Język niemiecki 2025 — poziom podstawowy — część 6

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język niemiecki — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher sagten, dass die Ausstellung interessant ist. (jedno odniesienie)
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern und ihre Geschichte zu teilen. (dwa odniesienia)

   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Wir haben große, alte, goldene Pokale ausgestellt.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   Wir haben goldene Pokale ausgestellt, die unsere Sportmannschaften in den 50er
   Jahren gewonnen haben.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. das Jubiläum/Datum (den Jahrestag) feiern, unser
   Schulgebäude, die Mannschaft unserer Schule, unsere Fußballmannschaft, unsere
   Volleyballmannschaft, die Zeitung unserer Klasse, Klassenchronik, Klassenfahrt, an
   einem Wettbewerb teilnehmen, das Ende / den Beginn des Schuljahres feiern, zur
   Erinnerung an den Patron (Schutzpatron) unserer Schule są traktowane jako jedno
   odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   In der Ausstellung zeigten wir schöne und wunderbare Fotos.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher waren glücklich aber unzufrieden.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher fanden die Ausstellung super, prima und toll.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. sehr,
   viel, wenig) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Am besten haben den Besuchern alte Fotos unseres Schulgebäudes gefallen.

   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Ich weiß nicht, wie die Fotos aussahen, die wir für unsere Ausstellung ausgewählt
   haben. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war sehr kolorowy. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war bardzo bunt. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję sprzyjającą zorganizowaniu wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Unsere Schule feierte/feiert ihr 60-jähriges Jubiläum / den 60.
   Jahrestag ihrer Gründung. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Wir haben sie zur Erinnerung an Goethe, den Patron
   unserer Schule, organisiert. / Wir haben sie zur Erinnerung an den Patron unserer
   Schule organisiert. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Der Tag der offenen Tür stand bevor und wir wollten
   zukünftigen Schülern und ihren Eltern unsere Schule vorstellen. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. Der Anlass (Der Grund) für die Ausstellung war ein Treffen der
   Absolventen unserer Schule. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. Die Ausstellung fand zum Lehrertag statt. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych miasta/gminy, np.
   Der Grund für die Ausstellung war ein großes Ereignis: das Finale des Schachturniers in
   unserer Stadt. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Der Schulleiter hat uns gebeten, diese Ausstellung zu
   organisieren. („odniósł się”) / Wir wollten Geld sammeln, um Kleidung für unsere
   Sportmannschaft zu kaufen. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję do / powód zorganizowania wystawy, ale wystawa,
   o której wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale
   może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Die Ausstellung war über
   Musik. („nie odniósł się”), ALE mogą być elementem rozwijającym, np. Die Ausstellung
   war über Musik. Du weißt, dass ich eine Musikschule besuche. Wir wollten am Tag der
   Musik feiern. („odniósł się i rozwinął”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Beim Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände)
   gefunden, die mit der Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. (R→O), ALE Beim
   Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände) gefunden, die mit der
   Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. Das hat uns dazu inspiriert, diese
   Ausstellung zu organisieren. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Es war die einzige So wollten wir das Ende Auf diese Weise wollten wir das
   Ausstellung, die in des Schuljahres feiern. Ende des Schuljahres feiern und die
   diesem Jahr wichtigsten und lustigsten Momente
   organisiert wurde. Wir haben sie organisiert, des Schullebens präsentieren.
   um unsere künstlerischen
   Wir haben unsere Leistungen zu Wir haben sie organisiert, um unsere
   Schule präsentiert. präsentieren. künstlerischen Leistungen der
   letzten 10 Jahre zu präsentieren.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np. In
   der Ausstellung zeigten wir eine Goldmedaille / ein Schwarz-Weiß-Foto. („odniósł się”) /
   Ein Ausstellungsexponat war ein Schulalbum. Es war groß, dick und hatte gelbe Seiten.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Wir zeigten die Uniform (die Mütze), die die Schüler trugen.
   („odniósł się”) / Es war die Kreide, mit der Lehrer früher an die schwarze Tafel
   schrieben. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Wir stellten das Klassenbuch von 1958 aus. („odniósł się”) / Unter
   den Ausstellungsexponaten ist auch ein Diplom zu sehen, das unsere Schülerin einst für
   die Teilnahme an einem Liederwettbewerb bekommen hat. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. In der Ausstellung waren die Hefte von
   vor 60 Jahren. / In der Ausstellung sehen Sie Fotos von den Klassenzimmern. („odniósł
   się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład schön, originell, interessant, einzigartig, fantastisch, np. Den Pokal, den wir in
   der Ausstellung gezeigt haben, ist großartig. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Ein Exponat (Es) war wirklich einzigartig
   und wurde von unserem Absolventen aus alten Bleistiften gemacht. („odniósł się
   i rozwinął”). Z kontekstu musi wynikać, że jest to opis eksponatu.

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. In der Ausstellung gab es viele interessante Dinge zu
   sehen, die in den ersten Jahren des Bestehens unserer Schule von den Schülern
   benutzt wurden. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Wir präsentierten ein Poster in der
   Ausstellung. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, Pokale und Hefte. („odniósł się”) /
   In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, wertvolle Pokale und alte Hefte.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. etwas gefällt/gefiel mir, etwas beeindruckt/beeindruckte mich, gern haben /
   mögen
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Die Brille gefiel mir. („nie odniósł się”), ALE Die Brille war alt und aus
   Metall und sie gefiel mir. („odniósł się i rozwinął”) / In der Ausstellung konnte man am
   Fenster ein Bild sehen. („nie odniósł się”), ALE In der Ausstellung konnte man am Fenster
   ein schönes Bild sehen, das von unserem Lehrer gemalt wurde. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   In der Ausstellung gab In der Ausstellung gab es In der Ausstellung gab es viele
   es viele Exponate. viele Exponate, darunter interessante Exponate. Am
   auch einen Ball unseres besten gefiel mir der Ball mit der
   Wir stellten ein Exponat Absolventen, Jan Unterschrift unseres
   in die Mitte des Raumes. Kowalski. Absolventen Jan Kowalski.

   Das wertvollste Exponat Ein wertvolles Ausstellungsstück
   war eine Goldmedaille. war die Goldmedaille, die unsere
   Basketballmannschaft gewonnen
   hatte.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Uns fehlten Dokumente zur Geschichte der Schule. Deshalb haben wir
   einen Lehrer um Hilfe gebeten. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Es stellte sich heraus, dass der Raum zu
   klein war, um die Exponate auszustellen. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Wir hatten große Probleme bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, deshalb mussten wir die Ausstellung später organisieren.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Wir haben so viele interessante Exponate über die Schule gesammelt, dass wir nicht
   wussten, welche wir auswählen sollten, weil es keinen Platz dafür gab. (rozbudowana
   informacja o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak
   informacji o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Immer wenn es ein Problem gab, baten wir unsere Lehrer oder Eltern um Hilfe. Sie
   haben uns immer gut beraten und waren bereit, mit uns zusammenzuarbeiten.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak
   informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu „ein/das Problem“, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Während der Vorbereitung der Ausstellung fehlte
   der Strom.
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Ein Ausstellungsbesucher hat eine wertvolle Vase kaputt
   gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się”), ALE Jemand hat eine
   wertvolle Vase kaputt gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie/pobieżnie/zdawkowo do jednego lub obu
   członów tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein großes Problem, aber wir haben
   es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem mit der Beleuchtung,
   aber wir haben es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem, aber
   wir baten unseren Geschichtslehrer um Hilfe. („odniósł się”), ALE Wir hatten ein großes
   Problem, weil der Computer kaputt war, aber wir baten unseren Geschichtslehrer um
   Hilfe. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein Problem bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, aber wir haben es gelöst. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Jeden Tag gab es ein Eines Tages ging unser Eines Tages ging unser Drucker
   Problem. Drucker kaputt, aber wir kaputt, aber wir konnten ihn mit
   reparierten ihn. Hilfe des Vaters unseres Freundes
   Wir haben im Internet reparieren.
   nach Informationen Wir haben im Internet
   über unsere Schule nach Informationen über Wir haben im Internet nach
   gesucht. unsere Schule gesucht, Informationen über unsere Schule
   aber nichts Interessantes gesucht, aber nichts Interessantes
   Wir hatten ein Problem gefunden. gefunden. Dann haben wir die
   und haben es schnell Absolventen unserer Schule
   gelöst. kontaktiert, die uns viele
   interessante Dinge erzählt haben.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Die Besucher sagten, dass die Ausstellung sehr interessant
   war. („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Die Besucher waren begeistert/überrascht. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Manche Leute lachten und kommentierten laut ihre
   Eindrücke. („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas zwiedzania wystawy lub po
   jej obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności), np. Viele Leute waren mit dem Raum, in dem die Ausstellung stattfand,
   unzufrieden. Sie sagten: er ist zu klein und dunkel. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Wir waren sicher, dass die Ausstellung gefallen wird (gefällt). (O→N), ALE Wir waren
   sicher, dass die Ausstellung allen Menschen/Besuchern gefallen wird (gefällt). Tatsächlich
   waren die Schüler gelangweilt und die Lehrer sagten uns, sie ist zu wenig originell.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. Die Ausstellung war/ist
   sehr interessant (vielfältig/monoton). („nie odniósł się”), ALE Alle Besucher sagten,
   dass die Ausstellung sehr interessant (vielfältig/monoton) ist. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Die Ausstellung fand in Meine Schulkameraden Meine Schulkameraden fanden die
   der Aula/ Bibliothek/ finden die Ausstellung Ausstellung sehr interessant. Mit
   Turnhalle statt. sehr interessant. Interesse lasen sie die Biografien
   einiger Absolventen.
   Es regnete, deshalb Die meisten Besucher
   kamen nur wenige hatten Spaß daran, die Die meisten Besucher sagten, dass
   Leute zu unserer alten Fotos anzusehen. die Ausstellung gut organisiert
   Schule. wurde. Es gab sehr viele positive
   Kommentare im Internet.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/
   niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one
   dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem, np.
   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert. Ich organisierte eine Ausstellung zum Thema „Meine Schule“.
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.

   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak super, schön, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz
   struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. starker
   Verkehr zamiast viele Autos auf der Straße, das Kleid steht dir gut zamiast du siehst gut in
   diesem Kleid aus).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Der Zug ist pünktlich gekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „emotikony”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher sagten, dass die Ausstellung interessant ist. (jedno odniesienie)
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern und ihre Geschichte zu teilen. (dwa odniesienia)

   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Wir haben große, alte, goldene Pokale ausgestellt.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   Wir haben goldene Pokale ausgestellt, die unsere Sportmannschaften in den 50er
   Jahren gewonnen haben.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. das Jubiläum/Datum (den Jahrestag) feiern, unser
   Schulgebäude, die Mannschaft unserer Schule, unsere Fußballmannschaft, unsere
   Volleyballmannschaft, die Zeitung unserer Klasse, Klassenchronik, Klassenfahrt, an
   einem Wettbewerb teilnehmen, das Ende / den Beginn des Schuljahres feiern, zur
   Erinnerung an den Patron (Schutzpatron) unserer Schule są traktowane jako jedno
   odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   In der Ausstellung zeigten wir schöne und wunderbare Fotos.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher waren glücklich aber unzufrieden.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher fanden die Ausstellung super, prima und toll.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. sehr,
   viel, wenig) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Am besten haben den Besuchern alte Fotos unseres Schulgebäudes gefallen.

   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Ich weiß nicht, wie die Fotos aussahen, die wir für unsere Ausstellung ausgewählt
   haben. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war sehr kolorowy. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war bardzo bunt. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję sprzyjającą zorganizowaniu wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Unsere Schule feierte/feiert ihr 60-jähriges Jubiläum / den 60.
   Jahrestag ihrer Gründung. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Wir haben sie zur Erinnerung an Goethe, den Patron
   unserer Schule, organisiert. / Wir haben sie zur Erinnerung an den Patron unserer
   Schule organisiert. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Der Tag der offenen Tür stand bevor und wir wollten
   zukünftigen Schülern und ihren Eltern unsere Schule vorstellen. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. Der Anlass (Der Grund) für die Ausstellung war ein Treffen der
   Absolventen unserer Schule. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. Die Ausstellung fand zum Lehrertag statt. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych miasta/gminy, np.
   Der Grund für die Ausstellung war ein großes Ereignis: das Finale des Schachturniers in
   unserer Stadt. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Der Schulleiter hat uns gebeten, diese Ausstellung zu
   organisieren. („odniósł się”) / Wir wollten Geld sammeln, um Kleidung für unsere
   Sportmannschaft zu kaufen. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję do / powód zorganizowania wystawy, ale wystawa,
   o której wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale
   może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Die Ausstellung war über
   Musik. („nie odniósł się”), ALE mogą być elementem rozwijającym, np. Die Ausstellung
   war über Musik. Du weißt, dass ich eine Musikschule besuche. Wir wollten am Tag der
   Musik feiern. („odniósł się i rozwinął”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Beim Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände)
   gefunden, die mit der Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. (R→O), ALE Beim
   Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände) gefunden, die mit der
   Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. Das hat uns dazu inspiriert, diese
   Ausstellung zu organisieren. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Es war die einzige So wollten wir das Ende Auf diese Weise wollten wir das
   Ausstellung, die in des Schuljahres feiern. Ende des Schuljahres feiern und die
   diesem Jahr wichtigsten und lustigsten Momente
   organisiert wurde. Wir haben sie organisiert, des Schullebens präsentieren.
   um unsere künstlerischen
   Wir haben unsere Leistungen zu Wir haben sie organisiert, um unsere
   Schule präsentiert. präsentieren. künstlerischen Leistungen der
   letzten 10 Jahre zu präsentieren.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np. In
   der Ausstellung zeigten wir eine Goldmedaille / ein Schwarz-Weiß-Foto. („odniósł się”) /
   Ein Ausstellungsexponat war ein Schulalbum. Es war groß, dick und hatte gelbe Seiten.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Wir zeigten die Uniform (die Mütze), die die Schüler trugen.
   („odniósł się”) / Es war die Kreide, mit der Lehrer früher an die schwarze Tafel
   schrieben. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Wir stellten das Klassenbuch von 1958 aus. („odniósł się”) / Unter
   den Ausstellungsexponaten ist auch ein Diplom zu sehen, das unsere Schülerin einst für
   die Teilnahme an einem Liederwettbewerb bekommen hat. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. In der Ausstellung waren die Hefte von
   vor 60 Jahren. / In der Ausstellung sehen Sie Fotos von den Klassenzimmern. („odniósł
   się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład schön, originell, interessant, einzigartig, fantastisch, np. Den Pokal, den wir in
   der Ausstellung gezeigt haben, ist großartig. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Ein Exponat (Es) war wirklich einzigartig
   und wurde von unserem Absolventen aus alten Bleistiften gemacht. („odniósł się
   i rozwinął”). Z kontekstu musi wynikać, że jest to opis eksponatu.

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. In der Ausstellung gab es viele interessante Dinge zu
   sehen, die in den ersten Jahren des Bestehens unserer Schule von den Schülern
   benutzt wurden. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Wir präsentierten ein Poster in der
   Ausstellung. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, Pokale und Hefte. („odniósł się”) /
   In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, wertvolle Pokale und alte Hefte.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. etwas gefällt/gefiel mir, etwas beeindruckt/beeindruckte mich, gern haben /
   mögen
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Die Brille gefiel mir. („nie odniósł się”), ALE Die Brille war alt und aus
   Metall und sie gefiel mir. („odniósł się i rozwinął”) / In der Ausstellung konnte man am
   Fenster ein Bild sehen. („nie odniósł się”), ALE In der Ausstellung konnte man am Fenster
   ein schönes Bild sehen, das von unserem Lehrer gemalt wurde. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   In der Ausstellung gab In der Ausstellung gab es In der Ausstellung gab es viele
   es viele Exponate. viele Exponate, darunter interessante Exponate. Am
   auch einen Ball unseres besten gefiel mir der Ball mit der
   Wir stellten ein Exponat Absolventen, Jan Unterschrift unseres
   in die Mitte des Raumes. Kowalski. Absolventen Jan Kowalski.

   Das wertvollste Exponat Ein wertvolles Ausstellungsstück
   war eine Goldmedaille. war die Goldmedaille, die unsere
   Basketballmannschaft gewonnen
   hatte.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Uns fehlten Dokumente zur Geschichte der Schule. Deshalb haben wir
   einen Lehrer um Hilfe gebeten. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Es stellte sich heraus, dass der Raum zu
   klein war, um die Exponate auszustellen. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Wir hatten große Probleme bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, deshalb mussten wir die Ausstellung später organisieren.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Wir haben so viele interessante Exponate über die Schule gesammelt, dass wir nicht
   wussten, welche wir auswählen sollten, weil es keinen Platz dafür gab. (rozbudowana
   informacja o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak
   informacji o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Immer wenn es ein Problem gab, baten wir unsere Lehrer oder Eltern um Hilfe. Sie
   haben uns immer gut beraten und waren bereit, mit uns zusammenzuarbeiten.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak
   informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu „ein/das Problem“, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Während der Vorbereitung der Ausstellung fehlte
   der Strom.
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Ein Ausstellungsbesucher hat eine wertvolle Vase kaputt
   gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się”), ALE Jemand hat eine
   wertvolle Vase kaputt gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie/pobieżnie/zdawkowo do jednego lub obu
   członów tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein großes Problem, aber wir haben
   es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem mit der Beleuchtung,
   aber wir haben es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem, aber
   wir baten unseren Geschichtslehrer um Hilfe. („odniósł się”), ALE Wir hatten ein großes
   Problem, weil der Computer kaputt war, aber wir baten unseren Geschichtslehrer um
   Hilfe. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein Problem bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, aber wir haben es gelöst. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Jeden Tag gab es ein Eines Tages ging unser Eines Tages ging unser Drucker
   Problem. Drucker kaputt, aber wir kaputt, aber wir konnten ihn mit
   reparierten ihn. Hilfe des Vaters unseres Freundes
   Wir haben im Internet reparieren.
   nach Informationen Wir haben im Internet
   über unsere Schule nach Informationen über Wir haben im Internet nach
   gesucht. unsere Schule gesucht, Informationen über unsere Schule
   aber nichts Interessantes gesucht, aber nichts Interessantes
   Wir hatten ein Problem gefunden. gefunden. Dann haben wir die
   und haben es schnell Absolventen unserer Schule
   gelöst. kontaktiert, die uns viele
   interessante Dinge erzählt haben.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Die Besucher sagten, dass die Ausstellung sehr interessant
   war. („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Die Besucher waren begeistert/überrascht. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Manche Leute lachten und kommentierten laut ihre
   Eindrücke. („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas zwiedzania wystawy lub po
   jej obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności), np. Viele Leute waren mit dem Raum, in dem die Ausstellung stattfand,
   unzufrieden. Sie sagten: er ist zu klein und dunkel. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Wir waren sicher, dass die Ausstellung gefallen wird (gefällt). (O→N), ALE Wir waren
   sicher, dass die Ausstellung allen Menschen/Besuchern gefallen wird (gefällt). Tatsächlich
   waren die Schüler gelangweilt und die Lehrer sagten uns, sie ist zu wenig originell.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. Die Ausstellung war/ist
   sehr interessant (vielfältig/monoton). („nie odniósł się”), ALE Alle Besucher sagten,
   dass die Ausstellung sehr interessant (vielfältig/monoton) ist. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Die Ausstellung fand in Meine Schulkameraden Meine Schulkameraden fanden die
   der Aula/ Bibliothek/ finden die Ausstellung Ausstellung sehr interessant. Mit
   Turnhalle statt. sehr interessant. Interesse lasen sie die Biografien
   einiger Absolventen.
   Es regnete, deshalb Die meisten Besucher
   kamen nur wenige hatten Spaß daran, die Die meisten Besucher sagten, dass
   Leute zu unserer alten Fotos anzusehen. die Ausstellung gut organisiert
   Schule. wurde. Es gab sehr viele positive
   Kommentare im Internet.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/
   niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one
   dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem, np.
   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert. Ich organisierte eine Ausstellung zum Thema „Meine Schule“.
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.

   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak super, schön, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz
   struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. starker
   Verkehr zamiast viele Autos auf der Straße, das Kleid steht dir gut zamiast du siehst gut in
   diesem Kleid aus).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Der Zug ist pünktlich gekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „emotikony”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język niemiecki — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher sagten, dass die Ausstellung interessant ist. (jedno odniesienie)
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern und ihre Geschichte zu teilen. (dwa odniesienia)

   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Wir haben große, alte, goldene Pokale ausgestellt.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   Wir haben goldene Pokale ausgestellt, die unsere Sportmannschaften in den 50er
   Jahren gewonnen haben.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. das Jubiläum/Datum (den Jahrestag) feiern, unser
   Schulgebäude, die Mannschaft unserer Schule, unsere Fußballmannschaft, unsere
   Volleyballmannschaft, die Zeitung unserer Klasse, Klassenchronik, Klassenfahrt, an
   einem Wettbewerb teilnehmen, das Ende / den Beginn des Schuljahres feiern, zur
   Erinnerung an den Patron (Schutzpatron) unserer Schule są traktowane jako jedno
   odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   In der Ausstellung zeigten wir schöne und wunderbare Fotos.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher waren glücklich aber unzufrieden.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher fanden die Ausstellung super, prima und toll.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. sehr,
   viel, wenig) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Am besten haben den Besuchern alte Fotos unseres Schulgebäudes gefallen.

   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Ich weiß nicht, wie die Fotos aussahen, die wir für unsere Ausstellung ausgewählt
   haben. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war sehr kolorowy. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war bardzo bunt. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję sprzyjającą zorganizowaniu wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Unsere Schule feierte/feiert ihr 60-jähriges Jubiläum / den 60.
   Jahrestag ihrer Gründung. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Wir haben sie zur Erinnerung an Goethe, den Patron
   unserer Schule, organisiert. / Wir haben sie zur Erinnerung an den Patron unserer
   Schule organisiert. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Der Tag der offenen Tür stand bevor und wir wollten
   zukünftigen Schülern und ihren Eltern unsere Schule vorstellen. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. Der Anlass (Der Grund) für die Ausstellung war ein Treffen der
   Absolventen unserer Schule. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. Die Ausstellung fand zum Lehrertag statt. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych miasta/gminy, np.
   Der Grund für die Ausstellung war ein großes Ereignis: das Finale des Schachturniers in
   unserer Stadt. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Der Schulleiter hat uns gebeten, diese Ausstellung zu
   organisieren. („odniósł się”) / Wir wollten Geld sammeln, um Kleidung für unsere
   Sportmannschaft zu kaufen. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję do / powód zorganizowania wystawy, ale wystawa,
   o której wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale
   może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Die Ausstellung war über
   Musik. („nie odniósł się”), ALE mogą być elementem rozwijającym, np. Die Ausstellung
   war über Musik. Du weißt, dass ich eine Musikschule besuche. Wir wollten am Tag der
   Musik feiern. („odniósł się i rozwinął”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Beim Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände)
   gefunden, die mit der Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. (R→O), ALE Beim
   Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände) gefunden, die mit der
   Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. Das hat uns dazu inspiriert, diese
   Ausstellung zu organisieren. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Es war die einzige So wollten wir das Ende Auf diese Weise wollten wir das
   Ausstellung, die in des Schuljahres feiern. Ende des Schuljahres feiern und die
   diesem Jahr wichtigsten und lustigsten Momente
   organisiert wurde. Wir haben sie organisiert, des Schullebens präsentieren.
   um unsere künstlerischen
   Wir haben unsere Leistungen zu Wir haben sie organisiert, um unsere
   Schule präsentiert. präsentieren. künstlerischen Leistungen der
   letzten 10 Jahre zu präsentieren.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np. In
   der Ausstellung zeigten wir eine Goldmedaille / ein Schwarz-Weiß-Foto. („odniósł się”) /
   Ein Ausstellungsexponat war ein Schulalbum. Es war groß, dick und hatte gelbe Seiten.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Wir zeigten die Uniform (die Mütze), die die Schüler trugen.
   („odniósł się”) / Es war die Kreide, mit der Lehrer früher an die schwarze Tafel
   schrieben. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Wir stellten das Klassenbuch von 1958 aus. („odniósł się”) / Unter
   den Ausstellungsexponaten ist auch ein Diplom zu sehen, das unsere Schülerin einst für
   die Teilnahme an einem Liederwettbewerb bekommen hat. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. In der Ausstellung waren die Hefte von
   vor 60 Jahren. / In der Ausstellung sehen Sie Fotos von den Klassenzimmern. („odniósł
   się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład schön, originell, interessant, einzigartig, fantastisch, np. Den Pokal, den wir in
   der Ausstellung gezeigt haben, ist großartig. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Ein Exponat (Es) war wirklich einzigartig
   und wurde von unserem Absolventen aus alten Bleistiften gemacht. („odniósł się
   i rozwinął”). Z kontekstu musi wynikać, że jest to opis eksponatu.

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. In der Ausstellung gab es viele interessante Dinge zu
   sehen, die in den ersten Jahren des Bestehens unserer Schule von den Schülern
   benutzt wurden. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Wir präsentierten ein Poster in der
   Ausstellung. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, Pokale und Hefte. („odniósł się”) /
   In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, wertvolle Pokale und alte Hefte.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. etwas gefällt/gefiel mir, etwas beeindruckt/beeindruckte mich, gern haben /
   mögen
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Die Brille gefiel mir. („nie odniósł się”), ALE Die Brille war alt und aus
   Metall und sie gefiel mir. („odniósł się i rozwinął”) / In der Ausstellung konnte man am
   Fenster ein Bild sehen. („nie odniósł się”), ALE In der Ausstellung konnte man am Fenster
   ein schönes Bild sehen, das von unserem Lehrer gemalt wurde. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   In der Ausstellung gab In der Ausstellung gab es In der Ausstellung gab es viele
   es viele Exponate. viele Exponate, darunter interessante Exponate. Am
   auch einen Ball unseres besten gefiel mir der Ball mit der
   Wir stellten ein Exponat Absolventen, Jan Unterschrift unseres
   in die Mitte des Raumes. Kowalski. Absolventen Jan Kowalski.

   Das wertvollste Exponat Ein wertvolles Ausstellungsstück
   war eine Goldmedaille. war die Goldmedaille, die unsere
   Basketballmannschaft gewonnen
   hatte.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Uns fehlten Dokumente zur Geschichte der Schule. Deshalb haben wir
   einen Lehrer um Hilfe gebeten. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Es stellte sich heraus, dass der Raum zu
   klein war, um die Exponate auszustellen. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Wir hatten große Probleme bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, deshalb mussten wir die Ausstellung später organisieren.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Wir haben so viele interessante Exponate über die Schule gesammelt, dass wir nicht
   wussten, welche wir auswählen sollten, weil es keinen Platz dafür gab. (rozbudowana
   informacja o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak
   informacji o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Immer wenn es ein Problem gab, baten wir unsere Lehrer oder Eltern um Hilfe. Sie
   haben uns immer gut beraten und waren bereit, mit uns zusammenzuarbeiten.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak
   informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu „ein/das Problem“, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Während der Vorbereitung der Ausstellung fehlte
   der Strom.
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Ein Ausstellungsbesucher hat eine wertvolle Vase kaputt
   gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się”), ALE Jemand hat eine
   wertvolle Vase kaputt gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie/pobieżnie/zdawkowo do jednego lub obu
   członów tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein großes Problem, aber wir haben
   es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem mit der Beleuchtung,
   aber wir haben es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem, aber
   wir baten unseren Geschichtslehrer um Hilfe. („odniósł się”), ALE Wir hatten ein großes
   Problem, weil der Computer kaputt war, aber wir baten unseren Geschichtslehrer um
   Hilfe. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein Problem bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, aber wir haben es gelöst. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Jeden Tag gab es ein Eines Tages ging unser Eines Tages ging unser Drucker
   Problem. Drucker kaputt, aber wir kaputt, aber wir konnten ihn mit
   reparierten ihn. Hilfe des Vaters unseres Freundes
   Wir haben im Internet reparieren.
   nach Informationen Wir haben im Internet
   über unsere Schule nach Informationen über Wir haben im Internet nach
   gesucht. unsere Schule gesucht, Informationen über unsere Schule
   aber nichts Interessantes gesucht, aber nichts Interessantes
   Wir hatten ein Problem gefunden. gefunden. Dann haben wir die
   und haben es schnell Absolventen unserer Schule
   gelöst. kontaktiert, die uns viele
   interessante Dinge erzählt haben.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Die Besucher sagten, dass die Ausstellung sehr interessant
   war. („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Die Besucher waren begeistert/überrascht. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Manche Leute lachten und kommentierten laut ihre
   Eindrücke. („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas zwiedzania wystawy lub po
   jej obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności), np. Viele Leute waren mit dem Raum, in dem die Ausstellung stattfand,
   unzufrieden. Sie sagten: er ist zu klein und dunkel. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Wir waren sicher, dass die Ausstellung gefallen wird (gefällt). (O→N), ALE Wir waren
   sicher, dass die Ausstellung allen Menschen/Besuchern gefallen wird (gefällt). Tatsächlich
   waren die Schüler gelangweilt und die Lehrer sagten uns, sie ist zu wenig originell.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. Die Ausstellung war/ist
   sehr interessant (vielfältig/monoton). („nie odniósł się”), ALE Alle Besucher sagten,
   dass die Ausstellung sehr interessant (vielfältig/monoton) ist. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Die Ausstellung fand in Meine Schulkameraden Meine Schulkameraden fanden die
   der Aula/ Bibliothek/ finden die Ausstellung Ausstellung sehr interessant. Mit
   Turnhalle statt. sehr interessant. Interesse lasen sie die Biografien
   einiger Absolventen.
   Es regnete, deshalb Die meisten Besucher
   kamen nur wenige hatten Spaß daran, die Die meisten Besucher sagten, dass
   Leute zu unserer alten Fotos anzusehen. die Ausstellung gut organisiert
   Schule. wurde. Es gab sehr viele positive
   Kommentare im Internet.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/
   niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one
   dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem, np.
   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert. Ich organisierte eine Ausstellung zum Thema „Meine Schule“.
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.

   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak super, schön, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz
   struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. starker
   Verkehr zamiast viele Autos auf der Straße, das Kleid steht dir gut zamiast du siehst gut in
   diesem Kleid aus).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Der Zug ist pünktlich gekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „emotikony”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher sagten, dass die Ausstellung interessant ist. (jedno odniesienie)
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern und ihre Geschichte zu teilen. (dwa odniesienia)

   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Wir haben große, alte, goldene Pokale ausgestellt.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   Wir haben goldene Pokale ausgestellt, die unsere Sportmannschaften in den 50er
   Jahren gewonnen haben.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. das Jubiläum/Datum (den Jahrestag) feiern, unser
   Schulgebäude, die Mannschaft unserer Schule, unsere Fußballmannschaft, unsere
   Volleyballmannschaft, die Zeitung unserer Klasse, Klassenchronik, Klassenfahrt, an
   einem Wettbewerb teilnehmen, das Ende / den Beginn des Schuljahres feiern, zur
   Erinnerung an den Patron (Schutzpatron) unserer Schule są traktowane jako jedno
   odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   In der Ausstellung zeigten wir schöne und wunderbare Fotos.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher waren glücklich aber unzufrieden.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher fanden die Ausstellung super, prima und toll.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. sehr,
   viel, wenig) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Am besten haben den Besuchern alte Fotos unseres Schulgebäudes gefallen.

   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Ich weiß nicht, wie die Fotos aussahen, die wir für unsere Ausstellung ausgewählt
   haben. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war sehr kolorowy. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war bardzo bunt. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję sprzyjającą zorganizowaniu wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Unsere Schule feierte/feiert ihr 60-jähriges Jubiläum / den 60.
   Jahrestag ihrer Gründung. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Wir haben sie zur Erinnerung an Goethe, den Patron
   unserer Schule, organisiert. / Wir haben sie zur Erinnerung an den Patron unserer
   Schule organisiert. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Der Tag der offenen Tür stand bevor und wir wollten
   zukünftigen Schülern und ihren Eltern unsere Schule vorstellen. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. Der Anlass (Der Grund) für die Ausstellung war ein Treffen der
   Absolventen unserer Schule. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. Die Ausstellung fand zum Lehrertag statt. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych miasta/gminy, np.
   Der Grund für die Ausstellung war ein großes Ereignis: das Finale des Schachturniers in
   unserer Stadt. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Der Schulleiter hat uns gebeten, diese Ausstellung zu
   organisieren. („odniósł się”) / Wir wollten Geld sammeln, um Kleidung für unsere
   Sportmannschaft zu kaufen. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję do / powód zorganizowania wystawy, ale wystawa,
   o której wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale
   może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Die Ausstellung war über
   Musik. („nie odniósł się”), ALE mogą być elementem rozwijającym, np. Die Ausstellung
   war über Musik. Du weißt, dass ich eine Musikschule besuche. Wir wollten am Tag der
   Musik feiern. („odniósł się i rozwinął”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Beim Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände)
   gefunden, die mit der Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. (R→O), ALE Beim
   Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände) gefunden, die mit der
   Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. Das hat uns dazu inspiriert, diese
   Ausstellung zu organisieren. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Es war die einzige So wollten wir das Ende Auf diese Weise wollten wir das
   Ausstellung, die in des Schuljahres feiern. Ende des Schuljahres feiern und die
   diesem Jahr wichtigsten und lustigsten Momente
   organisiert wurde. Wir haben sie organisiert, des Schullebens präsentieren.
   um unsere künstlerischen
   Wir haben unsere Leistungen zu Wir haben sie organisiert, um unsere
   Schule präsentiert. präsentieren. künstlerischen Leistungen der
   letzten 10 Jahre zu präsentieren.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np. In
   der Ausstellung zeigten wir eine Goldmedaille / ein Schwarz-Weiß-Foto. („odniósł się”) /
   Ein Ausstellungsexponat war ein Schulalbum. Es war groß, dick und hatte gelbe Seiten.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Wir zeigten die Uniform (die Mütze), die die Schüler trugen.
   („odniósł się”) / Es war die Kreide, mit der Lehrer früher an die schwarze Tafel
   schrieben. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Wir stellten das Klassenbuch von 1958 aus. („odniósł się”) / Unter
   den Ausstellungsexponaten ist auch ein Diplom zu sehen, das unsere Schülerin einst für
   die Teilnahme an einem Liederwettbewerb bekommen hat. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. In der Ausstellung waren die Hefte von
   vor 60 Jahren. / In der Ausstellung sehen Sie Fotos von den Klassenzimmern. („odniósł
   się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład schön, originell, interessant, einzigartig, fantastisch, np. Den Pokal, den wir in
   der Ausstellung gezeigt haben, ist großartig. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Ein Exponat (Es) war wirklich einzigartig
   und wurde von unserem Absolventen aus alten Bleistiften gemacht. („odniósł się
   i rozwinął”). Z kontekstu musi wynikać, że jest to opis eksponatu.

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. In der Ausstellung gab es viele interessante Dinge zu
   sehen, die in den ersten Jahren des Bestehens unserer Schule von den Schülern
   benutzt wurden. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Wir präsentierten ein Poster in der
   Ausstellung. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, Pokale und Hefte. („odniósł się”) /
   In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, wertvolle Pokale und alte Hefte.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. etwas gefällt/gefiel mir, etwas beeindruckt/beeindruckte mich, gern haben /
   mögen
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Die Brille gefiel mir. („nie odniósł się”), ALE Die Brille war alt und aus
   Metall und sie gefiel mir. („odniósł się i rozwinął”) / In der Ausstellung konnte man am
   Fenster ein Bild sehen. („nie odniósł się”), ALE In der Ausstellung konnte man am Fenster
   ein schönes Bild sehen, das von unserem Lehrer gemalt wurde. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   In der Ausstellung gab In der Ausstellung gab es In der Ausstellung gab es viele
   es viele Exponate. viele Exponate, darunter interessante Exponate. Am
   auch einen Ball unseres besten gefiel mir der Ball mit der
   Wir stellten ein Exponat Absolventen, Jan Unterschrift unseres
   in die Mitte des Raumes. Kowalski. Absolventen Jan Kowalski.

   Das wertvollste Exponat Ein wertvolles Ausstellungsstück
   war eine Goldmedaille. war die Goldmedaille, die unsere
   Basketballmannschaft gewonnen
   hatte.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Uns fehlten Dokumente zur Geschichte der Schule. Deshalb haben wir
   einen Lehrer um Hilfe gebeten. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Es stellte sich heraus, dass der Raum zu
   klein war, um die Exponate auszustellen. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Wir hatten große Probleme bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, deshalb mussten wir die Ausstellung später organisieren.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Wir haben so viele interessante Exponate über die Schule gesammelt, dass wir nicht
   wussten, welche wir auswählen sollten, weil es keinen Platz dafür gab. (rozbudowana
   informacja o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak
   informacji o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Immer wenn es ein Problem gab, baten wir unsere Lehrer oder Eltern um Hilfe. Sie
   haben uns immer gut beraten und waren bereit, mit uns zusammenzuarbeiten.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak
   informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu „ein/das Problem“, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Während der Vorbereitung der Ausstellung fehlte
   der Strom.
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Ein Ausstellungsbesucher hat eine wertvolle Vase kaputt
   gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się”), ALE Jemand hat eine
   wertvolle Vase kaputt gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie/pobieżnie/zdawkowo do jednego lub obu
   członów tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein großes Problem, aber wir haben
   es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem mit der Beleuchtung,
   aber wir haben es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem, aber
   wir baten unseren Geschichtslehrer um Hilfe. („odniósł się”), ALE Wir hatten ein großes
   Problem, weil der Computer kaputt war, aber wir baten unseren Geschichtslehrer um
   Hilfe. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein Problem bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, aber wir haben es gelöst. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Jeden Tag gab es ein Eines Tages ging unser Eines Tages ging unser Drucker
   Problem. Drucker kaputt, aber wir kaputt, aber wir konnten ihn mit
   reparierten ihn. Hilfe des Vaters unseres Freundes
   Wir haben im Internet reparieren.
   nach Informationen Wir haben im Internet
   über unsere Schule nach Informationen über Wir haben im Internet nach
   gesucht. unsere Schule gesucht, Informationen über unsere Schule
   aber nichts Interessantes gesucht, aber nichts Interessantes
   Wir hatten ein Problem gefunden. gefunden. Dann haben wir die
   und haben es schnell Absolventen unserer Schule
   gelöst. kontaktiert, die uns viele
   interessante Dinge erzählt haben.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Die Besucher sagten, dass die Ausstellung sehr interessant
   war. („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Die Besucher waren begeistert/überrascht. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Manche Leute lachten und kommentierten laut ihre
   Eindrücke. („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas zwiedzania wystawy lub po
   jej obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności), np. Viele Leute waren mit dem Raum, in dem die Ausstellung stattfand,
   unzufrieden. Sie sagten: er ist zu klein und dunkel. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Wir waren sicher, dass die Ausstellung gefallen wird (gefällt). (O→N), ALE Wir waren
   sicher, dass die Ausstellung allen Menschen/Besuchern gefallen wird (gefällt). Tatsächlich
   waren die Schüler gelangweilt und die Lehrer sagten uns, sie ist zu wenig originell.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. Die Ausstellung war/ist
   sehr interessant (vielfältig/monoton). („nie odniósł się”), ALE Alle Besucher sagten,
   dass die Ausstellung sehr interessant (vielfältig/monoton) ist. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Die Ausstellung fand in Meine Schulkameraden Meine Schulkameraden fanden die
   der Aula/ Bibliothek/ finden die Ausstellung Ausstellung sehr interessant. Mit
   Turnhalle statt. sehr interessant. Interesse lasen sie die Biografien
   einiger Absolventen.
   Es regnete, deshalb Die meisten Besucher
   kamen nur wenige hatten Spaß daran, die Die meisten Besucher sagten, dass
   Leute zu unserer alten Fotos anzusehen. die Ausstellung gut organisiert
   Schule. wurde. Es gab sehr viele positive
   Kommentare im Internet.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/
   niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one
   dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem, np.
   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert. Ich organisierte eine Ausstellung zum Thema „Meine Schule“.
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.

   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak super, schön, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz
   struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. starker
   Verkehr zamiast viele Autos auf der Straße, das Kleid steht dir gut zamiast du siehst gut in
   diesem Kleid aus).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Der Zug ist pünktlich gekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „emotikony”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język niemiecki — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher sagten, dass die Ausstellung interessant ist. (jedno odniesienie)
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern und ihre Geschichte zu teilen. (dwa odniesienia)

   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Wir haben große, alte, goldene Pokale ausgestellt.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   Wir haben goldene Pokale ausgestellt, die unsere Sportmannschaften in den 50er
   Jahren gewonnen haben.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. das Jubiläum/Datum (den Jahrestag) feiern, unser
   Schulgebäude, die Mannschaft unserer Schule, unsere Fußballmannschaft, unsere
   Volleyballmannschaft, die Zeitung unserer Klasse, Klassenchronik, Klassenfahrt, an
   einem Wettbewerb teilnehmen, das Ende / den Beginn des Schuljahres feiern, zur
   Erinnerung an den Patron (Schutzpatron) unserer Schule są traktowane jako jedno
   odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   In der Ausstellung zeigten wir schöne und wunderbare Fotos.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher waren glücklich aber unzufrieden.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher fanden die Ausstellung super, prima und toll.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. sehr,
   viel, wenig) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Am besten haben den Besuchern alte Fotos unseres Schulgebäudes gefallen.

   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Ich weiß nicht, wie die Fotos aussahen, die wir für unsere Ausstellung ausgewählt
   haben. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war sehr kolorowy. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war bardzo bunt. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję sprzyjającą zorganizowaniu wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Unsere Schule feierte/feiert ihr 60-jähriges Jubiläum / den 60.
   Jahrestag ihrer Gründung. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Wir haben sie zur Erinnerung an Goethe, den Patron
   unserer Schule, organisiert. / Wir haben sie zur Erinnerung an den Patron unserer
   Schule organisiert. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Der Tag der offenen Tür stand bevor und wir wollten
   zukünftigen Schülern und ihren Eltern unsere Schule vorstellen. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. Der Anlass (Der Grund) für die Ausstellung war ein Treffen der
   Absolventen unserer Schule. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. Die Ausstellung fand zum Lehrertag statt. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych miasta/gminy, np.
   Der Grund für die Ausstellung war ein großes Ereignis: das Finale des Schachturniers in
   unserer Stadt. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Der Schulleiter hat uns gebeten, diese Ausstellung zu
   organisieren. („odniósł się”) / Wir wollten Geld sammeln, um Kleidung für unsere
   Sportmannschaft zu kaufen. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję do / powód zorganizowania wystawy, ale wystawa,
   o której wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale
   może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Die Ausstellung war über
   Musik. („nie odniósł się”), ALE mogą być elementem rozwijającym, np. Die Ausstellung
   war über Musik. Du weißt, dass ich eine Musikschule besuche. Wir wollten am Tag der
   Musik feiern. („odniósł się i rozwinął”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Beim Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände)
   gefunden, die mit der Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. (R→O), ALE Beim
   Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände) gefunden, die mit der
   Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. Das hat uns dazu inspiriert, diese
   Ausstellung zu organisieren. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Es war die einzige So wollten wir das Ende Auf diese Weise wollten wir das
   Ausstellung, die in des Schuljahres feiern. Ende des Schuljahres feiern und die
   diesem Jahr wichtigsten und lustigsten Momente
   organisiert wurde. Wir haben sie organisiert, des Schullebens präsentieren.
   um unsere künstlerischen
   Wir haben unsere Leistungen zu Wir haben sie organisiert, um unsere
   Schule präsentiert. präsentieren. künstlerischen Leistungen der
   letzten 10 Jahre zu präsentieren.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np. In
   der Ausstellung zeigten wir eine Goldmedaille / ein Schwarz-Weiß-Foto. („odniósł się”) /
   Ein Ausstellungsexponat war ein Schulalbum. Es war groß, dick und hatte gelbe Seiten.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Wir zeigten die Uniform (die Mütze), die die Schüler trugen.
   („odniósł się”) / Es war die Kreide, mit der Lehrer früher an die schwarze Tafel
   schrieben. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Wir stellten das Klassenbuch von 1958 aus. („odniósł się”) / Unter
   den Ausstellungsexponaten ist auch ein Diplom zu sehen, das unsere Schülerin einst für
   die Teilnahme an einem Liederwettbewerb bekommen hat. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. In der Ausstellung waren die Hefte von
   vor 60 Jahren. / In der Ausstellung sehen Sie Fotos von den Klassenzimmern. („odniósł
   się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład schön, originell, interessant, einzigartig, fantastisch, np. Den Pokal, den wir in
   der Ausstellung gezeigt haben, ist großartig. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Ein Exponat (Es) war wirklich einzigartig
   und wurde von unserem Absolventen aus alten Bleistiften gemacht. („odniósł się
   i rozwinął”). Z kontekstu musi wynikać, że jest to opis eksponatu.

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. In der Ausstellung gab es viele interessante Dinge zu
   sehen, die in den ersten Jahren des Bestehens unserer Schule von den Schülern
   benutzt wurden. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Wir präsentierten ein Poster in der
   Ausstellung. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, Pokale und Hefte. („odniósł się”) /
   In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, wertvolle Pokale und alte Hefte.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. etwas gefällt/gefiel mir, etwas beeindruckt/beeindruckte mich, gern haben /
   mögen
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Die Brille gefiel mir. („nie odniósł się”), ALE Die Brille war alt und aus
   Metall und sie gefiel mir. („odniósł się i rozwinął”) / In der Ausstellung konnte man am
   Fenster ein Bild sehen. („nie odniósł się”), ALE In der Ausstellung konnte man am Fenster
   ein schönes Bild sehen, das von unserem Lehrer gemalt wurde. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   In der Ausstellung gab In der Ausstellung gab es In der Ausstellung gab es viele
   es viele Exponate. viele Exponate, darunter interessante Exponate. Am
   auch einen Ball unseres besten gefiel mir der Ball mit der
   Wir stellten ein Exponat Absolventen, Jan Unterschrift unseres
   in die Mitte des Raumes. Kowalski. Absolventen Jan Kowalski.

   Das wertvollste Exponat Ein wertvolles Ausstellungsstück
   war eine Goldmedaille. war die Goldmedaille, die unsere
   Basketballmannschaft gewonnen
   hatte.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Uns fehlten Dokumente zur Geschichte der Schule. Deshalb haben wir
   einen Lehrer um Hilfe gebeten. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Es stellte sich heraus, dass der Raum zu
   klein war, um die Exponate auszustellen. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Wir hatten große Probleme bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, deshalb mussten wir die Ausstellung später organisieren.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Wir haben so viele interessante Exponate über die Schule gesammelt, dass wir nicht
   wussten, welche wir auswählen sollten, weil es keinen Platz dafür gab. (rozbudowana
   informacja o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak
   informacji o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Immer wenn es ein Problem gab, baten wir unsere Lehrer oder Eltern um Hilfe. Sie
   haben uns immer gut beraten und waren bereit, mit uns zusammenzuarbeiten.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak
   informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu „ein/das Problem“, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Während der Vorbereitung der Ausstellung fehlte
   der Strom.
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Ein Ausstellungsbesucher hat eine wertvolle Vase kaputt
   gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się”), ALE Jemand hat eine
   wertvolle Vase kaputt gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie/pobieżnie/zdawkowo do jednego lub obu
   członów tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein großes Problem, aber wir haben
   es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem mit der Beleuchtung,
   aber wir haben es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem, aber
   wir baten unseren Geschichtslehrer um Hilfe. („odniósł się”), ALE Wir hatten ein großes
   Problem, weil der Computer kaputt war, aber wir baten unseren Geschichtslehrer um
   Hilfe. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein Problem bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, aber wir haben es gelöst. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Jeden Tag gab es ein Eines Tages ging unser Eines Tages ging unser Drucker
   Problem. Drucker kaputt, aber wir kaputt, aber wir konnten ihn mit
   reparierten ihn. Hilfe des Vaters unseres Freundes
   Wir haben im Internet reparieren.
   nach Informationen Wir haben im Internet
   über unsere Schule nach Informationen über Wir haben im Internet nach
   gesucht. unsere Schule gesucht, Informationen über unsere Schule
   aber nichts Interessantes gesucht, aber nichts Interessantes
   Wir hatten ein Problem gefunden. gefunden. Dann haben wir die
   und haben es schnell Absolventen unserer Schule
   gelöst. kontaktiert, die uns viele
   interessante Dinge erzählt haben.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Die Besucher sagten, dass die Ausstellung sehr interessant
   war. („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Die Besucher waren begeistert/überrascht. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Manche Leute lachten und kommentierten laut ihre
   Eindrücke. („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas zwiedzania wystawy lub po
   jej obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności), np. Viele Leute waren mit dem Raum, in dem die Ausstellung stattfand,
   unzufrieden. Sie sagten: er ist zu klein und dunkel. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Wir waren sicher, dass die Ausstellung gefallen wird (gefällt). (O→N), ALE Wir waren
   sicher, dass die Ausstellung allen Menschen/Besuchern gefallen wird (gefällt). Tatsächlich
   waren die Schüler gelangweilt und die Lehrer sagten uns, sie ist zu wenig originell.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. Die Ausstellung war/ist
   sehr interessant (vielfältig/monoton). („nie odniósł się”), ALE Alle Besucher sagten,
   dass die Ausstellung sehr interessant (vielfältig/monoton) ist. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Die Ausstellung fand in Meine Schulkameraden Meine Schulkameraden fanden die
   der Aula/ Bibliothek/ finden die Ausstellung Ausstellung sehr interessant. Mit
   Turnhalle statt. sehr interessant. Interesse lasen sie die Biografien
   einiger Absolventen.
   Es regnete, deshalb Die meisten Besucher
   kamen nur wenige hatten Spaß daran, die Die meisten Besucher sagten, dass
   Leute zu unserer alten Fotos anzusehen. die Ausstellung gut organisiert
   Schule. wurde. Es gab sehr viele positive
   Kommentare im Internet.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/
   niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one
   dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem, np.
   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert. Ich organisierte eine Ausstellung zum Thema „Meine Schule“.
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.

   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak super, schön, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz
   struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. starker
   Verkehr zamiast viele Autos auf der Straße, das Kleid steht dir gut zamiast du siehst gut in
   diesem Kleid aus).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Der Zug ist pünktlich gekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „emotikony”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher sagten, dass die Ausstellung interessant ist. (jedno odniesienie)
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern und ihre Geschichte zu teilen. (dwa odniesienia)

   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Wir haben große, alte, goldene Pokale ausgestellt.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   Wir haben goldene Pokale ausgestellt, die unsere Sportmannschaften in den 50er
   Jahren gewonnen haben.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. das Jubiläum/Datum (den Jahrestag) feiern, unser
   Schulgebäude, die Mannschaft unserer Schule, unsere Fußballmannschaft, unsere
   Volleyballmannschaft, die Zeitung unserer Klasse, Klassenchronik, Klassenfahrt, an
   einem Wettbewerb teilnehmen, das Ende / den Beginn des Schuljahres feiern, zur
   Erinnerung an den Patron (Schutzpatron) unserer Schule są traktowane jako jedno
   odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   In der Ausstellung zeigten wir schöne und wunderbare Fotos.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher waren glücklich aber unzufrieden.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher fanden die Ausstellung super, prima und toll.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. sehr,
   viel, wenig) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Am besten haben den Besuchern alte Fotos unseres Schulgebäudes gefallen.

   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Ich weiß nicht, wie die Fotos aussahen, die wir für unsere Ausstellung ausgewählt
   haben. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war sehr kolorowy. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war bardzo bunt. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję sprzyjającą zorganizowaniu wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Unsere Schule feierte/feiert ihr 60-jähriges Jubiläum / den 60.
   Jahrestag ihrer Gründung. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Wir haben sie zur Erinnerung an Goethe, den Patron
   unserer Schule, organisiert. / Wir haben sie zur Erinnerung an den Patron unserer
   Schule organisiert. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Der Tag der offenen Tür stand bevor und wir wollten
   zukünftigen Schülern und ihren Eltern unsere Schule vorstellen. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. Der Anlass (Der Grund) für die Ausstellung war ein Treffen der
   Absolventen unserer Schule. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. Die Ausstellung fand zum Lehrertag statt. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych miasta/gminy, np.
   Der Grund für die Ausstellung war ein großes Ereignis: das Finale des Schachturniers in
   unserer Stadt. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Der Schulleiter hat uns gebeten, diese Ausstellung zu
   organisieren. („odniósł się”) / Wir wollten Geld sammeln, um Kleidung für unsere
   Sportmannschaft zu kaufen. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję do / powód zorganizowania wystawy, ale wystawa,
   o której wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale
   może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Die Ausstellung war über
   Musik. („nie odniósł się”), ALE mogą być elementem rozwijającym, np. Die Ausstellung
   war über Musik. Du weißt, dass ich eine Musikschule besuche. Wir wollten am Tag der
   Musik feiern. („odniósł się i rozwinął”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Beim Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände)
   gefunden, die mit der Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. (R→O), ALE Beim
   Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände) gefunden, die mit der
   Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. Das hat uns dazu inspiriert, diese
   Ausstellung zu organisieren. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Es war die einzige So wollten wir das Ende Auf diese Weise wollten wir das
   Ausstellung, die in des Schuljahres feiern. Ende des Schuljahres feiern und die
   diesem Jahr wichtigsten und lustigsten Momente
   organisiert wurde. Wir haben sie organisiert, des Schullebens präsentieren.
   um unsere künstlerischen
   Wir haben unsere Leistungen zu Wir haben sie organisiert, um unsere
   Schule präsentiert. präsentieren. künstlerischen Leistungen der
   letzten 10 Jahre zu präsentieren.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np. In
   der Ausstellung zeigten wir eine Goldmedaille / ein Schwarz-Weiß-Foto. („odniósł się”) /
   Ein Ausstellungsexponat war ein Schulalbum. Es war groß, dick und hatte gelbe Seiten.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Wir zeigten die Uniform (die Mütze), die die Schüler trugen.
   („odniósł się”) / Es war die Kreide, mit der Lehrer früher an die schwarze Tafel
   schrieben. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Wir stellten das Klassenbuch von 1958 aus. („odniósł się”) / Unter
   den Ausstellungsexponaten ist auch ein Diplom zu sehen, das unsere Schülerin einst für
   die Teilnahme an einem Liederwettbewerb bekommen hat. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. In der Ausstellung waren die Hefte von
   vor 60 Jahren. / In der Ausstellung sehen Sie Fotos von den Klassenzimmern. („odniósł
   się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład schön, originell, interessant, einzigartig, fantastisch, np. Den Pokal, den wir in
   der Ausstellung gezeigt haben, ist großartig. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Ein Exponat (Es) war wirklich einzigartig
   und wurde von unserem Absolventen aus alten Bleistiften gemacht. („odniósł się
   i rozwinął”). Z kontekstu musi wynikać, że jest to opis eksponatu.

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. In der Ausstellung gab es viele interessante Dinge zu
   sehen, die in den ersten Jahren des Bestehens unserer Schule von den Schülern
   benutzt wurden. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Wir präsentierten ein Poster in der
   Ausstellung. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, Pokale und Hefte. („odniósł się”) /
   In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, wertvolle Pokale und alte Hefte.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. etwas gefällt/gefiel mir, etwas beeindruckt/beeindruckte mich, gern haben /
   mögen
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Die Brille gefiel mir. („nie odniósł się”), ALE Die Brille war alt und aus
   Metall und sie gefiel mir. („odniósł się i rozwinął”) / In der Ausstellung konnte man am
   Fenster ein Bild sehen. („nie odniósł się”), ALE In der Ausstellung konnte man am Fenster
   ein schönes Bild sehen, das von unserem Lehrer gemalt wurde. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   In der Ausstellung gab In der Ausstellung gab es In der Ausstellung gab es viele
   es viele Exponate. viele Exponate, darunter interessante Exponate. Am
   auch einen Ball unseres besten gefiel mir der Ball mit der
   Wir stellten ein Exponat Absolventen, Jan Unterschrift unseres
   in die Mitte des Raumes. Kowalski. Absolventen Jan Kowalski.

   Das wertvollste Exponat Ein wertvolles Ausstellungsstück
   war eine Goldmedaille. war die Goldmedaille, die unsere
   Basketballmannschaft gewonnen
   hatte.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Uns fehlten Dokumente zur Geschichte der Schule. Deshalb haben wir
   einen Lehrer um Hilfe gebeten. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Es stellte sich heraus, dass der Raum zu
   klein war, um die Exponate auszustellen. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Wir hatten große Probleme bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, deshalb mussten wir die Ausstellung später organisieren.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Wir haben so viele interessante Exponate über die Schule gesammelt, dass wir nicht
   wussten, welche wir auswählen sollten, weil es keinen Platz dafür gab. (rozbudowana
   informacja o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak
   informacji o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Immer wenn es ein Problem gab, baten wir unsere Lehrer oder Eltern um Hilfe. Sie
   haben uns immer gut beraten und waren bereit, mit uns zusammenzuarbeiten.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak
   informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu „ein/das Problem“, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Während der Vorbereitung der Ausstellung fehlte
   der Strom.
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Ein Ausstellungsbesucher hat eine wertvolle Vase kaputt
   gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się”), ALE Jemand hat eine
   wertvolle Vase kaputt gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie/pobieżnie/zdawkowo do jednego lub obu
   członów tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein großes Problem, aber wir haben
   es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem mit der Beleuchtung,
   aber wir haben es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem, aber
   wir baten unseren Geschichtslehrer um Hilfe. („odniósł się”), ALE Wir hatten ein großes
   Problem, weil der Computer kaputt war, aber wir baten unseren Geschichtslehrer um
   Hilfe. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein Problem bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, aber wir haben es gelöst. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Jeden Tag gab es ein Eines Tages ging unser Eines Tages ging unser Drucker
   Problem. Drucker kaputt, aber wir kaputt, aber wir konnten ihn mit
   reparierten ihn. Hilfe des Vaters unseres Freundes
   Wir haben im Internet reparieren.
   nach Informationen Wir haben im Internet
   über unsere Schule nach Informationen über Wir haben im Internet nach
   gesucht. unsere Schule gesucht, Informationen über unsere Schule
   aber nichts Interessantes gesucht, aber nichts Interessantes
   Wir hatten ein Problem gefunden. gefunden. Dann haben wir die
   und haben es schnell Absolventen unserer Schule
   gelöst. kontaktiert, die uns viele
   interessante Dinge erzählt haben.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Die Besucher sagten, dass die Ausstellung sehr interessant
   war. („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Die Besucher waren begeistert/überrascht. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Manche Leute lachten und kommentierten laut ihre
   Eindrücke. („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas zwiedzania wystawy lub po
   jej obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności), np. Viele Leute waren mit dem Raum, in dem die Ausstellung stattfand,
   unzufrieden. Sie sagten: er ist zu klein und dunkel. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Wir waren sicher, dass die Ausstellung gefallen wird (gefällt). (O→N), ALE Wir waren
   sicher, dass die Ausstellung allen Menschen/Besuchern gefallen wird (gefällt). Tatsächlich
   waren die Schüler gelangweilt und die Lehrer sagten uns, sie ist zu wenig originell.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. Die Ausstellung war/ist
   sehr interessant (vielfältig/monoton). („nie odniósł się”), ALE Alle Besucher sagten,
   dass die Ausstellung sehr interessant (vielfältig/monoton) ist. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Die Ausstellung fand in Meine Schulkameraden Meine Schulkameraden fanden die
   der Aula/ Bibliothek/ finden die Ausstellung Ausstellung sehr interessant. Mit
   Turnhalle statt. sehr interessant. Interesse lasen sie die Biografien
   einiger Absolventen.
   Es regnete, deshalb Die meisten Besucher
   kamen nur wenige hatten Spaß daran, die Die meisten Besucher sagten, dass
   Leute zu unserer alten Fotos anzusehen. die Ausstellung gut organisiert
   Schule. wurde. Es gab sehr viele positive
   Kommentare im Internet.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/
   niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one
   dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem, np.
   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert. Ich organisierte eine Ausstellung zum Thema „Meine Schule“.
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.

   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak super, schön, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz
   struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. starker
   Verkehr zamiast viele Autos auf der Straße, das Kleid steht dir gut zamiast du siehst gut in
   diesem Kleid aus).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Der Zug ist pünktlich gekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „emotikony”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język niemiecki — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher sagten, dass die Ausstellung interessant ist. (jedno odniesienie)
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern und ihre Geschichte zu teilen. (dwa odniesienia)

   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Wir haben große, alte, goldene Pokale ausgestellt.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   Wir haben goldene Pokale ausgestellt, die unsere Sportmannschaften in den 50er
   Jahren gewonnen haben.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. das Jubiläum/Datum (den Jahrestag) feiern, unser
   Schulgebäude, die Mannschaft unserer Schule, unsere Fußballmannschaft, unsere
   Volleyballmannschaft, die Zeitung unserer Klasse, Klassenchronik, Klassenfahrt, an
   einem Wettbewerb teilnehmen, das Ende / den Beginn des Schuljahres feiern, zur
   Erinnerung an den Patron (Schutzpatron) unserer Schule są traktowane jako jedno
   odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   In der Ausstellung zeigten wir schöne und wunderbare Fotos.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher waren glücklich aber unzufrieden.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher fanden die Ausstellung super, prima und toll.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. sehr,
   viel, wenig) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Am besten haben den Besuchern alte Fotos unseres Schulgebäudes gefallen.

   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Ich weiß nicht, wie die Fotos aussahen, die wir für unsere Ausstellung ausgewählt
   haben. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war sehr kolorowy. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war bardzo bunt. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję sprzyjającą zorganizowaniu wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Unsere Schule feierte/feiert ihr 60-jähriges Jubiläum / den 60.
   Jahrestag ihrer Gründung. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Wir haben sie zur Erinnerung an Goethe, den Patron
   unserer Schule, organisiert. / Wir haben sie zur Erinnerung an den Patron unserer
   Schule organisiert. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Der Tag der offenen Tür stand bevor und wir wollten
   zukünftigen Schülern und ihren Eltern unsere Schule vorstellen. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. Der Anlass (Der Grund) für die Ausstellung war ein Treffen der
   Absolventen unserer Schule. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. Die Ausstellung fand zum Lehrertag statt. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych miasta/gminy, np.
   Der Grund für die Ausstellung war ein großes Ereignis: das Finale des Schachturniers in
   unserer Stadt. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Der Schulleiter hat uns gebeten, diese Ausstellung zu
   organisieren. („odniósł się”) / Wir wollten Geld sammeln, um Kleidung für unsere
   Sportmannschaft zu kaufen. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję do / powód zorganizowania wystawy, ale wystawa,
   o której wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale
   może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Die Ausstellung war über
   Musik. („nie odniósł się”), ALE mogą być elementem rozwijającym, np. Die Ausstellung
   war über Musik. Du weißt, dass ich eine Musikschule besuche. Wir wollten am Tag der
   Musik feiern. („odniósł się i rozwinął”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Beim Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände)
   gefunden, die mit der Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. (R→O), ALE Beim
   Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände) gefunden, die mit der
   Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. Das hat uns dazu inspiriert, diese
   Ausstellung zu organisieren. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Es war die einzige So wollten wir das Ende Auf diese Weise wollten wir das
   Ausstellung, die in des Schuljahres feiern. Ende des Schuljahres feiern und die
   diesem Jahr wichtigsten und lustigsten Momente
   organisiert wurde. Wir haben sie organisiert, des Schullebens präsentieren.
   um unsere künstlerischen
   Wir haben unsere Leistungen zu Wir haben sie organisiert, um unsere
   Schule präsentiert. präsentieren. künstlerischen Leistungen der
   letzten 10 Jahre zu präsentieren.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np. In
   der Ausstellung zeigten wir eine Goldmedaille / ein Schwarz-Weiß-Foto. („odniósł się”) /
   Ein Ausstellungsexponat war ein Schulalbum. Es war groß, dick und hatte gelbe Seiten.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Wir zeigten die Uniform (die Mütze), die die Schüler trugen.
   („odniósł się”) / Es war die Kreide, mit der Lehrer früher an die schwarze Tafel
   schrieben. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Wir stellten das Klassenbuch von 1958 aus. („odniósł się”) / Unter
   den Ausstellungsexponaten ist auch ein Diplom zu sehen, das unsere Schülerin einst für
   die Teilnahme an einem Liederwettbewerb bekommen hat. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. In der Ausstellung waren die Hefte von
   vor 60 Jahren. / In der Ausstellung sehen Sie Fotos von den Klassenzimmern. („odniósł
   się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład schön, originell, interessant, einzigartig, fantastisch, np. Den Pokal, den wir in
   der Ausstellung gezeigt haben, ist großartig. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Ein Exponat (Es) war wirklich einzigartig
   und wurde von unserem Absolventen aus alten Bleistiften gemacht. („odniósł się
   i rozwinął”). Z kontekstu musi wynikać, że jest to opis eksponatu.

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. In der Ausstellung gab es viele interessante Dinge zu
   sehen, die in den ersten Jahren des Bestehens unserer Schule von den Schülern
   benutzt wurden. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Wir präsentierten ein Poster in der
   Ausstellung. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, Pokale und Hefte. („odniósł się”) /
   In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, wertvolle Pokale und alte Hefte.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. etwas gefällt/gefiel mir, etwas beeindruckt/beeindruckte mich, gern haben /
   mögen
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Die Brille gefiel mir. („nie odniósł się”), ALE Die Brille war alt und aus
   Metall und sie gefiel mir. („odniósł się i rozwinął”) / In der Ausstellung konnte man am
   Fenster ein Bild sehen. („nie odniósł się”), ALE In der Ausstellung konnte man am Fenster
   ein schönes Bild sehen, das von unserem Lehrer gemalt wurde. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   In der Ausstellung gab In der Ausstellung gab es In der Ausstellung gab es viele
   es viele Exponate. viele Exponate, darunter interessante Exponate. Am
   auch einen Ball unseres besten gefiel mir der Ball mit der
   Wir stellten ein Exponat Absolventen, Jan Unterschrift unseres
   in die Mitte des Raumes. Kowalski. Absolventen Jan Kowalski.

   Das wertvollste Exponat Ein wertvolles Ausstellungsstück
   war eine Goldmedaille. war die Goldmedaille, die unsere
   Basketballmannschaft gewonnen
   hatte.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Uns fehlten Dokumente zur Geschichte der Schule. Deshalb haben wir
   einen Lehrer um Hilfe gebeten. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Es stellte sich heraus, dass der Raum zu
   klein war, um die Exponate auszustellen. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Wir hatten große Probleme bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, deshalb mussten wir die Ausstellung später organisieren.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Wir haben so viele interessante Exponate über die Schule gesammelt, dass wir nicht
   wussten, welche wir auswählen sollten, weil es keinen Platz dafür gab. (rozbudowana
   informacja o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak
   informacji o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Immer wenn es ein Problem gab, baten wir unsere Lehrer oder Eltern um Hilfe. Sie
   haben uns immer gut beraten und waren bereit, mit uns zusammenzuarbeiten.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak
   informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu „ein/das Problem“, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Während der Vorbereitung der Ausstellung fehlte
   der Strom.
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Ein Ausstellungsbesucher hat eine wertvolle Vase kaputt
   gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się”), ALE Jemand hat eine
   wertvolle Vase kaputt gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie/pobieżnie/zdawkowo do jednego lub obu
   członów tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein großes Problem, aber wir haben
   es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem mit der Beleuchtung,
   aber wir haben es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem, aber
   wir baten unseren Geschichtslehrer um Hilfe. („odniósł się”), ALE Wir hatten ein großes
   Problem, weil der Computer kaputt war, aber wir baten unseren Geschichtslehrer um
   Hilfe. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein Problem bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, aber wir haben es gelöst. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Jeden Tag gab es ein Eines Tages ging unser Eines Tages ging unser Drucker
   Problem. Drucker kaputt, aber wir kaputt, aber wir konnten ihn mit
   reparierten ihn. Hilfe des Vaters unseres Freundes
   Wir haben im Internet reparieren.
   nach Informationen Wir haben im Internet
   über unsere Schule nach Informationen über Wir haben im Internet nach
   gesucht. unsere Schule gesucht, Informationen über unsere Schule
   aber nichts Interessantes gesucht, aber nichts Interessantes
   Wir hatten ein Problem gefunden. gefunden. Dann haben wir die
   und haben es schnell Absolventen unserer Schule
   gelöst. kontaktiert, die uns viele
   interessante Dinge erzählt haben.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Die Besucher sagten, dass die Ausstellung sehr interessant
   war. („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Die Besucher waren begeistert/überrascht. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Manche Leute lachten und kommentierten laut ihre
   Eindrücke. („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas zwiedzania wystawy lub po
   jej obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności), np. Viele Leute waren mit dem Raum, in dem die Ausstellung stattfand,
   unzufrieden. Sie sagten: er ist zu klein und dunkel. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Wir waren sicher, dass die Ausstellung gefallen wird (gefällt). (O→N), ALE Wir waren
   sicher, dass die Ausstellung allen Menschen/Besuchern gefallen wird (gefällt). Tatsächlich
   waren die Schüler gelangweilt und die Lehrer sagten uns, sie ist zu wenig originell.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. Die Ausstellung war/ist
   sehr interessant (vielfältig/monoton). („nie odniósł się”), ALE Alle Besucher sagten,
   dass die Ausstellung sehr interessant (vielfältig/monoton) ist. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Die Ausstellung fand in Meine Schulkameraden Meine Schulkameraden fanden die
   der Aula/ Bibliothek/ finden die Ausstellung Ausstellung sehr interessant. Mit
   Turnhalle statt. sehr interessant. Interesse lasen sie die Biografien
   einiger Absolventen.
   Es regnete, deshalb Die meisten Besucher
   kamen nur wenige hatten Spaß daran, die Die meisten Besucher sagten, dass
   Leute zu unserer alten Fotos anzusehen. die Ausstellung gut organisiert
   Schule. wurde. Es gab sehr viele positive
   Kommentare im Internet.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/
   niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one
   dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem, np.
   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert. Ich organisierte eine Ausstellung zum Thema „Meine Schule“.
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.

   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak super, schön, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz
   struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. starker
   Verkehr zamiast viele Autos auf der Straße, das Kleid steht dir gut zamiast du siehst gut in
   diesem Kleid aus).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Der Zug ist pünktlich gekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „emotikony”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach […].
   V. Przetwarzanie wypowiedzi.
   Zdający zmienia formę przekazu […] pisemnego […].

   Wymagania szczegółowe
   I. Zdający posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych
   (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości
   […].
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.
   VIII.3) Zdający przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku
   polskim.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • treść
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Treść

   W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł
   się w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym
   stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

   Do ilu podpunktów Ile podpunktów rozwinął?
   zdający się odniósł? 4 3 2 1 0
   4 5 pkt 4 pkt 3 pkt 2 pkt 2 pkt
   3 3 pkt 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   2 2 pkt 1 pkt 1 pkt
   1 1 pkt 0 pkt
   0 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął,
   przyznaje się 2 punkty.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania treści

   1. W ocenie treści egzaminator kieruje się:
   a. nadrzędnymi zasadami dotyczącymi sposobu oceniania wypowiedzi podanymi
   w punktach 2–17 poniżej oraz ustaleniami przyjętymi w danej sesji egzaminacyjnej dla
   konkretnego zadania
   b. w razie wątpliwości – rozważeniem następujących kwestii:
   − w jakim stopniu jako odbiorca czuje się poinformowany w zakresie kluczowego
   elementu podpunktu polecenia?
   − w jaki sposób zdający realizuje dany podpunkt, np. za pomocą ilu zdań i jakich,
   za pomocą ilu czasowników/określników, jak złożona jest wypowiedź, jak wiele
   szczegółów przekazuje?
   2. Należy uznać, że zdający nie odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. nie realizuje tego podpunktu lub
   b. realizuje go w sposób niekomunikatywny.
   3. Należy uznać, że zdający odniósł się do danego podpunktu polecenia, jeśli
   a. realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, np.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher sagten, dass die Ausstellung interessant ist. (jedno odniesienie)
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern. (jedno odniesienie)
   b. rozbudowuje minimalną realizację podpunktu o dodatkową, komunikatywną informację,
   np.
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   Wir haben sie (die Ausstellung) organisiert, um das Jubiläum unserer Schule zu
   feiern und ihre Geschichte zu teilen. (dwa odniesienia)

   4. Należy uznać, że zdający rozwinął dany podpunkt polecenia, jeśli odniósł się do niego
   w sposób bardziej szczegółowy, tzn. w realizacji podpunktu można wyodrębnić:
   a. przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Wir haben große, alte, goldene Pokale ausgestellt.
   b. jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia, np.
   Wir haben goldene Pokale ausgestellt, die unsere Sportmannschaften in den 50er
   Jahren gewonnen haben.
   5. W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów:
   a. jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie
   zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   b. jeśli zdający nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, należy uznać, że
   odniósł się do danego podpunktu
   c. jeśli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu,
   a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu
   d. jeśli zdający odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił
   w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.
   6. Wyrażenia takie jak np. das Jubiläum/Datum (den Jahrestag) feiern, unser
   Schulgebäude, die Mannschaft unserer Schule, unsere Fußballmannschaft, unsere
   Volleyballmannschaft, die Zeitung unserer Klasse, Klassenchronik, Klassenfahrt, an
   einem Wettbewerb teilnehmen, das Ende / den Beginn des Schuljahres feiern, zur
   Erinnerung an den Patron (Schutzpatron) unserer Schule są traktowane jako jedno
   odniesienie do podpunktu polecenia.
   7. Realizacja podpunktu polecenia za pomocą synonimicznych wyrazów/wyrażeń lub
   wzajemnie wykluczających się wyrazów/wyrażeń, lub za pomocą równorzędnych
   wyrazów/wyrażeń odnoszących się do jednego aspektu jest traktowana jako jedno
   odniesienie, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   In der Ausstellung zeigten wir schöne und wunderbare Fotos.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher waren glücklich aber unzufrieden.
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Die Besucher fanden die Ausstellung super, prima und toll.
   8. Pospolite modyfikatory występujące przed przymiotnikiem lub przysłówkiem (np. sehr,
   viel, wenig) oraz zaimki nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia.
   9. Nazwy własne nie są traktowane jako kolejne odniesienie do danego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje.
   10. Realizację poszczególnych podpunktów polecenia ocenia się w całej wypowiedzi;
   odniesienia do tego samego podpunktu polecenia mogą wystąpić w różnych częściach
   pracy.
   11. Ten sam fragment tekstu nie może być traktowany jako realizacja dwóch różnych
   podpunktów polecenia, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   Am besten haben den Besuchern alte Fotos unseres Schulgebäudes gefallen.

   12. Jeśli zdający traktuje poszczególne podpunkty polecenia jak zadawane pytania i tworzy
   wypowiedź przez odpowiadanie na te pytania, nie dbając o precyzyjne przekazanie
   informacji wymaganych w każdym podpunkcie polecenia, prowadzi to do obniżenia
   punktacji za treść oraz może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę
   wypowiedzi.
   13. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia w sposób niestandardowy, budzący
   wątpliwość, to wymagany jest w wypowiedzi element, który wskazuje, że informacja
   dotyczy danego podpunktu polecenia i jest logicznie uzasadniona.
   14. Jeżeli zdający realizuje podpunkt polecenia, ale komunikacja jest znacznie zaburzona na
   skutek użycia niewłaściwej struktury leksykalno-gramatycznej, podpunkt rozwinięty jest
   traktowany jako podpunkt, do którego zdający tylko się odniósł, a podpunkt, do którego
   zdający się odniósł, jako niezrealizowany.
   15. Dopuszcza się udzielenie przez zdającego wymijającej odpowiedzi, np. Nie wiem,
   kiedy… / Nie wiem, co… / Nie wiem, dlaczego…, jeśli odpowiedź taka spełnia warunki
   polecenia. Nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych w danej sytuacji komunikacyjnej,
   np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Ich weiß nicht, wie die Fotos aussahen, die wir für unsere Ausstellung ausgewählt
   haben. („nie odniósł się”)
   16. Jeżeli zdający realizuje kluczowy fragment wypowiedzi w języku innym niż język
   egzaminu, to realizację podpunktu polecenia uznaje się za niekomunikatywną, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war sehr kolorowy. („nie odniósł się”)
   17. Jeżeli zdający używa innego języka niż język egzaminu we fragmencie wypowiedzi, który
   nie jest kluczowy dla realizacji polecenia, to ten fragment nie jest brany pod uwagę
   w ocenie treści, np.
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   Das Bild war bardzo bunt. („odniósł się”)

   Zadanie 12.
   Wraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu
   do kolegi z Niemiec:
   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.

   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert.

   • wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną
   okazję sprzyjającą zorganizowaniu wystawy. Za okazję uznaje się na przykład:
   • jubileusz szkoły, np. Unsere Schule feierte/feiert ihr 60-jähriges Jubiläum / den 60.
   Jahrestag ihrer Gründung. („odniósł się”)
   • święto patrona szkoły, np. Wir haben sie zur Erinnerung an Goethe, den Patron
   unserer Schule, organisiert. / Wir haben sie zur Erinnerung an den Patron unserer
   Schule organisiert. („odniósł się”)
   • promowanie szkoły, np. Der Tag der offenen Tür stand bevor und wir wollten
   zukünftigen Schülern und ihren Eltern unsere Schule vorstellen. („odniósł się i rozwinął”)
   • wizyty gości, np. Der Anlass (Der Grund) für die Ausstellung war ein Treffen der
   Absolventen unserer Schule. („odniósł się”)
   • święta kalendarzowe, np. Die Ausstellung fand zum Lehrertag statt. („odniósł się”)
   • udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych miasta/gminy, np.
   Der Grund für die Ausstellung war ein großes Ereignis: das Finale des Schachturniers in
   unserer Stadt. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptowane są wypowiedzi, w których zdający podaje powód/przyczynę/cel
   zorganizowania wystawy, np. Der Schulleiter hat uns gebeten, diese Ausstellung zu
   organisieren. („odniósł się”) / Wir wollten Geld sammeln, um Kleidung für unsere
   Sportmannschaft zu kaufen. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający przedstawia okazję do / powód zorganizowania wystawy, ale wystawa,
   o której wspomina, nie dotyczy szkoły, nie prowadzi to do obniżenia punktacji za treść, ale
   może powodować obniżenie punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.
   Sam tytuł wystawy lub jej temat nie są traktowane jako realizacja tego podpunktu
   polecenia, chyba że w wyraźny sposób informują o okazji, np. Die Ausstellung war über
   Musik. („nie odniósł się”), ALE mogą być elementem rozwijającym, np. Die Ausstellung
   war über Musik. Du weißt, dass ich eine Musikschule besuche. Wir wollten am Tag der
   Musik feiern. („odniósł się i rozwinął”)

   Jeśli z kontekstu pracy nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawa została
   zorganizowana, to taka realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana na poziom
   niższy, np. Beim Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände)
   gefunden, die mit der Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. (R→O), ALE Beim
   Aufräumen der Bibliothek haben wir viele alte Dinge (Gegenstände) gefunden, die mit der
   Geschichte unserer Schule zu tun hatten/haben. Das hat uns dazu inspiriert, diese
   Ausstellung zu organisieren. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Es war die einzige So wollten wir das Ende Auf diese Weise wollten wir das
   Ausstellung, die in des Schuljahres feiern. Ende des Schuljahres feiern und die
   diesem Jahr wichtigsten und lustigsten Momente
   organisiert wurde. Wir haben sie organisiert, des Schullebens präsentieren.
   um unsere künstlerischen
   Wir haben unsere Leistungen zu Wir haben sie organisiert, um unsere
   Schule präsentiert. präsentieren. künstlerischen Leistungen der
   letzten 10 Jahre zu präsentieren.

   • opisz jeden z eksponatów, który zaprezentowaliście na tej wystawie
   V.1) Zdający opisuje […] przedmioty […].

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej
   jedną cechę eksponatu, który został zaprezentowany na wystawie dotyczącej szkoły. Opis
   eksponatu może odnosić się na przykład do:
   • jego wyglądu (wielkości, kolorystyki, materiału, z którego został wykonany itd.), np. In
   der Ausstellung zeigten wir eine Goldmedaille / ein Schwarz-Weiß-Foto. („odniósł się”) /
   Ein Ausstellungsexponat war ein Schulalbum. Es war groß, dick und hatte gelbe Seiten.
   („odniósł się i rozwinął”)
   • jego zastosowania, np. Wir zeigten die Uniform (die Mütze), die die Schüler trugen.
   („odniósł się”) / Es war die Kreide, mit der Lehrer früher an die schwarze Tafel
   schrieben. („odniósł się i rozwinął”)
   • jego pochodzenia (historii tego przedmiotu, jego autora/twórcy, czasu/okoliczności
   powstania itp.), np. Wir stellten das Klassenbuch von 1958 aus. („odniósł się”) / Unter
   den Ausstellungsexponaten ist auch ein Diplom zu sehen, das unsere Schülerin einst für
   die Teilnahme an einem Liederwettbewerb bekommen hat. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się taką realizację tego podpunktu polecenia, w której zdający:
   • opisuje grupę eksponatów danej kategorii, np. In der Ausstellung waren die Hefte von
   vor 60 Jahren. / In der Ausstellung sehen Sie Fotos von den Klassenzimmern. („odniósł
   się”)
   • opisuje jeden z eksponatów za pomocą przymiotników oceniających, takich jak na
   przykład schön, originell, interessant, einzigartig, fantastisch, np. Den Pokal, den wir in
   der Ausstellung gezeigt haben, ist großartig. („odniósł się”)
   • opisuje eksponat, nie podając jego nazwy, np. Ein Exponat (Es) war wirklich einzigartig
   und wurde von unserem Absolventen aus alten Bleistiften gemacht. („odniósł się
   i rozwinął”). Z kontekstu musi wynikać, że jest to opis eksponatu.

   • opisuje ogólnie eksponaty zaprezentowane na wystawie, nie odnosząc się do żadnego
   konkretnego przedmiotu, np. In der Ausstellung gab es viele interessante Dinge zu
   sehen, die in den ersten Jahren des Bestehens unserer Schule von den Schülern
   benutzt wurden. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo nazwanie eksponatu, bez podania informacji określających/charakteryzujących/
   doprecyzowujących ten przedmiot, nie jest opisem, np. Wir präsentierten ein Poster in der
   Ausstellung. („nie odniósł się”)
   Jeżeli zdający podaje listę eksponatów, opisując każdy z nich w sposób mniej lub bardziej
   szczegółowy, to każdy z opisów stanowi kolejne odniesienie do tego podpunktu polecenia,
   np. In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, Pokale und Hefte. („odniósł się”) /
   In der Ausstellung sehen Sie Schwarz-Weiß-Fotos, wertvolle Pokale und alte Hefte.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Realizacja tego podpunktu polecenia nie jest akceptowana, jeżeli dotyczy:
   • stosunku zdającego do jednego z eksponatów, opisanego przy użyciu takich wyrażeń
   jak np. etwas gefällt/gefiel mir, etwas beeindruckt/beeindruckte mich, gern haben /
   mögen
   • lokalizacji jednego z eksponatów zaprezentowanych na wystawie.
   Taka realizacja może być traktowana jako element rozwijający, pod warunkiem że
   zdający realizuje kluczowy element tego podpunktu polecenia, czyli opisuje jeden
   z eksponatów, np. Die Brille gefiel mir. („nie odniósł się”), ALE Die Brille war alt und aus
   Metall und sie gefiel mir. („odniósł się i rozwinął”) / In der Ausstellung konnte man am
   Fenster ein Bild sehen. („nie odniósł się”), ALE In der Ausstellung konnte man am Fenster
   ein schönes Bild sehen, das von unserem Lehrer gemalt wurde. („odniósł się i rozwinął”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   In der Ausstellung gab In der Ausstellung gab es In der Ausstellung gab es viele
   es viele Exponate. viele Exponate, darunter interessante Exponate. Am
   auch einen Ball unseres besten gefiel mir der Ball mit der
   Wir stellten ein Exponat Absolventen, Jan Unterschrift unseres
   in die Mitte des Raumes. Kowalski. Absolventen Jan Kowalski.

   Das wertvollste Exponat Ein wertvolles Ausstellungsstück
   war eine Goldmedaille. war die Goldmedaille, die unsere
   Basketballmannschaft gewonnen
   hatte.

   • napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki
   sposób został on przez Was rozwiązany
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
   z przeszłości […].
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana
   za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (informacja o tym,
   jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób ten
   problem został rozwiązany) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej
   szczegółowy, np. Uns fehlten Dokumente zur Geschichte der Schule. Deshalb haben wir
   einen Lehrer um Hilfe gebeten. („odniósł się i rozwinął”)
   Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu, tj.
   a) poinformował o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale
   nie wyjaśnił, w jaki sposób go rozwiązano, np. Es stellte sich heraus, dass der Raum zu
   klein war, um die Exponate auszustellen. ALBO
   b) poinformował o tym, w jaki sposób rozwiązano problem, ale nie napisał, jaki problem
   pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Wir hatten große Probleme bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, deshalb mussten wir die Ausstellung später organisieren.
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Jeżeli zdający rozbudował swoją wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego
   nie zrealizował, np.
   a) Wir haben so viele interessante Exponate über die Schule gesammelt, dass wir nicht
   wussten, welche wir auswählen sollten, weil es keinen Platz dafür gab. (rozbudowana
   informacja o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy, ale brak
   informacji o tym, w jaki sposób go rozwiązano) ALBO
   b) Immer wenn es ein Problem gab, baten wir unsere Lehrer oder Eltern um Hilfe. Sie
   haben uns immer gut beraten und waren bereit, mit uns zusammenzuarbeiten.
   (rozbudowana informacja o tym, w jaki sposób piszący rozwiązał problem, ale brak
   informacji o tym, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy)
   wówczas uznaje się, że odniósł się do tego podpunktu polecenia.
   Realizując pierwszy człon polecenia, zdający nie musi użyć wyrazu „ein/das Problem“, ale
   z kontekstu wypowiedzi musi wynikać, że zdający pisze o problemie, który pojawił się
   podczas przygotowywania wystawy, np. Während der Vorbereitung der Ausstellung fehlte
   der Strom.
   Realizacja tego podpunktu polecenia jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł
   się”, jeśli:
   • z kontekstu pracy wynika jednoznacznie, że problem, który zdający opisuje, pojawił się
   w innym momencie niż podczas przygotowywania wystawy (tzn. w trakcie wystawy lub
   po jej zakończeniu), np. Ein Ausstellungsbesucher hat eine wertvolle Vase kaputt
   gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się”), ALE Jemand hat eine
   wertvolle Vase kaputt gemacht und wir haben eine neue gekauft. („odniósł się
   i rozwinął”)

   • zdający odnosi się ogólnikowo/powierzchownie/pobieżnie/zdawkowo do jednego lub obu
   członów tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein großes Problem, aber wir haben
   es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem mit der Beleuchtung,
   aber wir haben es schnell gelöst. („odniósł się”) / Wir hatten ein großes Problem, aber
   wir baten unseren Geschichtslehrer um Hilfe. („odniósł się”), ALE Wir hatten ein großes
   Problem, weil der Computer kaputt war, aber wir baten unseren Geschichtslehrer um
   Hilfe. („odniósł się i rozwinął”)
   Samo poinformowanie, że organizatorzy mieli problem podczas przygotowywania wystawy
   oraz że problem został rozwiązany (bez doprecyzowania w jaki sposób), nie jest
   traktowane jako realizacja tego podpunktu polecenia, np. Wir hatten ein Problem bei der
   Vorbereitung der Ausstellung, aber wir haben es gelöst. („nie odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Jeden Tag gab es ein Eines Tages ging unser Eines Tages ging unser Drucker
   Problem. Drucker kaputt, aber wir kaputt, aber wir konnten ihn mit
   reparierten ihn. Hilfe des Vaters unseres Freundes
   Wir haben im Internet reparieren.
   nach Informationen Wir haben im Internet
   über unsere Schule nach Informationen über Wir haben im Internet nach
   gesucht. unsere Schule gesucht, Informationen über unsere Schule
   aber nichts Interessantes gesucht, aber nichts Interessantes
   Wir hatten ein Problem gefunden. gefunden. Dann haben wir die
   und haben es schnell Absolventen unserer Schule
   gelöst. kontaktiert, die uns viele
   interessante Dinge erzählt haben.

   • przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   V.6) Zdający […] przedstawia […] opinie i poglądy innych osób.

   Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję
   osób zwiedzających wystawę. Zdający może odnieść się na przykład do:
   • opinii zwiedzających, np. Die Besucher sagten, dass die Ausstellung sehr interessant
   war. („odniósł się”)
   • emocji zwiedzających, np. Die Besucher waren begeistert/überrascht. („odniósł się”)
   • zachowania zwiedzających, np. Manche Leute lachten und kommentierten laut ihre
   Eindrücke. („odniósł się i rozwinął”)
   Zdający może odnieść się do reakcji zwiedzających podczas zwiedzania wystawy lub po
   jej obejrzeniu.
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję zwiedzających na warunki,
   w jakich odbyła się wystawa (np. reakcja dotycząca miejsca zorganizowania wystawy, jej
   dostępności), np. Viele Leute waren mit dem Raum, in dem die Ausstellung stattfand,
   unzufrieden. Sie sagten: er ist zu klein und dunkel. („odniósł się i rozwinął”)
   Akceptuje się wypowiedź, w której zdający przedstawia reakcję tylko jednego
   zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) lub opisuje reakcję swoją i/lub kolegów
   współorganizujących wystawę.
   Akceptowana jest komunikatywna wypowiedź, w której zdający wspomina wyłącznie
   o spodziewanej reakcji zwiedzających, ale taka realizacja tego podpunktu polecenia jest
   kwalifikowana na poziom niższy. Opis spodziewanej reakcji może być traktowany jako
   element rozwijający wypowiedź, pod warunkiem że zdający realizuje kluczowy element
   tego podpunktu polecenia, tj. informuje, jakie były rzeczywiste reakcje zwiedzających, np.
   Wir waren sicher, dass die Ausstellung gefallen wird (gefällt). (O→N), ALE Wir waren
   sicher, dass die Ausstellung allen Menschen/Besuchern gefallen wird (gefällt). Tatsächlich
   waren die Schüler gelangweilt und die Lehrer sagten uns, sie ist zu wenig originell.
   („odniósł się i rozwinął”)
   Opis wystawy nie jest realizacją tego podpunktu polecenia, np. Die Ausstellung war/ist
   sehr interessant (vielfältig/monoton). („nie odniósł się”), ALE Alle Besucher sagten,
   dass die Ausstellung sehr interessant (vielfältig/monoton) ist. („odniósł się”)

   nie odniósł się odniósł się odniósł się i rozwinął
   Die Ausstellung fand in Meine Schulkameraden Meine Schulkameraden fanden die
   der Aula/ Bibliothek/ finden die Ausstellung Ausstellung sehr interessant. Mit
   Turnhalle statt. sehr interessant. Interesse lasen sie die Biografien
   einiger Absolventen.
   Es regnete, deshalb Die meisten Besucher
   kamen nur wenige hatten Spaß daran, die Die meisten Besucher sagten, dass
   Leute zu unserer alten Fotos anzusehen. die Ausstellung gut organisiert
   Schule. wurde. Es gab sehr viele positive
   Kommentare im Internet.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np.
   leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych
   2 pkt zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki
   w spójności i/lub logice.
   Wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie
   1 pkt
   poszczególnych zdań i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest
   0 pkt
   z fragmentów trudnych do powiązania w całość.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/
   niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one
   dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia wypowiedzi piszącego z podanym początkiem, np.
   Lieber Leon,
   meine Schulkameraden und ich haben eine Ausstellung zum Thema „Meine
   Schule“ organisiert. Ich organisierte eine Ausstellung zum Thema „Meine Schule“.
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Zdający nie musi realizować podpunktów polecenia w kolejności, w jakiej są wymienione
   w zadaniu. Sama zmiana kolejności nie może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   3. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   4. Brak powiązania między rozwinięciem napisanym przez zdającego a zdaniem
   wprowadzającym podanym w arkuszu może być podstawą do obniżenia punktacji za
   spójność i logikę wypowiedzi.
   5. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.

   6. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   7. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   8. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   9. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków
   leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   3 pkt szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

   zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim
   2 pkt
   stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
   ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim
   1 pkt
   stopniu pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki
   językowe
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

   Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B1, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B1, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B1, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie najprostsze
   środki językowe.

   Pod pojęciem „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem
   słownictwa swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich
   jak super, schön, stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz
   struktur gramatycznych precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. starker
   Verkehr zamiast viele Autos auf der Straße, das Kleid steht dir gut zamiast du siehst gut in
   diesem Kleid aus).

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Der Zug ist pünktlich gekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

   • brak błędów
   2 pkt • nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające
   komunikację
   • liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację
   1 pkt
   • bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
   • liczne błędy często zakłócające komunikację
   0 pkt
   • bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Nie oznacza się błędów interpunkcyjnych.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub
   fragmenty całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające

   spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu
   wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.
   4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach nie oznacza
   się błędów.
   5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach przyznaje się również 0 punktów. W takich pracach oznacza się błędy.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych
   kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych w wypowiedziach zdających, którym przyznano takie dostosowanie
   warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem dyrektora Centralnej
   Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków
   i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku szkolnym. Takie błędy nie
   są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu
   w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i z dysortografią to błąd językowy. Jest on
   brany pod uwagę w ocenie poprawności środków językowych. Zasady te obowiązują
   również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej,
   a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela
   wspomagającego.
   8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, gn8, oznacza się jako błędy ortograficzne.
   9. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy
   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   10. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   11. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   12. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby, bez względu na ich długość, np. 1780.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm
   (2 wyrazy).
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „emotikony”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).