Język hiszpański 2025 — poziom podstawowy — część 3

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język hiszpański — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Hiszpanii:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   La organizamos para celebrar el 70 aniversario de nuestra escuela.
   (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
   informację, np.
   La organizamos para celebrar el 70 aniversario de nuestra escuela y dar a conocer
   su historia. (dwa odniesienia).
   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie

   En las vitrinas colocamos uniformes antiguos, estuches de madera y varias copas
   doradas.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   En las vitrinas colocamos varias copas doradas ganadas por nuestros equipos
   deportivos en los años 50.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
   że odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. celebrar el fin de curso escolar, celebrar el 10.o aniversario,
   en honor a nuestro patrón, en blanco y negro, una excursión escolar, un equipo
   de baloncesto (de fútbol, de voleibol etc.), un equipo deportivo, antiguos alumnos są
   traktowane jako jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   En las paredes colgamos muchas medallas muy bonitas y preciosas.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Los visitantes decían que la exposición era muy interesante y muy aburrida.
   La exposición les gustó mucho a los profesores, a los alumnos y a sus padres.
   8. Pospolite modyfikatory takie jak np. muy, poco, bastante, mucho oraz zaimki nie są
   traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Lo que más le gustó al público fue una serie de fotos antiguas.
   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.

   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona
   na skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty
   jest traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt,
   do którego zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   No sé cómo eran las fotos que elegí.
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   De este modo queríamos uczcić rocznicę założenia de nuestra escuela.
   („nie odniósł się”).
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   W ten sposób queríamos celebrar el aniversario de la fundación de nuestra escuela.
   („odniósł się”).

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Hiszpanii:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Hola, Sergio:
   ¿Qué tal? Mis compañeros y yo hemos organizado una exposición dedicada a nuestra
   escuela.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję do zorganizowania wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Nuestro instituto celebraba su 10.o aniversario. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. La hemos organizado en honor a Miguel de Cervantes
   porque nuestra escuela lleva su nombre. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Se acercaba el Día de Puertas Abiertas y queríamos presentar
   nuestro instituto a los futuros alumnos y sus padres. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. La hemos organizado con ocasión de la visita de los exalumnos
   de nuestro instituto. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. La organizamos porque era el Día del Profesor. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych, np. Era un día
   muy especial: en nuestra escuela tenía lugar la final del Torneo de Juegos de Mesa.
   („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. La organizamos porque nos lo había pedido el director
   de la escuela. („odniósł się”) / Queríamos recaudar dinero para comprar camisetas para
   nuestro equipo deportivo. („odniósł się i rozwinął”).
   Jeżeli zdający przedstawia okazję/powód zorganizowania wystawy, ale wystawa, o której
   wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale może
   powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. La hemos titulado “Nuestra
   escuela”. („nie odniósł się”), ALE La hemos titulado “20 años de nuestra escuela”. („odniósł
   się”).
   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Cuando ordenábamos la biblioteca escolar, encontramos muchos objetos
   antiguos relacionados con la historia de nuestro instituto. (R→O), ALE Cuando

   ordenábamos la biblioteca escolar, encontramos muchos objetos antiguos relacionados
   con la historia de nuestro instituto. Por eso decidimos organizar la exposición. („odniósł się
   i rozwinął”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Lo hicimos por primera Así queríamos celebrar Así queríamos celebrar el fin
   vez. el fin de curso escolar. de curso escolar y recordar
   los momentos más importantes
   de la vida escolar.

   Presentamos nuestra La organizamos para La organizamos para presentar
   escuela. presentar nuestros éxitos nuestros éxitos artísticos
   artísticos. de la última década.

   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatów, które zostały zaprezentowane na wystawie dotyczącej szkoły.
   Opis eksponatów może odnosić się na przykład do:
   • ich wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego zostały wykonane itd.), np.
   Decidimos exponer una serie de fotos en blanco y negro. („odniósł się”)
   • ich zastosowania/przeznaczenia, np. Presentamos diferentes estuches para guardar
   plumas. („odniósł się”)
   • ich pochodzenia (historii tych przedmiotów, ich autorów/twórców, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Mostramos uniformes que llevaban los alumnos de nuestra escuela
   en los años 1918 – 1939. („odniósł się”) / Los visitantes pudieron ver cuadros de uno de
   los pintores más famosos de nuestro país, nuestro exalumno. („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje tylko jeden z eksponatów, np. En la exposición presentamos la primera crónica
   de nuestra escuela. Era grande, de papel amarillo. („odniósł się i rozwinął”)
   • opisuje materiały za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na przykład bonito,
   precioso, original, interesante, excepcional, fantástico, np. Las medallas que
   presentamos en la exposición eran preciosas. („odniósł się”)
   • opisuje materiały, nie podając ich nazwy, np. Decidimos mostrar cosas que nos habían
   regalado antiguos alumnos de nuestro instituto. Algunas eran muy originales. („odniósł
   się i rozwinął”).
   Samo nazwanie eksponatu/eksponatów, bez podania informacji określających/
   charakteryzujących/doprecyzowujących te przedmioty, nie jest opisem, np.
   En la exposición mostramos copas, medallas, fotos y uniformes. („nie odniósł się”).
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich lub tylko jeden z nich
   w sposób mniej lub bardziej szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie
   do tego podpunktu polecenia, np. En la exposición pudimos ver medallas, cuadernos
   y fotos en blanco y negro de las aulas en los años 20. („odniósł się i rozwinął”) /

   En la exposición pudimos ver medallas de oro, cuadernos antiguos y fotos en blanco
   y negro. („odniósł się i rozwinął”).
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do zaprezentowanych na wystawie materiałów opisywanych
   przy użyciu takich wyrażeń jak me gustaron, me impresionaron
   • lokalizacji eksponatu/eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje przynajmniej
   jeden z eksponatów, np. Me gustaron mucho las plumas. („nie odniósł się”), ALE
   Las plumas eran de metal, de color negro. Me gustaron mucho. („odniósł się i rozwinął”) /
   Al lado de la ventana había un cuadro. („nie odniósł się"), ALE Al lado de la ventana había
   un cuadro precioso pintado por nuestro profesor. („odniósł się i rozwinął").

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   En la exposición había En la exposición En la exposición presentamos
   muchas cosas. presentamos muchas cosas muchas cosas interesantes,
   interesantes, entre ellas, entre ellas, un balón
   el balón de Jan Kowalski, con el autógrafo de Jan
   nuestro exalumno. Kowalski, nuestro exalumno.

   En el rincón de la sala En el rincón de la sala En el rincón de la sala pusimos
   pusimos una escultura. pusimos una escultura una escultura de madera que
   de madera. representaba un libro abierto.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. No teníamos documentos sobre la historia de nuestra escuela. Entonces
   pedimos ayuda a uno de nuestros profesores. („odniósł się i rozwinął”).
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a. poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Resultó que la sala era demasiado
   pequeña para presentar todos los objetos. ALBO
   b. poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Teníamos muchos problemas
   con la preparación de la exposición. Por eso decidimos cambiar la fecha
   de su inauguración.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.

   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a. Teníamos tanto material interesante sobre nuestro instituto que no podíamos exponerlo
   todo por falta de espacio. Y no sabíamos qué elegir. (rozbudowana informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak informacji o tym,
   w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b. Cada vez que teníamos algún problema, pedíamos ayuda a nuestros profesores
   o nuestros padres. Ellos nos daban consejos muy útiles y colaboraban con nosotros.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób organizatorzy wystawy rozwiązywali
   problemy, ale brak informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania
   wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć rzeczownika (un/el) problema,
   ale z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Estábamos preparando unas flores para decorar
   la sala de la exposición cuando se nos acabó el papel de color. („odniósł się”).
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Uno de los visitantes rompió un florero de cristal y tuvimos que
   comprar uno nuevo. („odniósł się”), ALE Alguien rompió un florero de cristal y tuvimos
   que comprar uno nuevo. („odniósł się i rozwinął”)
   • zdający odnosi się ogólnikowo do jednego lub obu członów tego podpunktu polecenia,
   np. Tuvimos un gran problema, pero lo solucionamos rápidamente. („odniósł się”) /
   Tuvimos un gran problema con el vídeo, pero lo solucionamos rápidamente. („odniósł
   się”) / Tuvimos un gran problema, pero pedimos ayuda al profesor de Historia y él nos
   prestó su ordenador. (odniósł się”), ALE Tuvimos un gran problema con el vídeo, pero
   pedimos ayuda al profesor de Historia. („odniósł się i rozwinął”).
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania, w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Durante los preparativos
   de la exposición tuvimos un problema, pero conseguimos resolverlo. („nie odniósł się”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Cada día aparecía Se nos estropeó Se nos estropeó el ordenador, pero
   otro problema. el ordenador, pero lo arreglamos con ayuda del padre
   lo arreglamos. de uno de nuestros compañeros.

   Todos participaron Todos participaron Todos participaron
   en los preparativos en los preparativos en los preparativos
   de la exposición. de la exposición, pero nadie de la exposición, pero nadie sabía
   sabía qué hacer porque no qué hacer porque no había jefe.
   había jefe. Finalmente, me eligieron a mí.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. La gente decía que la exposición era muy interesante.
   („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. El público estaba encantado. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Algunas personas se reían y hacían comentarios en voz
   alta. („odniósł się i rozwinął”).
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas oglądania wystawy lub po jej
   obejrzeniu.
   Akceptuje się odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności itp.), np. Muchos visitantes se quejaban de la sala de la exposición. Según
   ellos, era demasiado pequeña y oscura. („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptuje się odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna odpowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.:
   Estábamos seguros de que la exposición les gustaría a todos. (O→N), ALE Estábamos
   seguros de que la exposición les gustaría a todos, pero en realidad, los alumnos
   se aburrían y los profesores nos dijeron que era poco original. („odniósł się i rozwinął”).
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. La exposición era muy
   variada. („nie odniósł się”), ALE Todos los que vieron nuestra exposición decían que era
   muy variada. („odniósł się”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   La exposición fue Según mis amigos, Según mis amigos, la exposición
   en el salón de actos de la exposición era muy era muy interesante. Leyeron
   nuestra escuela. interesante. con emoción las biografías de
   algunos exalumnos.

   Ese día llovió mucho, por La mayoría de los La mayoría de los visitantes dijo
   eso poca gente fue a ver visitantes se divertía que nuestra exposición estaba
   nuestra exposición. viendo las fotos. bien organizada. En la red
   aparecieron muchos comentarios
   positivos.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami
   i nie zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest
   niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są
   one dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji
   za spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub

   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna /
   niekomunikatywna / niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki,
   ale zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają

   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak simpático, interesante, bonito, stosowanie typowych dla danego języka związków
   wyrazowych oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji
   komunikacyjnej (np. mucho tráfico zamiast muchos coches en las calles; Ese chico me cae
   bien. zamiast Ese chico me gusta mucho.).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Acabo de hablar con nuestros companieros de
   la sección de Atletismo.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
   co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli;
   nie oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana
   za wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy
   nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. Salu2, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie película, banda, np. la telenovela
   “M jak miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. He leído Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty
   za zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. en casa (2 wyrazy), por esos chicos
   (3 wyrazy), 10.01.2024 (1 wyraz), 10 de enero de 2024 (5 wyrazów).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. e-mail
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. sms, s.f.
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz),
   el siglo XX (3 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ayer perdí
   el teléfono en sklep obuwniczy. (7 wyrazów). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Hiszpanii:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   La organizamos para celebrar el 70 aniversario de nuestra escuela.
   (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
   informację, np.
   La organizamos para celebrar el 70 aniversario de nuestra escuela y dar a conocer
   su historia. (dwa odniesienia).
   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie

   En las vitrinas colocamos uniformes antiguos, estuches de madera y varias copas
   doradas.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   En las vitrinas colocamos varias copas doradas ganadas por nuestros equipos
   deportivos en los años 50.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
   że odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. celebrar el fin de curso escolar, celebrar el 10.o aniversario,
   en honor a nuestro patrón, en blanco y negro, una excursión escolar, un equipo
   de baloncesto (de fútbol, de voleibol etc.), un equipo deportivo, antiguos alumnos są
   traktowane jako jedno odniesienie się do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   En las paredes colgamos muchas medallas muy bonitas y preciosas.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Los visitantes decían que la exposición era muy interesante y muy aburrida.
   La exposición les gustó mucho a los profesores, a los alumnos y a sus padres.
   8. Pospolite modyfikatory takie jak np. muy, poco, bastante, mucho oraz zaimki nie są
   traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Lo que más le gustó al público fue una serie de fotos antiguas.
   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.

   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona
   na skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty
   jest traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt,
   do którego zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   No sé cómo eran las fotos que elegí.
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   De este modo queríamos uczcić rocznicę założenia de nuestra escuela.
   („nie odniósł się”).
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   W ten sposób queríamos celebrar el aniversario de la fundación de nuestra escuela.
   („odniósł się”).

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Hiszpanii:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Hola, Sergio:
   ¿Qué tal? Mis compañeros y yo hemos organizado una exposición dedicada a nuestra
   escuela.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję do zorganizowania wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Nuestro instituto celebraba su 10.o aniversario. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. La hemos organizado en honor a Miguel de Cervantes
   porque nuestra escuela lleva su nombre. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Se acercaba el Día de Puertas Abiertas y queríamos presentar
   nuestro instituto a los futuros alumnos y sus padres. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. La hemos organizado con ocasión de la visita de los exalumnos
   de nuestro instituto. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. La organizamos porque era el Día del Profesor. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych, np. Era un día
   muy especial: en nuestra escuela tenía lugar la final del Torneo de Juegos de Mesa.
   („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. La organizamos porque nos lo había pedido el director
   de la escuela. („odniósł się”) / Queríamos recaudar dinero para comprar camisetas para
   nuestro equipo deportivo. („odniósł się i rozwinął”).
   Jeżeli zdający przedstawia okazję/powód zorganizowania wystawy, ale wystawa, o której
   wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale może
   powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. La hemos titulado “Nuestra
   escuela”. („nie odniósł się”), ALE La hemos titulado “20 años de nuestra escuela”. („odniósł
   się”).
   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Cuando ordenábamos la biblioteca escolar, encontramos muchos objetos
   antiguos relacionados con la historia de nuestro instituto. (R→O), ALE Cuando

   ordenábamos la biblioteca escolar, encontramos muchos objetos antiguos relacionados
   con la historia de nuestro instituto. Por eso decidimos organizar la exposición. („odniósł się
   i rozwinął”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Lo hicimos por primera Así queríamos celebrar Así queríamos celebrar el fin
   vez. el fin de curso escolar. de curso escolar y recordar
   los momentos más importantes
   de la vida escolar.

   Presentamos nuestra La organizamos para La organizamos para presentar
   escuela. presentar nuestros éxitos nuestros éxitos artísticos
   artísticos. de la última década.

   • opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatów, które zostały zaprezentowane na wystawie dotyczącej szkoły.
   Opis eksponatów może odnosić się na przykład do:
   • ich wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego zostały wykonane itd.), np.
   Decidimos exponer una serie de fotos en blanco y negro. („odniósł się”)
   • ich zastosowania/przeznaczenia, np. Presentamos diferentes estuches para guardar
   plumas. („odniósł się”)
   • ich pochodzenia (historii tych przedmiotów, ich autorów/twórców, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Mostramos uniformes que llevaban los alumnos de nuestra escuela
   en los años 1918 – 1939. („odniósł się”) / Los visitantes pudieron ver cuadros de uno de
   los pintores más famosos de nuestro país, nuestro exalumno. („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje tylko jeden z eksponatów, np. En la exposición presentamos la primera crónica
   de nuestra escuela. Era grande, de papel amarillo. („odniósł się i rozwinął”)
   • opisuje materiały za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na przykład bonito,
   precioso, original, interesante, excepcional, fantástico, np. Las medallas que
   presentamos en la exposición eran preciosas. („odniósł się”)
   • opisuje materiały, nie podając ich nazwy, np. Decidimos mostrar cosas que nos habían
   regalado antiguos alumnos de nuestro instituto. Algunas eran muy originales. („odniósł
   się i rozwinął”).
   Samo nazwanie eksponatu/eksponatów, bez podania informacji określających/
   charakteryzujących/doprecyzowujących te przedmioty, nie jest opisem, np.
   En la exposición mostramos copas, medallas, fotos y uniformes. („nie odniósł się”).
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich lub tylko jeden z nich
   w sposób mniej lub bardziej szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie
   do tego podpunktu polecenia, np. En la exposición pudimos ver medallas, cuadernos
   y fotos en blanco y negro de las aulas en los años 20. („odniósł się i rozwinął”) /

   En la exposición pudimos ver medallas de oro, cuadernos antiguos y fotos en blanco
   y negro. („odniósł się i rozwinął”).
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do zaprezentowanych na wystawie materiałów opisywanych
   przy użyciu takich wyrażeń jak me gustaron, me impresionaron
   • lokalizacji eksponatu/eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje przynajmniej
   jeden z eksponatów, np. Me gustaron mucho las plumas. („nie odniósł się”), ALE
   Las plumas eran de metal, de color negro. Me gustaron mucho. („odniósł się i rozwinął”) /
   Al lado de la ventana había un cuadro. („nie odniósł się"), ALE Al lado de la ventana había
   un cuadro precioso pintado por nuestro profesor. („odniósł się i rozwinął").

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   En la exposición había En la exposición En la exposición presentamos
   muchas cosas. presentamos muchas cosas muchas cosas interesantes,
   interesantes, entre ellas, entre ellas, un balón
   el balón de Jan Kowalski, con el autógrafo de Jan
   nuestro exalumno. Kowalski, nuestro exalumno.

   En el rincón de la sala En el rincón de la sala En el rincón de la sala pusimos
   pusimos una escultura. pusimos una escultura una escultura de madera que
   de madera. representaba un libro abierto.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. No teníamos documentos sobre la historia de nuestra escuela. Entonces
   pedimos ayuda a uno de nuestros profesores. („odniósł się i rozwinął”).
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a. poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Resultó que la sala era demasiado
   pequeña para presentar todos los objetos. ALBO
   b. poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Teníamos muchos problemas
   con la preparación de la exposición. Por eso decidimos cambiar la fecha
   de su inauguración.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.

   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a. Teníamos tanto material interesante sobre nuestro instituto que no podíamos exponerlo
   todo por falta de espacio. Y no sabíamos qué elegir. (rozbudowana informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak informacji o tym,
   w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b. Cada vez que teníamos algún problema, pedíamos ayuda a nuestros profesores
   o nuestros padres. Ellos nos daban consejos muy útiles y colaboraban con nosotros.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób organizatorzy wystawy rozwiązywali
   problemy, ale brak informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania
   wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć rzeczownika (un/el) problema,
   ale z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Estábamos preparando unas flores para decorar
   la sala de la exposición cuando se nos acabó el papel de color. („odniósł się”).
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Uno de los visitantes rompió un florero de cristal y tuvimos que
   comprar uno nuevo. („odniósł się”), ALE Alguien rompió un florero de cristal y tuvimos
   que comprar uno nuevo. („odniósł się i rozwinął”)
   • zdający odnosi się ogólnikowo do jednego lub obu członów tego podpunktu polecenia,
   np. Tuvimos un gran problema, pero lo solucionamos rápidamente. („odniósł się”) /
   Tuvimos un gran problema con el vídeo, pero lo solucionamos rápidamente. („odniósł
   się”) / Tuvimos un gran problema, pero pedimos ayuda al profesor de Historia y él nos
   prestó su ordenador. (odniósł się”), ALE Tuvimos un gran problema con el vídeo, pero
   pedimos ayuda al profesor de Historia. („odniósł się i rozwinął”).
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania, w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Durante los preparativos
   de la exposición tuvimos un problema, pero conseguimos resolverlo. („nie odniósł się”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Cada día aparecía Se nos estropeó Se nos estropeó el ordenador, pero
   otro problema. el ordenador, pero lo arreglamos con ayuda del padre
   lo arreglamos. de uno de nuestros compañeros.

   Todos participaron Todos participaron Todos participaron
   en los preparativos en los preparativos en los preparativos
   de la exposición. de la exposición, pero nadie de la exposición, pero nadie sabía
   sabía qué hacer porque no qué hacer porque no había jefe.
   había jefe. Finalmente, me eligieron a mí.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. La gente decía que la exposición era muy interesante.
   („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. El público estaba encantado. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Algunas personas se reían y hacían comentarios en voz
   alta. („odniósł się i rozwinął”).
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas oglądania wystawy lub po jej
   obejrzeniu.
   Akceptuje się odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności itp.), np. Muchos visitantes se quejaban de la sala de la exposición. Según
   ellos, era demasiado pequeña y oscura. („odniósł się i rozwinął”).
   Akceptuje się odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna odpowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.:
   Estábamos seguros de que la exposición les gustaría a todos. (O→N), ALE Estábamos
   seguros de que la exposición les gustaría a todos, pero en realidad, los alumnos
   se aburrían y los profesores nos dijeron que era poco original. („odniósł się i rozwinął”).
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. La exposición era muy
   variada. („nie odniósł się”), ALE Todos los que vieron nuestra exposición decían que era
   muy variada. („odniósł się”).

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   La exposición fue Según mis amigos, Según mis amigos, la exposición
   en el salón de actos de la exposición era muy era muy interesante. Leyeron
   nuestra escuela. interesante. con emoción las biografías de
   algunos exalumnos.

   Ese día llovió mucho, por La mayoría de los La mayoría de los visitantes dijo
   eso poca gente fue a ver visitantes se divertía que nuestra exposición estaba
   nuestra exposición. viendo las fotos. bien organizada. En la red
   aparecieron muchos comentarios
   positivos.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami
   i nie zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest
   niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są
   one dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji
   za spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub

   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna /
   niekomunikatywna / niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki,
   ale zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają

   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak simpático, interesante, bonito, stosowanie typowych dla danego języka związków
   wyrazowych oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji
   komunikacyjnej (np. mucho tráfico zamiast muchos coches en las calles; Ese chico me cae
   bien. zamiast Ese chico me gusta mucho.).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Acabo de hablar con nuestros companieros de
   la sección de Atletismo.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
   co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli;
   nie oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana
   za wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy
   nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. Salu2, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie película, banda, np. la telenovela
   “M jak miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. He leído Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty
   za zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. en casa (2 wyrazy), por esos chicos
   (3 wyrazy), 10.01.2024 (1 wyraz), 10 de enero de 2024 (5 wyrazów).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. e-mail
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. sms, s.f.
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz),
   el siglo XX (3 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ayer perdí
   el teléfono en sklep obuwniczy. (7 wyrazów).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.