Język niemiecki 2024 — poziom rozszerzony — część 9

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język niemiecki — tworzenie wypowiedzi pisemnej” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Najpierw zaplanuj realizację wszystkich elementów polecenia, dobierz właściwy rejestr i uporządkuj wypowiedź. W modelu oceniania sprawdź treść, spójność, zakres środków językowych i poprawność.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Przykładowa rozprawka (temat 1): Immer mehr Menschen veröffentlichen persönliche Informationen im Internet. Sie teilen Urlaubsbilder, berichten von ihren Erfolgen oder beschreiben ihren Alltag. Diese Offenheit bietet Chancen, kann jedoch auch erhebliche Risiken mit sich bringen.

   Ein wichtiger Vorteil ist die Möglichkeit, Beziehungen über große Entfernungen zu pflegen. Wer im Ausland studiert, kann Freunde und Verwandte mit wenigen Beiträgen am eigenen Leben teilhaben lassen. Außerdem erleichtern persönliche Berichte den Austausch mit Menschen, die ähnliche Erfahrungen machen. Ein Beitrag über den ersten Arbeitstag kann beispielsweise anderen Jugendlichen Mut geben und eine hilfreiche Diskussion auslösen. Auch kreative Projekte erreichen auf diese Weise ein größeres Publikum.

   Allerdings verliert man schnell die Kontrolle darüber, wer solche Informationen sieht. Selbst ein später gelöschtes Foto kann als Kopie weiterverbreitet werden. Genaue Angaben zum Wohnort oder zu Reiseplänen können zudem von Fremden missbraucht werden. Ein weiteres Problem besteht darin, dass unüberlegte Äußerungen zukünftige Bewerbungen belasten können. Schließlich kann der Wunsch nach positiven Reaktionen dazu führen, dass man immer privatere Einzelheiten preisgibt und sich ständig mit anderen vergleicht. Deshalb sollten Nutzer vor jedem Beitrag überlegen, ob sie dieselben Informationen auch einer unbekannten Person erzählen würden.

   Zusammenfassend kann das Teilen persönlicher Erlebnisse soziale Kontakte stärken und neue Möglichkeiten eröffnen. Entscheidend ist jedoch ein bewusster Umgang mit der eigenen Privatsphäre. Wer sein Publikum sorgfältig auswählt und sensible Daten zurückhält, kann die Vorteile nutzen, ohne unnötige Risiken einzugehen. Dla tematu 1 zaplanuj wstęp, rozwinięte korzyści, rozwinięte zagrożenia i wniosek. Model łączy kontakty na odległość oraz wymianę doświadczeń z utratą kontroli nad danymi, ich nadużyciem i presją reakcji odbiorców. Zachowuje formę rozprawki oraz limit 200–250 słów. Jest przykładem, nie jedyną dopuszczalną argumentacją.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 10.
   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać
   od 200 do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz korzyści i zagrożenia wynikające
   z publikowania informacji o swoim życiu w internecie.

   2. Ostatnio uczestniczyłeś(-aś) w kursie tańca zorganizowanym w Twojej szkole. Napisz
   artykuł do gazety szkolnej, w którym:
   • wyrazisz swoją opinię na temat organizacji zajęć na tym kursie
   • opiszesz sytuację, w której skorzystałeś(-aś) z umiejętności zdobytych na tym kursie.

   Ogólne wymagania egzaminacyjne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym
   związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym
   związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy, przedstawia i ustosunkowuje się
   do opinii […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za i przeciw danej
   tezie lub rozwiązaniu, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Szczegółowe wymagania egzaminacyjne (artykuł)
   I. Zdający posługuje się bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych – w tym
   związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy, przedstawia i ustosunkowuje się
   do opinii […].
   V.7) Zdający wyraża i opisuje uczucia i emocje.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)
   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   2. R pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   Pierwszy element A elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   tematu L przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   określenie, nie rozwijając go/jej

   szczegółowo żadnego nie rozwijając/ wypowiedź nie jest komunikatywna
   3. omówiona) uzasadniając;
   Drugi element – zdający odnosi się do 1-2 wypowiedź nie jest związana
   tematu aspektów i omawia je niezbyt z tematem/
   szczegółowo nie realizuje elementu
   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie
   wypowiedź zawiera dłuższy
   Fragmenty R zawiera fragmentów
   fragment/ nieliczne krótkie wypowiedź nie spełnia warunków
   odbiegające od A odbiegających od
   fragmenty odbiegające określonych dla poziomu 1.
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na
   od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Jeżeli zdający tworzy wypowiedź w innej formie niż wskazana w temacie (np. pisze list
   zamiast rozprawki), praca jest kwalifikowana we wszystkich elementach formy na poziom 0.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   Napisz rozprawkę, w której przedstawisz korzyści i zagrożenia wynikające z publikowania
   informacji o swoim życiu w internecie.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się do
   publikowania informacji o swoim życiu w internecie oraz zaznaczenie, że w pracy będą
   rozpatrywane korzyści i zagrożenia wynikające z tego typu aktywności (wymaga tego ten
   typ rozprawki), np. Heutzutage veröffentlichen die Menschen viel über ihr privates Leben
   im Internet. Das ist sowohl mit Vorteilen als auch Gefahren verbunden.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane
   będą korzyści i zagrożenia (pozytywne i negatywne strony) wynikające z publikowania
   informacji o swoim życiu w internecie. Na przykład: Immer häufiger werden die Sozialen
   Netzwerke zur Selbstdarstellung genutzt. Es ist wichtig, dass man außer Vorteilen auch
   Nachteile berücksichtigt, bevor man seine Daten im Netz veröffentlicht. / Die Sozialen
   Netzwerke eignen sich hervorragend, um das eigene Leben zu dokumentieren, aber es
   ist wichtig, dass die Nutzer die Risiken ihrer Selbstdarstellung im Netz kennen.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to dobry
   pomysł?, Czy to dobry czy zły pomysł? uznaje się ją za odbiegającą od tematu.
   Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane
   zalety i wady, np. Welche Nutzen und Gefahren bringt die Veröffentlichung der
   Informationen über sein Leben im Internet?
   4. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury
   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0
   (np. rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).

   5. Użycie zwrotów typu: Moim zdaniem, Według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na zalety i wady danego
   zjawiska.
   6. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że wielu ludzi
   publikuje informacje o swoim życiu w internecie, nie jest tezą.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Die Sozialen Netzwerke ermöglichen es uns, uns im teza zgodna z tematem,
   Internet zu präsentieren und Ereignisse aus dem Leben zapowiada oczekiwaną
   mit anderen zu teilen, was natürlich positiv zu betrachten strukturę rozprawki
   ist, aber wir sollten nicht vergessen, dass das auch mit
   Gefahren verbunden ist.

   Viele Menschen können davon profitieren, Informationen
   über ihr Leben mit anderen im Internet zu teilen, auch
   wenn sie wissen, dass das gefährlich sein kann.
   Ist die Selbstdarstellung im Internet gefährlich für teza odbiegająca od tematu
   Jugendliche? (teza jest pytaniem, które nie
   zapowiada struktury
   rozprawki)
   Das Internet hat viele Vorteile, aber ist auch mit Gefahren teza niezgodna z tematem
   verbunden.
   Viele Menschen veröffentlichen ohne Bedenken brak tezy
   Informationen über ihr Leben im Internet.

   Viele Menschen behaupten, dass man ohne Internet nicht
   leben kann. Ich bin anderer Meinung.
   Viele Menschen beschreiben Situationen aus ihrem teza odbiegająca od tematu
   privaten Leben in Internetforen. Das finde ich positiv. (teza jednostronna)

   Die Menschen veröffentlichen viele persönliche teza odbiegająca od tematu
   Informationen im Internet. Ist das eine gute Idee? (teza jest pytaniem, które nie
   zapowiada struktury
   rozprawki)
   Warum lohnt es sich, ein Konto in Sozialen Medien zu teza odbiegająca od tematu
   erstellen und dort Einträge regelmäßig über sich selbst zu (teza jednostronna)
   posten?

   Elementy tematu

   1. Elementami są: (1) korzyści wynikające z publikowania informacji o swoim życiu
   w internecie i (2) zagrożenia z tym związane.
   2. Jeśli argument przedstawiony przez zdającego jest sprzeczny z tematem, nie bierze się
   go pod uwagę, oceniając dany element.

   Zgodność z tematem

   Napisz rozprawkę, w której przedstawisz korzyści i zagrożenia
   elementy tematu

   wynikające z publikowania informacji o swoim życiu w internecie. „główka”

   X
   A C
   gg Y
   B D

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − opis platform, stron, na których można publikować informacje w internecie
   − opis form prezentowania informacji o sobie (posty, zdjęcia, filmy)
   − porady, jak publikować posty w mediach społecznościowych.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.

   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − przedstawienie technik robienia selfie
   − informacje na temat tworzenia stron internetowych
   − zastosowanie sztucznej inteligencji do tworzenia postów w mediach
   społecznościowych.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.

   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, opisujące np.
   − zasady użytkowania platform streamingowych
   − przebieg lekcji online
   − zasady przygotowania prezentacji multimedialnej
   − zalety i wady pracy zdalnej.

   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.

   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu, który jest kluczowy dla pracy,
   ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
   na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
   Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje pozytywne i negatywne strony, a w podsumowaniu
   pisze, zgodnie z przedstawioną argumentacją, że jest więcej pozytywnych stron /
   negatywnych stron, takie zakończenie jest akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia rozprawki
   Wie man sieht, kann die Selbstdarstellung im Internet sowohl Vor- als auch Nachteile
   haben.
   Zusammenfassend steht eines fest: Die Selbstdarstellung hat positive und negative
   Seiten.

   Uwagi dodatkowe:
   Jeśli w rozprawce występują fragmenty, które są wypunktowaniem wad i/lub zalet,
   segmentacja pracy jest kwalifikowana na poziom 0.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Temat

   Ostatnio uczestniczyłeś(-aś) w kursie tańca zorganizowanym w Twojej szkole. Napisz
   artykuł do gazety szkolnej, w którym:
   • wyrazisz swoją opinię na temat organizacji zajęć na tym kursie
   • opiszesz sytuację, w której skorzystałeś(-aś) z umiejętności zdobytych na tym kursie.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może również podejmować
   próbę kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść się
   w nim do kursu tańca zorganizowanego w jego szkole. Zdający może zasygnalizować
   problematykę umiejętności tanecznych, nie wspominając o konkretnym kursie, np.
   Oft hört man, dass Tanzen nicht jedermanns Sache ist und man es einfach im Blut haben
   muss. Das stimmt aber nicht. Natürlich gibt es Menschen, die eine Begabung für das
   Tanzen haben. Das heißt aber nicht, dass Menschen ohne dieses Talent nicht so gut
   tanzen könnten wie die, die es besitzen.
   2. Zdający nie musi sygnalizować we wstępie własnej opinii na temat organizacji zajęć na
   kursie tańca lub odnosić się do sytuacji, w której skorzystał z umiejętności zdobytych na
   kursie.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Przykłady wstępów zgodnych z tematem Przykłady wstępów schematycznych
   i ciekawych (2 pkt) (1 pkt)
   Du willst mit dem Tanzen anfangen, aber Ich wollte schon immer tanzen lernen. Es
   Du traust dich einfach nicht, einen Tanzkurs ist toll, wenn man dann in der Disco mit
   zu besuchen? Vergiss nicht, dass jeder mal jemandem tanzen kann.
   angefangen hat. Und der Einstieg ins
   Tanzen ist gar nicht so schwer, wie man
   denkt.
   Für Euch sorgt Tanzen eher für Probleme, Welche Vorteile bringt es, Tanzen zu
   als Euch von Sorgen zu befreien? Ihr lernen? Diese Frage stellte ich mir, als in
   beneidet Eure Freunde, die richtig gut unserer Schule ein Tanzkurs organisiert
   tanzen können, und bewundert Tänzer auf wurde.
   der Bühne?
   Wenn Ihr diese Fragen mit „ja“ beantworten
   müsst, dann solltet Ihr diesen Artikel lesen.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) opinia zdającego na temat organizacji zajęć na kursie tańca oraz (2) opis
   sytuacji, w której zdający skorzystał z umiejętności zdobytych na tym kursie.

   (1.) opinia zdającego na temat organizacji zajęć na kursie tańca
   Aby uznać pierwszy element tematu za zrealizowany, wymagane jest wyrażenie własnej
   oceny/opinii przez zdającego na temat organizacji zajęć na kursie tańca. Zdający może
   przedstawić pozytywną, negatywną lub neutralną opinię. Opinia ta powinna zawierać
   informacje dotyczące np.
   − liczebności grupy
   − stopnia zaawansowania uczestników zajęć
   − terminu i częstotliwości zajęć
   − intensywności zajęć
   − osoby prowadzącej zajęcia
   − sposobu prowadzenia zajęć
   − sali, w której odbywał się kurs
   − wyboru muzyki tanecznej.

   1. Autor opinii powinien wypowiadać się we własnym imieniu, zaznaczając subiektywność
   swojego punktu widzenia. Może to zrobić za pomocą takich sformułowań jak np.: meiner
   Meinung (Ansicht) nach …, ich finde …, ich halte das für …
   2. Akceptowana jest opinia/ocena kilku osób (np. uczestników kursu), pod warunkiem, że
   z kontekstu wynika, że piszący należy do tej grupy, np. unserer Meinung (Ansicht)
   nach …, meine Freunde und ich halten das für …, wir alle denken so …
   3. Jeżeli z kontekstu nie wynika, że przedstawiona opinia jest również opinią zdającego, to
   taka wypowiedź jest kwalifikowana na poziom niższy, np. der Meinung meiner Freunde
   nach …, meine Freunde halten das für …
   4. Zdający nie musi poinformować, że kurs został zorganizowany w jego szkole, ale
   kontekst nie powinien tego wykluczać.

   (2.) opis sytuacji, w której zdający skorzystał z umiejętności zdobytych na kursie
   tańca.
   Aby uznać drugi element tematu za zrealizowany, wymagany jest opis sytuacji, która stwarza
   możliwość wykorzystania umiejętności tanecznych np.
   − na balu szkolnym
   − na dyskotece
   − na imprezie urodzinowej
   − na spotkaniu towarzyskim, np. na randce
   − na weselu lub innej uroczystości rodzinnej
   − w pracy dorywczej, np. jako animator.

   Zgodność z tematem

   Ostatnio uczestniczyłeś(-aś) w kursie tańca zorganizowanym w Twojej szkole.
   „główka”
   Napisz artykuł do gazety szkolnej, w którym:
   • wyrazisz swoją opinię na temat organizacji zajęć na tym kursie

   element 1.

   • opiszesz sytuację, w której skorzystałeś(-aś) z umiejętności zdobytych na tym kursie.

   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − informacja o tym, dlaczego w szkole zdającego został zorganizowany kurs
   − informacja o zainteresowaniu uczniów kursem tańca w szkole
   − opis umiejętności tanecznych zdającego lub jego koleżanek i kolegów.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.

   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), dotyczące np.
   − popularności telewizyjnych show związanych z tańcem
   − filmów o tańcu
   − turniejów tanecznych.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.

   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − ocena kursów organizowanych w szkole (bez nawiązania do kursu tańca)
   − oferta/opis zajęć pozalekcyjnych.

   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.

   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu, który jest kluczowy dla pracy,
   ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana
   na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia.
   Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Przykłady schematycznego zakończenia artykułu
   Nach dem Tanzkurs kann ich feststellen, dass Tanzen viel Spaß macht.
   Hoffentlich werden solche Tanzkurse häufiger in unserer Schule organisiert.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   Nie są akceptowane jako tytuł typowe zwroty rozpoczynające listy, np. Sehr geehrte Damen
   und Herren.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice na
   2 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie
   1 pkt
   zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na
   0 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.
   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.
   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.
   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.
   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.
   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak toll, nett,
   stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur gramatycznych
   precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. schleppender Verkehr zamiast

   sich langsam im Stau bewegende Autos. / Viele Fitness-Studios bieten ihren Mitgliedern
   Online-Sportkurse live an. zamiast Viele Fitness-Studios bieten Übungen durch Internet.
   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.
   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Nach sechs Stunden Autofahrt sind wir nun endlich
   bei unserem Hotel angekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne błędy
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się: z dysleksją,
   z dysgrafią, z dysortografią w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które nie
   zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją, z zaburzeniami
   komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy korzystali z pomocy
   nauczyciela wspomagającego.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem Słońce gżać w lecie.

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym (takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego). Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią i
   z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe
   wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. Ich
   lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie jest podkreślane

   linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe dla
   realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.
   9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   10. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2012 (3 wyrazy), 1780 (1 wyraz), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 wyraz), Wilhelm II.
   (2 wyrazy).
   4. Adres i podpis nie są liczone w liście.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. „buźki”).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).

Realizacja tylko części polecenia albo poprawny językowo tekst, który nie rozwija wymaganych punktów i nie zachowuje właściwego rejestru.