Język francuski 2025 — poziom podstawowy — część 3

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język francuski — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Francji:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli,
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Nous voulions présenter nos succès. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np. Nous voulions présenter nos succès artistiques. (dwa odniesienia)
   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Les visiteurs souriaient, complimentaient l’exposition et ils écrivaient des
   commentaires.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.

   Les visiteurs écrivaient des commentaires positifs sur Internet.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. célébrer les 60 ans de notre école, une chronique scolaire, fêter
   la fin de l’année scolaire, fêter la rentrée scolaire, une sortie scolaire, le patron de notre
   école, une équipe de basket, le bâtiment de l’école, la photo de l’école są traktowane
   jako jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   La médaille était exceptionnelle et extraordinaire.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Les visiteurs ont été ravis et déçus.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np.
   beaucoup, peu, très) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego
   podpunktu polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Ce sont les photos en noir et en blanc de nos élèves qui ont le plus plu aux visiteurs.
   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.

   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy…/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Je ne sais pas quelles photos nous avons choisies.
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • przestaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Les personnes qui ont vu notre exposition ont été zadowolone. („nie odniósł się”).
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • przestaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Les personnes qui zobaczyły notre exposition ont été contentes. („odniósł się”).

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Francji:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Salut Michel,
   Comment ça va ? Moi, ça va bien. Avec mes copains, nous avons organisé une
   exposition sur notre école.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję do zorganizowania wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Notre école a célébré ses 60 ans. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. On a voulu fêter l’anniversaire de Victor Hugo. Notre école
   porte son nom. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Nous voulions présenter notre école aux futurs élèves et leurs
   parents pendant la journée portes ouvertes. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. La visite des anciens élèves de notre école était l’occasion d’organiser
   notre exposition. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. C’était pour fêter la Journée mondiale des enseignants.
   („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych, np. L’occasion
   était exceptionnelle : la finale du tournoi de tennis dans notre école. („odniósł się
   i rozwinął”).
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Le directeur de l’école nous a demandé d’organiser cette
   exposition. („odniósł się”) / Nous voulions collecter de l’argent pour acheter des tenues de
   sport pour l’association sportive de notre lycée. („odniósł się i rozwinął”).
   Jeżeli zdający przedstawia okazję/powód zorganizowania wystawy, ale wystawa, o której
   wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale może
   powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Son titre était « Notre
   école ». („nie odniósł się”) / Son titre était « Le 20ème anniversaire de notre école ».
   („odniósł się”).

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Nous avons trouvé beaucoup de vieux documents liés à l’histoire de notre
   école. (R→O), ALE Nous avons trouvé beaucoup de vieux documents liés à l’histoire de
   notre école, c’est pourquoi nous avons décidé d’organiser cette exposition. („odniósł się
   i rozwinął”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   C’était la seule Ainsi, nous avons voulu Ainsi, nous avons voulu fêter la fin
   exposition de l’année. fêter la fin de l’année de l’année scolaire et rappeler les
   scolaire. moments les plus importants et les
   plus drôles de la vie de notre école.
   Nous avons présenté Le but, c’était de montrer
   notre école. aux visiteurs que l’histoire Le but, c’était de montrer aux
   de notre école est visiteurs que l’histoire de notre
   vraiment intéressante. école est intéressante et de les
   encourager à la connaître.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np.
   À l’exposition, nous avons présenté une médaille d’or. („odniósł się”) / L’un des objets
   présentés était la chronique de notre école. Elle était grande, épaisse et ses pages
   étaient jaunes. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Nous avons présenté des bonnets portés par nos élèves.
   („odniósł się”) / C’était de la craie dont se servaient les professeurs pour écrire au
   tableau noir. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Nous avons montré un registre d’appel de 1958. („odniósł się”) /
   Parmi les objets présentés, il y avait le diplôme qu’une de nos élèves a reçu pour sa
   participation à un concours de chanson. („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. Les cahiers d’il y a 60 ans sont ceux qui
   m’ont beaucoup plu. („odniósł się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład beau, original, intéressant, exceptionnel, fantastique, np. Le trophée que nous
   avons présenté à l’exposition est exceptionnel. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. L’un des objets présentés était vraiment
   exceptionnel, fait avec de vieux crayons par l’un de nos anciens élèves. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. À l’exposition, il y avait beaucoup d’objets intéressants qui
   étaient utilisés par les élèves durant les premières années du fonctionnement de notre
   école. („odniósł się i rozwinął”).
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. À l’exposition, nous avons présenté
   une affiche. („nie odniósł się”) / À l’exposition, il y avait des trophées, des médailles,
   des photos et des T-shirts. („nie odniósł się”).
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. À l’exposition, vous verrez des photos en noir et en blanc, des trophées et des cahiers.
   („odniósł się”) / À l’exposition, vous verrez des photos en noir et en blanc, des trophées
   précieux et de vieux cahiers. („odniósł się i rozwinął”).
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich
   wyrażeń jak np. cela m’a beaucoup plu, j’ai beaucoup aimé, cela m’a impressionné
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. J’ai bien aimé une paire de lunettes. („nie odniósł się”), ALE Les vieilles
   lunettes en métal présentées à l’exposition m’ont beaucoup plu. („odniósł się i rozwinął”) /
   À l’exposition, près de la fenêtre, on pouvait voir un tableau. („nie odniósł się”), ALE
   À l’exposition, près de la fenêtre, on pouvait voir un joli tableau peint par notre professeur.
   („odniósł się i rozwinął”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   À l’exposition, il y avait À l’exposition, il y avait À l’exposition, il y avait
   beaucoup d’objets. beaucoup d’objets beaucoup d’objets
   intéressants, parmi eux intéressants. Le ballon signé
   Au milieu de la salle, nous le ballon de Jan Kowalski. par Jan Nowak, notre ancien
   avons posé un trophée. élève, m’a plu le plus.
   Une médaille d’or était un
   des objets présentés à Une médaille d’or gagnée par
   cette exposition. notre équipe de basket au
   championnat scolaire était un
   des objets présentés à cette
   exposition.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Il nous manquait des documents sur l’histoire de notre école. C’est
   pourquoi nous avons demandé de l’aide à l’un de nos professeurs. („odniósł się
   i rozwinął”).
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. La salle était trop petite pour présenter
   tous les objets. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. On avait beaucoup de problèmes
   pour préparer cette exposition. C’est pourquoi nous avons décidé de changer la date de
   son ouverture.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Nous avons collecté tellement d’objets intéressants sur notre école que nous ne
   savions pas choisir les meilleurs. Malheureusement, nous n’avons pas pu présenter
   tous les objets parce qu’il n’y avait pas assez de place. (rozbudowana informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak informacji o tym,
   w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) À chaque fois qu’un problème apparaissait, nous demandions de l’aide aux professeurs
   ou aux parents. Ils nous donnaient toujours des conseils. (rozbudowana informacja
   o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak informacji o tym, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy),
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu le problème, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Nous faisions des fleurs en papier pour décorer
   la salle de l’exposition quand nous avons vu qu’il n’y avait plus de papier coloré. („odniósł
   się”).
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. L’un des visiteurs a cassé un vase précieux et on en a acheté
   un nouveau. („odniósł się”), ALE Quelqu’un a cassé un vase précieux et on en a acheté
   un nouveau. („odniósł się i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie do jednego lub obu członów tego
   podpunktu polecenia, np. On avait un grand problème mais on l’a vite réglé. („odniósł
   się”) / On avait un grand problème avec l’électricité mais on l’a vite réglé. („odniósł się”) /
   On avait un grand problème mais on a demandé de l’aide à notre prof d’histoire et
   il nous a prêté son ordinateur. („odniósł się”), ALE On avait un grand problème avec
   l’ordinateur qui est tombé en panne mais on a demandé de l’aide à notre prof d’histoire.
   („odniósł się i rozwinął”).
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. On avait un problème pour
   préparer cette exposition mais on a réussi à le résoudre. („nie odniósł się”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Chaque jour, un L’imprimante est tombée Un jour, l’imprimante est tombée
   problème en panne mais nous en panne mais nous l’avons réparée
   apparaissait. l’avons réparée. avec l’aide du père de notre copain.

   Nous avons eu des Nous avons cherché des Nous avons cherché des
   difficultés mais nous informations sur notre informations sur notre école sur
   nous sommes école sur Internet mais Internet mais nous n’avons rien
   débrouillés. nous n’avons rien trouvé. trouvé. Puis, nous avons contacté
   les anciens élèves de notre école
   qui nous ont raconté beaucoup de
   choses.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Les visiteurs trouvent que l’exposition était très intéressante.
   („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Les visiteurs étaient étonnés. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Certaines personnes riaient et commentaient à haute
   voix. („odniósł się i rozwinął”).
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas oglądania wystawy lub po jej
   obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności itp.), np. Plusieurs personnes critiquaient la salle d’exposition. Elles disaient
   qu’elle était trop sombre et petite. („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Avant l’ouverture de l’exposition, nous étions sûrs qu’elle plairait beaucoup. (O→N), ALE
   Avant l’ouverture de l’exposition, nous étions sûrs qu’elle plairait beaucoup mais pendant
   la visite, les élèves s’ennuyaient et les professeurs ont dit qu’elle était peu originale.
   („odniósł się i rozwinął”).
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. L’exposition était très
   variée. („nie odniósł się”), ALE Tous les visiteurs disaient que notre exposition était très
   variée. („odniósł się”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   L’exposition était Selon mes copains, Selon mes copains, l’exposition
   organisée dans une salle l’exposition était très était très intéressante. Ils ont lu
   de classe. intéressante. avec intérêt les biographies de
   nos anciens élèves.
   Il pleuvait dehors, c’est La plupart des visiteurs
   pourquoi peu de se sont bien amusés La plupart des visiteurs ont dit
   personnes sont venues en regardant des photos. que l’exposition était bien
   pour voir notre organisée. Il y a beaucoup de
   exposition. commentaires positifs sur notre
   page web.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest
   niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są
   one dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać np. z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji
   za spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub

   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają

   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak intéressant, super, génial, stosowanie typowych dla danego języka związków
   wyrazowych oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji
   komunikacyjnej (np. se renseigner zamiast demander des informations; En regardant la télé,
   il fait des mots croisés. zamiast Il regarde la télé et il fait des mots croisés.).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Elle habite au cinqième étage.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem Słońce gżać w lecie.

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. bcp, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, groupe, np. série „M jak miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym, niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. J’ai lu Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. la rue (2 wyrazy), chez le docteur (3 wyrazy),
   le 10.01.2025 (2 wyrazy), le 10 janvier 2025 (4 wyrazy).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem lub apostrofem, np. rendez-vous, j’ai
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), le XXe siècle
   (3 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia się w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. J’ai lu Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Francji:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli,
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Nous voulions présenter nos succès. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np. Nous voulions présenter nos succès artistiques. (dwa odniesienia)
   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Les visiteurs souriaient, complimentaient l’exposition et ils écrivaient des
   commentaires.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.

   Les visiteurs écrivaient des commentaires positifs sur Internet.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. célébrer les 60 ans de notre école, une chronique scolaire, fêter
   la fin de l’année scolaire, fêter la rentrée scolaire, une sortie scolaire, le patron de notre
   école, une équipe de basket, le bâtiment de l’école, la photo de l’école są traktowane
   jako jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   La médaille était exceptionnelle et extraordinaire.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Les visiteurs ont été ravis et déçus.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np.
   beaucoup, peu, très) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego
   podpunktu polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Ce sont les photos en noir et en blanc de nos élèves qui ont le plus plu aux visiteurs.
   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.

   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy…/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Je ne sais pas quelles photos nous avons choisies.
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • przestaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Les personnes qui ont vu notre exposition ont été zadowolone. („nie odniósł się”).
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • przestaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Les personnes qui zobaczyły notre exposition ont été contentes. („odniósł się”).

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Francji:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Salut Michel,
   Comment ça va ? Moi, ça va bien. Avec mes copains, nous avons organisé une
   exposition sur notre école.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję do zorganizowania wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Notre école a célébré ses 60 ans. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. On a voulu fêter l’anniversaire de Victor Hugo. Notre école
   porte son nom. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Nous voulions présenter notre école aux futurs élèves et leurs
   parents pendant la journée portes ouvertes. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. La visite des anciens élèves de notre école était l’occasion d’organiser
   notre exposition. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. C’était pour fêter la Journée mondiale des enseignants.
   („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych, np. L’occasion
   était exceptionnelle : la finale du tournoi de tennis dans notre école. („odniósł się
   i rozwinął”).
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Le directeur de l’école nous a demandé d’organiser cette
   exposition. („odniósł się”) / Nous voulions collecter de l’argent pour acheter des tenues de
   sport pour l’association sportive de notre lycée. („odniósł się i rozwinął”).
   Jeżeli zdający przedstawia okazję/powód zorganizowania wystawy, ale wystawa, o której
   wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale może
   powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Son titre était « Notre
   école ». („nie odniósł się”) / Son titre était « Le 20ème anniversaire de notre école ».
   („odniósł się”).

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Nous avons trouvé beaucoup de vieux documents liés à l’histoire de notre
   école. (R→O), ALE Nous avons trouvé beaucoup de vieux documents liés à l’histoire de
   notre école, c’est pourquoi nous avons décidé d’organiser cette exposition. („odniósł się
   i rozwinął”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   C’était la seule Ainsi, nous avons voulu Ainsi, nous avons voulu fêter la fin
   exposition de l’année. fêter la fin de l’année de l’année scolaire et rappeler les
   scolaire. moments les plus importants et les
   plus drôles de la vie de notre école.
   Nous avons présenté Le but, c’était de montrer
   notre école. aux visiteurs que l’histoire Le but, c’était de montrer aux
   de notre école est visiteurs que l’histoire de notre
   vraiment intéressante. école est intéressante et de les
   encourager à la connaître.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np.
   À l’exposition, nous avons présenté une médaille d’or. („odniósł się”) / L’un des objets
   présentés était la chronique de notre école. Elle était grande, épaisse et ses pages
   étaient jaunes. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Nous avons présenté des bonnets portés par nos élèves.
   („odniósł się”) / C’était de la craie dont se servaient les professeurs pour écrire au
   tableau noir. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Nous avons montré un registre d’appel de 1958. („odniósł się”) /
   Parmi les objets présentés, il y avait le diplôme qu’une de nos élèves a reçu pour sa
   participation à un concours de chanson. („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. Les cahiers d’il y a 60 ans sont ceux qui
   m’ont beaucoup plu. („odniósł się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład beau, original, intéressant, exceptionnel, fantastique, np. Le trophée que nous
   avons présenté à l’exposition est exceptionnel. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. L’un des objets présentés était vraiment
   exceptionnel, fait avec de vieux crayons par l’un de nos anciens élèves. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. À l’exposition, il y avait beaucoup d’objets intéressants qui
   étaient utilisés par les élèves durant les premières années du fonctionnement de notre
   école. („odniósł się i rozwinął”).
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. À l’exposition, nous avons présenté
   une affiche. („nie odniósł się”) / À l’exposition, il y avait des trophées, des médailles,
   des photos et des T-shirts. („nie odniósł się”).
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. À l’exposition, vous verrez des photos en noir et en blanc, des trophées et des cahiers.
   („odniósł się”) / À l’exposition, vous verrez des photos en noir et en blanc, des trophées
   précieux et de vieux cahiers. („odniósł się i rozwinął”).
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich
   wyrażeń jak np. cela m’a beaucoup plu, j’ai beaucoup aimé, cela m’a impressionné
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. J’ai bien aimé une paire de lunettes. („nie odniósł się”), ALE Les vieilles
   lunettes en métal présentées à l’exposition m’ont beaucoup plu. („odniósł się i rozwinął”) /
   À l’exposition, près de la fenêtre, on pouvait voir un tableau. („nie odniósł się”), ALE
   À l’exposition, près de la fenêtre, on pouvait voir un joli tableau peint par notre professeur.
   („odniósł się i rozwinął”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   À l’exposition, il y avait À l’exposition, il y avait À l’exposition, il y avait
   beaucoup d’objets. beaucoup d’objets beaucoup d’objets
   intéressants, parmi eux intéressants. Le ballon signé
   Au milieu de la salle, nous le ballon de Jan Kowalski. par Jan Nowak, notre ancien
   avons posé un trophée. élève, m’a plu le plus.
   Une médaille d’or était un
   des objets présentés à Une médaille d’or gagnée par
   cette exposition. notre équipe de basket au
   championnat scolaire était un
   des objets présentés à cette
   exposition.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Il nous manquait des documents sur l’histoire de notre école. C’est
   pourquoi nous avons demandé de l’aide à l’un de nos professeurs. („odniósł się
   i rozwinął”).
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. La salle était trop petite pour présenter
   tous les objets. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. On avait beaucoup de problèmes
   pour préparer cette exposition. C’est pourquoi nous avons décidé de changer la date de
   son ouverture.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Nous avons collecté tellement d’objets intéressants sur notre école que nous ne
   savions pas choisir les meilleurs. Malheureusement, nous n’avons pas pu présenter
   tous les objets parce qu’il n’y avait pas assez de place. (rozbudowana informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak informacji o tym,
   w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) À chaque fois qu’un problème apparaissait, nous demandions de l’aide aux professeurs
   ou aux parents. Ils nous donnaient toujours des conseils. (rozbudowana informacja
   o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak informacji o tym, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy),
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu le problème, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Nous faisions des fleurs en papier pour décorer
   la salle de l’exposition quand nous avons vu qu’il n’y avait plus de papier coloré. („odniósł
   się”).
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. L’un des visiteurs a cassé un vase précieux et on en a acheté
   un nouveau. („odniósł się”), ALE Quelqu’un a cassé un vase précieux et on en a acheté
   un nouveau. („odniósł się i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie do jednego lub obu członów tego
   podpunktu polecenia, np. On avait un grand problème mais on l’a vite réglé. („odniósł
   się”) / On avait un grand problème avec l’électricité mais on l’a vite réglé. („odniósł się”) /
   On avait un grand problème mais on a demandé de l’aide à notre prof d’histoire et
   il nous a prêté son ordinateur. („odniósł się”), ALE On avait un grand problème avec
   l’ordinateur qui est tombé en panne mais on a demandé de l’aide à notre prof d’histoire.
   („odniósł się i rozwinął”).
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. On avait un problème pour
   préparer cette exposition mais on a réussi à le résoudre. („nie odniósł się”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Chaque jour, un L’imprimante est tombée Un jour, l’imprimante est tombée
   problème en panne mais nous en panne mais nous l’avons réparée
   apparaissait. l’avons réparée. avec l’aide du père de notre copain.

   Nous avons eu des Nous avons cherché des Nous avons cherché des
   difficultés mais nous informations sur notre informations sur notre école sur
   nous sommes école sur Internet mais Internet mais nous n’avons rien
   débrouillés. nous n’avons rien trouvé. trouvé. Puis, nous avons contacté
   les anciens élèves de notre école
   qui nous ont raconté beaucoup de
   choses.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Les visiteurs trouvent que l’exposition était très intéressante.
   („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Les visiteurs étaient étonnés. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Certaines personnes riaient et commentaient à haute
   voix. („odniósł się i rozwinął”).
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas oglądania wystawy lub po jej
   obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności itp.), np. Plusieurs personnes critiquaient la salle d’exposition. Elles disaient
   qu’elle était trop sombre et petite. („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Avant l’ouverture de l’exposition, nous étions sûrs qu’elle plairait beaucoup. (O→N), ALE
   Avant l’ouverture de l’exposition, nous étions sûrs qu’elle plairait beaucoup mais pendant
   la visite, les élèves s’ennuyaient et les professeurs ont dit qu’elle était peu originale.
   („odniósł się i rozwinął”).
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. L’exposition était très
   variée. („nie odniósł się”), ALE Tous les visiteurs disaient que notre exposition était très
   variée. („odniósł się”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   L’exposition était Selon mes copains, Selon mes copains, l’exposition
   organisée dans une salle l’exposition était très était très intéressante. Ils ont lu
   de classe. intéressante. avec intérêt les biographies de
   nos anciens élèves.
   Il pleuvait dehors, c’est La plupart des visiteurs
   pourquoi peu de se sont bien amusés La plupart des visiteurs ont dit
   personnes sont venues en regardant des photos. que l’exposition était bien
   pour voir notre organisée. Il y a beaucoup de
   exposition. commentaires positifs sur notre
   page web.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest
   niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są
   one dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać np. z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji
   za spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub

   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają

   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak intéressant, super, génial, stosowanie typowych dla danego języka związków
   wyrazowych oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji
   komunikacyjnej (np. se renseigner zamiast demander des informations; En regardant la télé,
   il fait des mots croisés. zamiast Il regarde la télé et il fait des mots croisés.).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Elle habite au cinqième étage.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem Słońce gżać w lecie.

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. bcp, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, groupe, np. série „M jak miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym, niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. J’ai lu Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. la rue (2 wyrazy), chez le docteur (3 wyrazy),
   le 10.01.2025 (2 wyrazy), le 10 janvier 2025 (4 wyrazy).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem lub apostrofem, np. rendez-vous, j’ai
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), le XXe siècle
   (3 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia się w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. J’ai lu Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.