Język francuski 2024 — poziom rozszerzony — część 3

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język francuski — tworzenie wypowiedzi pisemnej” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Najpierw zaplanuj realizację wszystkich elementów polecenia, dobierz właściwy rejestr i uporządkuj wypowiedź. W modelu oceniania sprawdź treść, spójność, zakres środków językowych i poprawność.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Przykładowa rozprawka (temat 1): L’interdiction de louer des trottinettes électriques à Paris suscite des réactions opposées. Pour certains habitants, elle rend les déplacements plus sûrs. Pour d’autres, elle supprime une solution pratique. Cette décision présente effectivement des avantages et des inconvénients.

   D’abord, la disparition des engins en libre-service peut améliorer la sécurité des piétons. Des utilisateurs inexpérimentés roulent parfois trop vite ou empruntent les trottoirs. Les personnes âgées et les familles avec de jeunes enfants peuvent alors se sentir menacées. De plus, les trottinettes abandonnées devant les immeubles ou aux arrêts de bus gênent la circulation. Leur retrait permet donc de rendre l’espace public plus accessible et plus agréable.

   Cependant, ces véhicules facilitaient de nombreux trajets courts. Ils pouvaient compléter un déplacement en métro, notamment lorsque la destination se trouvait loin de la station. Tous les usagers ne possèdent pas de vélo et certains risquent désormais de prendre une voiture ou un taxi. L’interdiction pourrait ainsi augmenter le trafic au lieu de le réduire. Elle pénalise également les utilisateurs prudents qui respectaient les règles. Un meilleur contrôle du stationnement et de la vitesse aurait peut-être constitué une solution moins radicale.

   En conclusion, le retrait des trottinettes de location peut protéger les piétons et dégager les trottoirs. Il ne suffit pourtant pas à résoudre les problèmes de mobilité. Pour que cette mesure soit réellement utile, la ville doit aussi proposer des transports collectifs fiables et développer des alternatives adaptées aux petits déplacements. Rozprawka z tematu 1 musi rozwinąć dobre i złe strony zakazu wypożyczania, a nie zakazu posiadania hulajnóg. Model zestawia bezpieczeństwo i uporządkowanie chodników z utratą wygodnego środka krótkich przejazdów oraz ryzykiem powrotu do samochodu. Kończy wyważony wniosek i mieści się w 200–250 słowach. To przykład argumentacji.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 10.
   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać
   od 200 do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. Paryż, jako pierwsze miasto w Europie, wprowadził zakaz wypożyczania hulajnóg
   elektrycznych (une trottinette électrique). Napisz rozprawkę, w której przedstawisz dobre
   i złe strony tej decyzji.

   2. Stowarzyszenie Francja – Polska poszukuje osoby, która w wakacje chciałaby zajmować
   się odpłatnie francuską rodziną podczas jej pobytu w Polsce. Napisz list do dyrektora
   tego stowarzyszenia, w którym uzasadnisz, dlaczego jesteś odpowiednią osobą do tego
   zadania, i przedstawisz swoje pomysły na zorganizowanie pobytu tej rodziny w Polsce.

   Ogólne wymagania egzaminacyjne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym
   związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści, spójne
   i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym
   związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za i przeciw danej
   tezie lub rozwiązaniu, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (list)
   I. Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym
   związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach […] i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem
   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy formy,
   które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.
   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.
   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)
   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   2. pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   Pierwszy element elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   tematu przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   R
   A szczegółowo żadnego nie określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) rozwijając/uzasadniając;
   – zdający odnosi się do 1-2 wypowiedź nie jest komunikatywna
   3.
   aspektów i omawia je niezbyt
   Drugi element
   szczegółowo wypowiedź nie jest związana
   tematu
   z tematem / nie realizuje elementu

   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie
   wypowiedź zawiera dłuższy
   Fragmenty R zawiera fragmentów
   fragment / nieliczne krótkie wypowiedź nie spełnia warunków
   odbiegające od A odbiegających od
   fragmenty odbiegające określonych dla poziomu 1.
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na
   od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Jeżeli zdający tworzy wypowiedź w innej formie niż wskazana w temacie (np. pisze list
   zamiast rozprawki), praca jest kwalifikowana we wszystkich elementach formy na poziom 0.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0-1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   Paryż, jako pierwsze miasto w Europie, wprowadził zakaz wypożyczania hulajnóg
   elektrycznych (une trottinette électrique). Napisz rozprawkę, w której przedstawisz dobre
   i złe strony tej decyzji.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się
   do wprowadzenia zakazu wypożyczania hulajnóg elektrycznych w Paryżu oraz
   stwierdzenie, że w pracy będą rozpatrywane zalety i wady takiej decyzji (wymaga tego
   ten typ rozprawki), np. Paris a interdit la location des trottinettes électriques. Cette
   décision a aussi bien des côtés positifs que des côtés négatifs.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane
   będą wady i zalety. Na przykład: są plusy i minusy takiej decyzji…; ma wiele zalet, ale
   spowoduje też wiele problemów.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to jest dobry
   pomysł?, uznaje się ją za odbiegającą od tematu. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie
   jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane zalety i wady, np. Quels sont les bons
   et les mauvais côtés de l’interdiction de la location des trottinettes électriques à Paris ?
   4. Jeśli zdający odnosi się ogólnie do zakazu korzystania z hulajnóg, bez doprecyzowania,
   że chodzi o wynajem hulajnóg, to taka teza jest kwalifikowana jako odbiegająca od
   tematu.
   5. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury
   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0.
   (np. rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).
   6. Użycie zwrotów typu: Moim zdaniem, Według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na zalety i wady danego
   zjawiska.
   7. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że Paryż wprowadził
   zakaz wypożyczania hulajnóg elektrycznych, nie jest tezą.
   8. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Les touristes et les Parisiens ne peuvent plus louer de teza zgodna z tematem,
   trottinette électrique. C’est interdit. C’est la décision de zapowiada oczekiwaną strukturę
   la municipalité. Elle a de bons et de mauvais côtés. rozprawki
   La location des trottinettes électriques est interdite ? teza jednostronna
   Cela semble impossible mais c’est vrai et c’est interdit à
   Paris ! Cette décision a beaucoup d’inconvénients.
   Est-ce que l’interdiction de la location des trottinettes teza odbiegająca od tematu
   électriques est bonne pour les touristes et les (teza jest pytaniem, które nie
   Parisiens ? zapowiada struktury rozprawki)
   Les touristes à Paris ont beaucoup de possibilités pour brak tezy, wstęp niezgodny z
   se déplacer : métro, bus, vélo, trottinette. Quel est le tematem
   meilleur moyen de transport ? À eux de choisir !
   De plus en plus de gens utilisent des trottinettes pour teza odbiegająca od tematu
   se déplacer. Paris est la première ville à interdire les
   trottinettes électriques. Est-ce une bonne ou mauvaise
   décision pour Paris ?
   À Paris, il y a de moins en moins de gens qui utilisent teza niezgodna z tematem
   les trottinettes électriques. Je vais présenter les
   aspects positifs et négatifs de ce phénomène.
   Les Parisiens sont contents de l’interdiction de la brak tezy
   location des trottinettes électriques.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) zalety i (2) wady.

   (1)
   Zdający powinien przedstawić zalety wprowadzenia zakazu wynajmu hulajnóg elektrycznych,
   np.
   − bezpieczniejsze ulice dla pieszych (użytkownicy hulajnóg stwarzają niebezpieczeństwo
   dla pozostałych uczestników ruchu, wprowadzają chaos)
   − hulajnogi zaśmiecają przestrzeń publiczną, są porzucane na chodnikach
   − pozytywny wpływ na aktywność fizyczną ludzi.

   (2)
   Zdający powinien odnieść się do wad wprowadzenia zakazu wynajmu hulajnóg
   elektrycznych, np.
   − hulajnoga to środek transportu ekologiczny i tani, niezależny od rozkładów jazdy
   − szybka alternatywa do przemieszczania się w mieście
   − likwidacja stanowisk pracy (w firmach zajmujących się serwisem hulajnóg)
   − utrata dochodów z mandatów za nadmierną prędkość / przewożenie innych osób itd.

   Zgodność z tematem

   Paryż, jako pierwsze miasto w Europie, wprowadził zakaz wypożyczania hulajnóg
   „główka”
   elektrycznych (une trottinette électrique).
   Napisz rozprawkę, w której przedstawisz dobre i złe strony tej decyzji.

   elementy tematu

   X
   C
   A gg Y
   D
   B

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − popularność hulajnóg wśród młodzieży
   − działalność firm wynajmujących miejskie hulajnogi.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.

   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − rodzaje hulajnóg elektrycznych (modele, ranking najlepszych hulajnóg, maksymalna
   prędkość, przeznaczenie, udźwig, dodatkowe funkcje)
   − zasady poruszania się na hulajnogach.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.

   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − ekologiczne środki transportu w mieście (bez odniesienia do hulajnogi)
   − problemy komunikacyjne w miastach
   − wady i zalety komunikacji zbiorowej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane

   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu, który jest kluczowy dla pracy,
   ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana na
   poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
   Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeśli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Przykład schematycznego zakończenia rozprawki

   On peut conclure qu’ il y a le pour et le contre de cette décision.
   Les arguments ci-dessus présentent bien les côtés positifs et négatifs de l’interdiction de la
   location des trottinettes à Paris.

   LIST FORMALNY

   Temat

   Stowarzyszenie Francja – Polska poszukuje osoby, która w wakacje chciałaby zajmować
   się odpłatnie francuską rodziną podczas jej pobytu w Polsce. Napisz list do dyrektora tego
   stowarzyszenia, w którym uzasadnisz, dlaczego jesteś odpowiednią osobą do tego
   zadania, i przedstawisz swoje pomysły na zorganizowanie pobytu tej rodziny w Polsce.

   List formalny jest napisany w odpowiedzi na sytuację określoną w zadaniu egzaminacyjnym.
   Może to być np. list czytelnika do gazety/czasopisma lub list mieszkańca do władz miasta.
   List może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji itp.

   Dobrze napisany list formalny:
   • zawiera we wstępie określenie celu, w jakim został napisany
   • omawia dane zagadnienie w sposób przejrzysty i logiczny
   • zawiera elementy typowe dla formy: odpowiedni zwrot rozpoczynający i kończący,
   akapity itp.

   Wstęp
   1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, autor listu powinien nawiązać do zajęcia się
   rodziną francuską w Polsce.
   2. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do zagadnienia
   przedstawionego w temacie.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) uzasadnienie, dlaczego zdający jest odpowiednią osobą do zajęcia się
   rodziną francuską w Polsce oraz (2) zaproponowanie programu pobytu tej rodziny w Polsce.

   (1) uzasadnienie, dlaczego zdający jest odpowiednią osobą do zajęcia się rodziną
   francuską w Polsce
   W wypowiedzi zdający może odnieść się do elementów takich jak, np.:
   – dobra znajomość języka francuskiego
   – posiadanie prawa jazdy
   – znajomość historii i geografii Polski
   – otwartość, komunikatywność, opanowanie, umiejętność rozwiązywania problemów,
   umiejętność szybkiego reagowania w trudnej sytuacji.

   (2) zaproponowanie programu pobytu tej rodziny w Polsce
   Aby uznać drugi element tematu za zrealizowany, wymagane jest zaproponowanie przez
   zdającego programu pobytu rodziny francuskiej w Polsce, np.:
   – program uwzględniający najważniejsze miasta Polski, z ich najcenniejszymi zabytkami:
   Warszawa, Kraków, Poznań itp.
   – program historyczny, np. Szlakiem Orlich Gniazd
   – program pozwalający na odkrycie Krainy Tysiąca Jezior
   – program autorski: ściana wschodnia, Szlak Tatarski, Roztocze itd.

   – program sportowy / kulturalny / kulinarny.
   Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją drugiego elementu polecenia, ta część pracy
   jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.

   Zgodność z tematem

   Stowarzyszenie Francja – Polska poszukuje osoby, która w wakacje chciałaby
   zajmować się odpłatnie francuską rodziną podczas jej pobytu w Polsce. „główka”
   Napisz list do dyrektora tego stowarzyszenia, w którym,

   uzasadnisz, dlaczego jesteś odpowiednią osobą do tego zadania

   element 1.

   i przedstawisz swoje pomysły na zorganizowanie pobytu tej rodziny w Polsce.

   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − Polska jako popularny kierunek wyjazdów wśród cudzoziemców
   − popularne miasta i zabytki odwiedzane przez cudzoziemców / turystów
   − trudności językowe turystów w Polsce.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.

   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.:
   − imprezy kulturalne, festiwale odbywające się w Polsce w czasie wakacji (bez
   odniesienia do programu pobytu rodziny francuskiej)
   − formy promocji miast polskich / współpraca miast polskich i francuskich.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.

   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.:
   − zalety i wady wakacji za granicą
   − relacja z wyjazdu zagranicznego/ kursu językowego
   − relacja z wakacyjnego pobytu u rodziny francuskiej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.

   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu, który jest kluczowy dla pracy,
   ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
   na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
   Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest też wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   Akceptuje się formalne zwroty rozpoczynające list (np. Monsieur / Madame) oraz zwroty
   kończące list formalny (np. Veuillez agréer, Monsieur, l’expression de mes sentiments
   respectueux ; Je vous prie d’agréer, Madame, mes salutations distinguées).

   Spójność i logika wypowiedzi
   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice na
   2 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na
   1 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na
   0 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak

   intéressant, super, génial, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
   oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np.
   prendre son temps zamiast ne pas se dépêcher; Après être sortis du musée, ils ont pris
   le bateau-mouche. zamiast Ils sont sortis du musée, puis ils ont pris le bateau-mouche.)

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Elle habite au cinqième étage.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   błędy zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się: z dysleksją,
   z dysgrafią, z dysortografią w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które nie
   zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami
   komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy
   nauczyciela wspomagającego.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za wypowiedź
   sformułowaną przez zdającego).

   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym (takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego). Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, groupe, np. série „M jak miłość”,
   livre „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
   wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. J’ai lu
   Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie jest podkreślane linią
   falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe dla
   realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
   9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   10. Praca w
   zostało napisane Czystopis.

   11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. la rue (2 wyrazy), chez le docteur (3 wyrazy),
   1780 (1 wyraz), le 10.01.2017 (2 wyrazy), le 10 janvier 2017 (4 wyrazy).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone apostrofem, np. l’hôtel, j’ai
   • wyrazy łączone dywizem, np. rendez-vous, c’est-à-dire
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz, le XXe siècle =
   3 wyrazy.
   4. Adres i podpis nie są liczone w liście.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia się w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „buźki”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. J’ai lu Nowe
   Horyzonty. – 4 wyrazy.

Realizacja tylko części polecenia albo poprawny językowo tekst, który nie rozwija wymaganych punktów i nie zachowuje właściwego rejestru.