Zadanie 10.
Postanowiłeś(-aś) wyprowadzić się z domu rodzinnego i wynająłeś/wynajęłaś mieszkanie.
W e-mailu do włoskiego kolegi:
• przedstaw powody swojej decyzji
• opisz reakcję Twoich rodziców na tę decyzję
• wyjaśnij, w jaki sposób znalazłeś(-aś) mieszkanie
• poinformuj, co zamierzasz zmienić w wynajętym mieszkaniu.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje […] miejsca […].
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości.
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy […].
5.6. Zdający przedstawia opinie innych osób.
5.7. Zdający przedstawia zalety […] różnych rozwiązań.
5.8. Zdający opisuje intencje, marzenia […] i plany na przyszłość.
5.9. Zdający opisuje doświadczenia swoje i innych.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający odniósł się? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej
dla konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
− w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
− w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• przedstaw powody swojej decyzji
Non volevo più abitare con i genitori. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np.
Non volevo più abitare con i genitori nel loro appartamento. (dwa odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
• przedstaw powody swojej decyzji
Volevo vivere da solo, sentirmi indipendente e autosufficiente.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
Non volevo più abitare con i genitori nel loro appartamento per non sentirmi
continuamente controllato.
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie jak np. andare a vivere da solo, un appartamento in affitto, sentirmi
indipendente uznajemy za jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących się
do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• opisz reakcję Twoich rodziców na tę decyzję
La mamma era felice e triste.
I genitori erano contenti e felici.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• opisz reakcję Twoich rodziców na tę decyzję
La mamma era arrabbiata, gridava e piangeva.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem
(np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia,
chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
• wyjaśnij, w jaki sposób znalazłeś(-aś) mieszkanie
Ho trovato la casa sul sito Gumtree. („odniósł się”)
• poinformuj, co zamierzasz zmienić w wynajętym mieszkaniu
Sulla parete metterò il poster di Giorgia. („odniósł się”; nazwisko nie rozwija
wypowiedzi)
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• opisz reakcję Twoich rodziców na tę decyzję
• poinformuj, co zamierzasz zmienić w wynajętym mieszkaniu
Quando i miei genitori hanno saputo del mio nuovo appartamento, hanno detto che
dovevo comprarmi un nuovo divano. (druga część zdania jest realizacją jednego
z powyższych podpunktów polecenia)
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza,
że może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. realizując podpunkt o powodach
podjęcia decyzji o wynajęciu mieszkania zdający pisze: È bello.– taka odpowiedź nie jest
akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje,
że ta informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako podpunkt,
do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł się, jako
podpunkt nieujęty, np.
• wyjaśnij, w jaki sposób znalazłeś(-aś) mieszkanie
Troverò la casa in Internet. („nie odniósł się”; zdający realizując polecenie używa
czasu przyszłego, nie ma żadnego odniesienia sytuującego dane wydarzenie w czasie
wymaganym do realizacji danego podpunktu)
La settimana scorsa passare molto tempo in Internet e trovare la casa. (podpunkt,
do którego zdający odniósł się; zdający realizując polecenie używa bezokolicznika,
ale w zdaniu występuje okolicznik czasu, sytuujący dane wydarzenie w czasie
wymaganym do realizacji danego podpunktu)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…
/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeżeli odpowiedź taka spełnia warunki polecenia.
Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej.
• wyjaśnij, w jaki sposób znalazłeś(-aś) mieszkanie
Non so come ho trovato il mio nuovo appartamento. (“nie odniósł się”)
Non so come ho trovato questo appartamento, in realtà è stato difficilissimo.
(“odniósł się”)
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim – uznaje
się realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• poinformuj, co zamierzasz zmienić w wynajętym mieszkaniu
Devo cambiare zasłonki. („nie odniósł się”)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest kluczowy
do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• poinformuj, co zamierzasz zmienić w wynajętym mieszkaniu
Vorrei comprare un wygodne letto. („odniósł się”)
Zadanie 10.
Postanowiłeś(-aś) wyprowadzić się z domu rodzinnego i wynająłeś/wynajęłaś mieszkanie.
W e-mailu do włoskiego kolegi:
• przedstaw powody swojej decyzji
• opisz reakcję Twoich rodziców na tę decyzję
• wyjaśnij, w jaki sposób znalazłeś(-aś) mieszkanie
• poinformuj, co zamierzasz zmienić w wynajętym mieszkaniu.
Caro Gianni,
come stai? Senti, il mese scorso sono andato(-a) ad abitare da solo(-a).
• przedstaw powody swojej decyzji
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy […].
5.7. Zdający przedstawia zalety […] różnych rozwiązań.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający:
• wyjaśnia przyczyny podjęcia decyzji o wyprowadzce z domu rodzinnego, np. Ero stanco
di abitare con i miei genitori. I/LUB
• podaje przyczyny podjęcia decyzji o wynajęciu mieszkania, np. Volevo cominciare
a vivere da adulto.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co najmniej
jednego powodu wyprowadzenia się z domu rodzinnego i/lub wynajęcia mieszkania.
Przez powód rozumie się:
• preferencje zdającego, np. Ho preso in affitto un appartamento perché volevo abitare
in un’altra città.
• niedogodności mieszkania w domu rodzinnym, np. La nostra casa è ormai troppo piccola
per quattro persone adulte, così ho preso in affitto un miniappartamento.
• okoliczności, które spowodowały konieczność wyprowadzki, np. A settembre comincio
gli studi a Roma, perciò ho dovuto trovarmi una casa in Italia.
• cel wyprowadzenia się z domu rodzinnego i/lub wynajęcia mieszkania, np. Ho deciso di
lasciare i miei per vedere se sono capace di vivere per conto mio.
Zdający nie musi użyć wyrazów il motivo / la ragione, lecz z kontekstu musi wynikać, że
przedstawia powód wyprowadzenia się z domu rodzinnego i/lub wynajęcia mieszkania.
Uznaje się wszystkie powody zależne i/lub niezależne od zdającego.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie podaje żadnego powodu, np.
Non so perché voglio abitare da solo.
Wymagany jest spójnik perché, perciò, così jeżeli z kontekstu wypowiedzi nie wynika powód
wyprowadzenia się z domu rodzinnego i/lub wynajęcia mieszkania, np.
Ho preso in affitto una casa. Ho già dato gli esami di maturità. (nie odniósł się)
Ho preso in affitto una casa perché ho già dato gli esami di maturità. (odniósł się)
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ho deciso. Voglio essere Voglio essere più autonomo. Sono
indipendente. ormai maggiorenne e non mi piace che
Ora abito in i miei genitori controllino ogni mio
campagna. Ho deciso di prendere in passo.
affitto una casa per
abitare più vicino
all’università.
• opisz reakcję Twoich rodziców na tę decyzję
5.6. Zdający przedstawia opinie innych osób.
5.9. Zdający opisuje doświadczenia […] innych.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający, odnosząc się do reakcji
na jego decyzję o wyprowadzeniu się i/lub wynajęciu mieszkania
• opisuje działania/czynności jednego lub obojga rodziców, np.
Quando ho detto la novità ai miei, la tazzina che la mamma teneva in mano le è caduta
per terra.
Conoscendo la mia decisione mio padre non ha pronunciato neanche una parola.
• opisuje emocje rodzica/rodziców, np.
Ho invitato i genitori al mio nuovo appartamento e la mamma era emozionata.
• przedstawia opinię rodzica/rodziców odnoszącą się do decyzji zdającego lub dotyczącą
samego mieszkania, np.
I miei hanno detto che il mio nuovo appartamento è molto bello. (odniósł się)
Akceptowana jest komunikatywna odpowiedź, w której zdający wspomina o spodziewanej
reakcji rodziców, jednak taka realizacja podpunktu jest kwalifikowana na poziom niższy, np.
Penso che i miei saranno contenti. (nie odniósł się)
Akceptowana jest komunikatywna odpowiedź, w której zdający opisuje reakcję innych
członków rodziny (np. i parenti), ale taka realizacja podpunktu jest kwalifikowana na poziom
niższy, np.
Ora i miei parenti sono contentissimi e orgogliosi della mia decisione. (odniósł się)
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ho chiesto l’opinione ai I genitori sono d’accordo con All’inizio la mamma non era
miei genitori. la mia decisione. d’accordo, ma l’ho convinta.
Il papà dice invece che è una
Gli ho annunciato la notizia buona idea.
e mia madre è svenuta.
Ho capito che i miei non
erano contenti.
• wyjaśnij, w jaki sposób znalazłeś(-aś) mieszkanie
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości […].
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający:
• wyjaśnia, w jaki sposób znalazł mieszkanie, np.
Ho letto un annuncio sul giornale.
Ho chiesto in giro se forse qualcuno voleva affittare una casa a uno studente.
• wspomina, że ktoś inny znalazł mu mieszkanie (zdający był bierny), np.
Mia zia è partita per gli USA e mi ha detto che può lasciarmi il suo appartamento per
un lungo periodo. Allora ho accettato.
• określa sposób znalezienia mieszkania za pomocą przysłówka, np.
Presto ho trovato un appartamento. (odniósł się)
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ho trovato un nuovo Ho trovato subito un Ho cercato in Rete, ma gli
appartamento. appartamento in Internet. appartamenti erano cari. Alla
fine ho trovato
Ho visitato molti un monolocale grazie alla zia
appartamenti che avevo di un mio amico.
trovato in Rete.
Un mio amico cercava un
coinquilino.
• poinformuj, co zamierzasz zmienić w wynajętym mieszkaniu
5.1. Zdający opisuje […] miejsca […].
5.8. Zdający opisuje intencje, marzenia […] i plany na przyszłość.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co najmniej
jednej zmiany, jaką zamierza wprowadzić w mieszkaniu:
• opisuje, jak będą wyglądać meble, dekoracje, ściany, np.
Avrò un piccolo tavolo rotondo.
Ci sarà molta luce quando avrò pulito i vetri delle finestre.
• opisuje ustawienie mebli, kolorystykę pomieszczeń, np.
Vicino al letto ci sarà un comodino.
• informuje, co zamierza kupić do wynajętego mieszkania, np.
Devo comprare un nuovo frigorifero.
• informuje o zamierzonym remoncie.
Jeżeli zdający opisuje mieszkanie w czasie teraźniejszym, przeszłym lub używa
bezokoliczników bez podania właściwego okolicznika czasu, a w pracy nie ma odniesienia
sytuującego daną czynność w czasie wymaganym do realizacji danego podpunktu, podpunkt
ten traktuje się jako nieujęty w pracy, np. Nell’appartamento ci sono molti mobili moderni.
(nie odniósł się)
Nie jest wymagane, aby zdający opisał dotychczasowy stan mieszkania, np. Le pareti sono
verdi.
Akceptuje się odpowiedź, w której zdający pisze o osobach trzecich wprowadzających
zmiany w wynajętym mieszkaniu, np. Domani mio padre dipingerà le pareti della cucina.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Devo cambiare qualcosa. Vorrei cambiare il colore Vorrei comprare qualche
delle pareti. mobile nuovo e cambiare
il tappeto nella camera da
Mi piacerebbe comprare letto.
un letto più comodo.
Penso di cambiare il colore
delle pareti in soggiorno e ho
già scelto un verde chiaro.
Podane przykłady zaczerpnięto z prac zdających. Zachowano w nich błędy.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z trudnych
0 p.
do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności w tekście
bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek na odpowiednią
liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(“przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego
uzasadnienia/kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji
za spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać 2 punkty
w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy, braku
kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest sprzeczne
z obowiązującymi zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu. Jeśli
komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość pracy
(lub dany fragment) “pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy językowe.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem “precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur o wysokim stopniu
pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji wyrażania myśli mieści się
również charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń, np. stosowanie
typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur gramatycznych
precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
• przedstaw powody swojej decyzji
Volevo abitare da solo.
Volevo sentirmi indipendente e autosufficiente.– zawiera “precyzyjne sformułowania”.
• wyjaśnij, w jaki sposób znalazłeś(-aś) mieszkanie
Ho trovato l’appartamento tramite un’agenzia immobiliare. – zawiera “precyzyjne
sformułowania”.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek liczby
błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia wyrazów
i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co „liczne”
błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy
znak √ w miejscu
spowodowany brakiem Marek √ czekoladę.
brakującego wyrazu
wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy
podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
i ortograficzny
i otoczenie kołem
w jednym słowie
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu traktuje się jako błędy językowe i oznacza
poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznaczamy błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące miedzy akapitami, mogą być zaznaczane “pionową
falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się “praca całkowicie niezgodna
z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium)
LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą zapisuje
się “praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się
0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub całkowicie
nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę tekstu, są one
otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie zakresu środków
językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. qc, należy oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny zmieniający
znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy. Jest on brany
pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac
zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych
na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem, że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, gruppo, rivista, np. il film
“M jak miłość”, la rivista “Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym, niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie podkreślane jest linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. Ho letto
Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest linią
falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe
dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Praca w
napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. a casa (2 słowa), nella nostra scuola (3 słowa).
2. Jako jeden wyraz liczone są:
• słowa łączone dywizem, np. e-mail
• formy skrócone, np. c’è
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
• liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo, XX sec. =2 słowa.
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych w Internecie
(np. “buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu np. Io porto
białe scarpe. – 4 słowa.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJW-P1_1P-172, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.