Język hiszpański 2018 — poziom dwujęzyczny — Formuła 2015 — część 3

Zadanie 10.
Elige una de las opciones y márcala con un círculo. Escribe una composición adecuada
al tipo de texto del que se trate. El escrito debe tener entre 300 y 350 palabras.
1. Chęć bycia modnym wymusza kupowanie coraz to nowych rzeczy. Czy warto podążać
za obowiązującymi trendami? Napisz rozprawkę, w której przedstawisz swoją opinię
na temat tego zjawiska. Uwzględnij następujące aspekty:
• finansowy
• rozwijanie kreatywności
• funkcjonowanie w grupie rówieśniczej.
2. Razem z grupą przyjaciół postanowiliście założyć w Waszej miejscowości „Klub
Podróżnika”. Napisz artykuł do lokalnej prasy, w którym:
• wyjaśnisz, w jakim celu powołaliście do życia właśnie taki klub
• poinformujesz, jakie warunki należy spełnić, aby stać się członkiem klubu
• opiszesz prace remontowo-adaptacyjne, które przeprowadziliście w siedzibie klubu.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się bogatym zasobem złożonych środków językowych, w tym wyrażeń
idiomatycznych, oraz bogatą frazeologią, a także wykazuje się wysokim poziomem
poprawności gramatycznej […] i ortograficznej […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający tworzy […] szczegółowe i logicznie skonstruowane dłuższe wypowiedzi […]
pisemne na różnorodne tematy, bogate i spójne pod względem treści […].
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający reaguje […] w formie […] pisemnej, w różnorodnych, także złożonych
sytuacjach […].
Wymagania szczegółowe (rozprawka)
1. Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych, w tym wyrażeń
idiomatycznych, oraz bogatą frazeologią, a także wykazuje się wysokim poziomem
poprawności gramatycznej […] i ortograficznej […].
5.7. Zdający wyraża opinie, poglądy i uczucia swoje i innych osób i popiera je trafnymi
argumentami i przykładami.
5.10. Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi w zależności od sytuacji,
dostosowuje styl wypowiedzi do potencjalnego odbiorcy.
5.11. Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
Wymagania szczegółowe (artykuł)
1. Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych, w tym wyrażeń
idiomatycznych, oraz bogatą frazeologią, a także wykazuje się wysokim poziomem
poprawności gramatycznej […] i ortograficznej […].
5.1. Zdający szczegółowo opisuje ludzi, przedmioty, miejsca, zjawiska i czynności.
5.3. Zdający przedstawia fakty i relacjonuje wydarzenia z przeszłości […].
5.4. Zdający opisuje doświadczenia swoje i innych osób.
5.7. Zdający wyraża opinie, poglądy i uczucia swoje i innych osób i popiera je trafnymi
argumentami i przykładami.
5.10. Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi w zależności od sytuacji,
dostosowuje styl wypowiedzi do potencjalnego odbiorcy.
5.11. Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.

Kryteria oceniania wypowiedzi pisemnej
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• zgodność z poleceniem
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.

Zgodność z poleceniem
W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę liczbę zrealizowanych w wypowiedzi
zdającego elementów treści (Tabela A) oraz elementów formy (Tabela B). Następnie
przyznaje się punkty w kryterium zgodności z poleceniem zgodnie z Tabelą C.
Tabela A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
Elementy treści Forma 2 1 0
teza zgodna z tematem teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy; teza niezgodna
ORAZ treścią np. jest zgodna z tematem ALBO z tematem ORAZ treścią
wypowiedzi (teza z treścią wypowiedzi; odbiegająca wypowiedzi; teza
R*
„zapowiada” zawartość od tematu LUB treści wypowiedzi nieczytelna, niejasna, trudna
treściową oraz formę do wskazania; wstęp
wypowiedzi) niekomunikatywny
wprowadzenie zgodne wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia;
z tematem ORAZ poprawne, np. wprowadzenie wprowadzenie niezgodne
1. wstęp: np. ciekawe, oryginalne, zgodne z tematem, ale z tematem, niejasne,
właściwe zachęcające do czytania, schematyczne ALBO bardziej nieczytelne, trudne
A*
i adekwatne w ciekawej formie typowe dla innego typu tekstu do wskazania;
do tematu (np. pytanie, cytat) (np. rozprawki) ALBO ciekawe, wprowadzenie
rozpoczęcie oryginalne, ale odbiegające od niekomunikatywne
wypowiedzi tematu
wstęp zgodny z tematem wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu; wstęp
i treścią wypowiedzi np. nie określa celu ALBO określa niezgodny z tematem,
ORAZ wskazujący cel/powód pisania listu, ale odbiega niejasny, nieczytelny,
cel/powód pisania listu od tematu ALBO cel nie jest trudny do wskazania;
L*
określony jasno ALBO wstęp nie wstęp niekomunikatywny
jest zgodny z treścią listu (np.
zapowiada poparcie, a opisuje
argumenty przeciwne)
wieloaspektowa ORAZ/ powierzchowna realizacja brak wypowiedzi LUB
2. pierwszy LUB pogłębiona elementu, wypowiedzi brak głębi, wypowiedź nie jest
element tematu realizacja elementu np. zdający podaje tylko „listę” komunikatywna LUB
(np. wsparta przykładami, argumentów/cech/określeń, wypowiedź nie jest
3. drugi szczegółowo omówiona) żadnego nie związana z tematem /
R
element tematu rozwijając/uzasadniając nie realizuje elementu;
A
wypowiedź bardzo
L
pobieżnie dotykająca
4. trzeci tematu, np. zdający podaje
element tematu tylko jeden
argument/cechę/określenie,
nie rozwijając go
zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia LUB
5. z tematem oraz treścią poprawne, np. jest zgodne zakończenie nie jest
podsumowanie wypowiedzi; jeżeli z tematem ALBO treścią komunikatywne LUB
: właściwe R zdający powtarza wstęp – wypowiedzi; odbiega trochę od zakończenie jest jedynie
i adekwatne A czyni to innymi słowami tematu LUB treści wypowiedzi; luźno związane z tematem
do tematu L zdający stosuje zakończenie oraz treścią wypowiedzi
zakończenie schematyczne (sztampowe) LUB
wypowiedzi powtarza wstęp praktycznie tymi
samymi słowami
6. fragmenty wypowiedź nie zawiera wypowiedź zawiera dłuższy wypowiedź nie spełnia
R
odbiegające fragmentów fragment / nieliczne krótkie warunków określonych
A
od tematu i/lub odbiegających od tematu fragmenty odbiegające od tematu dla poziomu 1.
L
nie na temat i/lub nie na temat i/lub nie na temat
* R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

Tabela B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
Elementy formy Forma 1 0
R teza jest poprawnie umiejscowiona w wypowiedzi
1.
wypowiedź nie spełnia
elementy
A wypowiedź jest zatytułowana warunków określonych dla
charakterystyczne
poziomu 1.
dla formy wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
L
i kończący
R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny wypowiedź nie spełnia
2.
A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych warunków określonych dla
kompozycja
L proporcjach wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
R wypowiedź nie spełnia
3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział
A warunków określonych dla
segmentacja na akapity) jest konsekwentny
L poziomu 1.
R wypowiedź nie spełnia
4.
A długość pracy mieści się w granicach 270–390 słów warunków określonych dla
długość pracy
L poziomu 1.

Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
podkryterium.

Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
elementów treści i elementów formy, zgodnie z Tabelą C.

Tabela C
Elementy Elementy formy
treści 4 3–2 1–0
12–11 5 p. 4 p. 3 p.
10–9 4 p. 3 p. 3 p.
8–7 3 p. 2 p. 2 p.
6–5 2 p. 2 p. 1 p.
4–3 2 p. 1 p. 1 p.
2–1 1 p. 0 p. 0 p.
0 0 p. 0 p. 0 p.

Na przykład za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 7, a elementy formy
oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 2 punkty.

Dodatkowe uwagi dotyczące oceny elementów treści

Temat 1.
Chęć bycia modnym wymusza kupowanie coraz to nowych rzeczy. Czy warto podążać
za obowiązującymi trendami? Napisz rozprawkę, w której przedstawisz swoją opinię „główka”
na temat tego zjawiska. Uwzględnij następujące aspekty:
• finansowy
• rozwijanie kreatywności elementy tematu
• funkcjonowanie w grupie rówieśniczej.

Uwagi:
1. Aby praca była uznana za w pełni zgodną z tematem, zdający musi odnieść się do
zjawiska kupowania coraz to nowych rzeczy podyktowanego chęcią podążania za modą:
gadżetów, ubrań, akcesoriów, elementów dekoracji domu, a nawet dóbr kultury, takich jak
obrazy, płyty czy książki. W tezie wymagane jest wyrażenie opinii na temat kupowania
nowych rzeczy i/lub podążania za modą, np. El hábito de comprar cosas nuevas para
seguir la moda desde mi punto de vista es una adicción peligrosa.
2. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że kupowanie
modnych ubrań i gadżetów elektronicznych jest dziś dla wielu ludzi normą, nie jest tezą.
3. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, zdający musi zaprezentować
w niej swoje stanowisko / wyrazić swoją opinię. Na przykład: Moim zdaniem…, Zgadzam
się z opinią, że…, np. En mi opinión, el fenómeno de comprar cosas nuevas por seguir la
moda tiene aspectos positivos y negativos. Zdający może wyrazić również opinię bardziej
neutralną.
4. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy nabywanie
nowych rzeczy to pozytywne zjawisko?, to uznaje się ją za odbiegającą od tematu.
5. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy bierze się pod uwagę jej zgodność
z rozwinięciem. Jeśli we wstępie zdający uzna, że kupowanie nowych rzeczy
podyktowane obowiązującą modą jest wskazane, to argumenty powinny wspierać tę tezę.
Jeśli w pracy zdający przytacza argumenty przeciwne do postawionej w rozprawce tezy,
to powinien uznać je za niezasadne.
6. Jeśli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.
7. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego słowa, które jest kluczowe dla pracy
ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana na
poziom niższy (maksymalnie poziom 1). Dany wyraz traktuje się jako błąd językowy
i błąd w spójności.

Zgodność z tematem

1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
• ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B, C)
• ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
– użyteczność kupowanych modnych rzeczy
– wpływ na ekologię.
Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.
2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
• luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
tematu (X, Y), np.
– rozwój nowych technologii
– zaangażowanie celebrytów w propagowanie nowości

– opis najmodniejszych marek dostępnych na rynku.
Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego klamrą. Jeśli występują w pracy, jest
ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A.
3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
• w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
– opis nowego produktu i jego parametrów
– problem łączenia pracy modela/modelki z nauką.
Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
traktuje się go jako fragment zgodny z tematem.
5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego słowa, które jest kluczowe dla pracy,
ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo element wstępu/zakończenia.
Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
wstępu/zakończenia.
7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest też wydzielenie wstępu/zakończenia
z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentację
oceniamy na 0.

Temat 2.
Razem z grupą przyjaciół postanowiliście założyć w Waszej miejscowości „Klub
„główka”
Podróżnika”. Napisz artykuł do lokalnej prasy, w którym:
• wyjaśnisz, w jakim celu powołaliście do życia właśnie taki klub
• poinformujesz, jakie warunki należy spełnić, aby stać się członkiem klubu elementy
• opiszesz prace remontowo-adaptacyjne, które przeprowadziliście w siedzibie klubu. tematu

Uwagi:
1. Aby artykuł był uznany za w pełni zgodny z tematem, musi dotyczyć założenia klubu
poświęconego podróżom.
2. Realizując trzeci element tematu, zdający powinien opisać prace, które już wykonano,
a nie te, które organizatorzy klubu zamierzają przeprowadzić.

Zgodność z tematem

1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
• ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B, C)
• ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
– opis trudności formalno-prawnych związanych z zarejestrowaniem klubu
– opis akcji propagującej działalność klubu.
Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.
2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
• luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
tematu (X, Y), np.
– opis strony internetowej poświęconej podróżom
– relacja jednego z uczestników z jego podróży.

Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego klamrą. Jeśli występują w pracy, jest
ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A.
3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
• w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
– prace remontowe w Twoim domu (bez związku z założeniem klubu podróżnika)
– rozwój turystyki w regionie.
Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków językowych.
3. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
traktuje się go jako fragment zgodny z tematem.
4. Jeżeli zdający nie użyje słowa „podróżnik” w nazwie klubu, a odnosząc się do jego
działalności nie nawiąże explicite do podróży, ale kontekst pracy nie wyklucza, że chodzi o
klub podróżnika, to taka realizacja jest akceptowana.
5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego słowa, które jest kluczowe dla pracy,
ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo element wstępu/zakończenia.
Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
wstępu/zakończenia.
7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest też wydzielenie wstępu/zakończenia
z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentację
oceniamy na 0.

Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy bierze się pod uwagę zgodność tej części
pracy z rozwinięciem wypracowania.

Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami i akapitami tekstu.

W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu wypowiedź jest
klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych myśli, czy wnioski
wynikają logicznie z przesłanek).

wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB logice na poziomie
2 p.
zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu
wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB logice na poziomie
1 p.
zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu
wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB logice
0 p.
na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu

Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
środków leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.

• bardzo szeroki zakres środków językowych
• ogólna wysoka naturalność i różnorodność frazeologiczna oraz precyzja użytych
4 p.
środków językowych
• styl stosowny i jednolity
• szeroki zakres środków językowych
• w pracy występują dość liczne fragmenty charakteryzujące się naturalnością
3 p. i różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych
• styl stosowny i jednolity LUB sporadyczne niedociągnięcia w stosowności i/lub
jednolitości stylu
• zadowalający zakres środków językowych
• w pracy występuje kilka fragmentów charakteryzujących się naturalnością
i różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych,
2 p.
jednak w większości użyte są struktury o wysokim stopniu pospolitości
• styl stosowny i jednolity LUB w pracy występuje kilka fragmentów, których styl
jest niestosowny i/lub które zaburzają jednolitość stylu
• ograniczony zakres środków językowych
• w pracy użyte są głównie struktury o wysokim stopniu pospolitości
1 p. • w pracy występuje kilka fragmentów, których styl jest niestosowny i/lub które
zaburzają jednolitość stylu LUB styl niemożliwy do określenia ze względu
na ograniczenia w zakresie środków językowych
• bardzo ograniczony zakres środków językowych
• w pracy użyte są wyłącznie struktury o wysokim stopniu pospolitości
0 p.
• styl w znacznej mierze niestosowny i/lub niejednolity LUB styl niemożliwy
do określenia ze względu na ograniczenia w zakresie środków językowych

Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
znaczeń, natomiast przez „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie słów oraz struktur o wysokim
stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny.

Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych
do wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych
i jednostek leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski
stylowi potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się
konsekwentne posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów
wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje
się za niejednolity, jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi,
np. w tekście rozprawki występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu
urzędowego.

Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

Poprawność językowa Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
sporadyczne błędy dość liczne błędy liczne LUB bardzo
(leksykalno-gramatyczna)
zapisu zapisu liczne błędy zapisu
sporadyczne błędy językowe 4 p. 3 p. 2 p.
dość liczne błędy językowe 3 p. 2 p. 1 p.
liczne błędy językowe 2 p. 1 p. 0 p.
bardzo liczne błędy językowe 1 p. 0 p. 0 p.

1. W przypadku wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy do niższej
lub wyższej kategorii punktowej decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ
na komunikację.
2. Błędy interpunkcyjne traktowane są jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.

Kwalifikowanie i oznaczanie błędów

rodzaj błędu sposób oznaczania przykład

błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu brakującego
Marek √ czekoladę.
brakiem wyrazu wyrazu

błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.

błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
w jednym słowie i otoczenie kołem
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
fragment odbiegający od otaczamy nawiasami Fragment odbiegający od
tematu kwadratowymi tematu

Fragment niezgodny
fragment niezgodny z tematem otaczamy chmurką z tematem
otoczenie zbędnego znaku
Było ciepło , i deszczowo.
kółkiem
błędy interpunkcyjne
znak √ w kółku w miejscu
Zrobiłem to √ ponieważ…
brakującego znaku

Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
„pionową falą” na marginesie.

Uwagi dodatkowe

1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie niezgodna
z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium)
LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą zapisuje
się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się
0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę
tekstu, są one zakreślane i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie zakresu
środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 240 słów, przyznaje się 0 punktów za zakres
i poprawność środków językowych. W takich pracach nie oznacza się błędów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów.
6. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
7. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
we wszystkich pozostałych kryteriach można jej również przyznać maksymalnie
po 1 punkcie.
8. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. Salu2, należy oznaczyć jako błędy ortograficzne.
9. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych.
Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji
to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac
zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych
na komputerze.
10. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie película, banda, np. la telenovela
“M jak miłość”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy,
np. He leído Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
podkreślane jest linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest
kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
11. Praca w
napisane Czystopis.

12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających

1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. en casa (2 słowa), por esos chicos (3 słowa),
10.01.2015 (1 słowo), 10 de enero de 2015 (5 słów), 1780 (1 słowo).
2. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone dywizem
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. sms, s.f.
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo,
el siglo XX = 3 słowa.
4. Adres i podpis nie są liczone w liście.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ayer perdí
el teléfono en sklep obuwniczy. – 7 słów.

Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MHD-R1_1P-182, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.