Zadanie 10.
Do tej pory dzieliłeś(-aś) pokój z bratem/siostrą, a teraz mieszkasz sam/sama. W e-mailu
do kolegi z Rosji:
• napisz, co spowodowało tę zmianę
• przedstaw zalety posiadania własnego pokoju
• opisz, jak zamierzasz urządzić pokój
• wyjaśnij, skąd weźmiesz pieniądze na urządzenie pokoju.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy i uczucia.
5.7. Zdający przedstawia zalety […] różnych rozwiązań i poglądów.
5.8. Zdający opisuje […] marzenia, […] i plany na przyszłość.
5.10. Zdający wyraża pewność, przepuszczenie […] dotyczące zdarzeń z […] teraźniejszości
i przyszłości.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
– w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
– w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• napisz, co spowodowało tę zmianę
Моя сестра сняла квартиру. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np.
Моя сестра сняла однокомнатную квартиру. (dwa odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
Моя сестра поступила в институт, сняла квартиру и переехала.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
Моя сестра сняла однокомнатную квартиру недалеко от института.
(informacja o przyczynie zmiany rozbudowana o dwie dodatkowe informacje: rodzaj
mieszkania i miejsce)
Моя сестра неделю назад сняла квартиру с подругой. (informacja o przyczynie
zmiany rozbudowana jest o czas i informację o koleżance)
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie jak np. снять квартиру; поступить в институт są traktowane jako
jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących
się do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• napisz, co spowodowało tę zmianę
Мой брат вступил в брак и женился.
• przedstaw zalety posiadania własnego pokoju
Я могу быть зависимой и самостоятельной.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• przedstaw zalety posiadania własnego pokoju
Я могу танцевать, петь и слушать музыку.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub
przysłówkiem (np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do
danego podpunktu polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienia do danego podpunktu
polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
• opisz, jak zamierzasz urządzić pokój
На стену повешу плакат Иванова. (nazwisko nie rozwija wypowiedzi)
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• przedstaw zalety posiadania własnego pokoju
• opisz, jak zamierzasz urządzić pokój
Я поставлю мебель, как хочу. (realizacja tylko jednego z dwóch powyższych
podpunktów)
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza, że
może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. realizując podpunkt o urządzeniu
pokoju zdający pisze: Шкаф, стол и кровать. – taka odpowiedź nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako
podpunkt, do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł
się, jako podpunkt nieujęty), np.
• opisz, jak zamierzasz urządzić pokój
Хочу положить на подлогу диван. (podpunkt nieujęty w pracy; komunikacja
zaburzona)
Я повесить большой телевизор на стену. (podpunkt nieujęty w pracy, zdający
realizując polecenie używa bezokolicznika bez podania właściwego okolicznika czasu
i w pracy nie ma żadnego odniesienia sytuującego dane wydarzenie w czasie
wymaganym do realizacji danego podpunktu)
Я повесить большой телевизор на стену, но потом. (podpunkt, do którego zdający
odniósł się; zdający realizując polecenie używa bezokolicznika, ale но потом sytuuje
dane wydarzenie w czasie wymaganym do realizacji danego podpunktu)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej.
• napisz, co spowodowało tę zmianę
Я не знаю, почему я живу один. (nie odniósł się)
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• wyjaśnij, skąd weźmiesz pieniądze na urządzenie pokoju
Я думаю, что пожычу деньги u дзядкув. (nie odniósł się)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest
kluczowy do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• opisz, jak zamierzasz urządzić pokój
Я хочу купить duże кресло. (odniósł się)
Zadanie 10.
Do tej pory dzieliłeś(-aś) pokój z bratem/siostrą, a teraz mieszkasz sam/sama. W e-mailu
do kolegi z Rosji:
• napisz, co spowodowało tę zmianę
• przedstaw zalety posiadania własnego pokoju
• opisz, jak zamierzasz urządzić pokój
• wyjaśnij, skąd weźmiesz pieniądze na urządzenie pokoju.
Привет, Андрей!
Представляешь, у меня теперь есть своя комната, и она принадлежит только мне!
• napisz, co spowodowało tę zmianę
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do
powodu/przyczyny zmiany, np.:
• wskazuje co najmniej jeden powód, który spowodował, że mieszka teraz sam(-a), np.
Брат купил квартиру. / Я снял комнату. / Я хочу стать самостоятельным.
– należy uznać wyjaśnienia, gdy piszący pozostał sam w pokoju lub gdy sam się
wyprowadził.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Это важное Сестра переехала. Сестра нашла работу и уехала за
изменение в моей границу.
жизни.
Мой брат женился, и теперь живёт
Это произошло месяц Мой брат женился. со своей молодой женой.
назад.
Я купил. Я купил квартиру.
• przedstaw zalety posiadania własnego pokoju
5.7. Zdający przedstawia zalety […] różnych rozwiązań i poglądów.
5.5. Zdający wyraża […] swoje opinie, poglądy […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co
najmniej jednej zalety posiadania własnego pokoju/mieszkania, np.:
• informuje o korzyściach dla siebie wynikających z posiadania własnego pokoju, np.
Я могу читать вслух. LUB
• informuje o ogólnych korzyściach wynikających z posiadania własnego pokoju, np.
Человек имеет возможность побыть один. LUB
• informuje o korzyściach dla osób trzecich, wynikających z posiadania przez piszącego
własnego pokoju, np. Друзьям будет где встречаться.
Zaletą mogą być:
– czynność, np. Теперь могу слушать громко музыку.
– wygląd pokoju (z kontekstu musi wynikać, że to jest zaleta lub zaszła pozytywna
zmiana), np. У меня теперь огромная комната/квартира. / У меня меньше мебели
и больше места.
– emocje, np. Я стала спокойной, не нервничаю.
– negatywna dla odbiorcy informacja, np. Я могу в кроссовках прыгать на кровати.
– zmiany w osobowości/charakterze piszącego, np. Я стану более самостоятельным.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Очень хорошо иметь У меня теперь много У меня теперь много свободного
свою комнату! места. места в шкафу и больше книжных
полок.
У меня маленькая У меня была В своей комнате можно делать
комната. маленькая комната, всё, что хочется, и не думать,
а теперь большая. понравится ли это брату или
сестре.
Я стану экономным. Прежде всего я наконец-то стану
взрослым, самостоятельным
и экономным человеком.
• opisz, jak zamierzasz urządzić pokój
5.8. Zdający opisuje […] marzenia, […] i plany na przyszłość.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co
najmniej jednego zamiaru urządzenia pokoju, czyli:
• opisuje, jak mają wyglądać ściany, meble itp, np. В моей комнате будут голубые
стены/новые кресла. LUB
• opisuje, jak będą rozstawione meble, np. У окна я поставлю стол. LUB
• informuje, co zamierza kupić do pokoju, np. Я хочу купить лампу. LUB
• opisuje pokój w czasie przyszłym, używając przymiotników typu: уютный,
современный, светлый, np. Моя комната будет просторная. LUB
• opisuje pokój w czasie teraźniejszym, wskazując na to, że jest to marzenie lub wizja
piszącego, np. Я вижу это так: в центре лежит ковёр.
Jeżeli zdający opisuje pokój w czasie teraźniejszym, przeszłym lub używa bezokolicznika
bez podania właściwego okolicznika czasu i w pracy nie ma żadnego odniesienia
sytuującego daną czynność/wydarzenie w czasie wymaganym do realizacji danego
podpunktu, podpunkt ten traktuje się jako nieujęty w pracy, np.
Я купить большой шкаф и поставить в угол. ALE
Завтра я купить большой шкаф и поставить в угол. (Jest odniesienie do czasu
przyszłego – wypowiedź jest kwalifikowana na poziom niższy – odniósł się)
Akceptuje się odpowiedź, gdy osoby trzecie pomagają w urządzeniu pokoju, np. Друзья
покрасят стены.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Моя комната современная. Моя комната будет Моя комната будет
современная. современная: чёрные
стены, белый пол.
В моей комнате стояла Мама купит мне кровать. Мама купила мне кровать,
кровать. и я поставлю её справа
у окна.
На стене висит плакат. На стену я повешу плакат. На стену я повешу плакат
с моей любимой группой.
• wyjaśnij, skąd weźmiesz pieniądze na urządzenie pokoju
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
5.10. Zdający wyraża pewność, przypuszczenie […] dotyczące zdarzeń z […]
teraźniejszości i przyszłości.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co
najmniej jednej możliwości zdobycia pieniędzy, czyli:
• podaje miejsce, np. Деньги возьму в банке. LUB
• podaje osobę/osoby, np. Мне деньги дадут родители. LUB
• podaje czynność, np. Я заработаю деньги.
Zdający nie musi dla realizacji tego podpunktu polecenia używać czasu przyszłego.
Akceptuje się odpowiedzi, w których zdający pisze, że już ma pieniądze na urządzenie
pokoju lub je zarobił/dostał w przeszłości, np. Деньги на ремонт лежат в банке. /
Родители подарили мне деньги.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
У меня нет денег. У меня нет денег, но я их У меня нет денег, но я их
заработаю. заработаю в пиццерии
моего дяди.
Я потрачу много денег на Родители мне помогут Я уже разговаривал
ремонт своей новой с деньгами. с родителями, и они
комнаты. сказали, что дадут мне
деньги на мебель.
Przykłady podane w powyższych tabelach zaczerpnięto z prac zdających.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z trudnych
0 p.
do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności
w tekście bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek
na odpowiednią liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego
uzasadnienia/kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może
w mniejszym lub większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na
ocenę spójności i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu.
Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy językowe.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji
wyrażania myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób
wyrażania znaczeń, np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• napisz, co spowodowało tę zmianę
Я жил в одной квартире, а теперь в другой.
Я переехал на новую квартиру. – zawiera „precyzyjne sformułowania”
• przedstaw zalety posiadania własnego pokoju
Когда у тебя комната, ты можешь делать всё.
Если у тебя есть своя комната, то ты можешь делать всё, что хочешь. – zawiera
„precyzyjne sformułowania”
• wyjaśnij, skąd weźmiesz pieniądze na urządzenie pokoju
Я имею деньги в банке.
У меня есть сбережения в банке. – zawiera „precyzyjne sformułowania”
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p. • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
•
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy
znak √ w miejscu
spowodowany brakiem Marek √ czekoladę.
brakującego wyrazu
wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i
podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
ortograficzny w jednym
i otoczenie kołem
słowie
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące między akapitami mogą być zaznaczane „pionową
falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie
niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym
kryterium) LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą
zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza
się 0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę
tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie
zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny
zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy.
Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, a także prac zdających, którzy korzystali
z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych na komputerze.
8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie фильм, группа, np. сериал „M jak
miłość”, книга „Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy,
np. Я читаю Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
podkreślane jest linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest
kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
9. Praca w
napisane Czystopis.
10. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. на озере (2 słowa), в большом городе (3 słowa),
1789 (1 słowo), 10.01.2015 (1 słowo), 10 января 2015 (3 słowa).
2. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone dywizem, np. из-за, Санкт-Петербург, по-моему
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. МГУ, СПИД
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo, XX век = 2
słowa.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Я читаю
Nowe Horyzonty. – 4 słowa.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJR-P1_1P-152, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.