Język francuski 2025 — poziom rozszerzony — część 3

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język francuski — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 10.
   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać od 200
   do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. W przestrzeni miejskiej coraz częściej pojawiają się murale – wielkie malowidła ścienne
   (la peinture murale). Napisz rozprawkę na temat murali, w której przedstawisz plusy
   i minusy tego zjawiska.

   2. Zamierzasz ubiegać się o pracę fotografa w redakcji jednego z czasopism. Do redaktora
   naczelnego tego czasopisma przesyłasz list wraz z załączonym do niego zdjęciem, które
   zostało wyróżnione w międzynarodowym konkursie „Moje miejsce na ziemi”. W liście:
   • opisz swoje doświadczenia związane z fotografowaniem
   • uzasadnij, dlaczego zdecydowałeś/zdecydowałaś się przedstawić na zdjęciu
   konkursowym właśnie to miejsce.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za daną tezą lub
   rozwiązaniem i przeciw nim, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (list)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   i teraźniejszości.
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)
   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.
   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.
   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)
   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   2. pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   Pierwszy element elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   tematu przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   R
   A szczegółowo żadnego nie określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) rozwijając/uzasadniając;
   – zdający odnosi się do 1-2 wypowiedź nie jest komunikatywna
   3.
   aspektów i omawia je niezbyt
   Drugi element
   szczegółowo wypowiedź nie jest związana
   tematu
   z tematem / nie realizuje elementu

   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie wypowiedź zawiera dłuższy wypowiedź nie spełnia warunków
   Fragmenty R zawiera fragmentów fragment / nieliczne krótkie określonych dla poziomu 1.
   odbiegające od A odbiegających od fragmenty odbiegające
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy

   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   W przestrzeni miejskiej coraz częściej pojawiają się murale – wielkie malowidła ścienne
   (la peinture murale). Napisz rozprawkę na temat murali, w której przedstawisz plusy
   i minusy tego zjawiska.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza
   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest: odniesienie się
   w niej do pojawiania się murali w przestrzeni miejskiej oraz zaznaczenie, że w pracy
   będą rozpatrywane wady i zalety tego zjawiska.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, tj. zdający musi zapowiedzieć,
   że w swojej wypowiedzi przedstawi plusy i minusy murali, np. La présence des peintures
   murales en ville présente aussi bien des avantages que des inconvénients. / La question
   de la peinture murale fait débat car ce phénomène présente de bons et de mauvais
   côtés. / La tendance à peindre des fresques sur les murs semble intéressante mais elle
   possède aussi quelques désavantages. / La majorité des citoyens trouvent inutile cette
   forme d’art mais il y en a qui sont enthousiastes des fresques.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Est-ce une bonne
   idée ?, uznaje się ją za odbiegającą od tematu. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie
   jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane zalety i wady, np. Quels sont les bons
   et les mauvais côtés de la présence des peintures murales en ville ?
   4. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury
   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0
   (rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).
   5. Użycie zwrotów typu: À mon avis, Selon moi nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego
   zjawiska, np. Il me semble que l’idée de la peinture murale est avantageuse mais elle
   a aussi quelques points négatifs.
   6. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że coraz więcej
   miast inwestuje w zamawianie murali, nie jest tezą.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem, np. De plus en plus de patures murales apparaissent dans nos
   villes. Je trouve que ce phénomène a beaucoup d’avantages.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.
   10. Określenie graffiti jest akceptowane w znaczeniu fresque / peinture murale.

   De plus en plus de villes sont ornées de peintures teza zgodna z tematem,
   murales. Pour certains, ce phénomène est avantageux zapowiada oczekiwaną strukturę
   car il permet d’embellir des villes, mais pour d’autres, rozprawki
   c’est une démarche irresponsable qui ne sert à rien.
   Les peintures murales sont de plus en plus présentes teza jednostronna
   dans l’espace urbain. Je trouve ça positif.
   Pourquoi la peinture murale est-elle de plus en plus brak tezy
   présente dans les villes ?
   Les peintures murales sont un sujet qui suscite des pytanie nie zapowiada
   controverses. Est-ce que c’est une bonne idée de les oczekiwanej struktury rozprawki
   introduire en ville ?
   L’idée de créer des fresques sur les murs de bâtiments teza zgodna z tematem,
   possède des avantages et des inconvénients. zapowiada oczekiwaną strukturę
   rozprawki

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) zalety i (2) wady.

   (1) Zdający powinien przedstawić zalety pojawiania się coraz większej liczby murali
   w miastach
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do
   − pozytywnego wpływu murali na wygląd miasta (np. rewitalizacja zaniedbanych dzielnic)
   − ich roli w wyrażaniu społecznych idei
   − ich wartości edukacyjnej
   − murali jako formy promocji sztuki
   − zwiększenia atrakcyjności turystycznej miasta.

   (2) Zdający powinien odnieść się do wad związanych z pojawianiem się coraz większej
   liczby murali w miastach
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do
   − finansowania murali przez władze miejskie i zasadności takich wydatków w stosunku do
   innych, pilniejszych potrzeb
   − konieczności odnawiania murali, która wiąże się z dodatkowymi kosztami
   − kontrowersyjnych treści, które mogą przedstawiać murale
   − subiektywności estetycznej (np. wizualny chaos w przestrzeni miejskiej)
   − niewłaściwego dopasowania się murali do kontekstu istniejącej zabudowy.

   Zgodność z tematem

   W przestrzeni miejskiej coraz częściej pojawiają się murale – wielkie
   „główka”
   malowidła ścienne (la peinture murale). Napisz rozprawkę na temat murali,
   w której przedstawisz plusy i minusy tego zjawiska.
   elementy tematu

   X
   C
   A gg Y
   D
   B

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − przyczyny powstawania coraz większej liczby murali w miastach
   − opisy przykładowych murali
   − rodzaje murali.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − techniki wykonywania murali
   − etapy tworzenia murali
   − informacje o twórcach murali
   − formalności związane z tworzeniem murali.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − rodzaje sztuki ulicznej
   − inne niż graffiti formy wandalizmu w przestrzeni miejskiej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeśli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi

   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę zgodność tej
   części pracy z rozwinięciem wypracowania.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje wady i zalety, a w podsumowaniu pisze, zgodnie
   z przedstawioną argumentacją, że jest więcej wad/zalet, to takie zakończenie jest
   akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   rozprawki odbiegającego od tematu
   Les arguments ci-dessus présentent bien En conclusion, il existe de nombreux genres
   les côtés positifs et négatifs de la présence d’art urbain.
   de peintures murales en ville.
   Ainsi, nous pouvons voir que l’idée de la Pour conclure, la peinture murale me
   peinture murale est le sujet d’un débat. permet de découvrir différentes formes de
   l’art contemporain.

   LIST FORMALNY

   Temat

   Zamierzasz ubiegać się o pracę fotografa w redakcji jednego z czasopism. Do redaktora
   naczelnego tego czasopisma przesyłasz list wraz z załączonym do niego zdjęciem, które
   zostało wyróżnione w międzynarodowym konkursie „Moje miejsce na ziemi”. W liście:
   • opisz swoje doświadczenia związane z fotografowaniem
   • uzasadnij, dlaczego zdecydowałeś/zdecydowałaś się przedstawić na zdjęciu
   konkursowym właśnie to miejsce.

   List formalny jest napisany w odpowiedzi na sytuację określoną w zadaniu egzaminacyjnym.
   Może to być np. list czytelnika do gazety/czasopisma lub list mieszkańca do władz miasta.
   List może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji itp.
   Dobrze napisany list formalny:
   • zawiera we wstępie określenie celu, w jakim został napisany
   • omawia dane zagadnienie w sposób przejrzysty i logiczny
   • zawiera elementy typowe dla formy, w tym odpowiedni zwrot rozpoczynający
   i odpowiedni zwrot kończący.

   Wstęp
   1. Wstęp musi zawierać cel/powód napisania listu zgodny z tematem. Zdający powinien
   wyrazić chęć pracy w redakcji jednego z czasopism.
   2. Zdający nie musi odnosić się we wstępie do elementów tematu.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do zagadnienia
   przedstawionego w temacie.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) opisanie swojego doświadczenia związanego z fotografowaniem, oraz
   (2) uzasadnienie wyboru miejsca przedstawionego na zdjęciu konkursowym.

   (1) opisanie swojego doświadczenia związanego z fotografowaniem
   W swojej pracy zdający powinien opisać swoje doświadczanie związane z fotografowaniem.
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się do takich aspektów, jak np.:
   − odbyte warsztaty fotograficzne
   − poprzednie miejsca pracy związane z fotografowaniem
   − uczestnictwo w konkursach i wystawach fotograficznych.

   (2) uzasadnienie wyboru miejsca przedstawionego na zdjęciu konkursowym
   Aby drugi element tematu został uznany za zrealizowany, wymagane jest, aby zdający
   uzasadnił wybór miejsca przedstawionego na zdjęciu konkursowym. Zdający może odnieść
   się na przykład do:
   − osobistych wspomnień związanych z tym miejscem
   − ciekawej historii wybranego miejsca

   − walorów estetycznych tego miejsca
   − społecznego znaczenia tego miejsca.

   Zgodność z tematem

   Zamierzasz ubiegać się o pracę fotografa w redakcji jednego z czasopism.
   Do redaktora naczelnego tego czasopisma przesyłasz list wraz załączonym „główka”
   do niego zdjęciem, które zostało wyróżnione w międzynarodowym konkursie
   „Moje miejsce na ziemi”. W liście:

   opisz swoje doświadczenia związane z fotografowaniem
   element 1.

   uzasadnij, dlaczego zdecydowałeś/zdecydowałaś się przedstawić na zdjęciu
   konkursowym właśnie to miejsce.
   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − uzasadnienie, dlaczego zdający ubiega się o pracę w tym czasopiśmie, bez opisu
   dotychczasowego doświadczenia związanego z fotografowaniem lub bez
   uzasadnienia przedstawienia wybranego miejsca na fotografii konkursowej
   − propozycja zorganizowania podobnego konkursu przez czasopismo.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − opis czynności organizacyjnych poprzedzających zrobienie zdjęcia konkursowego
   − opis osoby/rzeczy/wydarzenia przedstawionego na zdjęciu.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − popularność konkursów fotograficznych
   − zalety posiadania różnorodnego doświadczenia w ramach jednej branży.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).

   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest też wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją jednego z elementów polecenia, ta część
   pracy jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.
   9. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   List formalny powinien zawierać odpowiedni zwrot rozpoczynający (np. Monsieur / Madame)
   i kończący (np. Veuillez agréer, Monsieur, l’expression de mes sentiments respectueux;
   Je vous prie d’agréer, Madame, mes salutations distinguées).

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice
   2 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   1 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   0 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak

   intéressant, super, génial, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
   oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np.
   prendre son temps zamiast ne pas se dépêcher; Après être sortis du musée, ils ont pris
   le bateau-mouche. zamiast Ils sont sortis du musée, puis ils ont pris le bateau-mouche.)

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Elle habite au cinqième étage.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   błędy zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu z
   języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej, w
   porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. bcp, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, groupe, np. série „M jak miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. J’ai lu Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   podkreślane jest linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy

   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. la rue (2 wyrazy), chez le docteur (3 wyrazy),
   le 10.01.2025 (2 wyrazy), le 10 janvier 2025 (4 wyrazy).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem lub apostrofem, np. rendez-vous, j’ai
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), le XXe siècle
   (3 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia się w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Uwzględnia się w liczbie wyrazów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. J’ai lu
   Nowe Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 10.
   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać od 200
   do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. W przestrzeni miejskiej coraz częściej pojawiają się murale – wielkie malowidła ścienne
   (la peinture murale). Napisz rozprawkę na temat murali, w której przedstawisz plusy
   i minusy tego zjawiska.

   2. Zamierzasz ubiegać się o pracę fotografa w redakcji jednego z czasopism. Do redaktora
   naczelnego tego czasopisma przesyłasz list wraz z załączonym do niego zdjęciem, które
   zostało wyróżnione w międzynarodowym konkursie „Moje miejsce na ziemi”. W liście:
   • opisz swoje doświadczenia związane z fotografowaniem
   • uzasadnij, dlaczego zdecydowałeś/zdecydowałaś się przedstawić na zdjęciu
   konkursowym właśnie to miejsce.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za daną tezą lub
   rozwiązaniem i przeciw nim, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (list)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych –
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   i teraźniejszości.
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)
   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.
   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.
   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)
   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   2. pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   Pierwszy element elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   tematu przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   R
   A szczegółowo żadnego nie określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) rozwijając/uzasadniając;
   – zdający odnosi się do 1-2 wypowiedź nie jest komunikatywna
   3.
   aspektów i omawia je niezbyt
   Drugi element
   szczegółowo wypowiedź nie jest związana
   tematu
   z tematem / nie realizuje elementu

   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie wypowiedź zawiera dłuższy wypowiedź nie spełnia warunków
   Fragmenty R zawiera fragmentów fragment / nieliczne krótkie określonych dla poziomu 1.
   odbiegające od A odbiegających od fragmenty odbiegające
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy

   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   W przestrzeni miejskiej coraz częściej pojawiają się murale – wielkie malowidła ścienne
   (la peinture murale). Napisz rozprawkę na temat murali, w której przedstawisz plusy
   i minusy tego zjawiska.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza
   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest: odniesienie się
   w niej do pojawiania się murali w przestrzeni miejskiej oraz zaznaczenie, że w pracy
   będą rozpatrywane wady i zalety tego zjawiska.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, tj. zdający musi zapowiedzieć,
   że w swojej wypowiedzi przedstawi plusy i minusy murali, np. La présence des peintures
   murales en ville présente aussi bien des avantages que des inconvénients. / La question
   de la peinture murale fait débat car ce phénomène présente de bons et de mauvais
   côtés. / La tendance à peindre des fresques sur les murs semble intéressante mais elle
   possède aussi quelques désavantages. / La majorité des citoyens trouvent inutile cette
   forme d’art mais il y en a qui sont enthousiastes des fresques.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Est-ce une bonne
   idée ?, uznaje się ją za odbiegającą od tematu. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie
   jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane zalety i wady, np. Quels sont les bons
   et les mauvais côtés de la présence des peintures murales en ville ?
   4. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury
   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0
   (rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).
   5. Użycie zwrotów typu: À mon avis, Selon moi nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego
   zjawiska, np. Il me semble que l’idée de la peinture murale est avantageuse mais elle
   a aussi quelques points négatifs.
   6. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że coraz więcej
   miast inwestuje w zamawianie murali, nie jest tezą.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem, np. De plus en plus de patures murales apparaissent dans nos
   villes. Je trouve que ce phénomène a beaucoup d’avantages.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.
   10. Określenie graffiti jest akceptowane w znaczeniu fresque / peinture murale.

   De plus en plus de villes sont ornées de peintures teza zgodna z tematem,
   murales. Pour certains, ce phénomène est avantageux zapowiada oczekiwaną strukturę
   car il permet d’embellir des villes, mais pour d’autres, rozprawki
   c’est une démarche irresponsable qui ne sert à rien.
   Les peintures murales sont de plus en plus présentes teza jednostronna
   dans l’espace urbain. Je trouve ça positif.
   Pourquoi la peinture murale est-elle de plus en plus brak tezy
   présente dans les villes ?
   Les peintures murales sont un sujet qui suscite des pytanie nie zapowiada
   controverses. Est-ce que c’est une bonne idée de les oczekiwanej struktury rozprawki
   introduire en ville ?
   L’idée de créer des fresques sur les murs de bâtiments teza zgodna z tematem,
   possède des avantages et des inconvénients. zapowiada oczekiwaną strukturę
   rozprawki

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) zalety i (2) wady.

   (1) Zdający powinien przedstawić zalety pojawiania się coraz większej liczby murali
   w miastach
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do
   − pozytywnego wpływu murali na wygląd miasta (np. rewitalizacja zaniedbanych dzielnic)
   − ich roli w wyrażaniu społecznych idei
   − ich wartości edukacyjnej
   − murali jako formy promocji sztuki
   − zwiększenia atrakcyjności turystycznej miasta.

   (2) Zdający powinien odnieść się do wad związanych z pojawianiem się coraz większej
   liczby murali w miastach
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do
   − finansowania murali przez władze miejskie i zasadności takich wydatków w stosunku do
   innych, pilniejszych potrzeb
   − konieczności odnawiania murali, która wiąże się z dodatkowymi kosztami
   − kontrowersyjnych treści, które mogą przedstawiać murale
   − subiektywności estetycznej (np. wizualny chaos w przestrzeni miejskiej)
   − niewłaściwego dopasowania się murali do kontekstu istniejącej zabudowy.

   Zgodność z tematem

   W przestrzeni miejskiej coraz częściej pojawiają się murale – wielkie
   „główka”
   malowidła ścienne (la peinture murale). Napisz rozprawkę na temat murali,
   w której przedstawisz plusy i minusy tego zjawiska.
   elementy tematu

   X
   C
   A gg Y
   D
   B

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − przyczyny powstawania coraz większej liczby murali w miastach
   − opisy przykładowych murali
   − rodzaje murali.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − techniki wykonywania murali
   − etapy tworzenia murali
   − informacje o twórcach murali
   − formalności związane z tworzeniem murali.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − rodzaje sztuki ulicznej
   − inne niż graffiti formy wandalizmu w przestrzeni miejskiej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeśli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi

   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę zgodność tej
   części pracy z rozwinięciem wypracowania.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje wady i zalety, a w podsumowaniu pisze, zgodnie
   z przedstawioną argumentacją, że jest więcej wad/zalet, to takie zakończenie jest
   akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   rozprawki odbiegającego od tematu
   Les arguments ci-dessus présentent bien En conclusion, il existe de nombreux genres
   les côtés positifs et négatifs de la présence d’art urbain.
   de peintures murales en ville.
   Ainsi, nous pouvons voir que l’idée de la Pour conclure, la peinture murale me
   peinture murale est le sujet d’un débat. permet de découvrir différentes formes de
   l’art contemporain.

   LIST FORMALNY

   Temat

   Zamierzasz ubiegać się o pracę fotografa w redakcji jednego z czasopism. Do redaktora
   naczelnego tego czasopisma przesyłasz list wraz z załączonym do niego zdjęciem, które
   zostało wyróżnione w międzynarodowym konkursie „Moje miejsce na ziemi”. W liście:
   • opisz swoje doświadczenia związane z fotografowaniem
   • uzasadnij, dlaczego zdecydowałeś/zdecydowałaś się przedstawić na zdjęciu
   konkursowym właśnie to miejsce.

   List formalny jest napisany w odpowiedzi na sytuację określoną w zadaniu egzaminacyjnym.
   Może to być np. list czytelnika do gazety/czasopisma lub list mieszkańca do władz miasta.
   List może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji itp.
   Dobrze napisany list formalny:
   • zawiera we wstępie określenie celu, w jakim został napisany
   • omawia dane zagadnienie w sposób przejrzysty i logiczny
   • zawiera elementy typowe dla formy, w tym odpowiedni zwrot rozpoczynający
   i odpowiedni zwrot kończący.

   Wstęp
   1. Wstęp musi zawierać cel/powód napisania listu zgodny z tematem. Zdający powinien
   wyrazić chęć pracy w redakcji jednego z czasopism.
   2. Zdający nie musi odnosić się we wstępie do elementów tematu.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do zagadnienia
   przedstawionego w temacie.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) opisanie swojego doświadczenia związanego z fotografowaniem, oraz
   (2) uzasadnienie wyboru miejsca przedstawionego na zdjęciu konkursowym.

   (1) opisanie swojego doświadczenia związanego z fotografowaniem
   W swojej pracy zdający powinien opisać swoje doświadczanie związane z fotografowaniem.
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się do takich aspektów, jak np.:
   − odbyte warsztaty fotograficzne
   − poprzednie miejsca pracy związane z fotografowaniem
   − uczestnictwo w konkursach i wystawach fotograficznych.

   (2) uzasadnienie wyboru miejsca przedstawionego na zdjęciu konkursowym
   Aby drugi element tematu został uznany za zrealizowany, wymagane jest, aby zdający
   uzasadnił wybór miejsca przedstawionego na zdjęciu konkursowym. Zdający może odnieść
   się na przykład do:
   − osobistych wspomnień związanych z tym miejscem
   − ciekawej historii wybranego miejsca

   − walorów estetycznych tego miejsca
   − społecznego znaczenia tego miejsca.

   Zgodność z tematem

   Zamierzasz ubiegać się o pracę fotografa w redakcji jednego z czasopism.
   Do redaktora naczelnego tego czasopisma przesyłasz list wraz załączonym „główka”
   do niego zdjęciem, które zostało wyróżnione w międzynarodowym konkursie
   „Moje miejsce na ziemi”. W liście:

   opisz swoje doświadczenia związane z fotografowaniem
   element 1.

   uzasadnij, dlaczego zdecydowałeś/zdecydowałaś się przedstawić na zdjęciu
   konkursowym właśnie to miejsce.
   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − uzasadnienie, dlaczego zdający ubiega się o pracę w tym czasopiśmie, bez opisu
   dotychczasowego doświadczenia związanego z fotografowaniem lub bez
   uzasadnienia przedstawienia wybranego miejsca na fotografii konkursowej
   − propozycja zorganizowania podobnego konkursu przez czasopismo.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − opis czynności organizacyjnych poprzedzających zrobienie zdjęcia konkursowego
   − opis osoby/rzeczy/wydarzenia przedstawionego na zdjęciu.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − popularność konkursów fotograficznych
   − zalety posiadania różnorodnego doświadczenia w ramach jednej branży.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).

   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest też wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją jednego z elementów polecenia, ta część
   pracy jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.
   9. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   List formalny powinien zawierać odpowiedni zwrot rozpoczynający (np. Monsieur / Madame)
   i kończący (np. Veuillez agréer, Monsieur, l’expression de mes sentiments respectueux;
   Je vous prie d’agréer, Madame, mes salutations distinguées).

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice
   2 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   1 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   0 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak

   intéressant, super, génial, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
   oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np.
   prendre son temps zamiast ne pas se dépêcher; Après être sortis du musée, ils ont pris
   le bateau-mouche. zamiast Ils sont sortis du musée, puis ils ont pris le bateau-mouche.)

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Elle habite au cinqième étage.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   błędy zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu z
   języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej, w
   porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. bcp, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, groupe, np. série „M jak miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. J’ai lu Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   podkreślane jest linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy

   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. la rue (2 wyrazy), chez le docteur (3 wyrazy),
   le 10.01.2025 (2 wyrazy), le 10 janvier 2025 (4 wyrazy).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem lub apostrofem, np. rendez-vous, j’ai
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), le XXe siècle
   (3 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia się w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Uwzględnia się w liczbie wyrazów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. J’ai lu
   Nowe Horyzonty. (4 wyrazy).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.