Przejdź do treści
Moja Matura

Maj 2024 · Formuła 2023

Język hiszpański 2024 — poziom dwujęzyczny — część 2

Pracuj we własnym tempie. Sprawdź oficjalne odpowiedzi i dostępne objaśnienia. Wyjaśnienia pozostające w opracowaniu są oznaczone przy zadaniach.

Na tej stronie
21
Punkty na stronie
35
Poziom
Dwujęzyczny

Zachowany status źródłowy: ten arkusz nie ma jeszcze zatwierdzenia redakcyjnego całego zestawu. Dostępne odpowiedzi i opracowania pozostają oznaczone przy zadaniach.

Pracuj z arkuszem

Zadania, odpowiedzi i opracowania

zadania 5.3–10

Nagranie do zadań ze słuchu

Otwórz nagranie CKE ↗

Zadanie 5.3

1 pkt

Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego

Tarea 5 (0–4)
Lee el texto del que han sido eliminados cuatro fragmentos. Escoge el fragmento
(A–F) que complete cada espacio en el texto de manera lógica y coherente y escribe
la letra correspondiente en el espacio indicado (5.1.–5.4.). Hay dos fragmentos
de más.

DE PURO DISTRAÍDO

Nunca se consideró un exiliado político. Había abandonado su tierra por un impulso. Quizá
pensó que si se quedaba en su país, iba a desaparecer a corto plazo y él bien sabía que
no estaba hecho para la desaparición, sino para el vagabundeo, la independencia,
el modestísimo disfrute.
Así como había vagado por las calles y los caminos de su tierra, empezó a vagar por
los países, las fronteras y los mares. Era terriblemente distraído. A menudo no sabía en qué
ciudad se encontraba, pero no por eso decidía preguntar. 5.1. _____ En el peor de
los casos, le quedaba el esperanto de los gestos.
Viajaba en ferrocarril o en autobús, pero normalmente lograba que lo recogieran en algún
auto o camión. Inspiraba confianza. 5.2. _____ Y era lógico: era consciente de que ningún
hombre ni, menos aún, ninguna mujer, habría sido capaz de soportar tanta incuria y tanto
desorden.
Cuando pasaba por una frontera, mostraba el pasaporte con un gesto displicente
o mecánico, pero inmediatamente se olvidaba de qué frontera se trataba. Permanecía poco
tiempo en el centro de las ciudades. Prefería los barrios marginales, donde se llevaba bien
con los niños y los perros.
A veces surgía algún detalle que le servía de orientación. Pero no siempre. Una mañana
se halló junto a un canal y creyó que estaba en Venecia, pero era Brujas. 5.3. _____ Y eso
tampoco le afectaba, ya que no tenía preferencia por ninguno de los puntos cardinales.
De vez en cuando iba a los aeropuertos, pero casi nunca viajaba en avión, entre otras
cosas porque, después de presentarse en el mostrador correspondiente y despachar su
liviano equipaje, se iba a la terraza a ver cómo despegaban y aterrizaban las grandes
aeronaves y no prestaba la menor atención a los altavoces, que repetían su nombre con
insistencia.
En cierta ocasión, sin embargo, y vaya a saber por qué extraño mecanismo, permaneció
junto a la puerta de embarque y subió confiadamente al avión con los demás pasajeros.
Cuando llegó a su destino y mostró su pasaporte, tan displicentemente como de costumbre,
un funcionario de emigración lo miró con atención y le dijo: “Venga conmigo”. 5.4. _____
Pensó acercarse hacia ella, pero de improviso no vio nada. Alguien, desde atrás, le había
colocado una capucha. Solo entonces comprendió que, de puro distraído, se encontraba de
nuevo en su patria.
Adaptado de Mario Benedetti, De puro distraído

Strona 10 z 21 MJHH-D0-100

A. Le gustaban sus paisanos solícitos y bastante desconfiados, pero no se encadenaba.
Se entretenía con el paisaje pero al final se empalagaba de tanto verde y añoraba
el hollín de las ciudades. Saboreaba las tensiones metropolitanas pero llegaba un día
en que se sentía cercado por los imponentes bloques de cemento.

B. Él lo siguió mansamente por un corredor desierto. Cuando llegaron a una puerta
con un letrero Prohibido el paso, el funcionario la abrió y lo conminó a entrar. Así lo hizo,
desprevenido. Vio una mesa que había en el centro de la habitación.

C. Otro día confundió el Sena con el Rhin. No llevaba brújula, sino que se orientaba por
el sol, pero cuando le tocaban días tormentosos, de cielo oscuro, no tenía la menor idea
de dónde quedaba el norte.

D. Al embarcar sintió que le flaqueaban las piernas. Un momento antes de desmayarse vio
con lucidez el error que había cometido y que le iba a costar muy caro. Entonces
se derrumbó inconsciente al suelo.

E. Simplemente seguía caminando y, en todo caso, si se equivocaba, no le importaba salir
del error. Si precisaba algo, ya fuera para comer o para dormir, disponía de cuatro
idiomas para buscarlo, y siempre había alguien que lo comprendía.

F. Por eso, la gente le creía las cosas más absurdas y disparatadas, y no se equivocaban,
porque todo en él era un poco absurdo. Por lo común, andaba solo.

¡ESCRIBE LAS SOLUCIONES EN LA HOJA DE RESPUESTAS!

Wstaw fragment A–F w lukę 5.3. tekstu «De puro distraído». Dwa fragmenty nie pasują do żadnej luki.

  • A.Le gustaban sus paisanos solícitos y bastante desconfiados, pero no se encadenaba. Se entretenía con el paisaje pero al final se empalagaba de tanto verde y añoraba el hollín de las ciudades. Saboreaba las tensiones metropolitanas pero llegaba un día en que se sentía cercado por los imponentes bloques de cemento.
  • B.Él lo siguió mansamente por un corredor desierto. Cuando llegaron a una puerta con un letrero Prohibido el paso, el funcionario la abrió y lo conminó a entrar. Así lo hizo, desprevenido. Vio una mesa que había en el centro de la habitación.
  • C.Otro día confundió el Sena con el Rhin. No llevaba brújula, sino que se orientaba por el sol, pero cuando le tocaban días tormentosos, de cielo oscuro, no tenía la menor idea de dónde quedaba el norte.
  • D.Al embarcar sintió que le flaqueaban las piernas. Un momento antes de desmayarse vio con lucidez el error que había cometido y que le iba a costar muy caro. Entonces se derrumbó inconsciente al suelo.
  • E.Simplemente seguía caminando y, en todo caso, si se equivocaba, no le importaba salir del error. Si precisaba algo, ya fuera para comer o para dormir, disponía de cuatro idiomas para buscarlo, y siempre había alguien que lo comprendía.
  • F.Por eso, la gente le creía las cosas más absurdas y disparatadas, y no se equivocaban, porque todo en él era un poco absurdo. Por lo común, andaba solo. ¡ESCRIBE LAS SOLUCIONES EN LA HOJA DE RESPUESTAS!
Sprawdź odpowiedź

C

Kolejna pomyłka geograficzna z fragmentu C rozwija historię pomylenia Brugii z Wenecją. Brak wiedzy, gdzie jest północ, wiąże się z dalszą obojętnością wobec kierunków świata. Fragment nie dotyczy samego stosunku do krajobrazu.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Zlokalizuj fragment odpowiadający poleceniu, oddziel informację podaną wprost od wniosku i porównaj sens całego zdania z każdą opcją.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    Kolejna pomyłka geograficzna z fragmentu C rozwija historię pomylenia Brugii z Wenecją. Brak wiedzy, gdzie jest północ, wiąże się z dalszą obojętnością wobec kierunków świata. Fragment nie dotyczy samego stosunku do krajobrazu. Kolejna pomyłka geograficzna z fragmentu C rozwija historię pomylenia Brugii z Wenecją. Brak wiedzy, gdzie jest północ, wiąże się z dalszą obojętnością wobec kierunków świata. Fragment nie dotyczy samego stosunku do krajobrazu.

  4. Skontroluj punktowanie

    5.3. wypowiedzi pisemne o wysokim
    tekstu. C
    stopniu złożoności […].

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

5.3. wypowiedzi pisemne o wysokim
tekstu. C
stopniu złożoności […].

Strona arkusza: 10

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 5.4

1 pkt

Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego

Tarea 5 (0–4)
Lee el texto del que han sido eliminados cuatro fragmentos. Escoge el fragmento
(A–F) que complete cada espacio en el texto de manera lógica y coherente y escribe
la letra correspondiente en el espacio indicado (5.1.–5.4.). Hay dos fragmentos
de más.

DE PURO DISTRAÍDO

Nunca se consideró un exiliado político. Había abandonado su tierra por un impulso. Quizá
pensó que si se quedaba en su país, iba a desaparecer a corto plazo y él bien sabía que
no estaba hecho para la desaparición, sino para el vagabundeo, la independencia,
el modestísimo disfrute.
Así como había vagado por las calles y los caminos de su tierra, empezó a vagar por
los países, las fronteras y los mares. Era terriblemente distraído. A menudo no sabía en qué
ciudad se encontraba, pero no por eso decidía preguntar. 5.1. _____ En el peor de
los casos, le quedaba el esperanto de los gestos.
Viajaba en ferrocarril o en autobús, pero normalmente lograba que lo recogieran en algún
auto o camión. Inspiraba confianza. 5.2. _____ Y era lógico: era consciente de que ningún
hombre ni, menos aún, ninguna mujer, habría sido capaz de soportar tanta incuria y tanto
desorden.
Cuando pasaba por una frontera, mostraba el pasaporte con un gesto displicente
o mecánico, pero inmediatamente se olvidaba de qué frontera se trataba. Permanecía poco
tiempo en el centro de las ciudades. Prefería los barrios marginales, donde se llevaba bien
con los niños y los perros.
A veces surgía algún detalle que le servía de orientación. Pero no siempre. Una mañana
se halló junto a un canal y creyó que estaba en Venecia, pero era Brujas. 5.3. _____ Y eso
tampoco le afectaba, ya que no tenía preferencia por ninguno de los puntos cardinales.
De vez en cuando iba a los aeropuertos, pero casi nunca viajaba en avión, entre otras
cosas porque, después de presentarse en el mostrador correspondiente y despachar su
liviano equipaje, se iba a la terraza a ver cómo despegaban y aterrizaban las grandes
aeronaves y no prestaba la menor atención a los altavoces, que repetían su nombre con
insistencia.
En cierta ocasión, sin embargo, y vaya a saber por qué extraño mecanismo, permaneció
junto a la puerta de embarque y subió confiadamente al avión con los demás pasajeros.
Cuando llegó a su destino y mostró su pasaporte, tan displicentemente como de costumbre,
un funcionario de emigración lo miró con atención y le dijo: “Venga conmigo”. 5.4. _____
Pensó acercarse hacia ella, pero de improviso no vio nada. Alguien, desde atrás, le había
colocado una capucha. Solo entonces comprendió que, de puro distraído, se encontraba de
nuevo en su patria.
Adaptado de Mario Benedetti, De puro distraído

Strona 10 z 21 MJHH-D0-100

A. Le gustaban sus paisanos solícitos y bastante desconfiados, pero no se encadenaba.
Se entretenía con el paisaje pero al final se empalagaba de tanto verde y añoraba
el hollín de las ciudades. Saboreaba las tensiones metropolitanas pero llegaba un día
en que se sentía cercado por los imponentes bloques de cemento.

B. Él lo siguió mansamente por un corredor desierto. Cuando llegaron a una puerta
con un letrero Prohibido el paso, el funcionario la abrió y lo conminó a entrar. Así lo hizo,
desprevenido. Vio una mesa que había en el centro de la habitación.

C. Otro día confundió el Sena con el Rhin. No llevaba brújula, sino que se orientaba por
el sol, pero cuando le tocaban días tormentosos, de cielo oscuro, no tenía la menor idea
de dónde quedaba el norte.

D. Al embarcar sintió que le flaqueaban las piernas. Un momento antes de desmayarse vio
con lucidez el error que había cometido y que le iba a costar muy caro. Entonces
se derrumbó inconsciente al suelo.

E. Simplemente seguía caminando y, en todo caso, si se equivocaba, no le importaba salir
del error. Si precisaba algo, ya fuera para comer o para dormir, disponía de cuatro
idiomas para buscarlo, y siempre había alguien que lo comprendía.

F. Por eso, la gente le creía las cosas más absurdas y disparatadas, y no se equivocaban,
porque todo en él era un poco absurdo. Por lo común, andaba solo.

¡ESCRIBE LAS SOLUCIONES EN LA HOJA DE RESPUESTAS!

Wstaw fragment A–F w lukę 5.4. tekstu «De puro distraído». Dwa fragmenty nie pasują do żadnej luki.

  • A.Le gustaban sus paisanos solícitos y bastante desconfiados, pero no se encadenaba. Se entretenía con el paisaje pero al final se empalagaba de tanto verde y añoraba el hollín de las ciudades. Saboreaba las tensiones metropolitanas pero llegaba un día en que se sentía cercado por los imponentes bloques de cemento.
  • B.Él lo siguió mansamente por un corredor desierto. Cuando llegaron a una puerta con un letrero Prohibido el paso, el funcionario la abrió y lo conminó a entrar. Así lo hizo, desprevenido. Vio una mesa que había en el centro de la habitación.
  • C.Otro día confundió el Sena con el Rhin. No llevaba brújula, sino que se orientaba por el sol, pero cuando le tocaban días tormentosos, de cielo oscuro, no tenía la menor idea de dónde quedaba el norte.
  • D.Al embarcar sintió que le flaqueaban las piernas. Un momento antes de desmayarse vio con lucidez el error que había cometido y que le iba a costar muy caro. Entonces se derrumbó inconsciente al suelo.
  • E.Simplemente seguía caminando y, en todo caso, si se equivocaba, no le importaba salir del error. Si precisaba algo, ya fuera para comer o para dormir, disponía de cuatro idiomas para buscarlo, y siempre había alguien que lo comprendía.
  • F.Por eso, la gente le creía las cosas más absurdas y disparatadas, y no se equivocaban, porque todo en él era un poco absurdo. Por lo común, andaba solo. ¡ESCRIBE LAS SOLUCIONES EN LA HOJA DE RESPUESTAS!
Sprawdź odpowiedź

B

Po wezwaniu urzędnika bohater musi pójść za nim; fragment B opisuje korytarz i pokój ze stołem. Zaimek „ella” w następnym zdaniu odsyła do „mesa”. Fragment D przeczyłby opisanemu wcześniej spokojnemu wejściu do samolotu.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Zlokalizuj fragment odpowiadający poleceniu, oddziel informację podaną wprost od wniosku i porównaj sens całego zdania z każdą opcją.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    Po wezwaniu urzędnika bohater musi pójść za nim; fragment B opisuje korytarz i pokój ze stołem. Zaimek „ella” w następnym zdaniu odsyła do „mesa”. Fragment D przeczyłby opisanemu wcześniej spokojnemu wejściu do samolotu. Po wezwaniu urzędnika bohater musi pójść za nim; fragment B opisuje korytarz i pokój ze stołem. Zaimek „ella” w następnym zdaniu odsyła do „mesa”. Fragment D przeczyłby opisanemu wcześniej spokojnemu wejściu do samolotu.

  4. Skontroluj punktowanie

    5.4. B

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

5.4. B

Strona arkusza: 10

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 6.1

1 pkt

Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego

Tarea 6 (0–4)
Lee el texto. A continuación, empareja cada uno de los enunciados (6.1.–6.4.)
con el párrafo al que corresponda (A–E). Coloca cada letra en la casilla adecuada.
Un párrafo no se relaciona con ningún enunciado.

¿En cuál de los párrafos el autor

6.1. alude al resultado insatisfactorio de su rendimiento laboral?

6.2. describe las ambigüedades propagandísticas en el uso del lenguaje?

aclara cómo la organización del trabajo convierte algunos derechos laborales
6.3.
en ilusorios?

6.4. compara el ambiente del almacén al de una institución penitenciaria?

ASÍ SE TRABAJA

Un periodista se propuso experimentar en carne propia cómo es trabajar en los empleos peor
remunerados… Un mes lo hizo como recogedor de pedidos en el almacén de una gran
compañía de venta por Internet. He aquí algunas observaciones suyas.

A. Un ruido estruendoso acaba de sonar avisando que es la hora del almuerzo que tiene
lugar a mitad del turno de diez horas y media. Una de las ventajas del trabajo es
la comida relativamente barata y las máquinas expendedoras de café y té gratuitos.
El problema es encontrar el tiempo para comer y beber. Nos dan media hora para
el almuerzo, pero, cuando por fin logras llegar a la cantina y abrirte paso entre el gentío
de trabajadores, tan solo te quedan 15 minutos para emprender el largo camino de
regreso al almacén.

B. Así se trabaja en una de las mayores empresas del mundo. Cada uno de
los recogedores llevamos un dispositivo electrónico en la mano que informa de nuestros
movimientos. En un lugar desconocido del almacén, un jefe de sección a cargo de diez
o doce operarios está tecleando órdenes en su ordenador que terminan por llegar
a nuestros dispositivos. Nos encuadran en un ranking según la rapidez con que
recogemos los artículos de los estantes y llenamos los cofres. Por poner un ejemplo,
durante la primera semana me hicieron saber que, atendiendo al índice de productividad,
yo estaba en el 10% inferior.

C. Según el podómetro que llevo en la muñeca, ando 15 kilómetros al día. El máximo que
he llegado a recorrer es 20; el mínimo, 11. Después de unos días, los pies empiezan
a asemejarse a dos maltrechos bloques de cera repasados con un rallador para queso.
Una cosa es andar 15 kilómetros cuando tienes los pies distendidos y has estado
comiendo y durmiendo bien. Hacerlo durante 4 días seguidos, con pocas horas de sueño
y una dieta de platos preparados es otra cosa muy distinta.

Strona 12 z 21 MJHH-D0-100

D. Las paredes del almacén están decoradas con lemas alentadores y con fotografías
de unos obreros cuyos semblantes luminosos dejan bien claro que en este trabajo todo
el mundo se lo pasa en grande. Nos encanta venir al trabajo y lo echamos de menos
cuando no estamos aquí, proclama la efigie en cartón a tamaño natural de una mujer.
De forma parecida, a casi todo se le asigna un eufemismo. El mero hecho de llamar
“almacén” a este almacén constituye una infracción. Aquí no te despiden o te ponen
en la calle; lo que hacen es “liberarte”. También han sido eliminadas las categorías como
“jefe” y “trabajador”; aquí todos somos “asociados”, y da igual que estés en lo más alto
o seas el último mono.

E. En el almacén está prohibido llevar prendas con capucha o gafas de sol. “Porque igual
tenemos que miraros los ojos, por si la noche anterior estuvisteis bebiendo más de
la cuenta”, nos avisó en tono ominoso una mujer el primer día de trabajo. “Los ojos
siempre te delatan”. Un encargado cada día nos recuerda los errores del día anterior.
En realidad, impera una atmósfera más bien carcelaria. Por suerte, no tenemos que
pedir permiso para alejarnos en busca de un surtidor para beber agua o ir al cuarto de
baño.
Adaptado de www.xlsemanal.com

¡ESCRIBE LAS SOLUCIONES EN LA HOJA DE RESPUESTAS!

¿En cuál de los párrafos A–E el autor alude al resultado insatisfactorio de su rendimiento laboral?

Sprawdź odpowiedź

B

W akapicie B narrator dowiaduje się, że jego wydajność plasuje go w dolnych 10% rankingu. To konkretny niezadowalający wynik pracy, nie opis samego zmęczenia fizycznego z akapitu C.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Zlokalizuj fragment odpowiadający poleceniu, oddziel informację podaną wprost od wniosku i porównaj sens całego zdania z każdą opcją.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    W akapicie B narrator dowiaduje się, że jego wydajność plasuje go w dolnych 10% rankingu. To konkretny niezadowalający wynik pracy, nie opis samego zmęczenia fizycznego z akapitu C. W akapicie B narrator dowiaduje się, że jego wydajność plasuje go w dolnych 10% rankingu. To konkretny niezadowalający wynik pracy, nie opis samego zmęczenia fizycznego z akapitu C.

  4. Skontroluj punktowanie

    6.1. wynikające z informacji zawartych B
    II. Rozumienie w tekście.
    wypowiedzi. III.1) Zdający określa główną myśl

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

6.1. wynikające z informacji zawartych B
II. Rozumienie w tekście.
wypowiedzi. III.1) Zdający określa główną myśl

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 6.2

1 pkt

Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego

Tarea 6 (0–4)
Lee el texto. A continuación, empareja cada uno de los enunciados (6.1.–6.4.)
con el párrafo al que corresponda (A–E). Coloca cada letra en la casilla adecuada.
Un párrafo no se relaciona con ningún enunciado.

¿En cuál de los párrafos el autor

6.1. alude al resultado insatisfactorio de su rendimiento laboral?

6.2. describe las ambigüedades propagandísticas en el uso del lenguaje?

aclara cómo la organización del trabajo convierte algunos derechos laborales
6.3.
en ilusorios?

6.4. compara el ambiente del almacén al de una institución penitenciaria?

ASÍ SE TRABAJA

Un periodista se propuso experimentar en carne propia cómo es trabajar en los empleos peor
remunerados… Un mes lo hizo como recogedor de pedidos en el almacén de una gran
compañía de venta por Internet. He aquí algunas observaciones suyas.

A. Un ruido estruendoso acaba de sonar avisando que es la hora del almuerzo que tiene
lugar a mitad del turno de diez horas y media. Una de las ventajas del trabajo es
la comida relativamente barata y las máquinas expendedoras de café y té gratuitos.
El problema es encontrar el tiempo para comer y beber. Nos dan media hora para
el almuerzo, pero, cuando por fin logras llegar a la cantina y abrirte paso entre el gentío
de trabajadores, tan solo te quedan 15 minutos para emprender el largo camino de
regreso al almacén.

B. Así se trabaja en una de las mayores empresas del mundo. Cada uno de
los recogedores llevamos un dispositivo electrónico en la mano que informa de nuestros
movimientos. En un lugar desconocido del almacén, un jefe de sección a cargo de diez
o doce operarios está tecleando órdenes en su ordenador que terminan por llegar
a nuestros dispositivos. Nos encuadran en un ranking según la rapidez con que
recogemos los artículos de los estantes y llenamos los cofres. Por poner un ejemplo,
durante la primera semana me hicieron saber que, atendiendo al índice de productividad,
yo estaba en el 10% inferior.

C. Según el podómetro que llevo en la muñeca, ando 15 kilómetros al día. El máximo que
he llegado a recorrer es 20; el mínimo, 11. Después de unos días, los pies empiezan
a asemejarse a dos maltrechos bloques de cera repasados con un rallador para queso.
Una cosa es andar 15 kilómetros cuando tienes los pies distendidos y has estado
comiendo y durmiendo bien. Hacerlo durante 4 días seguidos, con pocas horas de sueño
y una dieta de platos preparados es otra cosa muy distinta.

Strona 12 z 21 MJHH-D0-100

D. Las paredes del almacén están decoradas con lemas alentadores y con fotografías
de unos obreros cuyos semblantes luminosos dejan bien claro que en este trabajo todo
el mundo se lo pasa en grande. Nos encanta venir al trabajo y lo echamos de menos
cuando no estamos aquí, proclama la efigie en cartón a tamaño natural de una mujer.
De forma parecida, a casi todo se le asigna un eufemismo. El mero hecho de llamar
“almacén” a este almacén constituye una infracción. Aquí no te despiden o te ponen
en la calle; lo que hacen es “liberarte”. También han sido eliminadas las categorías como
“jefe” y “trabajador”; aquí todos somos “asociados”, y da igual que estés en lo más alto
o seas el último mono.

E. En el almacén está prohibido llevar prendas con capucha o gafas de sol. “Porque igual
tenemos que miraros los ojos, por si la noche anterior estuvisteis bebiendo más de
la cuenta”, nos avisó en tono ominoso una mujer el primer día de trabajo. “Los ojos
siempre te delatan”. Un encargado cada día nos recuerda los errores del día anterior.
En realidad, impera una atmósfera más bien carcelaria. Por suerte, no tenemos que
pedir permiso para alejarnos en busca de un surtidor para beber agua o ir al cuarto de
baño.
Adaptado de www.xlsemanal.com

¡ESCRIBE LAS SOLUCIONES EN LA HOJA DE RESPUESTAS!

¿En cuál de los párrafos A–E el autor describe las ambigüedades propagandísticas en el uso del lenguaje?

Sprawdź odpowiedź

D

Akapit D zestawia hasła szczęśliwych pracowników z eufemizmami: zwolnienie to „uwolnienie”, a różnice stanowisk ukrywa nazwa „asociados”. Te zabiegi pokazują propagandowe używanie języka.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Zlokalizuj fragment odpowiadający poleceniu, oddziel informację podaną wprost od wniosku i porównaj sens całego zdania z każdą opcją.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    Akapit D zestawia hasła szczęśliwych pracowników z eufemizmami: zwolnienie to „uwolnienie”, a różnice stanowisk ukrywa nazwa „asociados”. Te zabiegi pokazują propagandowe używanie języka. Akapit D zestawia hasła szczęśliwych pracowników z eufemizmami: zwolnienie to „uwolnienie”, a różnice stanowisk ukrywa nazwa „asociados”. Te zabiegi pokazują propagandowe używanie języka.

  4. Skontroluj punktowanie

    6.2.
    […] fragmentu tekstu.
    D
    Zdający rozumie […] różnorodne
    wypowiedzi pisemne o wysokim
    III.2) Zdający określa intencje […]

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

6.2.
[…] fragmentu tekstu.
D
Zdający rozumie […] różnorodne
wypowiedzi pisemne o wysokim
III.2) Zdający określa intencje […]

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 6.3

1 pkt

Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego

Tarea 6 (0–4)
Lee el texto. A continuación, empareja cada uno de los enunciados (6.1.–6.4.)
con el párrafo al que corresponda (A–E). Coloca cada letra en la casilla adecuada.
Un párrafo no se relaciona con ningún enunciado.

¿En cuál de los párrafos el autor

6.1. alude al resultado insatisfactorio de su rendimiento laboral?

6.2. describe las ambigüedades propagandísticas en el uso del lenguaje?

aclara cómo la organización del trabajo convierte algunos derechos laborales
6.3.
en ilusorios?

6.4. compara el ambiente del almacén al de una institución penitenciaria?

ASÍ SE TRABAJA

Un periodista se propuso experimentar en carne propia cómo es trabajar en los empleos peor
remunerados… Un mes lo hizo como recogedor de pedidos en el almacén de una gran
compañía de venta por Internet. He aquí algunas observaciones suyas.

A. Un ruido estruendoso acaba de sonar avisando que es la hora del almuerzo que tiene
lugar a mitad del turno de diez horas y media. Una de las ventajas del trabajo es
la comida relativamente barata y las máquinas expendedoras de café y té gratuitos.
El problema es encontrar el tiempo para comer y beber. Nos dan media hora para
el almuerzo, pero, cuando por fin logras llegar a la cantina y abrirte paso entre el gentío
de trabajadores, tan solo te quedan 15 minutos para emprender el largo camino de
regreso al almacén.

B. Así se trabaja en una de las mayores empresas del mundo. Cada uno de
los recogedores llevamos un dispositivo electrónico en la mano que informa de nuestros
movimientos. En un lugar desconocido del almacén, un jefe de sección a cargo de diez
o doce operarios está tecleando órdenes en su ordenador que terminan por llegar
a nuestros dispositivos. Nos encuadran en un ranking según la rapidez con que
recogemos los artículos de los estantes y llenamos los cofres. Por poner un ejemplo,
durante la primera semana me hicieron saber que, atendiendo al índice de productividad,
yo estaba en el 10% inferior.

C. Según el podómetro que llevo en la muñeca, ando 15 kilómetros al día. El máximo que
he llegado a recorrer es 20; el mínimo, 11. Después de unos días, los pies empiezan
a asemejarse a dos maltrechos bloques de cera repasados con un rallador para queso.
Una cosa es andar 15 kilómetros cuando tienes los pies distendidos y has estado
comiendo y durmiendo bien. Hacerlo durante 4 días seguidos, con pocas horas de sueño
y una dieta de platos preparados es otra cosa muy distinta.

Strona 12 z 21 MJHH-D0-100

D. Las paredes del almacén están decoradas con lemas alentadores y con fotografías
de unos obreros cuyos semblantes luminosos dejan bien claro que en este trabajo todo
el mundo se lo pasa en grande. Nos encanta venir al trabajo y lo echamos de menos
cuando no estamos aquí, proclama la efigie en cartón a tamaño natural de una mujer.
De forma parecida, a casi todo se le asigna un eufemismo. El mero hecho de llamar
“almacén” a este almacén constituye una infracción. Aquí no te despiden o te ponen
en la calle; lo que hacen es “liberarte”. También han sido eliminadas las categorías como
“jefe” y “trabajador”; aquí todos somos “asociados”, y da igual que estés en lo más alto
o seas el último mono.

E. En el almacén está prohibido llevar prendas con capucha o gafas de sol. “Porque igual
tenemos que miraros los ojos, por si la noche anterior estuvisteis bebiendo más de
la cuenta”, nos avisó en tono ominoso una mujer el primer día de trabajo. “Los ojos
siempre te delatan”. Un encargado cada día nos recuerda los errores del día anterior.
En realidad, impera una atmósfera más bien carcelaria. Por suerte, no tenemos que
pedir permiso para alejarnos en busca de un surtidor para beber agua o ir al cuarto de
baño.
Adaptado de www.xlsemanal.com

¡ESCRIBE LAS SOLUCIONES EN LA HOJA DE RESPUESTAS!

¿En cuál de los párrafos A–E el autor aclara cómo la organización del trabajo convierte algunos derechos laborales en ilusorios?

Sprawdź odpowiedź

A

Akapit A opisuje pozorną korzyść taniego jedzenia i formalną półgodzinną przerwę, którą pochłania dojście do stołówki i powrót. Organizacja pracy utrudnia skorzystanie z uprawnienia, mimo że istnieje ono na papierze.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Zlokalizuj fragment odpowiadający poleceniu, oddziel informację podaną wprost od wniosku i porównaj sens całego zdania z każdą opcją.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    Akapit A opisuje pozorną korzyść taniego jedzenia i formalną półgodzinną przerwę, którą pochłania dojście do stołówki i powrót. Organizacja pracy utrudnia skorzystanie z uprawnienia, mimo że istnieje ono na papierze. Akapit A opisuje pozorną korzyść taniego jedzenia i formalną półgodzinną przerwę, którą pochłania dojście do stołówki i powrót. Organizacja pracy utrudnia skorzystanie z uprawnienia, mimo że istnieje ono na papierze.

  4. Skontroluj punktowanie

    6.3.
    nadawcy/autora tekstu.
    A
    stopniu złożoności […].
    III.4) Zdający znajduje w tekście

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

6.3.
nadawcy/autora tekstu.
A
stopniu złożoności […].
III.4) Zdający znajduje w tekście

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 6.4

1 pkt

Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego

Tarea 6 (0–4)
Lee el texto. A continuación, empareja cada uno de los enunciados (6.1.–6.4.)
con el párrafo al que corresponda (A–E). Coloca cada letra en la casilla adecuada.
Un párrafo no se relaciona con ningún enunciado.

¿En cuál de los párrafos el autor

6.1. alude al resultado insatisfactorio de su rendimiento laboral?

6.2. describe las ambigüedades propagandísticas en el uso del lenguaje?

aclara cómo la organización del trabajo convierte algunos derechos laborales
6.3.
en ilusorios?

6.4. compara el ambiente del almacén al de una institución penitenciaria?

ASÍ SE TRABAJA

Un periodista se propuso experimentar en carne propia cómo es trabajar en los empleos peor
remunerados… Un mes lo hizo como recogedor de pedidos en el almacén de una gran
compañía de venta por Internet. He aquí algunas observaciones suyas.

A. Un ruido estruendoso acaba de sonar avisando que es la hora del almuerzo que tiene
lugar a mitad del turno de diez horas y media. Una de las ventajas del trabajo es
la comida relativamente barata y las máquinas expendedoras de café y té gratuitos.
El problema es encontrar el tiempo para comer y beber. Nos dan media hora para
el almuerzo, pero, cuando por fin logras llegar a la cantina y abrirte paso entre el gentío
de trabajadores, tan solo te quedan 15 minutos para emprender el largo camino de
regreso al almacén.

B. Así se trabaja en una de las mayores empresas del mundo. Cada uno de
los recogedores llevamos un dispositivo electrónico en la mano que informa de nuestros
movimientos. En un lugar desconocido del almacén, un jefe de sección a cargo de diez
o doce operarios está tecleando órdenes en su ordenador que terminan por llegar
a nuestros dispositivos. Nos encuadran en un ranking según la rapidez con que
recogemos los artículos de los estantes y llenamos los cofres. Por poner un ejemplo,
durante la primera semana me hicieron saber que, atendiendo al índice de productividad,
yo estaba en el 10% inferior.

C. Según el podómetro que llevo en la muñeca, ando 15 kilómetros al día. El máximo que
he llegado a recorrer es 20; el mínimo, 11. Después de unos días, los pies empiezan
a asemejarse a dos maltrechos bloques de cera repasados con un rallador para queso.
Una cosa es andar 15 kilómetros cuando tienes los pies distendidos y has estado
comiendo y durmiendo bien. Hacerlo durante 4 días seguidos, con pocas horas de sueño
y una dieta de platos preparados es otra cosa muy distinta.

Strona 12 z 21 MJHH-D0-100

D. Las paredes del almacén están decoradas con lemas alentadores y con fotografías
de unos obreros cuyos semblantes luminosos dejan bien claro que en este trabajo todo
el mundo se lo pasa en grande. Nos encanta venir al trabajo y lo echamos de menos
cuando no estamos aquí, proclama la efigie en cartón a tamaño natural de una mujer.
De forma parecida, a casi todo se le asigna un eufemismo. El mero hecho de llamar
“almacén” a este almacén constituye una infracción. Aquí no te despiden o te ponen
en la calle; lo que hacen es “liberarte”. También han sido eliminadas las categorías como
“jefe” y “trabajador”; aquí todos somos “asociados”, y da igual que estés en lo más alto
o seas el último mono.

E. En el almacén está prohibido llevar prendas con capucha o gafas de sol. “Porque igual
tenemos que miraros los ojos, por si la noche anterior estuvisteis bebiendo más de
la cuenta”, nos avisó en tono ominoso una mujer el primer día de trabajo. “Los ojos
siempre te delatan”. Un encargado cada día nos recuerda los errores del día anterior.
En realidad, impera una atmósfera más bien carcelaria. Por suerte, no tenemos que
pedir permiso para alejarnos en busca de un surtidor para beber agua o ir al cuarto de
baño.
Adaptado de www.xlsemanal.com

¡ESCRIBE LAS SOLUCIONES EN LA HOJA DE RESPUESTAS!

¿En cuál de los párrafos A–E el autor compara el ambiente del almacén al de una institución penitenciaria?

  • A.Un ruido estruendoso acaba de sonar avisando que es la hora del almuerzo que tiene lugar a mitad del turno de diez horas y media. Una de las ventajas del trabajo es la comida relativamente barata y las máquinas expendedoras de café y té gratuitos. El problema es encontrar el tiempo para comer y beber. Nos dan media hora para el almuerzo, pero, cuando por fin logras llegar a la cantina y abrirte paso entre el gentío de trabajadores, tan solo te quedan 15 minutos para emprender el largo camino de regreso al almacén.
  • B.Así se trabaja en una de las mayores empresas del mundo. Cada uno de los recogedores llevamos un dispositivo electrónico en la mano que informa de nuestros movimientos. En un lugar desconocido del almacén, un jefe de sección a cargo de diez o doce operarios está tecleando órdenes en su ordenador que terminan por llegar a nuestros dispositivos. Nos encuadran en un ranking según la rapidez con que recogemos los artículos de los estantes y llenamos los cofres. Por poner un ejemplo, durante la primera semana me hicieron saber que, atendiendo al índice de productividad, yo estaba en el 10% inferior.
  • C.Según el podómetro que llevo en la muñeca, ando 15 kilómetros al día. El máximo que he llegado a recorrer es 20; el mínimo, 11. Después de unos días, los pies empiezan a asemejarse a dos maltrechos bloques de cera repasados con un rallador para queso. Una cosa es andar 15 kilómetros cuando tienes los pies distendidos y has estado comiendo y durmiendo bien. Hacerlo durante 4 días seguidos, con pocas horas de sueño y una dieta de platos preparados es otra cosa muy distinta.
  • D.Las paredes del almacén están decoradas con lemas alentadores y con fotografías de unos obreros cuyos semblantes luminosos dejan bien claro que en este trabajo todo el mundo se lo pasa en grande. Nos encanta venir al trabajo y lo echamos de menos cuando no estamos aquí, proclama la efigie en cartón a tamaño natural de una mujer. De forma parecida, a casi todo se le asigna un eufemismo. El mero hecho de llamar “almacén” a este almacén constituye una infracción. Aquí no te despiden o te ponen en la calle; lo que hacen es “liberarte”. También han sido eliminadas las categorías como “jefe” y “trabajador”; aquí todos somos “asociados”, y da igual que estés en lo más alto o seas el último mono.
  • E.En el almacén está prohibido llevar prendas con capucha o gafas de sol. “Porque igual tenemos que miraros los ojos, por si la noche anterior estuvisteis bebiendo más de la cuenta”, nos avisó en tono ominoso una mujer el primer día de trabajo. “Los ojos siempre te delatan”. Un encargado cada día nos recuerda los errores del día anterior. En realidad, impera una atmósfera más bien carcelaria. Por suerte, no tenemos que pedir permiso para alejarnos en busca de un surtidor para beber agua o ir al cuarto de baño. Adaptado de www.xlsemanal.com ¡ESCRIBE LAS SOLUCIONES EN LA HOJA DE RESPUESTAS!
Sprawdź odpowiedź

E

W akapicie E pojawiają się kontrola wyglądu i oczu, ostrzeżenia oraz dosłowne określenie „atmósfera más bien carcelaria”. To porównanie magazynu do więzienia, nie jedynie ranking produktywności.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — rozumienie tekstu pisanego” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Zlokalizuj fragment odpowiadający poleceniu, oddziel informację podaną wprost od wniosku i porównaj sens całego zdania z każdą opcją.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    W akapicie E pojawiają się kontrola wyglądu i oczu, ostrzeżenia oraz dosłowne określenie „atmósfera más bien carcelaria”. To porównanie magazynu do więzienia, nie jedynie ranking produktywności. W akapicie E pojawiają się kontrola wyglądu i oczu, ostrzeżenia oraz dosłowne określenie „atmósfera más bien carcelaria”. To porównanie magazynu do więzienia, nie jedynie ranking produktywności.

  4. Skontroluj punktowanie

    6.4.
    określone informacje.
    E

    Znajomość środków językowych

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

6.4.
określone informacje.
E

Znajomość środków językowych

Strona arkusza: 12

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7.1

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS

¿Cómo diferenciar las fobias de los miedos protectores, y cómo entender que en ocasiones
la mente nos induce a buscar lo que 7.1. _____ provoca? Cuando nos hallamos ante
temores lógicos y razonables, pero desmesurados, nuestros miedos corren el 7.2. _____ de
transformarse, por medio de la ansiedad, en fobias. Conscientemente, queremos evitar
las fobias, sin embargo, como observó Sigmund Freud, frecuentemente hay un impulso
contrafóbico, que 7.3. _____ un deseo inconsciente de confrontar y dominar lo que se teme,
en lugar de evadirlo.
Un caso concerniente es el ingeniero Gustave Eiffel, quien sufría de acrofobia. Imaginó
y diseñó estructuras de considerable altura, como la Estatua de la Libertad. Eiffel desafió
la gravedad —y sus miedos— modificando el diseño original a fin de que 7.4. _____
soportar fuertes vientos. Desde las alturas, la Torre Eiffel ofrece una de las vistas más
portentosas de París. ¿Son sus obras una especie de mecanismo? En palabras de
Fernando Savater en un ensayo titulado Qué significa temblar, en el que describe su
inclinación 7.5. _____ los cuentos de terror, el escritor detalla que “de tanto convivir con ese
espectro que lleva nuestro nombre llegamos a cogerle cariño finalmente”.
Adaptado de David Dorenbaum, El País Semanal

Wybierz odpowiedź A–D, która logicznie i gramatycznie uzupełnia lukę 7.1. w tekście „LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS”.

  • A.lo
  • B.las
  • C.les
  • D.se la
Sprawdź odpowiedź

B

Dopełnienie „provoca” odsyła do żeńskiego mnogiego „las fobias”, więc potrzebny jest zaimek „las”. „Lo” zmieniałoby liczbę i rodzaj, a „les” nie zastępuje tutaj bezpośredniego dopełnienia.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    Dopełnienie „provoca” odsyła do żeńskiego mnogiego „las fobias”, więc potrzebny jest zaimek „las”. „Lo” zmieniałoby liczbę i rodzaj, a „les” nie zastępuje tutaj bezpośredniego dopełnienia. Dopełnienie „provoca” odsyła do żeńskiego mnogiego „las fobias”, więc potrzebny jest zaimek „las”. „Lo” zmieniałoby liczbę i rodzaj, a „les” nie zastępuje tutaj bezpośredniego dopełnienia.

  4. Skontroluj punktowanie

    7.1. I. Znajomość środków B
    językowych. I. Zdający posługuje się bardzo

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

7.1. I. Znajomość środków B
językowych. I. Zdający posługuje się bardzo

Strona arkusza: 14

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7.2

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS

¿Cómo diferenciar las fobias de los miedos protectores, y cómo entender que en ocasiones
la mente nos induce a buscar lo que 7.1. _____ provoca? Cuando nos hallamos ante
temores lógicos y razonables, pero desmesurados, nuestros miedos corren el 7.2. _____ de
transformarse, por medio de la ansiedad, en fobias. Conscientemente, queremos evitar
las fobias, sin embargo, como observó Sigmund Freud, frecuentemente hay un impulso
contrafóbico, que 7.3. _____ un deseo inconsciente de confrontar y dominar lo que se teme,
en lugar de evadirlo.
Un caso concerniente es el ingeniero Gustave Eiffel, quien sufría de acrofobia. Imaginó
y diseñó estructuras de considerable altura, como la Estatua de la Libertad. Eiffel desafió
la gravedad —y sus miedos— modificando el diseño original a fin de que 7.4. _____
soportar fuertes vientos. Desde las alturas, la Torre Eiffel ofrece una de las vistas más
portentosas de París. ¿Son sus obras una especie de mecanismo? En palabras de
Fernando Savater en un ensayo titulado Qué significa temblar, en el que describe su
inclinación 7.5. _____ los cuentos de terror, el escritor detalla que “de tanto convivir con ese
espectro que lleva nuestro nombre llegamos a cogerle cariño finalmente”.
Adaptado de David Dorenbaum, El País Semanal

Wybierz odpowiedź A–D, która logicznie i gramatycznie uzupełnia lukę 7.2. w tekście „LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS”.

  • A.susto
  • B.efecto
  • C.riesgo
  • D.desastre
Sprawdź odpowiedź

C

Stałe połączenie „correr el riesgo de” oznacza być narażonym na to, że coś nastąpi. „Riesgo” łączy się z podanym rodzajnikiem i dalszym „de transformarse”. Inne rzeczowniki nie tworzą tego zwrotu.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    Stałe połączenie „correr el riesgo de” oznacza być narażonym na to, że coś nastąpi. „Riesgo” łączy się z podanym rodzajnikiem i dalszym „de transformarse”. Inne rzeczowniki nie tworzą tego zwrotu. Stałe połączenie „correr el riesgo de” oznacza być narażonym na to, że coś nastąpi. „Riesgo” łączy się z podanym rodzajnikiem i dalszym „de transformarse”. Inne rzeczowniki nie tworzą tego zwrotu.

  4. Skontroluj punktowanie

    7.2. bogatym zasobem środków C
    Zdający posługuje się bardzo
    bogatym zasobem środków
    językowych (leksykalnych – w tym

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

7.2. bogatym zasobem środków C
Zdający posługuje się bardzo
bogatym zasobem środków
językowych (leksykalnych – w tym

Strona arkusza: 14

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7.3

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS

¿Cómo diferenciar las fobias de los miedos protectores, y cómo entender que en ocasiones
la mente nos induce a buscar lo que 7.1. _____ provoca? Cuando nos hallamos ante
temores lógicos y razonables, pero desmesurados, nuestros miedos corren el 7.2. _____ de
transformarse, por medio de la ansiedad, en fobias. Conscientemente, queremos evitar
las fobias, sin embargo, como observó Sigmund Freud, frecuentemente hay un impulso
contrafóbico, que 7.3. _____ un deseo inconsciente de confrontar y dominar lo que se teme,
en lugar de evadirlo.
Un caso concerniente es el ingeniero Gustave Eiffel, quien sufría de acrofobia. Imaginó
y diseñó estructuras de considerable altura, como la Estatua de la Libertad. Eiffel desafió
la gravedad —y sus miedos— modificando el diseño original a fin de que 7.4. _____
soportar fuertes vientos. Desde las alturas, la Torre Eiffel ofrece una de las vistas más
portentosas de París. ¿Son sus obras una especie de mecanismo? En palabras de
Fernando Savater en un ensayo titulado Qué significa temblar, en el que describe su
inclinación 7.5. _____ los cuentos de terror, el escritor detalla que “de tanto convivir con ese
espectro que lleva nuestro nombre llegamos a cogerle cariño finalmente”.
Adaptado de David Dorenbaum, El País Semanal

Wybierz odpowiedź A–D, która logicznie i gramatycznie uzupełnia lukę 7.3. w tekście „LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS”.

  • A.reside
  • B.alberga
  • C.consiste
  • D.convierte
Sprawdź odpowiedź

B

Impuls „alberga un deseo”, czyli zawiera pragnienie. „Consistir” wymagałoby „en”, a „convertir” odmiennej konstrukcji. Wybór wynika ze składni i sensu zdania, nie jest poradą dotyczącą postępowania z fobią.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    Impuls „alberga un deseo”, czyli zawiera pragnienie. „Consistir” wymagałoby „en”, a „convertir” odmiennej konstrukcji. Wybór wynika ze składni i sensu zdania, nie jest poradą dotyczącą postępowania z fobią. Impuls „alberga un deseo”, czyli zawiera pragnienie. „Consistir” wymagałoby „en”, a „convertir” odmiennej konstrukcji. Wybór wynika ze składni i sensu zdania, nie jest poradą dotyczącą postępowania z fobią.

  4. Skontroluj punktowanie

    7.3. językowych (leksykalnych – związków frazeologicznych, B
    w tym związków gramatycznych, ortograficznych),
    frazeologicznych, wykazując się wysokim poziomem

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

7.3. językowych (leksykalnych – związków frazeologicznych, B
w tym związków gramatycznych, ortograficznych),
frazeologicznych, wykazując się wysokim poziomem

Strona arkusza: 14

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7.4

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS

¿Cómo diferenciar las fobias de los miedos protectores, y cómo entender que en ocasiones
la mente nos induce a buscar lo que 7.1. _____ provoca? Cuando nos hallamos ante
temores lógicos y razonables, pero desmesurados, nuestros miedos corren el 7.2. _____ de
transformarse, por medio de la ansiedad, en fobias. Conscientemente, queremos evitar
las fobias, sin embargo, como observó Sigmund Freud, frecuentemente hay un impulso
contrafóbico, que 7.3. _____ un deseo inconsciente de confrontar y dominar lo que se teme,
en lugar de evadirlo.
Un caso concerniente es el ingeniero Gustave Eiffel, quien sufría de acrofobia. Imaginó
y diseñó estructuras de considerable altura, como la Estatua de la Libertad. Eiffel desafió
la gravedad —y sus miedos— modificando el diseño original a fin de que 7.4. _____
soportar fuertes vientos. Desde las alturas, la Torre Eiffel ofrece una de las vistas más
portentosas de París. ¿Son sus obras una especie de mecanismo? En palabras de
Fernando Savater en un ensayo titulado Qué significa temblar, en el que describe su
inclinación 7.5. _____ los cuentos de terror, el escritor detalla que “de tanto convivir con ese
espectro que lleva nuestro nombre llegamos a cogerle cariño finalmente”.
Adaptado de David Dorenbaum, El País Semanal

Wybierz odpowiedź A–D, która logicznie i gramatycznie uzupełnia lukę 7.4. w tekście „LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS”.

  • A.pudo
  • B.podía
  • C.podría
  • D.pudiera
Sprawdź odpowiedź

D

„A fin de que” wprowadza cel, dlatego wymaga subjuntivo. Modyfikację projektu opisano w przeszłości, więc pasuje imperfecto de subjuntivo „pudiera”. Podane formy indicativo nie spełniają tego warunku.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    „A fin de que” wprowadza cel, dlatego wymaga subjuntivo. Modyfikację projektu opisano w przeszłości, więc pasuje imperfecto de subjuntivo „pudiera”. Podane formy indicativo nie spełniają tego warunku. „A fin de que” wprowadza cel, dlatego wymaga subjuntivo. Modyfikację projektu opisano w przeszłości, więc pasuje imperfecto de subjuntivo „pudiera”. Podane formy indicativo nie spełniają tego warunku.

  4. Skontroluj punktowanie

    7.4. gramatycznych, ortograficznych),
    D
    ich poprawności […].
    wykazując się wysokim

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

7.4. gramatycznych, ortograficznych),
D
ich poprawności […].
wykazując się wysokim

Strona arkusza: 14

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 7.5

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS

¿Cómo diferenciar las fobias de los miedos protectores, y cómo entender que en ocasiones
la mente nos induce a buscar lo que 7.1. _____ provoca? Cuando nos hallamos ante
temores lógicos y razonables, pero desmesurados, nuestros miedos corren el 7.2. _____ de
transformarse, por medio de la ansiedad, en fobias. Conscientemente, queremos evitar
las fobias, sin embargo, como observó Sigmund Freud, frecuentemente hay un impulso
contrafóbico, que 7.3. _____ un deseo inconsciente de confrontar y dominar lo que se teme,
en lugar de evadirlo.
Un caso concerniente es el ingeniero Gustave Eiffel, quien sufría de acrofobia. Imaginó
y diseñó estructuras de considerable altura, como la Estatua de la Libertad. Eiffel desafió
la gravedad —y sus miedos— modificando el diseño original a fin de que 7.4. _____
soportar fuertes vientos. Desde las alturas, la Torre Eiffel ofrece una de las vistas más
portentosas de París. ¿Son sus obras una especie de mecanismo? En palabras de
Fernando Savater en un ensayo titulado Qué significa temblar, en el que describe su
inclinación 7.5. _____ los cuentos de terror, el escritor detalla que “de tanto convivir con ese
espectro que lleva nuestro nombre llegamos a cogerle cariño finalmente”.
Adaptado de David Dorenbaum, El País Semanal

Wybierz odpowiedź A–D, która logicznie i gramatycznie uzupełnia lukę 7.5. w tekście „LO QUE USTED SIEMPRE QUISO SABER SOBRE SUS FOBIAS”.

  • A.de
  • B.con
  • C.por
  • D.sobre
Sprawdź odpowiedź

C

„Inclinación por” wyraża upodobanie do czegoś, tutaj do opowieści grozy. Przyimek wynika z rekcji rzeczownika, nie ze znaczenia tematu wyrażanego przez „sobre”.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    „Inclinación por” wyraża upodobanie do czegoś, tutaj do opowieści grozy. Przyimek wynika z rekcji rzeczownika, nie ze znaczenia tematu wyrażanego przez „sobre”. „Inclinación por” wyraża upodobanie do czegoś, tutaj do opowieści grozy. Przyimek wynika z rekcji rzeczownika, nie ze znaczenia tematu wyrażanego przez „sobre”.

  4. Skontroluj punktowanie

    7.5. poziomem ich poprawności […]. C

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

7.5. poziomem ich poprawności […]. C

Strona arkusza: 14

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 8.1

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

Tarea 8 (0–4)
Lee el texto y complétalo con la palabra apropiada (SOLO UNA EN CADA ESPACIO)
para obtener un texto lógico y coherente. Escribe las palabras en los espacios
adecuados (8.1.–8.4.). Se exige plena corrección gramatical y ortográfica.

LAS CALLES DE SANTA TERESA

Cuando la vida volvió a ser cotidiana, Rosa tuvo tiempo para enamorarse de las calles de
Santa Teresa, calles frescas, calles que de una 8.1 ______________________ secreta
anunciaban un campo de transparencias y colores indios, y ya nunca volvió a tomar un taxi.
A diferencia de las calles de Barcelona, calles de una civilización, perfectamente
delimitadas e historiadas, las de Santa Teresa le parecieron distintas. Eran calles como
recién nacidas, con una lógica y una estética secretas, calles con el pelo suelto, calles por
8.2. ______________________ ella podía caminar y sentirse viva.
Y además, descubrió sorprendida, eran calles disparadas hacia fuera, urbanas
y al mismo tiempo abiertas al campo, un campo de grandes espacios misteriosos que se
prolongaba durante las primeras 8.3. ______________________ del atardecer en las calles
sombreadas de árboles raquíticos o poderosos, en un entramado que ella no se podía
explicar. Parecía como si las calles fueran los tubos de múltiples telescopios enfocados
hacia el desierto o hacia las colinas peladas que en las noches de luna semejaban estar
8.4. ______________________ de miga de pan.

Adaptado de Roberto Bolaño, Los sinsabores del verdadero policía

Uzupełnij lukę 8.1. tekstu «Las calles de Santa Teresa» jednym wyrazem. Zachowaj spójność oraz pełną poprawność gramatyczną i ortograficzną.

Sprawdź odpowiedź

manera

Po „de una” i przed „secreta” potrzebny jest żeński rzeczownik tworzący określenie sposobu. „De una manera secreta” znaczy w tajemniczy sposób; CKE dopuszcza też „forma”. Wpisujemy tylko jeden wyraz.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    manera Po „de una” i przed „secreta” potrzebny jest żeński rzeczownik tworzący określenie sposobu. „De una manera secreta” znaczy w tajemniczy sposób; CKE dopuszcza też „forma”. Wpisujemy tylko jeden wyraz.

  4. Skontroluj punktowanie

    8.1.
    językowych.
    I. Zdający posługuje się bardzo bogatym zasobem

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

8.1.
językowych.
I. Zdający posługuje się bardzo bogatym zasobem

Strona arkusza: 15

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 8.2

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

Tarea 8 (0–4)
Lee el texto y complétalo con la palabra apropiada (SOLO UNA EN CADA ESPACIO)
para obtener un texto lógico y coherente. Escribe las palabras en los espacios
adecuados (8.1.–8.4.). Se exige plena corrección gramatical y ortográfica.

LAS CALLES DE SANTA TERESA

Cuando la vida volvió a ser cotidiana, Rosa tuvo tiempo para enamorarse de las calles de
Santa Teresa, calles frescas, calles que de una 8.1 ______________________ secreta
anunciaban un campo de transparencias y colores indios, y ya nunca volvió a tomar un taxi.
A diferencia de las calles de Barcelona, calles de una civilización, perfectamente
delimitadas e historiadas, las de Santa Teresa le parecieron distintas. Eran calles como
recién nacidas, con una lógica y una estética secretas, calles con el pelo suelto, calles por
8.2. ______________________ ella podía caminar y sentirse viva.
Y además, descubrió sorprendida, eran calles disparadas hacia fuera, urbanas
y al mismo tiempo abiertas al campo, un campo de grandes espacios misteriosos que se
prolongaba durante las primeras 8.3. ______________________ del atardecer en las calles
sombreadas de árboles raquíticos o poderosos, en un entramado que ella no se podía
explicar. Parecía como si las calles fueran los tubos de múltiples telescopios enfocados
hacia el desierto o hacia las colinas peladas que en las noches de luna semejaban estar
8.4. ______________________ de miga de pan.

Adaptado de Roberto Bolaño, Los sinsabores del verdadero policía

Uzupełnij lukę 8.2. tekstu «Las calles de Santa Teresa» jednym wyrazem. Zachowaj spójność oraz pełną poprawność gramatyczną i ortograficzną.

Sprawdź odpowiedź

donde

„Calles por donde ella podía caminar” zawiera względny przysłówek miejsca „donde”, bez akcentu. „Dónde” służy pytaniu, a „las cuales” narusza limit jednego wyrazu. Podanego „por” nie powtarzamy.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    donde „Calles por donde ella podía caminar” zawiera względny przysłówek miejsca „donde”, bez akcentu. „Dónde” służy pytaniu, a „las cuales” narusza limit jednego wyrazu. Podanego „por” nie powtarzamy.

  4. Skontroluj punktowanie

    8.2. Zdający posługuje się bardzo
    bogatym zasobem środków
    środków językowych (leksykalnych – w tym
    językowych (leksykalnych – związków frazeologicznych, gramatycznych,

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

8.2. Zdający posługuje się bardzo
bogatym zasobem środków
środków językowych (leksykalnych – w tym
językowych (leksykalnych – związków frazeologicznych, gramatycznych,

Strona arkusza: 15

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 8.3

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

Tarea 8 (0–4)
Lee el texto y complétalo con la palabra apropiada (SOLO UNA EN CADA ESPACIO)
para obtener un texto lógico y coherente. Escribe las palabras en los espacios
adecuados (8.1.–8.4.). Se exige plena corrección gramatical y ortográfica.

LAS CALLES DE SANTA TERESA

Cuando la vida volvió a ser cotidiana, Rosa tuvo tiempo para enamorarse de las calles de
Santa Teresa, calles frescas, calles que de una 8.1 ______________________ secreta
anunciaban un campo de transparencias y colores indios, y ya nunca volvió a tomar un taxi.
A diferencia de las calles de Barcelona, calles de una civilización, perfectamente
delimitadas e historiadas, las de Santa Teresa le parecieron distintas. Eran calles como
recién nacidas, con una lógica y una estética secretas, calles con el pelo suelto, calles por
8.2. ______________________ ella podía caminar y sentirse viva.
Y además, descubrió sorprendida, eran calles disparadas hacia fuera, urbanas
y al mismo tiempo abiertas al campo, un campo de grandes espacios misteriosos que se
prolongaba durante las primeras 8.3. ______________________ del atardecer en las calles
sombreadas de árboles raquíticos o poderosos, en un entramado que ella no se podía
explicar. Parecía como si las calles fueran los tubos de múltiples telescopios enfocados
hacia el desierto o hacia las colinas peladas que en las noches de luna semejaban estar
8.4. ______________________ de miga de pan.

Adaptado de Roberto Bolaño, Los sinsabores del verdadero policía

Uzupełnij lukę 8.3. tekstu «Las calles de Santa Teresa» jednym wyrazem. Zachowaj spójność oraz pełną poprawność gramatyczną i ortograficzną.

Sprawdź odpowiedź

horas

Rodzajnik „las”, przymiotnik „primeras” i określenie pory dnia wskazują na „horas”. To pierwsze godziny zmierzchu, a nie dni. Liczba mnoga i rodzaj żeński muszą być zgodne w całej grupie.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    horas Rodzajnik „las”, przymiotnik „primeras” i określenie pory dnia wskazują na „horas”. To pierwsze godziny zmierzchu, a nie dni. Liczba mnoga i rodzaj żeński muszą być zgodne w całej grupie.

  4. Skontroluj punktowanie

    8.3.
    w tym związków ortograficznych), wykazując się wysokim poziomem
    frazeologicznych, ich poprawności […].
    gramatycznych, ortograficznych),
    wykazując się wysokim

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

8.3.
w tym związków ortograficznych), wykazując się wysokim poziomem
frazeologicznych, ich poprawności […].
gramatycznych, ortograficznych),
wykazując się wysokim

Strona arkusza: 15

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 8.4

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

Tarea 8 (0–4)
Lee el texto y complétalo con la palabra apropiada (SOLO UNA EN CADA ESPACIO)
para obtener un texto lógico y coherente. Escribe las palabras en los espacios
adecuados (8.1.–8.4.). Se exige plena corrección gramatical y ortográfica.

LAS CALLES DE SANTA TERESA

Cuando la vida volvió a ser cotidiana, Rosa tuvo tiempo para enamorarse de las calles de
Santa Teresa, calles frescas, calles que de una 8.1 ______________________ secreta
anunciaban un campo de transparencias y colores indios, y ya nunca volvió a tomar un taxi.
A diferencia de las calles de Barcelona, calles de una civilización, perfectamente
delimitadas e historiadas, las de Santa Teresa le parecieron distintas. Eran calles como
recién nacidas, con una lógica y una estética secretas, calles con el pelo suelto, calles por
8.2. ______________________ ella podía caminar y sentirse viva.
Y además, descubrió sorprendida, eran calles disparadas hacia fuera, urbanas
y al mismo tiempo abiertas al campo, un campo de grandes espacios misteriosos que se
prolongaba durante las primeras 8.3. ______________________ del atardecer en las calles
sombreadas de árboles raquíticos o poderosos, en un entramado que ella no se podía
explicar. Parecía como si las calles fueran los tubos de múltiples telescopios enfocados
hacia el desierto o hacia las colinas peladas que en las noches de luna semejaban estar
8.4. ______________________ de miga de pan.

Adaptado de Roberto Bolaño, Los sinsabores del verdadero policía

Uzupełnij lukę 8.4. tekstu «Las calles de Santa Teresa» jednym wyrazem. Zachowaj spójność oraz pełną poprawność gramatyczną i ortograficzną.

Sprawdź odpowiedź

hechas

W porównaniu wzgórza wyglądają, jakby były zrobione z miękiszu chleba. „Hechas” jest żeńską mnogą formą imiesłowu od „hacer”, zgodną z „colinas”. Nie mylimy jej z „echas”, pochodzącym od innego czasownika.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    hechas W porównaniu wzgórza wyglądają, jakby były zrobione z miękiszu chleba. „Hechas” jest żeńską mnogą formą imiesłowu od „hacer”, zgodną z „colinas”. Nie mylimy jej z „echas”, pochodzącym od innego czasownika.

  4. Skontroluj punktowanie

    8.4. poziomem ich poprawności […].

    Akceptowane są wszystkie odpowiedzi nieujęte w zasadach oceniania, które są
    merytorycznie poprawne i spełniają wszystkie warunki zadania.

    Zadanie Poprawna odpowiedź

    8.1. manera / forma

    8.2. donde

    8.3. horas

    8.4. hechas / formadas / construidas

    Zadanie Przykłady niepoprawnych odpowiedzi

    8.1. mirada

    8.2. dónde / en que / cuales / aquellas / las cuales

    8.3. días / vistas / momentos

    8.4. echas

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

8.4. poziomem ich poprawności […].

Akceptowane są wszystkie odpowiedzi nieujęte w zasadach oceniania, które są
merytorycznie poprawne i spełniają wszystkie warunki zadania.

Zadanie Poprawna odpowiedź

8.1. manera / forma

8.2. donde

8.3. horas

8.4. hechas / formadas / construidas

Zadanie Przykłady niepoprawnych odpowiedzi

8.1. mirada

8.2. dónde / en que / cuales / aquellas / las cuales

8.3. días / vistas / momentos

8.4. echas

Strona arkusza: 15

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9.1

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

Tarea 9 (0–5)
En cada pareja de frases (9.1.–9.5.) completa la segunda haciendo
las transformaciones necesarias para mantener el significado de la primera frase.
Tu respuesta no puede tener más de cinco palabras en total. Se exige plena
corrección gramatical y ortográfica.

9.1.
En la entrada del estadio nos dijeron que esperaban que el desalojo no durara mucho y que
nos acomodáramos donde hubiera espacio.

Nos dijeron: “Esperamos que el desalojo no dure mucho. Por favor, ___________________
______________________________________________________ espacio”.

9.2.
Llevó agarrada la pancarta hasta el adormecimiento de las manos; luego se la dio a otro
manifestante.

Llevó agarrada la pancarta hasta que se _________________________________________
____________________________________ las manos; luego se la dio a otro manifestante.

9.3.
La verdadera razón de su renuncia al puesto no fue el disgusto por trabajar, sino
el inaceptable comportamiento del jefe.

Renunció al puesto no porque _________________________________________________
____________________________, sino porque el comportamiento del jefe era inaceptable.

9.4.
Saltaré en paracaídas, sean cuales sean tus advertencias sobre el peligro.

Por mucho que _____________________________________________________________
saltaré en paracaídas.

Strona 16 z 21 MJHH-D0-100

9.5.
Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
ningún empleado quería facilitárselos.

Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
no había empleado alguno ___________________________________________________.

En la entrada del estadio nos dijeron que esperaban que el desalojo no durara mucho y que nos acomodáramos donde hubiera espacio. Nos dijeron: “Esperamos que el desalojo no dure mucho. Por favor, ___________________ ______________________________________________________ espacio”.

Sprawdź odpowiedź

acomódense donde haya

Wracamy z mowy zależnej do bezpośredniej prośby do kilku osób. Formalny rozkaz „acomódense” łączymy z „donde haya”, bo chodzi o dowolne miejsce z wolną przestrzenią. Akcent w „acomódense” oraz subjuntivo „haya” są konieczne.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    acomódense donde haya Wracamy z mowy zależnej do bezpośredniej prośby do kilku osób. Formalny rozkaz „acomódense” łączymy z „donde haya”, bo chodzi o dowolne miejsce z wolną przestrzenią. Akcent w „acomódense” oraz subjuntivo „haya” są konieczne.

  4. Skontroluj punktowanie

    9.1.
    I. Zdający posługuje się bardzo
    I. Znajomość środków językowych.

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

9.1.
I. Zdający posługuje się bardzo
I. Znajomość środków językowych.

Strona arkusza: 16

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9.2

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

Tarea 9 (0–5)
En cada pareja de frases (9.1.–9.5.) completa la segunda haciendo
las transformaciones necesarias para mantener el significado de la primera frase.
Tu respuesta no puede tener más de cinco palabras en total. Se exige plena
corrección gramatical y ortográfica.

9.1.
En la entrada del estadio nos dijeron que esperaban que el desalojo no durara mucho y que
nos acomodáramos donde hubiera espacio.

Nos dijeron: “Esperamos que el desalojo no dure mucho. Por favor, ___________________
______________________________________________________ espacio”.

9.2.
Llevó agarrada la pancarta hasta el adormecimiento de las manos; luego se la dio a otro
manifestante.

Llevó agarrada la pancarta hasta que se _________________________________________
____________________________________ las manos; luego se la dio a otro manifestante.

9.3.
La verdadera razón de su renuncia al puesto no fue el disgusto por trabajar, sino
el inaceptable comportamiento del jefe.

Renunció al puesto no porque _________________________________________________
____________________________, sino porque el comportamiento del jefe era inaceptable.

9.4.
Saltaré en paracaídas, sean cuales sean tus advertencias sobre el peligro.

Por mucho que _____________________________________________________________
saltaré en paracaídas.

Strona 16 z 21 MJHH-D0-100

9.5.
Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
ningún empleado quería facilitárselos.

Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
no había empleado alguno ___________________________________________________.

Llevó agarrada la pancarta hasta el adormecimiento de las manos; luego se la dio a otro manifestante. Llevó agarrada la pancarta hasta que se _________________________________________ ____________________________________ las manos; luego se la dio a otro manifestante.

Sprawdź odpowiedź

le adormecieron

Rzeczownik „adormecimiento” zastępujemy zdarzeniem w przeszłości: „se le adormecieron las manos”. Ponieważ „se” już podano przed luką, wpisujemy „le adormecieron”. Mnoga forma czasownika zgadza się z „las manos”, nie z manifestantem.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    le adormecieron Rzeczownik „adormecimiento” zastępujemy zdarzeniem w przeszłości: „se le adormecieron las manos”. Ponieważ „se” już podano przed luką, wpisujemy „le adormecieron”. Mnoga forma czasownika zgadza się z „las manos”, nie z manifestantem.

  4. Skontroluj punktowanie

    9.2. bogatym zasobem środków
    Zdający posługuje się bardzo bogatym językowych (leksykalnych –

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

9.2. bogatym zasobem środków
Zdający posługuje się bardzo bogatym językowych (leksykalnych –

Strona arkusza: 16

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9.3

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

Tarea 9 (0–5)
En cada pareja de frases (9.1.–9.5.) completa la segunda haciendo
las transformaciones necesarias para mantener el significado de la primera frase.
Tu respuesta no puede tener más de cinco palabras en total. Se exige plena
corrección gramatical y ortográfica.

9.1.
En la entrada del estadio nos dijeron que esperaban que el desalojo no durara mucho y que
nos acomodáramos donde hubiera espacio.

Nos dijeron: “Esperamos que el desalojo no dure mucho. Por favor, ___________________
______________________________________________________ espacio”.

9.2.
Llevó agarrada la pancarta hasta el adormecimiento de las manos; luego se la dio a otro
manifestante.

Llevó agarrada la pancarta hasta que se _________________________________________
____________________________________ las manos; luego se la dio a otro manifestante.

9.3.
La verdadera razón de su renuncia al puesto no fue el disgusto por trabajar, sino
el inaceptable comportamiento del jefe.

Renunció al puesto no porque _________________________________________________
____________________________, sino porque el comportamiento del jefe era inaceptable.

9.4.
Saltaré en paracaídas, sean cuales sean tus advertencias sobre el peligro.

Por mucho que _____________________________________________________________
saltaré en paracaídas.

Strona 16 z 21 MJHH-D0-100

9.5.
Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
ningún empleado quería facilitárselos.

Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
no había empleado alguno ___________________________________________________.

La verdadera razón de su renuncia al puesto no fue el disgusto por trabajar, sino el inaceptable comportamiento del jefe. Renunció al puesto no porque _________________________________________________ ____________________________, sino porque el comportamiento del jefe era inaceptable.

Sprawdź odpowiedź

le disgustara trabajar

Konstrukcja „no porque…, sino porque…” odrzuca pierwszą przyczynę. Używamy imperfecto de subjuntivo „le disgustara trabajar”, a rzeczywisty powód pozostaje w indicativo po „sino porque”. Zachowujemy przeszły kontekst rezygnacji.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    le disgustara trabajar Konstrukcja „no porque…, sino porque…” odrzuca pierwszą przyczynę. Używamy imperfecto de subjuntivo „le disgustara trabajar”, a rzeczywisty powód pozostaje w indicativo po „sino porque”. Zachowujemy przeszły kontekst rezygnacji.

  4. Skontroluj punktowanie

    9.3. zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym związków frazeologicznych,
    w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych),
    gramatycznych, ortograficznych), wykazując

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

9.3. zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym związków frazeologicznych,
w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych),
gramatycznych, ortograficznych), wykazując

Strona arkusza: 16

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9.4

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

Tarea 9 (0–5)
En cada pareja de frases (9.1.–9.5.) completa la segunda haciendo
las transformaciones necesarias para mantener el significado de la primera frase.
Tu respuesta no puede tener más de cinco palabras en total. Se exige plena
corrección gramatical y ortográfica.

9.1.
En la entrada del estadio nos dijeron que esperaban que el desalojo no durara mucho y que
nos acomodáramos donde hubiera espacio.

Nos dijeron: “Esperamos que el desalojo no dure mucho. Por favor, ___________________
______________________________________________________ espacio”.

9.2.
Llevó agarrada la pancarta hasta el adormecimiento de las manos; luego se la dio a otro
manifestante.

Llevó agarrada la pancarta hasta que se _________________________________________
____________________________________ las manos; luego se la dio a otro manifestante.

9.3.
La verdadera razón de su renuncia al puesto no fue el disgusto por trabajar, sino
el inaceptable comportamiento del jefe.

Renunció al puesto no porque _________________________________________________
____________________________, sino porque el comportamiento del jefe era inaceptable.

9.4.
Saltaré en paracaídas, sean cuales sean tus advertencias sobre el peligro.

Por mucho que _____________________________________________________________
saltaré en paracaídas.

Strona 16 z 21 MJHH-D0-100

9.5.
Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
ningún empleado quería facilitárselos.

Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
no había empleado alguno ___________________________________________________.

Saltaré en paracaídas, sean cuales sean tus advertencias sobre el peligro. → Por mucho que ____________________, saltaré en paracaídas. Wpisz maksymalnie pięć wyrazów, zachowując znaczenie.

Sprawdź odpowiedź

me adviertas del peligro

„Por mucho que” wyraża ustępstwo: nawet ostrzeganie nie zmieni przyszłego zamiaru. „Me adviertas del peligro” zachowuje odbiorcę, osobę i treść ostrzeżenia. „Adviertas” ma subjuntivo, a „del” łączy de i el; całość ma cztery wyrazy.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    me adviertas del peligro „Por mucho que” wyraża ustępstwo: nawet ostrzeganie nie zmieni przyszłego zamiaru. „Me adviertas del peligro” zachowuje odbiorcę, osobę i treść ostrzeżenia. „Adviertas” ma subjuntivo, a „del” łączy de i el; całość ma cztery wyrazy.

  4. Skontroluj punktowanie

    9.4. wykazując się wysokim poziomem ich
    się wysokim poziomem ich poprawności […].
    poprawności […].

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

9.4. wykazując się wysokim poziomem ich
się wysokim poziomem ich poprawności […].
poprawności […].

Strona arkusza: 16

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 9.5

1 pkt

Język hiszpański — znajomość środków językowych

Tarea 9 (0–5)
En cada pareja de frases (9.1.–9.5.) completa la segunda haciendo
las transformaciones necesarias para mantener el significado de la primera frase.
Tu respuesta no puede tener más de cinco palabras en total. Se exige plena
corrección gramatical y ortográfica.

9.1.
En la entrada del estadio nos dijeron que esperaban que el desalojo no durara mucho y que
nos acomodáramos donde hubiera espacio.

Nos dijeron: “Esperamos que el desalojo no dure mucho. Por favor, ___________________
______________________________________________________ espacio”.

9.2.
Llevó agarrada la pancarta hasta el adormecimiento de las manos; luego se la dio a otro
manifestante.

Llevó agarrada la pancarta hasta que se _________________________________________
____________________________________ las manos; luego se la dio a otro manifestante.

9.3.
La verdadera razón de su renuncia al puesto no fue el disgusto por trabajar, sino
el inaceptable comportamiento del jefe.

Renunció al puesto no porque _________________________________________________
____________________________, sino porque el comportamiento del jefe era inaceptable.

9.4.
Saltaré en paracaídas, sean cuales sean tus advertencias sobre el peligro.

Por mucho que _____________________________________________________________
saltaré en paracaídas.

Strona 16 z 21 MJHH-D0-100

9.5.
Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
ningún empleado quería facilitárselos.

Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero
no había empleado alguno ___________________________________________________.

Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero ningún empleado quería facilitárselos. → Para poder continuar con la investigación necesitaban unos datos del laboratorio, pero no había empleado alguno ____________________. Wpisz maksymalnie pięć wyrazów.

Sprawdź odpowiedź

que quisiera facilitárselos

Zaprzeczony poprzednik „no había empleado alguno” prowadzi do zdania względnego z subjuntivo. „Que quisiera facilitárselos” oddaje brak pracownika chętnego przekazać dane. W „se los” zaimek „los” zastępuje „datos”, a „se” odbiorców; akcent zachowuje formę bezokolicznika z zaimkami.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — znajomość środków językowych” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Ustal funkcję brakującego elementu w zdaniu, sprawdź wymagane związki składniowe, formę gramatyczną i znaczenie w szerszym kontekście.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    que quisiera facilitárselos Zaprzeczony poprzednik „no había empleado alguno” prowadzi do zdania względnego z subjuntivo. „Que quisiera facilitárselos” oddaje brak pracownika chętnego przekazać dane. W „se los” zaimek „los” zastępuje „datos”, a „se” odbiorców; akcent zachowuje formę bezokolicznika z zaimkami.

  4. Skontroluj punktowanie

    9.5.

    Akceptowane są wszystkie odpowiedzi nieujęte w zasadach oceniania, które są
    merytorycznie poprawne i spełniają wszystkie warunki zadania.

    Zadanie Poprawna odpowiedź
    acomódense (acomodaos) donde haya
    9.1.
    os acomodáis (se acomodan) donde haya

    9.2. le adormecieron / le durmieron / le adurmieron

    le disgustara (disgustase) trabajar / le disgustara (disgustase) el trabajo /
    le hubiera (hubiese) disgustado el trabajo / no le gustara (gustase) trabajar / no
    9.3.
    le gustara (gustase) el trabajo / estuviera disgustado por el trabajo / tuviera
    disgusto por trabajar / sintiera disgusto por el trabajo
    me adviertas de (sobre) el peligro / hagas advertencias sobre el peligro / me
    9.4.
    adviertes del peligro
    que se los quisiera (quisiese) facilitar / que quisiera (quisiese) facilitárselos /
    9.5.
    que se los facilitara (facilitase)

    Zadanie Przykłady niepoprawnych odpowiedzi

    9.1. acomodense donde hay
    adormecieron / adurmieron / le habían adormecido / le adormecieran / le
    9.2.
    hubieran adormecido
    le disguste trabajar / le disgustó trabajo / le disgustaba el trabajo /
    9.3.
    no le gusta trabajar / tuviera el disgusto por trabajar (el trabajo)
    9.4. adviertas de un peligro / hagas advertimiento sobre el peligro
    quien se los quisiera (quisiese) facilitar
    9.5.
    que quisiera facilitar eso / que querían facilitárselo

    Uwagi do zadań 8. i 9.
    1. Odpowiedź uznaje się za poprawną tylko wtedy, gdy wpisywane wyrazy lub fragmenty
    zdań są w pełni poprawne gramatycznie i ortograficznie, a ponadto w zadaniu 9.
    wpisywany fragment nie przekracza pięciu wyrazów.
    2. Akceptuje się wyraz zapisany wielką literą zamiast małą i odwrotnie. Powyższe ustalenie
    akceptuje się pod warunkiem, że zdający nie naruszył innych zasad pisowni, np. pisowni
    nazw własnych.

    Uwagi dotyczące oceniania prac zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu
    się: z dysleksją, z dysgrafią, z dysortografią*

    W zadaniach otwartych sprawdzających znajomość środków językowych uwzględnia się
    stwierdzoną i udokumentowaną dysleksję, dysgrafię i dysortografię. Przy ocenie tych zadań
    nie są brane pod uwagę błędy ortograficzne. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie
    wyrazu to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.

    *Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami
    komunikacji językowej, a także prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
    wspomagającego.

    Zadanie Przykładowe akceptowane odpowiedzi do zadania 8.

    8.2. dónde

    8.3. oras

    8.4. construídas

    Zadanie Przykładowe akceptowane odpowiedzi do zadania 9.

    9.1. acomodense donde haya

    9.2. le adormesieron

    9.5. que se los facilitára

    Wypowiedź pisemna

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

Punktowanie i źródło

9.5.

Akceptowane są wszystkie odpowiedzi nieujęte w zasadach oceniania, które są
merytorycznie poprawne i spełniają wszystkie warunki zadania.

Zadanie Poprawna odpowiedź
acomódense (acomodaos) donde haya
9.1.
os acomodáis (se acomodan) donde haya

9.2. le adormecieron / le durmieron / le adurmieron

le disgustara (disgustase) trabajar / le disgustara (disgustase) el trabajo /
le hubiera (hubiese) disgustado el trabajo / no le gustara (gustase) trabajar / no
9.3.
le gustara (gustase) el trabajo / estuviera disgustado por el trabajo / tuviera
disgusto por trabajar / sintiera disgusto por el trabajo
me adviertas de (sobre) el peligro / hagas advertencias sobre el peligro / me
9.4.
adviertes del peligro
que se los quisiera (quisiese) facilitar / que quisiera (quisiese) facilitárselos /
9.5.
que se los facilitara (facilitase)

Zadanie Przykłady niepoprawnych odpowiedzi

9.1. acomodense donde hay
adormecieron / adurmieron / le habían adormecido / le adormecieran / le
9.2.
hubieran adormecido
le disguste trabajar / le disgustó trabajo / le disgustaba el trabajo /
9.3.
no le gusta trabajar / tuviera el disgusto por trabajar (el trabajo)
9.4. adviertas de un peligro / hagas advertimiento sobre el peligro
quien se los quisiera (quisiese) facilitar
9.5.
que quisiera facilitar eso / que querían facilitárselo

Uwagi do zadań 8. i 9.
1. Odpowiedź uznaje się za poprawną tylko wtedy, gdy wpisywane wyrazy lub fragmenty
zdań są w pełni poprawne gramatycznie i ortograficznie, a ponadto w zadaniu 9.
wpisywany fragment nie przekracza pięciu wyrazów.
2. Akceptuje się wyraz zapisany wielką literą zamiast małą i odwrotnie. Powyższe ustalenie
akceptuje się pod warunkiem, że zdający nie naruszył innych zasad pisowni, np. pisowni
nazw własnych.

Uwagi dotyczące oceniania prac zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu
się: z dysleksją, z dysgrafią, z dysortografią*

W zadaniach otwartych sprawdzających znajomość środków językowych uwzględnia się
stwierdzoną i udokumentowaną dysleksję, dysgrafię i dysortografię. Przy ocenie tych zadań
nie są brane pod uwagę błędy ortograficzne. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie
wyrazu to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.

*Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami
komunikacji językowej, a także prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
wspomagającego.

Zadanie Przykładowe akceptowane odpowiedzi do zadania 8.

8.2. dónde

8.3. oras

8.4. construídas

Zadanie Przykładowe akceptowane odpowiedzi do zadania 9.

9.1. acomodense donde haya

9.2. le adormesieron

9.5. que se los facilitára

Wypowiedź pisemna

Strona arkusza: 16

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

Zadanie 10

15 pkt

Język hiszpański — tworzenie wypowiedzi pisemnej

Tarea 10 (0–15)
Elige una de las opciones y márcala con un círculo. Escribe una composición
adecuada al tipo de texto del que se trate. El escrito debe tener entre 300 y 350
palabras.

1. W wielu krajach coraz więcej ludzi porzuca myśl o kupnie mieszkania na rzecz jego
wynajmowania. Czy to dobry pomysł? Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię
dotyczącą tego zjawiska, odnosząc się do następujących aspektów:
• mobilność zawodowa
• więzi społeczne
• finanse.

2. Telefony komórkowe stały się naszym nieodłącznym atrybutem, jednak wiele osób używa
ich w przestrzeni publicznej w sposób przeszkadzający innym. Napisz artykuł, w którym:
• opiszesz incydent związany z niewłaściwym używaniem telefonu komórkowego mający
miejsce w przestrzeni publicznej
• wyrazisz swoją opinię dotyczącą reakcji uczestników tego zdarzenia
• przedstawisz projekt akcji mającej na celu uświadomienie ludziom, że korzystanie
z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się uciążliwe dla otoczenia.

Sprawdź odpowiedź

Przykładowy artykuł (temat 2): Tu pantalla, nuestros oídos

¿Cuántas veces hemos tenido que escuchar una conversación que no nos interesaba? El teléfono nos permite comunicarnos desde cualquier lugar, pero esa libertad no debería convertir a los demás en espectadores involuntarios de nuestra vida. Un viaje reciente me hizo pensar en lo fácil que resulta olvidar esta diferencia.

Una tarde, en un autobús lleno, un joven empezó a ver vídeos con el volumen al máximo. Varias personas intentaban leer y una madre acababa de conseguir que su hija pequeña se durmiera. Al sonar otra canción, la niña se despertó llorando. Una pasajera pidió al joven que utilizara auriculares. Él contestó que el trayecto era corto y siguió mirando la pantalla. Entonces otro viajero comenzó a burlarse de él y a imitar los sonidos del vídeo. La discusión terminó cuando el conductor, con el vehículo detenido, pidió que bajaran el volumen y recordaran que compartían el espacio.

Creo que la primera pasajera actuó correctamente: formuló una petición concreta sin insultar. La respuesta del joven fue poco considerada, porque la duración del viaje no eliminaba la molestia. Sin embargo, ridiculizarlo tampoco ayudó. Las burlas transformaron un problema sencillo en una competición por tener la última palabra. La intervención tranquila del conductor ofreció una salida sin humillar a nadie.

Para evitar situaciones parecidas, propondría una campaña titulada «Tu pantalla, nuestros oídos», organizada por estudiantes junto con la empresa de transporte. Colocaríamos carteles breves en las paradas, con ejemplos de cómo una llamada o un vídeo puede interrumpir el descanso ajeno. Además, prepararíamos pequeñas escenas para las redes sociales: cada una mostraría primero una conducta molesta y después una alternativa respetuosa, como usar auriculares o aplazar una conversación. Durante una semana recogeríamos opiniones de los viajeros mediante un formulario y revisaríamos qué mensajes se recuerdan mejor.

No se trataría de prohibir los móviles, sino de aprender a mirar alrededor antes de utilizarlos. Compartir un espacio exige algo más que comprar un billete: también requiere escuchar cuando alguien nos pide un poco de silencio.

Dla tematu 2 zaplanuj artykuł z tytułem i trzema rozwiniętymi częściami: incydentem publicznego używania telefonu, własną oceną reakcji uczestników i projektem akcji uświadamiającej. Model opisuje głośny film w autobusie, porównuje spokojną prośbę z wyśmiewaniem oraz proponuje plakaty i scenki z ewaluacją. To przykładowa realizacja w limicie 300–350 wyrazów, nie jedyna poprawna odpowiedź.

Zobacz rozwiązanie krok po kroku
  1. Rozpoznaj typ zadania

    Obszar „Język hiszpański — tworzenie wypowiedzi pisemnej” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

  2. Zastosuj strategię

    Najpierw zaplanuj realizację wszystkich elementów polecenia, dobierz właściwy rejestr i uporządkuj wypowiedź. W modelu oceniania sprawdź treść, spójność, zakres środków językowych i poprawność.

  3. Sprawdź model odpowiedzi

    Przykładowy artykuł (temat 2): Tu pantalla, nuestros oídos

    ¿Cuántas veces hemos tenido que escuchar una conversación que no nos interesaba? El teléfono nos permite comunicarnos desde cualquier lugar, pero esa libertad no debería convertir a los demás en espectadores involuntarios de nuestra vida. Un viaje reciente me hizo pensar en lo fácil que resulta olvidar esta diferencia.

    Una tarde, en un autobús lleno, un joven empezó a ver vídeos con el volumen al máximo. Varias personas intentaban leer y una madre acababa de conseguir que su hija pequeña se durmiera. Al sonar otra canción, la niña se despertó llorando. Una pasajera pidió al joven que utilizara auriculares. Él contestó que el trayecto era corto y siguió mirando la pantalla. Entonces otro viajero comenzó a burlarse de él y a imitar los sonidos del vídeo. La discusión terminó cuando el conductor, con el vehículo detenido, pidió que bajaran el volumen y recordaran que compartían el espacio.

    Creo que la primera pasajera actuó correctamente: formuló una petición concreta sin insultar. La respuesta del joven fue poco considerada, porque la duración del viaje no eliminaba la molestia. Sin embargo, ridiculizarlo tampoco ayudó. Las burlas transformaron un problema sencillo en una competición por tener la última palabra. La intervención tranquila del conductor ofreció una salida sin humillar a nadie.

    Para evitar situaciones parecidas, propondría una campaña titulada «Tu pantalla, nuestros oídos», organizada por estudiantes junto con la empresa de transporte. Colocaríamos carteles breves en las paradas, con ejemplos de cómo una llamada o un vídeo puede interrumpir el descanso ajeno. Además, prepararíamos pequeñas escenas para las redes sociales: cada una mostraría primero una conducta molesta y después una alternativa respetuosa, como usar auriculares o aplazar una conversación. Durante una semana recogeríamos opiniones de los viajeros mediante un formulario y revisaríamos qué mensajes se recuerdan mejor.

    No se trataría de prohibir los móviles, sino de aprender a mirar alrededor antes de utilizarlos. Compartir un espacio exige algo más que comprar un billete: también requiere escuchar cuando alguien nos pide un poco de silencio. Dla tematu 2 zaplanuj artykuł z tytułem i trzema rozwiniętymi częściami: incydentem publicznego używania telefonu, własną oceną reakcji uczestników i projektem akcji uświadamiającej. Model opisuje głośny film w autobusie, porównuje spokojną prośbę z wyśmiewaniem oraz proponuje plakaty i scenki z ewaluacją. To przykładowa realizacja w limicie 300–350 wyrazów, nie jedyna poprawna odpowiedź.

  4. Skontroluj punktowanie

    Zadanie 10.
    Elige una de las opciones y márcala con un círculo. Escribe una composición
    adecuada al tipo de texto del que se trate. El escrito debe tener entre 300 y 350
    palabras.

    1. W wielu krajach coraz więcej ludzi porzuca myśl o kupnie mieszkania na rzecz jego
    wynajmowania. Czy to dobry pomysł? Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię
    dotyczącą tego zjawiska, odnosząc się do następujących aspektów:
    • mobilność zawodowa
    • więzi społeczne
    • finanse.

    2. Telefony komórkowe stały się naszym nieodłącznym atrybutem, jednak wiele osób używa
    ich w przestrzeni publicznej w sposób przeszkadzający innym. Napisz artykuł, w którym:
    • opiszesz incydent związany z niewłaściwym używaniem telefonu komórkowego mający
    miejsce w przestrzeni publicznej
    • wyrazisz swoją opinię dotyczącą reakcji uczestników tego zdarzenia
    • przedstawisz projekt akcji mającej na celu uświadomienie ludziom, że korzystanie
    z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się uciążliwe dla otoczenia.

    Ogólne wymagania egzaminacyjne
    I. Znajomość środków językowych.
    Zdający posługuje się bardzo bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
    w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
    wysokim poziomem ich poprawności […].
    III. Tworzenie wypowiedzi.
    Zdający samodzielnie tworzy […] złożone, wieloaspektowe, spójne i logiczne
    wypowiedzi pisemne […].
    IV. Reagowanie na wypowiedzi.
    Zdający […] reaguje w formie złożonego tekstu pisanego w różnorodnych sytuacjach
    […].

    Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (rozprawka)
    I. Znajomość środków językowych.
    Zdający posługuje się bardzo bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
    w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
    wysokim poziomem ich poprawności […].
    V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
    V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za i przeciw danej
    tezie lub rozwiązaniu, kończy wypowiedź konkluzją.
    V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
    V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

    Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (artykuł)
    I. Znajomość środków językowych.
    Zdający posługuje się bardzo bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
    w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
    wysokim poziomem ich poprawności […].
    V.1) Zdający opisuje ludzi […], miejsca i zjawiska.
    V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
    V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
    V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
    V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
    VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
    VII.8) Zdający proponuje […].

    Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
    • zgodność z poleceniem
    • spójność i logika wypowiedzi
    • zakres środków językowych
    • poprawność środków językowych.

    Zgodność z poleceniem

    W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
    formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

    Elementy treści. Realizację każdego z sześciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
    zgodnie z TABELĄ A.

    TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści

    Elementy treści 2 1 0
    teza jest jasna, zgodna teza nie jest w pełni poprawna, np. brak tezy
    z tematem ORAZ – teza nie jest w pełni zgodna
    argumentacją z tematem ALBO argumentacją teza zawiera poważne
    przedstawioną przedstawioną w rozwinięciu usterki, np.
    w rozwinięciu – teza znacznie odbiega od tematu, – teza jest niezgodna
    ALE jest zgodna z argumentacją z tematem
    przedstawioną w rozwinięciu – teza znacznie odbiega od
    tematu ORAZ nie jest
    R* zgodna z argumentacją
    przedstawioną w rozwinięciu
    – teza niejasna, trudna do
    wskazania

    wstęp niekomunikatywny
    1. Wstęp:
    właściwe W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
    i adekwatne oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
    do tematu wprowadzenie zgodne wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
    rozpoczęcie z tematem ORAZ ciekawe, poprawne, np.
    wypowiedzi oryginalne, zachęcające – wprowadzenie zgodne z tematem, wprowadzenie niezgodne
    do czytania, np. w formie ale schematyczne z tematem
    A* pytania lub cytatu – bardziej typowe dla innego typu
    tekstu (np. rozprawki) wprowadzenie niejasne
    – ciekawe, oryginalne, ALE
    odbiegające od tematu wprowadzenie
    niekomunikatywne
    wstęp zgodny z tematem wstęp nie jest w pełni poprawny, np. brak wstępu
    i treścią wypowiedzi ORAZ – nie określa celu
    wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania listu, wstęp niezgodny z tematem
    pisania listu ALE odbiega od tematu
    L*
    – cel nie jest określony jasno wstęp niejasny
    – wstęp nie jest zgodny z treścią
    listu (np. zapowiada poparcie, wstęp niekomunikatywny
    a opisuje argumenty przeciwne)
    wieloaspektowa ORAZ/ powierzchowna realizacja elementu, brak wypowiedzi
    LUB pogłębiona realizacja wypowiedzi brak głębi, np.
    2. Pierwszy
    elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” wypowiedź bardzo pobieżnie
    element tematu
    przykładami, szczegółowo argumentów/cech/określeń, żadnego dotykająca tematu, np.
    omówiona) nie rozwijając/uzasadniając; zdający podaje tylko jeden
    – zdający odnosi się do 1-2 argument/cechę/określenie,
    R aspektów i omawia je niezbyt nie rozwijając go/jej
    3. Drugi element
    A szczegółowo
    tematu
    L wypowiedź nie jest
    komunikatywna

    wypowiedź nie jest związana
    4. Trzeci element
    z tematem / nie realizuje
    tematu
    elementu

    zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni zgodne brak zakończenia
    z tematem ORAZ treścią z tematem ALBO treścią wypowiedzi
    wypowiedzi; zakończenie nie jest
    jeżeli zdający powtarza zakończenie znacznie odbiega od komunikatywne
    5.
    wstęp – czyni to innymi tematu, ALE jest zgodne z treścią
    Podsumowanie:
    słowami wypowiedzi zakończenie nie jest zgodne
    właściwe R
    z tematem
    i adekwatne A
    zdający stosuje zakończenie
    do tematu L
    schematyczne (sztampowe), np. zakończenie znacznie
    zakończenie
    ogranicza się do przeformułowania odbiega od tematu ORAZ
    wypowiedzi
    tezy nie jest zgodne z treścią
    wypowiedzi
    zdający powtarza wstęp w zasadzie
    tymi samymi słowami
    6. Fragmenty wypowiedź nie zawiera wypowiedź zawiera dłuższy
    R wypowiedź nie spełnia
    odbiegające fragmentów odbiegających fragment / nieliczne krótkie
    A warunków określonych
    od tematu i/lub od tematu i/lub nie na fragmenty odbiegające od tematu
    L dla poziomu 1.
    nie na temat temat i/lub nie na temat

    * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

    Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
    zgodnie z TABELĄ B.

    TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy

    Elementy formy Forma 1 0
    1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
    wypowiedź nie spełnia
    Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
    warunków określonych dla
    charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
    L poziomu 1.
    dla formy i odpowiedni zwrot kończący
    R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
    2.
    A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
    Kompozycja
    L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
    R wypowiedź nie spełnia
    3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział
    A warunków określonych dla
    Segmentacja na akapity) jest merytorycznie uzasadniony
    L poziomu 1.
    R wypowiedź nie spełnia
    4.
    A długość pracy mieści się w granicach 270–390 wyrazów warunków określonych dla
    Długość pracy
    L poziomu 1.

    Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
    podkryterium.

    Jeżeli zdający tworzy wypowiedź w innej formie niż wskazana w temacie (np. pisze list
    zamiast rozprawki), praca jest kwalifikowana we wszystkich elementach formy na poziom 0.

    Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
    elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

    TABELA C.

    Elementy Elementy formy
    treści 4 3–2 1–0
    12 5 pkt 4 pkt 3 pkt
    11–10 4 pkt 3 pkt 3 pkt
    9–8 3 pkt 2 pkt 2 pkt
    7–6 2 pkt 2 pkt 1 pkt
    5–4 2 pkt 1 pkt 1 pkt
    3–2 1 pkt 0 pkt 0 pkt
    1–0 0 pkt 0 pkt 0 pkt

    Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 7, a elementy formy
    oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 2 punkty.

    Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

    ROZPRAWKA

    Temat

    W wielu krajach coraz więcej ludzi porzuca myśl o kupnie mieszkania na rzecz jego
    wynajmowania. Czy to dobry pomysł? Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię
    dotyczącą tego zjawiska, odnosząc się do następujących aspektów:
    • mobilność zawodowa
    • więzi społeczne
    • finanse.

    Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
    przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
    Ten typ rozprawki umożliwia zdającemu wyrażenie własnej opinii odnośnie problemu
    określonego w temacie wypowiedzi, bez konieczności przedstawienia dwustronnej
    argumentacji („za i przeciw”). W wypowiedzi należy natomiast uwzględnić wskazane
    w poleceniu aspekty.

    Dobrze napisana rozprawka:
    • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
    oczekiwaną strukturę rozprawki
    • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
    przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
    • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
    • charakteryzuje się stylem formalnym.

    Teza
    1. Aby teza była uznana za w pełni zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się do
    kwestii mieszkania w wynajętym lokalu i/lub kupna własnego mieszkania oraz wyrażenie
    własnej opinii na ten temat, np. Hoy en día, mucha gente opta por alquilar un piso en vez
    de comprarlo. En mi opinión, es la solución más conveniente en muchos aspectos.
    Tezę, w której zdający wyraża swoją opinię na temat kupna mieszkania w celu
    wynajmowania go innym osobom, uznaje się za odbiegającą od tematu i jest ona
    kwalifikowana na poziom niższy, np. Hay personas que compran una casa para
    alquilarla después a otros. A mi parecer, esta solución es beneficiosa en muchos
    aspectos.
    Teza, w której zdający wyraża swoją opinię na temat sprzedaży mieszkania jest
    uznawana za niezgodną z tematem.
    2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, tj. zdający musi wyrazić swoją
    opinię, czy wynajmowanie mieszkania od kogoś lub kupno własnego mieszkania jest
    dobrym, czy złym pomysłem, np. Mucha gente decide alquilar un apartamento en vez de
    comprar su propia casa. En mi opinión, esta solución tiene más ventajas que
    desventajas.
    3. Teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jeśli jest pytaniem, które nie
    pozwala na określenie, jakie stanowisko zajmuje zdający, np. ¿Es una buena idea

    renunciar a comprar su propio piso y alquilarlo durante toda la vida? Uznaje się ją wtedy
    za odbiegającą od tematu.
    4. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że w dzisiejszych
    czasach młodzi ludzie wolą mieszkać w wynajętym mieszkaniu niż je kupić, nie jest tezą,
    np. Muchos jóvenes no tienen dinero para comprarse un piso, por consiguiente, deciden
    alquilarlo.
    5. We wstępie nie wymaga się uwzględnienia podanych w poleceniu aspektów.
    6. Stanowisko wyrażone w tezie musi być spójne z treścią rozwinięcia rozprawki. Teza jest
    kwalifikowana jako „nie w pełni zgodna z argumentacją przedstawioną w rozwinięciu”,
    jeśli na przykład:
    • zdający pomija w rozwinięciu kwestie zasygnalizowane w tezie, np. uwzględnia
    w tezie dwa elementy tematu – mobilność zawodową oraz aspekt finansowy –,
    a w rozwinięciu omawia wszystkie trzy lub w tezie stwierdza, że wynajmowanie
    mieszkania ma dobre i złe strony, a w rozwinięciu nie odnosi się w ogóle do wad;
    • zdający wprowadza w rozwinięciu argumenty, które są sprzeczne z tezą (np. teza
    zapowiada omawianie pozytywnych stron wynajmowania mieszkania, a w rozwinięciu
    przedstawione są również negatywne strony mieszkania w wynajętym lokalu). Podanie
    argumentów sprzecznych z postawioną tezą jest akceptowane pod warunkiem, że
    zdający wskazuje na poglądy innych osób po to, żeby wyjaśnić, dlaczego się z nimi
    nie zgadza, np. Muchas personas mayores no comparten mi opinión. Creen que
    renunciar a comprar su propio piso es irracional. No obstante, yo no estoy de acuerdo
    con ellos.
    7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy bierze się pod uwagę jej zgodność
    z rozwinięciem wypowiedzi.
    8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
    niezgodna z tematem, np. Alquilar un piso en vez de comprar su propia vivienda tiene
    muchos pluses. / A mi parecer, rentar una vivienda es la mejor solución.
    9. Teza, w której komunikacja jest zakłócona w kluczowych elementach, jest kwalifikowana
    na poziom niższy, np. El alquilamiento de una vivienda tiene tanto sus ventajas como
    sus desventajas.
    10. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
    wskazania.

    En mi opinión, es mejor alquilar un piso en vez de teza zgodna z tematem, zapowiada
    gastar una fortuna en comprar uno propio. oczekiwaną strukturę rozprawki
    Muchas personas prefieren comprar un piso para
    alquilarlo después a otras personas. Yo no estoy teza odbiegająca od tematu
    de acuerdo.
    Muchas personas renuncian a comprar su propio
    brak tezy
    piso y prefieren alquilar una vivienda.
    En mi opinión, vender su propio piso es una
    teza niezgodna z tematem
    buena idea.
    Actualmente, los precios son más caros que son
    de lo que no hay. Por eso la idea de rentar un teza niekomunikatywna
    piso me parece fenomenal.
    Przykłady podane w powyższej tabeli zaczerpnięto z prac absolwentów. Zachowano
    w nich błędy.

    Elementy tematu

    Elementami są: (1) mobilność zawodowa, (2) więzi społeczne i (3) finanse.

    (1) mobilność zawodowa
    Realizując pierwszy element tematu, zdający może odnieść się do takich kwestii jak na
    przykład: możliwości podjęcia pracy / zmiany miejsca pracy / przekwalifikowania się /
    doskonalenia zawodowego w zależności od tego, czy się posiada własne mieszkanie, czy
    się je wynajmuje.

    (2) więzi społeczne
    Realizując drugi element tematu, zdający powinien odnieść się do kwestii kształtowania się
    więzi społecznych w zależności od tego, czy się posiada własne mieszkanie, czy się je
    wynajmuje, np. relacje z sąsiadami, możliwość poznania ciekawych ludzi.

    (3) finanse
    Realizując trzeci element tematu zdający powinien odnieść się do kwestii np. kosztów
    utrzymania mieszkania w zależności od tego, czy się posiada własne mieszkanie, czy się je
    wynajmuje.

    Zgodność z tematem

    W wielu krajach coraz więcej ludzi porzuca myśl o kupnie mieszkania na rzecz jego
    wynajmowania. Czy to dobry pomysł? Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię „główka”
    dotyczącą tego zjawiska, odnosząc się do następujących aspektów:
    • mobilność zawodowa
    • więzi społeczne elementy tematu
    • finanse.

    X
    A D Y
    B
    gg E
    C

    fragmenty nie na temat

    fragmenty odbiegające od tematu

    1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
    • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B, C)
    • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
    – poczucie bezpieczeństwa lub brak poczucia bezpieczeństwa wynikające z faktu
    posiadania własnego mieszkania lub wynajmowania lokalu
    – wygoda wynikająca z możliwości aranżacji własnego mieszkania według swoich
    upodobań
    – niedogodności związane z wyposażeniem wynajmowanego mieszkania.
    Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.
    2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
    • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
    tematu (X, Y), np.
    – ryzyko związane z wynajmowaniem komuś własnego mieszkania (bez nawiązania
    do elementów tematu).
    Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
    występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6.
    w Tabeli A.
    3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
    • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
    – zalety i/lub wady mieszkania na wsi / w mieście
    – opis miejsca zamieszkania (np. okolicy, pomieszczeń).
    Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
    na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
    w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
    językowych.
    4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
    za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
    uznaje się go za fragment zgodny z tematem (D, E).
    5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu, który jest kluczowy dla pracy,
    ale argumenty pasują do tematu, to taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
    na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
    6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
    fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
    Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
    wstępu/zakończenia.
    7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
    z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
    oceniana jest na 0.
    8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
    9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

    Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
    1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
    z rozwinięciem wypowiedzi.
    2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje wady i zalety, a w podsumowaniu pisze, zgodnie
    z przedstawioną argumentacją, że jest więcej zalet/wad, to takie zakończenie jest
    akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

    Przykład schematycznego zakończenia rozprawki
    En conclusión, tanto alquilar un piso como comprar su propia vivienda tiene muchas
    ventajas.

    ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

    Temat

    Telefony komórkowe stały się naszym nieodłącznym atrybutem, jednak wiele osób używa
    ich w przestrzeni publicznej w sposób przeszkadzający innym. Napisz artykuł, w którym:
    • opiszesz incydent związany z niewłaściwym używaniem telefonu komórkowego
    mający miejsce w przestrzeni publicznej
    • wyrazisz swoją opinię dotyczącą reakcji uczestników tego zdarzenia
    • przedstawisz projekt akcji mającej na celu uświadomienie ludziom, że korzystanie
    z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się uciążliwe dla otoczenia.

    W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
    społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
    omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
    komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może również podejmować
    próbę kształtowania opinii czytelników.

    Dobrze napisany artykuł:
    • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
    • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
    np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
    używając barwnego języka
    • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
    poruszany w tekście
    • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

    Wstęp

    1. Aby wstęp był uznany za w pełni zgodny z tematem, zdający powinien nawiązać w nim
    np. do faktu używania telefonów komórkowych (do ich powszechności, dostępności itp.),
    do obowiązujących norm zachowania, do znaczenia społecznych kampanii reklamowych,
    do konfliktów międzyludzkich itp.
    2. Nie jest wymagane odniesienie się do elementów tematu we wstępie artykułu.
    3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
    przedstawionego w temacie.

    Elementy tematu

    Elementami są: (1) opis incydentu związanego z niewłaściwym używaniem telefonu
    komórkowego, który miał miejsce w przestrzeni publicznej, (2) opinia piszącego dotycząca
    reakcji uczestników tego zdarzenia oraz (3) przedstawienie projektu akcji mającej na celu
    uświadomienie ludziom, że korzystanie z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się
    uciążliwe dla otoczenia.

    (1) opis incydentu związanego z niewłaściwym używaniem telefonu komórkowego, który
    miał miejsce w przestrzeni publicznej

    Wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający opisał zdarzenie zaistniałe w przestrzeni
    publicznej, którego sprawca użył telefonu komórkowego w sposób niewłaściwy. Przez
    niewłaściwe użycie telefonu komórkowego w przestrzeni publicznej należy rozumieć
    postępowanie/zachowanie niezgodne z obowiązującymi przepisami lub normami
    społecznymi, np. głośne słuchanie muzyki lub głośne i długie rozmowy telefoniczne
    w miejscach publicznych, używanie telefonu w miejscach, w których jest to zabronione
    (szpital, teatr itp).

    Na opis zdarzenia mogą się składać na przykład:
    − wskazanie czasu i miejsca zdarzenia (tramwaj, autobus, urząd, szkoła, ulica itp.)
    − charakterystyka uczestników zdarzenia (zarówno sprawcy, jak i świadków zaistniałej
    sytuacji)
    − opis zachowania / reakcji (w tym emocji) osób uczestniczących w zdarzeniu.

    Jeżeli z całości pracy nie wynika, że do zdarzenia doszło w przestrzeni publicznej, to
    realizacja tego elementu tematu jest kwalifikowana maksymalnie na poziom 1.

    (2) opinia piszącego dotycząca reakcji uczestników tego zdarzenia

    Aby drugi element tematu został uznany za zrealizowany, wymagane jest wyrażenie przez
    piszącego własnej opinii na temat reakcji uczestników zdarzenia. Z wypowiedzi musi jasno
    wynikać, co piszący sądzi o zachowaniu lub wypowiedziach uczestników: czy ocenia je
    pozytywnie, czy gani, czy uważa za nieadekwatne itp.

    Akceptuje się wypowiedź, w której zdający wyraża opinię na temat własnej reakcji
    w przedstawionej sytuacji.

    Sam opis zachowania, emocji i/lub słownych reakcji uczestników, bez wartościowania tych
    reakcji, nie jest realizacją tego elementu tematu.

    (3) przedstawienie projektu akcji mającej na celu uświadomienie ludziom, że korzystanie
    z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się uciążliwe dla otoczenia

    Aby trzeci element tematu został uznany za zrealizowany, wymagane jest przedstawienie
    konkretnego rozwiązania lub pomysłu na akcję społeczną, która mogłaby uświadomić
    ludziom, jak ważne jest używanie telefonu w przestrzeni publicznej w sposób niezakłócający
    spokoju osobom z otoczenia. Zdający powinien poinformować, jaki rodzaj akcji zamierza

    przeprowadzić (np. emisja filmu reklamowego, wystawienie sztuki ulicznej, przeprowadzenie
    warsztatów dla dzieci i młodzieży itp.) i w jaki sposób zamierza ją zrealizować (gdzie, kiedy,
    przy użyciu jakich środków, z kim itd.).

    Jeżeli zdający ogranicza się do wymienienia różnych form akcji, nie przedstawiając żadnej
    z nich w sposób bardziej szczegółowy, to taka realizacja tego elementu polecenia jest
    kwalifikowana maksymalnie na poziom 1.

    Zgodność z tematem

    Telefony komórkowe stały się naszym nieodłącznym atrybutem, jednak wiele osób
    używa ich w przestrzeni publicznej w sposób przeszkadzający innym. Napisz artykuł, „główka”
    w którym:
    • opiszesz incydent związany z niewłaściwym używaniem telefonu komórkowego
    mający miejsce w przestrzeni publicznej
    • wyrazisz swoją opinię dotyczącą reakcji uczestników tego zdarzenia elementy
    tematu
    • przedstawisz projekt akcji mającej na celu uświadomienie ludziom, że korzystanie
    z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się uciążliwe dla otoczenia.

    1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
    • ściśle związane z „główką” tematu i elementami tematu (A, B, C)
    • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
    − przedstawienie kampanii zachęcającej do używania telefonów komórkowych.
    Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.
    2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
    • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
    tematu (X, Y), np.
    − znaczenie akcji społecznych niezwiązanych z używaniem telefonu.
    Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
    występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6.
    w Tabeli A.
    3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
    • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
    − rozwój nowoczesnych technologii.
    Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
    na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
    w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
    językowych.
    4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
    za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
    uznaje się go za fragment zgodny z tematem (D, E).
    5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu, który jest kluczowy dla pracy,
    ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
    na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

    6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
    fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
    Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
    wstępu/zakończenia.
    7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
    z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
    oceniana jest na 0.
    8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

    Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
    Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
    z rozwinięciem wypowiedzi.

    Elementy charakterystyczne dla formy
    Nie są akceptowane jako tytuł zwroty rozpoczynające listy, np. Estimados señores.

    Spójność i logika wypowiedzi

    W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
    wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
    (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami
    i nie zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

    Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice
    2 pkt
    na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
    Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
    1 pkt
    na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
    Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
    0 pkt
    na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

    Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
    jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
    przyznaje się 0 punktów.

    Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

    1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
    • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
    wcześniej wspomniane
    • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
    („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
    • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
    sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
    • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
    rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
    taką właśnie realizację danego podpunktu).
    2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
    i logikę wypowiedzi.
    3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
    2 punkty w tym kryterium.
    4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
    czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
    i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
    większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
    i logiki i/lub przekazania komunikatu.
    5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
    braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
    sprzeczne z zasadami logiki.
    6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
    zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
    komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
    językowe.

    7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
    niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
    pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
    zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

    Zakres środków językowych

    W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
    środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

    • bardzo szeroki zakres środków językowych
    • ogólna wysoka naturalność, różnorodność frazeologiczna oraz precyzja użytych
    4 pkt
    środków językowych
    • styl stosowny i jednolity
    • szeroki zakres środków językowych
    • dość liczne fragmenty charakteryzujące się naturalnością, różnorodnością
    3 pkt frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych
    • styl stosowny i jednolity LUB sporadyczne niedociągnięcia w stosowności i/lub
    jednolitości stylu
    • zadowalający zakres środków językowych
    • w pracy występuje kilka fragmentów charakteryzujących się naturalnością,
    różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych,
    2 pkt
    jednak w większości użyte są struktury o wysokim stopniu pospolitości
    • styl stosowny i jednolity LUB w pracy występuje kilka fragmentów, których styl
    jest niestosowny i/lub które zaburzają jednolitość stylu
    • ograniczony zakres środków językowych
    • głównie struktury o wysokim stopniu pospolitości
    1 pkt • w pracy występuje kilka fragmentów, których styl jest niestosowny i/lub które
    zaburzają jednolitość stylu LUB styl niemożliwy do określenia ze względu
    na ograniczenia w zakresie środków językowych
    • bardzo ograniczony zakres środków językowych
    • wyłącznie struktury o wysokim stopniu pospolitości
    ALBO
    0 pkt • zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie
    polecenia
    • styl w znacznej mierze niestosowny i/lub niejednolity LUB styl niemożliwy
    do określenia ze względu na ograniczenia w zakresie środków językowych

    Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
    określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
    na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
    zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

    Pod pojęciem „bardzo szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
    bardzo zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+ (lub wyższym), które
    umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

    Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
    zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+ (lub wyższym), które
    umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

    Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
    środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+, które umożliwiają zdającemu w miarę
    swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

    Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
    zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2+, które
    umożliwiają zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte
    zostały głównie proste środki językowe.

    Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
    środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2+, które umożliwiają zdającemu
    zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
    językowe.

    Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
    znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
    swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak
    simpático, interesante, bonito, stosowanie typowych dla danego języka związków
    wyrazowych oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji
    komunikacyjnej (np. volver a ver zamiast ver otra vez; trabaja de camarero zamiast trabaja
    como camarero; acaba de salir zamiast ha salido hace un rato).

    Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych
    do wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych
    i jednostek leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
    potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
    posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
    za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
    jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
    występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

    Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
    użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
    stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
    jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. El libro fue escrito a mediados de siglo pasado.

    Poprawność środków językowych

    W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
    leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

    Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
    Poprawność językowa
    (leksykalno-gramatyczna) sporadyczne błędy dość liczne błędy liczne LUB bardzo
    zapisu zapisu liczne błędy zapisu
    sporadyczne błędy językowe 4 pkt 3 pkt 2 pkt
    dość liczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt 1 pkt
    liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt 0 pkt
    bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt 0 pkt

    1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
    lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
    2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
    3. W wypowiedziach zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się: z dysleksją,
    z dysgrafią i z dysortografią w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które nie
    zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
    Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
    0 punktów.
    Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami
    komunikacji językowej, a także prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
    wspomagającego.
    4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
    liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
    wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
    „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

    Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

    Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli;
    nie oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

    RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

    błąd językowy (leksykalny,
    podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
    gramatyczny)

    błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
    Marek √ czekoladę.
    brakiem wyrazu brakującego wyrazu

    błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

    błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
    Słońce gżać w lecie.
    w jednym wyrazie i otoczenie kołem

    Założyłem kurtkę, bo było
    błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
    gorąco.

    fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
    od tematu kwadratowymi tematu.

    fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

    otoczenie zbędnego znaku
    kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
    błędy interpunkcyjne znak √ w kółku w miejscu
    brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
    interpunkcyjnego

    Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
    i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
    Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
    „pionową falą” na marginesie.

    Uwagi dodatkowe

    1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
    • nieczytelna LUB
    • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
    • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
    • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
    wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
    2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika,
    lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
    od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
    z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
    podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
    zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
    w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
    część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
    3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 240 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
    zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
    pracach nie oznacza się błędów.
    4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
    we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
    oznacza się błędy.
    5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
    przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
    6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
    we wszystkich pozostałych kryteriach można jej również przyznać maksymalnie
    po 1 punkcie.
    7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
    ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
    takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
    dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
    dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
    szkolnym (takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego). Błąd ortograficzny
    zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
    i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
    środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
    z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
    korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
    8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
    nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
    tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
    była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
    grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie película, banda, np. la telenovela
    “M jak miłość”.
    Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
    wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np.
    He leído Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie jest

    podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest
    kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
    9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
    postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
    indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
    zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
    wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
    10. Praca w
    zostało napisane Czystopis.
    11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
    część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

    Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

    1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. en casa (2 wyrazy), por esos chicos
    (3 wyrazy), 10.01.2015 (1 wyraz), 10 de enero de 2015 (5 wyrazów), 1780 (1 wyraz).
    2. Jako jeden wyraz liczone są
    • wyrazy łączone dywizem
    • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. sms, s.f.
    • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
    3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz,
    el siglo XX = 3 wyrazy.
    4. Adres i podpis nie są liczone w liście.
    5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
    w internecie (np. „buźki”).
    6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ayer perdí
    el teléfono en sklep obuwniczy. – 7 wyrazów.

Realizacja tylko części polecenia albo poprawny językowo tekst, który nie rozwija wymaganych punktów i nie zachowuje właściwego rejestru.

Punktowanie i źródło

Zadanie 10.
Elige una de las opciones y márcala con un círculo. Escribe una composición
adecuada al tipo de texto del que se trate. El escrito debe tener entre 300 y 350
palabras.

1. W wielu krajach coraz więcej ludzi porzuca myśl o kupnie mieszkania na rzecz jego
wynajmowania. Czy to dobry pomysł? Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię
dotyczącą tego zjawiska, odnosząc się do następujących aspektów:
• mobilność zawodowa
• więzi społeczne
• finanse.

2. Telefony komórkowe stały się naszym nieodłącznym atrybutem, jednak wiele osób używa
ich w przestrzeni publicznej w sposób przeszkadzający innym. Napisz artykuł, w którym:
• opiszesz incydent związany z niewłaściwym używaniem telefonu komórkowego mający
miejsce w przestrzeni publicznej
• wyrazisz swoją opinię dotyczącą reakcji uczestników tego zdarzenia
• przedstawisz projekt akcji mającej na celu uświadomienie ludziom, że korzystanie
z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się uciążliwe dla otoczenia.

Ogólne wymagania egzaminacyjne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się bardzo bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
wysokim poziomem ich poprawności […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie tworzy […] złożone, wieloaspektowe, spójne i logiczne
wypowiedzi pisemne […].
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w formie złożonego tekstu pisanego w różnorodnych sytuacjach
[…].

Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (rozprawka)
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się bardzo bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
wysokim poziomem ich poprawności […].
V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za i przeciw danej
tezie lub rozwiązaniu, kończy wypowiedź konkluzją.
V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (artykuł)
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się bardzo bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych), wykazując się
wysokim poziomem ich poprawności […].
V.1) Zdający opisuje ludzi […], miejsca i zjawiska.
V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
VII.8) Zdający proponuje […].

Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• zgodność z poleceniem
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.

Zgodność z poleceniem

W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

Elementy treści. Realizację każdego z sześciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
zgodnie z TABELĄ A.

TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści

Elementy treści 2 1 0
teza jest jasna, zgodna teza nie jest w pełni poprawna, np. brak tezy
z tematem ORAZ – teza nie jest w pełni zgodna
argumentacją z tematem ALBO argumentacją teza zawiera poważne
przedstawioną przedstawioną w rozwinięciu usterki, np.
w rozwinięciu – teza znacznie odbiega od tematu, – teza jest niezgodna
ALE jest zgodna z argumentacją z tematem
przedstawioną w rozwinięciu – teza znacznie odbiega od
tematu ORAZ nie jest
R* zgodna z argumentacją
przedstawioną w rozwinięciu
– teza niejasna, trudna do
wskazania

wstęp niekomunikatywny
1. Wstęp:
właściwe W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
i adekwatne oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
do tematu wprowadzenie zgodne wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
rozpoczęcie z tematem ORAZ ciekawe, poprawne, np.
wypowiedzi oryginalne, zachęcające – wprowadzenie zgodne z tematem, wprowadzenie niezgodne
do czytania, np. w formie ale schematyczne z tematem
A* pytania lub cytatu – bardziej typowe dla innego typu
tekstu (np. rozprawki) wprowadzenie niejasne
– ciekawe, oryginalne, ALE
odbiegające od tematu wprowadzenie
niekomunikatywne
wstęp zgodny z tematem wstęp nie jest w pełni poprawny, np. brak wstępu
i treścią wypowiedzi ORAZ – nie określa celu
wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania listu, wstęp niezgodny z tematem
pisania listu ALE odbiega od tematu
L*
– cel nie jest określony jasno wstęp niejasny
– wstęp nie jest zgodny z treścią
listu (np. zapowiada poparcie, wstęp niekomunikatywny
a opisuje argumenty przeciwne)
wieloaspektowa ORAZ/ powierzchowna realizacja elementu, brak wypowiedzi
LUB pogłębiona realizacja wypowiedzi brak głębi, np.
2. Pierwszy
elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” wypowiedź bardzo pobieżnie
element tematu
przykładami, szczegółowo argumentów/cech/określeń, żadnego dotykająca tematu, np.
omówiona) nie rozwijając/uzasadniając; zdający podaje tylko jeden
– zdający odnosi się do 1-2 argument/cechę/określenie,
R aspektów i omawia je niezbyt nie rozwijając go/jej
3. Drugi element
A szczegółowo
tematu
L wypowiedź nie jest
komunikatywna

wypowiedź nie jest związana
4. Trzeci element
z tematem / nie realizuje
tematu
elementu

zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni zgodne brak zakończenia
z tematem ORAZ treścią z tematem ALBO treścią wypowiedzi
wypowiedzi; zakończenie nie jest
jeżeli zdający powtarza zakończenie znacznie odbiega od komunikatywne
5.
wstęp – czyni to innymi tematu, ALE jest zgodne z treścią
Podsumowanie:
słowami wypowiedzi zakończenie nie jest zgodne
właściwe R
z tematem
i adekwatne A
zdający stosuje zakończenie
do tematu L
schematyczne (sztampowe), np. zakończenie znacznie
zakończenie
ogranicza się do przeformułowania odbiega od tematu ORAZ
wypowiedzi
tezy nie jest zgodne z treścią
wypowiedzi
zdający powtarza wstęp w zasadzie
tymi samymi słowami
6. Fragmenty wypowiedź nie zawiera wypowiedź zawiera dłuższy
R wypowiedź nie spełnia
odbiegające fragmentów odbiegających fragment / nieliczne krótkie
A warunków określonych
od tematu i/lub od tematu i/lub nie na fragmenty odbiegające od tematu
L dla poziomu 1.
nie na temat temat i/lub nie na temat

* R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
zgodnie z TABELĄ B.

TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy

Elementy formy Forma 1 0
1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
wypowiedź nie spełnia
Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
warunków określonych dla
charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
L poziomu 1.
dla formy i odpowiedni zwrot kończący
R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
2.
A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
Kompozycja
L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
R wypowiedź nie spełnia
3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział
A warunków określonych dla
Segmentacja na akapity) jest merytorycznie uzasadniony
L poziomu 1.
R wypowiedź nie spełnia
4.
A długość pracy mieści się w granicach 270–390 wyrazów warunków określonych dla
Długość pracy
L poziomu 1.

Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
podkryterium.

Jeżeli zdający tworzy wypowiedź w innej formie niż wskazana w temacie (np. pisze list
zamiast rozprawki), praca jest kwalifikowana we wszystkich elementach formy na poziom 0.

Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

TABELA C.

Elementy Elementy formy
treści 4 3–2 1–0
12 5 pkt 4 pkt 3 pkt
11–10 4 pkt 3 pkt 3 pkt
9–8 3 pkt 2 pkt 2 pkt
7–6 2 pkt 2 pkt 1 pkt
5–4 2 pkt 1 pkt 1 pkt
3–2 1 pkt 0 pkt 0 pkt
1–0 0 pkt 0 pkt 0 pkt

Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 7, a elementy formy
oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 2 punkty.

Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

ROZPRAWKA

Temat

W wielu krajach coraz więcej ludzi porzuca myśl o kupnie mieszkania na rzecz jego
wynajmowania. Czy to dobry pomysł? Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię
dotyczącą tego zjawiska, odnosząc się do następujących aspektów:
• mobilność zawodowa
• więzi społeczne
• finanse.

Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
Ten typ rozprawki umożliwia zdającemu wyrażenie własnej opinii odnośnie problemu
określonego w temacie wypowiedzi, bez konieczności przedstawienia dwustronnej
argumentacji („za i przeciw”). W wypowiedzi należy natomiast uwzględnić wskazane
w poleceniu aspekty.

Dobrze napisana rozprawka:
• zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
oczekiwaną strukturę rozprawki
• w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
• zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
• charakteryzuje się stylem formalnym.

Teza
1. Aby teza była uznana za w pełni zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się do
kwestii mieszkania w wynajętym lokalu i/lub kupna własnego mieszkania oraz wyrażenie
własnej opinii na ten temat, np. Hoy en día, mucha gente opta por alquilar un piso en vez
de comprarlo. En mi opinión, es la solución más conveniente en muchos aspectos.
Tezę, w której zdający wyraża swoją opinię na temat kupna mieszkania w celu
wynajmowania go innym osobom, uznaje się za odbiegającą od tematu i jest ona
kwalifikowana na poziom niższy, np. Hay personas que compran una casa para
alquilarla después a otros. A mi parecer, esta solución es beneficiosa en muchos
aspectos.
Teza, w której zdający wyraża swoją opinię na temat sprzedaży mieszkania jest
uznawana za niezgodną z tematem.
2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, tj. zdający musi wyrazić swoją
opinię, czy wynajmowanie mieszkania od kogoś lub kupno własnego mieszkania jest
dobrym, czy złym pomysłem, np. Mucha gente decide alquilar un apartamento en vez de
comprar su propia casa. En mi opinión, esta solución tiene más ventajas que
desventajas.
3. Teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jeśli jest pytaniem, które nie
pozwala na określenie, jakie stanowisko zajmuje zdający, np. ¿Es una buena idea

renunciar a comprar su propio piso y alquilarlo durante toda la vida? Uznaje się ją wtedy
za odbiegającą od tematu.
4. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że w dzisiejszych
czasach młodzi ludzie wolą mieszkać w wynajętym mieszkaniu niż je kupić, nie jest tezą,
np. Muchos jóvenes no tienen dinero para comprarse un piso, por consiguiente, deciden
alquilarlo.
5. We wstępie nie wymaga się uwzględnienia podanych w poleceniu aspektów.
6. Stanowisko wyrażone w tezie musi być spójne z treścią rozwinięcia rozprawki. Teza jest
kwalifikowana jako „nie w pełni zgodna z argumentacją przedstawioną w rozwinięciu”,
jeśli na przykład:
• zdający pomija w rozwinięciu kwestie zasygnalizowane w tezie, np. uwzględnia
w tezie dwa elementy tematu – mobilność zawodową oraz aspekt finansowy –,
a w rozwinięciu omawia wszystkie trzy lub w tezie stwierdza, że wynajmowanie
mieszkania ma dobre i złe strony, a w rozwinięciu nie odnosi się w ogóle do wad;
• zdający wprowadza w rozwinięciu argumenty, które są sprzeczne z tezą (np. teza
zapowiada omawianie pozytywnych stron wynajmowania mieszkania, a w rozwinięciu
przedstawione są również negatywne strony mieszkania w wynajętym lokalu). Podanie
argumentów sprzecznych z postawioną tezą jest akceptowane pod warunkiem, że
zdający wskazuje na poglądy innych osób po to, żeby wyjaśnić, dlaczego się z nimi
nie zgadza, np. Muchas personas mayores no comparten mi opinión. Creen que
renunciar a comprar su propio piso es irracional. No obstante, yo no estoy de acuerdo
con ellos.
7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy bierze się pod uwagę jej zgodność
z rozwinięciem wypowiedzi.
8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
niezgodna z tematem, np. Alquilar un piso en vez de comprar su propia vivienda tiene
muchos pluses. / A mi parecer, rentar una vivienda es la mejor solución.
9. Teza, w której komunikacja jest zakłócona w kluczowych elementach, jest kwalifikowana
na poziom niższy, np. El alquilamiento de una vivienda tiene tanto sus ventajas como
sus desventajas.
10. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
wskazania.

En mi opinión, es mejor alquilar un piso en vez de teza zgodna z tematem, zapowiada
gastar una fortuna en comprar uno propio. oczekiwaną strukturę rozprawki
Muchas personas prefieren comprar un piso para
alquilarlo después a otras personas. Yo no estoy teza odbiegająca od tematu
de acuerdo.
Muchas personas renuncian a comprar su propio
brak tezy
piso y prefieren alquilar una vivienda.
En mi opinión, vender su propio piso es una
teza niezgodna z tematem
buena idea.
Actualmente, los precios son más caros que son
de lo que no hay. Por eso la idea de rentar un teza niekomunikatywna
piso me parece fenomenal.
Przykłady podane w powyższej tabeli zaczerpnięto z prac absolwentów. Zachowano
w nich błędy.

Elementy tematu

Elementami są: (1) mobilność zawodowa, (2) więzi społeczne i (3) finanse.

(1) mobilność zawodowa
Realizując pierwszy element tematu, zdający może odnieść się do takich kwestii jak na
przykład: możliwości podjęcia pracy / zmiany miejsca pracy / przekwalifikowania się /
doskonalenia zawodowego w zależności od tego, czy się posiada własne mieszkanie, czy
się je wynajmuje.

(2) więzi społeczne
Realizując drugi element tematu, zdający powinien odnieść się do kwestii kształtowania się
więzi społecznych w zależności od tego, czy się posiada własne mieszkanie, czy się je
wynajmuje, np. relacje z sąsiadami, możliwość poznania ciekawych ludzi.

(3) finanse
Realizując trzeci element tematu zdający powinien odnieść się do kwestii np. kosztów
utrzymania mieszkania w zależności od tego, czy się posiada własne mieszkanie, czy się je
wynajmuje.

Zgodność z tematem

W wielu krajach coraz więcej ludzi porzuca myśl o kupnie mieszkania na rzecz jego
wynajmowania. Czy to dobry pomysł? Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię „główka”
dotyczącą tego zjawiska, odnosząc się do następujących aspektów:
• mobilność zawodowa
• więzi społeczne elementy tematu
• finanse.

X
A D Y
B
gg E
C

fragmenty nie na temat

fragmenty odbiegające od tematu

1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
• ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B, C)
• ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
– poczucie bezpieczeństwa lub brak poczucia bezpieczeństwa wynikające z faktu
posiadania własnego mieszkania lub wynajmowania lokalu
– wygoda wynikająca z możliwości aranżacji własnego mieszkania według swoich
upodobań
– niedogodności związane z wyposażeniem wynajmowanego mieszkania.
Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.
2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
• luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
tematu (X, Y), np.
– ryzyko związane z wynajmowaniem komuś własnego mieszkania (bez nawiązania
do elementów tematu).
Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6.
w Tabeli A.
3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
• w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
– zalety i/lub wady mieszkania na wsi / w mieście
– opis miejsca zamieszkania (np. okolicy, pomieszczeń).
Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
językowych.
4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
uznaje się go za fragment zgodny z tematem (D, E).
5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu, który jest kluczowy dla pracy,
ale argumenty pasują do tematu, to taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
wstępu/zakończenia.
7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
oceniana jest na 0.
8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
z rozwinięciem wypowiedzi.
2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje wady i zalety, a w podsumowaniu pisze, zgodnie
z przedstawioną argumentacją, że jest więcej zalet/wad, to takie zakończenie jest
akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

Przykład schematycznego zakończenia rozprawki
En conclusión, tanto alquilar un piso como comprar su propia vivienda tiene muchas
ventajas.

ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

Temat

Telefony komórkowe stały się naszym nieodłącznym atrybutem, jednak wiele osób używa
ich w przestrzeni publicznej w sposób przeszkadzający innym. Napisz artykuł, w którym:
• opiszesz incydent związany z niewłaściwym używaniem telefonu komórkowego
mający miejsce w przestrzeni publicznej
• wyrazisz swoją opinię dotyczącą reakcji uczestników tego zdarzenia
• przedstawisz projekt akcji mającej na celu uświadomienie ludziom, że korzystanie
z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się uciążliwe dla otoczenia.

W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może również podejmować
próbę kształtowania opinii czytelników.

Dobrze napisany artykuł:
• ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
• zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
używając barwnego języka
• może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
poruszany w tekście
• zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

Wstęp

1. Aby wstęp był uznany za w pełni zgodny z tematem, zdający powinien nawiązać w nim
np. do faktu używania telefonów komórkowych (do ich powszechności, dostępności itp.),
do obowiązujących norm zachowania, do znaczenia społecznych kampanii reklamowych,
do konfliktów międzyludzkich itp.
2. Nie jest wymagane odniesienie się do elementów tematu we wstępie artykułu.
3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
przedstawionego w temacie.

Elementy tematu

Elementami są: (1) opis incydentu związanego z niewłaściwym używaniem telefonu
komórkowego, który miał miejsce w przestrzeni publicznej, (2) opinia piszącego dotycząca
reakcji uczestników tego zdarzenia oraz (3) przedstawienie projektu akcji mającej na celu
uświadomienie ludziom, że korzystanie z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się
uciążliwe dla otoczenia.

(1) opis incydentu związanego z niewłaściwym używaniem telefonu komórkowego, który
miał miejsce w przestrzeni publicznej

Wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający opisał zdarzenie zaistniałe w przestrzeni
publicznej, którego sprawca użył telefonu komórkowego w sposób niewłaściwy. Przez
niewłaściwe użycie telefonu komórkowego w przestrzeni publicznej należy rozumieć
postępowanie/zachowanie niezgodne z obowiązującymi przepisami lub normami
społecznymi, np. głośne słuchanie muzyki lub głośne i długie rozmowy telefoniczne
w miejscach publicznych, używanie telefonu w miejscach, w których jest to zabronione
(szpital, teatr itp).

Na opis zdarzenia mogą się składać na przykład:
− wskazanie czasu i miejsca zdarzenia (tramwaj, autobus, urząd, szkoła, ulica itp.)
− charakterystyka uczestników zdarzenia (zarówno sprawcy, jak i świadków zaistniałej
sytuacji)
− opis zachowania / reakcji (w tym emocji) osób uczestniczących w zdarzeniu.

Jeżeli z całości pracy nie wynika, że do zdarzenia doszło w przestrzeni publicznej, to
realizacja tego elementu tematu jest kwalifikowana maksymalnie na poziom 1.

(2) opinia piszącego dotycząca reakcji uczestników tego zdarzenia

Aby drugi element tematu został uznany za zrealizowany, wymagane jest wyrażenie przez
piszącego własnej opinii na temat reakcji uczestników zdarzenia. Z wypowiedzi musi jasno
wynikać, co piszący sądzi o zachowaniu lub wypowiedziach uczestników: czy ocenia je
pozytywnie, czy gani, czy uważa za nieadekwatne itp.

Akceptuje się wypowiedź, w której zdający wyraża opinię na temat własnej reakcji
w przedstawionej sytuacji.

Sam opis zachowania, emocji i/lub słownych reakcji uczestników, bez wartościowania tych
reakcji, nie jest realizacją tego elementu tematu.

(3) przedstawienie projektu akcji mającej na celu uświadomienie ludziom, że korzystanie
z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się uciążliwe dla otoczenia

Aby trzeci element tematu został uznany za zrealizowany, wymagane jest przedstawienie
konkretnego rozwiązania lub pomysłu na akcję społeczną, która mogłaby uświadomić
ludziom, jak ważne jest używanie telefonu w przestrzeni publicznej w sposób niezakłócający
spokoju osobom z otoczenia. Zdający powinien poinformować, jaki rodzaj akcji zamierza

przeprowadzić (np. emisja filmu reklamowego, wystawienie sztuki ulicznej, przeprowadzenie
warsztatów dla dzieci i młodzieży itp.) i w jaki sposób zamierza ją zrealizować (gdzie, kiedy,
przy użyciu jakich środków, z kim itd.).

Jeżeli zdający ogranicza się do wymienienia różnych form akcji, nie przedstawiając żadnej
z nich w sposób bardziej szczegółowy, to taka realizacja tego elementu polecenia jest
kwalifikowana maksymalnie na poziom 1.

Zgodność z tematem

Telefony komórkowe stały się naszym nieodłącznym atrybutem, jednak wiele osób
używa ich w przestrzeni publicznej w sposób przeszkadzający innym. Napisz artykuł, „główka”
w którym:
• opiszesz incydent związany z niewłaściwym używaniem telefonu komórkowego
mający miejsce w przestrzeni publicznej
• wyrazisz swoją opinię dotyczącą reakcji uczestników tego zdarzenia elementy
tematu
• przedstawisz projekt akcji mającej na celu uświadomienie ludziom, że korzystanie
z telefonu w niektórych sytuacjach może okazać się uciążliwe dla otoczenia.

1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
• ściśle związane z „główką” tematu i elementami tematu (A, B, C)
• ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (D, E), np.
− przedstawienie kampanii zachęcającej do używania telefonów komórkowych.
Fragmenty D, E nie są uznawane za realizację elementów tematu.
2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
• luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
tematu (X, Y), np.
− znaczenie akcji społecznych niezwiązanych z używaniem telefonu.
Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6.
w Tabeli A.
3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
• w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
− rozwój nowoczesnych technologii.
Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 6. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
językowych.
4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
uznaje się go za fragment zgodny z tematem (D, E).
5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu, który jest kluczowy dla pracy,
ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
wstępu/zakończenia.
7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
oceniana jest na 0.
8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
z rozwinięciem wypowiedzi.

Elementy charakterystyczne dla formy
Nie są akceptowane jako tytuł zwroty rozpoczynające listy, np. Estimados señores.

Spójność i logika wypowiedzi

W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
(np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami
i nie zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice
2 pkt
na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
1 pkt
na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
0 pkt
na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
przyznaje się 0 punktów.

Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
• przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
taką właśnie realizację danego podpunktu).
2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne z zasadami logiki.
6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
językowe.

7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

Zakres środków językowych

W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

• bardzo szeroki zakres środków językowych
• ogólna wysoka naturalność, różnorodność frazeologiczna oraz precyzja użytych
4 pkt
środków językowych
• styl stosowny i jednolity
• szeroki zakres środków językowych
• dość liczne fragmenty charakteryzujące się naturalnością, różnorodnością
3 pkt frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych
• styl stosowny i jednolity LUB sporadyczne niedociągnięcia w stosowności i/lub
jednolitości stylu
• zadowalający zakres środków językowych
• w pracy występuje kilka fragmentów charakteryzujących się naturalnością,
różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych,
2 pkt
jednak w większości użyte są struktury o wysokim stopniu pospolitości
• styl stosowny i jednolity LUB w pracy występuje kilka fragmentów, których styl
jest niestosowny i/lub które zaburzają jednolitość stylu
• ograniczony zakres środków językowych
• głównie struktury o wysokim stopniu pospolitości
1 pkt • w pracy występuje kilka fragmentów, których styl jest niestosowny i/lub które
zaburzają jednolitość stylu LUB styl niemożliwy do określenia ze względu
na ograniczenia w zakresie środków językowych
• bardzo ograniczony zakres środków językowych
• wyłącznie struktury o wysokim stopniu pospolitości
ALBO
0 pkt • zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie
polecenia
• styl w znacznej mierze niestosowny i/lub niejednolity LUB styl niemożliwy
do określenia ze względu na ograniczenia w zakresie środków językowych

Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

Pod pojęciem „bardzo szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
bardzo zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+ (lub wyższym), które
umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+ (lub wyższym), które
umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2+, które umożliwiają zdającemu w miarę
swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2+, które
umożliwiają zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte
zostały głównie proste środki językowe.

Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2+, które umożliwiają zdającemu
zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
językowe.

Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak
simpático, interesante, bonito, stosowanie typowych dla danego języka związków
wyrazowych oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji
komunikacyjnej (np. volver a ver zamiast ver otra vez; trabaja de camarero zamiast trabaja
como camarero; acaba de salir zamiast ha salido hace un rato).

Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych
do wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych
i jednostek leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. El libro fue escrito a mediados de siglo pasado.

Poprawność środków językowych

W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
Poprawność językowa
(leksykalno-gramatyczna) sporadyczne błędy dość liczne błędy liczne LUB bardzo
zapisu zapisu liczne błędy zapisu
sporadyczne błędy językowe 4 pkt 3 pkt 2 pkt
dość liczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt 1 pkt
liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt 0 pkt
bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt 0 pkt

1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
3. W wypowiedziach zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się: z dysleksją,
z dysgrafią i z dysortografią w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które nie
zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
0 punktów.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami
komunikacji językowej, a także prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
wspomagającego.
4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
„liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli;
nie oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)

błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
Marek √ czekoladę.
brakiem wyrazu brakującego wyrazu

błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
Słońce gżać w lecie.
w jednym wyrazie i otoczenie kołem

Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
gorąco.

fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
od tematu kwadratowymi tematu.

fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

otoczenie zbędnego znaku
kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
błędy interpunkcyjne znak √ w kółku w miejscu
brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
interpunkcyjnego

Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
„pionową falą” na marginesie.

Uwagi dodatkowe

1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
• nieczytelna LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
• odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika,
lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 240 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
pracach nie oznacza się błędów.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
oznacza się błędy.
5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
we wszystkich pozostałych kryteriach można jej również przyznać maksymalnie
po 1 punkcie.
7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
szkolnym (takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego). Błąd ortograficzny
zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie película, banda, np. la telenovela
“M jak miłość”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np.
He leído Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie jest

podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest
kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
10. Praca w
zostało napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. en casa (2 wyrazy), por esos chicos
(3 wyrazy), 10.01.2015 (1 wyraz), 10 de enero de 2015 (5 wyrazów), 1780 (1 wyraz).
2. Jako jeden wyraz liczone są
• wyrazy łączone dywizem
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. sms, s.f.
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz,
el siglo XX = 3 wyrazy.
4. Adres i podpis nie są liczone w liście.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
w internecie (np. „buźki”).
6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ayer perdí
el teléfono en sklep obuwniczy. – 7 wyrazów.

Strona arkusza: 18

Opracowanie wstępne — oczekuje na zatwierdzenie redakcyjne.

zadania 5.3–10

Oficjalne dokumenty

Materiały CKE

Dokumenty otwierają się na żądanie.

MJHH-D0-100-A-2405