga grupa zawiera cztery liczby.

    d+e+f+g=4⋅5,5=22d+e+f+g=4\cdot5{,}5=22
  3. 3
    Oblicz wspólną średnią

    Łączna suma wynosi 28, a liczb jest siedem.

    6+227=287=4\frac{6+22}{7}=\frac{28}{7}=4

Typowy błąd: Obliczenie (2 + 5,5)/2, które traktuje grupy trzy- i czteroelementową jak równie liczne.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi C.

Oryginał: strona 31 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 33.11 punktWarianty A i BMiejsca zerowe funkcji w modelu ruchu

Wysokość piłeczki wyrzuconej pionowo z ziemi opisuje funkcja h(t) = −4,9t² + 14,7t, od chwili t = 0 do pierwszego powrotu na ziemię. Wyznacz chwilę tego powrotu.

Wariant A
  1. A. t = 1,5 s
  2. B. t = 2 s
  3. C. t = 2,5 s
  4. D. t = 3 s
Wariant B
  1. A. t = 3 s
  2. B. t = 2,5 s
  3. C. t = 2 s
  4. D. t = 1,5 s
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Na poziomie ziemi wysokość h jest równa zero.

  2. 2

    Wyłącz t przed nawias z równania −4,9t² + 14,7t = 0.

  3. 3

    Odrzuć rozwiązanie t = 0, bo opisuje moment wyrzutu.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: D. t = 3 s · Wariant B: A. t = 3 s

Powrót na ziemię oznacza h(t)=0. Po wyłączeniu t otrzymujemy rozwiązania 0 i 3; szukamy dodatniej chwili po wyrzuceniu.

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Zapisz warunek powrotu na ziemię

    W chwili zderzenia wysokość piłeczki jest równa zero.

    −4,9t2+14,7t=0-4{,}9t^2+14{,}7t=0
  2. 2
    Rozłóż wyrażenie na czynniki

    Wyłączamy wspólny czynnik −4,9t.

    −4,9t(t−3)=0-4{,}9t(t-3)=0
  3. 3
    Wybierz właściwe rozwiązanie

    t = 0 jest chwilą wyrzutu, a pierwsze późniejsze zetknięcie z ziemią następuje dla t = 3.

    t=3 st=3\ \mathrm{s}

Typowy błąd: Wybranie rozwiązania t = 0, które odpowiada położeniu początkowemu, a nie powrotowi piłeczki.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi D.

Oryginał: strona 32 arkusza · pobierz dokument
Zadanie 33.21 punktWarianty A i BWierzchołek funkcji kwadratowej

Wysokość piłeczki opisuje funkcja h(t) = −4,9t² + 14,7t. Wyznacz chwilę, w której piłeczka osiągnęła największą wysokość.

Wariant A
  1. A. t = 1,5 s
  2. B. t = 2 s
  3. C. t = 2,5 s
  4. D. t = 3 s
Wariant B
  1. A. t = 3 s
  2. B. t = 2,5 s
  3. C. t = 2 s
  4. D. t = 1,5 s
Pokaż podpowiedzi
  1. 1

    Współczynnik przy t² jest ujemny, więc wierzchołek odpowiada maksimum.

  2. 2

    Dla funkcji at² + bt + c odcięta wierzchołka wynosi −b/(2a).

  3. 3

    Podstaw a = −4,9 oraz b = 14,7.

Pokaż odpowiedź
Wariant A: A. t = 1,5 s · Wariant B: D. t = 1,5 s

Parabola ma ramiona skierowane w dół, więc maksimum występuje w wierzchołku o odciętej −b/(2a).

Rozwiązanie krok po kroku
  1. 1
    Rozpoznaj maksimum

    Ponieważ a = −4,9 < 0, parabola jest skierowana ramionami w dół.

    a=−4,9<0a=-4{,}9<0
  2. 2
    Zastosuj wzór na odciętą wierzchołka

    Wstawiamy współczynniki funkcji kwadratowej.

    tw=−b2a=−14,72⋅(−4,9)t_w=-\frac{b}{2a}=-\frac{14{,}7}{2\cdot(-4{,}9)}
  3. 3
    Oblicz chwilę maksimum

    Iloraz 14,7 przez 9,8 jest równy 1,5.

    tw=1,5 st_w=1{,}5\ \mathrm{s}

Typowy błąd: Pominięcie minusa we wzorze −b/(2a) i otrzymanie ujemnego czasu.

Punktowanie: 1 punkt za wskazanie odpowiedzi A.

Oryginał: strona 33 arkusza · pobierz dokument

Status redakcyjny

Warianty A i B opracowane i zweryfikowane

  1. 1

    Ekstrakcja pytań. 74 jednostek zadaniowych zapisano w drafcie redakcyjnym.

  2. 2

    Rozwiązania. 74 z 74 jednostek wariantów ma odpowiedź, trzy podpowiedzi, tok rozumowania, punktowanie i typowy błąd.

  3. 3

    Weryfikacja. Warianty A i B porównano z oficjalnymi zasadami CKE i dopuszczono do indeksacji.

74 z 74 jednostek wariantów zatwierdzono · strona może być indeksowana

Dokumenty źródłowe

Oficjalne materiały CKE

Pliki nie są osadzane ani wczytywane razem ze stroną. Każdy link prowadzi bezpośrednio do dokumentu źródłowego CKE.