Zadanie 10.
Wraz ze znajomymi obejrzałeś(-aś) zawody sportowe. Na swoim blogu:
• wyjaśnij, dlaczego chciałeś(-aś) obejrzeć te zawody
• napisz, w jakich okolicznościach je oglądałeś(-aś)
• opisz jeden ważny moment zawodów i wyraź swoje emocje z nim związane
• zachęć czytelników do zostawiania komentarzy na temat tych zawodów.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje […] zjawiska i czynności.
5.4. Zdający relacjonuje wydarzenia z przeszłości.
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy i uczucia.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
7.4. Zdający proponuje […].
7.7. Zdający wyraża emocje […].
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający odniósł się? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej
dla konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
− w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
− w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• wyjaśnij, dlaczego chciałeś(-aś) obejrzeć te zawody
Volevo vedere questa partita perché mi interessa la pallavolo. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np.
Volevo vedere questa partita perché mi interessa la pallavolo femminile. (dwa
odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
• wyjaśnij, dlaczego chciałeś(-aś) obejrzeć te zawody
Volevo vedere questa partita perché mi interessa lo sport, gioco a pallavolo e seguo
tutte le partite.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
Volevo vedere questa partita perché da qualche anno vado pazzo per la pallavolo
femminile che è ad altissimo livello.
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie jak np. guardare la televisione, battere le mani, essere deluso(-a), due
volte alla settimana uznajemy za jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących się
do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• (opisz jeden ważny moment zawodów i) wyraź emocje z nim związane
Mi sentivo felice e triste.
Quando l’ho visto ero contento e felice.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• (opisz jeden ważny moment zawodów i) wyraź emocje z nim związane
Ero emozionato, gridavo e battevo le mani.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem
(np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia,
chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
• napisz, w jakich okolicznościach je oglądałeś(-aś)
Ho visto la gara insieme al mio amico Luigi Guerra. („odniósł się”)
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• wyjaśnij, dlaczego chciałeś(-aś) obejrzeć te zawody
• opisz jeden ważny moment zawodów i wyraź swoje emocje z nim związane
Sono molto contento quando vedo che la mia squadra vince.
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza,
że może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. wyjaśniając, dlaczego chciał
obejrzeć zawody zdający pisze: È interessante.– taka odpowiedź nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje,
że ta informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako podpunkt,
do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł się, jako
podpunkt nieujęty), np.
• zachęć czytelników do zostawiania komentarzy na temat tych zawodów
Avete commentato la gara. („nie odniósł się”; zdający realizując polecenie używa
czasu przeszłego, nie ma żadnego odniesienia sytuującego daną czynność w czasie
wymaganym do realizacji danego podpunktu)
Adesso voi scrivere le vostre riflessioni sulla gara.(podpunkt, do którego zdający
odniósł się; zdający realizując polecenie używa bezokolicznika, ale w zdaniu
występuje okolicznik czasu, sytuujący dane wydarzenie w czasie wymaganym do
realizacji danego podpunktu)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…
/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeżeli odpowiedź taka spełnia warunki polecenia.
Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej.
• napisz, w jakich okolicznościach je oglądałeś(-aś)
Non so dove ho visto la gara. (“nie odniósł się”)
Non so dove ho visto la gara, a casa mia o dagli amici, in questo momento non è
importante. (“odniósł się”)
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim – uznaje
się realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• zachęć czytelników do zostawiania komentarzy na temat tych zawodów
Potete zostawić tutaj i commenti. („nie odniósł się”)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest kluczowy
do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• zachęć czytelników do zostawiania komentarzy na temat tych zawodów
Potete lasciare qui wasze commenti. („odniósł się”)
Zadanie 10.
Wraz ze znajomymi obejrzałeś(-aś) zawody sportowe. Na swoim blogu:
• wyjaśnij, dlaczego chciałeś(-aś) obejrzeć te zawody
• napisz, w jakich okolicznościach je oglądałeś(-aś)
• opisz jeden ważny moment zawodów i wyraź swoje emocje z nim związane
• zachęć czytelników do zostawiania komentarzy na temat tych zawodów.
Cari Lettori,
oggi voglio parlarvi di una gara sportiva.
• wyjaśnij, dlaczego chciałeś(-aś) obejrzeć te zawody
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy […].
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co najmniej
jednego powodu, dla którego obejrzał zawody. Jako powód/wyjaśnienie zdający może
wskazać:
• swoje zainteresowania, preferencje, opinie, cele, które wpłynęły na jego decyzję o
obejrzeniu zawodów, np.
Volevo vedere la gara perché mi interesso di sport/pallacanestro/corse.
Ho visto la gara dal vivo per sentire le emozioni che la accompagnano.
• osobę, dzięki której obejrzał zawody, np.
Il mio amico mi ha consigliato di vedere la gara, così ho deciso di accendere la televisione.
• okoliczności ogólne, niekoniecznie związane ze sportem, np.
Volevo passare la serata in modo interessante.
• cechę/zaletę zawodów, która decydowała o ich wyjątkowości, np.
È una gara a livello internazionale, tutti ne parlano e perciò l’ho vista.
Akceptuje się informację o oglądaniu zawodów w dyscyplinie każdego rodzaju, na żywo
bądź w telewizji.
Zdający nie musi użyć wyrazów il motivo / la ragione, lecz z kontekstu musi wynikać, że
przedstawia powód obejrzenia zawodów.
Wymagany jest spójnik perché, perciò, così jeżeli z kontekstu wypowiedzi nie wynika
jednoznacznie powód oglądania zawodów, np.
Ho visto la gara. Era il campionato europeo. (nie odniósł się)
Ho visto la gara perché era il campionato europeo. (odniósł się)
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie podaje żadnego powodu, np.
Non so perché ho guardato questa gara.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ho deciso. Mi piace il calcio. Per me era importante vederla perché
Ho deciso di guardare la da alcuni anni sono tifoso della
Ho visto la gara. trasmissione perché squadra nazionale e non perdo mai
pratico il tennis tre volte nessuna delle partite che giocano i
La gara era alla settimana. nostri sportivi.
interessante.
L’ho vista perché
secondo me era una gara
importante.
• napisz, w jakich okolicznościach je oglądałeś(-aś)
5.4. Zdający relacjonuje wydarzenia z przeszłości.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do okoliczności
obejrzenia zawodów, czyli:
• podaje czas, np.
È stato ieri.
• podaje miejsce, np.
Sono andato allo stadio della città.
Ho visto la gara alla tele.
• wspomina o towarzyszących mu osobach, np.
L’ho vista insieme ai miei amici, Chiara e Luigi.
• wspomina o stanie swojego zdrowia, np.
Ero malato, stavo a letto e mi annoiavo.
• wspomina o pogodzie podczas zawodów, np.
Mentre gli atleti correvano, pioveva a dirotto.
• odnosi się do atmosfery podczas zawodów, np.
Nell’aria c’era qualcosa di particolare.
I tifosi cantavano ad alta voce.
• mówi o warunkach, w jakich oglądał zawody, np.
C’era tanta gente.
Si stava comodi.
Realizując ten podpunkt polecenia zdający może odnieść się do swoich odczuć lub reakcji,
towarzyszących mu w momencie oglądania zawodów; w takim wypadku informacje te mogą
być traktowane jako element rozwijający opisanie okoliczności, np.
Alcuni spettatori gettavano petardi allo stadio ed io ero molto spaventato. (odniósł się
i rozwinął)
Akceptowane są odpowiedzi, w których do opisania okoliczności zdający używa czasu
teraźniejszego, np.
Guardo sempre le partite seduto nella mia poltrona preferita, mangiando patatine fritte.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ho visto la gara con Ero solo in casa e ho Ieri con tutta la famiglia
piacere. guardato tutta la gara. siamo andati in piscina a
vedere mio fratello che
Le gare sono noiose. Ho visto il campionato due prendeva parte a una gara di
giorni fa. nuoto.
Siamo andati allo stadio con
i miei cugini.
• opisz jeden ważny moment zawodów i wyraź swoje emocje z nim związane
5.4. Zdający relacjonuje wydarzenia z przeszłości.
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy i uczucia.
7.7. Zdający wyraża emocje […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co najmniej
jednej części polecenia, czyli:
• opisuje jeden ważny moment zawodów, np. Ad un certo momento uno dei giocatori è
caduto per terra. LUB
• wyraża swoje emocje z nim związane, np. Ero distrutto.
Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana za
rozwiniętą wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (opis wybranego
momentu zawodów i wyrażenie emocji piszącego) i przedstawienie przynajmniej jednego z
nich w sposób bardziej szczegółowy.
Jako “ważny moment zawodów” uznaje się przedstawienie przez zdającego wydarzeń
związanych bezpośrednio z przebiegiem zawodów, zachowaniem zawodników, trenera,
kibiców itp.
Nie jest akceptowana odpowiedź, w której zdający opisuje moment nie związany z
zawodami/który nie wydarzył się podczas zawodów, np.
Mentre accendevo la TV per vedere la partita, mia madre ha servito il pranzo. (brak realizacji
podpunktu)
Druga część podpunktu wymaga nazwania emocji zdającego związanych z opisywanym
momentem zawodów, np. Mi sentivo felice/triste/arrabbiato. Jeżeli zdający, realizując tę
część polecenia, opisuje swoje zachowanie/działanie/swoją reakcję na wydarzenia, np. Mi
sono precipitato sulla pista per aiutare il mio amico. / Mi sono alzato per aiutare., taka
realizacja polecenia może być traktowana jako element rozwijający wypowiedź.
Akceptowana jest komunikatywna odpowiedź, w której zdający przedstawia emocje ogółu
widzów (np. gli spettatori), ale taka realizacja podpunktu jest kwalifikowana na poziom
niższy, np.
Tutti gli spettatori saltavano di gioia, contenti del risultato della partita. (odniósł się)
Io e tutti gli spettatori saltavamo di gioia, contenti del risultato della partita. (odniósł się i
rozwinął)
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
In questo momento allo Che paura! La meta era a duecento
stadio sono arrivati i miei metri. All’improvviso il
amici per vedere la fine Robert Lewandowski ha polacco, che si trovava alla
della partita. segnato il goal. terza posizione, ha
accelerato, ha sorpassato i
C’erano molti momenti Mi è piaciuto di più il due avversari ed è arrivato
importanti durante la gara. momento quando la donna è primo! Bravissimo! Che
arrivata alla meta. emozioni!
• zachęć czytelników do zostawiania komentarzy na temat tych zawodów
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
7.4. Zdający proponuje […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający zachęca czytelników do
komentowania zawodów na swoim blogu, np.
Se avete visto anche voi la gara, lasciate le vostre osservazioni. Il commento più interessante
sarà premiato!
Akceptowana jest komunikatywna odpowiedź, w której zdający pyta czytelników o ich
zdanie na temat zawodów, np. Cosa ne pensate voi della corsa? (tego typu wypowiedź w
kontekście wpisu na blogu stanowi zachętę do zostawiania wpisów).
Do wyrażenia zachęty nie jest konieczne użycie czasownika invitare/invogliare/
incoraggiare. Akceptowane są również czasowniki/wyrażenia takie, jak: pregare, chiedere,
volere, perché non itp. Zdający może, ale nie musi, wskazać korzyści, które uzyska czytelnik
w zamian za pozostawienie komentarza na blogu.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie porusza kwestii pozostawiania
komentarzy, np.
• pyta czytelników o ich ogólne upodobania, np. Vi piace lo sport?
• zachęca czytelników do czytania komentarzy na swoim blogu, np. Leggete tutti i
commenti.
• zachęca czytelników do oglądania zawodów, np. Dovete assolutamente vedere la gara
della prossima settimana.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ci sono molte opinioni qui Scrivete i vostri commenti! Vorrei conoscere la vostra
sotto. opinione. Allora, vi prego,
Perché non mi dite cosa ne scrivete quello che pensate
pensate voi? della gara qui sotto il mio
testo.
Podane przykłady zaczerpnięto z prac zdających. Zachowano w nich błędy.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z trudnych
0 p.
do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności w tekście
bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek na odpowiednią
liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(“przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego
uzasadnienia/kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji
za spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać 2 punkty
w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy, braku
kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest sprzeczne
z obowiązującymi zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu. Jeśli
komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość pracy
(lub dany fragment) “pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy językowe.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem “precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur o wysokim stopniu
pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji wyrażania myśli mieści się
również charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń, np. stosowanie
typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur gramatycznych
precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• wyjaśnij, dlaczego chciałeś(-aś) obejrzeć te zawody
Volevo vedere chi vinceva.
Volevo vedere quale atleta vinceva/avrebbe vinto la medaglia d’oro.– zawiera “precyzyjne
sformułowania”.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek liczby
błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia wyrazów
i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co „liczne”
błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy
znak √ w miejscu
spowodowany brakiem Marek √ czekoladę.
brakującego wyrazu
wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy
podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
i ortograficzny
i otoczenie kołem
w jednym słowie
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu traktuje się jako błędy językowe i oznacza
poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznaczamy błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane “pionową
falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się “praca całkowicie niezgodna
z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium)
LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą zapisuje
się “praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się
0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub całkowicie
nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę tekstu, są one
otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie zakresu środków
językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. qc, należy oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny zmieniający
znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy. Jest on brany
pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac
zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych
na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem, że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, gruppo, rivista, np. il film
“M jak miłość”, la rivista “Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym, niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie podkreślane jest linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. Ho letto
Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest linią
falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe
dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Praca w
napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. a casa (2 słowa), nella nostra scuola (3 słowa).
2. Jako jeden wyraz liczone są:
• słowa łączone dywizem, np. e-mail
• formy skrócone, np. c’è
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
• liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo, XX sec. =2 słowa.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych w Internecie
(np. “buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu np. Io porto
białe scarpe. – 4 słowa.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJW-P1_1P-182, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.