Język niemiecki 2025 — poziom rozszerzony — część 6

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język niemiecki — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 10.

   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać
   od 200 do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   2. Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za daną tezą lub
   rozwiązaniem i przeciw nim, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (artykuł)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)

   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   2. ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   Pierwszy element pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   tematu elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   R przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   A szczegółowo żadnego nie rozwijając/ określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) uzasadniając; wypowiedź nie jest komunikatywna
   3. – zdający odnosi się do 1-2
   Drugi element aspektów i omawia je niezbyt wypowiedź nie jest związana
   tematu szczegółowo z tematem/
   nie realizuje elementu
   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie
   wypowiedź zawiera dłuższy
   Fragmenty R zawiera fragmentów
   fragment/ nieliczne krótkie wypowiedź nie spełnia warunków
   odbiegające od A odbiegających od
   fragmenty odbiegające określonych dla poziomu 1.
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na
   od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się
   w niej do zwyczaju obecnego w wielu rodzinach, polegającego na wyłączaniu telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków oraz zaznaczenie, że w pracy będą
   rozpatrywane zalety i wady takiego postępowania (wymaga tego ten typ rozprawki), np.
   In vielen Familien ist es üblich, während der gemeinsamen Mahlzeiten die Smartphones
   wegzulegen. Das hat sowohl Vor- als auch Nachteile.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane
   będą zalety i wady (pozytywne i negatywne strony) wynikające z wyłączania telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków: np.: Immer öfter wird in der Familie
   vereinbart, dass digitale Geräte während des Essens weggelegt werden. Es gibt viele
   positive Aspekte dieser Vereinbarung, man darf aber einige Nachteile nicht vergessen. /
   Die Regel in vielen Familien lautet: Kein Handy beim gemeinsamen Essen! Diese Regel
   hat aber ihre Anhänger und Gegner.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to dobry
   pomysł?, Czy to dobry czy zły pomysł? uznaje się ją za odbiegającą od tematu.
   Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane
   zalety i wady, np. Welche Vor- und Nachteile hat die Regel, dass Handys in manchen
   Familien beim gemeinsamen Essen ausgeschaltet und weggelegt bleiben?
   4. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury

   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0
   (rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).
   5. Użycie zwrotów typu: Moim zdaniem, Według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego
   zjawiska.
   6. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że w wielu rodzinach
   wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków,
   nie jest tezą.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.

   Immer häufiger gibt es in vielen Familien bei Mahlzeiten
   eine handyfreie Zeit. Es gibt viele Argumente für diese
   Idee, aber man kann auch einige dagegen finden. teza zgodna z tematem,
   zapowiada oczekiwaną
   Smartphone am Esstisch? In vielen Familien ist das strukturę rozprawki
   verboten. Das hat zwar einige positive Seiten, aber ich
   sehe mehr negative.
   teza odbiegająca od tematu
   Sollte das Smartphone während der Mahlzeiten nicht (teza jest pytaniem, które nie
   gecheckt werden? zapowiada struktury
   rozprawki)
   Gemeinsam essen, ohne auf das Handy zu schauen – ist teza odbiegająca od tematu
   das eine gute Idee? Ich glaube, ja. (teza jednostronna)
   Das Smartphone und die Internetnutzung spielen im Alltag
   der Jugendlichen eine große Rolle. Ist das gut oder
   schlecht?
   teza niezgodna z tematem
   Viele Menschen behaupten, dass man ohne Smartphone
   nicht leben kann. Ich bin anderer Meinung.
   Fast in jeder Familie sieht die Situation ähnlich aus: Jeder
   brak tezy
   schaut am Tisch auf sein Smartphone.
   Immer häufiger halten Menschen beim Essen das
   Smartphone in der Hand, egal ob sie alleine oder mit
   teza trudna do wskazania
   anderen Familienmitgliedern am Tisch sitzen. Es ist
   schwer zu sagen, wie man das beurteilen soll.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   i (2) wady związane z takim postępowaniem.

   (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do:
   − budowania relacji z członkami rodziny
   − wzajemnego okazywania sobie szacunku
   − wzajemnego poświęcania sobie uwagi w czasie rozmowy przy stole
   − braku rozproszeń wywołanych przez powiadomienia z telefonów komórkowych
   − aspektów higienicznych/zdrowotnych
   − profilaktyki przeciwko uzależnieniom od telefonów komórkowych.

   (2) wady wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do braku możliwości:
   − zareagowania na otrzymaną przez telefon komórkowy pilną wiadomość, jak np. alert
   pogodowy, wiadomość z pracy
   − sprawdzenia informacji w internecie przydatnych w trakcie rozmowy, np. godziny
   seansów filmowych w kinie
   − podzielenia się z rodziną informacjami otrzymanymi od wspólnych znajomych
   − obejrzenia zdjęć na smartfonie
   − wykonania pamiątkowego zdjęcia.

   Zgodność z tematem

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas
   „główka”
   wspólnych posiłków.
   Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego postępowania. elementy tematu

   X
   A C
   ggB Y
   D

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − zwyczaj jedzenia wspólnych posiłków w rodzinie
   − tradycje związane ze spożywaniem posiłków
   − tematy podejmowane podczas wspólnych posiłków.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − problemy młodzieży z wyborem odpowiedniego modelu smartfona
   − funkcje smartfonów
   − opis ulubionego dania
   − zasady zdrowego odżywiania się.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, opisujące np.
   − problem dostępu do internetu poza miastem
   − sportowy styl życia
   − wykorzystanie tabletów i smartfonów w szkole
   − zalety i wady nauki zdalnej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje pozytywne i negatywne strony, a w podsumowaniu
   pisze, zgodnie z przedstawioną argumentacją, że jest więcej pozytywnych stron /
   negatywnych stron, takie zakończenie jest akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   rozprawki odbiegającego od tematu
   Wie man sieht, kann die Regel „Kein Handy Diese Argumente zeigen, dass man mit
   beim gemeinsamen Essen!“ sowohl Vor- als dem Smartphone vorsichtig sein soll.
   auch Nachteile haben.
   Alles deutet darauf hin, dass es mehr Zusammenfassend steht eines fest: man
   Argumente gegen das Smartphone am kann nie wissen, was für die Familie besser
   Tisch gibt als dafür. ist.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Temat

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może także podejmować próbę
   kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść się
   w nim do dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w sposób zachęcający do dalszej lektury.
   Zdający może zasygnalizować problem wyboru uczelni / dalszego kształcenia, nie
   nawiązując do konkretnego wydarzenia zorganizowanego przez szkołę wyższą, np.
   Schule erfolgreich abgeschlossen – und jetzt? Wie geht es weiter nach dem Abi? Diese
   Fragen werden wir bald beantworten müssen.
   2. Zdający nie musi odnosić się we wstępie do ciekawego punktu programu dnia otwartych
   drzwi lub sygnalizować jakiegoś problemu organizacyjnego, który pojawił się w trakcie
   dnia otwartego.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Przykłady wstępów zgodnych z tematem
   Przykłady wstępów schematycznych
   i ciekawych
   Was will ich studieren? Oder soll ich doch Ich weiß nicht, was ich nach dem Abitur
   lieber eine Ausbildung machen? Ein studieren will. Deshalb habe ich
   Praktikum? Vielleicht erst einmal ein Jahr beschlossen, am Tag der offenen Tür an
   Pause machen und reisen? Diese Fragen einer Hochschule teilzunehmen.
   stellt sich jeder Abiturient. Um etwas
   Orientierung zu finden, nahm ich am Tag
   der offenen Tür an einer Hochschule teil.
   Die Verunsicherung der Abiturienten nach Eine Hochschule organisierte im März den
   dem Abitur ist oft riesig, weil ihnen so viele Tag der offenen Tür. Ich ging dorthin, weil
   Wege offenstehen. Um den Schülern ich Informationen über Studiengänge
   Einblicke in das Angebot der Studiengänge bekommen wollte.
   zu geben, laden viele Hochschulen zu
   Tagen der offenen Tür ein.

   Elementy tematu

   Elementami są:
   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej oraz (2)
   problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej
   Wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający opisał najbardziej jego zdaniem interesującą
   propozycję przygotowaną przez szkołę wyższą. Realizując ten element tematu, zdający
   może odnieść się na przykład do:
   − prezentacji dotyczących kierunków studiów na tej uczelni
   − spotkań ze studentami
   − oprowadzania po uczelni
   − punktów informacyjnych dotyczących oferty edukacyjnej i sportowej dla studentów
   − paneli dyskusyjnych
   − spotkań z wykładowcami szkoły wyższej.
   Jeśli zdający opisuje swoją wizytę w szkole wyższej i przygotowane tam atrakcje, ale nie
   sygnalizuje, który punkt programu mu się najbardziej podobał, to taka realizacja pierwszego
   elementu tematu jest kwalifikowana na poziom niższy.

   (2) problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi
   Aby uznać drugi element tematu za zrealizowany, wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający
   poinformował o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Zdający może odnieść się na przykład do:
   − problemów ze sprzętem audiowizualnym
   − programu wydarzenia, np. brak informacji o programie lub błędy w ulotkach
   zawierających program wydarzenia
   − nieoczekiwanej zmiany sal wykładów
   − niewystarczającej liczby studentów zaangażowanych w oprowadzanie gości.

   Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją drugiego elementu polecenia, ta część pracy
   jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.

   Zgodność z tematem

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   „główka”
   W artykule do gazety szkolnej:

   opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   element 1.

   poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.
   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − opis budynku szkoły wyższej, jego położenia lub dojazdu do niego
   − plany dotyczące wyboru kierunku studiów
   − osoby towarzyszące zdającemu w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − plany na przyszłość niezwiązane ze studiowaniem, np. podróże
   − spotkanie ze znajomymi niezwiązane z dniem otwartych drzwi szkoły wyższej.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − problemy mieszkaniowe studentów
   − problem finansowania studiów
   − praca dorywcza dla studentów.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją jednego z elementów polecenia, ta część
   pracy jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.
   9. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   artykułu odbiegającego od tematu
   Auf diese Weise konnte ich erfahren, Wenn man nicht weiß, was man weiter
   welche Studiengänge diese Hochschule machen soll, lohnt es sich, etwas mehr zu
   anbietet. erfahren.
   Hoffentlich werden solche Tage der offenen Am wichtigsten ist es selbst zu wissen, was
   Tür auch an anderen Hochschulen man in Zukunft machen will.
   organisiert.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   Nie są akceptowane jako tytuł typowe zwroty rozpoczynające listy, np. Sehr geehrte Damen
   und Herren.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice na
   2 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie
   1 pkt
   zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na
   0 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak toll, nett,

   stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur gramatycznych
   precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. schleppender Verkehr zamiast
   sich langsam im Stau bewegende Autos. / Viele Fitness-Studios bieten ihren Mitgliedern
   Online-Sportkurse live an. zamiast Viele Fitness-Studios bieten Übungen durch Internet.

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Nach sechs Stunden Autofahrt sind wir nun endlich
   bei unserem Hotel angekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne błędy
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy

   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   10. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), 2024 (1 wyraz), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz, Wilhelm II. =
   2 wyrazy.
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 10.

   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać
   od 200 do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   2. Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za daną tezą lub
   rozwiązaniem i przeciw nim, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (artykuł)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)

   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   2. ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   Pierwszy element pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   tematu elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   R przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   A szczegółowo żadnego nie rozwijając/ określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) uzasadniając; wypowiedź nie jest komunikatywna
   3. – zdający odnosi się do 1-2
   Drugi element aspektów i omawia je niezbyt wypowiedź nie jest związana
   tematu szczegółowo z tematem/
   nie realizuje elementu
   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie
   wypowiedź zawiera dłuższy
   Fragmenty R zawiera fragmentów
   fragment/ nieliczne krótkie wypowiedź nie spełnia warunków
   odbiegające od A odbiegających od
   fragmenty odbiegające określonych dla poziomu 1.
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na
   od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się
   w niej do zwyczaju obecnego w wielu rodzinach, polegającego na wyłączaniu telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków oraz zaznaczenie, że w pracy będą
   rozpatrywane zalety i wady takiego postępowania (wymaga tego ten typ rozprawki), np.
   In vielen Familien ist es üblich, während der gemeinsamen Mahlzeiten die Smartphones
   wegzulegen. Das hat sowohl Vor- als auch Nachteile.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane
   będą zalety i wady (pozytywne i negatywne strony) wynikające z wyłączania telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków: np.: Immer öfter wird in der Familie
   vereinbart, dass digitale Geräte während des Essens weggelegt werden. Es gibt viele
   positive Aspekte dieser Vereinbarung, man darf aber einige Nachteile nicht vergessen. /
   Die Regel in vielen Familien lautet: Kein Handy beim gemeinsamen Essen! Diese Regel
   hat aber ihre Anhänger und Gegner.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to dobry
   pomysł?, Czy to dobry czy zły pomysł? uznaje się ją za odbiegającą od tematu.
   Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane
   zalety i wady, np. Welche Vor- und Nachteile hat die Regel, dass Handys in manchen
   Familien beim gemeinsamen Essen ausgeschaltet und weggelegt bleiben?
   4. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury

   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0
   (rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).
   5. Użycie zwrotów typu: Moim zdaniem, Według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego
   zjawiska.
   6. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że w wielu rodzinach
   wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków,
   nie jest tezą.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.

   Immer häufiger gibt es in vielen Familien bei Mahlzeiten
   eine handyfreie Zeit. Es gibt viele Argumente für diese
   Idee, aber man kann auch einige dagegen finden. teza zgodna z tematem,
   zapowiada oczekiwaną
   Smartphone am Esstisch? In vielen Familien ist das strukturę rozprawki
   verboten. Das hat zwar einige positive Seiten, aber ich
   sehe mehr negative.
   teza odbiegająca od tematu
   Sollte das Smartphone während der Mahlzeiten nicht (teza jest pytaniem, które nie
   gecheckt werden? zapowiada struktury
   rozprawki)
   Gemeinsam essen, ohne auf das Handy zu schauen – ist teza odbiegająca od tematu
   das eine gute Idee? Ich glaube, ja. (teza jednostronna)
   Das Smartphone und die Internetnutzung spielen im Alltag
   der Jugendlichen eine große Rolle. Ist das gut oder
   schlecht?
   teza niezgodna z tematem
   Viele Menschen behaupten, dass man ohne Smartphone
   nicht leben kann. Ich bin anderer Meinung.
   Fast in jeder Familie sieht die Situation ähnlich aus: Jeder
   brak tezy
   schaut am Tisch auf sein Smartphone.
   Immer häufiger halten Menschen beim Essen das
   Smartphone in der Hand, egal ob sie alleine oder mit
   teza trudna do wskazania
   anderen Familienmitgliedern am Tisch sitzen. Es ist
   schwer zu sagen, wie man das beurteilen soll.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   i (2) wady związane z takim postępowaniem.

   (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do:
   − budowania relacji z członkami rodziny
   − wzajemnego okazywania sobie szacunku
   − wzajemnego poświęcania sobie uwagi w czasie rozmowy przy stole
   − braku rozproszeń wywołanych przez powiadomienia z telefonów komórkowych
   − aspektów higienicznych/zdrowotnych
   − profilaktyki przeciwko uzależnieniom od telefonów komórkowych.

   (2) wady wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do braku możliwości:
   − zareagowania na otrzymaną przez telefon komórkowy pilną wiadomość, jak np. alert
   pogodowy, wiadomość z pracy
   − sprawdzenia informacji w internecie przydatnych w trakcie rozmowy, np. godziny
   seansów filmowych w kinie
   − podzielenia się z rodziną informacjami otrzymanymi od wspólnych znajomych
   − obejrzenia zdjęć na smartfonie
   − wykonania pamiątkowego zdjęcia.

   Zgodność z tematem

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas
   „główka”
   wspólnych posiłków.
   Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego postępowania. elementy tematu

   X
   A C
   ggB Y
   D

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − zwyczaj jedzenia wspólnych posiłków w rodzinie
   − tradycje związane ze spożywaniem posiłków
   − tematy podejmowane podczas wspólnych posiłków.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − problemy młodzieży z wyborem odpowiedniego modelu smartfona
   − funkcje smartfonów
   − opis ulubionego dania
   − zasady zdrowego odżywiania się.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, opisujące np.
   − problem dostępu do internetu poza miastem
   − sportowy styl życia
   − wykorzystanie tabletów i smartfonów w szkole
   − zalety i wady nauki zdalnej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje pozytywne i negatywne strony, a w podsumowaniu
   pisze, zgodnie z przedstawioną argumentacją, że jest więcej pozytywnych stron /
   negatywnych stron, takie zakończenie jest akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   rozprawki odbiegającego od tematu
   Wie man sieht, kann die Regel „Kein Handy Diese Argumente zeigen, dass man mit
   beim gemeinsamen Essen!“ sowohl Vor- als dem Smartphone vorsichtig sein soll.
   auch Nachteile haben.
   Alles deutet darauf hin, dass es mehr Zusammenfassend steht eines fest: man
   Argumente gegen das Smartphone am kann nie wissen, was für die Familie besser
   Tisch gibt als dafür. ist.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Temat

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może także podejmować próbę
   kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść się
   w nim do dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w sposób zachęcający do dalszej lektury.
   Zdający może zasygnalizować problem wyboru uczelni / dalszego kształcenia, nie
   nawiązując do konkretnego wydarzenia zorganizowanego przez szkołę wyższą, np.
   Schule erfolgreich abgeschlossen – und jetzt? Wie geht es weiter nach dem Abi? Diese
   Fragen werden wir bald beantworten müssen.
   2. Zdający nie musi odnosić się we wstępie do ciekawego punktu programu dnia otwartych
   drzwi lub sygnalizować jakiegoś problemu organizacyjnego, który pojawił się w trakcie
   dnia otwartego.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Przykłady wstępów zgodnych z tematem
   Przykłady wstępów schematycznych
   i ciekawych
   Was will ich studieren? Oder soll ich doch Ich weiß nicht, was ich nach dem Abitur
   lieber eine Ausbildung machen? Ein studieren will. Deshalb habe ich
   Praktikum? Vielleicht erst einmal ein Jahr beschlossen, am Tag der offenen Tür an
   Pause machen und reisen? Diese Fragen einer Hochschule teilzunehmen.
   stellt sich jeder Abiturient. Um etwas
   Orientierung zu finden, nahm ich am Tag
   der offenen Tür an einer Hochschule teil.
   Die Verunsicherung der Abiturienten nach Eine Hochschule organisierte im März den
   dem Abitur ist oft riesig, weil ihnen so viele Tag der offenen Tür. Ich ging dorthin, weil
   Wege offenstehen. Um den Schülern ich Informationen über Studiengänge
   Einblicke in das Angebot der Studiengänge bekommen wollte.
   zu geben, laden viele Hochschulen zu
   Tagen der offenen Tür ein.

   Elementy tematu

   Elementami są:
   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej oraz (2)
   problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej
   Wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający opisał najbardziej jego zdaniem interesującą
   propozycję przygotowaną przez szkołę wyższą. Realizując ten element tematu, zdający
   może odnieść się na przykład do:
   − prezentacji dotyczących kierunków studiów na tej uczelni
   − spotkań ze studentami
   − oprowadzania po uczelni
   − punktów informacyjnych dotyczących oferty edukacyjnej i sportowej dla studentów
   − paneli dyskusyjnych
   − spotkań z wykładowcami szkoły wyższej.
   Jeśli zdający opisuje swoją wizytę w szkole wyższej i przygotowane tam atrakcje, ale nie
   sygnalizuje, który punkt programu mu się najbardziej podobał, to taka realizacja pierwszego
   elementu tematu jest kwalifikowana na poziom niższy.

   (2) problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi
   Aby uznać drugi element tematu za zrealizowany, wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający
   poinformował o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Zdający może odnieść się na przykład do:
   − problemów ze sprzętem audiowizualnym
   − programu wydarzenia, np. brak informacji o programie lub błędy w ulotkach
   zawierających program wydarzenia
   − nieoczekiwanej zmiany sal wykładów
   − niewystarczającej liczby studentów zaangażowanych w oprowadzanie gości.

   Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją drugiego elementu polecenia, ta część pracy
   jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.

   Zgodność z tematem

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   „główka”
   W artykule do gazety szkolnej:

   opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   element 1.

   poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.
   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − opis budynku szkoły wyższej, jego położenia lub dojazdu do niego
   − plany dotyczące wyboru kierunku studiów
   − osoby towarzyszące zdającemu w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − plany na przyszłość niezwiązane ze studiowaniem, np. podróże
   − spotkanie ze znajomymi niezwiązane z dniem otwartych drzwi szkoły wyższej.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − problemy mieszkaniowe studentów
   − problem finansowania studiów
   − praca dorywcza dla studentów.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją jednego z elementów polecenia, ta część
   pracy jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.
   9. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   artykułu odbiegającego od tematu
   Auf diese Weise konnte ich erfahren, Wenn man nicht weiß, was man weiter
   welche Studiengänge diese Hochschule machen soll, lohnt es sich, etwas mehr zu
   anbietet. erfahren.
   Hoffentlich werden solche Tage der offenen Am wichtigsten ist es selbst zu wissen, was
   Tür auch an anderen Hochschulen man in Zukunft machen will.
   organisiert.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   Nie są akceptowane jako tytuł typowe zwroty rozpoczynające listy, np. Sehr geehrte Damen
   und Herren.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice na
   2 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie
   1 pkt
   zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na
   0 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak toll, nett,

   stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur gramatycznych
   precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. schleppender Verkehr zamiast
   sich langsam im Stau bewegende Autos. / Viele Fitness-Studios bieten ihren Mitgliedern
   Online-Sportkurse live an. zamiast Viele Fitness-Studios bieten Übungen durch Internet.

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Nach sechs Stunden Autofahrt sind wir nun endlich
   bei unserem Hotel angekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne błędy
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy

   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   10. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), 2024 (1 wyraz), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz, Wilhelm II. =
   2 wyrazy.
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język niemiecki — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 10.

   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać
   od 200 do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   2. Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za daną tezą lub
   rozwiązaniem i przeciw nim, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (artykuł)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)

   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   2. ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   Pierwszy element pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   tematu elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   R przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   A szczegółowo żadnego nie rozwijając/ określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) uzasadniając; wypowiedź nie jest komunikatywna
   3. – zdający odnosi się do 1-2
   Drugi element aspektów i omawia je niezbyt wypowiedź nie jest związana
   tematu szczegółowo z tematem/
   nie realizuje elementu
   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie
   wypowiedź zawiera dłuższy
   Fragmenty R zawiera fragmentów
   fragment/ nieliczne krótkie wypowiedź nie spełnia warunków
   odbiegające od A odbiegających od
   fragmenty odbiegające określonych dla poziomu 1.
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na
   od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się
   w niej do zwyczaju obecnego w wielu rodzinach, polegającego na wyłączaniu telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków oraz zaznaczenie, że w pracy będą
   rozpatrywane zalety i wady takiego postępowania (wymaga tego ten typ rozprawki), np.
   In vielen Familien ist es üblich, während der gemeinsamen Mahlzeiten die Smartphones
   wegzulegen. Das hat sowohl Vor- als auch Nachteile.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane
   będą zalety i wady (pozytywne i negatywne strony) wynikające z wyłączania telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków: np.: Immer öfter wird in der Familie
   vereinbart, dass digitale Geräte während des Essens weggelegt werden. Es gibt viele
   positive Aspekte dieser Vereinbarung, man darf aber einige Nachteile nicht vergessen. /
   Die Regel in vielen Familien lautet: Kein Handy beim gemeinsamen Essen! Diese Regel
   hat aber ihre Anhänger und Gegner.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to dobry
   pomysł?, Czy to dobry czy zły pomysł? uznaje się ją za odbiegającą od tematu.
   Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane
   zalety i wady, np. Welche Vor- und Nachteile hat die Regel, dass Handys in manchen
   Familien beim gemeinsamen Essen ausgeschaltet und weggelegt bleiben?
   4. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury

   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0
   (rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).
   5. Użycie zwrotów typu: Moim zdaniem, Według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego
   zjawiska.
   6. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że w wielu rodzinach
   wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków,
   nie jest tezą.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.

   Immer häufiger gibt es in vielen Familien bei Mahlzeiten
   eine handyfreie Zeit. Es gibt viele Argumente für diese
   Idee, aber man kann auch einige dagegen finden. teza zgodna z tematem,
   zapowiada oczekiwaną
   Smartphone am Esstisch? In vielen Familien ist das strukturę rozprawki
   verboten. Das hat zwar einige positive Seiten, aber ich
   sehe mehr negative.
   teza odbiegająca od tematu
   Sollte das Smartphone während der Mahlzeiten nicht (teza jest pytaniem, które nie
   gecheckt werden? zapowiada struktury
   rozprawki)
   Gemeinsam essen, ohne auf das Handy zu schauen – ist teza odbiegająca od tematu
   das eine gute Idee? Ich glaube, ja. (teza jednostronna)
   Das Smartphone und die Internetnutzung spielen im Alltag
   der Jugendlichen eine große Rolle. Ist das gut oder
   schlecht?
   teza niezgodna z tematem
   Viele Menschen behaupten, dass man ohne Smartphone
   nicht leben kann. Ich bin anderer Meinung.
   Fast in jeder Familie sieht die Situation ähnlich aus: Jeder
   brak tezy
   schaut am Tisch auf sein Smartphone.
   Immer häufiger halten Menschen beim Essen das
   Smartphone in der Hand, egal ob sie alleine oder mit
   teza trudna do wskazania
   anderen Familienmitgliedern am Tisch sitzen. Es ist
   schwer zu sagen, wie man das beurteilen soll.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   i (2) wady związane z takim postępowaniem.

   (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do:
   − budowania relacji z członkami rodziny
   − wzajemnego okazywania sobie szacunku
   − wzajemnego poświęcania sobie uwagi w czasie rozmowy przy stole
   − braku rozproszeń wywołanych przez powiadomienia z telefonów komórkowych
   − aspektów higienicznych/zdrowotnych
   − profilaktyki przeciwko uzależnieniom od telefonów komórkowych.

   (2) wady wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do braku możliwości:
   − zareagowania na otrzymaną przez telefon komórkowy pilną wiadomość, jak np. alert
   pogodowy, wiadomość z pracy
   − sprawdzenia informacji w internecie przydatnych w trakcie rozmowy, np. godziny
   seansów filmowych w kinie
   − podzielenia się z rodziną informacjami otrzymanymi od wspólnych znajomych
   − obejrzenia zdjęć na smartfonie
   − wykonania pamiątkowego zdjęcia.

   Zgodność z tematem

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas
   „główka”
   wspólnych posiłków.
   Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego postępowania. elementy tematu

   X
   A C
   ggB Y
   D

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − zwyczaj jedzenia wspólnych posiłków w rodzinie
   − tradycje związane ze spożywaniem posiłków
   − tematy podejmowane podczas wspólnych posiłków.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − problemy młodzieży z wyborem odpowiedniego modelu smartfona
   − funkcje smartfonów
   − opis ulubionego dania
   − zasady zdrowego odżywiania się.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, opisujące np.
   − problem dostępu do internetu poza miastem
   − sportowy styl życia
   − wykorzystanie tabletów i smartfonów w szkole
   − zalety i wady nauki zdalnej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje pozytywne i negatywne strony, a w podsumowaniu
   pisze, zgodnie z przedstawioną argumentacją, że jest więcej pozytywnych stron /
   negatywnych stron, takie zakończenie jest akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   rozprawki odbiegającego od tematu
   Wie man sieht, kann die Regel „Kein Handy Diese Argumente zeigen, dass man mit
   beim gemeinsamen Essen!“ sowohl Vor- als dem Smartphone vorsichtig sein soll.
   auch Nachteile haben.
   Alles deutet darauf hin, dass es mehr Zusammenfassend steht eines fest: man
   Argumente gegen das Smartphone am kann nie wissen, was für die Familie besser
   Tisch gibt als dafür. ist.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Temat

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może także podejmować próbę
   kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść się
   w nim do dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w sposób zachęcający do dalszej lektury.
   Zdający może zasygnalizować problem wyboru uczelni / dalszego kształcenia, nie
   nawiązując do konkretnego wydarzenia zorganizowanego przez szkołę wyższą, np.
   Schule erfolgreich abgeschlossen – und jetzt? Wie geht es weiter nach dem Abi? Diese
   Fragen werden wir bald beantworten müssen.
   2. Zdający nie musi odnosić się we wstępie do ciekawego punktu programu dnia otwartych
   drzwi lub sygnalizować jakiegoś problemu organizacyjnego, który pojawił się w trakcie
   dnia otwartego.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Przykłady wstępów zgodnych z tematem
   Przykłady wstępów schematycznych
   i ciekawych
   Was will ich studieren? Oder soll ich doch Ich weiß nicht, was ich nach dem Abitur
   lieber eine Ausbildung machen? Ein studieren will. Deshalb habe ich
   Praktikum? Vielleicht erst einmal ein Jahr beschlossen, am Tag der offenen Tür an
   Pause machen und reisen? Diese Fragen einer Hochschule teilzunehmen.
   stellt sich jeder Abiturient. Um etwas
   Orientierung zu finden, nahm ich am Tag
   der offenen Tür an einer Hochschule teil.
   Die Verunsicherung der Abiturienten nach Eine Hochschule organisierte im März den
   dem Abitur ist oft riesig, weil ihnen so viele Tag der offenen Tür. Ich ging dorthin, weil
   Wege offenstehen. Um den Schülern ich Informationen über Studiengänge
   Einblicke in das Angebot der Studiengänge bekommen wollte.
   zu geben, laden viele Hochschulen zu
   Tagen der offenen Tür ein.

   Elementy tematu

   Elementami są:
   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej oraz (2)
   problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej
   Wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający opisał najbardziej jego zdaniem interesującą
   propozycję przygotowaną przez szkołę wyższą. Realizując ten element tematu, zdający
   może odnieść się na przykład do:
   − prezentacji dotyczących kierunków studiów na tej uczelni
   − spotkań ze studentami
   − oprowadzania po uczelni
   − punktów informacyjnych dotyczących oferty edukacyjnej i sportowej dla studentów
   − paneli dyskusyjnych
   − spotkań z wykładowcami szkoły wyższej.
   Jeśli zdający opisuje swoją wizytę w szkole wyższej i przygotowane tam atrakcje, ale nie
   sygnalizuje, który punkt programu mu się najbardziej podobał, to taka realizacja pierwszego
   elementu tematu jest kwalifikowana na poziom niższy.

   (2) problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi
   Aby uznać drugi element tematu za zrealizowany, wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający
   poinformował o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Zdający może odnieść się na przykład do:
   − problemów ze sprzętem audiowizualnym
   − programu wydarzenia, np. brak informacji o programie lub błędy w ulotkach
   zawierających program wydarzenia
   − nieoczekiwanej zmiany sal wykładów
   − niewystarczającej liczby studentów zaangażowanych w oprowadzanie gości.

   Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją drugiego elementu polecenia, ta część pracy
   jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.

   Zgodność z tematem

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   „główka”
   W artykule do gazety szkolnej:

   opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   element 1.

   poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.
   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − opis budynku szkoły wyższej, jego położenia lub dojazdu do niego
   − plany dotyczące wyboru kierunku studiów
   − osoby towarzyszące zdającemu w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − plany na przyszłość niezwiązane ze studiowaniem, np. podróże
   − spotkanie ze znajomymi niezwiązane z dniem otwartych drzwi szkoły wyższej.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − problemy mieszkaniowe studentów
   − problem finansowania studiów
   − praca dorywcza dla studentów.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją jednego z elementów polecenia, ta część
   pracy jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.
   9. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   artykułu odbiegającego od tematu
   Auf diese Weise konnte ich erfahren, Wenn man nicht weiß, was man weiter
   welche Studiengänge diese Hochschule machen soll, lohnt es sich, etwas mehr zu
   anbietet. erfahren.
   Hoffentlich werden solche Tage der offenen Am wichtigsten ist es selbst zu wissen, was
   Tür auch an anderen Hochschulen man in Zukunft machen will.
   organisiert.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   Nie są akceptowane jako tytuł typowe zwroty rozpoczynające listy, np. Sehr geehrte Damen
   und Herren.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice na
   2 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie
   1 pkt
   zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na
   0 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak toll, nett,

   stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur gramatycznych
   precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. schleppender Verkehr zamiast
   sich langsam im Stau bewegende Autos. / Viele Fitness-Studios bieten ihren Mitgliedern
   Online-Sportkurse live an. zamiast Viele Fitness-Studios bieten Übungen durch Internet.

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Nach sechs Stunden Autofahrt sind wir nun endlich
   bei unserem Hotel angekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne błędy
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy

   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   10. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), 2024 (1 wyraz), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz, Wilhelm II. =
   2 wyrazy.
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 10.

   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać
   od 200 do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   2. Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za daną tezą lub
   rozwiązaniem i przeciw nim, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (artykuł)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)

   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   2. ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   Pierwszy element pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   tematu elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   R przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   A szczegółowo żadnego nie rozwijając/ określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) uzasadniając; wypowiedź nie jest komunikatywna
   3. – zdający odnosi się do 1-2
   Drugi element aspektów i omawia je niezbyt wypowiedź nie jest związana
   tematu szczegółowo z tematem/
   nie realizuje elementu
   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie
   wypowiedź zawiera dłuższy
   Fragmenty R zawiera fragmentów
   fragment/ nieliczne krótkie wypowiedź nie spełnia warunków
   odbiegające od A odbiegających od
   fragmenty odbiegające określonych dla poziomu 1.
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na
   od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się
   w niej do zwyczaju obecnego w wielu rodzinach, polegającego na wyłączaniu telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków oraz zaznaczenie, że w pracy będą
   rozpatrywane zalety i wady takiego postępowania (wymaga tego ten typ rozprawki), np.
   In vielen Familien ist es üblich, während der gemeinsamen Mahlzeiten die Smartphones
   wegzulegen. Das hat sowohl Vor- als auch Nachteile.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane
   będą zalety i wady (pozytywne i negatywne strony) wynikające z wyłączania telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków: np.: Immer öfter wird in der Familie
   vereinbart, dass digitale Geräte während des Essens weggelegt werden. Es gibt viele
   positive Aspekte dieser Vereinbarung, man darf aber einige Nachteile nicht vergessen. /
   Die Regel in vielen Familien lautet: Kein Handy beim gemeinsamen Essen! Diese Regel
   hat aber ihre Anhänger und Gegner.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to dobry
   pomysł?, Czy to dobry czy zły pomysł? uznaje się ją za odbiegającą od tematu.
   Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane
   zalety i wady, np. Welche Vor- und Nachteile hat die Regel, dass Handys in manchen
   Familien beim gemeinsamen Essen ausgeschaltet und weggelegt bleiben?
   4. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury

   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0
   (rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).
   5. Użycie zwrotów typu: Moim zdaniem, Według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego
   zjawiska.
   6. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że w wielu rodzinach
   wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków,
   nie jest tezą.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.

   Immer häufiger gibt es in vielen Familien bei Mahlzeiten
   eine handyfreie Zeit. Es gibt viele Argumente für diese
   Idee, aber man kann auch einige dagegen finden. teza zgodna z tematem,
   zapowiada oczekiwaną
   Smartphone am Esstisch? In vielen Familien ist das strukturę rozprawki
   verboten. Das hat zwar einige positive Seiten, aber ich
   sehe mehr negative.
   teza odbiegająca od tematu
   Sollte das Smartphone während der Mahlzeiten nicht (teza jest pytaniem, które nie
   gecheckt werden? zapowiada struktury
   rozprawki)
   Gemeinsam essen, ohne auf das Handy zu schauen – ist teza odbiegająca od tematu
   das eine gute Idee? Ich glaube, ja. (teza jednostronna)
   Das Smartphone und die Internetnutzung spielen im Alltag
   der Jugendlichen eine große Rolle. Ist das gut oder
   schlecht?
   teza niezgodna z tematem
   Viele Menschen behaupten, dass man ohne Smartphone
   nicht leben kann. Ich bin anderer Meinung.
   Fast in jeder Familie sieht die Situation ähnlich aus: Jeder
   brak tezy
   schaut am Tisch auf sein Smartphone.
   Immer häufiger halten Menschen beim Essen das
   Smartphone in der Hand, egal ob sie alleine oder mit
   teza trudna do wskazania
   anderen Familienmitgliedern am Tisch sitzen. Es ist
   schwer zu sagen, wie man das beurteilen soll.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   i (2) wady związane z takim postępowaniem.

   (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do:
   − budowania relacji z członkami rodziny
   − wzajemnego okazywania sobie szacunku
   − wzajemnego poświęcania sobie uwagi w czasie rozmowy przy stole
   − braku rozproszeń wywołanych przez powiadomienia z telefonów komórkowych
   − aspektów higienicznych/zdrowotnych
   − profilaktyki przeciwko uzależnieniom od telefonów komórkowych.

   (2) wady wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do braku możliwości:
   − zareagowania na otrzymaną przez telefon komórkowy pilną wiadomość, jak np. alert
   pogodowy, wiadomość z pracy
   − sprawdzenia informacji w internecie przydatnych w trakcie rozmowy, np. godziny
   seansów filmowych w kinie
   − podzielenia się z rodziną informacjami otrzymanymi od wspólnych znajomych
   − obejrzenia zdjęć na smartfonie
   − wykonania pamiątkowego zdjęcia.

   Zgodność z tematem

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas
   „główka”
   wspólnych posiłków.
   Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego postępowania. elementy tematu

   X
   A C
   ggB Y
   D

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − zwyczaj jedzenia wspólnych posiłków w rodzinie
   − tradycje związane ze spożywaniem posiłków
   − tematy podejmowane podczas wspólnych posiłków.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − problemy młodzieży z wyborem odpowiedniego modelu smartfona
   − funkcje smartfonów
   − opis ulubionego dania
   − zasady zdrowego odżywiania się.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, opisujące np.
   − problem dostępu do internetu poza miastem
   − sportowy styl życia
   − wykorzystanie tabletów i smartfonów w szkole
   − zalety i wady nauki zdalnej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje pozytywne i negatywne strony, a w podsumowaniu
   pisze, zgodnie z przedstawioną argumentacją, że jest więcej pozytywnych stron /
   negatywnych stron, takie zakończenie jest akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   rozprawki odbiegającego od tematu
   Wie man sieht, kann die Regel „Kein Handy Diese Argumente zeigen, dass man mit
   beim gemeinsamen Essen!“ sowohl Vor- als dem Smartphone vorsichtig sein soll.
   auch Nachteile haben.
   Alles deutet darauf hin, dass es mehr Zusammenfassend steht eines fest: man
   Argumente gegen das Smartphone am kann nie wissen, was für die Familie besser
   Tisch gibt als dafür. ist.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Temat

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może także podejmować próbę
   kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść się
   w nim do dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w sposób zachęcający do dalszej lektury.
   Zdający może zasygnalizować problem wyboru uczelni / dalszego kształcenia, nie
   nawiązując do konkretnego wydarzenia zorganizowanego przez szkołę wyższą, np.
   Schule erfolgreich abgeschlossen – und jetzt? Wie geht es weiter nach dem Abi? Diese
   Fragen werden wir bald beantworten müssen.
   2. Zdający nie musi odnosić się we wstępie do ciekawego punktu programu dnia otwartych
   drzwi lub sygnalizować jakiegoś problemu organizacyjnego, który pojawił się w trakcie
   dnia otwartego.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Przykłady wstępów zgodnych z tematem
   Przykłady wstępów schematycznych
   i ciekawych
   Was will ich studieren? Oder soll ich doch Ich weiß nicht, was ich nach dem Abitur
   lieber eine Ausbildung machen? Ein studieren will. Deshalb habe ich
   Praktikum? Vielleicht erst einmal ein Jahr beschlossen, am Tag der offenen Tür an
   Pause machen und reisen? Diese Fragen einer Hochschule teilzunehmen.
   stellt sich jeder Abiturient. Um etwas
   Orientierung zu finden, nahm ich am Tag
   der offenen Tür an einer Hochschule teil.
   Die Verunsicherung der Abiturienten nach Eine Hochschule organisierte im März den
   dem Abitur ist oft riesig, weil ihnen so viele Tag der offenen Tür. Ich ging dorthin, weil
   Wege offenstehen. Um den Schülern ich Informationen über Studiengänge
   Einblicke in das Angebot der Studiengänge bekommen wollte.
   zu geben, laden viele Hochschulen zu
   Tagen der offenen Tür ein.

   Elementy tematu

   Elementami są:
   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej oraz (2)
   problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej
   Wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający opisał najbardziej jego zdaniem interesującą
   propozycję przygotowaną przez szkołę wyższą. Realizując ten element tematu, zdający
   może odnieść się na przykład do:
   − prezentacji dotyczących kierunków studiów na tej uczelni
   − spotkań ze studentami
   − oprowadzania po uczelni
   − punktów informacyjnych dotyczących oferty edukacyjnej i sportowej dla studentów
   − paneli dyskusyjnych
   − spotkań z wykładowcami szkoły wyższej.
   Jeśli zdający opisuje swoją wizytę w szkole wyższej i przygotowane tam atrakcje, ale nie
   sygnalizuje, który punkt programu mu się najbardziej podobał, to taka realizacja pierwszego
   elementu tematu jest kwalifikowana na poziom niższy.

   (2) problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi
   Aby uznać drugi element tematu za zrealizowany, wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający
   poinformował o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Zdający może odnieść się na przykład do:
   − problemów ze sprzętem audiowizualnym
   − programu wydarzenia, np. brak informacji o programie lub błędy w ulotkach
   zawierających program wydarzenia
   − nieoczekiwanej zmiany sal wykładów
   − niewystarczającej liczby studentów zaangażowanych w oprowadzanie gości.

   Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją drugiego elementu polecenia, ta część pracy
   jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.

   Zgodność z tematem

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   „główka”
   W artykule do gazety szkolnej:

   opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   element 1.

   poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.
   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − opis budynku szkoły wyższej, jego położenia lub dojazdu do niego
   − plany dotyczące wyboru kierunku studiów
   − osoby towarzyszące zdającemu w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − plany na przyszłość niezwiązane ze studiowaniem, np. podróże
   − spotkanie ze znajomymi niezwiązane z dniem otwartych drzwi szkoły wyższej.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − problemy mieszkaniowe studentów
   − problem finansowania studiów
   − praca dorywcza dla studentów.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją jednego z elementów polecenia, ta część
   pracy jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.
   9. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   artykułu odbiegającego od tematu
   Auf diese Weise konnte ich erfahren, Wenn man nicht weiß, was man weiter
   welche Studiengänge diese Hochschule machen soll, lohnt es sich, etwas mehr zu
   anbietet. erfahren.
   Hoffentlich werden solche Tage der offenen Am wichtigsten ist es selbst zu wissen, was
   Tür auch an anderen Hochschulen man in Zukunft machen will.
   organisiert.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   Nie są akceptowane jako tytuł typowe zwroty rozpoczynające listy, np. Sehr geehrte Damen
   und Herren.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice na
   2 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie
   1 pkt
   zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na
   0 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak toll, nett,

   stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur gramatycznych
   precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. schleppender Verkehr zamiast
   sich langsam im Stau bewegende Autos. / Viele Fitness-Studios bieten ihren Mitgliedern
   Online-Sportkurse live an. zamiast Viele Fitness-Studios bieten Übungen durch Internet.

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Nach sechs Stunden Autofahrt sind wir nun endlich
   bei unserem Hotel angekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne błędy
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy

   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   10. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), 2024 (1 wyraz), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz, Wilhelm II. =
   2 wyrazy.
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).

Wybór odpowiedzi na podstawie pojedynczego podobnego słowa, bez sprawdzenia znaczenia całego fragmentu, formy gramatycznej i zgodności z poleceniem.

1. Rozpoznaj typ zadania

   Obszar „Język niemiecki — odpowiedź według zasad CKE” wskazuje, jakiej strategii użyć i które elementy polecenia trzeba zrealizować.

2. Zastosuj strategię

   Ustal typ informacji lub operacji językowej wymaganej w poleceniu, a następnie odrzuć odpowiedzi, które pasują tylko częściowo do kontekstu.

3. Sprawdź model odpowiedzi

   Zadanie 10.

   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać
   od 200 do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   2. Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za daną tezą lub
   rozwiązaniem i przeciw nim, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (artykuł)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)

   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   2. ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   Pierwszy element pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   tematu elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   R przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   A szczegółowo żadnego nie rozwijając/ określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) uzasadniając; wypowiedź nie jest komunikatywna
   3. – zdający odnosi się do 1-2
   Drugi element aspektów i omawia je niezbyt wypowiedź nie jest związana
   tematu szczegółowo z tematem/
   nie realizuje elementu
   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie
   wypowiedź zawiera dłuższy
   Fragmenty R zawiera fragmentów
   fragment/ nieliczne krótkie wypowiedź nie spełnia warunków
   odbiegające od A odbiegających od
   fragmenty odbiegające określonych dla poziomu 1.
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na
   od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się
   w niej do zwyczaju obecnego w wielu rodzinach, polegającego na wyłączaniu telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków oraz zaznaczenie, że w pracy będą
   rozpatrywane zalety i wady takiego postępowania (wymaga tego ten typ rozprawki), np.
   In vielen Familien ist es üblich, während der gemeinsamen Mahlzeiten die Smartphones
   wegzulegen. Das hat sowohl Vor- als auch Nachteile.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane
   będą zalety i wady (pozytywne i negatywne strony) wynikające z wyłączania telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków: np.: Immer öfter wird in der Familie
   vereinbart, dass digitale Geräte während des Essens weggelegt werden. Es gibt viele
   positive Aspekte dieser Vereinbarung, man darf aber einige Nachteile nicht vergessen. /
   Die Regel in vielen Familien lautet: Kein Handy beim gemeinsamen Essen! Diese Regel
   hat aber ihre Anhänger und Gegner.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to dobry
   pomysł?, Czy to dobry czy zły pomysł? uznaje się ją za odbiegającą od tematu.
   Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane
   zalety i wady, np. Welche Vor- und Nachteile hat die Regel, dass Handys in manchen
   Familien beim gemeinsamen Essen ausgeschaltet und weggelegt bleiben?
   4. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury

   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0
   (rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).
   5. Użycie zwrotów typu: Moim zdaniem, Według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego
   zjawiska.
   6. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że w wielu rodzinach
   wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków,
   nie jest tezą.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.

   Immer häufiger gibt es in vielen Familien bei Mahlzeiten
   eine handyfreie Zeit. Es gibt viele Argumente für diese
   Idee, aber man kann auch einige dagegen finden. teza zgodna z tematem,
   zapowiada oczekiwaną
   Smartphone am Esstisch? In vielen Familien ist das strukturę rozprawki
   verboten. Das hat zwar einige positive Seiten, aber ich
   sehe mehr negative.
   teza odbiegająca od tematu
   Sollte das Smartphone während der Mahlzeiten nicht (teza jest pytaniem, które nie
   gecheckt werden? zapowiada struktury
   rozprawki)
   Gemeinsam essen, ohne auf das Handy zu schauen – ist teza odbiegająca od tematu
   das eine gute Idee? Ich glaube, ja. (teza jednostronna)
   Das Smartphone und die Internetnutzung spielen im Alltag
   der Jugendlichen eine große Rolle. Ist das gut oder
   schlecht?
   teza niezgodna z tematem
   Viele Menschen behaupten, dass man ohne Smartphone
   nicht leben kann. Ich bin anderer Meinung.
   Fast in jeder Familie sieht die Situation ähnlich aus: Jeder
   brak tezy
   schaut am Tisch auf sein Smartphone.
   Immer häufiger halten Menschen beim Essen das
   Smartphone in der Hand, egal ob sie alleine oder mit
   teza trudna do wskazania
   anderen Familienmitgliedern am Tisch sitzen. Es ist
   schwer zu sagen, wie man das beurteilen soll.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   i (2) wady związane z takim postępowaniem.

   (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do:
   − budowania relacji z członkami rodziny
   − wzajemnego okazywania sobie szacunku
   − wzajemnego poświęcania sobie uwagi w czasie rozmowy przy stole
   − braku rozproszeń wywołanych przez powiadomienia z telefonów komórkowych
   − aspektów higienicznych/zdrowotnych
   − profilaktyki przeciwko uzależnieniom od telefonów komórkowych.

   (2) wady wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do braku możliwości:
   − zareagowania na otrzymaną przez telefon komórkowy pilną wiadomość, jak np. alert
   pogodowy, wiadomość z pracy
   − sprawdzenia informacji w internecie przydatnych w trakcie rozmowy, np. godziny
   seansów filmowych w kinie
   − podzielenia się z rodziną informacjami otrzymanymi od wspólnych znajomych
   − obejrzenia zdjęć na smartfonie
   − wykonania pamiątkowego zdjęcia.

   Zgodność z tematem

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas
   „główka”
   wspólnych posiłków.
   Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego postępowania. elementy tematu

   X
   A C
   ggB Y
   D

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − zwyczaj jedzenia wspólnych posiłków w rodzinie
   − tradycje związane ze spożywaniem posiłków
   − tematy podejmowane podczas wspólnych posiłków.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − problemy młodzieży z wyborem odpowiedniego modelu smartfona
   − funkcje smartfonów
   − opis ulubionego dania
   − zasady zdrowego odżywiania się.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, opisujące np.
   − problem dostępu do internetu poza miastem
   − sportowy styl życia
   − wykorzystanie tabletów i smartfonów w szkole
   − zalety i wady nauki zdalnej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje pozytywne i negatywne strony, a w podsumowaniu
   pisze, zgodnie z przedstawioną argumentacją, że jest więcej pozytywnych stron /
   negatywnych stron, takie zakończenie jest akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   rozprawki odbiegającego od tematu
   Wie man sieht, kann die Regel „Kein Handy Diese Argumente zeigen, dass man mit
   beim gemeinsamen Essen!“ sowohl Vor- als dem Smartphone vorsichtig sein soll.
   auch Nachteile haben.
   Alles deutet darauf hin, dass es mehr Zusammenfassend steht eines fest: man
   Argumente gegen das Smartphone am kann nie wissen, was für die Familie besser
   Tisch gibt als dafür. ist.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Temat

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może także podejmować próbę
   kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść się
   w nim do dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w sposób zachęcający do dalszej lektury.
   Zdający może zasygnalizować problem wyboru uczelni / dalszego kształcenia, nie
   nawiązując do konkretnego wydarzenia zorganizowanego przez szkołę wyższą, np.
   Schule erfolgreich abgeschlossen – und jetzt? Wie geht es weiter nach dem Abi? Diese
   Fragen werden wir bald beantworten müssen.
   2. Zdający nie musi odnosić się we wstępie do ciekawego punktu programu dnia otwartych
   drzwi lub sygnalizować jakiegoś problemu organizacyjnego, który pojawił się w trakcie
   dnia otwartego.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Przykłady wstępów zgodnych z tematem
   Przykłady wstępów schematycznych
   i ciekawych
   Was will ich studieren? Oder soll ich doch Ich weiß nicht, was ich nach dem Abitur
   lieber eine Ausbildung machen? Ein studieren will. Deshalb habe ich
   Praktikum? Vielleicht erst einmal ein Jahr beschlossen, am Tag der offenen Tür an
   Pause machen und reisen? Diese Fragen einer Hochschule teilzunehmen.
   stellt sich jeder Abiturient. Um etwas
   Orientierung zu finden, nahm ich am Tag
   der offenen Tür an einer Hochschule teil.
   Die Verunsicherung der Abiturienten nach Eine Hochschule organisierte im März den
   dem Abitur ist oft riesig, weil ihnen so viele Tag der offenen Tür. Ich ging dorthin, weil
   Wege offenstehen. Um den Schülern ich Informationen über Studiengänge
   Einblicke in das Angebot der Studiengänge bekommen wollte.
   zu geben, laden viele Hochschulen zu
   Tagen der offenen Tür ein.

   Elementy tematu

   Elementami są:
   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej oraz (2)
   problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej
   Wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający opisał najbardziej jego zdaniem interesującą
   propozycję przygotowaną przez szkołę wyższą. Realizując ten element tematu, zdający
   może odnieść się na przykład do:
   − prezentacji dotyczących kierunków studiów na tej uczelni
   − spotkań ze studentami
   − oprowadzania po uczelni
   − punktów informacyjnych dotyczących oferty edukacyjnej i sportowej dla studentów
   − paneli dyskusyjnych
   − spotkań z wykładowcami szkoły wyższej.
   Jeśli zdający opisuje swoją wizytę w szkole wyższej i przygotowane tam atrakcje, ale nie
   sygnalizuje, który punkt programu mu się najbardziej podobał, to taka realizacja pierwszego
   elementu tematu jest kwalifikowana na poziom niższy.

   (2) problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi
   Aby uznać drugi element tematu za zrealizowany, wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający
   poinformował o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Zdający może odnieść się na przykład do:
   − problemów ze sprzętem audiowizualnym
   − programu wydarzenia, np. brak informacji o programie lub błędy w ulotkach
   zawierających program wydarzenia
   − nieoczekiwanej zmiany sal wykładów
   − niewystarczającej liczby studentów zaangażowanych w oprowadzanie gości.

   Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją drugiego elementu polecenia, ta część pracy
   jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.

   Zgodność z tematem

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   „główka”
   W artykule do gazety szkolnej:

   opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   element 1.

   poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.
   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − opis budynku szkoły wyższej, jego położenia lub dojazdu do niego
   − plany dotyczące wyboru kierunku studiów
   − osoby towarzyszące zdającemu w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − plany na przyszłość niezwiązane ze studiowaniem, np. podróże
   − spotkanie ze znajomymi niezwiązane z dniem otwartych drzwi szkoły wyższej.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − problemy mieszkaniowe studentów
   − problem finansowania studiów
   − praca dorywcza dla studentów.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją jednego z elementów polecenia, ta część
   pracy jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.
   9. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   artykułu odbiegającego od tematu
   Auf diese Weise konnte ich erfahren, Wenn man nicht weiß, was man weiter
   welche Studiengänge diese Hochschule machen soll, lohnt es sich, etwas mehr zu
   anbietet. erfahren.
   Hoffentlich werden solche Tage der offenen Am wichtigsten ist es selbst zu wissen, was
   Tür auch an anderen Hochschulen man in Zukunft machen will.
   organisiert.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   Nie są akceptowane jako tytuł typowe zwroty rozpoczynające listy, np. Sehr geehrte Damen
   und Herren.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice na
   2 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie
   1 pkt
   zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na
   0 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak toll, nett,

   stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur gramatycznych
   precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. schleppender Verkehr zamiast
   sich langsam im Stau bewegende Autos. / Viele Fitness-Studios bieten ihren Mitgliedern
   Online-Sportkurse live an. zamiast Viele Fitness-Studios bieten Übungen durch Internet.

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Nach sechs Stunden Autofahrt sind wir nun endlich
   bei unserem Hotel angekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne błędy
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy

   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   10. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), 2024 (1 wyraz), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz, Wilhelm II. =
   2 wyrazy.
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy). Odpowiedź i kryteria punktowania pochodzą z oficjalnych zasad oceniania CKE.

4. Skontroluj punktowanie

   Zadanie 10.

   Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać
   od 200 do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej
   w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

   1. W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   2. Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   Wymagania ogólne
   I. Znajomość środków językowych.
   Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   III. Tworzenie wypowiedzi.
   Zdający samodzielnie tworzy […] w miarę złożone, bogate pod względem treści,
   spójne i logiczne wypowiedzi pisemne […].
   IV. Reagowanie na wypowiedzi.
   Zdający […] reaguje w formie w miarę złożonego tekstu pisanego w różnorodnych
   sytuacjach […].

   Wymagania szczegółowe (rozprawka)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.8) Zdający stawia tezę, przedstawia w logicznym porządku argumenty za daną tezą lub
   rozwiązaniem i przeciw nim, kończy wypowiedź konkluzją.
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.

   Wymagania szczegółowe (artykuł)
   I. Zdający posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych,
   w tym związków frazeologicznych, gramatycznych, ortograficznych) […].
   V.2) Zdający opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości […].
   V.6) Zdający wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy […].
   V.12) Zdający stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze.
   V.13) Zdający stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
   VII.3) Zdający […] przekazuje informacje i wyjaśnienia.

   Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach:
   • zgodność z poleceniem
   • spójność i logika wypowiedzi
   • zakres środków językowych
   • poprawność środków językowych.

   Zgodność z poleceniem (elementy treści i formy)

   W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy
   formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

   Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0
   zgodnie z TABELĄ A.

   TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści
   Elementy treści 2 1 0
   teza jest jasna, teza nie jest w pełni poprawna, brak tezy
   zgodna z tematem np.
   ORAZ argumentacją – teza nie jest w pełni zgodna teza zawiera poważne usterki, np.
   przedstawioną z tematem ALBO – teza jest niezgodna z tematem
   w rozwinięciu argumentacją przedstawioną – teza znacznie odbiega od tematu
   w rozwinięciu ORAZ nie jest zgodna
   – teza znacznie odbiega od z argumentacją przedstawioną
   R*
   tematu, ALE jest zgodna w rozwinięciu
   z argumentacją – teza niejasna, trudna do
   przedstawioną w rozwinięciu wskazania

   wstęp niekomunikatywny
   W pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada
   1. oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.
   Wstęp: właściwe wprowadzenie wprowadzenie nie jest w pełni brak wprowadzenia
   i adekwatne zgodne z tematem poprawne, np.
   do tematu ORAZ ciekawe, – wprowadzenie zgodne wprowadzenie niezgodne z tematem
   rozpoczęcie oryginalne, z tematem, ale schematyczne
   A*
   wypowiedzi zachęcające do – bardziej typowe dla innego wprowadzenie niejasne
   czytania, np. w formie typu tekstu (np. rozprawki)
   pytania lub cytatu – ciekawe, oryginalne, ALE wprowadzenie niekomunikatywne
   odbiegające od tematu
   wstęp zgodny wstęp nie jest w pełni poprawny, brak wstępu
   z tematem i treścią np.
   wypowiedzi ORAZ – nie określa celu wstęp niezgodny z tematem
   wskazujący cel/powód – określa cel/powód pisania
   pisania listu listu, ALE odbiega od tematu wstęp niejasny
   L*
   – cel nie jest określony jasno
   – wstęp nie jest zgodny wstęp niekomunikatywny
   z treścią listu (np. zapowiada
   poparcie, a opisuje
   argumenty przeciwne)

   wieloaspektowa powierzchowna realizacja brak wypowiedzi
   2. ORAZ/LUB elementu, wypowiedzi brak
   Pierwszy element pogłębiona realizacja głębi, np. wypowiedź bardzo pobieżnie
   tematu elementu (np. wsparta – zdający podaje tylko „listę” dotykająca tematu, np. zdający
   R przykładami, argumentów/cech/określeń, podaje tylko jeden argument/cechę/
   A szczegółowo żadnego nie rozwijając/ określenie, nie rozwijając go/jej
   L omówiona) uzasadniając; wypowiedź nie jest komunikatywna
   3. – zdający odnosi się do 1-2
   Drugi element aspektów i omawia je niezbyt wypowiedź nie jest związana
   tematu szczegółowo z tematem/
   nie realizuje elementu
   zakończenie zgodne zakończenie nie jest w pełni brak zakończenia
   z tematem ORAZ zgodne z tematem ALBO treścią
   treścią wypowiedzi; wypowiedzi zakończenie nie jest komunikatywne
   jeżeli zdający
   powtarza wstęp – zakończenie znacznie odbiega zakończenie nie jest zgodne
   4.
   czyni to innymi od tematu, ALE jest zgodne z tematem
   Podsumowanie:
   słowami z treścią wypowiedzi
   właściwe R
   zakończenie znacznie odbiega od
   i adekwatne A
   zdający stosuje zakończenie tematu ORAZ nie jest zgodne
   do tematu L
   schematyczne (sztampowe), z treścią wypowiedzi
   zakończenie
   np. ogranicza się do
   wypowiedzi
   przeformułowania tezy

   zdający powtarza wstęp
   w zasadzie tymi samymi
   słowami
   5. wypowiedź nie
   wypowiedź zawiera dłuższy
   Fragmenty R zawiera fragmentów
   fragment/ nieliczne krótkie wypowiedź nie spełnia warunków
   odbiegające od A odbiegających od
   fragmenty odbiegające określonych dla poziomu 1.
   tematu i/lub L tematu i/lub nie na
   od tematu i/lub nie na temat
   nie na temat temat

   * R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

   Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0
   zgodnie z TABELĄ B.

   TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy
   Elementy formy Forma 1 0
   1. R teza jest umiejscowiona we wstępie
   wypowiedź nie spełnia
   Elementy A wypowiedź jest zatytułowana
   warunków określonych dla
   charakterystyczne wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający
   L poziomu 1.
   dla formy i odpowiedni zwrot kończący
   R wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wypowiedź nie spełnia
   2.
   A wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach warunków określonych dla
   Kompozycja
   L wstępu, rozwinięcia i zakończenia poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   3. tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na
   A warunków określonych dla
   Segmentacja akapity) jest merytorycznie uzasadniony
   L poziomu 1.
   R wypowiedź nie spełnia
   4.
   A długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów warunków określonych dla
   Długość pracy
   L poziomu 1.

   Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym
   podkryterium.

   Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny
   elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

   TABELA C

   Elementy Elementy formy
   treści 4–3 2–1 0
   10 5 pkt 4 pkt 3 pkt
   8–9 4 pkt 3 pkt 2 pkt
   6–7 3 pkt 2 pkt 1 pkt
   4–5 2 pkt 1 pkt 0 pkt
   2–3 1 pkt 0 pkt 0 pkt
   0–1 0 pkt 0 pkt 0 pkt

   Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy
   oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

   Uszczegółowienia dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy

   ROZPRAWKA

   Temat

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonów komórkowych na czas
   wspólnych posiłków. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego
   postępowania.

   Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu,
   przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami.
   Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio
   sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym
   zakończeniem.

   Dobrze napisana rozprawka:
   • zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę, która zapowiada
   oczekiwaną strukturę rozprawki
   • w rozwinięciu omawia zagadnienie w sposób przejrzysty, logiczny; wszystkie argumenty
   przedstawione w rozwinięciu konsekwentnie wspierają postawioną tezę
   • zawiera podsumowanie zgodne z tezą oraz argumentacją przedstawioną w rozwinięciu
   • charakteryzuje się stylem formalnym.

   Teza

   1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się
   w niej do zwyczaju obecnego w wielu rodzinach, polegającego na wyłączaniu telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków oraz zaznaczenie, że w pracy będą
   rozpatrywane zalety i wady takiego postępowania (wymaga tego ten typ rozprawki), np.
   In vielen Familien ist es üblich, während der gemeinsamen Mahlzeiten die Smartphones
   wegzulegen. Das hat sowohl Vor- als auch Nachteile.
   2. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane
   będą zalety i wady (pozytywne i negatywne strony) wynikające z wyłączania telefonu
   komórkowego na czas wspólnych posiłków: np.: Immer öfter wird in der Familie
   vereinbart, dass digitale Geräte während des Essens weggelegt werden. Es gibt viele
   positive Aspekte dieser Vereinbarung, man darf aber einige Nachteile nicht vergessen. /
   Die Regel in vielen Familien lautet: Kein Handy beim gemeinsamen Essen! Diese Regel
   hat aber ihre Anhänger und Gegner.
   3. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to dobry
   pomysł?, Czy to dobry czy zły pomysł? uznaje się ją za odbiegającą od tematu.
   Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pytanie jednoznacznie zapowiada, że będą omawiane
   zalety i wady, np. Welche Vor- und Nachteile hat die Regel, dass Handys in manchen
   Familien beim gemeinsamen Essen ausgeschaltet und weggelegt bleiben?
   4. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką
   w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury

   rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0
   (rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).
   5. Użycie zwrotów typu: Moim zdaniem, Według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy
   w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego
   zjawiska.
   6. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że w wielu rodzinach
   wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków,
   nie jest tezą.
   7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   8. Teza, w której kluczowe elementy są niekomunikatywne, jest kwalifikowana jako
   niezgodna z tematem.
   9. Jeżeli zdający stawia dwie różne tezy, to taka teza jest traktowana jako trudna do
   wskazania.

   Immer häufiger gibt es in vielen Familien bei Mahlzeiten
   eine handyfreie Zeit. Es gibt viele Argumente für diese
   Idee, aber man kann auch einige dagegen finden. teza zgodna z tematem,
   zapowiada oczekiwaną
   Smartphone am Esstisch? In vielen Familien ist das strukturę rozprawki
   verboten. Das hat zwar einige positive Seiten, aber ich
   sehe mehr negative.
   teza odbiegająca od tematu
   Sollte das Smartphone während der Mahlzeiten nicht (teza jest pytaniem, które nie
   gecheckt werden? zapowiada struktury
   rozprawki)
   Gemeinsam essen, ohne auf das Handy zu schauen – ist teza odbiegająca od tematu
   das eine gute Idee? Ich glaube, ja. (teza jednostronna)
   Das Smartphone und die Internetnutzung spielen im Alltag
   der Jugendlichen eine große Rolle. Ist das gut oder
   schlecht?
   teza niezgodna z tematem
   Viele Menschen behaupten, dass man ohne Smartphone
   nicht leben kann. Ich bin anderer Meinung.
   Fast in jeder Familie sieht die Situation ähnlich aus: Jeder
   brak tezy
   schaut am Tisch auf sein Smartphone.
   Immer häufiger halten Menschen beim Essen das
   Smartphone in der Hand, egal ob sie alleine oder mit
   teza trudna do wskazania
   anderen Familienmitgliedern am Tisch sitzen. Es ist
   schwer zu sagen, wie man das beurteilen soll.

   Elementy tematu

   Elementami są: (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   i (2) wady związane z takim postępowaniem.

   (1) zalety wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do:
   − budowania relacji z członkami rodziny
   − wzajemnego okazywania sobie szacunku
   − wzajemnego poświęcania sobie uwagi w czasie rozmowy przy stole
   − braku rozproszeń wywołanych przez powiadomienia z telefonów komórkowych
   − aspektów higienicznych/zdrowotnych
   − profilaktyki przeciwko uzależnieniom od telefonów komórkowych.

   (2) wady wyłączania telefonu komórkowego na czas wspólnych posiłków
   Realizując ten element tematu, zdający może odnieść się na przykład do braku możliwości:
   − zareagowania na otrzymaną przez telefon komórkowy pilną wiadomość, jak np. alert
   pogodowy, wiadomość z pracy
   − sprawdzenia informacji w internecie przydatnych w trakcie rozmowy, np. godziny
   seansów filmowych w kinie
   − podzielenia się z rodziną informacjami otrzymanymi od wspólnych znajomych
   − obejrzenia zdjęć na smartfonie
   − wykonania pamiątkowego zdjęcia.

   Zgodność z tematem

   W wielu rodzinach wprowadza się zwyczaj wyłączania telefonu komórkowego na czas
   „główka”
   wspólnych posiłków.
   Napisz rozprawkę, w której przedstawisz zalety i wady takiego postępowania. elementy tematu

   X
   A C
   ggB Y
   D

   fragmenty nie na temat

   fragmenty odbiegające od tematu

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − zwyczaj jedzenia wspólnych posiłków w rodzinie
   − tradycje związane ze spożywaniem posiłków
   − tematy podejmowane podczas wspólnych posiłków.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − problemy młodzieży z wyborem odpowiedniego modelu smartfona
   − funkcje smartfonów
   − opis ulubionego dania
   − zasady zdrowego odżywiania się.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, opisujące np.
   − problem dostępu do internetu poza miastem
   − sportowy styl życia
   − wykorzystanie tabletów i smartfonów w szkole
   − zalety i wady nauki zdalnej.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).
   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.
   9. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.
   2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje pozytywne i negatywne strony, a w podsumowaniu
   pisze, zgodnie z przedstawioną argumentacją, że jest więcej pozytywnych stron /
   negatywnych stron, takie zakończenie jest akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   rozprawki odbiegającego od tematu
   Wie man sieht, kann die Regel „Kein Handy Diese Argumente zeigen, dass man mit
   beim gemeinsamen Essen!“ sowohl Vor- als dem Smartphone vorsichtig sein soll.
   auch Nachteile haben.
   Alles deutet darauf hin, dass es mehr Zusammenfassend steht eines fest: man
   Argumente gegen das Smartphone am kann nie wissen, was für die Familie besser
   Tisch gibt als dafür. ist.

   ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

   Temat

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   W artykule do gazety szkolnej:
   • opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   • poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska
   społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie
   omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji,
   komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może także podejmować próbę
   kształtowania opinii czytelników.

   Dobrze napisany artykuł:
   • ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika
   • zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu,
   np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania,
   używając barwnego języka
   • może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat
   poruszany w tekście
   • zawiera zakończenie, zgodne z treścią artykułu.

   Wstęp

   1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, zdający może, ale nie musi, odnieść się
   w nim do dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w sposób zachęcający do dalszej lektury.
   Zdający może zasygnalizować problem wyboru uczelni / dalszego kształcenia, nie
   nawiązując do konkretnego wydarzenia zorganizowanego przez szkołę wyższą, np.
   Schule erfolgreich abgeschlossen – und jetzt? Wie geht es weiter nach dem Abi? Diese
   Fragen werden wir bald beantworten müssen.
   2. Zdający nie musi odnosić się we wstępie do ciekawego punktu programu dnia otwartych
   drzwi lub sygnalizować jakiegoś problemu organizacyjnego, który pojawił się w trakcie
   dnia otwartego.
   3. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu
   przedstawionego w temacie.

   Przykłady wstępów zgodnych z tematem
   Przykłady wstępów schematycznych
   i ciekawych
   Was will ich studieren? Oder soll ich doch Ich weiß nicht, was ich nach dem Abitur
   lieber eine Ausbildung machen? Ein studieren will. Deshalb habe ich
   Praktikum? Vielleicht erst einmal ein Jahr beschlossen, am Tag der offenen Tür an
   Pause machen und reisen? Diese Fragen einer Hochschule teilzunehmen.
   stellt sich jeder Abiturient. Um etwas
   Orientierung zu finden, nahm ich am Tag
   der offenen Tür an einer Hochschule teil.
   Die Verunsicherung der Abiturienten nach Eine Hochschule organisierte im März den
   dem Abitur ist oft riesig, weil ihnen so viele Tag der offenen Tür. Ich ging dorthin, weil
   Wege offenstehen. Um den Schülern ich Informationen über Studiengänge
   Einblicke in das Angebot der Studiengänge bekommen wollte.
   zu geben, laden viele Hochschulen zu
   Tagen der offenen Tür ein.

   Elementy tematu

   Elementami są:
   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej oraz (2)
   problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.

   (1) opis najciekawszego punktu programu dnia otwartych drzwi szkoły wyższej
   Wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający opisał najbardziej jego zdaniem interesującą
   propozycję przygotowaną przez szkołę wyższą. Realizując ten element tematu, zdający
   może odnieść się na przykład do:
   − prezentacji dotyczących kierunków studiów na tej uczelni
   − spotkań ze studentami
   − oprowadzania po uczelni
   − punktów informacyjnych dotyczących oferty edukacyjnej i sportowej dla studentów
   − paneli dyskusyjnych
   − spotkań z wykładowcami szkoły wyższej.
   Jeśli zdający opisuje swoją wizytę w szkole wyższej i przygotowane tam atrakcje, ale nie
   sygnalizuje, który punkt programu mu się najbardziej podobał, to taka realizacja pierwszego
   elementu tematu jest kwalifikowana na poziom niższy.

   (2) problem organizacyjny, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi
   Aby uznać drugi element tematu za zrealizowany, wymagane jest, aby w wypowiedzi zdający
   poinformował o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Zdający może odnieść się na przykład do:
   − problemów ze sprzętem audiowizualnym
   − programu wydarzenia, np. brak informacji o programie lub błędy w ulotkach
   zawierających program wydarzenia
   − nieoczekiwanej zmiany sal wykładów
   − niewystarczającej liczby studentów zaangażowanych w oprowadzanie gości.

   Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją drugiego elementu polecenia, ta część pracy
   jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.

   Zgodność z tematem

   Właśnie wracasz z dnia otwartych drzwi szkoły wyższej, w której zamierzasz studiować.
   „główka”
   W artykule do gazety szkolnej:

   opisz najciekawszy Twoim zdaniem punkt programu dnia otwartych drzwi
   element 1.

   poinformuj o problemie organizacyjnym, który pojawił się w trakcie tego wydarzenia.
   element 2.

   1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:
   • ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)
   • ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.
   − opis budynku szkoły wyższej, jego położenia lub dojazdu do niego
   − plany dotyczące wyboru kierunku studiów
   − osoby towarzyszące zdającemu w trakcie dnia otwartych drzwi.
   Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.
   2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:
   • luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami
   tematu (X, Y), np.
   − plany na przyszłość niezwiązane ze studiowaniem, np. podróże
   − spotkanie ze znajomymi niezwiązane z dniem otwartych drzwi szkoły wyższej.
   Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli
   występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5.
   w Tabeli A.
   3. Fragmenty wypracowania nie na temat:
   • w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.
   − problemy mieszkaniowe studentów
   − problem finansowania studiów
   − praca dorywcza dla studentów.
   Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana
   na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane
   w liczbie wyrazów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków
   językowych.
   4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany
   za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika,
   uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).
   5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego dla
   pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest
   kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

   6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany
   fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo za część wstępu/zakończenia. Ten
   sam fragment pracy nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu oraz częścią
   wstępu/zakończenia.
   7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia
   z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja
   oceniana jest na 0.
   8. Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją jednego z elementów polecenia, ta część
   pracy jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.
   9. Dłuższe niekomunikatywne fragmenty pracy traktuje się jako odbiegające od tematu.

   Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi
   Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę jego zgodność
   z rozwinięciem wypowiedzi.

   Przykłady schematycznego zakończenia Przykłady zakończenia znacznie
   artykułu odbiegającego od tematu
   Auf diese Weise konnte ich erfahren, Wenn man nicht weiß, was man weiter
   welche Studiengänge diese Hochschule machen soll, lohnt es sich, etwas mehr zu
   anbietet. erfahren.
   Hoffentlich werden solche Tage der offenen Am wichtigsten ist es selbst zu wissen, was
   Tür auch an anderen Hochschulen man in Zukunft machen will.
   organisiert.

   Elementy charakterystyczne dla formy
   Nie są akceptowane jako tytuł typowe zwroty rozpoczynające listy, np. Sehr geehrte Damen
   und Herren.

   Spójność i logika wypowiedzi

   W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu
   wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom
   (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie
   zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

   Wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice na
   2 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie
   1 pkt
   zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.
   Wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na
   0 pkt
   poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

   Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który
   jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej,
   przyznaje się 0 punktów.

   Dodatkowe uwagi dotyczące oceniania spójności i logiki wypowiedzi

   1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:
   • braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływanie się do czegoś, co nie jest
   wcześniej wspomniane
   • nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych
   („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny)
   • błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji, np.
   sprawiają, że odbiorca gubi się, czytając tekst
   • przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami
   rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego
   taką właśnie realizację danego podpunktu).
   2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność
   i logikę wypowiedzi.
   3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać
   2 punkty w tym kryterium.
   4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się,
   czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności
   i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub
   większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu. Może on wpływać na ocenę spójności
   i logiki i/lub przekazania komunikatu.
   5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy,
   braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest
   sprzeczne z zasadami logiki.
   6. Wyrazy napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator
   zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie
   komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy
   językowe.
   7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/
   niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość
   pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych
   zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

   Zakres środków językowych

   W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję
   środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

   szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się
   3 pkt naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków
   językowych
   zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów
   charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją
   2 pkt
   użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu
   1 pkt
   pospolitości
   bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim
   stopniu pospolitości
   0 pkt
   ALBO
   zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
   Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości
   stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć
   o 1 punkt (maksymalnie do zera).

   Praca może otrzymać wskazaną w tabeli liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi
   określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana
   na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale
   zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

   Pod pojęciem „szeroki zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), które
   umożliwiają zdającemu swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „zadowalający zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2, które umożliwiają zdającemu w miarę
   swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia.

   Pod pojęciem „ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się mało
   zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne, często poniżej poziomu B2, które umożliwiają
   zdającemu zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały głównie
   proste środki językowe.

   Pod pojęciem „bardzo ograniczony zakres środków językowych” użytych w pracy rozumie się
   środki leksykalno-gramatyczne znacznie poniżej poziomu B2, które umożliwiają zdającemu
   zrealizowanie polecenia, ale wypowiedzi brakuje precyzji i użyte zostały jedynie proste środki
   językowe.

   Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania
   znaczeń. Pod pojęciem „precyzji” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa
   swoistego dla tematu i unikanie wyrazów o wysokim stopniu pospolitości, takich jak toll, nett,

   stosowanie typowych dla danego języka związków wyrazowych oraz struktur gramatycznych
   precyzyjnie pasujących do danej sytuacji komunikacyjnej (np. schleppender Verkehr zamiast
   sich langsam im Stau bewegende Autos. / Viele Fitness-Studios bieten ihren Mitgliedern
   Online-Sportkurse live an. zamiast Viele Fitness-Studios bieten Übungen durch Internet.

   Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do
   wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek
   leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi
   potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne
   posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się
   za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity,
   jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki
   występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

   Do zakresu środków językowych zalicza się środki leksykalne oraz struktury gramatyczne
   użyte poprawnie lub z drobnymi błędami, np. ortograficznymi, pod warunkiem że zdający
   stosuje te struktury odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst, w którym ich użyto,
   jest jasny i zrozumiały dla odbiorcy, np. Nach sechs Stunden Autofahrt sind wir nun endlich
   bei unserem Hotel angekomen.

   Poprawność środków językowych

   W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne,
   leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

   Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna)
   Poprawność językowa
   liczne LUB bardzo liczne błędy
   (leksykalno-gramatyczna) nieliczne błędy zapisu
   zapisu
   nieliczne błędy językowe 3 pkt 2 pkt
   liczne błędy językowe 2 pkt 1 pkt
   bardzo liczne błędy językowe 1 pkt 0 pkt

   1. W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy na poziom niższy
   lub wyższy decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.
   2. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.
   3. W wypowiedziach zdających, którym przyznano dostosowanie polegające na
   nieuwzględnianiu błędów zapisu, w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które
   nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt.
   Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się
   0 punktów.
   4. W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek
   liczby błędów do długości tekstu stworzonego przez zdającego (nie ma potrzeby liczenia
   wyrazów i błędów). „Liczne” błędy w przypadku tekstu bardzo krótkiego to nie to samo, co
   „liczne” błędy w przypadku tekstu dłuższego.

   Oznaczanie błędów w wypowiedziach pisemnych

   Błędy oznacza się tylko w wypowiedzi zdającego, stosując oznaczenia podane w tabeli; nie
   oznacza się rodzaju błędu na marginesie.

   RODZAJ BŁĘDU SPOSÓB OZNACZENIA PRZYKŁAD

   błąd językowy (leksykalny,
   podkreślenie linią prostą Marek lubić czekoladę.
   gramatyczny)

   błąd językowy spowodowany znak √ w miejscu
   Marek √ czekoladę.
   brakiem wyrazu brakującego wyrazu

   błąd ortograficzny otoczenie wyrazu kołem Słońce gżeje.

   błąd językowy i ortograficzny podkreślenie linią prostą
   Słońce gżać w lecie.
   w jednym wyrazie i otoczenie kołem

   Założyłem kurtkę, bo było
   błędy w spójności/logice podkreślenie linią falistą
   gorąco.

   fragment odbiegający objęcie nawiasami Fragment odbiegający od
   od tematu kwadratowymi tematu.

   fragment nie na temat otoczenie ciągłą linią Fragment nie na temat.

   otoczenie zbędnego znaku
   błędy interpunkcyjne kółkiem Było ciepło , i deszczowo.
   (wyłącznie na poziomie znak √ w kółku w miejscu
   rozszerzonym) brakującego znaku Zrobiłem to √ ponieważ…
   interpunkcyjnego

   Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe
   i oznaczane podkreśleniem wyrazu linią prostą.
   Usterki w spójności i logice występujące pomiędzy akapitami mogą być zaznaczane
   „pionową falą” na marginesie.

   Uwagi dodatkowe

   1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest:
   • nieczytelna LUB
   • całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB
   • niekomunikatywna dla odbiorcy LUB
   • odtworzona z podręcznika lub innego źródła (nie jest wówczas uznawana za
   wypowiedź sformułowaną przez zdającego).
   2. Praca napisana niesamodzielnie, np. zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika
   lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane z arkusza egzaminacyjnego lub
   od innego zdającego, jest powodem do unieważnienia części pisemnej egzaminu
   z języka obcego. W przypadku stwierdzenia podczas przeprowadzania egzaminu lub
   podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego rozwiązywania przez
   zdającego zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym dyrektor komisji okręgowej,
   w porozumieniu z dyrektorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, unieważnia zdającemu
   część pisemną egzaminu maturalnego z danego przedmiotu.
   3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium
   zgodności z poleceniem. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich
   pracach nie oznacza się błędów.
   4. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów. W takich pracach
   oznacza się błędy.
   5. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
   przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.
   6. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem,
   we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie
   po 1 punkcie. W takich pracach oznacza się błędy.
   7. W ocenie poprawności środków językowych nie bierze się pod uwagę błędów
   ortograficznych oraz interpunkcyjnych w wypowiedziach zdających, którym przyznano
   takie dostosowanie warunków przeprowadzania egzaminu, zgodnie z Komunikatem
   dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w sprawie szczegółowych sposobów
   dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu maturalnego w danym roku
   szkolnym. Takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego. Błąd ortograficzny
   zmieniający znaczenie wyrazu w pracach zdających z dysleksją, z dysgrafią
   i z dysortografią to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności
   środków językowych. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z afazją,
   z zaburzeniami komunikacji językowej, a także w ocenie prac zdających, którzy
   korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego.
   8. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych,
   nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych,
   tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja
   była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie,
   grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak
   miłość”.
   Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż język egzaminu i nie podaje
   objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd
   językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie
   jest podkreślane linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy

   jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie
   treści.
   9. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
   postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
   indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za
   zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała
   wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
   10. Praca w
   zostało napisane Czystopis.
   11. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w
   część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

   Uwagi dotyczące zasad liczenia wyrazów w wypowiedziach zdających

   1. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. zu Hause (2 wyrazy), für die Arbeit (3 wyrazy),
   10. Januar 2024 (3 wyrazy), 2024 (1 wyraz), dreihundertsiebenundzwanzig (1 wyraz).
   2. Jako jeden wyraz liczone są
   • wyrazy łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft
   • formy skrócone, np. geht’s, gibt’s
   • oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms
   • adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu
   • liczby.
   3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX = 1 wyraz, Wilhelm II. =
   2 wyrazy.
   4. Podpis nie jest uwzględniany w liczbie wyrazów.
   5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie wyrazów symboli graficznych używanych
   w internecie (np. emotikony).
   6. Bierze się pod uwagę wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe
   Horyzonty. (4 wyrazy).