Zadanie 10.
Przeprowadziłeś(-aś) wywiad z podróżnikiem dla szkolnego radia. W e-mailu do kolegi
z Rosji:
• wyjaśnij, na czym polegały Twoje przygotowania do tej rozmowy
• opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
• napisz, która z odpowiedzi udzielonych przez podróżnika była dla Ciebie zaskoczeniem
• poinformuj, jaki upominek dał Ci podróżnik i jak zamierzasz tę rzecz wykorzystać.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje ludzi, […] czynności.
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości […].
5.4. Zdający relacjonuje wydarzenia z przyszłości.
5.8. Zdający opisuje intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów z polecenia zdający się
odniósł w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla konkretnego
zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
− w jakim stopniu jako czytelnik czuję się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
− w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje?, itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
Это высокий человек. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację, np.
Этот путешественник похож на известного актёра .
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
Это блондин в очках и шляпе.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
Путешественник был одет в старые джинсы с дырками на коленках.
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu, np.
• poinformuj, jaki upominek dał Ci podróżnik i jak zamierzasz tę rzecz
wykorzystać
Он подарил мне карту.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
odniósł się do danego podpunktu, np. Путешественник дал мне книгу. И я её
прочитаю.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu, np. Он подарил мне
брелок, который привёз из экзотической страны.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź, np.
Путешественник подарил мне африканскую маску. Думаю, что я повешу её на
стену в своей комнате
6. Wyrażenia takie jak np. длинные волосы, низкого роста, красивая одежда, грустные
глаза są traktowane jako jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących się
do jednego aspektu jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
Он блондин со светлыми волосами.
• poinformuj, jaki upominek dał Ci podróżnik i jak zamierzasz tę rzecz wykorzystać
Он дал мне свою шапку. Она очень большая и маленькая.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń odnoszących
się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• оpisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
Путешественник был низкого роста. У него были тёмные волосы и белая рубашка.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem
(np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia,
chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
• wyjaśnij, na czym polegały Twoje przygotowania do tej rozmowy
Я прочитала книгу Ивана Петрова. (1 element)
11. Realizację poszczególnych podpunktów z polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• wyjaśnij, na czym polegały Twoje przygotowania do tej rozmowy
• opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
Я знал, что он очень быстро говорит, поэтому я приготовил диктофон.
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak
zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza, że
może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. realizując podpunkt o wyglądzie
podróżnika zdający pisze: Красивый, высокий, большой. – taka odpowiedź nie jest
akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako podpunkt,
do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł się, jako
podpunkt nieujęty), np.
• napisz, która z odpowiedzi udzielonych przez podróżnika była dla Ciebie
zaskoczeniem
Мне удивлена, что его погода не интересна. (podpunkt nieujęty w pracy; komunikacja
zaburzona)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…/
Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki polecenia. Nie
akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej, np. Я не знаю,
как выглядит путешественник.
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• wyjaśnij, na czym polegały Twoje przygotowania do tej rozmowy
Я уложылам пытания / ułożyłam pytania до путешественника. („nie odniósł się”).
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest kluczowy
do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę w ocenie treści,
np.
• opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
Он был убраны/ubrany в джинсы и рубашку. („odniósł się”).
Zadanie 10.
Przeprowadziłeś(-aś) wywiad z podróżnikiem dla szkolnego radia. W e-mailu do kolegi
z Rosji:
• wyjaśnij, na czym polegały Twoje przygotowania do tej rozmowy
• opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
• napisz, która z odpowiedzi udzielonych przez podróżnika była dla Ciebie zaskoczeniem
• poinformuj, jaki upominek dał Ci podróżnik i jak zamierzasz tę rzecz wykorzystać.
Привет, Миша!
Как у тебя дела? У меня всё отлично. Представляешь, недавно для школьного
радио мне удалось взять интервью у путешественника!
• wyjaśnij, na czym polegały Twoje przygotowania do tej rozmowy
5.1. Zdający opisuje […] czynności.
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający wyjaśnia, na czym
polegały jego przygotowania do wywiadu z podróżnikiem, np. Я почитал о нём в
Интернете. („odniósł się”)
Akceptowana jest również komunikatywna odpowiedź, w której zdający opisuje różnorodne
czynności życia codziennego pod warunkiem, że z kontekstu wynika, że chodzi o
przygotowanie do wywiadu z podróżnikiem, np. Я слушал музыку, которую любит мой
гость. („odniósł się”), ALE Я слушал музыку. („nie odniósł się”).
Uznaje się czynności, których piszący nie wykonuje osobiście, pod warunkiem że z pracy
jasno wynika, że czynności te dotyczą piszącego lub piszący jest w nie w jakiś sposób
zaangażowany, np. Друг научил меня пользоваться диктофоном. („odniósł się”), ALE
Мой друг умеет пользоваться диктофоном. („nie odniósł się”).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odniósł się do tego podpunktu polecenia.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Я серьёзно готовился к Я приготовил Я приготовил интересные
этому интервью. интересные вопросы. вопросы, которые собирался
задать своему гостю.
Подготовка заняла у Я договорился с ним о Подготовка заняла у меня много
меня немного времени. встрече. времени: я прочитал его книгу о
путешествиях.
• opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
5.1. Zdający opisuje ludzi, […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający charakteryzuje
podróżnika poprzez, np.:
• podanie jego danych (np.: wieku, narodowości, wykształcenia, zawodu), np. Этому
мужчине около сорока лет. LUB
• aspekt fizyczny:
− wygląd zewnętrzny, np. У него короткие волосы. / Он пришёл с букетом цветов
в руках. LUB
− wyraz twarzy, np. Иван Петрович всё время улыбался. LUB
− ubiór, np. Он был в джинсах и футболке. LUB
• cechy charakteru, np. Это весёлый и остроумный человек. LUB
• sposób bycia i zachowania, np. Он ведёт себя очень свободно и непринуждённо. LUB
• zainteresowania, uzdolnienia, osiągnięcia, np. Он написал много книг. LUB
• swoją ocenę jego osoby (co lubimy w osobie, czego nie akceptujemy), np. Мне нравится,
что он говорит то, что думает.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w których zdający nie odnosi się do opisu podróżnika.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Он пришёл в радиостудию На нём была шляпа и очки. Оказалось, что это
утром. весёлый и
доброжелательный
человек с открытым
взглядом.
Он отвечал на мои В студию вошёл Андрей очень
вопросы. невысокий парень с талантливый фотограф,
книгой. его снимки печатали в
журнале «Путешествия».
• napisz, która z odpowiedzi udzielonych przez podróżnika była dla Ciebie
zaskoczeniem
5.4. Zdający relacjonuje wydarzenia z przyszłości.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do jednej (lub
kilku) odpowiedzi podróżnika, która zaskoczyła zdającego, np. Меня удивили слова
путешественника о том, что он путешествует босиком. („odniósł się”) / Меня удивил
ответ путешественника на мой последний вопрос. („odniósł się”)
Zdający nie musi używać w swojej wypowiedzi takich wyrazów, jak, np.: Меня удивило,
что…, Я был удивлён тому, что… Меня удивил его ответ…, ale z kontekstu musi
wynikać, że ta odpowiedź zaskoczyła piszącego, została przez niego w jakiś sposób
wyróżniona, np. Во время интервью оказалось, что Виктор боится пауков. /
Представляешь, он сказал, что был на острове Сахалин!
Wypowiedź nie może być uznana za rozwiniętą, jeżeli zdający nie pisze o swoim zaskoczeniu
(1) i/lub nie wskazuje, że informacja pochodzi od podróżnika (2).
• wypowiedź, w której zdający przytacza odpowiedź podróżnika, ale z kontekstu nie
wynika, że ta odpowiedź zaskoczyła zdającego, jest kwalifikowana na poziom niższy, np.
Путешественник сказал мне, что всегда путешествует один. (O>N); Антон
сказал, что любит по утрам есть овсяную кашу. (R>O).
• wypowiedź, w której zdający informuje o swoim zaskoczeniu, dotyczącym życia
podróżnika, ale z kontekstu nie wynika, że dowiedział się tego z odpowiedzi udzielonej
przez podróżnika, jest kwalifikowana na poziom niższy, np. Меня удивило, что
путешественник не любит рано вставать. (O>N).
Informacja o tym, że odpowiedzi udzielił podróżnik (2) oraz o tym, że piszący był
zaskoczony tą odpowiedzią (1) są elementami polecenia i nie rozwijają wypowiedzi
zdającego.
Wyrażanie opinii i/lub emocji przez zdającego na temat odpowiedzi podróżnika może być
elementem rozwijającym wypowiedź pod warunkiem, że jest informacja o tym, że
odpowiedź zaskoczyła zdającego, np. Представляешь, он сказал, что любит спать до
полудня. Вот это да!
Nie akceptuje się odpowiedzi, w których zdający nie odnosi się do odpowiedzi udzielonej
przez podróżnika.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Путешественник отвечал Он сказал, что любит Удивительно, что он не
на вопросы очень спать под открытым обращает внимания на
интересно. небом. Фантастика! погоду. Сказал, что
путешествует и в дождь, и
в снег, и в жару.
Он много видел во время Он сказал, что Он рассказал о том, что
своих путешествий и путешествует без багажа. путешествует без багажа,
работал матросом на Представляешь?! берёт с собой только
корабле. маленький рюкзак.
Невероятно!
• poinformuj, jaki upominek dał Ci podróżnik i jak zamierzasz tę rzecz wykorzystać.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
5.8. Zdający opisuje intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odniósł się do co
najmniej jednej części polecenia, np.
• wspomina o upominku, który dał piszącemu podróżnik, np. Путешественник дал мне
сувенир. LUB
• informuje o tym, jak zamierza tę rzecz wykorzystać, np. Я поставлю его подарок на
своём письменном столе.
Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana za
rozwiniętą wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (upominku i informacji
o zamiarach zdającego na temat wykorzystania tego upominku) i przedstawienie jednego
z nich w sposób bardziej szczegółowy.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odniósł się do żadnej części tego
podpunktu polecenia.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Он дал мне замечательный Путешественник подарил Путешественник подарил
подарок. мне карту Африки. мне карту Африки.
Я отнесу её в кабинет
географии.
Мне нравится получать Мне нравится получать Путешественник принёс
подарки из далёких стран. подарки из далёких стран. мне книгу со своим
Этот я повешу на стену. автографом. Я обязательно
её прочитаю.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z trudnych
0 p.
do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności w tekście
bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek na odpowiednią
liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem, np.
Привет, Миша!
Как у тебя дела? У меня всё отлично. Представляешь, недавно для школьного радио мне
удалось взять интервью у путешественника! У меня много новостей.
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane, np. У меня много новостей. У него короткие волосы
и зелёные глаза.
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny), np. Я буду готовить
много вопросов, потому что у меня была встреча.
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się, czytając
tekst, np. Он познакомил много люди.
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania: Я читал много о нём в Интернете, потому что
не мог найти информации. (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu,
który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność i
logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy, braku
kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest sprzeczne
z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu. Jeśli
komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość pracy
(lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji wyrażania
myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń,
np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur
gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
Он имеет голубые глаза.
У него голубые глаза. – zawiera „precyzyjne sformułowania”.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p.
• nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek liczby
błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia wyrazów
i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczenia przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
Marek √ czekoladę.
brakiem wyrazu brakującego wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
Słońce gżać w lecie.
w jednym słowie i otoczenie kołem
Założyłem kurtkę bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane „pionową
falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie niezgodna
z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium)
LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą zapisuje
się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się
0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub fragmenty
całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność
i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów
i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny zmieniający
znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy. Jest on brany
pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac
zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych na
komputerze.
8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem, że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie фильм, группа, np. сериал „M jak
miłość”, книга „Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym, niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np.
Я читаю Nowe Horyzonty – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest
linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe
dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
9. Praca w
napisane Czystopis.
10. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. на озере (2 słowa), в большом городе (3 słowa),
1789 (1 słowo), 10.01.2015 (1 słowo), 10 января 2015 (3 słowa).
2. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone dywizem, np. из-за, Санкт-Петербург, по-моему
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. МГУ, СПИД
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo, XX век =
2 słowa.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych w Internecie
(np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Я читаю
Nowe Horyzonty. – 4 słowa.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJR-P1_1P-182, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.