Język hiszpański 2024 — poziom rozszerzony — część 3

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język hiszpański — tworzenie wypowiedzi pisemnej” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Najpierw zaplanuj realizację wszystkich elementów polecenia, dobierz właściwy rejestr i uporządkuj wypowiedź. W modelu oceniania sprawdź treść, spójność, zakres środków językowych i poprawność.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Przykładowy artykuł (temat 2): Mucho más que unas vacaciones

   El verano pasado trabajé como ayudante de monitor en un campamento infantil. Pensaba que mi tarea consistiría sobre todo en preparar juegos, pero pronto descubrí que escuchar a los niños era igual de importante. La formación previa resultó fundamental.

   Durante dos días aprendimos a organizar actividades para distintas edades y a repartir responsabilidades entre los monitores. También repasamos las normas del campamento y practicamos cómo explicar instrucciones con claridad. Una parte especialmente útil estuvo dedicada a los conflictos: en pequeños grupos representamos discusiones y ensayamos preguntas que permitían entender a cada participante sin buscar inmediatamente un culpable. Al final diseñamos juntos un juego cooperativo y recibimos comentarios sobre nuestra forma de dirigirlo.

   Una tarde, dos niños discutieron porque ambos querían ser capitanes del mismo equipo. Uno dejó de participar y el otro empezó a burlarse de él. Recordé el ejercicio del curso y les pedí que me contaran por separado qué les preocupaba. Después reuní a los dos para buscar una solución. Propusieron turnarse y acordaron que cada capitán tendría una tarea diferente. El monitor responsable aprobó el plan y pudimos continuar la actividad con todos.

   Aquella experiencia me enseñó que una buena preparación no elimina los problemas, pero ayuda a afrontarlos con calma. Si estás pensando en hacer un voluntariado parecido, aprovecha la formación y pregunta todo lo que necesites. Lo aprendido puede resultar útil cuando menos lo esperas. Artykuł z tematu 2 powinien rozwinąć dwa elementy: program szkolenia przed obozem i zdarzenie, w którym wykorzystano nabyte umiejętności. Model przedstawia komunikację i organizację zajęć, a potem rozwiązanie sporu dzieci dzięki tym technikom. Ma tytuł, chronologię i refleksję oraz mieści się w 200–250 słowach. Jest przykładową realizacją.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 10.
   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać od 200
   do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. Wielu uczniów kończących szkołę średnią zadaje sobie pytanie: czy warto iść na studia?
   Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię na ten temat, odnosząc się do takich
   aspektów jak:
   • rozwijanie własnych zainteresowań
   • finanse.

   2. W ramach wolontariatu pracowałeś(-aś) w czasie wakacji jako asystent/asystentka
   wychowawcy na obozie wypoczynkowym dla dzieci. Napisz artykuł, w którym
   przedstawisz program szkolenia, które poprzedziło Twój wyjazd na ten obóz, oraz
   zrelacjonujesz zdarzenie, do którego doszło na obozie, wymagające wykorzystania
   w praktyce umiejętności zdobytych podczas szkolenia.

   Ogólne wymagania egzaminacyjne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym
   związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym
   związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za i przeciw danej
   tezie lub rozwiązaniu, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (artykuł)
   I. Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym
   związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2. Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)

   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   2. pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   Pierwszy elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   element tematu przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   R
   A szczegółowo żadnego nie określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) rozwijając/uzasadniając;
   – zdający odnosi się do 1-2 wypowiedź nie jest komunikatywna
   3.
   aspektów i omawia je niezbyt
   Drugi element
   szczegółowo wypowiedź nie jest związana
   tematu
   z tematem / nie realizuje elementu
   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie
   wypowiedź zawiera dłuższy
   Fragmenty R zawiera fragmentów
   fragment / nieliczne krótkie wypowiedź nie spełnia warunków
   odbiegające od A odbiegających od
   fragmenty odbiegające określonych dla poziomu 1.
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na
   od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Jeżeli zdający tworzy wypowiedź w innej formie niż wskazana w temacie (np. pisze list
   zamiast rozprawki), praca jest kwalifikowana we wszystkich elementach formy na poziom 0.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   Wielu uczniów kończących szkołę średnią zadaje sobie pytanie: czy warto iść na studia?
   Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię na ten temat, odnosząc się do takich
   aspektów jak:
   • rozwijanie własnych zainteresowań
   • finanse.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Ten typ rozprawki umożliwia zdającemu wyrażenie własnej opinii odnośnie problemu
   określonego w temacie wypowiedzi, bez konieczności przedstawienia dwustronnej
   argumentacji („za i przeciw”). W wypowiedzi należy natomiast uwzględnić wskazane
   w poleceniu aspekty.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się
   w niej do kwestii studiowania na wyższej uczelni oraz wyrażenie własnej opinii na ten
   temat.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, tj. zdający musi wyrazić swoją
   opinię, czy warto studiować w szkole wyższej, np. Yo estoy convencido de que vale
   la pena hacer una carrera universitaria.
   3. Teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jeśli jest pytaniem, które
   nie pozwala na określenie, jakie stanowisko zajmuje zdający w kwestii studiowania w
   szkole wyższej, np. ¿De verdad es aconsejable hacer estudios superiores? Uznaje się ją
   wtedy za odbiegającą od tematu.
   4. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że coraz mniej osób
   jest zainteresowanych studiami wyższymi, nie jest tezą, np. Muchos estudiantes se
   preguntan si vale la pena ir a la universidad.
   5. We wstępie nie wymaga się uwzględnienia podanych w poleceniu aspektów.
   6. Stanowisko wyrażone w tezie musi być spójne z treścią rozwinięcia rozprawki. Teza jest
   kwalifikowana jako „nie w pełni zgodna z argumentacją przedstawioną w rozwinięciu”,
   jeśli na przykład:
   • zdający pomija w rozwinięciu kwestie zasygnalizowane w tezie, np. uwzględnia
   w tezie oba elementy tematu – rozwijanie własnych zainteresowań oraz aspekt
   finansowy –, a w rozwinięciu omawia tylko jeden z nich lub w tezie stwierdza, że
   studiowanie na wyższej uczelni ma zarówno dobre, jak i złe strony, a w rozwinięciu nie
   odnosi się w ogóle do zalet studiowania.
   • zdający wprowadza w rozwinięciu argumenty, które są sprzeczne z tezą (np. teza
   zapowiada omawianie pozytywnych stron podjęcia studiów na wyższej uczelni,
   a w rozwinięciu przedstawione są również negatywne strony studiowania). Podanie
   argumentów sprzecznych z postawioną tezą jest akceptowane pod warunkiem, że
   zdający wskazuje na poglądy innych osób po to, żeby wyjaśnić, dlaczego się z nimi
   nie zgadza, np. Muchos jóvenes no comparten mi opinión. Creen que hacer una
   carrera universitaria significa perder el tiempo. No obstante, yo no estoy de acuerdo
   con ellos.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Akceptuje się tezę, w której zdający ogranicza się do użycia czasownika estudiar lub
   wyrażenia hacer estudios (zamiast np. estudiar en la universidad, hacer estudios
   superiores).
   9. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem, np. Hacer una carrera universitaria tiene muchos pluses; Vale
   la pena ir al universario.; En mi opinión, atender la universidad tiene solo desventajas.
   10. Teza, w której komunikacja jest zakłócona w kluczowych elementach, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. Creo que vale la pena ir al universitario.; En mi opinión, cada
   persona joven debe ir a los estudios.
   11. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.

   En mi opinión, tener una formación académica es teza zgodna z tematem, zapowiada
   muy importante y nos beneficia. oczekiwaną strukturę rozprawki
   ¿Nos beneficia estudiar en una universidad? teza odbiegająca od tematu

   Muchos jóvenes consideran que deben hacer brak tezy
   estudios superiores.
   Vale la pena estudiar para tener el título de bachiller. teza niezgodna z tematem
   (brak nawiązania do studiów
   wyższych)

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) rozwijanie własnych zainteresowań i (2) finanse.

   (1) rozwijanie własnych zainteresowań
   Zdający powinien wyrazić swoją opinię dotyczącą wpływu studiów, pozytywnego i/lub
   negatywnego, na rozwijanie własnych zainteresowań, np.:
   − pogłębianie wiedzy na dany temat dzięki dostępowi do ciekawych i różnorodnych źródeł
   informacji
   − możliwość uprawiania sportu w klubach studenckich/akademickich
   − możliwość poznania innych osób o takich samych lub podobnych zainteresowaniach
   − brak czasu spowodowany obciążeniem nauką.

   (2) finanse
   Zdający powinien odnieść się do aspektu finansowego, np.:
   − możliwość wykonywania w przyszłości dobrze płatnego zawodu / dobrze płatnej pracy
   − obciążenia finansowe związane ze studiowaniem (czesne, koszty zakwaterowania
   i utrzymania itp.)
   − zależność finansowa od rodziny
   − możliwość łączenia pracy ze studiami
   − koszty związane z przygotowaniem do podjęcia studiów (korepetycje, kursy
   przygotowawcze, itp.).

   Jeżeli zdający nie odnosi się w swojej pracy bezpośrednio do studiów wyższych (np. w całej
   pracy używa jedynie czasownika estudiar), ale przedstawione argumenty nie wykluczają, że
   chodzi o naukę na wyższej uczelni, to argumentacja jest uznawana za realizację elementu
   polecenia. W przeciwnym wypadku, przedstawione argumenty nie są uznawane za realizację
   elementów tematu.

   Zgodność z tematem

   Wielu uczniów kończących szkołę średnią zadaje sobie pytanie:
   czy warto iść na studia? Napisz rozprawkę, w której wyrazisz swoją opinię „główka” tematu
   na ten temat, odnosząc się do takich aspektów jak:

   • rozwijanie własnych zainteresowań
   elementy tematu
   • finanse.

   X
   C
   A gg Y
   D
   B

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − kontakty z rodziną (bez nawiązania do kwestii finansowych)
   − stres związany z egzaminami
   − wymiana studencka bez nawiązania do aspektów wymienionych w poleceniu
   − prestiż społeczny
   − nawiązywanie przyjaźni (bez nawiązania do kwestii rozwijania własnych
   zainteresowań).
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − dostępność studiów wyższych w aspekcie historycznym.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.

   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − rozważania na temat zasadności zadawania prac domowych w szkole średniej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia, które są kluczowe
   dla pracy (np. ir al universo, atender la universidad, ir al universario zamiast ir a la
   universidad / estudiar en la universidad), ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja
   danej części pracy jest kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
   Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeśli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje wady i zalety, a w podsumowaniu pisze, zgodnie
   z przedstawioną argumentacją, że jest więcej zalet/wad, to takie zakończenie jest
   akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia rozprawki
   En conclusión, estudiar en la universidad tiene tanto sus ventajas como desventajas.
   Creo que he demostrado que vale la pena hacer estudios superiores.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Temat

   W ramach wolontariatu pracowałeś(-aś) w czasie wakacji jako asystent/asystentka
   wychowawcy na obozie wypoczynkowym dla dzieci. Napisz artykuł, w którym
   przedstawisz program szkolenia, które poprzedziło Twój wyjazd na ten obóz, oraz
   zrelacjonujesz zdarzenie, do którego doszło na obozie, wymagające wykorzystania
   w praktyce umiejętności zdobytych podczas szkolenia.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może także podejmować próbę
   kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść się na
   przykład do kwestii:
   − sprawowania opieki nad grupą dzieci na obozie
   − odpowiedzialności za życie i zdrowie wychowanków
   − satysfakcji z pracy z dziećmi
   − udziału w wolontariacie w czasie wakacji
   − potrzeby przygotowania do pełnienia określonej funkcji.

   Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Przykład wstępu zgodnego z tematem
   Przykład wstępu schematycznego
   i ciekawego
   Si tenéis hermanos pequeños, sabéis El verano pasado fui ayudante de monitor
   perfectamente que cuidar de los niños no en un campamento para niños.
   es una tarea para todos, sobre todo cuando
   se trata de una docena de “enanos”, y se es
   ayudante de monitor en un campamento
   para niños.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) przedstawienie programu szkolenia, które poprzedziło wyjazd piszącego
   na obóz oraz (2) zrelacjonowanie zdarzenia, do którego doszło na obozie, wymagającego
   wykorzystania w praktyce umiejętności zdobytych podczas szkolenia.

   (1) przedstawienie programu szkolenia, które poprzedziło wyjazd piszącego na obóz

   Wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający poinformował, co składało się na program
   szkolenia. Wypowiedź powinna zawierać informacje dotyczące na przykład:
   − tematów zajęć (zdrowie, gry i zabawy, czas wolny, relacje w grupie, utrzymanie
   dyscypliny, przestrzeganie regulaminu, sytuacje kryzysowe itp.)
   − typu zajęć (warsztaty, wykłady / zajęcia teoretyczne lub praktyczne)
   − osób prowadzących zajęcia (kwalifikacje, doświadczenie).
   Zdający może zrealizować ten element tematu, przestawiając jeden typ zajęć prowadzony
   przez jedną osobę, np. tylko warsztaty z psychologiem.

   Zdający nie musi informować, że osobiście wziął udział w szkoleniu, ale kontekst nie
   powinien tego wykluczać.

   (2) zrelacjonowanie zdarzenia, do którego doszło na obozie, wymagającego wykorzystania
   w praktyce umiejętności zdobytych podczas szkolenia.

   Aby drugi element tematu został uznany za zrealizowany, wymagane jest zrelacjonowanie
   zdarzenia, do którego doszło na obozie, wymagającego wykorzystania w praktyce
   umiejętności zdobytych podczas szkolenia.

   Jeżeli zdający zamiast relacjonować jedno zdarzenie ogranicza się do wymienienia kilku
   zdarzeń, do których doszło na obozie, wskazując przy tym, jak wykorzystano w praktyce
   umiejętności zdobyte podczas szkolenia, to taka realizacja tego elementu tematu jest
   kwalifikowana maksymalnie na poziom 1.

   Nie jest akceptowana wypowiedź, w której zdający ogranicza się do zrelacjonowania
   zdarzenia, do którego doszło na obozie, bez nawiązania do wykorzystania umiejętności
   nabytych w trakcie szkolenia.

   Zgodność z tematem

   W ramach wolontariatu pracowałeś(-aś) w czasie wakacji jako asystent/asystentka
   „główka” tematu
   wychowawcy na obozie wypoczynkowym dla dzieci. Napisz artykuł, w którym:

   przedstawisz program szkolenia, które poprzedziło Twój wyjazd na ten obóz, oraz element 1.

   zrelacjonujesz zdarzenie, do którego doszło na obozie, wymagające
   element 2.
   wykorzystania w praktyce umiejętności zdobytych podczas szkolenia.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − przedstawienie zakresu obowiązków asystenta wychowawcy
   − opinia o wychowawcy, którego piszący był asystentem
   − zalety i wady pracy jako wolontariusz w czasie wakacji.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − opis różnych form wypoczynku dzieci podczas wakacji.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − opis podróży wakacyjnej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu, który jest kluczowy dla pracy,
   ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
   na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
   Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest też wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę zgodność tej części
   pracy z rozwinięciem wypowiedzi.

   Przykład schematycznego zakończenia artykułu
   En conclusión, la experiencia como ayudante de monitor fue muy útil.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   Nie są akceptowane jako tytuł typowe zwroty rozpoczynające listy, np. Estimados señores.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami
   i nie zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice
   2 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   1 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice
   0 pkt
   na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.

   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu

   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak
   simpático, interesante, bonito, stosowanie typowych dla danego języka związków
   wyrazowych oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji
   komunikacyjnej (np. volver a ver zamiast ver otra vez; trabaja de camarero zamiast trabaja
   como camarero; acaba de salir zamiast ha salido hace un rato).

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. El libro fue escrito a mediados de siglo pasado.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   błędy zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się: z dysleksją,
   z dysgrafią i z dysortografią w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które nie
   zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.

   Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami
   komunikacji językowej, a także prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli;
   nie oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym (takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego). Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie película, banda, np. la telenovela
   “M jak miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
   wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. He
   leído Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie jest podkreślane

   linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe dla
   realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
   9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   10. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. en casa (2 wyrazy), por esos chicos
   (3 wyrazy), 10.01.2015 (1 wyraz), 10 de enero de 2015 (5 wyrazów), 1780 (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. sms, s.f.
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz,
   el siglo XX = 3 wyrazy.
   4. Adres i podpis nie są liczone w liście.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „buźki”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ayer perdí
   el teléfono en sklep obuwniczy. – 7 wyrazów.

Realizacja tylko części polecenia albo poprawny językowo tekst, który nie rozwija wymaganych punktów i nie zachowuje właściwego rejestru.