Język niemiecki 2025 — poziom dwujęzyczny — część 3

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język niemiecki — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 10.
   Wählen Sie eine der zwei folgenden Aufgaben aus. Achten Sie auf die richtige Form
   der schriftlichen Aussage. Kreuzen Sie die ausgewählte Nummer an.
   Wörterlimit: 300–350.

   1. Wiele osób uważa, że główną przyczyną wielu problemów młodzieży jest spędzanie zbyt
   dużej ilości czasu przy komputerze. Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię na
   ten temat, odnosząc się do następujących aspektów:
   • kontakty z rówieśnikami
   • zdrowie
   • osiągnięcia szkolne.

   2. Zakończyły się warsztaty upcyclingu, podczas których uczestnicy przekształcali
   zniszczone rzeczy w zupełnie nowe produkty. W artykule do gazetki szkolnej:
   • wyjaśnij powód swojej decyzji o uczestnictwie w tych warsztatach
   • opisz prace, które powstały podczas warsztatów
   • poinformuj, w jaki sposób zamierzacie wykorzystać przedmioty wytworzone przez
   siebie.

   Ogólne wymagania egzaminacyjne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
   wysokim poziomem ich poprawności […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] złożone, wieloaspektowe, spójne i logiczne
   wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie złożonego tekstu pisanego w różnorodnych sytuacjach
   […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
   wysokim poziomem ich poprawności […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy, przedstawia opinie i poglądy
   innych osób i ustosunkowuje się do nich.
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty […], kończy
   wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (artykuł)
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
   wysokim poziomem ich poprawności […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach […] i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z sześciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, zgodna teza nie jest w pełni poprawna, np. brak tezy
   z tematem ORAZ – teza nie jest w pełni zgodna
   argumentacją z tematem ALBO argumentacją teza zawiera poważne
   przedstawioną przedstawioną w rozwinięciu usterki, np.
   w rozwinięciu – teza znacznie odbiega od tematu, – teza jest niezgodna
   ALE jest zgodna z argumentacją z tematem
   przedstawioną w rozwinięciu – teza znacznie odbiega od
   tematu ORAZ nie jest
   R* zgodna z argumentacją
   przedstawioną w rozwinięciu
   – teza niejasna, trudna do
   wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   1. Wstęp:
   właściwe W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   i adekwatne oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   do tematu wprowadzenie zgodne wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   rozpoczęcie z tematem ORAZ ciekawe, poprawne, np.
   wypowiedzi oryginalne, zachęcające – wprowadzenie zgodne z tematem, wprowadzenie niezgodne
   do czytania, np. w formie ale schematyczne z tematem
   A* pytania lub cytatu – bardziej typowe dla innego typu
   tekstu (np. rozprawki) wprowadzenie niejasne
   – ciekawe, oryginalne, ALE
   odbiegające od tematu wprowadzenie
   niekomunikatywne
   wstęp zgodny z tematem wstęp nie jest w pełni poprawny, np. brak wstępu
   i treścią wypowiedzi ORAZ – nie określa celu
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania listu, wstęp niezgodny z tematem
   pisania listu ALE odbiega od tematu
   L*
   – cel nie jest określony jasno wstęp niejasny
   – wstęp nie jest zgodny z treścią
   listu (np. zapowiada poparcie, wstęp niekomunikatywny
   a opisuje argumenty przeciwne)
   wieloaspektowa ORAZ/ powierzchowna realizacja elementu, brak wypowiedzi
   LUB pogłębiona realizacja wypowiedzi brak głębi, np.
   2. Pierwszy
   elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” wypowiedź bardzo pobieżnie
   element tematu
   przykładami, szczegółowo argumentów/cech/określeń, żadnego dotykająca tematu, np.
   omówiona) nie rozwijając/uzasadniając; zdający podaje tylko jeden
   – zdający odnosi się do 1-2 argument/cechę/określenie,
   R aspektów i omawia je niezbyt nie rozwijając go/jej
   3. Drugi element
   A szczegółowo
   tematu
   L wypowiedź nie jest
   komunikatywna

   wypowiedź nie jest związana
   4. Trzeci element
   z tematem / nie realizuje
   tematu
   elementu

   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni zgodne brak zakończenia
   z tematem ORAZ treścią z tematem ALBO treścią wypowiedzi
   wypowiedzi; zakończenie nie jest
   jeżeli zdający powtarza zakończenie znacznie odbiega od komunikatywne
   5.
   wstęp – czyni to innymi tematu, ALE jest zgodne z treścią
   Podsumowanie:
   słowami wypowiedzi zakończenie nie jest zgodne
   właściwe R
   z tematem
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), np. zakończenie znacznie
   zakończenie
   ogranicza się do przeformułowania odbiega od tematu ORAZ
   wypowiedzi
   tezy nie jest zgodne z treścią
   wypowiedzi
   zdający powtarza wstęp w zasadzie
   tymi samymi słowami
   6. Fragmenty wypowiedź nie zawiera wypowiedź zawiera dłuższy
   R wypowiedź nie spełnia
   odbiegające fragmentów odbiegających fragment / nieliczne krótkie
   A warunków określonych
   od tematu i/lub od tematu i/lub nie na fragmenty odbiegające od tematu
   L dla poziomu 1.
   nie na temat temat i/lub nie na temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy

   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział
   A warunków określonych dla
   Segmentacja na akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 270–390 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C.

   Elementy Elementy formy
   treści 4 3–2 1–0
   12 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   11–10 4 pkt 3 pkt 3 pkt
   9–8 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   7–6 2 pkt 2 pkt 1 pkt
   5–4 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   3–2 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   1–0 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 7, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   Wiele osób uważa, że główną przyczyną wielu problemów młodzieży jest spędzanie zbyt
   dużej ilości czasu przy komputerze. Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię na
   ten temat, odnosząc się do następujących aspektów:
   • kontakty z rówieśnikami
   • zdrowie
   • osiągnięcia szkolne.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Typ rozprawki wskazany w poleceniu wymaga od zdającego wyrażenia własnej opinii
   odnośnie problemu określonego w temacie wypowiedzi, bez konieczności przedstawienia
   dwustronnej argumentacji („za i przeciw”). W wypowiedzi należy natomiast uwzględnić
   wskazane w poleceniu aspekty.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza była uznana za w pełni zgodną z tematem, zdający musi wyrazić swoją opinię
   na temat spędzania przez młodzież zbyt dużej ilości czasu przy komputerze jako
   przyczyny wielu problemów.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, tj. zdający musi wyrazić swoją
   opinię / określić stanowisko, jakie zajmuje w sprawie spędzania przez młodzież zbyt
   dużej ilości czasu przy komputerze jako przyczyny wielu problemów, np. Ich bin fest
   davon überzeugt, dass viele Probleme der Jugendlichen/Schüler ihren Grund darin
   haben, dass sie ihre Freizeit meistens vor dem Computer verbringen. / Manche finden,
   dass sich die Probleme der jungen Leute (Jugendlichen/Schüler) meistens daraus
   ergeben, dass sie zu viel Zeit vor dem Computer (Bildschirm) verbringen. Meiner Ansicht
   nach haben die Probleme einen anderen Grund.
   3. Teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jeśli np.
   • jest pytaniem, które nie pozwala na określenie, jakie stanowisko zajmuje zdający
   w kwestii spędzania przez młodzież zbyt dużej ilości czasu przy komputerze jako
   przyczyny wielu problemów, np. Sollten die jungen Leute weniger Zeit vor dem
   Computer verbringen?
   • zdający określa w niej wyłącznie stanowisko innych osób, podczas gdy ma wyrazić
   własną opinię, np. Viele Leute sagen, dass zu viel Zeit vor dem Bildschirm für junge
   Leute sehr schädlich sein kann. / Viele Leute sagen, dass zu viel Zeit vor dem
   Bildschirm viele Probleme verursacht.
   Taką tezę uznaje się za odbiegającą od tematu.
   4. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że młodzież spędza
   zbyt dużo czasu przy komputerze, nie jest tezą.
   5. We wstępie nie wymaga się uwzględnienia podanych w poleceniu aspektów.
   6. Stanowisko wyrażone w tezie musi być spójne z treścią rozwinięcia rozprawki. Teza jest
   kwalifikowana jako „nie w pełni zgodna z argumentacją przedstawioną w rozwinięciu”,
   jeśli na przykład:
   • zdający pomija w rozwinięciu kwestie zasygnalizowane w tezie, np. uwzględnia
   w tezie dwa elementy tematu, a w rozwinięciu omawia wszystkie trzy elementy podane
   w temacie lub tylko jeden z nich, lub w tezie stwierdza, że spędzanie przez młodzież
   zbyt dużej ilości czasu przy komputerze ma zarówno dobre, jak i złe strony, a w
   rozwinięciu odnosi się wyłącznie do zalet albo wyłącznie do wad takiego zjawiska.
   • zdający wprowadza w rozwinięciu argumenty, które są sprzeczne z tezą. Jeśli we
   wstępie zdający uzna, że główną przyczyną wielu problemów młodzieży jest spędzanie
   zbyt dużej ilości czasu przy komputerze, to argumenty powinny wspierać tę tezę. Jeśli
   w pracy zdający przytacza argumenty przeciwne do postawionej w rozprawce tezy, to
   należy uznać je za niezasadne.
   Podanie argumentów sprzecznych z postawioną tezą jest akceptowane pod
   warunkiem, że zdający wskazuje na poglądy innych osób po to, żeby wyjaśnić,
   dlaczego się z nimi nie zgadza.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.

   Elementy tematu

   Zgodność z tematem

   Wiele osób uważa, że główną przyczyną wielu problemów młodzieży jest spędzanie zbyt
   dużej ilości czasu przy komputerze. Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię na „główka”
   ten temat, odnosząc się do następujących aspektów:
   • kontakty z rówieśnikami
   • zdrowie elementy tematu
   • osiągnięcia szkolne.

   X
   A D Y
   B
   gg E
   C

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B, C)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
   – atrakcyjność gier komputerowych
   – wygodnictwo rodziców.
   Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   – rozwój mediów elektronicznych
   – problemy z rodzicami
   – plusy i minusy pracy zawodowej przy komputerze.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6.
   w Tabeli A.

   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   – zalety i wady komputera
   – odniesienie do problemów, których przyczyny nie wynikają ze spędzania przez
   młodzież zbyt dużej ilości czasu przy komputerze.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (D, E).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, to taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Zakończyły się warsztaty upcyclingu, podczas których uczestnicy przekształcali
   zniszczone rzeczy w zupełnie nowe produkty. W artykule do gazetki szkolnej:
   • wyjaśnij powód swojej decyzji o uczestnictwie w tych warsztatach
   • opisz prace, które powstały podczas warsztatów
   • poinformuj, w jaki sposób zamierzacie wykorzystać przedmioty wytworzone przez
   siebie.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może również podejmować
   próbę kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   1. Aby wstęp był uznany za w pełni zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść
   się do kwestii upcyclingu lub do warsztatów upcyclingowych, w których uczestniczył, np.
   Vor Kurzem habe ich an einem Upcycling-Workshop teilgenommen, der meine
   Aufmerksamkeit erregt hat. Er spricht ein aktuelles Problem unserer Zeit an, nämlich die
   Rohstoffverschwendung. We wstępie zdający może również zwrócić uwagę czytelnika na
   znaczenie upcyclingu jako ważnego narzędzia w ochronie środowiska i budowania
   świadomości odbiorców, na zaangażowanie młodych ludzi w upcycling / na rosnącą
   popularność warsztatów upcyclingowych itp.
   2. Nie jest wymagane odniesienie się do elementów tematu we wstępie do artykułu.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Elementy tematu

   1. Realizując pierwszy element tematu, zdający powinien wskazać powody, dla których
   zdecydował się uczestniczyć w takich warsztatach upcyclingowych.
   W swojej pracy zdający może na przykład:
   • odnieść się do przyczyn tego zjawiska, zwracając uwagę na takie kwestie, jak:
   − bogacenie się społeczeństwa i związany z tym nadmierny konsumpcjonizm
   − bogata oferta tanich towarów w sklepach
   − przyzwyczajenie ludzi do gromadzenia ubrań itp.
   • wskazać cele związane z ochroną środowiska, np.
   − ograniczenie marnowania używanych materiałów i rzeczy
   − walka ze zjawiskiem nadmiernego kupowania nowych rzeczy
   − potrzeba rozwiązania problemu związanego z przepełnionymi wysypiskami śmieci
   − konieczność przetwarzania starych/zniszczonych rzeczy
   • odnieść się do celów osobistych, np.
   − chęć rozwijania swojej kreatywności
   − posiadanie przedmiotów nadających się do upcyclingu.
   2. Aby realizacja drugiego elementu tematu była uznana za poprawną, zdający powinien
   opisać prace, które powstały podczas warsztatów. Zdający może uwzględnić:
   • zastosowanie prac powstałych podczas warsztatów
   • ilość i jakość prac powstałych podczas warsztatów (nadające się do użytku na lata itd.)
   • porównanie prac powstałych podczas warsztatów z rzeczami kupowanymi w sklepie.
   Jeżeli zdający ogranicza się wyłącznie do wymienienia prac powstałych podczas
   warsztatów, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy.
   3. Aby realizacja trzeciego elementu tematu była uznana za poprawną, zdający powinien
   poinformować, w jaki sposób on i inni uczestnicy warsztatów zamierzają wykorzystać
   przedmioty wytworzone przez siebie. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • przerobienia używanych ubrań na kołdry, koce, legowiska dla zwierząt
   • wykorzystania butelek, słoików do stworzenia innych przedmiotów użytkowych, np.
   lamp, wazonów
   • wykorzystania starych pojazdów lub ich elementów do dekoracji domu lub ogrodu
   • sprzedaży przedmiotów np. na platformach zakupowych
   • wykorzystania wytworzonych przedmiotów do promowania działań na rzecz ochrony
   środowiska.

   Zgodność z tematem

   Zakończyły się warsztaty upcyclingu, podczas których uczestnicy przekształcali
   „główka”
   zniszczone rzeczy w zupełnie nowe produkty. W artykule do gazetki szkolnej:
   • wyjaśnij powód swojej decyzji o uczestnictwie w tych warsztatach
   • opisz prace, które powstały podczas warsztatów elementy tematu
   • poinformuj, w jaki sposób zamierzacie wykorzystać przedmioty wytworzone
   przez siebie.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” tematu i elementami tematu (A, B, C)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
   − koszty związane z nadawaniem starym przedmiotom nowych funkcji
   − opis miejsca spotkania
   − informacje dotyczące uczestników spotkania.
   Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.

   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − odniesienie do innych warsztatów (niezwiązanych z upcyclingiem)
   − relacja z targów staroci
   − rady dotyczące organizacji warsztatów z upcyclingu.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6.
   w Tabeli A.

   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − opis prac remontowych w mieszkaniu
   − problem wykorzystywania dzieci przy produkcji tanich artykułów.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice
   2 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   1 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   0 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie

   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   • bardzo szeroki zakres środków językowych
   • ogólna wysoka naturalność, różnorodność frazeologiczna oraz precyzja użytych
   4 pkt
   środków językowych
   • styl stosowny i jednolity
   • szeroki zakres środków językowych
   • dość liczne fragmenty charakteryzujące się naturalnością, różnorodnością
   3 pkt frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych
   • styl stosowny i jednolity LUB sporadyczne niedociągnięcia w stosowności i/lub
   jednolitości stylu
   • zadowalający zakres środków językowych
   • w pracy występuje kilka fragmentów charakteryzujących się naturalnością,
   różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych,
   2 pkt
   jednak w większości użyte są struktury o wysokim stopniu pospolitości
   • styl stosowny i jednolity LUB w pracy występuje kilka fragmentów, których styl
   jest niestosowny i/lub które zaburzają jednolitość stylu
   • ograniczony zakres środków językowych
   • głównie struktury o wysokim stopniu pospolitości
   1 pkt • w pracy występuje kilka fragmentów, których styl jest niestosowny i/lub które
   zaburzają jednolitość stylu LUB styl niemożliwy do określenia ze względu
   na ograniczenia w zakresie środków językowych
   • bardzo ograniczony zakres środków językowych
   • wyłącznie struktury o wysokim stopniu pospolitości
   ALBO
   0 pkt • zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie
   polecenia
   • styl w znacznej mierze niestosowny i/lub niejednolity LUB styl niemożliwy
   do określenia ze względu na ograniczenia w zakresie środków językowych

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „bardzo szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   bardzo zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+ (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+ (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2+, które
   umożliwiają zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte
   zostały głównie proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2+, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak spitze,
   toll, genial, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur
   gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. schleppender
   Verkehr zamiast sich langsam im Stau bewegende Autos, das Kleid steht dir gut zamiast du
   siehst gut in diesem Kleid aus.).

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych
   do wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych
   i jednostek leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Nach sechs Stunden Autofahrt sind wir nun endlich
   bei unserem Hotel angekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   (leksykalno-gramatyczna) sporadyczne błędy dość liczne błędy liczne LUB bardzo
   zapisu zapisu liczne błędy zapisu
   sporadyczne błędy językowe 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   dość liczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem Słońce gżać w lecie.

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   błędy interpunkcyjne znak √ w kółku w miejscu
   brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika,
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 240 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można jej również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie

   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2012 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • wyrazy łączone apostrofem, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm II.
   (2 wyrazy).
   4. Adres i podpis nie są liczone w liście w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w Internecie (np. „buźki”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 10.
   Wählen Sie eine der zwei folgenden Aufgaben aus. Achten Sie auf die richtige Form
   der schriftlichen Aussage. Kreuzen Sie die ausgewählte Nummer an.
   Wörterlimit: 300–350.

   1. Wiele osób uważa, że główną przyczyną wielu problemów młodzieży jest spędzanie zbyt
   dużej ilości czasu przy komputerze. Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię na
   ten temat, odnosząc się do następujących aspektów:
   • kontakty z rówieśnikami
   • zdrowie
   • osiągnięcia szkolne.

   2. Zakończyły się warsztaty upcyclingu, podczas których uczestnicy przekształcali
   zniszczone rzeczy w zupełnie nowe produkty. W artykule do gazetki szkolnej:
   • wyjaśnij powód swojej decyzji o uczestnictwie w tych warsztatach
   • opisz prace, które powstały podczas warsztatów
   • poinformuj, w jaki sposób zamierzacie wykorzystać przedmioty wytworzone przez
   siebie.

   Ogólne wymagania egzaminacyjne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
   wysokim poziomem ich poprawności […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] złożone, wieloaspektowe, spójne i logiczne
   wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie złożonego tekstu pisanego w różnorodnych sytuacjach
   […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
   wysokim poziomem ich poprawności […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy, przedstawia opinie i poglądy
   innych osób i ustosunkowuje się do nich.
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty […], kończy
   wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (artykuł)
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
   wysokim poziomem ich poprawności […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach […] i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z sześciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, zgodna teza nie jest w pełni poprawna, np. brak tezy
   z tematem ORAZ – teza nie jest w pełni zgodna
   argumentacją z tematem ALBO argumentacją teza zawiera poważne
   przedstawioną przedstawioną w rozwinięciu usterki, np.
   w rozwinięciu – teza znacznie odbiega od tematu, – teza jest niezgodna
   ALE jest zgodna z argumentacją z tematem
   przedstawioną w rozwinięciu – teza znacznie odbiega od
   tematu ORAZ nie jest
   R* zgodna z argumentacją
   przedstawioną w rozwinięciu
   – teza niejasna, trudna do
   wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   1. Wstęp:
   właściwe W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   i adekwatne oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   do tematu wprowadzenie zgodne wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   rozpoczęcie z tematem ORAZ ciekawe, poprawne, np.
   wypowiedzi oryginalne, zachęcające – wprowadzenie zgodne z tematem, wprowadzenie niezgodne
   do czytania, np. w formie ale schematyczne z tematem
   A* pytania lub cytatu – bardziej typowe dla innego typu
   tekstu (np. rozprawki) wprowadzenie niejasne
   – ciekawe, oryginalne, ALE
   odbiegające od tematu wprowadzenie
   niekomunikatywne
   wstęp zgodny z tematem wstęp nie jest w pełni poprawny, np. brak wstępu
   i treścią wypowiedzi ORAZ – nie określa celu
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania listu, wstęp niezgodny z tematem
   pisania listu ALE odbiega od tematu
   L*
   – cel nie jest określony jasno wstęp niejasny
   – wstęp nie jest zgodny z treścią
   listu (np. zapowiada poparcie, wstęp niekomunikatywny
   a opisuje argumenty przeciwne)
   wieloaspektowa ORAZ/ powierzchowna realizacja elementu, brak wypowiedzi
   LUB pogłębiona realizacja wypowiedzi brak głębi, np.
   2. Pierwszy
   elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” wypowiedź bardzo pobieżnie
   element tematu
   przykładami, szczegółowo argumentów/cech/określeń, żadnego dotykająca tematu, np.
   omówiona) nie rozwijając/uzasadniając; zdający podaje tylko jeden
   – zdający odnosi się do 1-2 argument/cechę/określenie,
   R aspektów i omawia je niezbyt nie rozwijając go/jej
   3. Drugi element
   A szczegółowo
   tematu
   L wypowiedź nie jest
   komunikatywna

   wypowiedź nie jest związana
   4. Trzeci element
   z tematem / nie realizuje
   tematu
   elementu

   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni zgodne brak zakończenia
   z tematem ORAZ treścią z tematem ALBO treścią wypowiedzi
   wypowiedzi; zakończenie nie jest
   jeżeli zdający powtarza zakończenie znacznie odbiega od komunikatywne
   5.
   wstęp – czyni to innymi tematu, ALE jest zgodne z treścią
   Podsumowanie:
   słowami wypowiedzi zakończenie nie jest zgodne
   właściwe R
   z tematem
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), np. zakończenie znacznie
   zakończenie
   ogranicza się do przeformułowania odbiega od tematu ORAZ
   wypowiedzi
   tezy nie jest zgodne z treścią
   wypowiedzi
   zdający powtarza wstęp w zasadzie
   tymi samymi słowami
   6. Fragmenty wypowiedź nie zawiera wypowiedź zawiera dłuższy
   R wypowiedź nie spełnia
   odbiegające fragmentów odbiegających fragment / nieliczne krótkie
   A warunków określonych
   od tematu i/lub od tematu i/lub nie na fragmenty odbiegające od tematu
   L dla poziomu 1.
   nie na temat temat i/lub nie na temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy

   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział
   A warunków określonych dla
   Segmentacja na akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 270–390 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C.

   Elementy Elementy formy
   treści 4 3–2 1–0
   12 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   11–10 4 pkt 3 pkt 3 pkt
   9–8 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   7–6 2 pkt 2 pkt 1 pkt
   5–4 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   3–2 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   1–0 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 7, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   Wiele osób uważa, że główną przyczyną wielu problemów młodzieży jest spędzanie zbyt
   dużej ilości czasu przy komputerze. Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię na
   ten temat, odnosząc się do następujących aspektów:
   • kontakty z rówieśnikami
   • zdrowie
   • osiągnięcia szkolne.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Typ rozprawki wskazany w poleceniu wymaga od zdającego wyrażenia własnej opinii
   odnośnie problemu określonego w temacie wypowiedzi, bez konieczności przedstawienia
   dwustronnej argumentacji („za i przeciw”). W wypowiedzi należy natomiast uwzględnić
   wskazane w poleceniu aspekty.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza była uznana za w pełni zgodną z tematem, zdający musi wyrazić swoją opinię
   na temat spędzania przez młodzież zbyt dużej ilości czasu przy komputerze jako
   przyczyny wielu problemów.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, tj. zdający musi wyrazić swoją
   opinię / określić stanowisko, jakie zajmuje w sprawie spędzania przez młodzież zbyt
   dużej ilości czasu przy komputerze jako przyczyny wielu problemów, np. Ich bin fest
   davon überzeugt, dass viele Probleme der Jugendlichen/Schüler ihren Grund darin
   haben, dass sie ihre Freizeit meistens vor dem Computer verbringen. / Manche finden,
   dass sich die Probleme der jungen Leute (Jugendlichen/Schüler) meistens daraus
   ergeben, dass sie zu viel Zeit vor dem Computer (Bildschirm) verbringen. Meiner Ansicht
   nach haben die Probleme einen anderen Grund.
   3. Teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jeśli np.
   • jest pytaniem, które nie pozwala na określenie, jakie stanowisko zajmuje zdający
   w kwestii spędzania przez młodzież zbyt dużej ilości czasu przy komputerze jako
   przyczyny wielu problemów, np. Sollten die jungen Leute weniger Zeit vor dem
   Computer verbringen?
   • zdający określa w niej wyłącznie stanowisko innych osób, podczas gdy ma wyrazić
   własną opinię, np. Viele Leute sagen, dass zu viel Zeit vor dem Bildschirm für junge
   Leute sehr schädlich sein kann. / Viele Leute sagen, dass zu viel Zeit vor dem
   Bildschirm viele Probleme verursacht.
   Taką tezę uznaje się za odbiegającą od tematu.
   4. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że młodzież spędza
   zbyt dużo czasu przy komputerze, nie jest tezą.
   5. We wstępie nie wymaga się uwzględnienia podanych w poleceniu aspektów.
   6. Stanowisko wyrażone w tezie musi być spójne z treścią rozwinięcia rozprawki. Teza jest
   kwalifikowana jako „nie w pełni zgodna z argumentacją przedstawioną w rozwinięciu”,
   jeśli na przykład:
   • zdający pomija w rozwinięciu kwestie zasygnalizowane w tezie, np. uwzględnia
   w tezie dwa elementy tematu, a w rozwinięciu omawia wszystkie trzy elementy podane
   w temacie lub tylko jeden z nich, lub w tezie stwierdza, że spędzanie przez młodzież
   zbyt dużej ilości czasu przy komputerze ma zarówno dobre, jak i złe strony, a w
   rozwinięciu odnosi się wyłącznie do zalet albo wyłącznie do wad takiego zjawiska.
   • zdający wprowadza w rozwinięciu argumenty, które są sprzeczne z tezą. Jeśli we
   wstępie zdający uzna, że główną przyczyną wielu problemów młodzieży jest spędzanie
   zbyt dużej ilości czasu przy komputerze, to argumenty powinny wspierać tę tezę. Jeśli
   w pracy zdający przytacza argumenty przeciwne do postawionej w rozprawce tezy, to
   należy uznać je za niezasadne.
   Podanie argumentów sprzecznych z postawioną tezą jest akceptowane pod
   warunkiem, że zdający wskazuje na poglądy innych osób po to, żeby wyjaśnić,
   dlaczego się z nimi nie zgadza.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.

   Elementy tematu

   Zgodność z tematem

   Wiele osób uważa, że główną przyczyną wielu problemów młodzieży jest spędzanie zbyt
   dużej ilości czasu przy komputerze. Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię na „główka”
   ten temat, odnosząc się do następujących aspektów:
   • kontakty z rówieśnikami
   • zdrowie elementy tematu
   • osiągnięcia szkolne.

   X
   A D Y
   B
   gg E
   C

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B, C)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
   – atrakcyjność gier komputerowych
   – wygodnictwo rodziców.
   Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   – rozwój mediów elektronicznych
   – problemy z rodzicami
   – plusy i minusy pracy zawodowej przy komputerze.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6.
   w Tabeli A.

   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   – zalety i wady komputera
   – odniesienie do problemów, których przyczyny nie wynikają ze spędzania przez
   młodzież zbyt dużej ilości czasu przy komputerze.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (D, E).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, to taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Zakończyły się warsztaty upcyclingu, podczas których uczestnicy przekształcali
   zniszczone rzeczy w zupełnie nowe produkty. W artykule do gazetki szkolnej:
   • wyjaśnij powód swojej decyzji o uczestnictwie w tych warsztatach
   • opisz prace, które powstały podczas warsztatów
   • poinformuj, w jaki sposób zamierzacie wykorzystać przedmioty wytworzone przez
   siebie.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może również podejmować
   próbę kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   1. Aby wstęp był uznany za w pełni zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść
   się do kwestii upcyclingu lub do warsztatów upcyclingowych, w których uczestniczył, np.
   Vor Kurzem habe ich an einem Upcycling-Workshop teilgenommen, der meine
   Aufmerksamkeit erregt hat. Er spricht ein aktuelles Problem unserer Zeit an, nämlich die
   Rohstoffverschwendung. We wstępie zdający może również zwrócić uwagę czytelnika na
   znaczenie upcyclingu jako ważnego narzędzia w ochronie środowiska i budowania
   świadomości odbiorców, na zaangażowanie młodych ludzi w upcycling / na rosnącą
   popularność warsztatów upcyclingowych itp.
   2. Nie jest wymagane odniesienie się do elementów tematu we wstępie do artykułu.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Elementy tematu

   1. Realizując pierwszy element tematu, zdający powinien wskazać powody, dla których
   zdecydował się uczestniczyć w takich warsztatach upcyclingowych.
   W swojej pracy zdający może na przykład:
   • odnieść się do przyczyn tego zjawiska, zwracając uwagę na takie kwestie, jak:
   − bogacenie się społeczeństwa i związany z tym nadmierny konsumpcjonizm
   − bogata oferta tanich towarów w sklepach
   − przyzwyczajenie ludzi do gromadzenia ubrań itp.
   • wskazać cele związane z ochroną środowiska, np.
   − ograniczenie marnowania używanych materiałów i rzeczy
   − walka ze zjawiskiem nadmiernego kupowania nowych rzeczy
   − potrzeba rozwiązania problemu związanego z przepełnionymi wysypiskami śmieci
   − konieczność przetwarzania starych/zniszczonych rzeczy
   • odnieść się do celów osobistych, np.
   − chęć rozwijania swojej kreatywności
   − posiadanie przedmiotów nadających się do upcyclingu.
   2. Aby realizacja drugiego elementu tematu była uznana za poprawną, zdający powinien
   opisać prace, które powstały podczas warsztatów. Zdający może uwzględnić:
   • zastosowanie prac powstałych podczas warsztatów
   • ilość i jakość prac powstałych podczas warsztatów (nadające się do użytku na lata itd.)
   • porównanie prac powstałych podczas warsztatów z rzeczami kupowanymi w sklepie.
   Jeżeli zdający ogranicza się wyłącznie do wymienienia prac powstałych podczas
   warsztatów, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy.
   3. Aby realizacja trzeciego elementu tematu była uznana za poprawną, zdający powinien
   poinformować, w jaki sposób on i inni uczestnicy warsztatów zamierzają wykorzystać
   przedmioty wytworzone przez siebie. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • przerobienia używanych ubrań na kołdry, koce, legowiska dla zwierząt
   • wykorzystania butelek, słoików do stworzenia innych przedmiotów użytkowych, np.
   lamp, wazonów
   • wykorzystania starych pojazdów lub ich elementów do dekoracji domu lub ogrodu
   • sprzedaży przedmiotów np. na platformach zakupowych
   • wykorzystania wytworzonych przedmiotów do promowania działań na rzecz ochrony
   środowiska.

   Zgodność z tematem

   Zakończyły się warsztaty upcyclingu, podczas których uczestnicy przekształcali
   „główka”
   zniszczone rzeczy w zupełnie nowe produkty. W artykule do gazetki szkolnej:
   • wyjaśnij powód swojej decyzji o uczestnictwie w tych warsztatach
   • opisz prace, które powstały podczas warsztatów elementy tematu
   • poinformuj, w jaki sposób zamierzacie wykorzystać przedmioty wytworzone
   przez siebie.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” tematu i elementami tematu (A, B, C)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
   − koszty związane z nadawaniem starym przedmiotom nowych funkcji
   − opis miejsca spotkania
   − informacje dotyczące uczestników spotkania.
   Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.

   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − odniesienie do innych warsztatów (niezwiązanych z upcyclingiem)
   − relacja z targów staroci
   − rady dotyczące organizacji warsztatów z upcyclingu.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6.
   w Tabeli A.

   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − opis prac remontowych w mieszkaniu
   − problem wykorzystywania dzieci przy produkcji tanich artykułów.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice
   2 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   1 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   0 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie

   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   • bardzo szeroki zakres środków językowych
   • ogólna wysoka naturalność, różnorodność frazeologiczna oraz precyzja użytych
   4 pkt
   środków językowych
   • styl stosowny i jednolity
   • szeroki zakres środków językowych
   • dość liczne fragmenty charakteryzujące się naturalnością, różnorodnością
   3 pkt frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych
   • styl stosowny i jednolity LUB sporadyczne niedociągnięcia w stosowności i/lub
   jednolitości stylu
   • zadowalający zakres środków językowych
   • w pracy występuje kilka fragmentów charakteryzujących się naturalnością,
   różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych,
   2 pkt
   jednak w większości użyte są struktury o wysokim stopniu pospolitości
   • styl stosowny i jednolity LUB w pracy występuje kilka fragmentów, których styl
   jest niestosowny i/lub które zaburzają jednolitość stylu
   • ograniczony zakres środków językowych
   • głównie struktury o wysokim stopniu pospolitości
   1 pkt • w pracy występuje kilka fragmentów, których styl jest niestosowny i/lub które
   zaburzają jednolitość stylu LUB styl niemożliwy do określenia ze względu
   na ograniczenia w zakresie środków językowych
   • bardzo ograniczony zakres środków językowych
   • wyłącznie struktury o wysokim stopniu pospolitości
   ALBO
   0 pkt • zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie
   polecenia
   • styl w znacznej mierze niestosowny i/lub niejednolity LUB styl niemożliwy
   do określenia ze względu na ograniczenia w zakresie środków językowych

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „bardzo szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   bardzo zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+ (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+ (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2+, które
   umożliwiają zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte
   zostały głównie proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2+, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak spitze,
   toll, genial, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur
   gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. schleppender
   Verkehr zamiast sich langsam im Stau bewegende Autos, das Kleid steht dir gut zamiast du
   siehst gut in diesem Kleid aus.).

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych
   do wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych
   i jednostek leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Nach sechs Stunden Autofahrt sind wir nun endlich
   bei unserem Hotel angekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   (leksykalno-gramatyczna) sporadyczne błędy dość liczne błędy liczne LUB bardzo
   zapisu zapisu liczne błędy zapisu
   sporadyczne błędy językowe 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   dość liczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem Słońce gżać w lecie.

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   błędy interpunkcyjne znak √ w kółku w miejscu
   brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika,
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 240 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można jej również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie

   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2012 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • wyrazy łączone apostrofem, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm II.
   (2 wyrazy).
   4. Adres i podpis nie są liczone w liście w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w Internecie (np. „buźki”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.