Zadanie 10.
Wraz z uczniami z Twojej klasy prowadzisz od dwóch miesięcy kurs komputerowy
dla seniorów. Na swoim blogu:
• podaj powód prowadzenia tego kursu
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
(leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
(leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1) Zdający opisuje [...] czynności.
5.5) Zdający wyraża i uzasadnia [...] opinie, poglądy i uczucia.
5.8) Zdający opisuje intencje, […] i plany na przyszłość.
7.2) Zdający [...] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
7.7) Zdający wyraża emocje […].
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów z polecenia zdający się
odniósł w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej
dla konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
− w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
− w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
szczegółów przekazuje?
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• podaj powód prowadzenia tego kursu
Im Kurs können die Senioren lernen, mit dem Computer umzugehen. (jedno
odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np. Im Kurs können die Senioren lernen, mit dem Computer umzugehen
und im Internet zu surfen. (dwa odniesienia).
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
Die beliebtesten Aufgaben sind E-Mails zu versenden und zu empfangen oder
Skype zu verwenden.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
Am liebsten arbeiten die Senioren an Bildern. Sie lernen die Bilder herunterladen,
kopieren und in Photoshop bearbeiten. (jedno rozbudowane odniesienie).
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu, np.
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
Die Senioren haben mir ein Spiel geschenkt.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
że odniósł się do danego podpunktu, np. Die Senioren haben mir ein Spiel geschenkt
und ich freute mich darüber.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu, np.
Die Überraschung war nett. Ich habe gelacht und danke gesagt.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź, np. Im letzten
Unterricht haben die Kursteilnehmer eine selbstgemachte Präsentation über unseren
Computerkurs gezeigt. Ich habe mich darüber sehr gefreut.
6. Wyrażenia takie jak np. interessant, bemerkenswert są traktowane jako jedno
odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych słów odnoszących się
do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
Das Buch als Geschenk war für mich wunderschön und wunderbar.
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
Die Blumen als Dankeschön waren schön und schrecklich und ich war glücklich.
8. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
Die Teilnehmer mailen, chatten und programmieren am liebsten.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory takie jak np. sehr, genug, ein bisschen nie są
traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia, np.
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
Die Senioren wollen vor allem wissen, wie man E-Mails versendet. Darüber werden
wir ihnen künftig mehr Informationen geben.
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza,
że może pominąć kluczowe elementy danego podpunktu, np. informując o planowanej
akcji dla seniorów, zdający pisze: Man muss die Leute unterstützen. – taka odpowiedź
nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona
na skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako podpunkt,
do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł się, jako
podpunkt niezrealizowany), np. informując o zadaniach, którymi uczestnicy kursu są
najbardziej zainteresowani, zdający pisze: Die Senioren werden am liebsten E-Mail-
Kontos erstellen. (O→N) zamiast Die Senioren erstellen am liebsten E-Mail-Kontos.
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeżeli odpowiedź taka spełnia warunki
polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
np.
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
Ich weiß nicht, was für eine Aktion wir künftig organisieren werden, vielleicht etwas,
was den Senioren im Leben hilft. („odniósł się”)
Ich weiß nicht, was für eine Aktion wir künftig organisieren werden. („nie odniósł się”)
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
In der Zukunft möchten wir etwas für środowisko naturalne machen. („nie odniósł się”)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest
kluczowy do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
W następnym roku möchten wir einen Seniorenlauf in unserer Stadt organisieren.
(„odniósł się”)
Zadanie 10.
Wraz z uczniami z Twojej klasy prowadzisz od dwóch miesięcy kurs komputerowy
dla seniorów. Na swoim blogu:
• podaj powód prowadzenia tego kursu
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie.
Hallo Leute,
seit zwei Monaten organisieren meine Mitschüler und ich einen Computerkurs für Senioren.
• podaj powód prowadzenia tego kursu
5.5) Zdający wyraża i uzasadnia […] opinie, poglądy i uczucia.
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający wskazuje powód, dla
którego prowadzi (z innymi uczniami) kurs komputerowy dla seniorów, np. Wir machen den
Kurs, weil es viele Senioren in unserer Stadt gibt, die den Computer nicht selber bedienen
können und Hilfe brauchen. („odniósł się i rozwinął”)
Powód prowadzenia kursu komputerowego może dotyczyć na przykład:
• poziomu wiedzy komputerowej seniorów, np. Wir machen den Computerkurs, weil die
Senioren keine Ahnung von Computern haben. („odniósł się“) / Wir führen den
Computerkurs durch, weil die Senioren geringe Computerkenntnisse haben. Im Kurs
sollen sie lernen, wie man im Internet surft und Texte ausdruckt. („odniósł się
i rozwinął”)
• okoliczności/osób, które sprawiły, że zdający prowadzi (z innymi uczniami) kurs
komputerowy dla seniorów, np. Auf die Idee des Kurses für Senioren kam ich, als ich mit
einer älteren Frau sprach. („odniósł się”)
• zalet prowadzenia kursu komputerowego, np. Wir entschieden uns, den Kurs zu
organisieren, weil wir daraus Profit ziehen. Wir bekommen Erfahrung als Lehrer. Dabei
verbessern wir unsere Computerkenntnisse. („odniósł się i rozwinął”).
Informacje dotyczące uczuć/emocji zdającego związanych z kursem komputerowym są
traktowane jako element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje
kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli wskazuje powód prowadzenia kursu
komputerowego dla seniorów, np. Die Senioren aus dem Altenheim haben uns um einen
Computerkurs für sie gebeten. Ich freue mich sehr, dass wir solch einen Kurs für sie
durchführen. („odniósł się i rozwinął”), ALE Die Senioren aus dem Altenheim haben uns
um einen Computerkurs für sie gebeten. („odniósł się”).
Wymagany jest spójnik „bo”, „ponieważ”, „dlatego” (denn, weil, deshalb/deswegen/darum),
gdy z kontekstu wypowiedzi nie wynika uzasadnienie prowadzenia kursu komputerowego
dla seniorów, np. Wir machen den Computerkurs für die Senioren. Das Haus, in dem sie
wohnen, liegt in der Nähe von unserer Schule. („nie odniósł się”), ALE Wir machen den
Computerkurs für die Senioren, denn das Haus, in dem sie wohnen, liegt in der Nähe von
unserer Schule. („odniósł się”).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do tego podpunktu
polecenia, np.
• informuje jedynie o różnych kursach, np. In unserer Stadt werden verschiedene
Computerkurse organisiert.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Es ist schwer zu Warum wir das machen? Einige ältere Menschen haben
sagen, warum wir den Senioren wollen mit unseren Informatiklehrer nach einem
Kurs machen. Menschen per Internet Computerkurs gefragt. Er hat uns
kommunizieren lernen. darüber informiert. So entschieden wir
Den Grund für die uns, den Kurs für Senioren
Organisation des Wir führen den durchzuführen.
Kurses kann doch Computerkurs für
jeder verstehen. Senioren durch, weil ein Meine Oma braucht immer meine Hilfe
großes Interesse am PC. Ich glaube, andere Senioren
besteht. auch. Darum kamen wir auf die Idee
des Computerkurses.
Der Grund für den Kurs ist einfach.
Wir wollen etwas gegen die
Einsamkeit der Senioren machen.
Durch den Kurs können sie mit
anderen Menschen per Internet
kommunizieren, z. B. mailen.
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
5.1) Zdający opisuje […] czynności.
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do zadań,
którymi uczestnicy kursu są najbardziej/szczególnie zainteresowani, np.
• opisuje zadania/zadanie, które seniorzy wykonują najchętniej, np. Die praktischen
Übungen zum Online-Einkaufen interessieren die Senioren am meisten. Am häufigsten
kaufen sie Kleidung und Schuhe. („odniósł się i rozwinął”)
LUB
• informuje, jakie czynności są chętnie wykonywane przez uczestników kursu, np.
Die Senioren lernen gern, wie man Dateien speichert und kopiert. („odniósł się”)
LUB
• pisze o preferowanej przez seniorów formie pracy podczas kursu, np. Die
Kursteilnehmer machen gern die Aufgaben, die sie alleine lösen sollen. („odniósł się”).
Podanie tylko nazw własnych, np. programów, aplikacji komputerowych (Word, Excel,
Facebook itp.), nie jest realizacją tego podpunktu polecenia. Mogą być one jednak
elementem rozwijającym, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element tego
podpunktu, czyli pisze, że kursanci są tymi programami najbardziej zainteresowani. Die
Kursteilnehmer sind am meisten an Word, Excel und PowerPoint interessiert. („odniósł się
i rozwinął”), ALE Im Kurs gibt es Word, Excel und PowerPoint. („nie odniósł się”).
Użycie liczebników i/lub innych wyrażeń określających ilość nie jest uznawane za kolejne
odniesienie do podpunktu polecenia, np. Die Senioren bearbeiten am liebsten Bilder und
Texte im Kurs. („odniósł się”). Die Senioren bearbeiten am liebsten viele Bilder und Texte
im Kurs. („odniósł się”).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do tego podpunktu
polecenia, np.
• pisze o czynnościach dnia codziennego, np. Die Senioren betreuen ihre Enkelkinder
und bereiten ihnen Essen zu.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Es gibt viele Das Surfen im Internet Das Recherchieren im Internet gehört
interessante gefällt ihnen am besten. zu den beliebtesten Aufgaben der
Aufgaben im Kurs. Kursteilnehmer. Die Suche nach Fotos
Am liebsten schicken sie und ihre Bearbeitung macht ihnen viel
Für die Senioren ist E-Mails. Spaß.
alles im Kurs
interessant. Die Kursteilnehmer Ab und zu arbeiten die Senioren gern
arbeiten am liebsten in alleine, wie beim Herunterladen der
Die Senioren essen der Gruppe. Dateien. Aber bei den meisten
am liebsten viele Aufgaben macht ihnen Gruppenarbeit
Früchte. viel Spaß.
Im Kurs lernen die Senioren mailen
und chatten. Am liebsten aber laden
sie Musik herunter.
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
7.7) Zdający wyraża emocje […].
Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja
o niespodziance przygotowanej przez seniorów oraz reakcja zdającego na niespodziankę)
i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy, np. Die Senioren haben
mir im Unterricht eine Überraschung vorbereitet, d.h. sie haben lustige Fotos gefunden und
sie mir per E-Mail geschickt. Sie haben mir damit eine große Freude gemacht. („odniósł się
i rozwinął”).
Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
a) poinformował, jaką niespodziankę przygotowali dla niego seniorzy, ale nie wyjaśnił, jak
na nią zareagował, np. Die Senioren haben mir ein Album geschenkt. ALBO
b) wyjaśnił, jak zareagował na niespodziankę, ale nie poinformował, jaką niespodziankę
przygotowali dla niego seniorzy, np. Ich habe mich über die Überraschung sehr gefreut.
wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
Jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, np.
a) Die Senioren haben mir eine CD geschenkt. Da gab es die besten Fotos von unserem
Computerkurs. Alle Kursteilnehmer waren da und ich mit meinen Klassenkollegen.
(rozbudowana informacja o tym, jaką niespodziankę sprawili uczestnicy kursu, ale brak
wyjaśnienia, jak na nią zareagował zdający)
b) Über die Überraschung habe ich mich sehr gefreut. Ich habe gelacht und mich bei den
Senioren bedankt. (rozbudowana informacja o reakcji zdającego na niespodziankę, ale
brak informacji, jaką niespodziankę sprawili uczestnicy kursu), wówczas uznaje się, że
odniósł się do tego podpunktu polecenia.
Realizując pierwszą część podpunktu polecenia, zdający opisuje niespodziankę
przygotowaną dla niego przez seniorów, np.
• podarunek, jaki otrzymał od seniorów, np. Die Kursteilnehmer haben mir ein Buch
geschenkt. / Die Kursteilnehmer haben mir eine Kinokarte als Geschenk gegeben.
• wydarzenie, jakie zaplanowali seniorzy w formie podziękowania za zajęcia, np.
Die Senioren haben mir eine Überraschung vorbereitet: eine Party im Restaurant.
Z treści pracy musi wynikać, że niespodzianka:
• została przygotowana przez seniorów celowo dla zdającego, np. Die Senioren haben
mich mit einer langen Dankesrede überrascht. Ich habe große Augen gemacht. („odniósł
się i rozwinął”) LUB/I
• zaskoczyła zdającego / wywołała emocje, np. Die Senioren haben das Lied „Hoch soll er
leben“ vorgesungen. Ich war total überrascht und habe vor Freude geweint. („odniósł się
i rozwinął”)
Samo poinformowanie, że seniorzy sprawili zdającemu niespodziankę, nie jest traktowane
jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Die Senioren haben mir eine Überraschung
vorbereitet. („nie odniósł się”)
Realizując drugą część podpunktu polecenia, zdający odnosi się do swojej reakcji na
niespodziankę. Jako reakcję uznaje się:
• emocje, uczucia piszącego, np. Die PowerPoint-Präsentation hat mich völlig überrascht.
• czynności, działania podjęte przez piszącego, np. Von der Überraschung habe ich sofort
meinen Freunden erzählt.
• opinie związane z faktem, że seniorzy zrobili zdającemu niespodziankę, np. Ich meine,
dass jede Überraschung viel Freude macht.
Informacja o okolicznościach, w jakich seniorzy zrobili zdającemu niespodziankę, jest
traktowana jako element rozwijający, np. Nach dem letzten Unterricht haben mir die
Senioren unerwartet eine Präsentation gezeigt. Ich war glücklich. („odniósł się i rozwinął”),
ALE Die Senioren haben mir unerwartet eine Präsentation gezeigt. Ich war glücklich.
(„odniósł się”).
Jeżeli zdający pisze o niespodziance, która dopiero będzie przygotowana przez seniorów,
to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom niższy, np. Die
Senioren haben die Absicht, mir eine Überraschung vorzubereiten, wahrscheinlich werden
sie eine Bildersammlung auf einer CD machen. Natürlich werde ich mich freuen. (R→O)
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do żadnej części tego
podpunktu polecenia, np.
• informuje o innym wydarzeniu, a nie o niespodziance przygotowanej przez seniorów, np.
Gestern gab es keinen Strom im Unterricht und das hat uns überrascht.
• opisuje emocje uczestników kursu podczas wykonywania zadań, np. Die Kursteilnehmer
sind immer zufrieden, wenn sie im Internet surfen.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Die Senioren haben über Die Senioren haben eine Die Senioren haben mich
eine Überraschung Überraschung für mich überrascht und mir eine
nachgedacht. vorbereitet: eine Torte. Präsentation über unsere
Zusammenarbeit geschenkt. Ich
Es wäre nett, eine Ich habe mich bei den war sehr gerührt!
Überraschung von ihnen Senioren für das Bild
zu bekommen. bedankt. Sie haben einen Film über
unseren Kurs mit den besten
Die Senioren haben etwas Sie haben eine Aufnahmen von mir und meinen
gemacht. Vorstellung für mich Schulkameraden gezeigt. Ich war
vorbereitet. sehr beeindruckt! Eine große
Überraschung!
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
5.8) Zdający opisuje intencje, […] i plany na przyszłość.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający informuje, jaka akcja dla
seniorów jest jeszcze planowana, np. Wir planen für die Senioren eine andere Aktion
„Zusammen kochen im Seniorenklub“. Die Senioren haben sicher großes Interesse daran.
(„odniósł się i rozwinął”).
Informacja o planowanej akcji dla seniorów może odnosić się na przykład do:
• celu, w jakim akcja ma być przeprowadzona, np. Wir planen eine weitere Aktion für
ältere Leute. Das Ziel der Aktion ist, Müll im Stadtpark zu sammeln. Wir möchten etwas
für die Umwelt tun. („odniósł się i rozwinął”). / Wir möchten, dass die Senioren bei der
nächsten Aktion Gymnastik machen. („odniósł się”).
• przewidywanego programu akcji, np. Eine weitere Aktion für unsere Senioren
„Handarbeiten“ umfasst Nähen und Stricken. („odniósł się i rozwinął”).
Informacje np. o terminie planowanej akcji, o miejscu, w którym akcja ma być
przeprowadzona, są traktowane jako element rozwijający, pod warunkiem że zdający
realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli informuje, jaka akcja dla
seniorów jest planowana, np. Unsere nächste Aktion „Wir sprechen Englisch“ planen wir
für Juni in unserem Klub. („odniósł się i rozwinął”), ALE Die nächste Aktion findet im
Seniorenklub statt. („nie odniósł się”).
Nie jest wymagane użycie wyrażenia „akcja”. Wyrażenie to nie stanowi rozwinięcia
wypowiedzi.
Przedstawienie tylko opinii, np. o potrzebie przeprowadzenia kolejnej akcji, nie jest
realizacją tego podpunktu polecenia, ale może być traktowane jako element rozwijający,
pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element polecenia, tzn. informuje, jaka
akcja dla seniorów jest jeszcze planowana, np. Die nächste Aktion für unsere Senioren
betrifft Müllsortieren. Für sie ist das oft ein Problem. Ich finde die geplante Aktion sehr
nützlich für die Senioren. („odniósł się i rozwinął”). Ich finde die geplante Aktion sehr
nützlich für die Senioren. („nie odniósł się”).
Jeżeli z wypowiedzi wynika, że akcja planowana jest przez kogoś innego, to taka realizacja
tego podpunktu polecenia jest akceptowana, ale kwalifikowana na poziom niższy, np.
Der Bürgermeister möchte im nächsten Monat eine Aktion zum Thema „Schutz vor
Diebstählen“ für Senioren organisieren, denn solche Fälle kommen immer öfter vor.
(R→O).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do tego podpunktu
polecenia, np.
• informuje o rezygnacji z planowania wszelkich akcji, np. Der Computerkurs für Senioren
war unsere letzte Aktion.
• pyta o akcje, które organizują czytelnicy bloga, np. Welche Aktionen möchtet ihr
organisieren?
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Welche Aktion können wir Man muss die älteren Leute Die nächste Aktion werden
noch machen? zur Bewegung motivieren wir auch in der Schule
und wir möchten noch solch organisieren. Wir haben vor,
Ich sehe keinen Sinn, solche eine Aktion für sie machen. einen Leseabend für
Aktionen zu organisieren. Senioren aus dem
Wir planen eine weitere Altenheim zu organisieren.
In unserer Schule wurden Aktion „Hilfe für Senioren“.
schon viele Aktionen Auch die Tiere unserer
gemacht. Senioren brauchen unsere
Hilfe und im nächsten Monat
machen wir eine Aktion für
die Senioren mit Tieren. Wir
möchten ihnen nämlich bei
der Tierpflege helfen.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
0 p.
z trudnych do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności
w tekście bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek
na odpowiednią liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem, np.
Hallo Leute,
seit zwei Monaten organisieren meine Mitschüler und ich einen Computerkurs
für Senioren.
Ich möchte Sie dort richtig verstehen.
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(przeskakiwania z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/
kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne z zasadami logiki.
9. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych ujętych w zakresie struktur w Aneksie do Informatora, których
znajomości można oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej w roku
szkolnym 2021/22 na poziomie A2+ (w skali ESOKJ).
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur o wysokim stopniu
pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji wyrażania myśli mieści się
również charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń, np.
stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur
gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
„liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczenia przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
Marek √ czekoladę.
brakiem wyrazu brakującego wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
Słońce gżać w lecie.
w jednym wyrazie i otoczenie kołem
Założyłem kurtkę bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
„pionową falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na
karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie
niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym
kryterium) LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą
zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza
się 0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego
w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od
innego zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające
spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 wyrazów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium
treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
się błędów.
7. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. gn8 (Gute Nacht), LG (Liebe Grüße), należy
oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych (takie błędy nie są oznaczane
w pracy zdającego). Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu w pracy
zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie
poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią,
afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym,
a także prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz
prac pisanych na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. Ich
lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest
linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe
dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
wypowiedź lub wybrane podpunkty polecenia nie będą podlegały ocenie.
11. Praca w
zostało napisane Czystopis.
12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, Przez wyraz rozumie się jeden element
oddzielony od innych przez biały obszar/spację, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit
(3 wyrazy), 10. Januar 2012 (3 wyrazy), 1780 (1 wyraz), dreihundertsiebenundzwanzig
(1 wyraz).
2. Jako jeden wyraz liczone są:
• wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
• formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms,
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm II.
(2 wyrazy).
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. W liczbie wyrazów bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np.
Ich lese Nowe Horyzonty. (4 wyrazy).Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.
Punktowanie: Zadanie 10.
Wraz z uczniami z Twojej klasy prowadzisz od dwóch miesięcy kurs komputerowy
dla seniorów. Na swoim blogu:
• podaj powód prowadzenia tego kursu
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
(leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
(leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1) Zdający opisuje [...] czynności.
5.5) Zdający wyraża i uzasadnia [...] opinie, poglądy i uczucia.
5.8) Zdający opisuje intencje, […] i plany na przyszłość.
7.2) Zdający [...] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
7.7) Zdający wyraża emocje […].
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów z polecenia zdający się
odniósł w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej
dla konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
− w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
− w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
szczegółów przekazuje?
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• podaj powód prowadzenia tego kursu
Im Kurs können die Senioren lernen, mit dem Computer umzugehen. (jedno
odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np. Im Kurs können die Senioren lernen, mit dem Computer umzugehen
und im Internet zu surfen. (dwa odniesienia).
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
Die beliebtesten Aufgaben sind E-Mails zu versenden und zu empfangen oder
Skype zu verwenden.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
Am liebsten arbeiten die Senioren an Bildern. Sie lernen die Bilder herunterladen,
kopieren und in Photoshop bearbeiten. (jedno rozbudowane odniesienie).
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu, np.
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
Die Senioren haben mir ein Spiel geschenkt.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
że odniósł się do danego podpunktu, np. Die Senioren haben mir ein Spiel geschenkt
und ich freute mich darüber.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu, np.
Die Überraschung war nett. Ich habe gelacht und danke gesagt.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź, np. Im letzten
Unterricht haben die Kursteilnehmer eine selbstgemachte Präsentation über unseren
Computerkurs gezeigt. Ich habe mich darüber sehr gefreut.
6. Wyrażenia takie jak np. interessant, bemerkenswert są traktowane jako jedno
odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych słów odnoszących się
do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
Das Buch als Geschenk war für mich wunderschön und wunderbar.
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
Die Blumen als Dankeschön waren schön und schrecklich und ich war glücklich.
8. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
Die Teilnehmer mailen, chatten und programmieren am liebsten.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory takie jak np. sehr, genug, ein bisschen nie są
traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia, np.
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
Die Senioren wollen vor allem wissen, wie man E-Mails versendet. Darüber werden
wir ihnen künftig mehr Informationen geben.
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza,
że może pominąć kluczowe elementy danego podpunktu, np. informując o planowanej
akcji dla seniorów, zdający pisze: Man muss die Leute unterstützen. – taka odpowiedź
nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona
na skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako podpunkt,
do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł się, jako
podpunkt niezrealizowany), np. informując o zadaniach, którymi uczestnicy kursu są
najbardziej zainteresowani, zdający pisze: Die Senioren werden am liebsten E-Mail-
Kontos erstellen. (O→N) zamiast Die Senioren erstellen am liebsten E-Mail-Kontos.
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeżeli odpowiedź taka spełnia warunki
polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
np.
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
Ich weiß nicht, was für eine Aktion wir künftig organisieren werden, vielleicht etwas,
was den Senioren im Leben hilft. („odniósł się”)
Ich weiß nicht, was für eine Aktion wir künftig organisieren werden. („nie odniósł się”)
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
In der Zukunft möchten wir etwas für środowisko naturalne machen. („nie odniósł się”)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest
kluczowy do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
W następnym roku möchten wir einen Seniorenlauf in unserer Stadt organisieren.
(„odniósł się”)
Zadanie 10.
Wraz z uczniami z Twojej klasy prowadzisz od dwóch miesięcy kurs komputerowy
dla seniorów. Na swoim blogu:
• podaj powód prowadzenia tego kursu
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie.
Hallo Leute,
seit zwei Monaten organisieren meine Mitschüler und ich einen Computerkurs für Senioren.
• podaj powód prowadzenia tego kursu
5.5) Zdający wyraża i uzasadnia […] opinie, poglądy i uczucia.
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający wskazuje powód, dla
którego prowadzi (z innymi uczniami) kurs komputerowy dla seniorów, np. Wir machen den
Kurs, weil es viele Senioren in unserer Stadt gibt, die den Computer nicht selber bedienen
können und Hilfe brauchen. („odniósł się i rozwinął”)
Powód prowadzenia kursu komputerowego może dotyczyć na przykład:
• poziomu wiedzy komputerowej seniorów, np. Wir machen den Computerkurs, weil die
Senioren keine Ahnung von Computern haben. („odniósł się“) / Wir führen den
Computerkurs durch, weil die Senioren geringe Computerkenntnisse haben. Im Kurs
sollen sie lernen, wie man im Internet surft und Texte ausdruckt. („odniósł się
i rozwinął”)
• okoliczności/osób, które sprawiły, że zdający prowadzi (z innymi uczniami) kurs
komputerowy dla seniorów, np. Auf die Idee des Kurses für Senioren kam ich, als ich mit
einer älteren Frau sprach. („odniósł się”)
• zalet prowadzenia kursu komputerowego, np. Wir entschieden uns, den Kurs zu
organisieren, weil wir daraus Profit ziehen. Wir bekommen Erfahrung als Lehrer. Dabei
verbessern wir unsere Computerkenntnisse. („odniósł się i rozwinął”).
Informacje dotyczące uczuć/emocji zdającego związanych z kursem komputerowym są
traktowane jako element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje
kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli wskazuje powód prowadzenia kursu
komputerowego dla seniorów, np. Die Senioren aus dem Altenheim haben uns um einen
Computerkurs für sie gebeten. Ich freue mich sehr, dass wir solch einen Kurs für sie
durchführen. („odniósł się i rozwinął”), ALE Die Senioren aus dem Altenheim haben uns
um einen Computerkurs für sie gebeten. („odniósł się”).
Wymagany jest spójnik „bo”, „ponieważ”, „dlatego” (denn, weil, deshalb/deswegen/darum),
gdy z kontekstu wypowiedzi nie wynika uzasadnienie prowadzenia kursu komputerowego
dla seniorów, np. Wir machen den Computerkurs für die Senioren. Das Haus, in dem sie
wohnen, liegt in der Nähe von unserer Schule. („nie odniósł się”), ALE Wir machen den
Computerkurs für die Senioren, denn das Haus, in dem sie wohnen, liegt in der Nähe von
unserer Schule. („odniósł się”).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do tego podpunktu
polecenia, np.
• informuje jedynie o różnych kursach, np. In unserer Stadt werden verschiedene
Computerkurse organisiert.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Es ist schwer zu Warum wir das machen? Einige ältere Menschen haben
sagen, warum wir den Senioren wollen mit unseren Informatiklehrer nach einem
Kurs machen. Menschen per Internet Computerkurs gefragt. Er hat uns
kommunizieren lernen. darüber informiert. So entschieden wir
Den Grund für die uns, den Kurs für Senioren
Organisation des Wir führen den durchzuführen.
Kurses kann doch Computerkurs für
jeder verstehen. Senioren durch, weil ein Meine Oma braucht immer meine Hilfe
großes Interesse am PC. Ich glaube, andere Senioren
besteht. auch. Darum kamen wir auf die Idee
des Computerkurses.
Der Grund für den Kurs ist einfach.
Wir wollen etwas gegen die
Einsamkeit der Senioren machen.
Durch den Kurs können sie mit
anderen Menschen per Internet
kommunizieren, z. B. mailen.
• opisz zadania, którymi uczestnicy kursu są najbardziej zainteresowani
5.1) Zdający opisuje […] czynności.
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do zadań,
którymi uczestnicy kursu są najbardziej/szczególnie zainteresowani, np.
• opisuje zadania/zadanie, które seniorzy wykonują najchętniej, np. Die praktischen
Übungen zum Online-Einkaufen interessieren die Senioren am meisten. Am häufigsten
kaufen sie Kleidung und Schuhe. („odniósł się i rozwinął”)
LUB
• informuje, jakie czynności są chętnie wykonywane przez uczestników kursu, np.
Die Senioren lernen gern, wie man Dateien speichert und kopiert. („odniósł się”)
LUB
• pisze o preferowanej przez seniorów formie pracy podczas kursu, np. Die
Kursteilnehmer machen gern die Aufgaben, die sie alleine lösen sollen. („odniósł się”).
Podanie tylko nazw własnych, np. programów, aplikacji komputerowych (Word, Excel,
Facebook itp.), nie jest realizacją tego podpunktu polecenia. Mogą być one jednak
elementem rozwijającym, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element tego
podpunktu, czyli pisze, że kursanci są tymi programami najbardziej zainteresowani. Die
Kursteilnehmer sind am meisten an Word, Excel und PowerPoint interessiert. („odniósł się
i rozwinął”), ALE Im Kurs gibt es Word, Excel und PowerPoint. („nie odniósł się”).
Użycie liczebników i/lub innych wyrażeń określających ilość nie jest uznawane za kolejne
odniesienie do podpunktu polecenia, np. Die Senioren bearbeiten am liebsten Bilder und
Texte im Kurs. („odniósł się”). Die Senioren bearbeiten am liebsten viele Bilder und Texte
im Kurs. („odniósł się”).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do tego podpunktu
polecenia, np.
• pisze o czynnościach dnia codziennego, np. Die Senioren betreuen ihre Enkelkinder
und bereiten ihnen Essen zu.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Es gibt viele Das Surfen im Internet Das Recherchieren im Internet gehört
interessante gefällt ihnen am besten. zu den beliebtesten Aufgaben der
Aufgaben im Kurs. Kursteilnehmer. Die Suche nach Fotos
Am liebsten schicken sie und ihre Bearbeitung macht ihnen viel
Für die Senioren ist E-Mails. Spaß.
alles im Kurs
interessant. Die Kursteilnehmer Ab und zu arbeiten die Senioren gern
arbeiten am liebsten in alleine, wie beim Herunterladen der
Die Senioren essen der Gruppe. Dateien. Aber bei den meisten
am liebsten viele Aufgaben macht ihnen Gruppenarbeit
Früchte. viel Spaß.
Im Kurs lernen die Senioren mailen
und chatten. Am liebsten aber laden
sie Musik herunter.
• napisz, jaką niespodziankę przygotowali dla Ciebie seniorzy i jak na nią
zareagowałeś(-aś)
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
7.7) Zdający wyraża emocje […].
Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja
o niespodziance przygotowanej przez seniorów oraz reakcja zdającego na niespodziankę)
i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy, np. Die Senioren haben
mir im Unterricht eine Überraschung vorbereitet, d.h. sie haben lustige Fotos gefunden und
sie mir per E-Mail geschickt. Sie haben mir damit eine große Freude gemacht. („odniósł się
i rozwinął”).
Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
a) poinformował, jaką niespodziankę przygotowali dla niego seniorzy, ale nie wyjaśnił, jak
na nią zareagował, np. Die Senioren haben mir ein Album geschenkt. ALBO
b) wyjaśnił, jak zareagował na niespodziankę, ale nie poinformował, jaką niespodziankę
przygotowali dla niego seniorzy, np. Ich habe mich über die Überraschung sehr gefreut.
wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
Jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, np.
a) Die Senioren haben mir eine CD geschenkt. Da gab es die besten Fotos von unserem
Computerkurs. Alle Kursteilnehmer waren da und ich mit meinen Klassenkollegen.
(rozbudowana informacja o tym, jaką niespodziankę sprawili uczestnicy kursu, ale brak
wyjaśnienia, jak na nią zareagował zdający)
b) Über die Überraschung habe ich mich sehr gefreut. Ich habe gelacht und mich bei den
Senioren bedankt. (rozbudowana informacja o reakcji zdającego na niespodziankę, ale
brak informacji, jaką niespodziankę sprawili uczestnicy kursu), wówczas uznaje się, że
odniósł się do tego podpunktu polecenia.
Realizując pierwszą część podpunktu polecenia, zdający opisuje niespodziankę
przygotowaną dla niego przez seniorów, np.
• podarunek, jaki otrzymał od seniorów, np. Die Kursteilnehmer haben mir ein Buch
geschenkt. / Die Kursteilnehmer haben mir eine Kinokarte als Geschenk gegeben.
• wydarzenie, jakie zaplanowali seniorzy w formie podziękowania za zajęcia, np.
Die Senioren haben mir eine Überraschung vorbereitet: eine Party im Restaurant.
Z treści pracy musi wynikać, że niespodzianka:
• została przygotowana przez seniorów celowo dla zdającego, np. Die Senioren haben
mich mit einer langen Dankesrede überrascht. Ich habe große Augen gemacht. („odniósł
się i rozwinął”) LUB/I
• zaskoczyła zdającego / wywołała emocje, np. Die Senioren haben das Lied „Hoch soll er
leben“ vorgesungen. Ich war total überrascht und habe vor Freude geweint. („odniósł się
i rozwinął”)
Samo poinformowanie, że seniorzy sprawili zdającemu niespodziankę, nie jest traktowane
jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Die Senioren haben mir eine Überraschung
vorbereitet. („nie odniósł się”)
Realizując drugą część podpunktu polecenia, zdający odnosi się do swojej reakcji na
niespodziankę. Jako reakcję uznaje się:
• emocje, uczucia piszącego, np. Die PowerPoint-Präsentation hat mich völlig überrascht.
• czynności, działania podjęte przez piszącego, np. Von der Überraschung habe ich sofort
meinen Freunden erzählt.
• opinie związane z faktem, że seniorzy zrobili zdającemu niespodziankę, np. Ich meine,
dass jede Überraschung viel Freude macht.
Informacja o okolicznościach, w jakich seniorzy zrobili zdającemu niespodziankę, jest
traktowana jako element rozwijający, np. Nach dem letzten Unterricht haben mir die
Senioren unerwartet eine Präsentation gezeigt. Ich war glücklich. („odniósł się i rozwinął”),
ALE Die Senioren haben mir unerwartet eine Präsentation gezeigt. Ich war glücklich.
(„odniósł się”).
Jeżeli zdający pisze o niespodziance, która dopiero będzie przygotowana przez seniorów,
to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom niższy, np. Die
Senioren haben die Absicht, mir eine Überraschung vorzubereiten, wahrscheinlich werden
sie eine Bildersammlung auf einer CD machen. Natürlich werde ich mich freuen. (R→O)
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do żadnej części tego
podpunktu polecenia, np.
• informuje o innym wydarzeniu, a nie o niespodziance przygotowanej przez seniorów, np.
Gestern gab es keinen Strom im Unterricht und das hat uns überrascht.
• opisuje emocje uczestników kursu podczas wykonywania zadań, np. Die Kursteilnehmer
sind immer zufrieden, wenn sie im Internet surfen.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Die Senioren haben über Die Senioren haben eine Die Senioren haben mich
eine Überraschung Überraschung für mich überrascht und mir eine
nachgedacht. vorbereitet: eine Torte. Präsentation über unsere
Zusammenarbeit geschenkt. Ich
Es wäre nett, eine Ich habe mich bei den war sehr gerührt!
Überraschung von ihnen Senioren für das Bild
zu bekommen. bedankt. Sie haben einen Film über
unseren Kurs mit den besten
Die Senioren haben etwas Sie haben eine Aufnahmen von mir und meinen
gemacht. Vorstellung für mich Schulkameraden gezeigt. Ich war
vorbereitet. sehr beeindruckt! Eine große
Überraschung!
• poinformuj, jaką akcję dla seniorów jeszcze planujecie
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
5.8) Zdający opisuje intencje, […] i plany na przyszłość.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający informuje, jaka akcja dla
seniorów jest jeszcze planowana, np. Wir planen für die Senioren eine andere Aktion
„Zusammen kochen im Seniorenklub“. Die Senioren haben sicher großes Interesse daran.
(„odniósł się i rozwinął”).
Informacja o planowanej akcji dla seniorów może odnosić się na przykład do:
• celu, w jakim akcja ma być przeprowadzona, np. Wir planen eine weitere Aktion für
ältere Leute. Das Ziel der Aktion ist, Müll im Stadtpark zu sammeln. Wir möchten etwas
für die Umwelt tun. („odniósł się i rozwinął”). / Wir möchten, dass die Senioren bei der
nächsten Aktion Gymnastik machen. („odniósł się”).
• przewidywanego programu akcji, np. Eine weitere Aktion für unsere Senioren
„Handarbeiten“ umfasst Nähen und Stricken. („odniósł się i rozwinął”).
Informacje np. o terminie planowanej akcji, o miejscu, w którym akcja ma być
przeprowadzona, są traktowane jako element rozwijający, pod warunkiem że zdający
realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli informuje, jaka akcja dla
seniorów jest planowana, np. Unsere nächste Aktion „Wir sprechen Englisch“ planen wir
für Juni in unserem Klub. („odniósł się i rozwinął”), ALE Die nächste Aktion findet im
Seniorenklub statt. („nie odniósł się”).
Nie jest wymagane użycie wyrażenia „akcja”. Wyrażenie to nie stanowi rozwinięcia
wypowiedzi.
Przedstawienie tylko opinii, np. o potrzebie przeprowadzenia kolejnej akcji, nie jest
realizacją tego podpunktu polecenia, ale może być traktowane jako element rozwijający,
pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element polecenia, tzn. informuje, jaka
akcja dla seniorów jest jeszcze planowana, np. Die nächste Aktion für unsere Senioren
betrifft Müllsortieren. Für sie ist das oft ein Problem. Ich finde die geplante Aktion sehr
nützlich für die Senioren. („odniósł się i rozwinął”). Ich finde die geplante Aktion sehr
nützlich für die Senioren. („nie odniósł się”).
Jeżeli z wypowiedzi wynika, że akcja planowana jest przez kogoś innego, to taka realizacja
tego podpunktu polecenia jest akceptowana, ale kwalifikowana na poziom niższy, np.
Der Bürgermeister möchte im nächsten Monat eine Aktion zum Thema „Schutz vor
Diebstählen“ für Senioren organisieren, denn solche Fälle kommen immer öfter vor.
(R→O).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do tego podpunktu
polecenia, np.
• informuje o rezygnacji z planowania wszelkich akcji, np. Der Computerkurs für Senioren
war unsere letzte Aktion.
• pyta o akcje, które organizują czytelnicy bloga, np. Welche Aktionen möchtet ihr
organisieren?
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Welche Aktion können wir Man muss die älteren Leute Die nächste Aktion werden
noch machen? zur Bewegung motivieren wir auch in der Schule
und wir möchten noch solch organisieren. Wir haben vor,
Ich sehe keinen Sinn, solche eine Aktion für sie machen. einen Leseabend für
Aktionen zu organisieren. Senioren aus dem
Wir planen eine weitere Altenheim zu organisieren.
In unserer Schule wurden Aktion „Hilfe für Senioren“.
schon viele Aktionen Auch die Tiere unserer
gemacht. Senioren brauchen unsere
Hilfe und im nächsten Monat
machen wir eine Aktion für
die Senioren mit Tieren. Wir
möchten ihnen nämlich bei
der Tierpflege helfen.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
0 p.
z trudnych do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności
w tekście bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek
na odpowiednią liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem, np.
Hallo Leute,
seit zwei Monaten organisieren meine Mitschüler und ich einen Computerkurs
für Senioren.
Ich möchte Sie dort richtig verstehen.
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(przeskakiwania z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/
kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne z zasadami logiki.
9. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych ujętych w zakresie struktur w Aneksie do Informatora, których
znajomości można oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej w roku
szkolnym 2021/22 na poziomie A2+ (w skali ESOKJ).
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur o wysokim stopniu
pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji wyrażania myśli mieści się
również charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń, np.
stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur
gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
„liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczenia przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
Marek √ czekoladę.
brakiem wyrazu brakującego wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
Słońce gżać w lecie.
w jednym wyrazie i otoczenie kołem
Założyłem kurtkę bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
„pionową falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na
karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie
niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym
kryterium) LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą
zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza
się 0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego
w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od
innego zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające
spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 wyrazów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium
treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
się błędów.
7. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. gn8 (Gute Nacht), LG (Liebe Grüße), należy
oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych (takie błędy nie są oznaczane
w pracy zdającego). Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu w pracy
zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie
poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią,
afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym,
a także prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz
prac pisanych na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. Ich
lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest
linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe
dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
wypowiedź lub wybrane podpunkty polecenia nie będą podlegały ocenie.
11. Praca w
zostało napisane Czystopis.
12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, Przez wyraz rozumie się jeden element
oddzielony od innych przez biały obszar/spację, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit
(3 wyrazy), 10. Januar 2012 (3 wyrazy), 1780 (1 wyraz), dreihundertsiebenundzwanzig
(1 wyraz).
2. Jako jeden wyraz liczone są:
• wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
• formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms,
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm II.
(2 wyrazy).
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. W liczbie wyrazów bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np.
Ich lese Nowe Horyzonty. (4 wyrazy).