Zadanie 10.
Zapisałeś(-aś) się na kurs kulinarny. W e-mailu do koleżanki z Hiszpanii:
• wyjaśnij, dlaczego postanowiłeś(-aś) zapisać się na ten kurs
• napisz, co sądzą koledzy o Twojej decyzji
• opisz grupę, z którą uczęszczasz na zajęcia
• przedstaw problem, który miałeś(-aś) z przygotowaniem jednego z dań.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje ludzi […].
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości […].
5.6. Zdający przedstawia opinie innych osób […].
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej
dla konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
– w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
– w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• opisz grupę, z którą uczęszczasz na zajęcia
Los participantes del curso son muy divertidos. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np.
Los participantes del curso tienen entre 18 y 30 años y son muy divertidos. (dwa
odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
Somos un grupo de chicas, entre 18 y 30 años, muy divertidas.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
• wyjaśnij, dlaczego postanowiłeś(-aś) zapisać się na ten kurs
He intentado hacer paella en casa, pero no me sale. Por eso he decidido hacer
un curso de cocina.
Me he apuntado a este curso porque me gustaría tomar parte en el concurso televisivo
“El ingenioso cocinero”.
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
że odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił w sposób
bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie jak np. hacer una sopa, cocer patatas, platos de carne są traktowane jako
jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących się
do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• opisz grupę, z którą uczęszczasz na zajęcia
Todo el grupo es muy simpático y desagradable.
Todos estamos muy contentos y satisfechos.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• wyjaśnij, dlaczego postanowiłeś(-aś) zapisać się na ten kurs
Quería hacer este curso porque parecía muy interesante, profesional y barato.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem
(np. mucho, muy, bastante, demasiado) nie są traktowane jako kolejne odniesienie
do danego podpunktu polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia,
chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• wyjaśnij, dlaczego postanowiłeś(-aś) zapisać się na ten kurs
• napisz, co sądzą koledzy o Twojej decyzji
Mis compañeros de clase creen que hacer un curso de cocina es una buena idea
porque podré aprender a preparar muchos platos originales y muy ricos.
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza,
że może pominąć kluczowe elementy danego podpunktu, np. przedstawiając opinię
kolegów odnośnie swojej decyzji, zdający pisze: Es una buena idea. – taka odpowiedź nie
jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje,
że ta informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona
na skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako podpunkt,
do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł się, jako
podpunkt nieujęty), np. przedstawiając problem z przygotowaniem jednego z dań, zdający
pisze: Cuando hago paella, viniera mi madre y me ayudara porque no supo pelar
las patatas. („odniósł się”)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…
/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeżeli odpowiedź taka spełnia warunki polecenia.
Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej, np.
• opisz grupę, z którą uczęszczasz na zajęcia
No sé cómo es mi grupo.
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• przedstaw problem, który miałeś(-aś) z przygotowaniem jednego z dań
He olvidado pokroić chorizo. („nie odniósł się”)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest
kluczowy do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• przedstaw problem, który miałeś(-aś) z przygotowaniem jednego z dań
He olvidado cortar chorizo na plasterki. („odniósł się”)
Zadanie 10.
Zapisałeś(-aś) się na kurs kulinarny. W e-mailu do koleżanki z Hiszpanii:
• wyjaśnij, dlaczego postanowiłeś(-aś) zapisać się na ten kurs
• napisz, co sądzą koledzy o Twojej decyzji
• opisz grupę, z którą uczęszczasz na zajęcia
• przedstaw problem, który miałeś(-aś) z przygotowaniem jednego z dań.
¡Hola, Sandra!
¡No te lo vas a creer! ¡Estoy haciendo un curso de cocina!
• wyjaśnij, dlaczego postanowiłeś(-aś) zapisać się na ten kurs
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
jeden powód zapisania się na kurs kulinarny, np.
• wskazuje na swoje zainteresowania kulinarne, np. Me encanta cocinar. LUB
• uzasadnia, dlaczego wybrał właśnie kurs, a nie inną formę doskonalenia swoich
umiejętności kulinarnych, np. En un curso puedes aprender muchos secretos. LUB
• nawiązuje do takich cech kursu, które mogły okazać się atrakcyjne dla potencjalnych
uczestników, np. Este curso cuesta solo 200 euros.
• wskazuje na okoliczności i/lub osoby, które skłoniły go do wzięcia udziału w kursie,
np. Me inscribí cuando vi su anuncio en la tele.
Akceptuje się także podanie celu zapisania się na kurs, np. Me apunté a este curso para
aprender a preparar platos ricos y sanos.
W pracy nie musi pojawić się spójnik ponieważ, ale z wypowiedzi musi wynikać powód
zapisania się na kurs, np. Siempre había soñado con cocinar como un chef de cocina.
Nazwy potraw traktowane są jako jedno odniesienie do podpunktu polecenia, np. Elegí este
curso porque quería aprender a preparar paella, tortilla y flan.
Nazwy potraw podane w języku polskim, a mające swój odpowiednik w języku
hiszpańskim nie są uznawane jako odniesienie, np. rosół (caldo), zupa pomidorowa (sopa
de tomate).
Określenia towarzyszące nazwom potraw, wskazujące na ich pochodzenie, sposób
przygotowania, serwowania itp. mogą być traktowane jako elementy rozwijające
wypowiedź, np. Me gustaría aprender a hacer gambas a la plancha. (dwa odniesienia).
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Hay muchos cursos de Lo hago porque todos mis Hago este curso porque
cocina. amigos saben cocinar. todos mis amigos saben
cocinar. Además, como me
Estoy desilusionado con este Este curso me lo recomendó
curso. encanta comer, me parece
una prima mía.
práctico.
He elegido este curso porque
quiero sorprender a mi
madre con un buen plato
durante una cena familiar.
• napisz, co sądzą koledzy o Twojej decyzji
5.6. Zdający przedstawia opinie innych osób.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający:
• przedstawia opinię kolegów dotyczącą jego decyzji zapisania się na kurs kulinarny, np.
Mis amigos creen que es una buena manera de pasar el tiempo libre.
• opisuje reakcję kolegów na tę wiadomość, np. Cuando se lo dije a mis amigos,
se sorprendieron mucho.
Akceptowana jest również opinia kolegów dotycząca samego kursu, ponieważ wskazuje
pośrednio na ich opinię o fakcie zapisania się na kurs, np. Según mis amigos, el curso está
bien, pero es demasiado caro.
Akceptowana jest wypowiedź, w której zdający przedstawia opinię tylko jednego kolegi /
jednej koleżanki.
Akceptowana jest komunikatywna odpowiedź, w której zdający przytacza opinie wyłącznie
innych osób niż koledzy, ale taka realizacja tego podpunktu jest kwalifikowana na poziom
niższy.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający wyraża własną opinię dotyczącą kursu lub
odnoszącą się do jego decyzji.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Mis amigos no saben Mis amigos dicen que es Según mis amigos, vale
cocinar. un hobby interesante. la pena hacer un curso de
cocina porque es útil saber
Creo que a mis amigos Mi mejor amiga no se lo
no les interesa este curso. cocinar y, además, está de
cree.
moda.
Mis amigos están muy
contentos porque dicen que
después les prepararé platos
originales.
• opisz grupę, z którą uczęszczasz na zajęcia
5.1. Zdający opisuje ludzi […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający charakteryzuje
uczestników kursu, np. odnosi się do:
• wieku, np. Los participantes del curso tienen entre 20 y 35 años.
• płci, np. Somos seis chicos y seis chicas.
• pochodzenia, np. En mi grupo hay dos españolas y una francesa.
• wykształcenia, np. La mayoría son estudiantes universitarios.
• cech charakteru, np. Las chicas del grupo son muy graciosas.
• zainteresowań, np. La mayoría del grupo se interesa por la cocina oriental.
• motywacji, np. Después del curso, todos quieren montar su propio negocio.
Akceptowane są również wypowiedzi, w których zdający charakteryzuje tylko jedną osobę,
z którą uczęszcza na zajęcia, np. En el curso conocí a un chico guapísimo. Se parece
a Justin Bieber.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający ogranicza się do opisu osoby prowadzącej
zajęcia, bez odniesienia do grupy uczęszczającej na zajęcia.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Mi profesor se llama Pedro. El grupo es numeroso. El grupo es numeroso.
Todos son simpáticos
Tenemos dos horas de clase En el grupo hay una chica
y trabajadores.
por semana. que me gusta.
En el grupo hay un chico
muy guapo, pero no tiene
talento y no le sale ningún
plato.
• przedstaw problem, który miałeś(-aś) z przygotowaniem jednego z dań
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości […].
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia
okoliczności lub czynniki, które utrudniały przygotowanie potrawy lub sprawiły, że jej
prawidłowe wykonanie było częściowo lub całkowicie niemożliwe.
Przykłady problemów z przygotowaniem dania:
• brak produktów potrzebnych do wykonania dania, np. Resultó que había olvidado
comprar aceite.
• brak lub awaria sprzętu gospodarstwa domowego, np. No pude batir los huevos porque
la batidora estaba estropeada.
• brak umiejętności potrzebnych do przygotowania składników, np. No sabía pelar
las patatas.
• niezadowalający efekt końcowy, np. La tarta se me quemó.
Opis okoliczności traktuje się jako element rozwijający wypowiedź, np. De repente, me di
cuenta de que en la nevera no había hielo.
Opis rozwiązania zaistniałego problemu może być traktowany jako rozwinięcie realizacji
tego podpunktu.
Nie akceptuje się wypowiedzi, w której przedstawione okoliczności nie miały żadnego
wpływu na przygotowanie potrawy, np. Cuando mezclaba los productos, empezó a llover.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Tuve un problema. No sabía cómo decorar Cuando hacía el postre,
la tarta. añadí sal en vez de azúcar.
Hice todo solo, sin ayuda de
nadie. Cuando hacía el postre, No sabía cómo decorar la
añadí sal. tarta, pero llamé a mi padre
y me dijo cómo hacerlo.
Przykłady podane w powyższych tabelach zaczerpnięto z prac zdających. Zachowano
w nich błędy.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
0 p.
z trudnych do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności
w tekście bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek
na odpowiednią liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem, np.
¡Hola, Sandra!
¡No te lo vas a creer! ¡Estoy haciendo un curso de cocina!
Voy a inscribirme en un curso culinario.
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego
uzasadnienia/kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji
za spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu.
Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość pracy
(lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji wyrażania
myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń,
np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur
gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• przedstaw problem, który miałeś(-aś) z przygotowaniem jednego z dań
Me faltó sal. zamiast No había sal.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego stosując oznaczenia podane w tabeli;
nie oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy
znak √ w miejscu
spowodowany brakiem Marek √ czekoladę.
brakującego wyrazu
wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i
podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
ortograficzny
i otoczenie kołem
w jednym słowie
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
„pionową falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie
niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym
kryterium) LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą
zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza
się 0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę
tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie
zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. Salu2, należy oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny
zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy.
Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac
zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych
na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie película, banda, np. la telenovela
„M jak miłość”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy,
np. He leído Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
podkreślane jest linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest
kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Praca w
napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. en casa (2 słowa), por esos chicos (3 słowa),
10.01.2015 (1 słowo), 10 de enero de 2015 (5 słów), 1780 (1 słowo).
2. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone dywizem
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. sms, s.f.
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo,
el siglo XX = 3 słowa.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ayer perdí
el teléfono en sklep obuwniczy. – 7 słów.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJH-P1_1P-162, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.