Zadanie 10.
Od niedawna mieszkasz w Berlinie z dwójką młodych ludzi we wspólnym mieszkaniu.
W e-mailu do kolegi z Niemiec:
• wyjaśnij, dlaczego taka forma zamieszkania Ci odpowiada
• opisz swoich współlokatorów
• przedstaw podział Waszych obowiązków związanych z prowadzeniem wspólnego
gospodarstwa domowego
• zrelacjonuj imprezę, którą ostatnio razem zorganizowaliście.
Wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych.
Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
III. Tworzenie wypowiedzi.
Zdający samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi […] pisemne.
IV. Reagowanie na wypowiedzi.
Zdający […] reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej […]
pisemnie.
Wymagania szczegółowe
1. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych) […].
5.1. Zdający opisuje ludzi […] i czynności.
5.4. Zdający relacjonuje wydarzenia z przeszłości.
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy i uczucia.
7.2. Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
• treść
• spójność i logika wypowiedzi
• zakres środków językowych
• poprawność środków językowych.
Treść
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów z polecenia zdający
odniósł się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął
w zadowalającym stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 4 punktów, zgodnie
z poniższą tabelą.
Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
4 4 p. 4 p. 3 p. 2 p. 2 p.
3 3 p. 3 p. 2 p. 1 p.
2 2 p. 1 p. 1 p.
1 1 p. 0 p.
0 0 p.
Dla przykładu, za wypowiedź zdającego, który odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
przyznaje się 2 punkty.
Uwagi dodatkowe dotyczące oceniania treści
1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
a. nadrzędnymi ustaleniami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
w punktach 2–18 poniżej oraz przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
konkretnego zadania
b. w przypadku wątpliwości, rozważeniem następujących kwestii:
– w jakim stopniu jako czytelnik czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
elementu danego podpunktu z polecenia?
– w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt?, np. za pomocą ilu zdań i jakich?,
za pomocą ilu czasowników/określników?, jak złożona jest wypowiedź?, jak wiele
szczegółów przekazuje? itp.
2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do podpunktu polecenia, jeśli
a. nie realizuje tego podpunktu
b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
• opisz swoich współlokatorów
Claudia und Sebastian sind sympathisch. (jedno odniesienie)
b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną
informację, np.
Claudia und Sebastian sind sympathisch und intelligent. (dwa odniesienia)
4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić
a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
• wyjaśnij, dlaczego taka forma zamieszkania Ci odpowiada
Ich bin nicht allein, es ist billiger und wir essen zusammen zu Abend.
b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
Wir helfen einander, z.B. bei den Hausaufgaben. Samstags kochen wir auch zusammen
Abendessen. (informacja o pomocy, rozbudowana o jej rodzaj, oraz informacja
o gotowaniu, rozbudowana o nazwę posiłku)
Wir helfen uns regelmäßig, nach dem Unterricht machen wir zusammen Hausaufgaben.
(informacja o pomocy, rozbudowana o jej rodzaj i określenie czasu).
5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego
nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać,
że odniósł się do danego podpunktu.
c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu.
d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
w sposób bardziej szczegółowy, to należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
6. Wyrażenia takie jak np. aufräumen, sauber machen są traktowane jako jedno odniesienie
się do podpunktu polecenia.
7. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy wyrażeń synonimicznych lub wzajemnie
wykluczających się słów/wyrażeń, lub przy pomocy równorzędnych słów odnoszących
się do jednego aspektu, jest traktowana jako jedno odniesienie, np.
• opisz swoich współlokatorów
Meine Mitbewohner sind immer zufrieden und glücklich.
• wyjaśnij, dlaczego taka forma zamieszkania Ci odpowiada
Das Zusammenwohnen ist interessant und langweilig.
8. Realizacja podpunktu polecenia przy pomocy co najmniej trzech słów/wyrażeń
odnoszących się do różnych aspektów, jest uznawana za podpunkt rozwinięty, np.
• opisz swoich współlokatorów
Meine Mitbewohner sind sympathisch, intelligent und humorvoll.
• zrelacjonuj imprezę, którą ostatnio razem zorganizowaliście
Auf unserer letzten Party gab es Tanzen, Singen und gutes Essen.
9. Zaimki oraz pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub
przysłówkiem (np. bardzo, dość, trochę) nie są traktowane jako kolejne odniesienie do
danego podpunktu polecenia.
10. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
11. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
pracy.
12. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
podpunktów polecenia.
• wyjaśnij, dlaczego taka forma zamieszkania Ci odpowiada
• opisz swoich współlokatorów
Meine Mitbewohner sind immer sympathisch. (realizacja tylko jednego z dwóch
powyższych podpunktów)
13. Dopuszczalna jest sytuacja, w której zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia
jak zadawane pytania i tworzy wypowiedź poprzez odpowiadanie na te pytania bez
przywoływania wszystkich elementów z polecenia (= wprowadzenie oraz 4 podpunkty).
Wypowiedź taka nosi cechy interakcji w formie pisemnej. Taka realizacja polecenia
nie prowadzi do obniżenia punktacji za treść; może natomiast skutkować obniżeniem
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
To, że zdający nie musi przywoływać wszystkich elementów z polecenia nie oznacza, że
może pominąć kluczowe elementy tego podpunktu, np. realizując podpunkt o podziale
obowiązków związanych z prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego pisze:
Wir gehen in den Supermarkt. – taka odpowiedź nie jest akceptowana.
14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, taki że budzi
wątpliwości, wówczas wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że ta
informacja dotyczy danego podpunktu i jest logicznie uzasadniona.
15. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalnej i/lub gramatycznej, taka wypowiedź
kwalifikowana jest na poziom niższy (podpunkt rozwinięty traktowany jest jako
podpunkt, do którego zdający tylko odniósł się, a podpunkt, do którego zdający odniósł
się, jako podpunkt nieujęty), np.
• zrelacjonuj imprezę, którą ostatnio razem zorganizowaliście
Der wichtigste Punkt der Party ist die Torte, weil sie allen Leuten schmeckt.
(podpunkt nieujęty w pracy; zdający realizując polecenie używa czasu
teraźniejszego, nie ma żadnej informacji, że opisywane wydarzenie miało miejsce
w czasie wymaganym do realizacji danego podpunktu) (nie odniósł się)
Der wichtigste Punkt der Party gestern ist die Torte, weil sie allen Leuten schmeckt.
(zdający realizując polecenie używa czasu teraźniejszego, ale jest w pracy
informacja, że opisywane wydarzenie miało miejsce w czasie wymaganym do
realizacji danego podpunktu; zdający zastosował okolicznik czasu (gestern)
wskazujący na przeszłość) (odniósł się)
16. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem, kiedy…
/ Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeżeli odpowiedź taka spełnia warunki
polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej.
• opisz swoich współlokatorów
Ich weiß nicht, wie meine Mitbewohner aussehen. (nie odniósł się)
17. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku polskim, uznaje się
realizację podpunktu polecenia za niekomunikatywną, np.
• wyjaśnij, dlaczego taka forma zamieszkania Ci odpowiada
Gemeinsames Wohnen gefällt mir, weil ich przyzwyczaiłem się an die Leute.
(nie odniósł się).
• opisz swoich współlokatorów
Meine Mitbewohner sind immer pomocni. (nie odniósł się)
18. Jeżeli zdający używa języka polskiego we fragmencie wypowiedzi, który nie jest
kluczowy do realizacji polecenia, fragment w języku polskim nie jest brany pod uwagę
w ocenie treści, np.
• wyjaśnij, dlaczego taka forma zamieszkania Ci odpowiada
Gemeinsames Wohnen gefällt mir, weil das naprawdę viele Vorteile hat. (odniósł
się)
• przedstaw podział Waszych obowiązków związanych z prowadzeniem
wspólnego gospodarstwa domowego
Wir räumen regularnie auf, jeder hat seinen Dienst. (odniósł się)
Zadanie 10.
Od niedawna mieszkasz w Berlinie z dwójką młodych ludzi we wspólnym mieszkaniu.
W e-mailu do kolegi z Niemiec:
• wyjaśnij, dlaczego taka forma zamieszkania Ci odpowiada
• opisz swoich współlokatorów
• przedstaw podział Waszych obowiązków związanych z prowadzeniem wspólnego
gospodarstwa domowego
• zrelacjonuj imprezę, którą ostatnio razem zorganizowaliście.
Hallo Peter,
seit einem Monat bin ich in Berlin. Ich habe zusammen mit zwei Freunden
eine Wohnung gemietet.
• wyjaśnij, dlaczego taka forma zamieszkania Ci odpowiada
5.5. Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie […].
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do co
najmniej jednej zalety zamieszkiwania we wspólnym mieszkaniu, np.
• informuje o zaletach/korzyściach wynikających z zamieszkiwania z dwójką młodych
ludzi we wspólnym mieszkaniu, np. Das Wohnen mit meinen Kollegen macht viel Spaß.
Das Wohnen mit anderen Kollegen entspricht mir, denn es ist dadurch billiger für mich.
LUB
• informuje o upodobaniach wyjaśniających powód zamieszkiwania z dwójką młodych
ludzi we wspólnym mieszkaniu, np. Ich wohne sehr gern mit jungen Leuten.
Akceptowane są też komunikatywne odpowiedzi, w których zdający pisze o negatywnych
cechach współlokatorów/współlokatora, które nie przeszkadzają zdającemu, np. Mein
Mitbewohner schnarcht, aber das gefällt mir sogar.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający pisze, że taka forma zamieszkania
odpowiada osobie trzeciej (bez odniesienia do siebie), np. Peter findet das
Zusammenwohnen gut.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Das war eine gute Zusammen bezahlen wir Wir kaufen zusammen ein, kochen und
Entscheidung. viel weniger. räumen auf.
Das Zusammen- Das Zusammenwohnen Das war eine gute Entscheidung, denn
wohnen passt mir. hat viele Vorteile. Leben mit zwei Personen ist billiger.
Ich freue mich, dass ich nicht allein
bin.
Das sind Robert und Steffen aus
meiner Schule. Ich mag sie sehr. Sie
helfen mir.
• opisz swoich współlokatorów
5.1. Zdający opisuje ludzi […]
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do swoich
współlokatorów / swojego współlokatora, np.
• opisuje ich wygląd, np. Claudia und Sebastian sehen jung aus. / Sie sind klein. / Peter
trägt Brille. LUB
• przedstawia ich cechy charakteru, np. Claudia und Sebastian sind hilfsbereit. LUB
• informuje o ich pochodzeniu, wykształceniu, rodzinach, zainteresowaniach/nawykach/
skłonnościach/zdolnościach, np. Claudia kann Klavier spielen und Sebastian macht viel
Sport.
Nie jest akceptowana odpowiedź, w której zdający odnosi się do swoich współlokatorów,
ale nie opisuje ich, np.
• wymienia wyłącznie ich imiona
• opisuje okoliczności poznania współlokatorów.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Ich wohne mit Anna. Andrea und Thomas sind Ich wohne mit zwei Jungen:
intelligent. Markus und Steffen. Markus
Meine Mitbewohner heißen studiert Medizin. Steffen
Claudia und Sebastian. Monika und Klaus gehen arbeitet als Mechaniker.
spät schlafen.
Wir haben uns im Gebirge Andreas ist sehr sportlich
kennengelernt. Sie sind sehr beschäftigt, sie und hat viele Trainings. Rolf
machen viel Sport. geht oft in Konzerte.
Paul und Robert sind 18.
Beide spielen Gitarre und
ihre Eltern sind Musiker.
• przedstaw podział Waszych obowiązków związanych z prowadzeniem wspólnego
gospodarstwa domowego
7.2 Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
5.1. Zdający opisuje […] czynności.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do podziału
obowiązków związanych z prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego, np.
• informuje o obowiązkach z podziałem na poszczególne osoby, np. Claudia macht immer
Essen und ich bringe jeden Tag Müll weg. LUB
• odnosi się do obowiązków współlokatorów, uwzględniając harmonogram
przydzielonych prac, np. Claudia kocht von Montag bis Donnerstag und ich koche am
Wochenende.
Akceptowana jest też odpowiedź, w której zdający wyjaśnia, że wszystkie obowiązki
związane z prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego wykonywane są przez nich
razem lub przez jedną osobę.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Wir haben keine Probleme Wir räumen auf. Das Jeder von uns hat seine
damit, wer was macht. machen wir zusammen. Pflichten. Peter macht
Frühstück, Andreas
Unsere Pflichten finde ich Jeder hat seine Aufgaben. Abendessen und ich bringe
in Ordnung. Ich mache immer Frühstück. den Müll weg.
Peter hat gestern Brot Wenn es um mich geht, Wir räumen regelmäßig auf,
gekauft. mache ich immer mein jeder an einem anderen Tag.
Zimmer sauber.
• zrelacjonuj imprezę, którą ostatnio razem zorganizowaliście
5.4. Zdający relacjonuje wydarzenia z przeszłości
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający relacjonuje
imprezę, np.
• informuje o przebiegu imprezy, np. Am Anfang haben wir gegessen, dann getanzt.
• informuje o czasie, miejscu, uczestnikach imprezy, np. Die Party begann um 19 Uhr und
endete um 24 Uhr. Viele Stunden haben wir uns gut unterhalten.
Akceptowana jest też odpowiedź, w której zdający odnosi się do zdarzeń, mających miejsce
bezpośrednio przed i/lub po zakończeniu imprezy, np. Kurz vor der Party haben wir Essen
gemacht.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie podaje żadnej informacji o przebiegu
imprezy, np. wyraża w pracy tylko opinię/ocenę dot. imprezy.
nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
Die Party ist eine gute Auf unserer Party gab es Unsere Party bestand aus
Sache. Tanzen und Singen. Tanzen und Spielen. Am
Ende haben wir eine Torte
Ich habe eine Party Unsere letzte Party bestand gegessen.
organisiert. aus vielen Attraktionen.
Am Anfang wurden die
Ich gehe oft auf Partys. Die Party begann um 20 Gäste begrüßt, dann hat
Uhr. jeder gemacht, was er
wollte.
Zuerst haben wir unsere
Gäste begrüßt, dann haben
viel geredet, getanzt und
gesungen.
Przykłady podane w powyższych tabelach zaczerpnięto z prac zdających.
Spójność i logika wypowiedzi
W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość
dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między
zdaniami/akapitami tekstu. W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim
stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych
myśli).
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno
2 p.
na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań
1 p.
oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
0 p.
z trudnych do powiązania w całość fragmentów
Uwagi dodatkowe
1. W ocenie spójności należy rozważyć poziom spójności tekstu, zarówno na poziomie
poszczególnych zdań, jak i całego tekstu, w stosunku do jego długości. Jedna bądź dwie
usterki w dłuższym tekście to nie to samo, co jedna bądź dwie usterki w spójności
w tekście bardzo krótkim. Nie należy jednak bezpośrednio przeliczać liczby usterek
na odpowiednią liczbę punktów.
2. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
• braku połączenia tekstu piszącego z podanym początkiem, np.
Hallo Peter,
seit einem Monat bin ich in Berlin. Ich habe zusammen mit zwei Freunden eine
Wohnung gemietet. Er studiert in Berlin. / Mein Freund hat eine Wohnung und ich
kann bei ihm wohnen.
• braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest
wcześniej wspomniane.
• nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
(„przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny).
• błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się,
czytając tekst.
• poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych
• braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie
przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/
kontekstu, który tłumaczyłby taką właśnie realizację danego podpunktu).
3. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
spójność i logikę wypowiedzi.
4. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
i logikę wypowiedzi.
5. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego, a zdaniem
wprowadzającym i/lub kończącym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia
punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
6. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
2 punkty w tym kryterium.
7. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
i logiki i/lub przekazania komunikatu.
8. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
sprzeczne z zasadami logiki.
9. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza
jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu.
Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.
10. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy językowe.
Zakres środków językowych
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie struktur
leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
2 p.
stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki
1 p.
językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie
0 p.
najprostsze środki językowe
1. Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-
gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Informatorze, których znajomości można
oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej na poziomie B1.
2. Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli
z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów oraz struktur
o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny. W precyzji
wyrażania myśli mieści się również charakterystyczny dla danego języka sposób
wyrażania znaczeń, np. stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej.
Poprawność środków językowych
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
• brak błędów
2 p. • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
komunikację
• liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
1 p.
• bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
• liczne błędy często zakłócające komunikację
0 p.
• bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo,
co „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.
Sposób oznaczania błędów
Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
oznacza się rodzaju błędu na marginesie.
rodzaj błędu sposób oznaczania przykład
błąd językowy (leksykalny,
podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
gramatyczny)
błąd językowy
znak √ w miejscu
spowodowany brakiem Marek √ czekoladę.
brakującego wyrazu
wyrazu
błąd ortograficzny otoczenie słowa kołem Słońce gżeje.
błąd językowy
podkreślenie linią prostą Słońce gżać w lecie.
i ortograficzny
i otoczenie kołem
w jednym słowie
Założyłem kurtkę, bo było
błędy w spójności / logice podkreślenie linią falistą
gorąco.
Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane na
marginesie „pionową falą”.
UWAGI DODATKOWE
1. Wypowiedź nie podlega ocenie (egzaminator przyznaje 0 punktów we wszystkich
kryteriach), jeżeli jest
• w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie
odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB
• całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie
niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym
kryterium) LUB
• niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą
zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza
się 0 punktów w każdym kryterium).
2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu
egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego
zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.
3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność
i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów,
ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.
6. Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.
W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza się
błędów.
7. Słowa zapisane przy użyciu skrótów, np. gn8 (Gute Nacht), LG (Liebe Grüße), należy
oznaczyć jako błędy ortograficzne.
8. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną
dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych. Błąd ortograficzny
zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy.
Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej.
Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją,
z zaburzeniami komunikacji językowej, a także prac zdających, którzy korzystali
z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych na komputerze.
9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Film, Zeitschrift, np. der Film „M jak
miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. Ich lese
Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest linią
falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe
dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
10. Praca w
napisane Czystopis.
11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.
Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających
1. Liczone są słowa oddzielone spacją, np. zu Hause (2 słowa), für die Arbeit (3 słowa),
10 Januar 2012 (3 słowa), 1780 (1 słowo), dreihundertsiebenundzwanzig (1 słowo).
2. Formy skrócone (geht’s, gibt’s itd.) liczone są jako jedno słowo.
3. Jako jeden wyraz liczone są
• słowa łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
• oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms,
• adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
4. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 słowo, das XX.
Jahrhundert = 3 słowa.
5. Podpis XYZ nie jest uwzględniany w liczbie słów.
6. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych
w Internecie (np. „buźki”).
7. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu np. Ich lese
Nowe Horyzonty. – 4 słowa.
Odpowiedź, przykładowe rozwiązanie lub rubryka pochodzą z przypisanych oficjalnych zasad CKE dla MJN-P1_1P-152, zadanie 10. To źródłowe opracowanie pierwszego przebiegu, nie niezależne rozwiązanie autorskie ani druga akceptacja redakcyjna.