Zadanie 10.
Zacząłeś/zaczęłaś pracować jako wolontariusz w schronisku dla psów. W e-mailu
do kolegi z Rosji:
• wyjaśnij, dlaczego zdecydowałeś(-aś) się pracować właśnie w tym schronisku
• przedstaw, co należy do Twoich obowiązków
• opisz swojego ulubionego podopiecznego ze schroniska
• napisz, co sądzą na temat Twojej pracy koledzy.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje ludzi, przedmioty, miejsca, zjawiska i czynności.
5.6. Zdający przedstawia opinie innych osób.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów z polecenia zdający się
odniósł w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla konkretnego
zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
– w jakim stopniu jako czytelnik czuję się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
– w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje?, itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• wyjaśnij, dlaczego zdecydowałeś(-aś) się pracować właśnie w tym schronisku
Я выбрал этот приют, потому что он находится недалеко от школы. (jedno
odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
np.
Я выбрал этот приют, потому что в нём много бездомных собак. (dwa
odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
В этом приюте много собак, мало работников, и я хочу им помочь.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
В этом приюте много собак разных пород, которые живут в плохих условиях,
поэтому я его выбрал.
Я выбрала этот приют, потому что мне посоветовала его подруга, которая там
работает уже два года.
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie jak np. гулять с собаками; кормить животных; грустные глаза są
traktowane jako jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących się
do jednego aspektu jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• przedstaw, co należy do Twoich obowiązków
Я кормлю собак и даю им есть.
• napisz, co sądzą na temat Twojej pracy koledzy
Мои друзья говорят, что я правильно и ошибочно поступил.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• opisz swojego ulubionego podopiecznego ze schroniska
Альма – это взрослая, пушистая и очень умная собака.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem
(np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia,
chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
• opisz swojego ulubionego podopiecznego ze schroniska
Собака Сара очень худая. – (1 element)
11. Realizację poszczególnych podpunktów z polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• przedstaw, co należy do Twoich obowiązków
• opisz swojego ulubionego podopiecznego ze schroniska
Я гуляю с маленькой дворняжкой.
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak
zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza, że
może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. realizując podpunkt o swoim
ulubionym podopiecznym ze schroniska zdający pisze: Большой, пушистый, белый. –
taka odpowiedź nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako podpunkt,
do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł się, jako
podpunkt nieujęty), np.
• przedstaw, co należy do Twoich obowiązków
Мне должен давать карму. (podpunkt nieujęty w pracy; komunikacja zaburzona)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…/
Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki polecenia. Nie
akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej, np. Я не знаю,
что я делаю в приюте.
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• wyjaśnij, dlaczego zdecydowałeś(-aś) się pracować właśnie w tym schronisku
Я там работаю, потому что всегда мажыл опековаться собаками. („nie odniósł
się”).
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest kluczowy
do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• opisz swojego ulubionego podopiecznego ze schroniska
Мне подобается собака с маленькими ушами. („odniósł się”).
Zadanie 10.
Zacząłeś/zaczęłaś pracować jako wolontariusz w schronisku dla psów. W e-mailu
do kolegi z Rosji:
• wyjaśnij, dlaczego zdecydowałeś(-aś) się pracować właśnie w tym schronisku
• przedstaw, co należy do Twoich obowiązków
• opisz swojego ulubionego podopiecznego ze schroniska
• napisz, co sądzą na temat Twojej pracy koledzy.
Привет, Cаша!
Ты знаешь, я начал(-а) работать в приюте для собак «Дай лапу!».
• wyjaśnij, dlaczego zdecydowałeś(-aś) się pracować właśnie w tym schronisku
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje powód podjęcia
pracy właśnie w tym schronisku, np.
• okoliczności poprzedzające podjęcie decyzji o pracy w tym schronisku, np. Я прочитал
в газете / увидел в рекламе / случайно узнал, что этому приюту нужна помощь.
LUB
• preferencje piszącego, które wpłynęły na wybór właśnie tego schroniska lub schroniska
w ogóle, np. Я давно мечтал здесь работать. / Я здесь работаю, потому что люблю
животных. LUB
• cechę, która dla piszącego może być zaletą / kryterium podjęcia pracy właśnie w tym
schronisku, np. Я здесь работаю, потому что приют находится недалеко от моего
дома/ в этом приюте помогают мои друзья. LUB
• cel, którym kierował się piszący, podejmując pracę w tym schronisku lub w schronisku w
ogóle, np. Я выбрал этот приют, потому что хочу заботиться о бездомных
животных.
Wymagany jest spójnik „bo”, „ponieważ” (потому что, так как), gdy z kontekstu nie
wynika powód podjęcia pracy w tym schronisku, np. Я здесь работаю, потому что приют
мне нравится.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie wyjaśnił powodu podjęcia pracy właśnie
w tym schronisku.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Это трудная работа. Я пошёл в этот приют, Мой сосед меня попросил, им не
потому что я люблю хватает молодых работников.
собак.
Я прихожу сюда уже Выбрать этот приют В этом приюте нет людей,
месяц. мне посоветовала которые могли бы гулять
старшая сестра. с собаками, и я решил им помочь.
• przedstaw, co należy do Twoich obowiązków
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do
obowiązków związanych z pracą wolontariusza w schronisku dla psów, np.
• informuje o czynnościach, które wykonuje w schronisku, np. В приюте я выношу мусор,
кормлю собак. LUB
• informuje o czynnościach, które wykonuje poza schroniskiem, ale bezpośrednio
związanych z podopiecznymi schroniska, np. Два раза в неделю я выгуливаю собак
в парке. LUB
• określa rodzaj wykonywanej pracy, np. Я работаю физически. LUB
• podaje miejsce pracy, np. Я работаю в бюро приюта.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Я работаю с подругой. Я приношу собакам корм. Мы строим новые клетки
и заботимся обо всех
питомцах.
Мне очень нравятся мои Я играю с собаками Я занимаюсь уборкой
обязанности в приюте. и кормлю их. помещений и вывожу
собак на прогулку в лес.
• opisz swojego ulubionego podopiecznego ze schroniska
5.1. Zdający opisuje ludzi, przedmioty, miejsca, zjawiska i czynności.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do swojego
ulubionego podopiecznego ze schroniska, np.
• opisuje jego wygląd, np. Макс – это большая белая собака. LUB
• przedstawia cechy charakteru, np. Это весёлый и очень умный щенок. LUB
• informuje o jego pochodzeniu/rasie/wieku/skłonnościach/nawykach, np. Бим любит,
когда я чешу его за ухом.
• podaje informacje, która pozwala zidentyfikować psa, np. Мне нравится собака,
которая находится в чёрной клетке.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Я люблю одну собаку. Мне нравится чёрная Собака весёлая, всегда
собака. лает и прыгает.
У меня любимая собака. Лара – это пудель Мне нравится дворняжка
с характером. с длинными ушами
и коротким хвостом.
• napisz, co sądzą na temat Twojej pracy koledzy
5.6. Zdający przedstawia opinie innych osób.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do opinii
kolegów na temat swojej pracy, np.
• informuje o pozytywnym lub negatywnym stosunku kolegów/kolegi/koleżanki do swojej
pracy wolontariusza w schronisku, np. Мои друзья считают, что работать
в приюте бесплатно – это благородное дело. / Моей подруге не нравится, что
я много времени провожу в приюте.
• wymienia czynność, która wskazuje na stosunek kolegów do podjętej przez zdającego
pracy, np. Друзья подарили мне метлу и лопату.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do opinii kolegów na temat
swojej pracy w schronisku dla psów.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
У меня много друзей. Другу нравится то, что я Мои одноклассники тоже
делаю в приюте. хотят прийти в приют,
потому что они считают
мою работу нужной.
Мне нравится работа в Друзья говорят, что работа Друзья меня
приюте для собак. Она в приюте полезна. поддерживают и всё время
очень полезная. интересуются моей
работой.
Przykłady podane w powyższych tabelach zaczerpnięto z prac zdających. Zachowano
w nich błędy.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z trudnych
0 p.
do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności w tekście
bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek na odpowiednią
liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem, np.
Ты знаешь, я начал(-а) работать в приюте для собак «Дай лапу!». У него много
новостей.
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane, np. Я чищу клетки. Например, кормлю собак.
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny), np. Я буду в приюте
и купила корм.
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się, czytając
tekst, np. Я делаю в приюте каждый день.
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania: Я прихожу в приют рано утром, потому что не
люблю рано вставать. (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu, który
tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność i
logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy, braku
kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest sprzeczne
z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu. Jeśli
komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość pracy
(lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji wyrażania
myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń,
np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur
gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• opisz swojego ulubionego podopiecznego ze schroniska
Я люблю большую белую собаку Нору.
Мне нравится большая белая собака по кличке Нора. – zawiera „precyzyjne
sformułowania”.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p.
• nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek liczby
błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia wyrazów i
błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczenia przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
Marek √ czekoladę.
brakiem wyrazu brakującego wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
Słońce gżać w lecie.
w jednym słowie i otoczenie kołem
Założyłem kurtkę bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane „pionową
falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie niezgodna
z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium)
LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą zapisuje
się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się
0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub fragmenty
całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność
i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów
i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny zmieniający
znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy. Jest on brany
pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac
zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych na
komputerze.
8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem, że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie фильм, группа, np. сериал „M jak
miłość”, книга „Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym, niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np.
Я читаю Nowe Horyzonty – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest
linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe
dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
9. Praca w
napisane Czystopis.
10. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. на озере (2 słowa), в большом городе (3 słowa),
1789 (1 słowo), 10.01.2015 (1 słowo), 10 января 2015 (3 słowa).
2. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone dywizem, np. из-за, Санкт-Петербург, по-моему
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. МГУ, СПИД
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo, XX век =
2 słowa.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych w Internecie
(np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Я читаю
Nowe Horyzonty. – 4 słowa.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJR-P1_1P-162, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.