Zadanie 10.
Po powrocie z kursu językowego chcesz podzielić się swoimi wrażeniami z tego wyjazdu
na blogu.
• Opisz miejscowość, w której ten kurs się odbywał.
• Wspomnij, jaki rodzaj zakwaterowania wybrałeś(-aś), i uzasadnij swój wybór.
• Napisz, co było największą zaletą zajęć językowych na tym kursie.
• Poinformuj, jakie miałeś(-aś) problemy w trakcie wyjazdu.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje […] miejsca […].
5.7. Zdający przedstawia zalety […].
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla konkretnego
zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
− w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
− w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• Opisz miejscowość, w której ten kurs się odbywał.
Brighton is beautiful. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np.
Brighton is a beautiful small town. (dwa odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
• Opisz miejscowość, w której ten kurs się odbywał.
Brighton is a beautiful, small town on the sea.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
The town has many interesting attractions for visitors.
In the city there are many museums and restaurants serving British meals.
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
• Wspomnij, jaki rodzaj zakwaterowania wybrałeś(-aś), i uzasadnij swój wybór.
I stayed with a family because I wanted to speak English as much as possible.
(„rozwinął”; informacja o rodzaju zakwaterowania oraz rozbudowane uzasadnienie)
The place I stayed in was cheap, comfortable and better than others. („odniósł się”; trzy
odniesienia do uzasadnienia, ale brak informacji o rodzaju zakwaterowania)
6. Wyrażenia takie jak np. small town, learn English są traktowane jako jedno odniesienie się
do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących się
do jednego aspektu jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• Napisz, co było największą zaletą zajęć językowych na tym kursie.
I liked the classes because they were interesting and fascinating.
I enjoyed the lessons. They were interesting and boring.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• Poinformuj, jakie miałeś(-aś) problemy w trakcie wyjazdu.
The problem was that the room was cold, dirty and far from the school.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem
(np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia,
chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia, nie oznacza, że
może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. realizując trzeci podpunkt
polecenia pisze: It was nice. – taka odpowiedź nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako podpunkt,
do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł się, jako
podpunkt nieujęty), np.
• Poinformuj, jakie miałeś(-aś) problemy w trakcie wyjazdu.
When I was returning home, I fall tired. („nie odniósł się”; zdający realizując polecenie,
odnosi się do sytuacji w trakcie powrotu z kursu, ale przedstawienie problemu, kluczowe
dla realizacji tego podpunktu, jest niejasne.)
When I was in London, I can’t find the school. A person in the street help me. („odniósł
się”; zdający realizując polecenie, używa niewłaściwego czasu, ale początek zdania
wskazuje, że wydarzenia miały miejsce w trakcie pobytu w Londynie.)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…/
Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki polecenia.
Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
np. I don’t know what problems I had on the trip.
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• Napisz, co było największą zaletą zajęć językowych na tym kursie.
My pronunciation poprawiła się. („nie odniósł się”)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest kluczowy
do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• Napisz, co było największą zaletą zajęć językowych na tym kursie.
The course znacznie improved my pronunciation.. („odniósł się”)
Zadanie 10.
Po powrocie z kursu językowego chcesz podzielić się swoimi wrażeniami z tego wyjazdu
na blogu.
• Opisz miejscowość, w której ten kurs się odbywał.
• Wspomnij, jaki rodzaj zakwaterowania wybrałeś(-aś), i uzasadnij swój wybór.
• Napisz, co było największą zaletą zajęć językowych na tym kursie.
• Poinformuj, jakie miałeś(-aś) problemy w trakcie wyjazdu.
Guess what! I’ve just come back from a language course.
• Opisz miejscowość, w której ten kurs się odbywał.
5.1. Zdający opisuje […] miejsca […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający opisuje miejscowość,
w której kurs się odbywał, np. I was at a language course in a small village.
Za opis uznaje się odniesienie do jakiejkolwiek cechy danej miejscowości, np.
• wielkości, np. Brighton is not very big; Weymouth is a small town.
• atmosfery w niej panującej, np. The town is mysterious; People there are very kind and
they like tourists.
• obiektów, które tam się znajdują, np. Brighton has a few museums.
• faktów dotyczących tej miejscowości, które wskazują na jej wygląd/cechę
charakterystyczną, np. Warsaw is a city on the Vistula River; The town was built in the
17th century.
• konkretnej lokalizacji, np. Brighton is in the south of England.
Podanie nazwy miejscowości oraz poinformowanie, że to miasto/miasteczko/wieś nie jest
uznawane za realizację tego podpunktu polecenia, np. I was on a language course in a city
called Warsaw; I went for the course to Sydney. It is a city. („nie odniósł się”)
Akceptowana jest realizacja tego podpunktu polecenia, w której uczeń opisuje miejscowość
używając przymiotników oceniających, np. The town is great/amazing/fantastic.
Podanie faktów, które nie wskazują na wygląd/cechę miejscowości, nie jest akceptowane
jako realizacja tego podpunktu polecenia, ale jest traktowane jako element rozwijający (pod
warunkiem, że w pracy znajduje się jakiś element opisu miejscowości).
London is the capital of England. („nie odniósł się”)
London is the capital of England. There are beautiful parks. („odniósł się i rozwinął”)
Jeśli zdający opisuje daną miejscowość, podając nazwy własne obiektów, które tam się
znajdują, taka realizacja polecenia traktowana jest jako jedno odniesienie, np. In London
there is London Eye, Buckingham Palace and St. Paul’s Cathedral. (“odniósł się”)
Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy nazwa własna zawiera rzeczownik pospolity, np. In London
there is St. James’s Park, Buckingham Palace and St. Paul’s Cathedral. (“odniósł się i
rozwinął”)
Jeśli zdający nie opisuje miejscowości, ale przedstawia przebieg swojej wizyty w tej
miejscowości, który wskazuje na jej wygląd/cechy, taka realizacja tego podpunktu polecenia
jest kwalifikowana na poziom niższy, np. During my stay I visited many museums.
Jeśli w pracy zdającego występuje element opisu, to informację o zwiedzaniu miasta traktuje
się jako element rozwijający, np. I was on a course in Dublin. It is a beautiful city. During
my stay I visited many museums.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie opisuje miejscowości, w której kurs się
odbywał, np.
− wskazuje tylko miejsce, w którym odbywał się kurs, np. The course was in Brighton.
− opisuje szkołę, do której uczęszczał, np. The school was in a big building in the city centre.
− określa ogólnie, gdzie ta miejscowość się znajduje (podaje kraj/kontynent), np. London is
in England.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
The language course was in Brighton is a city on the I have never seen such a
Oxford. The school looked coast. beautiful city in my life.
like a school in Harry Potter There are so many
books. It’s the most beautiful city I attractions to visit.
have ever seen.
The course was in Coventry. I stayed in a small town in
It’s a place for people. I don’t remember the name the mountains. The people
of the town. I remember were very friendly there.
there were fountains and a
river.
The course was in a town
which was small but
beautiful.
• Wspomnij, jaki rodzaj zakwaterowania wybrałeś(-aś), i uzasadnij swój wybór.
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co najmniej
jednej części polecenia, np.
• rodzaju zakwaterowania podczas kursu, np. I stayed in a hostel; I lived in a room with
a friend; My room was big and I had a TV set there. LUB
• powodu wyboru danego rodzaju zakwaterowania, np. Fortunately I found a cheap place
to stay.
Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana za
rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (rodzaju zakwaterowania
oraz powodu jego wyboru) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy.
Informacja o tym, u kogo / z kim / w jakim pokoju mieszkał zdający, jest akceptowana jako
realizacja pierwszego członu tego podpunktu, np. I lived at my aunt’s.
Akceptowana jest taka realizacja drugiego członu tego podpunktu, z której jednoznacznie
wynika powód wyboru danego miejsca zakwaterowania, np. I chose a double room. I didn’t
want to live alone; I like to feel comfortable so I decided to stay in a four-star hotel.
Opis miejsca zakwaterowania nie jest uznawany za uzasadnienie, chyba że zdający wyraźnie
wskaże w swojej pracy, że wygląd/standard/wyposażenie były powodem jego wyboru, np. I
stayed in a hotel. My room was very big. I had a nice view; I had a room in a hostel. It was
small/comfortable. (“odniósł się”, brak uzasadnienia) ALE I stayed in a hotel because there
were big rooms and a nice view. (“odniósł się i rozwinął”). I chose a room in a hostel. It was
small but comfortable. (“odniósł się i rozwinął”)
Spójnik „so”, „because” nie jest konieczny, jeżeli podany powód wskazuje na cechę
powszechnie uważaną za korzyść/zaletę w przypadku wyboru zakwaterowania (na kursie
językowym), np. niska cena, bliskość do metra, łatwy dojazd, chęć mieszkania z innymi
uczestnikami kursu, itp.
Wymagane jest użycie czasu przeszłego. Jeżeli zdający realizuje ten podpunkt polecenia
używając czasów teraźniejszych, ale z pozostałej części jego pracy wynika, że dotyczy to
kursu, który się już odbył, taka realizacja jest kwalifikowana na poziom niższy.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do żadnej części tego
podpunktu polecenia, np.
− wspomina ogólnie o miejscu, w którym mieszkał, np. I lived in a nice place.
− przedstawia różne możliwości zakwaterowania, ale brak jest wyboru i uzasadnienia, np.
I could stay in a hotel or with a family.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
I stayed there for a I booked a hotel because it The hotel where I stayed was close
week. wasn’t expensive. to school. It was perfect for me.
I had a great stay in I lived in a room with a friend. I decided to stay in a hostel
London at a He was great. because I wanted to meet many
language course. new people and hostel is good for
In London I had a room in a that.
hotel. The hotel was old but
beautiful. My dream was to live with a family
and I found a perfect one. Their
I chose a flat in the centre of house had everything I needed.
town.
• Napisz, co było największą zaletą zajęć językowych na tym kursie.
5.7) Zdający przedstawia zalety […]..
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do
jakiejkolwiek zalety zajęć językowych, np.
• metod nauczania, np. I enjoyed the lessons because we spoke English all the time. LUB
• atrakcyjności zajęć lub materiałów na nich wykorzystywanych, np. I enjoyed the classes
because we had very interesting textbooks. LUB
• zadowolenia z nauczyciela, np. The teacher was very creative and made us feel confident.
LUB
• atmosfery, która panowała w czasie zajęć, np. I enjoyed the course very much. Everybody
was relaxed during classes but we learned a lot. LUB
• przydatności tych zajęć, np. The classes were useful. LUB
• miejsca przeprowadzania zajęć, np. The room where we had classes was very big. LUB
• innych uczestników zajęć, np. Other students were much better so I learned a lot.
Nie jest wymagane napisanie, że coś było największą zaletą. Wystarczy, że wskazany jest
jeden aspekt zajęć językowych, który dla zdającego był zaletą. Z pracy musi wynikać, że
zdający wskazuje ten aspekt jako zaletę / że ten aspekt zajęć podobał się zdającemu.
Akceptowana jest realizacja tego polecenia poprzez przedstawienie więcej niż jednej zalety
zajęć językowych.
Jeśli zdający opisuje przebieg zajęć językowych, ale nie wynika z tego opisu żadna zaleta /
pozytywny aspekt tych zajęć, taka realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana,
np. I had classes every day. We read books and sang songs.
Ten podpunkt polecenia wymaga wskazania zalety zajęć językowych na tym kursie, a nie
samego kursu / wyjazdu na kurs.
Jeśli zdający omawia zalety kursu / wyjazdu na kurs związane z nauką języka na tym kursie,
taka realizacja tego podpunktu polecenia jest akceptowana, np.
The course was great. My pronunciation improved. / I learned a lot. (“odniósł się”)
In the school we could meet and play English games. I enjoyed it. (“odniósł się i rozwinął”)
Jeśli zdający omawia zalety kursu / wyjazdu na kurs, ale zalety te nie są związane z nauką
języka, taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom niższy, np.
The course / The trip was great. We had a lot of fun and there were many attractions for
students. (“odniósł się”) During the course I had a lot of fun / I met interesting people. (“nie
odniósł się”)
Wskazanie zalety, która nie jest związana z nauką języka, jest akceptowane jako realizacja
tego podpunktu polecenia, pod warunkiem, że zdający przedstawia ją jako pozytywny aspekt
zajęć językowych na tym kursie, np. The classes were great because there were many
interesting people and I am still in touch with them. (“odniósł się i rozwinął”) The classrooms
were very big and modern so we felt really comfortable there. (“odniósł się i rozwinął”)
Jeśli zdający wspomniał o jakiejś zalecie zajęć językowych, informacje o czynnościach
wykonywanych po zajęciach lub o zajęciach, które nie są związane z nauką języka (np.
wycieczki, zajęcia sportowe, spędzanie czasu wolnego), są traktowane jako element
rozwijający, np. The classes were great because we did different activities. And after lessons
we went for trips around London. (“odniósł się i rozwinął”)
Jeśli zdający przedstawia ogólnie zaletę/zalety kursów językowych, nie nawiązując do kursu
na którym był, taka realizacja jest kwalifikowana na poziom niższy.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do żadnej zalety zajęć
językowych, np.
− wspomina ogólnie o atrakcyjności zajęć językowych, ale nie wiemy, co mu się na nich
podobało, np. The classes had many advantages.
− omawia wady zajęć językowych na tym kursie, np. The language classes were boring.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
The classes were great. The lessons helped me a lot. During the language classes
I improved pronunciation. I enjoyed the most the relaxed
The school was very atmosphere and the tasks we
modern and had a big I enjoyed the tasks in the were doing.
building. lessons but the teacher
wasn’t very good. Language classes had many
interesting activities and the
teacher was also very
professional.
• Poinformuj, jakie miałeś(-aś) problemy w trakcie wyjazdu.
7.2) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający informuje o
problemie/problemach w trakcie wyjazdu. Problemy mogą dotyczyć na przykład
• samego kursu, np. I didn’t like the teacher.
• pobytu w danej miejscowości, np. The town was very small so I was bored most of the time.
• zakwaterowania, np. My hotel was too far from the school.
• dojazdu na kurs lub powrotu z kursu, np. During the journey I lost my passport; Police
stopped us on the way back.
• innych aspektów wyjazdu, np. I met a nice girl but she didn’t like to go out with me.
Zdający nie musi informować o kilku problemach. Wystarczy omówienie jednego z nich.
Jeśli zdający opisuje problem w taki sposób, że nie wiadomo, co konkretnie tym problemem
było, taką realizację tego podpunktu polecenia kwalifikujemy na poziom niższy, np. I had a
big problem.
Jeśli zdający omawia problem podczas wyjazdu na kurs, który nie dotyczy jego, ale innej
osoby, i z pracy nie wynika, że miało to wpływ na jego pobyt / zadowolenie z kursu, taka
realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom niższy, np. My friend had
a headache and it didn't stop for a few days.
Jeśli zdający pisze o problemie, który miał miejsce przed wyjazdem na kurs, i nie wspomina,
jak to wpłynęło na jego pobyt na kursie lub dojazd na kurs, taka realizacja nie jest
akceptowana, np. I didn’t know what clothes to take with me or how to get there.
Wymagane jest użycie czasu przeszłego. Jeżeli zdający realizuje ten podpunkt polecenia
używając czasów teraźniejszych, ale z pozostałej części jego pracy wynika, że dotyczy to
kursu, który się już odbył, taka realizacja jest kwalifikowana na poziom niższy.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do żadnego problemu, który
miał w trakcie wyjazdu, np.
− ogranicza się do informacji, że miał problem/problemy, np. I had a lot of problems.
− opisuje problem, który ma obecnie (po powrocie z kursu), np. When I came back I wanted
to call a person I met there but I have the wrong number.
− przedstawia fakty dotyczące wyjazdu, ale z pracy nie wynika, że był to problem, np. My
teacher was a tall man; My room was on the second floor.
− przedstawia zalety tego wyjazdu, np. I had a very comfortable bed.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
The classes started During my stay I broke One day I got lost in the street.
at 8 am. a leg. I didn’t know how to get back to
my place.
The course I went to The journey to the school
was a disaster. building was very long and During classes I couldn’t
tiring. understand what the teacher was
saying and I didn’t know many
words.
Przykłady podane w powyższych tabelach zaczerpnięto z prac absolwentów. Zachowano
w nich błędy.
Uwagi ogólne:
1. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego słowa na określenie kursu, i wpływa to
na przekazanie więcej niż jednej informacji, np. curse, „schodzimy” w ocenie jednego
podpunktu polecenia.
2. Jeśli cała praca zdającego jest napisana w taki sposób, jakby nadal był na kursie,
w podpunkcie 2. i 4. jest kwalifikowana jako „nie odniósł się”.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z trudnych
0 p.
do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności w tekście
bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek na odpowiednią
liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem, np.
Guess what! I’ve just come back from a language course.
They were great.
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania. (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/
kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy, braku
kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest sprzeczne
z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu. Jeśli
komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość pracy
(lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji wyrażania
myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń,
np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur
gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• Napisz, co było największą zaletą zajęć językowych na tym kursie.
I liked the classes. They were interesting.
I enjoyed the classes. The tasks we were doing were very challenging. – zawiera
„precyzyjne sformułowania”.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek liczby
błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia wyrazów i
błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy
znak √ w miejscu
spowodowany brakiem Marek √ czekoladę.
brakującego wyrazu
wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i
podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
ortograficzny w jednym
i otoczenie kołem
słowie
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane „pionową
falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie niezgodna
z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium)
LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą zapisuje
się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się
0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub fragmenty
całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę
tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie
zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. 4U, bfr sql, należy oznaczyć jako błędy
ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny zmieniający
znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy. Jest on brany
pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac
zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych na
komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, band, np. film „M jak miłość”,
„Świat Dysku” magazine.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym, niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. I read
Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest linią
falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe
dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Praca w
napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. at home (2 słowa), for a change (3 słowa), 1780
(1 słowo), 10.01.2015 (1 słowo), 10 January 2015 (3 słowa).
2. Formy skrócone (don’t, can’t, isn’t, haven’t itd.) liczone są jako jedno słowo.
3. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone dywizem, np. well-built, twenty-four
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu np. I read Nowe
Horyzonty – 4 słowa.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJA-P1_1P-182, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.