Maj 2020 · Formuła 2015

Matematyka 2020 — poziom podstawowy — Formuła 2015

W HTML jest już 34 z 34 jednostek arkusza: 0 ma rozwiązanie krok po kroku, a 34 ma odpowiedź w pierwszej redakcji i czeka na wyjaśnienie. Strona pozostaje poza indeksem do czasu ukończenia i recenzji arkusza.

Poziom
Podstawowy
Kod arkusza
MMA-P1_1P-202
Dokumenty
2

Pierwsze opracowanie · komplet podpunktów

Zadania i odpowiedzi; rozwiązania uzupełniamy

Odpowiedzi porównujemy z zasadami CKE. Pełny tok rozumowania dodajemy osobno; arkusz pozostaje poza indeksem do czasu pełnej recenzji.

Wersja arkusza

MMA-P1_1P-202 · Formuła 2015

Zadanie 11 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Wartość wyrażenia x 2 − 6 x + 9 dla x = 3 + 3 jest równa A. 1 B. 3 C. 1 + 2 3 D. 1 − 2 3

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 21 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

2 50 ⋅ 340 Liczba jest równa 3610 A. 670 B. 645 C. 230 ⋅ 320 D. 210 ⋅ 320

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 31 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Liczba log 5 125 jest równa 2 3 A. B. 2 C. 3 D. 3 2

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 41 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Cenę x pewnego towaru obniżono o 20% i otrzymano cenę y. Aby przywrócić cenę x, nową cenę y należy podnieść o A. 25% B. 20% C. 15% D. 12%

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 51 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Zbiorem wszystkich rozwiązań nierówności 3 (1 − x ) > 2 ( 3 x − 1) − 12 x jest przedział  5   5 5   5 A.  − , + ∞  B.  −∞,  C.  , + ∞  D.  − ∞,−   3   3 3   3

Pokaż odpowiedź
rozwiązań zadań

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: rozwiązań zadań

Zadanie 61 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Suma wszystkich rozwiązań równania x ( x − 3)( x + 2 ) = 0 jest równa A. 0 B. 1 C. 2 D. 3 MMA_1P MMA_1P Informacja do zadań 7.–9. Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f ( x ) = a ( x − 1)( x − 3 ) . Na rysunku przedstawiono fragment paraboli będącej wykresem tej funkcji. Wierzchołkiem tej paraboli jest punkt W = (2, 1) . y 4 3 2 W 1 –4 –3 –2 –1 0 1 2 3 4 5 x –1 –2 –3 –4

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 71 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Współczynnik a we wzorze funkcji f jest równy A. 1 B. 2 C. −2 D. −1

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 81 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Największa wartość funkcji f w przedziale 1, 4 jest równa A. −3 B. 0 C. 1 D. 2

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 91 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Osią symetrii paraboli będącej wykresem funkcji f jest prosta o równaniu A. x = 1 B. x=2 C. y =1 D. y=2 MMA_1P MMA_1P

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 101 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Równanie x ( x − 2 ) = ( x − 2 ) w zbiorze liczb rzeczywistych 2 A. nie ma rozwiązań. B. ma dokładnie jedno rozwiązanie: x = 2 . C. ma dokładnie jedno rozwiązanie: x = 0 . D. ma dwa różne rozwiązania: x = 1 i x = 2 .

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 111 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Na rysunku przedstawiono fragment wykresu funkcji liniowej f określonej wzorem f ( x ) = ax + b . 4 y 3 2 1 –4 –3 –2 –1 0 1 2 3 4 5 x –1 –2 –3 –4 Współczynniki a oraz b we wzorze funkcji f spełniają zależność A. a + b > 0 B. a +b = 0 C. a ⋅ b > 0 D. a ⋅ b < 0

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 121 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

1 Funkcja f jest określona wzorem f ( x ) = 4− x + 1 dla każdej liczby rzeczywistej x. Liczba f   2 jest równa 1 3 A. B. C. 3 D. 17 2 2

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 131 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

3 Proste o równaniach y = ( m − 2 ) x oraz y = x + 7 są równoległe. Wtedy 4 5 2 11 10 A. m = − B. m= C. m = D. m = 4 3 4 3 MMA_1P MMA_1P

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 141 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Ciąg ( an ) jest określony wzorem an = 2n2 dla n ≥ 1. Różnica a5 − a4 jest równa A. 4 B. 20 C. 36 D. 18

Pokaż odpowiedź
rozwiązań zadań

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: rozwiązań zadań

Zadanie 151 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

W ciągu arytmetycznym ( an ) , określonym dla n ≥ 1 , czwarty wyraz jest równy 3, a różnica tego ciągu jest równa 5. Suma a1 + a2 + a3 + a4 jest równa A. − 42 B. −36 C. −18 D. 6

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 161 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

( ) Punkt A = 1 , − 1 należy do wykresu funkcji liniowej f określonej wzorem f ( x ) = 3 x + b . 3 Wynika stąd, że A. b = 2 B. b = 1 C. b = −1 D. b = −2

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 171 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Punkty A, B, C, D leżą na okręgu o środku w punkcie O. Kąt środkowy DOC ma miarę 118° (zobacz rysunek). B D O A C Miara kąta ABC jest równa A. 59° B. 48° C. 62° D. 31°

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 181 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Prosta przechodząca przez punkty A = ( 3, − 2 ) i B = ( −1, 6 ) jest określona równaniem A. y = −2 x + 4 B. y = −2 x − 8 C. y = 2x + 8 D. y = 2x − 4 MMA_1P MMA_1P

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 191 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Dany jest trójkąt prostokątny o kątach ostrych α i β (zobacz rysunek). Wyrażenie 2 cos α − sin β jest równe A. 2sin β B. cos α C. 0 D. 2

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 201 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Punkt B jest obrazem punktu A = ( −3, 5 ) w symetrii względem początku układu współrzędnych. Długość odcinka AB jest równa A. 2 34 B. 8 C. 34 D. 12

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 211 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Ile jest wszystkich dwucyfrowych liczb naturalnych utworzonych z cyfr: 1, 3, 5, 7, 9, w których cyfry się nie powtarzają? A. 10 B. 15 C. 20 D. 25

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 221 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Pole prostokąta ABCD jest równe 90. Na bokach AB i CD wybrano – odpowiednio – punkty P i R, AP CR 3 takie, że = = (zobacz rysunek). PB RD 2 D R C A P B Pole czworokąta APCR jest równe A. 36 B. 40 C. 54 D. 60 MMA_1P MMA_1P

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 231 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Cztery liczby: 2, 3, a, 8, tworzące zestaw danych, są uporządkowane rosnąco. Mediana tego zestawu czterech danych jest równa medianie zestawu pięciu danych: 5, 3, 6, 8, 2. Zatem A. a = 7 B. a=6 C. a = 5 D. a = 4

Pokaż odpowiedź
rozwiązań zadań

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: rozwiązań zadań

Zadanie 241 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Przekątna sześcianu ma długość 4 3 . Pole powierzchni tego sześcianu jest równe A. 96 B. 24 3 C. 192 D. 16 3

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 251 punktOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Dwa stożki o takich samych podstawach połączono podstawami w taki sposób jak na rysunku. Stosunek wysokości tych stożków jest równy 3: 2 . Objętość stożka o krótszej wysokości jest równa 12 cm3 . r Objętość bryły utworzonej z połączonych stożków jest równa A. 20 cm3 B. 30 cm3 C. 39 cm3 D. 52,5 cm3 MMA_1P MMA_1P

Pokaż odpowiedź
Odpowiedź wymaga sprawdzenia zgodności z oficjalnymi zasadami CKE.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Zadanie 262 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Rozwiąż nierówność 2 ( x − 1)( x + 3) > x − 1 . Odpowiedź: . MMA_1P

Pokaż odpowiedź
Pierwszy etap to wyznaczenie pierwiastków trójmianu kwadratowego: 2 x 2 + 3x − 5 . Drugi etap to zapisanie zbioru rozwiązań nierówności kwadratowej. Pierwszy etap rozwiązania może być realizowany następująco: I sposób Przekształcamy równoważnie nierówność do postaci ( 2 x + 5)( x − 1) > 0 (przenosimy wszystkie wyrażenia na lewą stronę nierówności i wyłączamy wspólny czynnik poza nawias), 5 a następnie zapisujemy pierwiastki trójmianu ( 2 x + 5 )( x − 1) : x1 = − oraz x2 = 1 . 2 II sposób 2 Zapisujemy nierówność w postaci 2 x + 3 x − 5 > 0 i obliczamy pierwiastki trójmianu 2 x 2 + 3x − 5 • obliczamy wyróżnik tego trójmianu: 5 Δ = 49 i stąd x1 = − oraz x2 = 1 2 albo • stosujemy wzory Viète’a: 5 3 5 x1 ⋅ x2 = − oraz x1 + x2 = − , stąd x1 = − oraz x2 = 1 2 2 2 albo • podajemy je bezpośrednio, np. zapisując pierwiastki trójmianu lub postać iloczynową trójmianu, lub zaznaczając je na wykresie (wystarczy szkic wykresu, oś liczbowa itp.): 5  5 x1 = − oraz x2 = 1 lub 2  x +  ( x − 1) . 2  2 Drugi etap rozwiązania:  5  5 Zapisujemy zbiór rozwiązań nierówności:  −∞, −  ∪ (1, + ∞ ) lub x ∈  −∞, −  ∪ (1, + ∞ ) .  2  2 III sposób Wykonujemy rysunek pomocniczy. W jednym układzie współrzędnych szkicujemy fragment wykresu funkcji kwadratowej określonej wzorem y = 2 ( x − 1)( x + 3) oraz fragment wykresu funkcji liniowej określonej wzorem y = x − 1 . 5 Odczytujemy odcięte punktów wspólnych obu wykresów. Są to liczby x1 = − oraz x2 = 1 . 2 Sprawdzamy, czy odczytane współrzędne są odciętymi punktów wspólnych tych wykresów  5  5   7  1  7 2  − − 1  − + 3  = 2 ⋅  −    = −  2  2   2  2  2 5 7 − −1 = − 2 2  5 Stąd liczba  −  jest odciętą punktu wspólnego obu wykresów, a liczba 1 jest wspólnym  2 miejscem zerowym obu funkcji y = 2 ( x − 1)( x + 3) oraz y = x − 1 . Z naszkicowanego wykresu odczytujemy te argumenty, dla których funkcja kwadratowa  5 przyjmuje wartości większe niż funkcja liniowa x ∈  −∞, −  ∪ (1, + ∞ ) . Zatem zbiór ten jest  2 zbiorem rozwiązań nierówności 2 ( x − 1)( x + 3) > x − 1 .

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: Zdający otrzymuje 1 p. gdy: • zrealizuje pierwszy etap rozwiązania i na tym zakończy lub zapisze błędny zbiór rozwiązań nierówności, np. 5  obliczy lub poda pierwiastki trójmianu kwadratowego x1 = − oraz x2 = 1 2  zaznaczy na wykresie miejsca zerowe funkcji f określonej wzorem 5 f ( x ) = 2 x 2 + 3x − 5 : x1 = − i x2 = 1 . 2  5  rozłoży trójmian kwadratowy na czynniki liniowe, np. 2  x +  ( x − 1)  2 albo • realizując pierwszy etap rozwiązania zadania popełnia błędy (ale otrzyma dwa różne pierwiastki) i konsekwentnie do tego zapisze zbiór rozwiązań nierówności, np.  popełnia błędy rachunkowe przy obliczaniu wyróżnika lub pierwiastków trójmianu kwadratowego i konsekwentnie do popełnionego błędu zapisze zbiór rozwiązań nierówności,  błędnie zapisze równania wynikające ze wzorów Viète’a, np.: x1 ⋅ x2 = 5 2 i konsekwentnie do popełnionego błędu zapisze zbiór rozwiązań nierówności, albo • wyznaczy odcięte punktów wspólnych wykresów funkcji określonych wzorami 5 y = 2 ( x − 1)( x + 3) oraz y = x − 1 : x1 = − oraz x2 = 1 i na tym zakończy lub zapisze 2 błędny zbiór rozwiązań nierówności. Zdający otrzymuje 2 p. gdy:  5  5 • poda zbiór rozwiązań nierówności:  −∞, −  ∪ (1, + ∞ ) lub x ∈  −∞, −  ∪ (1, + ∞ )  2  2 5 lub ( x < − lub x > 1 ), 2 albo • sporządzi ilustrację graficzną (oś liczbowa, wykres) i zapisze zbiór rozwiązań 5 nierówności w postaci: x < − , x >1 , 2 albo • poda zbiór rozwiązań nierówności w postaci graficznej z poprawnie zaznaczonymi końcami przedziałów. 1 x Kryteria uwzględniające specyficzne trudności w uczeniu się matematyki (dysleksja) Jeśli zdający pomyli porządek liczb na osi liczbowej, np. zapisze zbiór rozwiązań nierówności  5   5 w postaci ( −∞, 1) ∪  − , + ∞  ,  +∞, −  ∪ (1, − ∞ ) , to przyznajemy 2 punkty.  2   2 Uwagi 5 5 1. Akceptujemy zapisanie odpowiedzi w postaci: x < − i x > 1 , x < − oraz x > 1 . 2 2 2. Jeżeli zdający dzieli obie strony nierówności przez x − 1 , rozważając dwa przypadki x − 1 > 0 oraz x − 1 < 0 , rozwiąże nierówność w każdym z tych przypadków i poda zbiór rozwiązań każdej z tych nierówności, to otrzymuje 2 punkty. 5 3. Jeżeli zdający poprawnie obliczy pierwiastki trójmianu x1 = − , x2 = 1 i zapisze, np. 2  5  −∞, −  ∪ ( −1, + ∞ ) , popełniając tym samym błąd przy przepisywaniu jednego  2 z pierwiastków, to otrzymuje 2 punkty. 4. Jeżeli zdający poprawnie rozwiąże nierówność 2 ( x − 1)( x + 3) > x − 1 , ale zapisze { } sprzeczną z tym rozwiązaniem odpowiedź, np. x ∉ R \ − 52 ,1 , albo x ≠ − 52 i x ≠ 1 , to otrzymuje 2 punkty. 5. Jeżeli zdający rozwiązuje zadanie sposobem III i nie sprawdzi algebraicznie, że odczytane 5 liczby x1 = − oraz x2 = 1 są odciętymi punktów wspólnych wykresów funkcji 2 y = 2 ( x − 1)( x + 3) oraz y = x − 1 , to otrzymuje 2 punkty. 6. Jeżeli zdający pominie 2 w nierówności 2 ( x − 1)( x + 3) > x − 1 i rozwiąże nierówność ( x − 1)( x + 3) > x − 1 , to może otrzymać co najwyżej 1 punkt za całe rozwiązanie. 7. Jeżeli zdający rozwiązuje zadanie sposobem III i błędnie odczyta którąkolwiek z odciętych punktów wspólnych wykresów funkcji y = 2 ( x − 1)( x + 3) oraz y = x − 1 , to otrzymuje 1 punkt za całe rozwiązanie, pod warunkiem, że otrzyma sumę dwóch rozłącznych przedziałów otwartych. 8. Jeżeli zdający podaje pierwiastki bez związku z trójmianem kwadratowym z zadania, to oznacza, że nie podjął realizacji pierwszego etapu rozwiązania i w konsekwencji otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie. 9. Jeżeli zdający wyznacza pierwiastki trójmianu kwadratowego w przypadku, gdy obliczony wyróżnik Δ jest niedodatni, to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie. 10. Jeżeli zdający rozwiąże nierówność 2 ( x − 1)( x + 3) > 0 , to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie. 11. Jeżeli zdający dzieli obie strony nierówności przez x − 1 bez stosownego założenia, to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie.

Zadanie 272 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Rozwiąż równanie ( x 2 − 1)( x 2 − 2 x ) = 0 . Odpowiedź: . Nr zadania 26. 27. Wypełnia Maks. liczba pkt 2 2 egzaminator Uzyskana liczba pkt MMA_1P

Pokaż odpowiedź
Iloczyn jest równy zero, jeśli przynajmniej jeden z czynników jest równy zero. Zatem x 2 − 1 = 0 lub x 2 − 2 x = 0 . Równanie x 2 − 1 = 0 ma dwa rozwiązania: x = −1 lub x = 1 . Równanie x 2 − 2 x = 0 ma dwa rozwiązania: x = 0 lub x = 2 . ( )( ) Zatem rozwiązaniami równania x 2 − 1 x 2 − 2 x = 0 są liczby: x = 0 , x = 2 , x = 1 , x = −1 .

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: Zdający otrzymuje 1 p. gdy • zapisze dwa równania x 2 − 1 = 0 i x 2 − 2 x = 0 lub z zapisu wynika, że rozwiązuje te równania albo • obliczy lub poda rozwiązania jednego z równań: x 2 − 1 = 0 ( x = 1 , x = −1 ) lub x 2 − 2 x = 0 ( x = 0 , x = 2 ) i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Zdający otrzymuje 2 p. gdy wyznaczy wszystkie rozwiązania równania: x = 0 , x = 2 , x = 1 , x = −1 , ale nie uzyska ich w wyniku błędnej metody. Uwagi 1. Jeżeli zdający poda wszystkie rozwiązania równania, bez zapisanych rachunków lub uzasadnienia, to otrzymuje 2 punkty. 2. Jeżeli zdający poprawnie zapisze lewą stronę równania w postaci sumy jednomianów i doprowadzając ją do postaci iloczynu popełni błędy, ale skorzysta z własności iloczynu równego zero, to za całe rozwiązanie może otrzymać co najwyżej 1 punkt.

Zadanie 282 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Wykaż, że dla każdych dwóch różnych liczb rzeczywistych a i b prawdziwa jest nierówność a ( a − 2b ) + 2b 2 > 0 . MMA_1P

Pokaż odpowiedź
I sposób Przekształcamy równoważnie nierówność i otrzymujemy kolejno: a 2 − 2ab + 2b 2 > 0 , a 2 − 2ab + b 2 + b 2 > 0 , ( a − b ) + b2 > 0 . 2 Nierówność ( a − b ) + b 2 > 0 jest prawdziwa, ponieważ: 2 1) wyrażenie (a − b )2 jest dodatnie, gdyż z założenia wynika a − b ≠ 0 i kwadrat każdej liczby rzeczywistej różnej od zera jest dodatni, 2) wyrażenie b 2 jest nieujemne, 3) suma dwóch liczb rzeczywistych, z których jedna jest liczbą dodatnią, a druga liczbą nieujemną, jest liczbą dodatnią. To kończy dowód. II sposób Przekształcamy równoważnie nierówność i otrzymujemy: a 2 − 2ab + 2b 2 > 0 . Wyrażenie a 2 − 2ab + 2b 2 traktujemy jako trójmian kwadratowy jednej zmiennej np. a. Wyróżnik trójmianu kwadratowego a 2 − 2ab + 2b 2 jest równy: Δ = 4b 2 − 8b 2 = −4b 2 . Ten wyróżnik jest niedodatni dla każdej rzeczywistej wartości b. Gdy Δ < 0 , to a 2 − 2ab + 2b 2 > 0 dla każdej rzeczywistej wartości a. Gdy Δ = 0 , to b = 0 , stąd a 2 > 0 , ponieważ z założenia a ≠ b . Oznacza to, że dla każdych dwóch różnych liczb rzeczywistych a i b prawdziwa jest nierówność a 2 − 2ab + 2b 2 > 0 . To kończy dowód. III sposób Przekształcamy równoważnie nierówność a ( a − 2b ) + 2b > 0 i otrzymujemy: 2 a 2 − 2ab + 2b 2 > 0 . Z założenia wynika, że liczby a i b nie mogą jednocześnie przyjmować wartości 0 . Jeżeli b ≠ 0 , to b 2 > 0 . Dzielimy obie strony nierówności przez b 2 i otrzymujemy nierówność równoważną 2 a a   −2 +2>0. b b a Niech x = . Otrzymujemy nierówność kwadratową x 2 − 2 x + 2 > 0 z niewiadomą x . b Zauważamy, że ta nierówność jest prawdziwa dla każdej liczby rzeczywistej x , bo z równości x 2 − 2 x + 2 = ( x − 1) + 1 2 wnioskujemy, że ( x − 1) + 1 > 0 , wobec oczywistej nierówności ( x − 1) ≥ 0 . 2 2 Natomiast jeżeli a ≠ 0 , to a 2 > 0 . Dzielimy obie strony nierówności przez a 2 i otrzymujemy nierówność równoważną 2 b b 2  − 2 +1 > 0 . a a b Niech teraz x = . Otrzymujemy nierówność kwadratową 2 x 2 − 2 x + 1 > 0 z niewiadomą x . a Ponieważ wyróżnik trójmianu 2 x 2 − 2 x + 1 jest ujemny oraz współczynnik przy najwyższej potędze trójmianu jest dodatni, więc ten trójmian przyjmuje tylko wartości dodatnie dla każdej liczby rzeczywistej x . Z rozważonych przypadków wynika, że nierówność jest prawdziwa dla każdych dwóch różnych liczb rzeczywistych a i b. To kończy dowód. IV sposób Niech a ≠ b . Rozważmy następujące przypadki: Przypadek I: a ⋅ b > 0 . Przekształcamy równoważnie nierówność a ( a − 2b ) + 2b > 0 i otrzymujemy: 2 a 2 + 2b 2 − 2 2 ab > 2 ab − 2 2 ab . ( ) > 2ab (1 − 2 ) . 2 Stąd a − 2b ( ) jest nieujemne. Wyrażenie 2ab (1− 2 ) jest ujemne, ponieważ 2 Wyrażenie a − 2b 1 − 2 < 0 i z założenia ab > 0 . Nierówność jest prawdziwa dla każdych dwóch liczb rzeczywistych a i b, takich, że a ⋅b > 0 i a ≠ b . Przypadek II: a ⋅ b < 0 . Przekształcamy równoważnie nierówność a ( a − 2b ) + 2b > 0 i otrzymujemy: 2 a 2 + 2b 2 + 2 2 ab > 2 ab + 2 2 ab . ( ) > 2ab (1 + 2 ) . 2 Stąd a + 2b ( ) jest nieujemne. Wyrażenie 2ab (1+ 2 ) jest ujemne, ponieważ 2 Wyrażenie a + 2b 1 + 2 > 0 i z założenia ab < 0 . Nierówność jest prawdziwa dla każdych dwóch liczb rzeczywistych a i b, takich, że a ⋅b < 0 i a ≠ b . Przypadek III: a ⋅ b = 0 Przekształcamy równoważnie nierówność a ( a − 2b ) + 2b > 0 i otrzymujemy: 2 a 2 − 2ab + 2b 2 > 0 . 2 2 Ponieważ a ⋅ b = 0 , więc nierówność a − 2ab + 2b > 0 możemy zapisać w postaci a 2 + 2b2 > 0 . Suma kwadratów dwóch dowolnych liczb rzeczywistych a i b, takich, że a ≠ b jest dodatnia. Nierówność jest prawdziwa dla każdych dwóch liczb rzeczywistych a i b, takich, że a ⋅b = 0 i a ≠ b . To kończy dowód. V sposób (dowód nie wprost) Załóżmy, że istnieją różne liczby rzeczywiste a i b, dla których prawdziwa jest nierówność a ( a − 2b ) + 2b2 ≤ 0 . Powyższa nierówność jest równoważna nierównościom: a 2 − 2ab + 2b2 ≤ 0 , ( a − b ) + b2 ≤ 0 . 2 Ponieważ lewa strona tej nierówności jest sumą dwóch liczb nieujemnych ( a − b ) 2 i b2 , więc może zachodzić jedynie przypadek ( a − b ) + b = 0 . Wynika stąd, że a − b = 0 i b = 0 . 2 2 Zatem a = 0 i b = 0 , co przeczy założeniu, że liczby a i b są różne. Otrzymana sprzeczność oznacza, że nierówność a ( a − 2b ) + 2b ≤ 0 jest fałszywa. 2 Prawdziwa zatem jest nierówność a ( a − 2b ) + 2b > 0 , dla każdych dwóch różnych liczb 2 rzeczywistych a i b. To kończy dowód. VI sposób (szacowanie) Nierówność a ( a − 2b ) + 2b > 0 jest równoważna nierówności a 2 + 2b 2 > 2ab . 2 Dla dowolnych liczb rzeczywistych a, b prawdziwe są nierówności a 2 + 2b 2 ≥ a 2 + b 2 oraz a 2 + b 2 ≥ 2ab , przy czym a 2 + b 2 = 2ab tylko wtedy, gdy a = b . Ale z założenia a ≠ b , więc otrzymujemy a 2 + 2b 2 ≥ a 2 + b 2 > 2ab . To kończy dowód.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: I i II sposobu rozwiązania Zdający otrzymuje 1 p. gdy zapisze nierówność w postaci ( a − b ) + b 2 > 0 2 • albo • obliczy wyróżnik trójmianu kwadratowego w zależności od zmiennej a lub b, występującego po jednej stronie nierówności, gdy po drugiej stronie jest 0, i stwierdzi, że jest on niedodatni albo • obliczy wyróżnik trójmianu kwadratowego w zależności od zmiennej a lub b, występującego po jednej stronie nierówności, gdy po drugiej stronie jest 0 oraz rozważy jeden z przypadków Δ < 0 lub Δ = 0 i w tym przypadku doprowadzi rozumowanie do końca i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Zdający otrzymuje 2 p. gdy poda pełne uzasadnienie. Uwaga Jeżeli zdający sprawdza prawdziwość nierówności jedynie dla wybranych wartości a i b, to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie. Zasady oceniania III sposobu rozwiązania Zdający otrzymuje 1 p. gdy rozważy dwa przypadki: w jednym, dla a ≠ 0 , podzieli stronami nierówność przez a 2 , w drugim, dla b ≠ 0 , podzieli stronami nierówność przez b 2 i w jednym przypadku doprowadzi rozumowanie do końca. Zdający otrzymuje 2 p. gdy zapisze pełne rozumowanie. Uwaga Jeżeli zdający sprawdza prawdziwość nierówności jedynie dla wybranych wartości a i b, to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie. Zasady oceniania IV sposobu rozwiązania Zdający otrzymuje 1 p. gdy ( a − 2b) > 2ab (1 − 2 ) , 2 • rozważy trzy przypadki i zapisze nierówności ( a + 2b) > 2ab (1 + 2 ) , a + 2b > 0 2 2 2 i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. albo • przeprowadzi pełne rozumowanie w dwóch spośród trzech przypadków i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Zdający otrzymuje 2 p. gdy zapisze pełne rozumowanie. Uwaga Jeżeli zdający sprawdza prawdziwość nierówności jedynie dla wybranych wartości a i b, to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie. Zasady oceniania V sposobu rozwiązania Zdający otrzymuje 1 p. gdy przeprowadzając dowód nie wprost, zapisze nierówność a ( a − 2b ) + 2b2 ≤ 0 w postaci ( a − b ) + b ≤ 0 2 2 i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Zdający otrzymuje 2 p. gdy zapisze pełne rozumowanie. Uwaga Jeżeli zdający sprawdza prawdziwość nierówności jedynie dla wybranych wartości a i b, to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie. Zasady oceniania VI sposobu rozwiązania Zdający otrzymuje 1 p. gdy zapisze nierówność w postaci równoważnej a 2 + 2b 2 > 2ab oraz zapisze, że dla dowolnych liczb rzeczywistych a, b prawdziwe są nierówności: a 2 + 2b 2 ≥ a 2 + b 2 oraz a 2 + b 2 ≥ 2ab i na tym zakończy lub dalej popełni błędy Zdający otrzymuje 2 p. gdy zapisze pełne rozumowanie. Uwaga Jeżeli zdający sprawdza prawdziwość nierówności jedynie dla wybranych wartości a i b, to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie.

Zadanie 292 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

3 Trójkąt ABC jest równoboczny. Punkt E leży na wysokości CD tego trójkąta oraz CE = CD . 4 Punkt F leży na boku BC i odcinek EF jest prostopadły do BC (zobacz rysunek). C F E A D B 9 Wykaż, że CF = CB . 16 Nr zadania 28. 29. Wypełnia Maks. liczba pkt 2 2 egzaminator Uzyskana liczba pkt MMA_1P

Pokaż odpowiedź
I sposób C a F E A D B a 3 3 3 3a Niech BC = a . Wtedy CD = . Ponieważ CE = CD , to CE = . 2 4 8 3 3 3a 3 9 9 Zatem CF = CE ⋅ = ⋅ = a= BC . 2 8 2 16 16 To kończy dowód. II sposób C y F E A D B Trójkąt BCD jest trójkątem prostokątnym o kątach ostrych 30° i 60° . Niech BC = y . y 3 Wtedy CD = . Trójkąt CEF jest połową trójkąta równobocznego. Niech CF = x . Stąd 2 2x 3 3 2x 3 3 y 3 9 CE = . Ponieważ CE = CD , to = ⋅ . Stąd x = y. 3 4 3 4 2 16 To kończy dowód. III sposób C F E A x D B x Niech x = BD . Trójkąt BCD jest trójkątem prostokątnym o kątach ostrych 30° i 60° , więc BC = 2 x oraz CD = x 3 . 3 Ponieważ CE = CD , więc CE = 34 x 3 . Trójkąt CEF jest połową trójkąta równobocznego, 4 3 x 3⋅ 3 więc CF = 4 = 98 x . 2 CF 98 x 9 9 Stąd = = 16 . Zatem CF = CB . CB 2 x 16 To kończy dowód. IV sposób C a F E A D B Trójkąty BCD i ECF są podobne na podstawie cechy (kąt, kąt, kąt). Przyjmijmy następujące a 3 oznaczenie: BC = a , wtedy CD = h = . Skalę podobieństwa można obliczyć 2 w następujący sposób: BC a a 8 3 CD k= =3 =3 a 3 = oraz k = . CE 4 h 4 ⋅ 2 9 CF CD a 3 9 9 Stąd CF = = ⋅ = a. k 2 8 3 16 To kończy dowód.

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: Zdający otrzymuje 1 p. gdy • wyznaczy długości odcinków BC i CF w zależności od tej samej zmiennej, np.: BC = a 3 3a 3 i CF = ⋅ lub BC = 2 x i CF = 98 x 8 2 albo 8 3 • wyznaczy skalę podobieństwa trójkątów BCD i CEF: k = 9 albo • wyznaczy długość odcinka CF w zależności od długości odcinków CB i CD oraz 2 3 CD 3 zależność między długościami odcinków CD i CB, np.: CF = , CD = CB 4 CB 2 i na tym poprzestanie lub dalej popełni błędy. Zdający otrzymuje 2 p. gdy zapisze pełne rozumowanie. Uwaga Ponieważ podobieństwo zachowuje stosunek długości odcinków, więc jeżeli zdający przyjmuje konkretną wartość długości boku trójkąta i przeprowadzi rozumowanie do końca, ale nie odwołuje się do tej własności, to może otrzymać co najwyżej 1 punkt.

Zadanie 302 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Rzucamy dwa razy symetryczną sześcienną kostką do gry, która na każdej ściance ma inną liczbę oczek – od jednego oczka do sześciu oczek. Oblicz prawdopodobieństwo zdarzenia A polegającego na tym, że co najmniej jeden raz wypadnie ścianka z pięcioma oczkami. Odpowiedź: . MMA_1P

Pokaż odpowiedź
I sposób Obliczamy liczbę wszystkich zdarzeń elementarnych tego doświadczenia Ω = 62 = 36 lub opisujemy zbiór zdarzeń elementarnych np. w postaci tabeli 1 2 3 4 5 6 1 (1,1) (1,2) (1,3) (1,4) (1,5) (1,6) 2 (2,1) (2,2) (2,3) (2,4) (2,5) (2,6) 3 (3,1) (3,2) (3,3) (3,4) (3,5) (3,6) 4 (4,1) (4,2) (4,3) (4,4) (4,5) (4,6) 5 (5,1) (5,2) (5,3) (5,4) (5,5) (5,6) 6 (6,1) (6,2) (6,3) (6,4) (6,5) (6,6) Wskazujemy elementy zbioru A i zliczamy je: A = 11 . Obliczamy prawdopodobieństwo zdarzenia A. Ponieważ wszystkie zdarzenia jednoelementowe są jednakowo prawdopodobne, więc korzystamy z klasycznej definicji prawdopodobieństwa: A 11 P ( A) = = . Ω 36 II sposób Obliczamy liczbę wszystkich zdarzeń elementarnych: Ω = 62 = 36 . A – zdarzenie polegające na tym, że co najmniej jeden raz wypadnie ścianka z pięcioma oczkami. A′ – zdarzenie polegające na tym, że ani razu nie wypadnie ścianka z pięcioma oczkami. Wskazujemy elementy zbioru A′ (wypisujemy lub zaznaczamy w tabeli) i zliczamy je: 1 2 3 4 5 6 1 (1,1) (1,2) (1,3) (1,4) (1,5) (1,6) 2 (2,1) (2,2) (2,3) (2,4) (2,5) (2,6) 3 (3,1) (3,2) (3,3) (3,4) (3,5) (3,6) 4 (4,1) (4,2) (4,3) (4,4) (4,5) (4,6) 5 (5,1) (5,2) (5,3) (5,4) (5,5) (5,6) 6 (6,1) (6,2) (6,3) (6,4) (6,5) (6,6) A′ = 52 = 25 . 25 11 Obliczamy prawdopodobieństwo zdarzenia A: P ( A) = 1 − P ( A′) = 1 − = . 36 36 III sposób (metoda drzewka) Przedstawiamy model graficzny doświadczenia. 5 – oznacza wypadnięcie ścianki kostki z pięcioma oczkami, z – oznacza wypadnięcie innej ścianki niż z pięcioma oczkami. 1 5 6 6 5 z 5 1 5 1 6 6 6 6 5 z 5 z 1 1 1 5 5 1 11 Prawdopodobieństwo zdarzenia A jest równe: P ( A ) = ⋅ + ⋅ + ⋅ = . 6 6 6 6 6 6 36

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: Zdający otrzymuje 1 p. gdy • zapisze liczbę wszystkich zdarzeń elementarnych Ω = 62 = 36 lub opisze zbiór zdarzeń elementarnych za pomocą tabeli albo • wypisze wszystkie zdarzenia elementarne sprzyjające zdarzeniu A: A = {(1,5 ) , ( 2,5 ) , ( 3,5 ) , ( 4,5 ) , ( 5,5 ) , ( 5, 6 ) , ( 5,1) , ( 5, 2 ) , ( 5,3) , ( 5, 4 ) , ( 6,5 )} lub zaznaczy je wszystkie w tabeli lub zaznaczy wszystkie istotne gałęzie na pełnym drzewie składającym się z 36 gałęzi, albo • obliczy liczbę zdarzeń elementarnych sprzyjających zdarzeniu A , np.: A = 2 ⋅ 6 − 1 = 11 , A = 5 + 5 + 1 = 11 i nie wskaże przy tym niepoprawnych zdarzeń elementarnych sprzyjających zdarzeniu A, albo • zapisze prawdopodobieństwa potrzebne do wyznaczenia końcowego wyniku na dwóch etapach (przy stosowaniu metody drzewa probabilistycznego składającego się z czterech gałęzi) oraz wskaże wszystkie istotne gałęzie (dla zdarzenia A lub zdarzenia A′ ) i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Zdający otrzymuje 2 p. A 11 gdy obliczy prawdopodobieństwo zdarzenia A: P ( A ) = = . Ω 36 Uwagi 11 11 1. Jeżeli zdający zapisze tylko: A = 11 , Ω = 36 , P ( A) = , lub zapisze tylko: P ( A) = , 36 36 11 lub , to otrzymuje 2 punkty. 36 1 1 1 5 2. Jeżeli zdający zapisze prawdopodobieństwo P ( A) = ⋅ + 2 ⋅ ⋅ , to otrzymuje 2 punkty. 6 6 6 6 3. Jeżeli zdający zapisze tylko A = 11 , to otrzymuje 1 punkt. 4. Jeżeli zdający popełni błąd przy wypisywaniu zdarzeń elementarnych i wypisze o jedno za mało lub jedno powtórzy, ale nie wypisze żadnego niewłaściwego i konsekwentnie do popełnionego błędu obliczy prawdopodobieństwo, to otrzymuje 1 punkt. 5. Jeżeli zdający stosuje drzewo probabilistyczne o 36 gałęziach, w którym przynajmniej 7 gałęzi odpowiada sytuacjom sprzyjającym rozważanemu zdarzeniu A (lub przynajmniej 13, gdy rozpatruje zdarzenie A′ ), ale nie wskaże gałęzi niewłaściwej, i konsekwentnie do popełnionego błędu obliczy prawdopodobieństwo, to otrzymuje 1 punkt. 6. Jeżeli zdający narysuje tylko drzewko i nie zaznaczy oraz nie opisze żadnej gałęzi, to otrzymuje 0 punków. 7. Jeżeli zdający zapisze tylko liczby 36 lub 11 lub 25 i z rozwiązania zadania nie wynika znaczenie tych liczb, to otrzymuje 0 punktów. 8. Jeśli zdający rozwiąże zadanie do końca i otrzyma P ( A) > 1 lub P ( A) < 0 , to otrzymuje za całe rozwiązanie 0 punktów, o ile końcowy wynik nie jest skutkiem błędu w działaniach na ułamkach.

Zadanie 312 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

2sin α + 3cos α Kąt α jest ostry i spełnia warunek = 4 . Oblicz tangens kąta α . cos α Odpowiedź: . Nr zadania 30. 31. Wypełnia Maks. liczba pkt 2 2 egzaminator Uzyskana liczba pkt MMA_1P

Pokaż odpowiedź
I sposób 2sin α + 3cos α Równanie = 4 przekształcamy równoważnie do postaci: cos α 2sin α 3cos α + =4. cos α cos α 1 Stąd 2tgα + 3 = 4 , czyli tgα = . 2 II sposób 2sin α + 3cos α Równanie = 4 przekształcamy równoważnie do postaci: cos α 2sin α + 3cos α = 4cos α . 1 Stąd 2sin α = cos α , czyli tgα = . 2 III sposób Rysujemy trójkąt prostokątny, w którym oznaczamy długości przyprostokątnych a i b, a b długość przeciwprostokątnej c oraz zaznaczamy kąt ostry α taki, że sin α = lub cos α = . c c c a b a b 2 ⋅ + 3⋅ 2sin α + 3cos α c c = 4 . Następnie Podane równanie = 4 zapisujemy w postaci cos α b c 2a + 3b wykonujemy przekształcenia na lewej stronie tej równości i otrzymujemy = 4 . Stąd wynika, b a 1 1 że 2a + 3b = 4b , czyli 2a = b . Ostatnia równość oznacza, że = . Zatem tgα = . b 2 2 IV sposób 2sin α + 3cos α Równanie = 4 przekształcamy równoważnie do postaci cos α 2sin α + 3cos α = 4cos α . Stąd wynika, że 2sin α = cos α . Korzystamy z tożsamości sin α + cos α = 1 i otrzymujemy 2 2 1 1 równanie sin α + ( 2sin α ) = 1 . Stąd sin α = . Ponieważ α jest kątem ostrym, więc sin α = 2 2 2 . 5 5 1 2 sin α 1 Ale cos α = 2sin α , więc cos α = . Ostatecznie tgα = = 5= . 5 cos α 2 2 5

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: I, II, III i IV sposobu rozwiązania Zdający otrzymuje 1 p. 2sin α + 3cos α gdy przekształci równanie = 4 do postaci: cos α a b 2tgα + 3 = 4 lub 2sin α = cos α lub 2sin α − cos α = 0 lub 2 = lub 2a = b c c i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Zdający otrzymuje 2 p. 1 gdy obliczy tangens kąta α : tgα = , ale nie uzyska go w wyniku błędnej metody. 2 Uwagi cos α 1. Jeżeli zdający popełni błąd i zapisze tgα = , to otrzymuje co najwyżej 1 punkt za sin α całe rozwiązanie. 2. Jeżeli zdający popełni jedyny błąd polegający na zastosowaniu niepoprawnego wzoru a − b = a − b albo ( a + b ) = a 2 + b 2 i konsekwentnie doprowadzi rozwiązanie do 2 końca, to może otrzymać za całe rozwiązanie co najwyżej 1 punkt.

Zadanie 324 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

 5 Dany jest kwadrat ABCD, w którym A =  5, −  . Przekątna BD tego kwadratu jest zawarta  3 4 w prostej o równaniu y = x . Oblicz współrzędne punktu przecięcia przekątnych AC i BD oraz 3 pole kwadratu ABCD. MMA_1P Odpowiedź: . Nr zadania 32. Wypełnia Maks. liczba pkt 4 egzaminator Uzyskana liczba pkt MMA_1P

Pokaż odpowiedź
I sposób 4 Prosta AC jest prostopadła do prostej o równaniu y = x , więc współczynnik kierunkowy prostej 3 ( AC jest równy a AC = − 3 . Prosta AC przechodzi przez punkt A = 5, − 5 , więc jej równanie ma 4 3 ) postać y + 53 = − 43 ( x − 5 ) , y = − 34 x + 12 25 . Obliczamy współrzędne punktu O przecięcia się prostych AC i BD, rozwiązując układ równań  y=4x  3  .  y = − 34 x + 12 25 Rozwiązaniem tego układu jest para liczb x = 1 i y = 4 . Stąd O = 1, 4 . 3 3 ( ) 2 (1 − 5)2 +  +  . 4 5 Punkt O jest środkiem przekątnej AC, więc AC = 2 AO = 2  3 3 2 9 2 AC = 2 AO = 2 ( −4 ) +   = 2 16 + 9 = 2 ⋅ 5 = 10 . 3 Przekątna kwadratu ma długość a 2 , gdzie a jest długością boku kwadratu. Stąd a 2 = 10 , czyli a = 5 2 . ( ) = 50 . 2 2 Zatem pole kwadratu ABCD jest równe a = 5 2 Uwaga Pole kwadratu ABCD możemy obliczyć, wykorzystując długość przekątnej kwadratu (lub jej połowy). Wtedy PABCD = 1 ⋅ AC = 1 ⋅ 10 2 = 50 . 2 2 2 II sposób Długość przekątnej kwadratu ABCD (lub jej połowy) możemy obliczyć, korzystając ze wzoru na odległość d punktu A od danej prostej. Wtedy 4 ⋅5+ 5 25 3 3 d= = 53 = 5 . ( 43 ) +( −1) 2 2 3 Zatem pole kwadratu ABCD jest równe PABCD = 2 ⋅ d 2 = 2 ⋅ 52 = 50 . ( ) Punkt O = ( xo , yo ) leży na prostej o równaniu y = 4 x , więc O = xo , 43 xo , a skoro odległość 3 2 d jest równa 5, to AO = 25 , czyli ( xo − 5)2 + ( 43 xo + 53 ) = 25 , 2 xo 2 − 10 xo + 25 + 16 x 2 + 40 9 o 9 o x + 25 9 − 25 = 0 , 25 x 2 − 50 x + 25 = 0 , 9 o 9 o 9 xo 2 − 2 xo + 1 = 0 , ( xo − 1)2 = 0 , ( ) ( ) Stąd xo = 1 , więc O = 1, 43 ⋅1 = 1, 43 . III sposób (odległość jako funkcja jednej zmiennej)  4  4 Niech punkt P =  x, x  będzie dowolnym punktem leżącym na prostej o równaniu y = x .  3  3  5 Zapiszemy odległość punktu P od danego punktu A =  5, −  jako funkcję jednej zmiennej.  3 Obliczamy kolejno: 2 ( x − 5) +  x +  = x 2 − 10 x + 25 + x 2 + x + = 4 5 16 40 25 25 2 AP = 2 3 3 9 9 9 9 x − 2 x + 10 . ( ) Zatem 5 AP ( x) = ( x − 1)2 + 9 dla każdej liczby rzeczywistej x. 3 2 Zauważamy, że trójmian kwadratowy y = ( x − 1) + 9 przyjmuje najmniejszą wartość dla x = 1 . Ponieważ funkcja f określona wzorem f ( t ) = t jest rosnąca, więc dla x = 1 także i odległość AP jest najmniejsza. Oznacza to, że odcinek AP, którego długość jest równa 5 , jest zawarty w przekątnej AC kwadratu ABCD. Zatem przekątna tego kwadratu ma długość 10 oraz pole tego 1 2  4 kwadratu jest równe ⋅10 = 50 . Ponadto jeśli x = 1 , to punkt P ma współrzędne  1,  i jest 2  3 szukanym punktem przecięcia przekątnych AC i BD kwadratu ABCD. IV sposób (kąt między prostymi) Każda z prostych AB i AD zawierających boki kwadratu ABCD tworzą z prostą BD o równaniu y = 43 x , kąt 45° . Każda z nich przechodzi przez punkt A = 5, − 5 , więc ma ( 3 ) równanie postaci y + 53 = a ( x − 5 ) . Ze wzoru na tangens kąta między prostymi otrzymujemy: 4 −a 3 = tg45° = 1 , 1 + 43 ⋅ a 4 − a = 1+ 4 a , 3 3 4 − a = 1 + 4 a lub a − 4 = 1 + 4 a , 3 3 3 3 1 = 7 a lub − 7 = 1 a , 3 3 3 3 a=7 1 lub a = −7 . Zatem równania prostych AB i AD mają postać y + 5 = 1 ( x − 5 ) oraz y + 5 = − 7 ( x − 5 ) , 3 7 3 y = 7 x − 21 oraz y = − 7 x + 100 1 50 3 . Obliczamy współrzędne wierzchołków B i D, rozwiązując układy równań y = 4 x  y=4x  3  3  oraz  1 50 100  y = 7 x − 21  y = −7 x + 3 Stąd otrzymujemy równania 4 x = 1 x − 50 oraz 43 x = −7 x + 100 , 3 7 21 3 x = −2 oraz x = 4 ( ) Zatem B = −2, − 8 oraz D = 4, 16 . 3 ( 3) Punkt O przecięcia przekątnych kwadratu ma zatem współrzędne  −2 + 4 − 83 + 163  O=  2 , 2 4  = 1, 3 .  ( ) Pole kwadratu ABCD jest równe 2  2 PABCD = AB =    2 ( ) ( −2 − 5) + − 83 + 53  = 72 + ( −1)2 = 50 . 2 

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: I, II, III i IV sposobu rozwiązania Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego rozwiązania 1 p. Zdający • wyznaczy równanie prostej AC: y = − 34 x + 12 25 albo • obliczy odległość punktu A od prostej BD: 5 albo • zapisze współrzędne punktu P leżącego na prostej o równaniu y = 4 x , np. 3 ( ) P = x, 4 x i wyznaczy odległość punktu P od danego punktu A jako funkcję jednej 3 ( ) 2 zmiennej x : AP = ( x − 5 )2 + 4 x + 5 3 3 albo wyznaczy równania prostych AB i AD: y + 5 = 1 ( x − 5 ) oraz y + 5 = −7 ( x − 5 ) , 3 7 3 i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p. Zdający • wyznaczy równanie prostej AC: y = − 3 x + 25 i obliczy współrzędne punktu 4 12 przecięcia przekątnych kwadratu: O = 1, 43 ( ) albo • obliczy odległość punktu A od prostej BD: 5 i obliczy pole kwadratu: 50 albo • obliczy odległość punktu A od prostej BD: 5 i zapisze równanie ( xo − 5)2 + ( 43 xo + 53 ) = 25 2 albo • obliczy x, dla którego odległość AP jest najmniejsza: x = 1 albo • wyznaczy równania prostych AB i AD oraz obliczy współrzędne wierzchołków B i D:  8  16  y + 5 = 1 ( x − 5 ) , y + 5 = −7 ( x − 5 ) , B =  −2, −  , D =  4,  . 3 7 3  3  3  i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Pokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p. Zdający  4 • obliczy współrzędne punktu przecięcia przekątnych kwadratu: O = 1,  i długość  3 przekątnej kwadratu (lub połowę tej długości): 10 albo ( ) = 25 2 2 • obliczy pole kwadratu: 50 i zapisze równanie ( xo − 5) + 43 xo + 53 albo • obliczy x, dla którego odległość AP jest najmniejsza: x = 1 i obliczy współrzędne  4  punktu przecięcia przekątnych kwadratu: O = 1,   3  albo • obliczy x, dla którego odległość AP jest najmniejsza: x = 1 i długość przekątnej kwadratu: 10 albo  4 • obliczy współrzędne punktu przecięcia przekątnych kwadratu: O = 1,  i długość  3 boku kwadratu: 50 i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Rozwiązanie pełne 4 p. Zdający obliczy pole kwadratu: 50 oraz współrzędne punktu przecięcia przekątnych  4 kwadratu: O = 1, .  3 Uwagi 1. Jeśli zdający popełni błędy rachunkowe, które nie przekreślają poprawności rozumowania i konsekwentnie rozwiąże zadanie do końca, to może otrzymać za całe rozwiązanie co najwyżej 3 punkty. 2. Jeżeli jedynym błędem zdającego jest: a) błąd przy ustalaniu współczynnika kierunkowego prostej AC, to zdający może otrzymać co najwyżej 2 punkty za całe rozwiązanie; b) błąd polegający na zamianie miejscami współrzędnych punktu, np. przy podstawieniu do wzoru na odległość punktu od prostej, przy podstawieniu do wzoru na długość odcinka, przy obliczaniu współczynnika b w równaniu kierunkowym prostej AC, to zdający może otrzymać co najwyżej 2 punkty za całe rozwiązanie; c) błąd polegający na zastosowaniu niepoprawnego wzoru „ a + b = a + b ”, to zdający może otrzymać co najwyżej 2 punkty za całe rozwiązanie. 3. Jeśli zdający zaznaczy w układzie współrzędnych punkt A i narysuje np. dwie proste, w których zawierają się przekątne kwadratu, a następnie odczyta i zapisze współrzędne punktu przecięcia się tych prostych i na tym zakończy, to otrzymuje 0 punktów.

Zadanie 334 punktyOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Wszystkie wyrazy ciągu geometrycznego ( an ) , określonego dla n ≥ 1 , są dodatnie. Wyrazy tego ciągu spełniają warunek 6a1 − 5a2 + a3 = 0 . Oblicz iloraz q tego ciągu należący do przedziału 2 2, 3 2 . MMA_1P Odpowiedź: . Nr zadania 33. Wypełnia Maks. liczba pkt 4 egzaminator Uzyskana liczba pkt MMA_1P

Pokaż odpowiedź
I sposób Oznaczamy przez q iloraz ciągu ( an ) . Korzystamy ze wzoru na n-ty wyraz ciągu geometrycznego i zapisujemy równość 6a1 − 5a1 ⋅ q + a1 ⋅ q 2 = 0 , Wyłączamy wspólny czynnik a1 poza nawias a1 6 − 5 ⋅ q + q( 2 ) = 0. Ponieważ wyrazy ciągu są dodatnie, więc a1 ≠ 0 . Korzystamy z własności iloczynu równego zero i otrzymujemy równanie q2 − 5q + 6 = 0 . To równanie ma dwa rozwiązania q = 2 lub q = 3 . Ponieważ q ∈ 2 2, 3 2 , więc q = 3 . II sposób Niech q oznacza iloraz ciągu geometrycznego ( an ) oraz niech a1 = a, a2 = b, a3 = c . Zatem równość 6a1 − 5a2 + a3 = 0 zapisujemy w postaci: 6a − 5b + c = 0 . Stąd c = 5b − 6a . Ponieważ wszystkie wyrazy ciągu ( a, b, c ) są dodatnie, więc ciąg ten jest 2 geometryczny, gdy spełniona jest równość b = ac . 2 Podstawiamy do równania b = ac za c i otrzymujemy: b 2 = a ( 5b − 6 a ) , b 2 − 5ab + 6a 2 = 0 . Rozwiązujemy to równanie przyjmując za niewiadomą, np. b. Wtedy Δ = a 2 , Δ = a , ponieważ a > 0 . Zatem rozwiązaniami równania są 5a − a 5a + a b1 = = 2a lub b2 = = 3a . 2 2 b 2a b 3a Obliczamy iloraz q ciągu ( an ) : q = = = 2 lub q = = = 3. a a a a Ponieważ q ∈ 2 2, 3 2 , więc iloraz ciągu ( an ) jest równy: q = 3 .

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: I sposobu rozwiązania Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do całkowitego rozwiązania zadania 1 p. Zdający wykorzysta wzór na n-ty wyraz ciągu geometrycznego i zapisze a2 = a1 ⋅ q oraz a 3 = a1 ⋅ q 2 i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p. Zdający zapisze równość 6a1 − 5a2 + a3 = 0 w postaci 6 a1 − 5 a1 ⋅ q + a1 ⋅ q 2 = 0 lub ( ) a1 q 2 − 5 q + 6 = 0 i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Pokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p. 2 Zdający rozwiąże równanie q − 5q + 6 = 0 : q = 2 lub q = 3 . i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Rozwiązanie pełne 4 p. Zdający zapisze iloraz q ciągu geometrycznego ( a n ) należący do przedziału 2 2, 3 2 : q = 3. Zasady oceniania II sposobu rozwiązania Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do całkowitego rozwiązania zadania 1 p. Zdający przy oznaczeniach a1 = a, a2 = b, a3 = c wykorzysta własność ciągu geometrycznego 2 i zapisze równość b = ac i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p. 2 Zdający zapisze równość b = ac i z równości 6a − 5b + c = 0 wyznaczy jedną niewiadomą w zależności od dwóch pozostałych, np.: c = 5b − 6a i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Pokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p. Zdający rozwiąże równanie b 2 − 5ab + 6a 2 = 0 z niewiadomą, np. b: b1 = 2a lub b2 = 3a i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Rozwiązanie pełne 4 p. Zdający poda iloraz q ciągu geometrycznego ( an ) : q = 3 . Uwagi do I i II sposobu oceniania 1. Jeżeli zdający zapisze równanie 6a1 − 5a1 ⋅ q + a1q 2 = 0 i przyjmie jako pierwszy wyraz ciągu konkretną liczbę dodatnią, pisząc, np. że wartość pierwszego wyrazu nie ma wpływu na iloraz ciągu, a następnie rozwiąże zadanie konsekwentnie do końca, to otrzymuje 4 punkty. 2. Jeżeli zdający rozwiąże równanie kwadratowe z błędem i otrzyma co najmniej jedno rozwiązanie i konsekwentnie poda odpowiedź, to za całe rozwiązanie może otrzymać co najwyżej 3 punkty. 3. Jeżeli zdający zapisze równanie 6a1 − 5a1 ⋅ q + a1q 2 = 0 i przyjmie jako pierwszy wyraz ciągu konkretną liczbę dodatnią i rozwiąże otrzymane równanie kwadratowe z niewiadomą q oraz zapisze wnioski, konsekwentne do otrzymanych rozwiązań, dotyczące należenia bądź nie tych rozwiązań do przedziału 2 2 , 3 2 , to otrzymuje 3 punkty. 4. Jeżeli zdający zapisze równanie 6a1 − 5a1 ⋅ q + a1q 2 = 0 i przyjmie jako pierwszy wyraz ciągu konkretną liczbę dodatnią, a następnie poda q = 3 i zapisze, że ten iloraz należy do przedziału 2 2 , 3 2 , to otrzymuje 3 punkty. 5. Jeżeli zdający zapisze równanie 6a1 − 5a1 ⋅ q + a1q 2 = 0 i przyjmie jako pierwszy wyraz ciągu konkretną liczbę dodatnią, a następnie poda q = 2 i zapisze, że ten iloraz nie należy do przedziału 2 2 , 3 2 , to otrzymuje 3 punkty. 6. Jeżeli zdający rozwiązuje równanie kwadratowe przy ujemnym wyróżniku, to za całe rozwiązanie może otrzymać co najwyżej 2 punkty. 7. Jeżeli zdający zapisze konkretny ciąg o wyrazach dodatnich i ilorazie q = 3 , np. (1, 3,9,...) oraz sprawdzi, że pierwszy, drugi i trzeci wyraz tego ciągu spełniają warunek 6 a1 − 5a2 + a3 = 0 i zapisze, że ten iloraz należy do przedziału 2 2 , 3 2 i na tym zakończy, to otrzymuje 2 punkty. 8. Jeżeli zdający zapisze dwa konkretne ciągi o wyrazach dodatnich; jeden o ilorazie q = 2 , np. (1,2,4,...) , drugi o ilorazie q = 3 , np. (1, 3,9,...) oraz sprawdzi, że pierwszy, drugi i trzeci wyraz każdego z tych ciągów spełniają warunek 6 a1 − 5a2 + a3 = 0 i zapisze, że iloraz q = 2 nie należy do przedziału 2 2 , 3 2 , a iloraz q = 3 należy do przedziału 2 2 , 3 2 i na tym zakończy, to otrzymuje 2 punkty. 9. Jeżeli zdający poda q = 3 i zapisze, że ten iloraz należy do przedziału 2 2 , 3 2 i na tym zakończy, to otrzymuje 1 punkt. 10. Jeżeli zdający zapisze konkretny ciąg o wyrazach dodatnich i ilorazie q = 3 oraz sprawdzi, że ten iloraz należy do przedziału 2 2 , 3 2 i na tym zakończy, to otrzymuje 1 punkt. 11. Jeżeli zdający zapisze konkretny ciąg o wyrazach dodatnich i ilorazie q = 3 , np. (1, 3,9,...) oraz sprawdzi, że pierwszy, drugi i trzeci wyraz tego ciągu spełniają warunek 6 a1 − 5a2 + a3 = 0 i na tym zakończy, to otrzymuje 1punkt. 12. Jeżeli zdający zapisze konkretny ciąg o wyrazach dodatnich i ilorazie q = 2 , np. (1, 2, 4,...) oraz sprawdzi, że pierwszy, drugi i trzeci wyraz tego ciągu spełniają warunek 6 a1 − 5a2 + a3 = 0 i zapisze, że ten iloraz nie należy do przedziału 2 2 , 3 2 i na tym zakończy, to otrzymuje 1 punkt. 13. Jeżeli zdający poda q = 2 i zapisze, że ten iloraz nie należy do przedziału 2 2 , 3 2 i na tym zakończy, to otrzymuje 0 punktów. 14. Jeżeli zdający myli własność ciągu geometrycznego z własnością ciągu arytmetycznego, to za całe rozwiązanie otrzymuje 0 punktów. 15. Jeżeli zdający poda jedynie q = 3 i na tym zakończy, to otrzymuje 0 punków.

Zadanie 345 punktówOdpowiedź wg zasad CKE · wyjaśnienie w przygotowaniuMMA-P1_1P-202 · Formuła 2015Matematyka — odpowiedź według zasad CKE

Dany jest ostrosłup prawidłowy czworokątny ABCDS, którego krawędź boczna ma długość 6 (zobacz rysunek). Ściana boczna tego ostrosłupa jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem, którego tangens jest równy 7 . Oblicz objętość tego ostrosłupa. S 6 D C A B MMA_1P Odpowiedź: . Nr zadania 34. Wypełnia Maks. liczba pkt 5 egzaminator Uzyskana liczba pkt MMA_1P MMA_1P

Pokaż odpowiedź
I sposób Zaznaczmy na rysunku kąt α – kąt nachylenia ściany bocznej do płaszczyzny podstawy i wprowadzamy następujące oznaczenia: a – krawędź podstawy ostrosłupa, h – wysokość ostrosłupa. S 6 h D C α E O A a B Korzystając z definicji tangensa kąta ostrego w trójkącie prostokątnym SOE otrzymujemy h 7 związek = 7 , czyli h = a. 1 2 a 2 2 a 2 2 2 Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie SOC wynika równanie h +   2  = 6 .   Wykorzystując wcześniejszą zależność otrzymujemy 2 2  7  a 2 2  a  +   = 6  2   2  7 2 2 2 a + a = 36 4 4 9 2 a = 36 , stąd a 2 = 16 , czyli a = 4. 4 7 1 32 7 Stąd h = 4 ⋅ = 2 7 . Obliczamy objętość ostrosłupa: V = ⋅ 4 2 ⋅ 2 7 = . 2 3 3 II sposób Zaznaczmy na rysunku kąt α – kąt nachylenia ściany bocznej do płaszczyzny podstawy i wprowadzamy następujące oznaczenia: a – krawędź podstawy ostrosłupa, h – wysokość ostrosłupa, hb – wysokość ściany bocznej ostrosłupa S 6 h hb D C α O E O A a B Korzystając z definicji tangensa kąta ostrego w trójkącie prostokątnym SOE otrzymujemy: h 7 = 7 , czyli h = a. 1 2 a 2 Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie prostokątnym SEC otrzymujemy 2 a 144 − a 2 2 2 hb = 6 −   , hb 2 = . 2 4 Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie prostokątnym SOE otrzymujemy 2 a h +   = hb 2 . 2 2 Zatem a 2 144 − a 2 2 h + = , 4 4 7 2 a 2 144 − a 2 a + = 4 4 4 a 2 = 16 . Stąd a = 4 , więc h = 2 7 . 1 2 32 Objętość ostrosłupa jest równa: V = ⋅4 ⋅2 7 = 7. 3 3 Uwaga Zależności między wielkościami h, a i hb możemy też otrzymać, wykorzystując definicje funkcji sinus lub cosinus kąta α. Jeżeli tgα = 7 , to sin α = 14 i cos α = 2 . 4 4 1a h 14 2 Stąd = oraz 2 = . hb 4 hb 4 Ocena prac osób ze stwierdzoną dyskalkulią Obowiązują zasady oceniania stosowane przy sprawdzaniu prac zdających bez stwierdzonej dyskalkulii z dodatkowym uwzględnieniem: I. ogólnych zasad oceniania zadań otwartych w przypadku arkuszy osób ze stwierdzoną dyskalkulią (punkty 1.–12.); II. dodatkowych szczegółowych zasad oceniania zadań otwartych w przypadku arkuszy osób ze stwierdzoną dyskalkulią – matura z matematyki, poziom podstawowy, termin główny 2020. I. Ogólne zasady oceniania zadań otwartych w przypadku arkuszy osób ze stwierdzoną dyskalkulią 1. Nie należy traktować jako błędy merytoryczne pomyłek, wynikających z: • błędnego przepisania, • przestawienia cyfr, • zapisania innej cyfry, ale o podobnym wyglądzie, • przestawienia położenia przecinka. 2. W przypadku błędów, wynikających ze zmiany znaku liczby, należy w każdym zadaniu oddzielnie przeanalizować, czy zdający opanował inne umiejętności, poza umiejętnościami rachunkowymi, oceniane w zadaniu. W przypadku opanowania badanych umiejętności zdający powinien otrzymać przynajmniej 1 punkt. 3. We wszystkich zadaniach otwartych, w których wskazano poprawną metodę rozwiązania, części lub całości zadania, zdającemu należy przyznać przynajmniej 1 punkt, zgodnie z kryteriami do poszczególnych zadań. 4. Jeśli zdający przedstawia nieprecyzyjne zapisy, na przykład pomija nawiasy lub zapisuje nawiasy w niewłaściwych miejscach, ale przeprowadza poprawne rozumowanie lub stosuje właściwą strategię, to może otrzymać przynajmniej 1 punkt za rozwiązanie zadania. 5. W przypadku zadania wymagającego wyznaczenia pierwiastków trójmianu kwadratowego zdający może otrzymać 1 punkt, jeżeli przedstawi poprawną metodę wyznaczania pierwiastków trójmianu kwadratowego, przy podanych w treści zadania wartościach liczbowych. 6. W przypadku zadania wymagającego rozwiązania nierówności kwadratowej zdający może otrzymać 1 punkt, jeżeli stosuje poprawny algorytm rozwiązywania nierówności kwadratowej, przy podanych w treści zadania wartościach liczbowych. 7. W przypadku zadania wymagającego stosowania własności funkcji kwadratowej zdający może otrzymać 1 punkt za wykorzystanie konkretnych własności funkcji kwadratowej, istotnych przy poszukiwaniu rozwiązania. 8. W przypadku zadania wymagającego zastosowania własności ciągów arytmetycznych lub geometrycznych zdający może otrzymać 1 punkt, jeżeli przedstawi wykorzystanie takiej własności ciągu, która umożliwia znalezienie rozwiązania zadania. 9. W przypadku zadania wymagającego analizowania figur geometrycznych na płaszczyźnie kartezjańskiej zdający może otrzymać punkty, jeżeli przy poszukiwaniu rozwiązania przedstawi poprawne rozumowanie, wykorzystujące własności figur geometrycznych lub zapisze zależności, pozwalające rozwiązać zadanie. 10. W przypadku zadania z rachunku prawdopodobieństwa zdający może otrzymać przynajmniej 1 punkt, jeśli przy wyznaczaniu liczby zdarzeń elementarnych sprzyjających rozważanemu zdarzeniu przyjmuje określoną regularność lub podaje prawidłową metodę wyznaczenia tej liczby zdarzeń elementarnych. 11. W przypadku zadania z geometrii zdający może otrzymać przynajmniej 1 punkt, jeżeli podaje poprawną metodę wyznaczenia długości odcinka potrzebnej do znalezienia rozwiązania. 12. W przypadku zadania wymagającego przeprowadzenia dowodu (z zakresu algebry lub geometrii), jeśli w przedstawionym rozwiązaniu zdający powoła się na własność, która wyznacza istotny postęp, prowadzący do przeprowadzenia dowodu, to może otrzymać 1 punkt. II. Dodatkowe szczegółowe zasady oceniania zadań otwartych w przypadku arkuszy osób ze stwierdzoną dyskalkulią

Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

Punktowanie: Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego rozwiązania 1 p. Zdający • zaznaczy na rysunku kąt α nachylenia ściany bocznej do płaszczyzny podstawy albo h • zapisze równanie wynikające z definicji tangensa kąta α: = 7 1 a 2 albo • zapisze równanie wynikające z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie SOE: 2 a h +   = hb 2 2 2 albo • zapisze równanie wynikające z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie SEC: 2 a hb 2 +   = 6 2 2 albo • zapisze równanie wynikające z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie SOC: 2 2 a 2 2 h +   = 6  2  albo h 14 • zapisze równanie wynikające z definicji sinusa kąta α : = hb 4 albo a 2 • zapisze równanie wynikające z definicji cosinusa kąta α : 2 = hb 4 i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p. Zdający zapisze • układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi, np.: 2 h 2 a 2 2 = 7 i h +   = 6 1  2  a 2 lub • układ trzech równań z trzema niewiadomymi, np.: 2 h 14 a 2 a 2 = i h 2 +   = hb 2 i h2 +   = 6 2 hb 4 2  2  i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Pokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p. Zdający zapisze równanie z jedną niewiadomą, np.: 2 2  7  a 2 2  2 h⋅ 2  1 2  14  2  a  +   = 6 2 lub h2 +  7  = 62 lub hb +  hb  = 62  2   2   2  4  4    i na tym zakończy lub dalej popełni błędy. Rozwiązanie prawie pełne 4 p. Zdający: • obliczy długość krawędzi podstawy ostrosłupa lub wysokość ostrosłupa: a = 4 , h = 2 7 albo • obliczy wysokość hb ściany bocznej ostrosłupa oraz wyznaczy objętość ostrosłupa 1 1 2 14 w zależności od tej wysokości: hb = 4 2 , V = ⋅ hb ⋅ hb 3 2 4 i na tym zakończy lub dalej popełni błędy Rozwiązanie pełne 5 p. 32 7 Zdający obliczy objętość ostrosłupa: V = . 3 Uwagi 1. Jeśli zdający popełni błędy rachunkowe, które nie przekreślają poprawności rozumowania i konsekwentnie rozwiąże zadanie do końca, to może otrzymać za całe rozwiązanie co najwyżej 4 punkty. 2. Jeżeli jedynym błędem zdającego jest pominięcie współczynnika 13 we wzorze na objętość ostrosłupa, to otrzymuje 4 punkty. 3. Jeżeli jedynym błędem jest: a) zastosowanie niepoprawnej definicji tangensa (lub niepoprawnej definicji innej hb h funkcji trygonometrycznej wykorzystanej przez zdającego), np. tgα = , tgα = h a b) niepoprawne zastosowanie twierdzenia Pitagorasa, c) błąd polegający na zastosowaniu niepoprawnego wzoru „ a + b = a + b ”, to zdający może otrzymać co najwyżej 3 punkty za całe rozwiązanie, o ile nie popełnia innych błędów i konsekwentnie rozwiąże zadanie do końca. 4. Jeżeli zdający popełnia jeden błąd, opisany w uwadze 3., a ponadto popełnia błędy rachunkowe, ale poprawnie realizuje strategię rozwiązania, to otrzymuje co najwyżej 2 punkty za całe rozwiązanie. 5. Jeżeli zdający błędnie interpretuje kąt między ścianą boczną i płaszczyzną podstawy tego ostrosłupa, to otrzymuje co najwyżej 1 punkt za całe rozwiązanie, o ile poprawnie zastosuje twierdzenie Pitagorasa. 6. Jeżeli zdający przyjmuje, że krawędź podstawy ostrosłupa jest równa 6, to może otrzymać co najwyżej 1 punkt za całe rozwiązanie, o ile zapisze poprawny związek między wielkościami h, hb i a lub zaznaczy poprawnie kąt nachylenia ściany bocznej ostrosłupa do płaszczyzny podstawy. 7. Akceptujemy poprawne przybliżenia liczb rzeczywistych.

Status redakcyjny

Komplet podpunktów opracowany w HTML

  1. 1

    Ekstrakcja pytań. 34 jednostek zadaniowych zapisano w drafcie redakcyjnym.

  2. 2

    Odpowiedzi i rozwiązania. 34 z 34 jednostek zestawów źródłowych ma odpowiedź; 0 ma również pełny tok rozumowania, a dla 34 pozostaje on do opracowania.

  3. 3

    Weryfikacja. Porównamy całość z oficjalnymi zasadami CKE przed indeksacją.

34 z 34 jednostek zestawów źródłowych ma odpowiedź · 34 bez rozwiązania krok po kroku · bez indeksacji do czasu drugiej recenzji

Dokumenty źródłowe

Oficjalne materiały CKE

PDF-y nie są osadzane ani wczytywane razem ze stroną. Każdy link prowadzi bezpośrednio do dokumentu źródłowego CKE.