Zadanie 10.
Przyznano Ci nagrodę pieniężną w konkursie na najciekawszy artykuł prasowy
w lokalnej gazecie. W e-mailu do kolegi z Niemiec:
• podaj tematykę swojego artykułu i uzasadnij jej wybór
• przedstaw okoliczności, w jakich poinformowano Cię o nagrodzie
• napisz, jak zareagowali Twoi rodzice na Twój sukces
• poinformuj, na co przeznaczysz otrzymane pieniądze.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości […].
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie […].
5.6. Zdający przedstawia opinie innych osób.
5.8. Zdający opisuje intencje, […] nadzieje i plany na przyszłość.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
7.7. Zdający wyraża emocje (np. radość, niezadowolenie, zdziwienie).
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów z polecenia zdający
odniósł się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął
w zadowalającym stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie
z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
− w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
− w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• napisz, jak zareagowali Twoi rodzice na Twój sukces
Die Eltern haben mir gratuliert. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np. Die Eltern haben mir gratuliert und ein Handy geschenkt. (dwa
odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
• napisz, jak zareagowali Twoi rodzice na Twój sukces
Die Eltern waren mit meinem Erfolg zufrieden, haben mir gratuliert und ein Handy
geschenkt.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
• przedstaw okoliczności, w jakich poinformowano Cię o nagrodzie
Die Information über den Preis habe ich gestern von der Redaktion der Zeitung
bekommen, als ich gerade im Kino war. (informacja o czasie otrzymania nagrody
rozbudowana o podanie miejsca, w którym znajdował się nagrodzony).
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
że odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, to należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie jak np. sehr groß, riesig, riesengroß są traktowane jako jedno
odniesienie się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących
się do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• napisz, jak zareagowali Twoi rodzice na Twój sukces
Die Eltern waren mit meinem Erfolg zufrieden und glücklich.
• napisz, jak zareagowali Twoi rodzice na Twój sukces
Die Eltern waren mit meinem Erfolg zufrieden und traurig.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń,
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• napisz, jak zareagowali Twoi rodzice na Twój sukces
Die Eltern haben gelacht, geklatscht und sind gesprungen.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub
przysłówkiem (np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do
danego podpunktu polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu polecenia,
chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• przedstaw okoliczności, w jakich poinformowano Cię o nagrodzie
• poinformuj, na co przeznaczysz otrzymane pieniądze
Ich habe mir ein Traumauto angesehen, das ich haben möchte, und gerade dann habe
ich die Information über den Preis bekommen.
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza, że
może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. realizując podpunkt, w którym ma
opisać reakcję rodziców na jego sukces, pisze: Meine Eltern sind super. – taka odpowiedź
nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako podpunkt,
do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł się, jako
podpunkt nieujęty), np.
• przedstaw okoliczności, w jakich poinformowano Cię o nagrodzie
Ich räume gerade mein Zimmer auf, wenn ich die Information über den Preis
bekomme. (podpunkt nieujęty w pracy; zdający realizując polecenie, używa czasu
teraźniejszego, nie ma żadnej informacji, że opisywane wydarzenie miało miejsce
w czasie przeszłym, wymaganym do realizacji tego podpunktu – ,,nie odniósł się”).
Ich räume gestern mein Zimmer auf, wenn ich die Information über den Preis
bekomme. (Zdający realizując polecenie, używa czasu teraźniejszego, ale jest
w pracy informacja, że opisywane wydarzenie miało miejsce w czasie przeszłym,
wymaganym do realizacji tego podpunktu; zdający użył wyrazu gestern, który
wskazuje na przeszłość. – ,,odniósł się”).
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…
/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeżeli odpowiedź taka spełnia warunki polecenia.
Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej.
• napisz, jak zareagowali Twoi rodzice na Twój sukces
Ich weiß nicht, wie meine Eltern reagiert haben. („nie odniósł się“)
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• przedstaw tematykę swojego artykułu i uzasadnij jej wybór
Ich habe über inteligentnych maszynach geschrieben. („nie odniósł się“).
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest
kluczowy do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• przedstaw tematykę swojego artykułu i uzasadnij jej wybór
Ich habe mich für ein interessantes temat entschieden und habe Androiden beschrieben.
(,,odniósł się”).
Zadanie 10.
Przyznano Ci nagrodę pieniężną w konkursie na najciekawszy artykuł prasowy
w lokalnej gazecie. W e-mailu do kolegi z Niemiec:
• podaj tematykę swojego artykułu i uzasadnij jej wybór
• przedstaw okoliczności, w jakich poinformowano Cię o nagrodzie
• napisz, jak zareagowali Twoi rodzice na Twój sukces
• poinformuj, na co przeznaczysz otrzymane pieniądze.
Hallo Paul,
stell dir vor, bei einem Schreibwettbewerb unserer Lokalzeitung habe ich viel Geld
gewonnen. Ich habe den besten Artikel geschrieben.
• podaj tematykę swojego artykułu i uzasadnij jej wybór
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie […].
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co
najmniej jednej części polecenia, np.
• informuje o tematyce artykułu, np. In meinem Artikel habe ich über den Umweltschutz in
unserer Stadt geschrieben. LUB
• uzasadnia swój wybór tematyki, np. Meiner Meinung nach ist die Studienwahl sehr
wichtig. / Ich interessiere mich fürs Reisen.
Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (do tematyki
artykułu oraz uzasadnienia jej wyboru) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
szczegółowy, np. In meinem Artikel habe ich über den Umweltschutz geschrieben. Ich lebe
in einer Großstadt und hier gibt es viele Umweltprobleme, die gelöst werden sollten.
Realizując pierwszą część podpunktu polecenia, zdający może odnieść się do konkretnego
tematu artykułu (słonie) lub do ogólnej tematyki (zwierzęta/zoologia), np. Ich habe über
Tiere in Afrika geschrieben.
Nazwy firm, produktów itd. nie są traktowane jako odniesienie do tego podpunktu
polecenia (patrz pkt 10.), np. McDonald’s, Samsung. Takie realizacje są akceptowane pod
warunkiem, że w innych fragmentach wypowiedzi występuje słowo/zapis wyjaśniający
nazwę, np. das Restaurant, Handy.
Realizując drugą część podpunktu polecenia, zdający może uzasadnić tematykę
w następujący sposób:
• pisze o swoich zainteresowaniach, które stanowiły powód napisania artykułu, np. Ich
interessiere mich seit langer Zeit fürs Reisen.
• podaje informacje o wydarzeniu (np. opisuje przygodę, którą przeżył), np. Wir
organisieren in unserer Schule viele interessante Veranstaltungen und deshalb wollte ich
darüber schreiben. / Während der Sommerferien habe ich ein fantastisches Abenteuer
erlebt.
• opisuje osobę, która zainspirowała go do napisania artykułu, np. Im Artikel habe ich
einen Wanderer beschrieben, denn er war wirklich originell. / Meine Oma hat mir eine
interessante Geschichte aus ihrer Heimatstadt erzählt und das war das Thema meines
Artikels.
Spójnik „weil”, „denn” nie jest konieczny, jeżeli podany powód wskazuje na wybór
tematyki artykułu, np. In dem Artikel schrieb ich über Einkaufszentren. Das Thema ist sehr
aktuell.
Ich habe über Geschäfte geschrieben, denn neben meinem Haus liegt ein Supermarkt. (Jest
uzasadnienie.) ALE: Ich habe über Geschäfte geschrieben. Neben meinem Haus liegt ein
Supermarkt. (Brak uzasadnienia. To jest fakt.).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do żadnej części tego
podpunktu polecenia, np. Das Thema des Artikels ist interessant.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Die Informationen Der Artikel ist über meinen Du weißt, dass ich viel lese.
waren schlecht. Freund. Er wohnt auch hier. Deshalb schrieb ich in dem
Artikel über meine
Der Artikel war sehr Mein Deutschlehrer heißt Lieblingsbücher und
kurz. Andreas. Ich schrieb einen Schriftsteller.
Artikel über ihn.
Der Wettbewerb fand Ich wohne im Stadtzentrum.
zum ersten Mal statt. Ich habe unsere Schule und Hier haben wir viele Probleme.
ihre Umgebung beschrieben. Diese Probleme beschrieb ich in
dem Artikel.
Den Artikel schrieb ich eine
Woche. Er ist über unsere Ich war einen Monat lang im
Stadt. Ausland. Ich habe in dem
Artikel über meine Erinnerungen
geschrieben. Ganz wichtig
waren natürlich die Menschen,
die ich kennengelernt habe.
• przedstaw okoliczności, w jakich poinformowano Cię o nagrodzie
5.3. Zdający przedstawia fakty z przeszłości […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do
okoliczności, w jakich poinformowany został o nagrodzie, np.
• pisze o sposobie przekazania informacji (rozmowa telefoniczna, list, wiadomość e-mail,
itp.), np. Ich bekam eine E-Mail über den Preis. LUB
• określa miejsce, w którym dowiedział się o wygranej, np. Ich war in die Redaktion
eingeladen, wo ich über den Preis informiert wurde. LUB
• informuje o czasie, gdy otrzymał informację, np. Es war gerade Nachmittag, als ich
die Information über den Preis bekommen habe. LUB
• pisze o osobach towarzyszących mu w momencie otrzymania informacji o nagrodzie, np.
Ich habe mit meinem Bruder ferngesehen, da habe ich die Information über den Preis
bekommen. LUB
• opisuje sytuację, w której dowiedział się o wygranej, np. Ich habe gerade gefrühstückt
und im Radio habe ich die Nachricht über den Preis gehört. / Ich habe gerade eine
Zeitung gelesen, … / Ich war krank, habe die ganze Woche im Bett gelegen und plötzlich
kam der Briefträger mit dem Geld.
Akceptowane są również komunikatywne odpowiedzi, w których zdający:
• stosuje celowy zabieg stylistyczny, używając czasu teraźniejszego w znaczeniu
przeszłości (praesens historicum), np. Das war ein ganz normaler Tag, ich sitze in
meinem Zimmer, plötzlich klingelt das Telefon. Und der Klassenlehrer sagt mir: Du bist
der Beste und bekommst den Preis: 100 Euro.
Jeżeli zdający pisze o tym, co dzieje się podczas nagradzania go, używając czasu
przyszłego, ale z treści pracy wynika, że jest to sytuacja, która miała miejsce w przeszłości,
to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest akceptowana, ale kwalifikowana na poziom
niższy (np. „odniósł się” zamiast „rozwinął”), np. Ich werde mit meinem Bruder im Kino
sein und gerade dort werde ich meinen Preis bekommen, ich werde glücklich sein.
(„nie odniósł się” – brak elementu wskazującego na przeszłość), ALE: Ich werde mit
meinem Bruder im Kino sein und gerade dort bekam ich meinen Preis, ich werde glücklich
sein. (R O).
Przedstawienie tylko opinii o nagrodzie, informacji o osobie/instytucji przekazującej
wiadomość o nagrodzie, własnych emocji związanych z otrzymaniem informacji
o nagrodzie nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, ale jest traktowane jako element
rozwijający, jeśli zdający odnosi się do okoliczności nagradzania go, np. Ich finde
den Preis klasse. („nie odniósł się”). ALE: Die Redaktion hat mir gemailt und mich über
den Preis informiert. Das finde ich klasse. („odniósł się i rozwinął”).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający:
− pisze o wygranej bez wskazania na okoliczności, w których dowiedział się o niej, np. Ich
habe 1000 Euro gewonnen.
− pisze o faktach, np. Das Geld ist jetzt auf meinem Konto. Ich bekam natürlich vorher eine
Information darüber. (To nie są okoliczności, w jakich poinformowano o nagrodzie.)
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ich bekam für den Die Redaktion hat mir Ich war überglücklich, als ich den
Artikel kein Geld. eine Nachricht geschickt. Brief bekommen habe. In dem
Brief fand ich die Benachrichtigung
Ich schickte eine E-Mail. Ich habe gewonnen. Das über den ersten Preis.
hat mir meine Mutter
Ich weiß nicht, wer der gesagt. Ich wollte es nicht glauben, aber
Gewinner ist. nach einem Monat hat mich jemand
Gestern habe ich eine von der Redaktion angerufen und
Nachricht über den über den Preis informiert.
Gewinn erhalten.
Dass ich den ersten Preis gewonnen
habe, hat mir mein Klassenlehrer in
der Schule gesagt. Er arbeitet
nämlich bei der Lokalzeitung.
• napisz, jak zareagowali Twoi rodzice na Twój sukces
5.6. Zdający przedstawia opinie innych osób.
7.7. Zdający wyraża emocje (np. radość, niezadowolenie, zdziwienie).
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do reakcji
rodziców na swój sukces, np.
• opisuje działania/czynności, które rodzice podjęli w związku z informacją o odniesionym
sukcesie, np. Mein Vater gratulierte mir herzlich zum Preis und meine Mutter kochte
meine Lieblingsspeise für mich. / An diesem Tag haben mir meine Eltern gratuliert und
wir haben dann zusammen gefeiert. LUB
• przedstawia emocje rodziców, np. Meine Eltern sind zufrieden/überglücklich, dass ich so
erfolgreich in dem Wettbewerb war. / Meine Eltern waren wirklich aufgeregt, dass ich so
erfolgreich war. LUB
• przedstawia opinie rodziców o odniesionym sukcesie, np. Von Anfang an waren meine
Eltern positiv eingestellt. Meine Artikel haben ihnen immer gut gefallen und der erste
Preis war keine große Überraschung für sie. / Meine Eltern konnten nicht glauben, dass
ich den ersten Preis bekam. Bisher wussten sie nicht, dass ich so gut schreiben kann.
Akceptowane są również komunikatywne odpowiedzi, w których zdający:
• przedstawia reakcję jednego z rodziców, np. Meine Mutter freute sich sehr über meinen
Erfolg.
• informuje o reakcji innych osób (nie rodziców) na odniesiony sukces. – Taka realizacja
tego podpunktu polecenia jest akceptowana, ale kwalifikowana na poziom niższy (np.
„odniósł się” zamiast „rozwinął”), np. Meine Schulfreunde waren zufrieden und haben
mir gratuliert. Die Mädchen haben mir gratuliert und vor Freude geweint. (,,odniósł
się”. Z kontekstu nie wynika, że chodzi o reakcję rodziców.)
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający podaje informację o nagrodzie i nie
wskazuje na reakcję rodziców, np. Der Preis ist überraschend hoch.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Der Preis war wirklich Meine Eltern freuen Als ich den ersten Preis bekommen
hoch. sich über meinen Preis. habe, waren meine Eltern natürlich
zufrieden und wir haben zusammen im
Die Information über Als ich den Preis Restaurant gefeiert.
den Preis bekam ich erhalten habe, haben
von meiner Mutter. meine Eltern mit mir Zuerst wollten meine Eltern nicht
gefeiert. glauben, dass ich einen so interessanten
Meine Eltern arbeiten Artikel schreiben konnte und den ersten
lange an dem Artikel. Mein Vater war sehr Preis erhalten habe. Sie sind aber stolz
überrascht. auf mich.
Mein Artikel hat meinen Eltern sehr gut
gefallen. Sie haben mich dafür gelobt
und waren überglücklich, dass ich den
ersten Preis bekommen habe.
• poinformuj, na co przeznaczysz otrzymane pieniądze
5.8. Zdający opisuje intencje, […] nadzieje i plany na przyszłość.
Należy uznać komunikatywne odpowiedzi, w których zdający informuje, na co przeznaczy
otrzymane pieniądze, np.
• informuje o swoich intencjach, planach na przyszłość w powiązaniu z wygraną, np. Ich
möchte das Geld sparen. Ich brauche es für meinen neuen Computer. LUB
• informuje o spełnieniu marzeń, swoich lub swoich bliskich, dzięki wygranej, np. Endlich
kann ich eine Weltreise machen. Früher hatte ich kein Geld dafür. / Meine Mutter träumt
von einer neuen Tasche und jetzt habe ich Geld dafür.
Akceptowane są również komunikatywne odpowiedzi, w których zdający:
• informuje, że nie wyda nagrody pieniężnej, ale uzasadnia swoją decyzję, np. Ich bin sehr
sparsam, deswegen gebe ich das Geld, das ich bekommen habe, nicht aus.
• nie informuje w sposób jednoznaczny o przeznaczeniu nagrody (np. opisuje swoje
wątpliwości związane z przeznaczeniem nagrody), np. Ich habe wirklich viel Geld
gewonnen und ich weiß noch nicht, was ich damit machen sollte. („nie odniósł się”),
ALE: Heute habe ich noch keine Idee, was ich mit dem Geld machen sollte. Ich brauche
doch so viele Sachen. („odniósł się”) Ich weiß noch nicht, was ich mit dem Preis mache,
aber meine Freunde möchten ihre Sommerferien in Italien verbringen. Vielleicht fahre
ich mit. („odniósł się i rozwinął”).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do tego podpunktu polecenia,
np. Ich möchte in Zukunft viel verdienen.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ich habe das Geld nicht. Das Geld gebe ich für Ich brauche jetzt eine neue Trompete.
meine nächste Reise Sie kostet viel Geld und ich möchte
Ich weiß nicht, was ich aus. das Geld für die Trompete ausgeben.
mit diesem Geld mache.
Mit dem Preis möchte Ich weiß noch nicht genau, was ich
Ich habe nur 50 Euro ich den mit dem Geld mache. Vielleicht fahre
gewonnen. Führerscheinkurs ich nächsten Monat ins Ausland. Da
bezahlen. will ich meine Englischkenntnisse
verbessern.
Ich spare das Geld.
Mein Computer ist kaputt. Ich muss
noch etwas sparen, denn für dieses
Geld kann ich mir den Computer nicht
kaufen.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
0 p.
z trudnych do powiązania w całość fragmentów
Dodatkowe uwagi dotyczące spójności
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności
w tekście bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek
na odpowiednią liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem, np.
Hallo Paul,
stell dir vor, bei einem Schreibwettbewerb unserer Lokalzeitung habe ich viel Geld
gewonnen. Ich habe den besten Artikel geschrieben.
Ich möchte an einem Wettbewerb der Lokalzeitung teilnehmen.
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/
kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu.
Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy językowe i/lub ortograficzne.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji
wyrażania myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób
wyrażania znaczeń, np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy
znak √ w miejscu
spowodowany brakiem Marek √ czekoladę.
brakującego wyrazu
wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy
podkreślenie linią prostą
i ortograficzny Słońce gżać w lecie.
i otoczenie kołem
w jednym słowie
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
„pionową falą” na marginesie.
Uwagi dodatkowe
1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie
niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym
kryterium) LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą
zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza
się 0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność
i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów
i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich
pozostałych kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. gn8 (Gute Nacht), LG (Liebe Grüße), należy
oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny
zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy.
Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac
zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych
na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. Ich
lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest
linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe
dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Praca w
napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. zu Hause (2 słowa), für die Arbeit (3 słowa),
10. Januar 2012 (3 słowa), 1780 (1 słowo), dreihundertsiebenundzwanzig (1 słowo).
2. Jako jeden wyraz liczone są:
• słowa łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
• formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms,
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 słowo), Wilhelm II.
(2 słowa).
4. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese
Nowe Horyzonty. (4 słowa).
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJN-P1_1P-192, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.