Zadanie 10.
Odwiedziłeś(-aś) swoją szkołę podstawową. W e-mailu do kolegi z Francji:
• wyjaśnij, dlaczego odwiedziłeś(-aś) tę szkołę
• napisz, jak zareagował na Twój widok jeden z nauczycieli
• opisz, co zmieniło się w szkole
• wspomnij o swoich planach współpracy ze szkołą.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje ludzi, przedmioty, miejsca, zjawiska i czynności.
5.8. Zdający opisuje intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
7.7. Zdający wyraża emocje.
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
– w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
– w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu.
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• wyjaśnij, dlaczego odwiedziłeś(-aś) swoją szkołę
Je voulais voir mon prof. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np. Je voulais voir mon prof de maths. (dwa odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
• opisz, co zmieniło się w szkole
Il y a un nouveau gymnase, une médiathèque et un ascenseur.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
• wyjaśnij, dlaczego odwiedziłeś(-aś) swoją szkołę
J’y suis allé parce que je vais m’installer à Barcelone et je voulais revoir mon école
avant mon départ en Espagne.
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
że odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie, jak np. salle de classe, école primaire, faire la fête są traktowane jako
jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących
się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• opisz, co zmieniło się w szkole
Maintenant, l’école est belle et jolie.
Maintenant, les murs sont beiges, jaunes et bleus.
Maintenant, il y a plus d’espace dans les couloirs et ils sont très étroits.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• napisz, jak zareagował na Twój widok jeden z nauczycieli
Il était surpris mais content de me voir et fier de mes résultats du bac.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub
przysłówkiem (np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do
danego podpunktu polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• wyjaśnij, dlaczego odwiedziłeś(-aś) swoją szkołę
• opisz, co zmieniło się w szkole
Je voulais voir la nouvelle médiathèque à l’école.
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza, że
może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. wspominając o swoich planach
współpracy ze szkołą pisze: Site de l’école. – taka odpowiedź nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako
podpunkt, do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł
się, jako podpunkt nieujęty), np.
• napisz, jak zareagował na Twój widok jeden z nauczycieli
Le prof sera content de me voir. („nie odniósł się”)
Le prof être content, surpris et touché. („odniósł się”)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…
/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki polecenia.
Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
np. Je ne sais pas comment a réagi le prof.
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• opisz, co zmieniło się w szkole
Maintenant, l’école est wyremontowana. („nie odniósł się”)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest
kluczowy do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• wspomnij o swoich planach współpracy ze szkołą
Je voudrais proposer mon aide pour modifier le site de l’école et celui de absolwentów
szkoły. („odniósł się”)
Zadanie 10.
Odwiedziłeś(-aś) swoją szkołę podstawową. W e-mailu do kolegi z Francji:
• wyjaśnij, dlaczego odwiedziłeś(-aś) tę szkołę
• napisz, jak zareagował na Twój widok jeden z nauczycieli
• opisz, co zmieniło się w szkole
• wspomnij o swoich planach współpracy ze szkołą.
Salut Paul,
Il y a quelques jours, je suis retourné(e) dans mon ancienne école primaire et je veux
te parler de cette visite.
• wyjaśnij, dlaczego odwiedziłeś(-aś) tę szkołę
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje powód
odwiedzin szkoły, np.
• wskazuje na okoliczności i/lub osoby, które skłoniły/zachęciły go do odwiedzin szkoły,
np. J’ai rencontré mon copain de classe et il m’a parlé des changements à l’école. / J’ai
retrouvé le livre que je devais rendre à la bibliothèque de l’école. / La secrétaire de
l’école m’a appelé et demandé d’y venir. LUB
• wspomina o wydarzeniu, które wpłynęło na decyzję o odwiedzinach w szkole, np. Mon
école fête ses 100 ans. / J’ai lu un article sur les changements à l’école et j’ai voulu les
voir. LUB
• pisze o wspomnieniach/uczuciach/emocjach związanych ze szkołą, np. J’ai rêvé depuis
longtemps d’y revenir. / J’ai toujours aimé cette école.
Wymagany jest spójnik „bo”, „ponieważ” (car, parce que), gdy z kontekstu nie wynika
powód odwiedzin szkoły, np. J’ai passé mon bac. („ nie odniósł się”), J’y suis allé parce
que j’avais passé mon bac. („odniósł się”)
Jako powód uznaje się również podanie celu odwiedzin szkoły, np. J’y suis allé pour voir
mon prof de maths et lui demander des renseignements.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający:
• nie wyjaśnia, dlaczego odwiedził swoją dawną szkołę, np. J’y suis allé avec mon ami.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Mon ancienne école se Je voulais rencontrer mon Quand je passais à côté, je me suis
trouve dans une autre prof de math. rappelé mon prof de maths.
ville. Ma tante travaille dans cette C’était un prof idéal.
J’ai terminé mes études école. Mon cousin de France est venu
en 2011. Je suis un peu sentimental, chez nous pour les vacances. Je
j’ai de bons souvenirs. voulais lui montrer la fête de fin
d’année.
J’ai visité cette école parce que
j’avais trouvé une annonce sur
Internet. C’était l’annonce pour le
travail.
• napisz, jak zareagował na Twój widok jeden z nauczycieli
7.7. Zdający wyraża emocje.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do reakcji
nauczyciela lub nauczycieli na jego widok. Za reakcję uznaje się:
• emocje, np. Le prof de biologie a été surpris/étonné/heureux/ravi/bouleversé/mécontent
de me voir.
• działania/czynności, np. Il ne m’a pas tout de suite reconnu mais puis, il m’a embrassé. /
Il m’a dit de le suivre dans sa salle de maths. / Il m’a proposé d’aller dans sa classe
pour parler avec ses élèves. / Mon prof de maths a crié. / Il m’a félicité quand il a su
mes nouvelles.
• opinię nauczyciela, np. Il m’a dit que j’avais beaucoup changé.
Akceptowana jest wypowiedź, w której zdający przewiduje reakcję nauczyciela, ale taka
realizacja tego podpunktu kwalifikowana jest na poziom niższy, np. Je voulais voir mon
prof principal, je pense qu’il sera content de ma visite. / Le prof de polonais devra être
surpris.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w których zdający opisuje reakcje innych osób niż
nauczyciele, np. (pracownicy szkoły – sekretarka, woźna), np. La secrétaire a demandé de
mes nouvelles. albo z kontekstu nie wynika, że to nauczyciel, np. Madame Kowalska a été
surprise.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Il ne m’a pas vu. Le professeur était Il a souri et m’a invité dans
J’ai été ravi. surpris. la salle de professeurs.
Il n’y avait personne. Il m’a serré la main. Il ne m’a pas reconnu et il était
Il s’est arrêté quand il m’a très surpris quand je me suis
vu. présenté.
Le professeur m’a posé des
questions sur mon bac et apres,
il m’a montré ce qui avait changé
à l’école.
• opisz, co się zmieniło w szkole
5.1. Zdający opisuje ludzi, przedmioty, miejsca, zjawiska i czynności.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do zmian
(dobrych lub złych) w szkole dotyczących, np.
• wyglądu budynku, otoczenia szkoły, pracowni, ich wyposażenia itd. Il y a une nouvelle
entrée. / Il y a enfin un ascenseur pour les élèves handicapés. / On ne peut plus acheter
de brioches dans le petit magasin à l’école. / Le terrain de sport a été agrandi. / Le
premier étage a été complètement modernisé/transformé/changé/modifié/rénové/dévasté.
LUB
• organizacji nauki w szkole, np. Maintenant, tous les cours commencent à 8h15. / Les
cours de l’EPS sont organisés dans la nouvelle piscine à côté de l’école. LUB
• uczniów, np. Les classes sont moins nombreuses qu’avant. LUB
• osób pracujących w szkole, np. Une infirmière a été engagée à plein temps. / Il y a un
nouveau directeur. LUB
• bezpieczeństwa w szkole, np. Actuellement, il y a la vidéo-surveillance à l’école.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do żadnych zmian w szkole,
np.
– wspomina o zwyczajach szkolnych za jego czasów, np. Il faut toujours changer de
chaussures au vestiaire. / Le petit magasin est toujours au rez-de-chaussée. / Le
secrétariat est à droite de l’entrée.
– informuje o dotychczasowej działalności szkoły, np. L’école collabore toujours avec le
club sportif « Rossignol ». / Comme d’habitude, on organise un bal pour les élèves de
la 6e.
Nie akceptuje się samego opisu szkoły, np. Mon école est grande. ale Maintenant, mon
école est grande. wnosi element zmiany.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Il y a des choses qui ont On a acheté des ordinateurs A présent, il y a une
changé. moderne. médiathèque qui très bien
Il y a toujours beaucoup Il y a un nouveau gymnase. équipée et beaucoup d’élèves
de bruit. C’est super. en profitent.
Mon école n’est pas On peut enfin apprendre Le bâtiment est maintnant
grande. l’Italien après les cours. vert clair, avec des fenêtres
brunes. Il est vraiment joli.
Il y a un nouveau directeur. Il
est jeune et dynamique, avec
beaucoup d’idées.
• wspomnij o swoich planach współpracy ze szkolą.
5.8. Zdający opisuje intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co
najmniej jednej formy współpracy ze szkołą, np.
• prowadzenia dodatkowych zajęć dla uczniów, np. z matematyki, np. J’ai été toujours
fort en maths et je peux aider les élèves qui ont des difficultés en maths. LUB
• pomocy w organizacji uroczystości szkolnych, np. wykonywanie zdjęć,
przygotowywanie nagłośnienia, np. J’ai fait un stage de photo et je pourrais faire des
photos pendant les fêtes scolaires. LUB
• pomocy w opracowywaniu monografii szkoły, np. Parmi mes copains d’école, je
pourrais chercher des photos pour illustrer cette monographie.
• tworzenia szkolnej strony absolwentów, np. J’ai proposé de créer le site de l’Association
des anciens élèves. LUB
• uaktualnienia/rozbudowania strony internetowej szkoły, np. Je m’occupais du site du
lycée, et je peux le faire maintenant.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający wyjaśnia, z kim współpracuje szkoła, jakie
są plany szkoły na przyszłość (bez udziału piszącego), np. Il y a des échanges scolaires
avec des écoles en Allemagne et en France. / Le directeur de l’école voudrait que
l’espagnol et le russe soient enseignés à l’école. / Il y a une proposition de créer une classe
bilingue.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
J’ai beaucoup d’idées. Je voudrais travailler J’ai déjà préparé un projet d’une
Un échange avec une dans cette école. aide gratuite pour les enfants avec
école française, c’est une J’aime la lecture alors je des problèmes scolaires.
très bonne idée. peux lire aux enfants. J’ai proposé à la directrice d’offrir
mes livres en français pour la
bibliothèque scolaire.
Przykłady podane w powyższych tabelach zaczerpnięto z prac zdających. Zachowano
w nich błędy.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
0 p.
z trudnych do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności w
tekście bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek na
odpowiednią liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem, np.
Salut Paul,
Il y a quelques jours, je suis retourné(e) dans mon ancienne école primaire
et je veux te parler de cette visite.
Après le bac, j’irai voir mon prof de polonais dans mon ancienne école primaire.
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływania się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia
/kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu.
Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji
wyrażania myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób
wyrażania znaczeń, np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• opisz, co zmieniło się w szkole
Il y a une nouvelle entrée.
L’entrée de l’école a été rénovée/modernisée. – zawiera „precyzyjne sformułowania”.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli;
nie oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
Marek √ czekoladę.
brakiem wyrazu brakującego wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
w jednym słowie i otoczenie kołem
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
„pionową falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie
niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym
kryterium) LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą
zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza
się 0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę
tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie
zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. svp, bcp, dsl („désolé”), NP (no problem, pas de
problème), należy oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny
zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy.
Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac
zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych
na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, groupe, np. série „M jak
miłość”, livre „Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. J’ai lu
Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest linią
falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe dla
realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Praca w
napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. la rue (2 słowa), chez le docteur (3 słowa), 1780
(1 słowo), le 10.01.2017 (2 słowa), le 10 janvier 2017 (4 słowa).
2. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone apostrofem, np. l’hôtel, j’ai
• słowa łączone dywizem, np. rendez-vous, c’est-à-dire
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo, le XXe siècle =
3 słowa.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia się w liczbie słów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. J’ai lu
Nowe Horyzonty. – 4 słowa.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJF-P1_1P-172, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.