Język włoski 2025 — poziom podstawowy — część 3

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język włoski — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Włoch:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   I visitatori dicevano che la mostra era interessante. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   I visitatori erano contenti e dicevano che la mostra era interessante. (dwa odniesienia)
   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Visitando la mostra le persone sorridevano, facevano commenti e scattavano le foto.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.

   Visitando la mostra le persone postavano commenti positivi sul sito della scuola.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. festeggiare la nascita, l’edificio della nostra scuola, la gita
   scolastica, la squadra di pallavolo, il registro di classe, l’anniversario del liceo,
   festeggiare l’anniversario dei 30 anni, la storia della nostra scuola, la fine dell’anno
   scolastico są traktowane jako jedno odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   La medaglia era cara e costosa.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   I visitatori erano soddisfatti e poco contenti.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Tutti gli insegnanti, il preside, gli studenti e i loro genitori hanno apprezzato la nostra
   iniziativa.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. molto,
   poco, tanto) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego
   podpunktu polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   A molte persone sono piaciute le vecchie fotografie.
   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest

   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Non so come erano le foto che abbiamo scelto per la mostra. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Le persone che visitavano la nostra esposizione erano zadowolone. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Le persone che zwiedzały la nostra esposizione erano contente. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Włoch:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Caro Luca,
   sai, con i miei compagni di classe abbiamo organizzato una mostra sulla nostra
   scuola.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję do zorganizowania wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Il nostro liceo festeggia i 60 anni. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Era l’anniversario della nascita di Chopin. La nostra scuola
   porta il suo nome. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Nel nostro liceo abbiamo organizzato la giornata delle „porte
   aperte” perché volevamo presentare la scuola ai futuri studenti e ai loro genitori.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. L’abbiamo organizzata perché sono venuti da noi i ragazzi
   e i professori dello scambio internazionale. („odniósł się i rozwinął”)
   • święta kalendarzowe, np. In questo modo abbiamo festeggiato la Giornata
   dell’Insegnante. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych, np. Abbiamo
   organizzato a scuola il Festival della Canzone e per quest’occasione abbiamo preparato
   la mostra. („odniósł się”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Il preside del nostro liceo ci ha chiesto di prepararla.
   („odniósł się”) / Abbiamo organizzato la mostra per raccogliere i soldi per la squadra
   scolastica di pallavolo. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję/powód zorganizowania wystawy, ale wystawa, o której
   wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale może
   powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. La mostra era intitolata
   “Il nostro futuro”. („nie odniósł się”) / La mostra era intitolata “L’anniversario della nascita
   del nostro patrono”. („odniósł się”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Mettendo in ordine la biblioteca della scuola abbiamo trovato molti oggetti
   vecchi e preziosi. (R→O), ALE Mettendo in ordine la biblioteca della scuola abbiamo
   trovato molti oggetti vecchi e preziosi. Proprio per questo motivo abbiamo deciso di
   preparare la mostra. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   È stata un’ottima idea. In questo modo Abbiamo organizzato la mostra per
   volevamo festeggiare trovare soldi per pagare la
   È stata l’unica mostra la fine dell’anno partecipazione della nostra squadra
   organizzata scolastico. di calcio a una gara internazionale.
   quest’anno.
   Organizzando la mostra L’abbiamo fatta per presentare
   Abbiamo avuto ospiti volevamo presentare i nostri successi sportivi degli ultimi
   stranieri. (O→N) i nostri successi sportivi. dieci anni.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np.
   Alla mostra abbiamo presentato una medaglia d’oro. („odniósł się”) / Uno degli oggetti
   è l’album della scuola. È grande e grosso, con le pagine di colore giallo. („odniósł się
   i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Abbiamo fatto vedere l’uniforme che portavano i primi studenti.
   („odniósł się”) / Alla mostra c’era il gesso che in passato gli insegnanti usavano per
   scrivere sulla lavagna nera. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Abbiamo mostrato il registro di classe del 1958. („odniósł się”) /
   Tra gli oggetti esposti c’è un poster a colori, disegnato da un famoso artista polacco.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. Mi sono piaciuti di più i quaderni degli
   anni Sessanta. / Alla mostra vedrete le fotografie delle aule. („odniósł się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak
   na przykład bello, originale, interessante, eccezionale, fantastico, np. La coppa che
   abbiamo mostrato al pubblico è bellissima. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Una delle cose era veramente unica,
   l’ha fatta uno degli studenti con delle matite colorate. („odniósł się i rozwinął”)

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. Alla mostra c’erano tante cose interessanti che usavano gli
   studenti che frequentavano la nostra scuola in passato. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Per la mostra abbiamo dato un
   poster. („nie odniósł się”) / C’erano medaglie, coppe, magliette e foto. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. All’esposizione ci sono una fotografia in bianco e nero, una coppa e un quaderno.
   („odniósł się”) / All’esposizione ci sono una fotografia in bianco e nero, una coppa preziosa
   e un vecchio quaderno. („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. mi piace (molto), mi è piaciuto/a, mi ha impressionato
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Mi sono piaciuti molto gli occhiali. („nie odniósł się”), ALE Gli occhiali
   erano vecchi e di metallo e mi sono piaciuti molto. („odniósł się i rozwinął”) / Alla mostra,
   vicino alla finestra, c’era un quadro. („nie odniósł się”), ALE Alla mostra, vicino alla finestra,
   c’era un bel quadro dipinto da un nostro insegnante. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Alla mostra c’erano Alla mostra c’erano tanti Alla mostra c’erano tanti oggetti
   tanti oggetti. oggetti interessanti, tra cui interessanti, tra cui la palla con la
   la palla di Jan Kowalski firma di Jan Kowalski che aveva
   In mezzo all’aula che aveva frequentato frequentato il nostro liceo.
   abbiamo posto una il nostro liceo.
   coppa. Uno degli oggetti è la preziosa
   Uno degli oggetti è la preziosa medaglia d’oro che la nostra
   medaglia d’oro. squadra di nuoto ha vinto ai
   campionati scolastici.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Ci mancavano informazioni sulla storia della scuola, quindi ci siamo
   rivolti al professore di storia che ci ha aiutato. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Mentre preparavamo la mostra abbiamo
   capito che l’aula era troppo piccola. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. A causa di un problema abbiamo
   cambiato le date della mostra.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Abbiamo raccolto tanti materiali sulla storia della nostra scuola e non sapevamo quali
   scegliere. Purtroppo ci mancava spazio per mostrarli tutti. (rozbudowana informacja
   o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak informacji
   o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Abbiamo chiesto aiuto al professore di italiano che, come sempre, ci ha dato una mano.
   Possiamo sempre contare su di lui. (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób
   piszący rozwiązał problem, ale brak informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas
   przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu un/il problema, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Mentre preparavamo la mostra è mancata
   la corrente. („odniósł się”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Uno dei visitatori ha rotto un vaso cinese e ne abbiamo
   comprato un altro. („odniósł się”), ALE Qualcuno ha rotto un vaso cinese e ne abbiamo
   comprato un altro. („odniósł się i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie do jednego lub obu członów tego
   podpunktu polecenia, np. Abbiamo avuto un grande problema, ma lo abbiamo risolto
   subito. („odniósł się”) / Abbiamo avuto un grande problema con le luci, ma lo abbiamo
   risolto subito. („odniósł się”) / Abbiamo avuto un grande problema, ma abbiamo chiesto
   aiuto all’insegnante di storia e lui ci ha prestato il suo computer. („odniósł się”), ALE
   Abbiamo avuto un grande problema perché si è rotto il nostro computer, ma abbiamo
   chiesto aiuto all’insegnante di storia. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Purtroppo abbiamo incontrato un
   problema, ma siamo riusciti a risolverlo. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Durante i preparativi per Il computer si è rotto, All’improvviso il computer si è rotto,
   la mostra abbiamo avuto ma l’abbiamo riparato. ma l’abbiamo riparato con l’aiuto del
   molti problemi. padre di un nostro compagno di
   Per fortuna abbiamo classe.
   Abbiamo avuto un trovato molte
   problema e lo abbiamo informazioni in rete. Cercavamo in rete delle informazioni
   risolto. sulla scuola, ma non abbiamo
   trovato niente di interessante. Così
   abbiamo scritto a un professore e lui
   ci ha raccontato molte curiosità.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. La gente diceva che la mostra era molto interessante. („odniósł
   się”)
   • emocji zwiedzających, np. Il pubblico era soddisfatto. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Alcune persone ridevano e commentavano ad alta voce.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas oglądania wystawy lub po jej
   obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności itp.), np. Molti visitatori si lamentavano a causa dell’aula. Era troppo piccola
   e poco illuminata. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Il nostro preside ha detto: “Sono sicuro che la mostra piacerà a tutti.” (O→N), ALE Il nostro
   preside ha detto: “Sono sicuro che la mostra piacerà a tutti.” Purtroppo abbiamo visto che
   gli studenti si annoiavano e anche per gli insegnanti era poco interessante. („odniósł się
   i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. La mostra era originale.
   („nie odniósł się”), ALE Tutti dicevano che la mostra era originale. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   La mostra aveva luogo nella Secondo i miei amici, la Secondo i miei amici, la
   biblioteca della nostra mostra era veramente mostra era fantastica. Hanno
   scuola. interessante. letto con interesse le
   biografie di alcuni studenti.
   Quel giorno pioveva forte La maggior parte dei
   e poche persone sono visitatori si è divertita I visitatori hanno detto che la
   andate a vedere la mostra. guardando le fotografie. nostra mostra era ben
   organizzata. In rete abbiamo
   visto molti commenti positivi.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest
   niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są
   one dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub

   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają

   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak bello, grande, buono, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
   oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np.
   fare colazione zamiast mangiare la colazione).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Il libro è stato scritto nel dicianovesimo secolo.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. qc, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, gruppo, rivista, np. la serie TV
   „Przyjaciele”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ho letto Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. a casa (2 wyrazy), nella nostra scuola
   (3 wyrazy), 07.05.2025 (1 wyraz), il 7 maggio 2025 (4 wyrazy).
   2. Jako jeden wyraz są liczone:
   • wyrazy łączone dywizem lub apostrofem, np. e-mail, l’albergo
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), XX sec.
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Io porto białe
   scarpe. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Włoch:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   I visitatori dicevano che la mostra era interessante. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   I visitatori erano contenti e dicevano che la mostra era interessante. (dwa odniesienia)
   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Visitando la mostra le persone sorridevano, facevano commenti e scattavano le foto.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.

   Visitando la mostra le persone postavano commenti positivi sul sito della scuola.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. festeggiare la nascita, l’edificio della nostra scuola, la gita
   scolastica, la squadra di pallavolo, il registro di classe, l’anniversario del liceo,
   festeggiare l’anniversario dei 30 anni, la storia della nostra scuola, la fine dell’anno
   scolastico są traktowane jako jedno odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   La medaglia era cara e costosa.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   I visitatori erano soddisfatti e poco contenti.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Tutti gli insegnanti, il preside, gli studenti e i loro genitori hanno apprezzato la nostra
   iniziativa.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. molto,
   poco, tanto) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego
   podpunktu polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   A molte persone sono piaciute le vecchie fotografie.
   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest

   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Non so come erano le foto che abbiamo scelto per la mostra. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Le persone che visitavano la nostra esposizione erano zadowolone. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Le persone che zwiedzały la nostra esposizione erano contente. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Włoch:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Caro Luca,
   sai, con i miei compagni di classe abbiamo organizzato una mostra sulla nostra
   scuola.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję do zorganizowania wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Il nostro liceo festeggia i 60 anni. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Era l’anniversario della nascita di Chopin. La nostra scuola
   porta il suo nome. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Nel nostro liceo abbiamo organizzato la giornata delle „porte
   aperte” perché volevamo presentare la scuola ai futuri studenti e ai loro genitori.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. L’abbiamo organizzata perché sono venuti da noi i ragazzi
   e i professori dello scambio internazionale. („odniósł się i rozwinął”)
   • święta kalendarzowe, np. In questo modo abbiamo festeggiato la Giornata
   dell’Insegnante. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych, np. Abbiamo
   organizzato a scuola il Festival della Canzone e per quest’occasione abbiamo preparato
   la mostra. („odniósł się”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Il preside del nostro liceo ci ha chiesto di prepararla.
   („odniósł się”) / Abbiamo organizzato la mostra per raccogliere i soldi per la squadra
   scolastica di pallavolo. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję/powód zorganizowania wystawy, ale wystawa, o której
   wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale może
   powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. La mostra era intitolata
   “Il nostro futuro”. („nie odniósł się”) / La mostra era intitolata “L’anniversario della nascita
   del nostro patrono”. („odniósł się”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Mettendo in ordine la biblioteca della scuola abbiamo trovato molti oggetti
   vecchi e preziosi. (R→O), ALE Mettendo in ordine la biblioteca della scuola abbiamo
   trovato molti oggetti vecchi e preziosi. Proprio per questo motivo abbiamo deciso di
   preparare la mostra. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   È stata un’ottima idea. In questo modo Abbiamo organizzato la mostra per
   volevamo festeggiare trovare soldi per pagare la
   È stata l’unica mostra la fine dell’anno partecipazione della nostra squadra
   organizzata scolastico. di calcio a una gara internazionale.
   quest’anno.
   Organizzando la mostra L’abbiamo fatta per presentare
   Abbiamo avuto ospiti volevamo presentare i nostri successi sportivi degli ultimi
   stranieri. (O→N) i nostri successi sportivi. dieci anni.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np.
   Alla mostra abbiamo presentato una medaglia d’oro. („odniósł się”) / Uno degli oggetti
   è l’album della scuola. È grande e grosso, con le pagine di colore giallo. („odniósł się
   i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Abbiamo fatto vedere l’uniforme che portavano i primi studenti.
   („odniósł się”) / Alla mostra c’era il gesso che in passato gli insegnanti usavano per
   scrivere sulla lavagna nera. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Abbiamo mostrato il registro di classe del 1958. („odniósł się”) /
   Tra gli oggetti esposti c’è un poster a colori, disegnato da un famoso artista polacco.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. Mi sono piaciuti di più i quaderni degli
   anni Sessanta. / Alla mostra vedrete le fotografie delle aule. („odniósł się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak
   na przykład bello, originale, interessante, eccezionale, fantastico, np. La coppa che
   abbiamo mostrato al pubblico è bellissima. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Una delle cose era veramente unica,
   l’ha fatta uno degli studenti con delle matite colorate. („odniósł się i rozwinął”)

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. Alla mostra c’erano tante cose interessanti che usavano gli
   studenti che frequentavano la nostra scuola in passato. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Per la mostra abbiamo dato un
   poster. („nie odniósł się”) / C’erano medaglie, coppe, magliette e foto. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. All’esposizione ci sono una fotografia in bianco e nero, una coppa e un quaderno.
   („odniósł się”) / All’esposizione ci sono una fotografia in bianco e nero, una coppa preziosa
   e un vecchio quaderno. („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. mi piace (molto), mi è piaciuto/a, mi ha impressionato
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Mi sono piaciuti molto gli occhiali. („nie odniósł się”), ALE Gli occhiali
   erano vecchi e di metallo e mi sono piaciuti molto. („odniósł się i rozwinął”) / Alla mostra,
   vicino alla finestra, c’era un quadro. („nie odniósł się”), ALE Alla mostra, vicino alla finestra,
   c’era un bel quadro dipinto da un nostro insegnante. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Alla mostra c’erano Alla mostra c’erano tanti Alla mostra c’erano tanti oggetti
   tanti oggetti. oggetti interessanti, tra cui interessanti, tra cui la palla con la
   la palla di Jan Kowalski firma di Jan Kowalski che aveva
   In mezzo all’aula che aveva frequentato frequentato il nostro liceo.
   abbiamo posto una il nostro liceo.
   coppa. Uno degli oggetti è la preziosa
   Uno degli oggetti è la preziosa medaglia d’oro che la nostra
   medaglia d’oro. squadra di nuoto ha vinto ai
   campionati scolastici.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Ci mancavano informazioni sulla storia della scuola, quindi ci siamo
   rivolti al professore di storia che ci ha aiutato. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Mentre preparavamo la mostra abbiamo
   capito che l’aula era troppo piccola. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. A causa di un problema abbiamo
   cambiato le date della mostra.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Abbiamo raccolto tanti materiali sulla storia della nostra scuola e non sapevamo quali
   scegliere. Purtroppo ci mancava spazio per mostrarli tutti. (rozbudowana informacja
   o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak informacji
   o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Abbiamo chiesto aiuto al professore di italiano che, come sempre, ci ha dato una mano.
   Possiamo sempre contare su di lui. (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób
   piszący rozwiązał problem, ale brak informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas
   przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu un/il problema, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Mentre preparavamo la mostra è mancata
   la corrente. („odniósł się”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Uno dei visitatori ha rotto un vaso cinese e ne abbiamo
   comprato un altro. („odniósł się”), ALE Qualcuno ha rotto un vaso cinese e ne abbiamo
   comprato un altro. („odniósł się i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie do jednego lub obu członów tego
   podpunktu polecenia, np. Abbiamo avuto un grande problema, ma lo abbiamo risolto
   subito. („odniósł się”) / Abbiamo avuto un grande problema con le luci, ma lo abbiamo
   risolto subito. („odniósł się”) / Abbiamo avuto un grande problema, ma abbiamo chiesto
   aiuto all’insegnante di storia e lui ci ha prestato il suo computer. („odniósł się”), ALE
   Abbiamo avuto un grande problema perché si è rotto il nostro computer, ma abbiamo
   chiesto aiuto all’insegnante di storia. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Purtroppo abbiamo incontrato un
   problema, ma siamo riusciti a risolverlo. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Durante i preparativi per Il computer si è rotto, All’improvviso il computer si è rotto,
   la mostra abbiamo avuto ma l’abbiamo riparato. ma l’abbiamo riparato con l’aiuto del
   molti problemi. padre di un nostro compagno di
   Per fortuna abbiamo classe.
   Abbiamo avuto un trovato molte
   problema e lo abbiamo informazioni in rete. Cercavamo in rete delle informazioni
   risolto. sulla scuola, ma non abbiamo
   trovato niente di interessante. Così
   abbiamo scritto a un professore e lui
   ci ha raccontato molte curiosità.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. La gente diceva che la mostra era molto interessante. („odniósł
   się”)
   • emocji zwiedzających, np. Il pubblico era soddisfatto. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Alcune persone ridevano e commentavano ad alta voce.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas oglądania wystawy lub po jej
   obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności itp.), np. Molti visitatori si lamentavano a causa dell’aula. Era troppo piccola
   e poco illuminata. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Il nostro preside ha detto: “Sono sicuro che la mostra piacerà a tutti.” (O→N), ALE Il nostro
   preside ha detto: “Sono sicuro che la mostra piacerà a tutti.” Purtroppo abbiamo visto che
   gli studenti si annoiavano e anche per gli insegnanti era poco interessante. („odniósł się
   i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. La mostra era originale.
   („nie odniósł się”), ALE Tutti dicevano che la mostra era originale. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   La mostra aveva luogo nella Secondo i miei amici, la Secondo i miei amici, la
   biblioteca della nostra mostra era veramente mostra era fantastica. Hanno
   scuola. interessante. letto con interesse le
   biografie di alcuni studenti.
   Quel giorno pioveva forte La maggior parte dei
   e poche persone sono visitatori si è divertita I visitatori hanno detto che la
   andate a vedere la mostra. guardando le fotografie. nostra mostra era ben
   organizzata. In rete abbiamo
   visto molti commenti positivi.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest
   niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są
   one dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub

   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają

   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak bello, grande, buono, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych
   oraz struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np.
   fare colazione zamiast mangiare la colazione).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Il libro è stato scritto nel dicianovesimo secolo.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. qc, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie film, gruppo, rivista, np. la serie TV
   „Przyjaciele”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ho letto Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. a casa (2 wyrazy), nella nostra scuola
   (3 wyrazy), 07.05.2025 (1 wyraz), il 7 maggio 2025 (4 wyrazy).
   2. Jako jeden wyraz są liczone:
   • wyrazy łączone dywizem lub apostrofem, np. e-mail, l’albergo
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), XX sec.
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Io porto białe
   scarpe. (4 wyrazy).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.